Στο τρέχον τεύχος του Journal of Translation / In the current issue of the Journal of Translation

 Journal of Translation 18/1 (2022)

• S. E.  Doi, "Honorifics and the Japanese Bible: Goliath is “Ruder” than Pharaoh?" 37-66
• Chao-Chun Liu, "Towards a Theoretical Framework for a Systematic Study of Theological Influence in Bible Translation," 67-93
• Christy Hemphill, "Theological Decolonization and Training Local Translators," 94-110
• Michel Kenmogne, "At Home in All Languages and Cultures: Bible Translation and World Christianity in the Twenty-First Century," 111-139

Βιβλιοκρισία του βιβλίου του Sommer, Revelation and Authority / Book review of the Sommer, Revelation and Authority

Στην ιστοσελίδα Marginalia ο Jon D. Levenson συζητά το βιβλίο του Benjamin Sommer. Revelation and Authority: Sinai in Jewish Scripture and Tradition. New Haven: Yale University Press, 2015 και θέτει ορισμένα σημαντικά ζητήματα, όπως εκείνα της σχέσης αποκάλυψης και αυθεντίας αλλά και της σχέσης της βιβλικής εξήγησης με τη θεολογία:

Do Bible Scholars Need Theology?

Το τρέχον τεύχος του HBTh / The current issue of HBTh

Horizons of Biblical Theology 39:2 (2017)

• Isaac Kalimi, "Models for Jewish Bible Theologies: Tasks and Challenges," 107-133 (abstract)
• Michael Kibbe, "‘You are a Priest Forever!’ Jesus’ Indestructible Life in Hebrews 7:16," 134-155 (abstract)
• Mathias Nygaard, "Romans 8—Interchange Leading to Deification," 156-175 (abstract)
•  Thomas Gaston / Andrew Perry, "Christological Monotheism: 1 Cor 8.6 and the Shema," 176-196 (abstract)
• David H. Wenkel, "The Lord Will Reveal the Lord: God’s Invisibility and Jesus’ Visibility in 1 Timothy," 197-210 (abstract)
• Darian Lockett, "Limitations of a Purely Salvation-historical Approach to Biblical Theology," 211-231 (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του Journal for Late Antique Religion and Culture / In the current issue of Journal for Late Antique Religion and Culture

Journal for Late Antique Religion and Culture 10 (2016)

Josef Lössl, "Theology as Academic Discourse in Greco-Roman Late Antiquity"

Το τρέχον τεύχος του HBTh / The current issue of HBTh

Horizons in Biblical Theology 37:1 (2015)

• Robert L. Foster, "The Christian Canon and the Future of Biblical Theology," 1-12 (abstract)
• Jeannine K. Brown, "Is the Future of Biblical Theology Story-Shaped?," 13-31 (abstract)
• Walter Brueggemann, "Futures in Old Testament Theology: Dialogic Engagement," 32-49 (abstract)
• Jeffrey W. Aernie, "Participation in Christ: An Analysis of Pauline Soteriology," 50-68 (abstract)

CFP: "Good and Evil in Biblical and Post-Biblical Traditions" / 5th University of Birmingham Biblical Studies Postgraduate Conference

'Good and Evil in Biblical and Post-Biblical Traditions'

CALL FOR PAPERS

The 5th University of Birmingham Biblical Studies Postgraduate Conference will be hosted by the Department of Theology and Religion, University of Birmingham, on Thursday 25th June 2015.

Paper proposals are invited from postgraduates on the conference theme, 'Good and Evil in Biblical and Post-Biblical Traditions'. Abstracts of no more than 300 words should be e-mailed to Tupá Guerra (tgd396@bham.ac.uk) by 27th April 2015; various perspectives (including text-critical, sociological, theological) on the theme are welcome.

Examples of possible topics include:
• Philosophical perspectives on good and evil in biblical and post-biblical traditions
• Sociological/Political perspectives on good and evil in biblical and post-biblical traditions
• Morality in biblical and post-biblical traditions
• Studies on particular words, such as tob, tahor, ra‘, rasha‘ (Hebrew); kalos, agathos, kakos, ponēros, (Greek); bonum, pius, probus, malus, perversus (Latin)
• Angels and demons
• Interpretations of the Adam and Eve story
• God and evil (Did God create evil?)
• Questions of purity
• Characterizations of evil woman in biblical and post-biblical traditions
• Biblical and/or post-biblical perspectives on sin
• Good and evil in the Dead Sea scrolls, pseudepigrapha, or rewritten Bible.

The keynote speakers will be Prof. George Brooke (University of Manchester) and Dr. Helen Bond (University of Edinburgh). The conference will conclude with a round-table discussion.

