Νέα άρθρα στο τρέχον τεύχος του JGRChrJ / New articles in the current issue of JGRChrJ

Journal of Greco-Roman Christianity and Judaism 17 (2021)

• George P. Carras, "Jewish Sensibilities in the Lukan Paul, the Historical Paul and Josephan Judaism"
• Andrew Simmonds, "Judas Iscariot and Joseph of Arimathea: Two Gentile Graves for Two Jewish Corpses"
• David H. Wenkel, "Military Camps around Jerusalem and the Meaning of Στρατόπεδον in Luke 21.20"
• John-Christian Eurell, "The Saying Attributed to Jesus in Acts 20.35"

Στο τρέχον τεύχος του RestQ / In the current issue of RestQ

 Restoration Quarterly 63/2 (2021)

Benjamin Lantzer, "Does Judas Play Devil's Advocate in John 18:5?: An Intertextual Investigation into a Johannine Scene," 95-102

To τρέχον τεύχος του BTB / The current issue of BTB

Biblical Theology Bulletin 49:4 (2019)

• David J. Zucker, "Three Faces of Eve: What Went Wrong?" 187–197 (abstract)
• Harry Hagan, "Basic Plots in the Bible: A Literary Approach to Genre," 198–213 (abstract)
• Rebecca L. Copeland, "'Their Leaves Shall Be for Healing': Ecological Trauma and Recovery in Ezekiel 47:1–12,"  214-222 (abstract)
• Fergus J. King, "Betrayal or Blasphemy? “Handing over” God's Agent in the Portrayals of Judas in the Gospels," 223–230 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του NTS / The current issue of NTS

New Testament Studies 65:3 (2019)

• Harold W. Attridge, "Ambiguous Signs, an Anonymous Character, Unanswerable Riddles: The Role of the Unknown in Johannine Epistemology," 267-288 (abstract)
• L. L. Welborn, "How ‘Democratic’ Was the Pauline Ekklēsia? An Assessment with Special Reference to the Christ Groups of Roman Corinth," 289-309 (abstract)
• Eve-Marie Becker, "Das introspektive Ich des Paulus nach Phil 1–3: Ein Entwurf," 310-331 (abstract)
• John Granger Cook, "μαλακοί and ἀρσενοκοῖται: In Defence of Tertullian's Translation," 332-352 (abstract)  
• Brittany E. Wilson, "Imaging the Divine: Idolatry and God's Body in the Book of Acts," 353-370 (abstract)
• Tucker S. Ferda, "Flesh from Heaven: The Text of John 6.52 and its Intertext," 371-387 (abstract)
• Candida R. Moss, "A Note on the Death of Judas in Papias," 288-297 (abstract)
• J. Thomas Hewitt, "Ancient Messiah Discourse and Paul's Expression ἄχρις οὗ ἔλθῃ τὸ σπέρμα in Galatians 3.19," 398-411 (abstract)
• Ken M. Penner, "Select Ancient Names for Hebrew and Aramaic: A Case for Lexical Revision," 412-423 (abstract) 

Γιατί ο Ιούδας πρόδωσε τον Ιησού; / Why did Judas betray Judas?

H Candida Moss συζητά στην εφημερίδα Daily Beast για τον ιστορικό Ιούδα και για τα κίνητρα της προδοσίας του:

Why Did Judas Really Betray Jesus?

Ακούστε επίσης τη ραδιοφωνική εκπομπή στο BBC Radio 4 με την ίδια να μιλά για τον ιστορικό Ιούδα και τη δαιμονοποίησή του μέσα στη χριστιανική παράδοση:

The Uncertaintly of Judas

Η προδοσία του Ιούδα / Judas's betrayal

Στην ιστοσελίδα του History Channel η Sarah Pruitt δημοσιεύει ένα κείμενο σχετικά με την προδοσία του Ιούδα και τα πιθανά κίνητρά του. Μία μικρή σύνοψη των στοιχείων που αντλούμε από τα κανονικά ευαγγέλια και εξωκανονικές πηγές:

Why Jesus Was Betrayed by Judas? 

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχοn τεύχος του HTS / Several articles of biblical interest in the current issue of HTS

Hervomde teologiese studies 74:1 (2018)

• Leslie J. Francis - Christopher F. Ross, "Psychologically informed engagement with the Matthean pericopes on Pilate and Judas through Jungian lenses: The sensing, intuition, feeling and thinking approach"
• Lekgantshi C. Tleane, "N.T. Wright’s New Perspective on Paul: What implications for Anglican doctrine?"

Hervomde teologiese studies 74:1 (2018)

• Annette H. Evans, "Almsgiving as a rhetorical device in 4QTobit?"
• Susan L. Haskins - Jacobus P.K. Kritzinger, "Naming the nameless woman of Jerome’s Vita Malchi"
• Nicholas P.L. Allen - Pierre J. Jordaan, "Counting half-shekels – Redeeming souls? in 2 Maccabees 12:38–45"
• Pierre J. Jordaan - Chihwei Chang, "Penetration of private places in Theodotian Susanna"
• Risimati S. Hobyane - Dickh M. Kanonge - Pierre Jordaan, "Gender and leadership in Judith: A Greimassian contribution"
• Ramathate T. Dolamo, "The continued debate on law and gospel among selected Lutheran scholars within the change agency paradigm"
• Dirk G. van der Merwe, "The author of 1 John uses the multiple references to his ‘writing’ as a mechanism to establish different affects and effects"
• Dirk G. van der Merwe, "Conceived spiritualities fostered by the multiple references regarding the communication of the ‘message’ about Jesus as the Son of God in 1 John"
• Pieter van der Zwan, "Dreaming about the body: Daniel 2:32–35 interpreted from a psychoanalytical perspective"

