Στη σειρά των άρθρων του Ancient Jew Review που συζητούν τη νέα μετάφραση του Κατά Κέλσου του Ωριγένη από τους Joseph Trigg και Robin Darling Young, έχουν αναρτηθεί δύο ιδιαίτερα ενδιαφέροντα νέα κείμενα.
Το πρώτο άρθρο, του Mark Randall James, προτείνει να διαβαστεί το έργο του Ωριγένη ως φιλοσοφική άσκηση σε σωκρατικό-διαλεκτικό ύφος: ένας τρόπος φιλοσοφείν που δεν εξαντλείται στο επίπεδο τεχνικών εννοιών και σχολαστικής επιχειρηματολογίας, αλλά στοχεύει στην εξέταση πεποιθήσεων και στην παιδαγωγική ωφέλεια των «κοινών ανθρώπων». Ο James υποστηρίζει πως ο Ωριγένης, ακολουθώντας το παράδειγμα του Σωκράτη και του Επίκτητου, επιστρέφει σε θεμελιώδεις έννοιες της στωικής φιλοσοφίας όχι για να καταλήξει σε αφηρημένους ορισμούς, αλλά για να τις ενεργοποιήσει στην καθημερινή ζωή. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η έμφαση στη χρήση στωικής λογικής και στη σύνδεση της διαλεκτικής με ένα είδος φιλοσοφικής αγωγής που ο Ωριγένης θεωρεί και θεολογικά θεμιτή.
Στο δεύτερο άρθρο, του Samuel Pomeroy, ο Ωριγένης αναδεικνύεται ως στοχαστής που επεξεργάζεται μια πολιτική θεολογική προσέγγιση της προ-Κωνσταντίνειας Εκκλησίας. Σε αυτήν η κοσμική τάξη, ο νόμος και η δημόσια λατρεία διαβάζονται μέσα από τον άξονα Λόγος–δαίμονες–ἔθνη. Ο συγγραφέας δείχνει πώς η ωριγενική δαιμονολογία λειτουργεί ως ερμηνευτικό κλειδί για τη σύγκρουση ανάμεσα στον «φυσικό νόμο» και στις τοπικές/εθνικές νομοθεσίες, και πώς ο Ωριγένης μετατοπίζει τη συζήτηση από μια απλή αποδοχή του κοσμοπολιτικού πλαισίου του Κέλσου προς ένα νέο σχήμα, όπου ο Χριστός-Λόγος γίνεται το κριτήριο της ηθικής και της πολιτικής τάξης. Έτσι, η κοσμοπολιτική προοπτική του Ωριγένη δεν εδράζει σε μια παγκόσμια πολιτεία, αλλά σε ένα καθολικό ήθος προσανατολισμένο προς τον Λόγο—μια θεώρηση που τον τοποθετεί σε γόνιμο διάλογο με σύγχρονες συζητήσεις περί φυσικού δικαίου, οικολογίας και παγκόσμιων θρησκειών.
------------------------------------------------
In the series of articles published by Ancient Jew Review discussing the new translation of Origen's Contra Celsum by Joseph Trigg and Robin Darling Young, two particularly interesting new pieces have been posted.
The first article, by Mark Randall James, proposes reading Origen's work as a philosophical exercise in Socratic-dialectical style: a mode of philosophizing that is not exhausted at the level of technical concepts and scholastic argumentation, but aims at the examination of beliefs and the pedagogical benefit of "ordinary people." James argues that Origen, following the example of Socrates and Epictetus, returns to fundamental concepts of Stoic philosophy not to arrive at abstract definitions, but to activate them in everyday life. Particularly interesting is the emphasis on the use of Stoic logic and the connection of dialectic with a kind of philosophical training that Origen considers theologically legitimate as well.
Mark Randall James, "Contra Celsum as Socratic Philosophy"
In the second article, by Samuel Pomeroy, Origen emerges as a thinker who develops a political-theological approach of the pre-Constantinian Church. In this approach, worldly order, law, and public worship are read through the axis of Logos–demons–nations. The author shows how Origenian demonology functions as an interpretive key to the conflict between "natural law" and local/national legislations, and how Origen shifts the discussion from a simple acceptance of Celsus's cosmopolitan framework toward a new scheme, where Christ-Logos becomes the criterion of moral and political order. Thus, Origen's cosmopolitan vision is not grounded in a worldwide state, but in a universal ethos oriented toward the Logos—a view that places him in fruitful dialogue with contemporary discussions concerning natural law, ecology, and world religions.
Samuel Pomeroy, "Origen as Political Theologian"