Further enquiries: Tupá Guerra (tgd396@bham.ac.uk)

Στο τρέχον τεύχος του ZThK / In the current issue of ZThK

Zeitschrift für Theologie und Kirche 111:4 (2014)

• Erik Aurelius, "Bundestheologie im Alten Testament. Ein Buch von Lothar Perlitt und seine Folgen," 357-373
• Thomas Söding, "Theologie im Dialog. Der Galater- und Römerbrief als Paradigma," 374-388

Βιβλικό κοσμοείδωλο και εκκλησιαστική σκέψη / Biblical worldview and Church theological thought

Στο ιστολόγιο του αγαπητού συναδέλφου λέκτορα Μόσχου Γκουτζιούδη μπορείτε να διαβάσετε την εισήγηση του Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ Καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης Μιλτιάδη Κωνσταντίνου στο συνέδριο που διοργάνωσε το Τμήμα Θεολογίας ΑΠΘ με θέμα "Θεολογία και Σύγχρονη Φυσική: Ο άνθρωπος ανάμεσα στο μυστήριο του Θεού και το μυστήριο του Σύμπαντος":

Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, Το κοσμοείδωλο της βιβλικής παράδοσης και η επίδρασή του στην εκκλησιαστική σκέψη

Το τρέχον τεύχος του JbBTh / The current issue of JbBTh

Jahrbuch der Biblischen Theologie 28 (2013)

• Ludger Schwienhorst-Schönberger, "Die Ordnung der Zeit im Alten Testament," 3-20
• Thomas Krüger,  (Alttestamentler), "Wahrnehmungen und Deutungen der Zeit im Buch Kohelet," 21-45
• Paul Metzger,  "'Tropfen und Rauch' (4Esr 4,50) : das Zeitverständnis im apokalyptischen Denken," 47-66
• Christfried Böttrich, "Die Zeichen der Zeit : Zeitvorstellungen im lukanischen Doppelwerk," 67-101
• Volker Rabens, "'Schon jetzt' und 'noch mehr' : Gegenwart und Zukunft des Heils bei Pauus und in seinen Gemeinden," 103-128
• Jörg Frey, "Die Gegenwart von Vergangenheit und Zukunft Christi : zur 'Verschmelzung' der Zeithorizonte im Johannesevangelium," 129-158
• Martin Karrer, "Eine Zeit des Lichts für Israel und die Völker : das vom Himmel herabsteigende Jerusalem der Johannesapokalypse," 159-181
• Balbina Bäbler, "Oknos, Kairos und Chronos : von (Lebens-)Zeiten und (verpassten) Gelegenheiten," 185-212
• Volker Leppin, "Verschmelzung der Zeiten : zu Luthers hermeneutischem Ansatz in der Wartburgpostille," 213-226
• Alexander Zerfass, "'Er hat ein Gedächtnis an seine Wunder gestiftet' (Ps 111,4) : liturgiewissenschaftliche Aspekte zur Wahrnehmung, Deutung und Gestaltung von Zeit," 229-258
• Judith Könemann, "Zeitlichkeit und Biographie : Linearität und Nicht-Linearität in der biographischen Selbstdeutung des Subjekts," 259-269
• Dietmar Mieth, "Wert und Zeit : über den richtigen Umgang mit der Zeit," 271-294
• Dietrich Zilleßen, "Zeitbilder. Zeitfragen : die Frage," 295-319
• Hans J. Sander, "Lebenszeit - Gottesraum," 323-344
• Dorothea Sattler, "Zeit erleben - Ewigkeit erahnen : anthropologische Zugänge zur präsentischen Eschatologie," 345-357

Στο τρέχον τεύχος του TynBull / In the current issue of TynBull

Tyndale Bulletin 65:1 (2014)

Christian Askeland, "A Fake Coptic John and Its Implications for the 'Gospel of Jesus's Wife'," 1-10

The recent revelation of a Coptic Gospel of John fragment from the same source as the so-called 'Gospel of Jesus's Wife' has decisively altered the discussion concerning the authenticity of the 'Gospel of Jesus's Wife' fragment. The Coptic John fragment is a crude copy from Herbert Thompson's 1924 edition of the 'Qau codex' and is a product of the same modern writing event as the 'Gospel of Jesus's Wife' fragment. Both texts are modern forgeries written on genuinely ancient fragments of papyrus.

Nicholas P. Lunn, "The Deliverance of Rahab (Joshua 2, 6) as the Gentile Exodus," 11-20
This short article argues for an intertextual interpretation of the Rahab narratives in the book of Joshua in the light of the deliverance of the Hebrews from Egypt as recorded in the book of Exodus. The presence of a range of different verbal and thematic correspondences supports such a notion. This is further confirmed once a structural parallelism between the two portions of text is identified. Suggestions are given as to what the relationship was designed to indicate.