Το τρέχον τεύχος του ZNT / The current issue of ZNT

Zeitschrift für Neues Testament 21/41 (2018)

• Martin Meiser, "Mehr als ein Verräter Zum Forschungsstand um die neutestamentliche Figur Judas"
• Simon Gathercole, "Das Judasevangelium"
• Fredrik Wagener, "Judas: Wenn der Verworfene zum Modell wird Zugänge zu einer narrativen Ethik im Johannesevangelium"
• B. J. Oropeza, "Apostasie im Neuen Testament Auf den Spuren des Judas und anderer Abtrünniger in den Evangelien, den johanneischen Schriften und in der Apostelgeschichte"
• Manuel Vogel, "Judas: eine biblische Randfigur? Einleitung zur Kontroverse"
• Paul Metzger, "Judas Iskarioth – Eine zentrale Figur des Neuen Testaments"
• Kristina Dronsch, "Judas – die kleine Figur mit der großen Frage"
• Ralf Miggelbrink, "Judas Iskarioth Zur theologischen Hermeneutik einer neutestamentlichen Gestalt"

To τρέχον τεύχος του ABR / The current issue of ABR

Australian Biblical Review 66 (2018)

• Mary L. Coloe, "John 17:1–26: The Missionary Prayer of Jesus," 1–12
• Brendan Byrne, "“Glory” as Apostolic Credibility in 2 Corinthians 2:14–4:18," 13–30
• Norman H. Young, "“The King of the Jews”: Jesus before Pilate (John 18:28–19:22)," 31–42
• Andrew Judd, "Gadamer, Wirkungsgeschichtliches Bewusstsein, and What To Do about Judas (Acts 1:12–22)," 43–58
• Alan Cadwallader, "“Bad to the Bone”: Reading Revelation Rooned," 59–75

Το τρέχον τεύχος του JBL / The current issue of JBL

Journal of Biblical Literature 137:2 (2018)

• Kristin Weingart, "'My Father, My Father! Chariot of Israel and Its Horses!' (2 Kings 2:12 // 13:14): Elisha’s or Elijah’s Title?" 257-270 (abstract)
• Nissim Amzallag, "The Authorship of Ezra and Nehemiah in Light of Differences in Their Ideological Background," 271-297 (abstract)
• Troy W. Martin, "Concluding the Book of Job and YHWH: Reading Job from the End to the Beginning," 299-318 (abstract)
• Joshua J. Van Ee, "Wolf and Lamb as Hyperbolic Blessing: Reassessing Creational Connections in Isaiah 11:6–8," 319-337 (abstract) 
• Cat Quine, "Reading “House of Jacob” in Isaiah 48:1–11 in Light of Benjamin," 339-357 (abstract)
• Shem Miller, "The Role of Performance and the Performance of Role: Cultural Memory in the Hodayot," 359-382 (abstract)
• David Wheeler-Reed, Jennifer W. Knust and Dale B. Martin, "Can a Man Commit πορνεία with His Wife?" 383-398 (abstract)
• R. Jarrett Van Tine, "Castration for the Kingdom and Avoiding the αἰτία of Adultery (Matthew 19:10–12," 399-418 (abstract)
• Catherine Sider Hamilton, "The Death of Judas in Matthew: Matthew 27:9 Reconsidered," 419-437 (abstract)
• Tommy Wasserman, "Bringing Sisters Back Together: Another Look at Luke 10:41–42," 439-461 (abstract) 
• David Lertis Matson, "Double-Edged: The Meaning of the Two Swords in Luke 22:35–38," 463-480 (abstract)
• Jan Heilmann, "A Meal in the Background of John 6:51–58?" 481-500 (abstract)
• Preston T. Massey, "Veiling among Men in Roman Corinth: 1 Corinthians 11:4 and the Potential Problem of East Meeting West," 501-517 (abstract)
• James R. Edwards, "The Rider on the White Horse, the Thigh Inscription, and Apollo: Revelation 19:16," 519-536 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του BiblInt / In the current issue of BiblInt

Biblical Interpretation 24:3 (2016)

• Yitzhaq Feder, "The Defilement of Dina: Uncontrolled Passions, Textual Violence, and the Search for Moral Foundations
," 281-309 (abstract)
• Daniel Timmer, "Political Models and the End of the World in Zephaniah
," 310-331 (abstract)
• David Arthur Lambert, "Refreshing Philology: James Barr, Supersessionism, and the State of Biblical Words
," 332-356 (abstract)
• Peter N. McLellan, "Specters of Mark: The Second Gospel’s Ending and Derrida’s Messianicity
," 357-381 (abstract)
• Susan E. Hylen, "The Shepherd’s Risk: Thinking Metaphorically with John’s Gospel
," 382-299 (abstract)
• Myrick C. Shinall1 and Christopher M. Hallum, "The Betrayal of the Unreliable Narrator: Deconstruction, Dualism, and the “Other Disciple” of John 18:15–16
," 400-414 (abstract)

RBL 6.2.2015

Daniel I. Block, Beyond the River Chebar: Studies in Kingship and Eschatology in the Book of Ezekiel
Reviewed by Sven Petry

Reinhard Feldmeier, Power, Service, Humility: A New Testament Ethic
Reviewed by David Briones

