Μαγνητοφωνημένη διάλεξη του P. Harland για τις αντιλήψεις περί κόσμου στο Γνωστικισμό

Ο Philip Harland ανάρτησε στο ιστολόγιό του ακόμη μία μαγνητοφωνημένη διάλεξή του για τις αντιλήψεις περί κόσμου του Γνωστικισμού. Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα και να κατεβάσετε το αρχείο σε διάφορους τύπους, πατήστε εδώ.

BMCR βιβλιοκρισία: Πόλη και σχολείο στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια της Ύστερης Αρχαιότητας

Στην ιστοσελίδα του Bryn Mawr Classical Review έχει αναρτηθεί η βιβλιοκρισία του νέου βιβλίου για την παιδεία στην Αθήνα και την Αλεξάνδρεια της Ύστερης Αρχαιότητας:

Edward J. Watts, City and School in Late Antique Athens and Alexandria (First paperback printing, originally published 2006). The Transformation of the Classical Heritage; 41. Berkeley/London:
University of California Press, 2008.

ISBN 9780520258167.

$27.50 (pb).
Reviewed by Jerker Blomqvist, Lund University

Για να διαβάσετε τη βιβλιοκρισία, πατήστε εδώ.

Επίσης μέρη του βιβλίου για ανάγνωση μόνο διατίθενται στο google.books. Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Ένα νέο βιβλίο για το γέλιο από τον Όμηρο μέχρι τον αρχέγονο Χριστιανισμό

Ένα νέο βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του Cambridge University Press για το γέλιο και το χιούμορ στην αρχαιότητα:

Stephen Halliwell, Greek Laughter. A Study of Cultural Psychology from Homer to Early Christianity, Cambridge University Press 2008
ISBN: 978-0521717748
40,99 ευρώ

Σύμφωνα με τον πρόλογο του βιβλίου αυτό είναι το πρώτο βιβλίο που κάνει μία συνολική παρουσίαση της στάσης του αρχαίου ελληνικού κόσμου απέναντι στο γέλιο. Ο συγγραφέας ανατρέχει σε υλικό από τη λογοτεχνία, τη μυθολογία, τη φιλοσοφία, τη θρησκεία και τα αρχαία ήθη και αναλύει τη θεωρία και την πρακτική του γέλιου ως μία πλούσια και αποκαλυπτική έκφραση των ελληνικών αξιών και νοοτροπιών. Από τους γελώντες θεούς του Ομήρου μέχρι την καταδίκη του γέλιου από κάποιους χριστιανούς Πατέρες το θέμα παρέχει γοητευτικά μέσα διερεύνησης σύνθετων χαρακτηριστικών της πολιτισμικής ψυχολογίας. Η ελληνική κοινωνία ανέπτυξε ιδιαίτερους θεσμούς (ανάμεσά τους το συμπόσιο και διάφορες θρησκευτικές εορτές) για τον εορτασμό του γέλιου ως μίας ικανότητας που θα μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ θεών και ανθρώπων. Από την άλλη αντιμετώπιζε το γέλιο με φόβο εξαιτίας της δύναμης που έχει να εκθέσει άτομα και ομάδες σε ντροπή και ακόμη και στη βία. Κινούμενο ανάμεσα στις ιδέες της απόλαυσης και του πόνου, της φιλίας και της εχθρότητας, του ευτράπελου και του σοβαρού, το γέλιο κατέστη θέμα σε διάφορες συνάφειες. Χρησιμοποιώντας ένα πολύπλοκο μοντέλο της πολισμικής ιστορίας ο Stephen Halliwell αναζητά την ανάπτυξη του θέματος του γέλιου σε μία σειρά από σημαντικά ποιητικά και πεζά κείμενα. Μακριά από τις σύγχρονες περιγραφές του "χιούμορ" ο συγγραφέας επιδιώκει να καταδείξει πώς οι αντιλήψεις του αρχαίου κόσμου για το γέλιο συνέβαλε στη διαμόρφωση του ελληνικού τρόπου κατανόησης του σώματος, του νου και του νοήματος της ζωής.