Andreas Käser, "Then David Wrote a Letter (2 Sam. 11:14) – He Himself or Was It His Secretary? A Study of the Criteria for Handling the 'Semantic Causative'," 21-36 
One often speaks of important people as if they did everything on their own. 'Caesar beat the Gauls', thus reads a verse in a poem by Bertolt Brecht. In the following line he makes the point: 'Did he not even have a cook with him?' This way of speaking about kings and lords, rulers and commanders, is a very common literary device used not only in many ancient but also in contemporary languages. In speech it is usually used unconsciously­and even decoded unconsciously. But it is at least noticeable, because sometimes the translators of the Old Testament use a causative in its place. As a result of this usually unnoticed decoding, this characteristic has rarely been explicitly described as a literary phenomenon. The only exception I know of is to be found in Hermann Menge's book about Latin syntax and stylistics, where it is referred to as a 'causative active'. Because it is grammatically an 'active' voice which is to be semantically decoded functionally as a 'causative', I would like to suggest calling this literary device a 'semantic causative'. Now, if this 'semantic causative' is a common form used when speaking about important people, it raises the question: are there criteria which enable us to determine which of the acts are carried out by themselves and which are delegated to others. In my opinion there are indeed certain criteria which can be used to exclude the one or other scenario, but oftentimes a grey area of uncertainty seems to remain. So, did David write this letter himself or was it written by a secretary? In the following I intend to investigate the question of whether a definite answer can be found.

Jesse R. Scheumann, "Mothers of Offspring in 1–2 Kings: A Messianic Hope in David's Line?," 37-56

In the books of 1 and 2 Kings, the mothers of Judaean kings are given a unique focus in being mentioned. Historically-minded scholars, neglecting a more message-minded approach, have not sufficiently explored why this is the case. However, when viewed as an allusion to Genesis 3:15, the focus on mothers reveals a literary marking of each Judaean king as an offspring of the woman, maintaining messianic hope within a dark period of Judah's history.

John F. Evans, "Death-Dealing, Witchcraft in the Bible? Notes on the Condemnation of the 'Daughters' in Ezekiel 13:17–23,"  57-84
The essay proposes a new reading of Ezekiel 13:17–23, drawing on ancient Near Eastern materials to argue that the exiled 'daughters' were likely not practising the binding magic of the kaššaptu (Akk.) 'witch' but a defensive, even therapeutic, binding magic similar to that of the Babylonian ašipu 'exorcist'. Through their magic-bands Ezekiel's female opponents are said to bring 'death' (v. 19), but this is best explained as either the women's prophetic declaration of who was to live or die, or as the judgement of YHWH upon those in the community who believed their 'lies' and 'false visions', refusing to heed Ezekiel's warnings. Deception by unauthorised prophecy, divination, and magic is the key issue.

Michael S. Heiser, "Monotheism and the Language of Divine Plurality in the Hebrew Bible and the Dead Sea Scrolls," 85-100
Most Hebrew Bible scholars believe that Israelite religion evolved from polytheism to monotheism, an evolution in which the biblical writers participated. The dominant version of this consensus is that this religious evolution culminated by the end of the exile or shortly thereafter. A minority perspective places the evolutionary end point later. At issue is the presence of the language of divine plurality, positive references to other gods ( or ) under YHWH's authority, in Jewish religious texts composed during and after the Second Temple period. This article surveys the language of divine plurality in the Hebrew Bible and the sectarian literature at Qumran to show its conceptual continuity and longevity, and rejects the notion that it is incongruent with a belief in the uniqueness of YHWH.

Thomas W. Simpson, "Testimony in John's Gospel: The Puzzle of 5:31 and 8:14," 101-118
Testimony is a central theme in John's Gospel and John has a developed view on how it works. This paper makes two contributions. First, I show the complexity and sophistication with which John handles different kinds of testimony in his narrative; this constitutes a category of evidence for the centrality of testimony not noted hitherto. Second, I address the central puzzle, namely the prima facie contradiction between 5:31 and 8:14. At issue is whether Jesus' testimony about himself requires corroborating testimony for it rationally to be believed. I argue that 8:14 has interpretative priority: according to John, no such corroboration is required.

David Hall, "The Interpretation of Pros in Romans 3:26," 119-124
In an article published in 1980, Richard Hays argued that Romans 3 should be seen as a unity. The whole chapter is an assertion of God's in­tegrity­that God is . Verses 21–26 'close the circle by answering the objections raised in verses 1–7'. Hays's thesis has been largely rejected. S. K. Stowers stated in 1984 that Hays was 'almost alone' in stressing the internal coherence of the argument in Romans 3, and subsequent scholarship has largely concentrated on the analysis of specific sections of the chapter rather than on the chapter as a whole. My aim in this article is to support Hays's thesis by examining verse 26, and in particular Paul's use of the preposition in that verse.