David G. Firth, 1 and 2 Samuel: A Kingdom Comes
Reviewed by Ralph Henson

Martha Himmelfarb, Between Temple and Torah: Essays on Priests, Scribes, and Visionaries in the Second Temple Period and Beyond
Reviewed by L. Michael Morales

Cornelia Linde, How to Correct the Sacra Scriptura? Textual Criticism of the Bible between the Twelfth and Fifteenth Century
Reviewed by Jeffrey L. Morrow

Kim Lan Nguyen, Chorus in the Dark: The Voices of the Book of Lamentations
Reviewed by Charles William Miller

Jesse E. Robertson, The Death of Judas: The Characterization of Judas Iscariot in Three Early Christian Accounts of his Death
Reviewed by Lee M. Jefferson

Michael Trainor, About Earth’s Child: An Ecological Listening to the Gospel of Luke
Reviewed by C. Jason Borders

David Trobisch, A User’s Guide to the Nestle-Aland 28 Greek New Testament
Reviewed by Michael W. Holmes
Reviewed by Jan Krans

To τρέχον τεύχος του Théophilyon αφιερωμένο στον Ιούδα / The current issue of Théophilyon devoted on Judas

Théophilyon 19:1 (2014)

• Dominique Cerbelaud, "De l’enfer au paradis : Judas dans la littérature francophone du XXe siècle" (abstract)
• Jean-Marie Gueullette, "Judas, arrêté par la désespérance" (abstract)
• Bernard Barc, "L'évangile de Judas réhabilite-t-il le disciple qui a livré Judas" (abstract)
• Jacques Descreux, "« Serait-ce moi ? » Approche narrative du personnage de Judas en Marc, Matthieu et Luc-Actes" (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Neotestamentica / In the current issue of Neotestamentica

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Neotestamentica 44:2 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

 

• Timothy Brookins, "Rhetoric and philosophy in the first century : their relation with respect to 1 Corinthians 1-4", 233-252
• Patricia Bruce, "Constructions of disability (ancient and modern) : the impact of religious beliefs on the experience of disability", 253-281
• Wayne Coppins, "Doing justice to the two perspectives of 1 Corinthians 15:1-11", 282-291
• Pieter F. Craffert, "Beetroot, garlic, lemon and Jesus in the fight against HIV/AIDS : historical Jesus research as an antidote for religious and folk exploitation", 292-306
• Derek M. MacNamara, "Shame the incestuous man: 1 Corinthians 5", 307-326
• Halvor Moxnes, "Ethnography and historical imagination in reading Jesus as an exorcist", 327-341
• Brisio J. Oropeza, "Judas' death and final destiny in the gospels and earliest Christian writings", 342-361

Στο τρέχον τεύχος του BBR/ In the current issue of BBR

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Bulletin of Biblical Research 20:4 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Kyle R. Greenwood, "Labor pains : the relationship between David's census and Corvée labor", 467-477
  
• Don Garlington, "The 'better righteousness' : Matthew 5:20",479-502
  
• John C. Poirier, "The order and essence of canon in Brevard Child's book on Paul",
  503-516
  
• Barry D. Smith, "The problem with the observance of the Lord's Supper in the Corinthian church", 517-543
  
• Alexander Stewart, "Cosmology, eschatology, and soteriology in Hebrews : a synthetic analysis", 545-560
  
• Craig A. Evans, "Understanding the Gospel of Judas", 561-574
  
  

Το νέο τεύχος του JBL / The current issue of JBL

Στο τρέχον τεύχος του Journal of Biblical Literature 129:2 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Richard C. Steiner, "Poetic Forms in the Masoretic Vocalization and Three Difficult Phrases in Jacob’s Blessing: יֶתֶר שְׂאֵת (Gen 49:3), 49:4 ) יְצוּעִי עָלָה ), and 49:10 ) יָבאֹ שִׁילֹה )",
  209-235
  
• Dirk Büchner, "Ἐξιλάσασθαι: Appeasing God in the Septuagint Pentateuch", 237-260
  
• Omer Sergi, "The Composition of Nathan’s Oracle to David (2 Samuel 7:1–17) as a
  Reflection of Royal Judahite Ideology", 261-279
  
• Joel S. Burnett, "'Going Down' to Bethel: Elijah and Elisha in the Theological Geography of the Deuteronomistic History", 281-297
  
• Scott Morschauser, "A “Diagnostic” Note on the “Great Wrath upon Israel”
  in 2 Kings 3:27", 299-302
  
• Alan Lenzi, "Invoking the God: Interpreting Invocations in Mesopotamian Prayers
  and Biblical Laments of the Individual", 303-315
  
• Kenneth Atkinson - Josi Magness, "Josephus’s Essenes and the Qumran Community", 317-342
  
• Jonathan L. Reed, "Instability in Jesus’ Galilee: A Demographic Perspective", 343-365
  
• Joan E. Taylor, "The Name “Iskarioth” (Iscariot)", 367-383
  
• William Sanger Campbell, "The Narrator as “He,” “Me,” and “We”: Grammatical Person in Ancient Histories and in the Acts of the Apostles", 385-407
  