Το βιβλίο παρουσίασε σε μία εκτενή βιβλιοκρισία στο ΤLS (The Times Literary Supplement) no. 5525 (20.2.2009) η Mary Beard. Πατώντας εδώ, μπορείτε να διαβάσετε την ενδιαφέρουσα βιβλιοκρισία στη σελίδα του TLS.

Από αυτή σημειώνω την παρατήρηση της Mary Beard, όσον αφορά το ερώτημα, γιατί τα αστεία της αρχαιότητας εξακολουθούν να είναι επίκαιρα και να προκαλούν τουλάχιστον το μειδίαμά μας ακόμη και σήμερα:

"It is not, I suspect, much to do with supposedly “universal” topics of humour (though death and mistaken identity bulked large then as now). It is more a question of a direct legacy from the ancient world to our own, modern, traditions of laughter. Anyone who has been a parent, or has watched parents with their children, will know that human beings learn how to laugh, and what to laugh at (clowns OK, the disabled not). On a grander scale, it is – in large part at least – from the Renaissance tradition of joking that modern Western culture itself has learned how to laugh at “jokes”; and that tradition looked straight back to antiquity... We can still laugh at these ancient jokes, in other words, because it is from them that we have learned what “laughing at
jokes” is."

Εργαλείο σύγκρισης του κειμένου χειρογράφων της Κ.Δ.

Απο το ιστολόγιο Biblical Studies and Technological Tools πληροφορούμαστε για ένα πολύ ενδιαφέρον εργαλείο σύγκρισης του κειμένου των διαφόρων μαρτύρων του κειμένου της Κ.Δ. Το εργαλείο αυτό φέρει τον όνομα Manuscript Comparator και είναι προσβάσιμο στη σελίδα του OpenScriptures.org. Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Η χρήση του Διαδικτύου στις ανθρωπιστικές επιστήμες

Στο νέο τεύχος του Digital Humanities Quarterly 3:1 (2009) δημοσιεύονται κάποια πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για τον τρόπο αξιοποίησης του Διαδικτύου στις ανθρωπιστικές σπουδές (κλασική φιλολογία, αρχαιολογία, ιστορία, επιγραφική κτλ.). Ο ρόλος που διαδραματίζει το διαδίκτυο τα τελευταία χρόνια στη διάδοση πληροφοριών και γνώσης γενικότερα είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Οι ψηφιακές συλλογές κειμένων (βιβλίων, άρθρων κτλ.), οι ψηφιακές βάσεις δεδομένων (παπύρων, επιγραφών, κλασικών και πατερικών κειμένων), τα ιστολόγια, οι ηλεκτρονικές εκδόσεις περιοδικών και εφημερίδων αυξάνονται συνεχώς προς όφελος του ερευνητή.

Για να δείτε τη θεματολογία του νέου τεύχους και να βρεθείτε στα επιμέρους άρθρα, πατήστε εδώ.

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο SBL Forum

Στο SBL Forum αυτού του μήνα έχουν αναρτηθεί ορισμένα άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Love Turns into Hate: The Rape of Tamar (2 Sam 13:1–22) in Baroque Art
Sara Kipfer

Know*Be*Do: Using the Bible to Teach Ethics to Children
Valerie A. Stein

"They’ve Given You a Number and Taken Away Your Name": Gnostic Themes in The Prisoner, Television’s Ultimate Cult Classic”
Mark Holwager and Valarie Ziegler

The City as Salvific Space: Heterotopic Place and Environmental Ethics in the New Jerusalem )Thomas W. Martin

Έκθεση "Μακεδονίας νόμισμα"

Εγκαινιάσθηκε χθες στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης η περιοδική έκθεση με τον τίτλο "Μακεδονίας νόμισμα", η οποία διοργανώνεται από κοινού από το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και την ALPHA BANK.

Στην έκθεση παρουσιάζονται 270 αργυρά και χρυσά μακεδονικά νομίσματα που χρονολογούνται στον 6ο έως τον 1ο π.Χ. αιώνα, μέρος της συλλογής 4.000 και πλέον μακεδονικών και 10.000 της τράπεζας.

Σχετικό δημοσίευμα για την έκθεση μπορεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης να βρει στη σημερινή έκδοση της απογευματινής εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ (πατήστε εδώ).