Benjamin Sargent, "'Interpreting Homer from Homer': Aristarchus of Samothrace and the Notion of Scriptural Authorship in the New Testament," 125-140
This study attempts to explore certain exegetical arguments within the New Testament that operate upon the basis of an assumption that a scriptural text's meaning is in some way contingent upon its author. The exegetical and text-critical Homeric scholarship of Aristarchus of Samothrace is examined as a possible parallel to this assumption of authorial contingency. Aristarchus makes exegetical and text-critical decisions about the Iliad by means of a conception of Homer as the perfect writer. Whilst it is unlikely that any New Testament writer was aware of Aristarchus' work, Aristarchus undoubtedly represents more widespread Greek thought about authorship and meaning that may have been shared by certain New Testament writers.

Stuart E. Parsons, "Very Early Trinitarian Expressions Very Early Trinitarian Expressions,"  141-152
While older scholarship identified the earliest use of Trinitarian terminology near the end of the second century in the work of Theophilus of Antioch, some recent studies have challenged this view. However, while affirming certain insights of these newer studies, it is necessary to revisit them in light of the historical setting of the second-century apologists. In reality, Theophilus and other early apologists evidenced a certain implicit Trinitarianism by affirming unity, distinction, eternal pre-existence and economic subordination in the Godhead. Studies of early Trinitarian terminology must look beyond explicit descriptions of the Godhead. They must consider also broad patterns of implicit Trinitarianism.

Το τρέχον τεύχος του BBR / In the current issue of BBR

Bulletin of Biblical Research 24:1 (2014)

• Russell L. Meek, "The Abishag Episode: Reexamining the Role of Virility in 1 Kings 1:1–4 in Light of the Kirta Epic and the Sumerian Tale 'The Old Man and the Young Woman'," 1-14
• Ron Haydon, "'The Law and the Prophets' in MT Daniel 9:3–19," 15-26
• N. Clayton Croy, "A God by Any Other Name: Polyonymy in Greco-Roman Antiquity and Early Christianity," 27-44
• Patrick Gray, "Perspectives on Paul the Sinner," 45-56
• Robert H. Gundry, "An Exegetical and Biblical Theological Evaluation of N. T. Wright's How God Became King," 57-74

Nijay Gupta: θεολογική ανάγνωση της προς Κολοσσαείς / Nijay Gupta: a theological reading of Colossians

Nijay Gupta, "Beholding the Word of Christ: A Theological Reading of Colossians," Canadian Theological Review 2:1 (2013): 21-43

Ένα νέο άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον VE / A new article of biblical interest in the current VE

Verbum et Ecclesia 35:1 (2014)

S.D. (Fanie) Snyman, "Some thoughts on the relationship between Old Testament studies and systematic theology"

Συνέδριο του ΑΡΤΟΥ ΖΩΗΣ: Η επιστροφή της Ηθικής / Conference of ARTOS ZOES: The Comeback of Ethics

Το ίδρυμα ΑΡΤΟΣ ΖΩΗΣ διοργανώνει το ετήσιο διεπιστημονικό του συνέδριο (το τρίτο κατά σειρά) με τον τίτλο 14 και 15 Δεκεμβρίου. Σε αυτό συμμετέχουν θεολόγοι (βιβλικοί και συστηματικοί), εκπρόσωποι των  διαφόρων χριστιανικών ομολογιών, καθηγητές της φιλοσοφίας και της πολιτικής επιστήμης κ.ά. και συζητούν πτυχές του προβλήματος της ηθικής που παραμένει πάντοτε επίκαιρο και φλέγον.
Για να διαβάσετε το πρόγραμμα του συνεδρίου, πατήστε εδώ.

Ένα άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του ZThK / An article of biblical interest in the current issue of ZThK

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Zeitschrift für Theologie und Kirche 109:1 (2012) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Jan Dochhorn, "Der Sturz des Teufels in der Urzeit Eine traditionsgeschichtliche Skizze zu einem Motiv frühjüdischer und frühchristlicher Theologie mit besonderer Berücksichtigung des Luzifermythos", 3-47
O συγγραφέας του παρόντος άρθρου συζητά τις ιουδαϊκές, χριστιανικές και γνωστικές παραδόσεις όσον αφορά στην αρχική πτώση του Διαβόλου στην αρχή του χρόνου. Αυτές οι παραδόσεις θα πρέπει να διακριθούν από τις αφηγήσεις για την εσχατολογική πτώση του Διαβόλου, οι οποίες φαίνεται ότι είναι παλαιότερες των ιστοριών της αρχικής του πτώσης. Ο συγγραφέας ερευνά τις αφηγήσεις για την αρχική πτώση του Διαβόλου και εστιάζει ιδιαίτερα την προσοχή του στην ανασύνταξη της ιστορικής παράδοσης που κρύβεται πίσω από τον αρχικό μύθο για τον Εωσφόρο. Ο δυαλισμός Θεός / Διάβολος μαρτυρείται σχετικά αργά σε αυτές τις αφηγήσεις. Επομένως, ο συμβατικός χαρακτηρισμός του Διαβόλου ως του αντιπάλου του Θεού θα πρέπει, σύμφωνα με τον συγγραφέα να αποφεύγεται.