Το νέο τεύχος του NTS / The new issue of NTS

Στο νέο τεύχος του New Testament Studies 56:3 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Serge Wüthrich, "Naître de mourir: la mort de Jésus dans l’Évangile de Matthieu (Mt 27.51-56)", 313-325
Ποια είναι η σημασία των αποκαλυπτικών γεγονότων που συνδέονται με το ευαγγέλιο του Ματθαίου μετά το θάνατο του Ιησού; Το ζήτημα αντιμετωπίζεται σε δύο στάδια, ξεκινώντας από μία σύντομη αναδρομή στις τρέχουσες ερμηνείες (ιστορικές, αιτιολογικές και σημειολογικές). Σε ένα δεύτερο στάδιο εξετάζονται οι χωρικές και χρονικές διακοπές της ιστορίας. Λαμβάνοντας υπόψη τη διαδοχή των γεγονότων διατυπώνεται η υπόθεση ότι είναι μεταφορικές εκφράσεις μίας γέννας. Ο χρόνος και ο τόπος του θανάτου είανι επομένως εκείνες μίας γέννησης, ο Ιησούς επομένως κυριολεκτικά είναι "ο πρωτοτόκος εκ των νεκρών". Τέλος υποστηρίζεται ότι ο τρόπος που επικαιροποιεί ο αναγνώστης αυτή την παράδοξη διαδοχή αντιστοιχεί στη γέννηση του πιστού.

Stephen C. Carlson, "The Accommodations of Joseph and Mary in Bethlehem: Κατάλυμα in Luke 2.7", 326-342
Η ταυτότητα του "καταλύματος" στο Λκ 2,7 έχει συζητηθεί από τους δυτικούς ερμηνευτές για περισσότερα από πεντακόσια χρόνια. Οι προτάσεις που έγιναν ξεκινούν από ένα πανδοχείο και φτάνουν μέχρι έναν ξενώνα. Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι ο όρος "κατάλυμα" έχει τη γενική σημασία του "μέρους όπου μπορεί να μείνει κανείς" κι ότι η τελική πρόταση στο Λκ 2,7 θα πρέπει να αποδοθεί ως "επειδή δεν είχαν μέρος εκεί που έμεναν". Επιπλέον τρία ακόμη στοιχεία της συνάφειας - η εφαρμογή εκ μέρους του Ιωσήφ των εντολών της απογραφής, ο αρραβώνας της Μαρίας και ο στάβλος - οδηγούν στην υπόθεση ότι το κατάλυμα που προϋποθέτει η διήγηση του Λουκά είναι ένα συζυγικό δωμάτιο πολύ μικρό για να γεννηθεί εκεί ένα παιδί.

Jesper Tang Nielsen, "The Narrative Structures of Glory and Glorification in the Fourth Gospel", 343-366
Το άρθρο είναι μία συμβολή στη συζήτηση που έχει και πάλι ανοίξει σχετικά με τις ιωάννεις εκφράσεις "δόξα"/ "δοξάζειν". Ο συγγραφέας ερμηνεύει την ιδέα υπό το φως των αφηγηματικών δομών του τετάρτου ευαγγελίου. Στη βάση του αριστοτελικού ορισμού για τον ολοκληρωμένο και πλήρη "μῦθο" και τη διάκρισή του από την "περιπέτεια" και την "ἀναγνώριση" καταδεικνύεται ότι η κύρια δομή στην ιωάννεια αφήγηση αφορά την αναγνώριση εκ μέρους των ανθρώπων της ταυτότητας του Ιησού ως υιού του Θεού. Ως αποτέλεσμα ότι αυτή είναι είναι ενσωματωμένη στην αφηγηματική δομή, η ιωάννεια ιδέα της δόξας / δοξάζειν κατά βάση δηλώνει θεϊκή ταυτότητα και αναγνώριση. Σε αντίθεση προς τη σύγχρονη τάση στις ιωάννειες σπουδές στο τέλος υποστηρίζεται ότι τα δόξα / δοξάζειν στο τέταρτο ευαγγέλιο θα πρέπει να κατανοηθούν μέσα στην αφηγηματική διαδοχή του ευαγγελίου.

Susan Grove Eastman, "Israel and the Mercy of God: A Re-reading of Galatians 6.16 and Romans 9–11", 367-395
Σημειώνοντας τη σύνδεση του "ελέους" και του "Ισραήλ" στα Γαλ 6,16 και Ρωμ 9-11 ο συγγραφέας του άρθρου υποστηρίζει ότι στις δύο επιστολές ο "Ισραήλ" δηλώνει τους Ιουδαίους. Στο Γαλ 6,16 κι έχοντας υπόψη έναν συνεχιζόμενο ευαγγελισμό των Ιουδαίων ο Παύλος εύχεται να έχουν ειρήνη εκείνοι που ζουν σύμφωνα με τη νέα δημιουργία και έλεος για τον άπιστο Ισραήλ. Στα Ρωμ 9-11 στηρίζεται τόσο στις Γραφές όσο και στη δική του εμπειρία του ελέους για να επανέλθει στο ζήτημα του τέλους του Ισραήλ διακρίνοντας εκεί ένα μοτίβο της θεϊκής πρόνοιας, το οποίο όμως διακόπτεται από την παραμονή υπό τον νόμο και τελικά ολοκληρώνεται εν Χριστώ.