Εγκαινιάζοντας την εκδήλωση ο Πρόεδρος του Δ.Σ. της τράπεζας, Γιάννης Κωστόπουλος, διηγήθηκε την εξής ιστορία:

"Ο Μέγας Αλέξανδρος ήθελε να κατακτήσει τον κόσμο. Με το νόμισμα όμως των 14,5 γραμμαρίων που κληρονόμησε από τον πατέρα του, κι ήταν ελαφρύτερο από το αντίστοιχο αθηναϊκό των 17,5 γραμμαρίων, τα πράγματα ήταν δύσκολα. Έτσι, άλλαξε το νομισματικό σύστημα, με αποτέλεσμα το αλεξάνδρειο νόμισμα να εντοπίζεται ακόμα και σήμερα και στην Ινδία και την Αίγυπτο"

Στην έκθεση μπορεί κανείς να δει τέτοια αλεξάνδρεια τετράδραχμα, που θεωρούνται τα διεθνή νομίσματα της ελληνιστικής εποχής αλλά και σπανιότερα δείγματα, όπως το οκτάδραχμο του Αλέξανδρου Α΄ (498- 454 π.Χ.) που κοσμεί και το εξώφυλλο του καταλόγου της έκθεσης.

Στον υπαίθριο χώρο του Μουσείου στο πλαίσιο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων του, μετά το Πάσχα θα εγκατασταθεί ένα αντίγραφο αρχαίου νομισματοκοπείου στο οποίο οι ενδιαφερόμενοι θα κόβουν τα δικά τους λαμπερά νομίσματα από «χρυσό» πηλό.

Η έκθεση θα λειτουργεί μέχρι τις 8 Ιουνίου 2009.

Ο τόπος της Δευτέρας Παρουσίας

Σε προηγούμενη ανάρτηση ασχοληθήκαμε με τον τρόπο που παραθέτουν οι επιγραφές βιβλικά κείμενα και δώσαμε μία τυπολογία αυτών των τρόπων παράθεσης. Οι επιγραφές με βιβλικά παραθέματα αποτελούν ταυτόχρονα και παραδείγματα της ιστορίας πρόσληψης των χωρίων αυτών. Τοποθετούν τα χωρία αυτά σε μία νέα συνάφεια, τις περισσότερες φορές εντελώς διαφορετική από εκείνην που είχε το συγκεκριμένο χωρίο μέσα στο αρχικό κείμενο. Κάποιες φορές αυτό είναι ιδιαίτερα σαφές, όπως για παράδειγμα στην επιγραφή από τη Δημητριάδα Θεσσαλίας που ακολουθεί, η οποία διασώζει μία ενδιαφέρουσα χριστιανική ερμηνεία για τον τόπο, όπου θα γίνει η Δευτέρα Παρουσία.

SEG XXXVII (1987), αρ. 468. Chr. Habicht, „Neue Inschriften aus Demetrias“, στο έργο: Demetrias V. Mit Beiträgen von Simon C. Backhuizen / Fritz Gschnitzer / Christian Habicht / Pater Marzolff, Die Deutschen Archäologischen Forschungen in Thessalien, Beiträge zur Ur- und Frühgeschichtlichen Archäologie des Mittelmeer-Kulturraumes, Bd. 27, Bonn: Habelt, 1987, σσ. 301-302, αρ. 27

τόπος Βηθφαγη, ὅθεν τ[ὸν π]ῶλον
ἔλυσαν οἱ μαθηταὶ καὶ ἤνε[γκαν] τῷ Ἰησοῦ
καὶ ἐκάθισεν καὶ εἰσῆλ[θεν εἰ]ς τὴν πό[λιν],
ἀναμέσον δὲ τῆς πόλεως καὶ τοῦ
ὄρους τῶν ἐλαῶν ἶδον τὴν [φά]-
ραγγα Ἰωσαφατ, ἔνθα ἡ κρίσις
γείνεται. vacat

Η επιγραφή είναι μέρος ενός μωσαϊκού βασιλικής που βρέθηκε στην πόλη της Δημητριάδος και χρονολογείται στα 400-450 μ.Χ. Είναι ο σχολιασμός της παράστασης μίας πόλης με τρεις πύργους και ενός οικοδομήματος που ομοιάζει με πύργο.