Συνέδριο για τους δαίμονες / A Conference on Demonology

To Iνστιτούτο για τη Μελέτη του Αρχαίου Κόσμου του Πανεπιστημίου της Ν. Υόρκης διοργανώνει στις 23 Απριλίου 2012 συνέδριο με τον τίτλο:

"Evil Spirits, Monsters and Benevolent Protectors: Demonology in Ancient Egypt and Mesopotamia"

Σκοπός του συνεδρίου είναι να συζητηθούν τα κύρια ζητήματα που αφορούν στη μελέτη των δαιμόνων ειδικά στο χώρο της αρχαίας Αιγύπτου και της Μεσοποταμίας και μέσα στο πλαίσιο των αρχαίων θρησκειών της Μεσοποταμίας. Η προέλευση, η φύση και η λειτουργία αυτών των υπερφυσικών όντων, τα οποία λειτουργούν ως μεσάζοντες δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί εξαιτίας της ασάφειας των πηγών. Η αρχαία Αίγυπτος και η Μεσοποταμία συνδέονται στενά μεταξύ τους ιστορικά (τουλάχιστον από την 3η χιλιετία π.Χ. και μέχρι την 1η χιλιετία μ.Χ.) και γεωγραφικά. Επομένως είναι αναγκαία μία διαπολιτισμική ανάλυση των κειμενικών, εικονογραφικών και υλικών πηγών, η οποία θα μπορούσε με κάποιο τρόπο να φωτίσει αυτά τα ζητήματα εντοπίζοντας ομοιότητες, αναλογίες αλλά και διαφορές στον τρόπο που κατανοούνται οι δαίμονες, παρουσιάζονται, απομακρύνονται ή εξευμενίζονται μέσα από τελετές. 

Τα εξής θέματα θα αποτελέσουν θέμα της συνάντησης:

- ορισμός των δαιμόνων σε σχέση με τους θεούς και άλλες κατηγορίες και άλλα υπερφυσικά όντα και η ορολογία που χρησιμοποιείται

- η εξήγηση και η ερμηνεία των κειμένων, αντικειμένων και παραστάσεων, όπου απαντούν οι δαίμονες

- το σώμα των δαιμόνων και τα εικονογραφικά μοντέλα παράστασης των δαιμόνων στην αρχαία Αίγυπτο και στη Μεσοποταμία

- η ιστορική εξέλιξη και οι αλλαγές στον τρόπο κατανόησης και στη θέση των δαιμόνων σε διάφορες εποχές

- τέρατα και φανταστικά ζώα: αναλογίες και διαφορές στον κόσμο των δαιμόνων

Πρόγραμμα

9:00am Beate Pongratz Leisten (ISAW): Opening Remarks/Welcome
9:15am Rita Lucarelli (ISAW/Bonn University): For a Comparative Approach to Demonology in Antiquity: the Case of Ancient Egypt and Mesopotamia
9:45am R. Lucarelli/K. Szpakowska/P. Kousoulis: The Demonology Project – Overview
10:15am Kasia Szpakowska (Swansea University): The Devil is in the Details: The Demonology 2K Project

10:45am Coffee Break

11:00am Colleen Manassa (Yale University): Divine Phylogeny in the Underworld Books: Gods and Daimones
11:30am Ludwig Morenz (Bonn University)/Rita Lucarelli: Demons at Deir el Medinah: The Magical Papyrus of Mutemheb Reconsidered
12:00pm Panagiotis Kousoulis (University of the Aegean): Rebellious Identities and Demonic Diversity: msw-bdSt and the Apophian Children 12:30pm Lunch Break (Provided by ISAW)
2:00pm Karen Sonik (UCLA): Defining the Terms of Mesopotamian Demonology
2:30pm Lorenzo Verderame (University of Rome “La Sapienza”): Their Divinity is Different, their Nature is Distinct! Origin and Features of Demons in Mesopotamian Cultures
3:00pm Eckart Frahm (Yale University): A Tale of Two Lands and Two Thousand Years: The Origins of Pazuzu

3:30pm Coffee Break

3:45pm Sarah Graff (The Metropolitan Museum of Art): Humbaba’s Head: A New Interpretation
4:15pm David Frankfurter (Boston University): Amente Demons and Christian Syncretism
4:45pm Christopher A. Faraone (University of Chicago): Theriomorphic vs. Monstrous Demons in the Ancient Near East and Greece