Matthew V. Novenson, Can the Messiahship of Jesus Be Read off Paul's Grammar? Nils Dahl's Criteria 50 Years Later", 396-412
Έχει περάσει μισός αιώνας από τότε που ο Nils A. Dahl έγραψε τη σπουδαία μελέτη του ‘Die Messianität Jesu bei Paulus’, όπου υποστηρίζει ότι ο όρος "χριστός" στον Παύλο είναι κύριο όνομα κι όχι τίτλος στη βάση τεσσάρων αρνητικών κριτηρίων: ποτέ δεν είναι γενικός όρος, ποτέ δεν είναι κατηγορούμενο του ρήματο εἰμι, ποτέ δεν δέχεται μία γενική ως προσδιοριμό και κατά ένα χαρακτηριστικό τρόπο δεν έχει οριστικό άρθρο. Στο παρόν άρθρο ο συγγραέας επανεξετάζει τη σημασία που έχει καθεμιά από αυτές τις παρατηρήσεις για τη μεσσιανικότητα του Ιησού. Υποστηρίζει ότι ενώ και οι τέσσερις παρατηρήσεις είναι σημαντικές για την κατανόηση της παύλειας σκέψης δεν αποτελούν ουσιαστικά κριτήρια για την αξιολόγηση της μεσσιανικότητας του Ιησού σε αυτήν.

James R. Edwards, "The Hermeneutical Significance of Chapter Divisions in Ancient Gospel Manuscripts", 413-426
Στο πρώτο μέρος της μελέτης παρουσιάζονται πέντε βασικοί τρόποι διαίρεσης των ευαγγελίων. Στη συνέχεια ο συγγραφέας εστιάζει την προσοχή του στην ερμηνευτική σημασία των αρχαίων ελληνικών διαιρέσεων. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό αυτών των διαιρέσεων είναι η τάση να χωρίζουν τα κεφάλαια στη βάση των θαυμάτων και των παραβολών του Ιησού. Στη θέση των θαυμάτων και των παραβολών οι βασικές ενότητες της διδασκαλίας του Ιησού επίσης είναι καθοριστικές στις παλιές ελληνικές διαιρέσεις. Οι συνοπτικές αφηγήσεις του πάθους και ιδιαίτερα εκείνες του Ματθαίου αποτελούν το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της ακρίβειας και οργάνωσης αυτών των διαιρέσεων. Οι τίτλοι βοηθούσαν στον εντοπισμός συγκεκριμένων περικοτπών, συνέβαλλαν στην ταύτιση σχετικού προς αυτές υλικού στα ευαγγέλια με τον ίδιο τίτλο και αν κανείς τις διάβαζε ή τις απομνημόνευε στη σειρά παρείχαν μία γενική εικόνα των ευαγγελικών αφηγήσεων.

Christopher B. Zeichmann, "Papias as Rhetorician: Ekphrasis in the Bishop's Account of Judas' Death", 427-429
Παρά την αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος οι ερμηνευτές απέφυγαν να θέσουν τις αναλύσεις τους για αυτήν την περικοπή μέσα στο πλαίσιο της ευρύτερης συζήτησης για το έργο του Παπία. Το ερώτημα εάν ο Παπίας υιοθέτησε τις μεθόδους της ελληνικής ρητορικής είναι το πιο σχετικό με τη συζήτηση ζήτημα. Παρόλο που αρκετοί ερμηνευτές προκρίνουν μία ρητορική ανάγνωση του Παπία, όσοι αντιτίθενται σε αυτήν την τάση υποστηρίζουν ότι η πρώτοι υπερτονίζουν τη σημασία μίας τεχνικής ορολογίας (π.χ. τάξις, συντάσσω, διάλεκτος ἑρμηνευτής κτλ. στο απόσπασμα 2). Θεωρούν ότι αυτές οι λέξεις είναι χαρακτηριστικές του ιδιαίτερου τρόπου έκφρασης του Παπία ή προέρχονται από τους ιστορικούς χαρακτηριστμούς των ευαγγελικών αφηγήσεων. Το αν και πώς ο Παπίας παρέχει μαρτυρία για τα ζητήματα που απασχολούν όσους ερευνούν την ιστορία των πηγών των συνοπτικών ευαγγελίων - όπως για παράδειγμα την Πηγή Q, την εκδοχή ενός πρωτο-Ματθαίου και την προφορική μετάδοση της διδασκαλίας του Ιησού - εξαρτάται από την ερμηνεία τους. Οι αντιρρήσεις επικεντρώνονται κυρίως στη σημασία επιμέρους λέξεων μέσα στη συνάφεια που τις παρουσιάζει ο Παπίας έτσι ώστε τα ρητορικά σχήματα που χρησιμοποιεί να μένουν τελικά μακριά από τις βολές της κριτικής. Ο τρόπος που ο Παπίας παρουσιάζει το θάνατο του Παπία ποτέ δεν αναφέρθηκε στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης, ωστόσο η μελέτη του οδηγεί προς την κατεύθυνση της ύπαρξης εδώ ενός ρητορικού υπόβαθρου.

Ο Ιούδας στις προευαγγελικές παραδόσεις / Judas in Pre-Gospel Traditions

Είναι ένα από τα πρόσωπα που κυριάρχησαν κατά τις προηγούμενες μέρες στους ύμνους κυρίως (αλλά και στα ευαγγελικά αναγνώσματα) που ακούσαμε στην εκκλησία. Ο Ιούδας, ένας από τους δώδεκα, που δε διστάζει να παραδώσει το διδάσκαλο. Με έναν τραγικό τρόπο είναι εκείνο το πρόσωπο, που συνδέθηκε στενά με το πρόσωπο του ιστορικού Ιησού. Κι όπως είχαμε σχολιάσει σε παλαιότερη ανάρτηση, ο εντοπισμός του ιστορικού Ιούδα είναι τόσο δύσκολος όσο κι εκείνος του ιστορικού Ιησού. Τους λόγους τους είχαμε αναφέρει παλαιότερα (εδώ). Σήμερα στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation έχει αναρτηθεί ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Προέδρου της Biblical Archaeology Society στη Ν. Υόρκη, Gary Greenberg.