Το κείμενο είναι μία παράφραση (βλ. την παλαιότερη ανάρτησή μας) των συνοπτικών περικοπών για την είσοδο του Ιησού στην Ιερουσαλήμ (Μτ 21,1-10. Μκ 11,1-11. Λκ 19,29-41). Ο πρώτος εκδότης της, Chr. Habicht, σύγκρινε τα τρία κείμενα με το κείμενο της επιγραφής και κατέληξε ότι η επιγραφή παρουσιάζει μεγαλύτερη εξάρτηση από τα κείμενα των Μκ και Λκ.

Αυτό που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην επιγραφή είναι το τέλος της (στ. 5-7). Σε κανένα από τα ευαγγέλια δε γίνεται λόγος για την κοιλάδα Ιωσαφάτ. Αντίθετα αυτή εμφανίζεται και μάλιστα σε σχέση με την κρίση του Γιαχβέ επί των εθνών στον προφήτη Ιωήλ (Ιωήλ 4,2. 4,12.14). Ονομάζεται μάλιστα και "κοιλάδα τῆς δίκης". Δε φαίνεται εκεί ο προφήτης να έχει υπόψη του την κοιλάδα Κεδρών κοντά στην Ιερουσαλήμ. Η ιδέα όμως ταύτισης της κοιλάδας Κεδρών με την κοιλάδα Ιωσαφάτ και η ιδέα ότι η Δευτέρα Παρουσία θα λάβει χώρα στην Ιερουσαλήμ απαντούν σε διάφορα χριστιανικά κείμενα από το 330 κι εξής:

βλ. Ευσέβιος, Ὀνομαστικόν: "Κοιλὰς Ἰωσαφάτ. μεταξὺ κεῖται Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν" και "Φάραγξ Ἐννόμ . Γῆ Έννὸμ Ἑβραϊκῶς. διὸ τινές φασιν εἶναι τὴν γεένναν. παράκειται δὲ τῇ Ἱερουσαλήμ, λέγεται δὲ είς ἔτι νῦν φάραγξ Ἰωσαφάτ."

O Habicht παραπέμπει ακόμη στα: Itinera Hierolymitana, ed. P. Geyer, CSEL 39, 1898, σ. 23,7. Ιερώνυμου, In Joelem 3,12-13 κ.ά.

Εάν σύμφωνα με τον προφήτη Ιωήλ η κρίση θα λάβει χώρα στην κοιλάδα του Ιωσαφάτ κι αυτή συνδέεται στη χριστιανική παράδοση με την Ιερουσαλήμ, τότε η σύνδεση Ιερουσαλήμ - κοιλάδα Ιωσαφάτ - Δευτέρα Παρουσία, που γίνεται στο κείμενό μας, είναι προφανής.

Εκτός από το κείμενο της Δημητριάδος ένα ακόμη κείμενο, του 6υ αι. κάνει αυτήν τη σαφή σύνδεση:

Breviarium de Hierosolyma: „Et inde ascendit in montem . A dextera parte ibi est vallis Iosaphat. Ibi iudicaturus est Dominus iustos et peccatores.”

Θεωρία της αφήγησης και ταυτότητα

Συνεχίζοντας τις αναρτήσεις για την θεωρία της αφήγησης και την ταυτότητα ο J.C. Baker ανάρτησε σήμερα ένα ακόμη κείμενο σχετικό με τις θεωρίες των Chatman και Hochman, τη σχέση αναγνώστη και αφήγησης και το ρόλο που διαδραματίζει η αφήγηση στη διαμόρφωση της ταυτότητας. Για να διαβάσετε το κείμενο, πατήστε εδώ.

Δὐο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο Theologisches Gespräch

Στο νέο τεύχος του Theologisches Gespräch 33:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Jörg Jeremias, "Schöpfung und Sintflut in der Urgeschichte des AT", 3-14
• Michael Rohde, "Kain und das ausgebliebene Gebet : Anmerkungen zum Verständnis der Figuren, der Opferablehnung und der Sünde von Genesis 4", 15-33