5:15pm Coffee Break

 5:30pm Final Discussion: the Role and Meaning of Demons in Egypt and the Ancient Near East

Η επόμενη συνάντηση στο Biblicum / The next meeting of Biblicum

Η ΤΡΙΤΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ BIBLICUM ΓΙΑ ΤΟ 2012  ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΤΙΣ 19.30΄. ΕΙΣΗΓΗΤΗΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ κ.ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ, ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΘΕΟΛΟΓΙΑΣ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ:

"ΤΟ ΡΙΣΚΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΪΚΗ ΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ, ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΚΤΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ"

ΤΟΠΟΣ:   ΑΙΘΟΥΣΑ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕΩΝ ΤΟΥ 1ου ΟΡΟΦΟΥ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ
ΧΡΟΝΟΣ:  ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ, ΩΡΑ 19.30'

Συνάντηση Biblicum για το μήνα Φεβρουάριο / Meeting of Biblicum in February

Η δεύτερη συνάντηση του Biblicum για το 2012 θα γίνει τη Δευτέρα 6 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 19:30. 
Εισηγήτριες θα είναι η διδάκτωρ κ. Ελένη Σουμάνη και η υποψήφια διδάκτωρ κ. Ελπίδα Βαρελή με τα παρακάτω θέματα:


1. ΣΟΥΜΑΝΗ ΕΛΕΝΗ, "ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΙΟΥΔΑΪΚΗ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ"

2. ΒΑΡΕΛΗ ΕΛΠΙΔΑ, "Ο ΚΑΚΟΣ ΟΦΘΑΛΜΟΣ ΣΤΗ ΣΟΦΙΟΛΟΓΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ. ΜΙΑ ΜΟΡΦΗ ΕΚΦΑΝΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ"

O τρέχων τόμος του JBTh / The current volume of JBTh

Ο τόμος του Jahrbuch für biblische Theologie 25 (2010) είναι αφιερωμένος στη σχέση Βίβλου και Θεολογίας:

• Bernd Janowski, "Einführung: Wie biblisch ist die Theologie?", 3-5 
• Christoph Schwöbel, "Wie biblisch ist die Theologie? : systematisch-theologische Bemerkungen zur Themafrage", 7-18 
• Hans Weder, "Biblische Theologie : Konturen und Anforderungen aus hermeneutischer Perspektive", 19-40 
• Irmtraud Fischer, "Einführung: Wie biblisch und theologisch ist die alttestamentliche Exegese?", 43-44 
• Ludger Schwienhorst-Schönberger, "'Eines hat Gott gesagt, zweierlei habe ich gehört' (Ps 62,12) : Sinnoffenheit als Kriterium einer biblischen Theologie", 45-61 
• Konrad Schmid, "Sind die Historisch-Kritischen kritischer geworden? : Überlegungen zu Stellung und Potential der Bibelwissenschaften in der Theologie", 63-78 
• Jörg Frey, "Einführung: Wie biblisch und theologisch ist die neutestamentliche Exegese?", 81-83 
• Jens Schröter, "Wie theologisch ist die Bibelwissenschaft? : Reflexionen über den Beitrag der Exegese zur Theologie", 85-104 
• Michael Theobald, "Exegese als theologische Basiswissenschaft : Erwägungen zum interdisziplinären Selbstverständnis neutestamentlicher Exegese", 105-139 
• Berndt Hamm, "Einführung: Wie biblisch ist die Kirchengeschichte?", 143-145 
• Uta Heil, "Wann ist die Kirchengeschichte "biblisch"? : Anmerkungen zur Bedeutung und Problematik der "veritas hebraica et graeca" aus altkirchlicher Sicht", 147-173 
• Albrecht Beutel, "Wie biblisch ist die Kirchen- und Theologiegeschichte? : überprüft am Beispiel von Luthers Obrigkeitsschrift (1523)", 175-199 
• Dorothea Sattler, "Einführung: Wie biblisch ist die Systematische Theologie?", 203-205 
• Jörg Lauster, "Erfahrungserhellung : zur Bedeutung der Bibel für die Systematische Theologie", 207-220 
• Hans Kessler, "Wie biblisch ist die Systematische Theologie? : kritisch-kreative Traditionsvermittlung in heutigen Kontexten", 221-240 
• Ottmar Fuchs, "Einführung: Was ist biblisch an der Praktischen Theologie?", 243-245 
• Rainer Bucher, "Wann und unter welchen Umständen wäre die Praktische Theologie biblisch?", 247-263 
• Friedrich Schweitzer, "Welche Exegese braucht die Religionspädagogik? : oder: Keine biblische Religionspädagogik ohne religionspädagogische Exegese?", 265-285 
• Günter Stemberger, "Einführung: Judaistik und Biblische Theologie", 289-290 
• Gabrielle Oberhänsli-Widmer, "Wie biblisch ist israelische Literatur? : ein Streiflicht auf David und Elija", 291-303 
• Beate Ego, "Judaistik und Biblische Theologie : forschungsgeschichtliche und systematische Überlegungen zu einem komplexen Verhältnis", 305-329