"Did Pre-Gospel Christians Believe Judas Betrayed Jesus?"

O Greenberg στηρίζεται σε τρεις βασικές μαρτυρίες, του Παύλου (1 Κορ 11,23. 15,5), της Q (Μτ 19,28 // Λκ 22,29-30) και στο ευαγγέλιο του Πέτρου για να υποστηρίξει τη θέση ότι στις αρχαιότερες χριστιανικές παραδόσεις η μορφή του Ιούδα δεν είναι αρνητικά φορτισμένη, αλλά αντίθετα εξακολουθεί να θεωρείται ένας από τους 12 μαθητές. Αφετηρία των επιχειρημάτων του είναι οι παρατηρήσεις του Klassen σχετικά με το ρήμα "παραδίδωμι" με το οποίο συνήθως περιγράφεται η πράξη παράδοσης του Ιησού από τον Ιούδα στα ευαγγελικά κείμενα (από τις 120 φ. που απαντά το ρ. στην Κ.Δ. οι 44 συνδέονται με τον Ιούδα). Ο Greenberg ακολουθώντας τον Classen εκφράζει αμφιβολίες για το κατά πόσο η λέξη θα πρέπει να κατανοηθεί με την αρνητική δευτερεύουσα σημασία της ως "προδίδω". Τις επιφυλάξεις του τις στηρίζει στο γεγονός ότι στα δύο αρχαιότερα κείμενα όπου ο Παύλος φαίνεται να υπαινίσσεται τον Ιούδα δεν υπάρχει καμιά νύξη στην προδοσία. Το ίδιο φαίνεται να ισχύει για την Q. O Greenberg στην περίπτωση θεωρεί ότι το κείμενο του Ματθαίου, το οποίο κάνει λόγο για τους 12 θρόνους, όπου θα καθίσουν οι 12 μαθητές (κάτι που δεν αναφέρεται με τόση σαφήνεια στο παράλληλο του Λκ) είναι εκείνο που ακολουθεί πιστότερα την Q. Τέλος, το Ευαγγέλιο Πέτρου, για το οποίο ο Greenberg φαίνεται να υιοθετεί την άποψη ότι είναι αρχαιότερο του Μάρκου, δεν κάνει ουδεμία αρνητική αναφορά στο πρόσωπο του Ιούδα.

Στο τελευταίο μέρος του σύντομου κειμένου του ο Greenberg επαναλαμβάνει τις κεντρικές γραμμές της υπόθεσης που είχε διατυπώσει στο βιβλίο του The Judas Brief; Who Really Killed Jesus? (2007). Σύμφωνα με αυτό το σενάριο οι ιουδαϊκές αρχές φοβούμενες κάποια αναταραχή εξαιτίας του Ιησού κατά τις ημέρες των εορτών έκλεισαν μία μυστική συμφωνία μαζί του με την σύμφωνα επίσης γνώμη του Πιλάτου. Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις ο Ιησούς αντιπροσωπευόταν από τον Ιούδα. Η συμφωνία ήταν ότι κατά τη διάρκεια των εορτών οι μαθητές του Ιησού θα έμεναν σε κατ' οίκο περιορισμό. Όταν ο Ηρώδης πληροφορήθηκε τη συμφωνία θύμωσε και απαίτησε το θάνατο του Ιησού. Κάτω από την πίεση των απειλών ότι θα παρουσιασθεί ως εχθρός του Καίσαρα ο Πιλάτος ενέδωσε στον Ηρώδη, ο Ιησούς συλλήφθηκε και εκτελέστηκε. Μέσα σε αυτή τη συνάφεια ο Ιούδας θεωρήθηκε ότι παρέδωσε τον Ιησού.