Στο τρέχον τεύχος του HBT / In the current issue of HBT

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Horizons in Biblical Theology 33:2 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Nicholas Ansell, "On (Not) Obeying the Sabbath: Reading Jesus Reading Scripture", 97-120

Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται η αντιπαράθεση για το Σάββατο στο Μκ 2, 23-28 προκειμένου να αναδειχθεί το πώς ο Ιησούς αντιμετωπίζει την πρόκληση της βιβλικής ερμηνείας,  καθώς διατυπώνει το τι σημαίνει για τους μαθητές του να σκέφτονται τον Θεό εν ελευθερία. Στις κλασικές ερμηνείες της περικοπής η ερμηνευτική διαδικασία, που τίθεται σε εφαρμογή εδώ και την οποία ο συγγραφέας της μελέτης ονομάζει "διαβάζοντας τις Γραφές που παρουσιάζουν τον Ιησού να διαβάζει τις Γραφές", περιορίζεται στα αρχικά της στάδια. Αν μία αφήγηση έχει "ζωή από μόνη της" πέρα από την πρόθεση του συγγραφέα (όσο απαραίτητος κι αν είναι ο συγγραφέας), μπορούμε να πούμε το ίδιο και για έναν χαρακτήρα, που καταλαμβάνει κεντρική θέση μέσα στην αφήγηση; Αν ισχύει αυτό, έχει περισσότερη σπουδαιότητα ο "Ιησούς στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο" από τον "Ιησού του Μάρκου"; Στόχος της μελέτης είναι να αναπτύξει μία διακειμενική, χριστοκεντρική ερμηνευτική μέσω της εξέτασης των εμμέσων και άμεσων τρόπων με τους οποίους παρουσιάζεται ο Ιησούς μέσα στην αφήγηση  διαβάζει τις Γραφές. 

James E. Robson, "Forgotten Dimensions of Holiness", 121-146

Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται μία κάπως ξεχασμένη διάσταση της θείας αγιότητας, της θείας αγιότητας ως αγάπης. Ο συγγραφέας ξεκινά από μία εμφανή ασυμφωνία μεταξύ της περίληψης του Νόμου στην Καινή Διαθήκη "θα πρέπει να αγαπάτε τον πλησίον σας όπως τον εαυτό σας" (Λευιτ 19, 18) και τη συνάφεια αυτού του στίχου στο Λευιτ, όπου η πιο πιθανή περίληψη του Νόμου είναι το κάλεσμα "να είστε άγιοι, γιατί κι εγώ, ο Γιαχβέ ο Θεός σας, είμαι άγιος" (Λευιτ 19, 2).  Ο συγγραφέας εξετάζει τη σημασία της σύνδεσης του Λευιτ 19, 2 και 19, 18 και υποστηρίζει ότι είναι σωστό να μιλήσει κανείς για την αγάπη ως μία διάσταση της θείας αγιότητας. Στο κύριο μέρος του άρθρου, όπου εξετάζεται γενικότερα η Π.Δ., συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων της Εξόδου, Ιεζακιήλ, Ωσηέ και της ζωής της προσευχής στον Ισραήλ, η θεία αγιότητα ως αγάπη είναι προφανής μέσα από μία προσεκτική εξέταση τριών διαστάσεων: αγιότητα και αυτο-αποκάλυψη, αγιότητα και σωτηρία, αγιότητα και θεία παρουσία.

Yung Suk Kim, "'Imitators' (Mimetai) in 1 Cor. 4:16 and 11:1: A New Reading of Threefold Embodiment", 147-170

Όταν γίνεται λόγος για τη γλώσσα της "μίμησης" στις επιστολές του Παύλου  (1 Κορ 4, 16. 11, 1; Φιλιπ 3, 17. 1 Θεσσ. 1, 6-7. 2, 14), οι ειδικοί εκφράζουν διαφωνίες. Στη μία άκρη αυτού του φάσματος απόψεων βρίσκεται η άποψη ότι ο Παύλος ακολουθεί το στωικό μοντέλο μίμησης, σύμφωνα με το οποίο ο δάσκαλος καλεί τους μαθητές να τον ακολουθήσουν βάσει της εξουσίας του, η οποία έχει εδραιωθεί μέσω της καλής του συμπεριφοράς. Κατά συνέπεια ο Παύλος αντιμετωπίζεται ως ο υποστηρικτής του ελληνιστικού ιδεώδους της ενότητας εις βάρος της πολυμορφίας. Στην άλλη πλευρά του φάσματος ο Παύλος αντιμετωπίζεται ως κοινωνικά συντηρητικός κι ως εμπόδιο στην πραγματική απελευθέρωση. Εδώ η ιδέα της μίμησης χρησιμοποιείται ως ένα μέσο ελέγχου και κυριαρχίας επάνω σε άλλους, όπως υποστήριξαν ερμηνευτές που εφαρμόζουν τη φεμινιστική ή μεταποικιακή ερμηνευτική προσέγγιση. Έτσι η προτροπή του Παύλου "μιμηταί μου γίνεσθε καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ" (1 Κορ 11, 1) κατανοείται ως μία απαίτηση για ομοιομορφία, ως μία προτροπή να αντιγράψουν τον Παύλο. Ωστόσο η γλώσσα της μίμησης μπορεί να κατανοηθεί και μέσω της "ενσωμάτωσης" - ενός τρόπου ζωής, ως μίας εναλλακτικής κατανόησης της μίμησης στην 1 Κορ, που συνδέει μεταξύ τους τρεις πλευρές, του Θεού-Πατέρα, του Χριστού και του πιστού. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η μίμηση στην 1 Κορ δε σημαίνει αντιγραφή ή ομοιότητα ούτε ένα τύπο ή μοντέλο που πρέπει να ακολουθήσουν οι Κορίνθιοι. Θα πρέπει μάλλον να κατανοηθεί ως ένας τρόπος ζωής που έχει τις ρίζες του στη μορφή του σταυρωμένου Χριστού, η οποία διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην επιστολή κι η οποία αποδομεί τις επιθετικές και καταστροφικές δυνάμεις μέσα σε μια κοινότητα και κοινωνία, τις οποίες αναδομεί σε μία αγαπητική κοινότητα.

Mark McEntire, "The God at the End of the Story: Are Biblical Theology and Narrative Character Development Compatible?", 171-189

Αν ο σκοπός της θεολογίας της εβραϊκής Βίβλου είναι να περιγράψει τον Θεό και τη σχέση του με τον κόσμο, τότε μας οδηγεί μπροστά σε ένα δίλημμα. Είναι προφανές ότι η Τανακ μας παρέχει μια ποικιλία περιγραφών του Θεού. Υπάρχουν δύο τρόποι για να αξιοποιηθούν αυτές οι περιγραφές: η πρώτη είναι να τοποθετηθούν σε ένα επιφανειακό επίπεδο και να συζητηθεί η σχέση και η αντιπαράθεση που υπάρχει μεταξύ τους. Η δεύτερη επιλογή είναι να τοποθετηθούν αυτές οι παραστάσεις σε μία εξελικτική πορεία και να δοθεί προτεραιότητα σε κάποιες από αυτές που βρίσκονται σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο αυτής της πορείας. Φυσικά υπάρχουν τρεις διαφορετικές λύσεις σε αυτήν την περίπτωση: η ιστορική προσέγγιση, η προσέγγιση στο πλαίσιο του κανόνος και η αφηγηματική. Οι δύο τελευταίες διαφέρουν πολύ περισσότερο μεταξύ στην χριστιανική Π.Δ. από ό,τι στην Τανάκ. Μία αυστηρά αφηγηματική προσέγγιση, η οποία διαβάζει τη βιβλική ιστορία από τη Γένεση έως τον Νεεμία, παρουσιάζει ένα θείο ον, το οποίο αλλάζει και αναπτύσσεται ως χαρακτήρας, μία διαδικασία, η οποία τονίστηκε ιδιαίτερα κατά την τελευταία δεκαετία στα έργα των Jack Miles, Richard Elliot Friedman, W. Lee Humphreys, Meir Sternberg, Jerome M. Segal κ.ά. Υπάρχει μία γενική συμφωνία ότι η θείος χαρακτήρας που παρουσιάζεται στο τέλος αυτής της αφηγηματικής εξελικτικής πορείας, είναι εκείνος που ταιριάζει στη θρησκευτική εμπειρία εκείνων που εξέδωσαν τα επιμέρους βιβλία και τον κανόνα στην τελική του μορφή. Αυτό το συμπέρασμα μπορεί να οδηγεί στην κατεύθυνση μίας αφηγηματικής θεολογικής μεθόδου, η οποία δίνει το προβάδισμα στο τελικό σημείο αυτής της εξέλιξης, μία παρατήρηση, η οποία θέτει δύο ερωτήματα: πρώτον, συμφωνεί με την πραγματική χρήση των κειμένων από εκείνους που αποπειρώνται αφηγηματικές προσεγγίσεις στη βιβλική θεολογία; Δεύτερον, τι ρόλο διαδραματίζουν εκείνες οι περιγραφές του Θεού των πρώιμων σταδίων εξέλιξης σε μια αφηγηματική προσέγγιση της θεολογίας της εβραϊκής Βίβλου;