[ A.T.: Ξεκινώντας από την τελευταία υπόθεση του Greenberg μπορεί κανείς να παρατηρήσει πως όσο γοητευτική κι αν είναι παραμένει στο χώρο της υπόθεσης. Τα κείμενα της Κ.Δ. δεν μας δίνουν τέτοια στοιχεία που να επιτρέπουν κάποια τέτοια αναπαράσταση των ιστορικών γεγονότων. Από την άλλη είναι σαφές ότι υπήρχαν αρκετές παραδόσεις για τον Ιησού στην αρχαία Εκκλησία. Σίγουρα ο Λουκάς και ο Ιωάννης καταγράφουν κάποιες από τις πλέον αρνητικές εκτιμήσεις του προσώπου του. Από την άλλη ο Ματθαίος, νομίζω, διασώζει μία τάση της παράδοσης όπου το πρόσωπο του Ιούδα το χαρακτηρίζει μία αμφισημία. Ο Ιούδας παραδίδει τον Ιησού, η πράξη του κατανοείται και ερμηνεύεται υπό το φως των προφητειών και τύπων της Π.Δ. και στο τέλος αυτοκτονεί, πράξη που ερμηνεύθηκε από κάποιους ερμηνευτές ως ηρωική, αν και, όπως παρατηρεί ο καθ. U. Luz, παρουσιάζεται κάτω από αμφίβολο φως. Ο λόγος δε νομίζω ότι είναι ότι ο Ιούδας κατά κάποιον τρόπο μπορεί να αντιμετωπίζεται θετικά αλλά μάλλον αμφίσημα από κάποιες αρχαίες χριστιανικές παραδόσεις. Μάλλον η αμφισημία οφείλεται στο γεγονός ότι ο Ιούδας ποτέ δεν υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στο δράμα του Πάθους. Το κεντρικό πρόσωπο παραμένει ο Ιησούς και η θυσία του. Αυτό μπορεί να εξηγήσει και τη χρήση του ασαφούς "παραδίδωμι" έναντι του σαφώς αρνητικού "προδίδωμι". Από την άλλη όμως δεν ήταν ποτέ δυνατόν το πρόσωπο εκείνο, όσο περιφερειακό κι αν ήταν στην εξέλιξη των γεγονότων, να μην πεθάνει και μάλιστα με παραδειγματικό τρόπο (βλ. την παράδοση που διασώζουν οι Πρξ, την οποία δε σχολιάζει ο Greenberg και η οποία θεωρείται εξίσου αρχαία). Ο θάνατός του παρουσιάζεται με ανάλογο τρόπο όπως οι θάνατοι όλων των ασεβών και υβριστών της αρχαιότητας. Κι αυτό γιατί πλέον η μορφή του Ιούδα εντάσσεται μέσα στον παραινετικό λόγο των ευαγγελιστών προς την κοινότητά τους. Είναι το παράδειγμα προς αποφυγή. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η μορφή του και ο θάνατός του αποτελούν ένα είδος φιλολογικής damnatio memoriae με όλα τα χαρακτηριστικά που έχει αυτό το αρχαίο φαινόμενο. Γι' αυτά όμως θα μιλήσουμε σε μελλοντική ανάρτηση.]

Τα κίνητρα του Ιούδα / Judas's motives

Στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation δημοσιεύεται ένα σύντομο κείμενο της Helen Bond σχετικά με το ποια μπορεί να είναι τα κίνητρα που οδήγησαν τον Ιούδα στην προδοσία. Πρόκειται για το σχολιασμό ενός άρθρου στους Times, το οποίο με τη σειρά του σχολιάζει ένα προηγούμενο άρθρο της Bond στην ίδια ιστοσελίδα. Στο άρθρο εκείνο η Bond συζητούσε την πρόταση του αρχηγού του γνωστού ιρλανδικού κόμματος Sinn Féin Gerry Adams, ο οποίος διατύπωσε την άποψη ότι θα μπορούσε κανείς να βρει αναλογίες μεταξύ του Ιούδα και των τρομοκρατικών ομάδων όπου τελικά κάποιος αδύναμος κρίκος λυγίζει καί δίνει πληροφορίες "από μέσα". Στο νέο της δημοσίευμα η Bond συνεχίζει τη συζήτηση του θέματος και υποστηρίζει ότι το ερώτημα των αιτίων της προδοσίας παρέμεινε αναπάντητο και για τους ευαγγελιστές. Οι παλαιοδιαθηκικές αναφορές στις περιγραφές της προδοσίας είναι ουσιαστικά η εκ των υστέρων προσπάθεια ερμηνείας της πράξης. Υποστηρίζει ότι μία νέα προοπτική στην επίλυση του ζητήματος δίνει η προσέγγιση του προβλήματος από μία διαφορετική οπτική γωνία. Δεν είναι ο Ιούδας εκείνος που πλησιάζει τους αρχιερείς, αλλά εκείνοι τον προσεγγίζουν, ο Ιούδας είναι ο αδύναμος κρίκος που λυγίζει και προδίδει τον Ιησού. Και καταλήγει:

"All this, of course, is speculation. But everything to do with Judas and his motivations is speculation – from the evangelists’ attempts to explain what happened, to the oral traditions which predated them. Perhaps no one ever knew for sure. All that is certain is that Judas has taken on a mythical quality, the archetypal Betrayer, consigned by Dante to the lowest level of Hell. Such a creature necessarily preys on his victims, takes charge of the situation, and manipulates those around him. The reality, I suggest, may have been rather different: a weak and uneducated outsider, a frightened man completely out of his depth, someone easily persuaded by others into making the biggest mistake of his life."

[Α.Τ.: Η θέση της Bond είναι οπωσδήποτε ενδιαφέρουσα, αλλά καθώς κινείται πέρα από το χώρο της γραπτής και προφορικής παράδοσης, είναι δύσκολο να αποδειχθεί. Όποια κι αν ήταν τα κίνητρα του Ιούδα -προσωπικά το θεωρώ κάπως παρακινδυνευμένο να παραλληλίσουμε τις σύγχρονες τρομοκρατικές ομάδες με την ομάδα του Ιησού - αυτό που έχει πλέον σημασία είναι το πώς κατανόησε και ερμήνευσε η προφορική και στη συνέχεια η γραπτή παράδοση την προδοσία του Ιούδα. Ότι σίγουρα τα κείμενα των ευαγγελίων δεν τον κατανοούν ως το αρχέτυπο κακό - αν και Λουκάς και Ιωάννης δεν φείδονται των καυστικών σχολίων εναντίον του -, αλλά αυτό είναι το αποτέλεσμα της μεταγενέστερης πρόσληψης των ευαγγελικών αφηγήσεων, αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί μάλλον βέβαιο. Πολύ περισσότερο το πρόσωπο του Ιούδα θα πρέπει να κατανοηθεί μέσα στην ευρύτερη συνάφεια του πάθους του Ιησού και της εκπλήρωσης των γραφών στο πρόσωπό του. Η παρουσία του στα γεγονότα είναι σημαντική, διότι δίνει την ώθηση για να θέσει σε κίνηση τις εξελίξεις, αλλά δεν είναι αυτός το κέντρο της ιστορίας. Με εξαίρεση τον Ματθαίο και την αναφορά στις Πρξ τα κείμενα της Κ.Δ. δεν ασχολούνται μετά το πάθος μαζί του. Ακόμη και γι' αυτό το τέλος του υπάρχουν δύο διαφορετικές εκδοχές, που όσο κι αν έγινε η προσπάθεια να εναρμονισθούν, παραμένουν δυο διαφορετικές κατ' ουσίαν παραδόσεις σε κάθε περίπτωση με παραινετικό και παραδειγματικό χαρακτήρα για την υπόλοιπη κοινότητα. Γι' αυτό δεν έχει πλέον σημασία να εντοπίσει κανείς τον ιστορικό Ιούδα - μια αναζήτηση τόσο ατελέσφορη όσο κι εκείνη για τον ιστορικό Ιησού -, αλλά να κατανοήσει τον τρόπο που τον είδε η πρώτη εκκλησία και τη σκοπιμότητα της διατήρησης της μνήμης γι' αυτόν. Μπορεί αυτή η προσέγγιση βέβαια να μην κάνει τόσο ανθρώπινο τον Ιούδα, αλλά σίγουρα μας βοηθά να αποφύγουμε δαιμονοποιήσεις και ακρότητες.]

Τα πρακτικά Συνεδρίου για το ευαγγέλιο του Ιούδα / proceedings of the International Congress on the Tchacos Codex (Gospel of Judas)

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Brill ο τόμος με τα πρακτικά συνεδρίου για τον Κώδικα Tchacos και το ευαγγέλιο του Ιούδα, το οποίο έλαβε χώρα στο Rice University, Houston Texas, το Μάρτη του 2008 (στην έκδοση είχε αναφερθεί στο ιστολόγιό της και η April DeConick).

April DeConick (εκδ.), The Codex Judas Papers: Proceedings of the International Congress on the Tchacos Codex held at Rice University, Houston, Texas, March 13-16, 2008, (Nag Hammadi and Manichaean Studies 71), Brill: Leiden 2009

ISBN: 978 90 04 18141 0

€ 173.00

Περιεχόμενα τόμου

• April D. DeConick, "The Codex Judas congress and its proceedings", XI-XXIX
• Alastair H. Logan, "The Tchacos Codex : another document of the Gnostics?", 3-21
• Karen L. King, "Martyrdom and its discontents in the Tchacos Codex", 23-42
• Johannes van Oort, "Irenaeus on the Gospel of Judas : an analysis of the evidence in context", 43-56
• Marvin W. Meyer, "When the Sethians were young : the Gospel of Judas in the second century", 57-73
• Gesine Schenke, "The Gospel of Judas : its protagonist, its composition, and its community", 75-94
• John D. Turner, "The Sethian myth in the Gospel of Judas : soteriology or demononology?", 95-133
• Birger A. Pearson, "Judas Iscariot in the Gospel of Judas", 137-152
• Fernando Bermejo Rubio, "Laughing at Judas : conflicting interpretations of a new Gnostic gospel", 153-180
• Kevin Sullivan, "'You will become the thirteenth"': the identity of Judas in the Gospel of Judas", 181-199
• Ismo Dunderberg, "Judas' anger and the perfect human", 201-221
• Pierluigi Piovanelli, "Rabbi Yehuda versus Judas Iscariot : the Gospel of Judas and apocryphal passion stories", 223-239
• April D. DeConick, "as archons : the fight for authority and the emergence of Gnosticism in the Tchacos Codex and other early Christian literature", 243-288
• Nicola D. Lewis, "Fate and the wandering stars : the Jewish apocalyptic roots of the Gospel of Judas", 289-304
• Grant Adamson, "Fate indelible : the Gospel of Judas and horoscopic astrology", 305-324
• Niclas Förster, "The star of Judas in the Gospel of Judas", 325-336
• Franklin Trammell, "The God of Jerusalem as the pole dragon : the conceptual background of the cosmic axis in James", 337-349
• Elaine Pagels, "Baptism in the Gospel of Judas : a preliminary inquiry", 353-366
• Bas van Os, "Stop sacrificing! : the metaphor of sacrifice in the Gospel of Judas", 367-386
• Johanna Brankaer, "Whose savior? : salvation, damnation and the race of Adam in the Gospel of Judas", 387-412
• Tage Petersen, "From perplexity to salvation : the Gospel of Judas read in light of platonic didactic strategies", 413-434
• Louis Painchaud - Serge Cazelais, "'What is the advantage?' (Gos. Jud. 46.16) : text, context, intertext", 437-452
• Matteo Grosso, "Three days and eight days : chronology in the Gospel of Judas", 453-469
• Lance Jenott, "The Gospel of Judas 45,6-7 and Enoch's heavenly temple", 471-477
• Simon J. Gathercole, "Paradise, kingdom and the thirteenth aeon in the Gospel of Judas", 479-499
• Gregor Wurst, "Addenda et corrigenda to the critical edition of the Gospel of Judas", 503-507
• Wolf P. Funk, "The significance of the Tchacos Codex for understanding the First Apocalypse of James", 509-533
• Antti Marjanen, "The seven women disciples : in the two versions of the First Apocalypse of James", 535-546
• James M. Robinson, "Questions about the Tchacos Codex", 547-556