Ulrich Luz (1938-2019)

Έφυγε από τη ζωή ο γνωστός καινοδιαθηκολόγος Ulrich Luz. Ο Ulrich Luz διετέλεσε καθηγητής της Καινής Διαθήκης στο Πανεπιστήμιου της Βέρνης, μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 2003, ενώ νωρίτερα δίδαξε στο Τόκιο και στο Göttingen. Με το όνομά του συνδέεται η ανάπτυξη της ερμηνευτικής οπτικής της ιστορίας της επίδρασης του βιβλικού κειμένου (Wirkungsgeschichte), ερμηνευτική προσέγγιση που επικράτησε τελικά στη λεγόμενη Σχολή της Βέρνης. Χαρακτηριστικό έργο αυτής της ανάγνωσης αποτελεί το υπόμνημα στο κατά Ματθαίον του Ulrich Luz στη σειρά Evangelisch-Katholischer Kommentar (EKK) (μία αγγλική εκδοχή του κυκλοφορεί από τη σειρά Hermeneia). Μολονότι κι άλλα υπομνήματα της ίδιας σειράς αξιοποιούν την οπτική της Wirkungsgeschichte, ο Luz στηρίζεται περισσότερο συστηματικά στις αρχές του G. Gadamer για την ιστορία της επίδρασης και συμπεριλαμβάνει στο εκτενές τμήμα που αφιερώνει κάθε φορά σε αυτήν την ιστορία και τα έργα τέχνης. Για τον Luz βασική αρχή είναι η πεποίθηση ότι η Αγία Γραφή είναι το βιβλίο της Εκκλησίας και το σημείο αναφοράς της μέσα. Όπως, όμως, ο ίδιος λέει, ερμηνεύοντας διασταλτικά τον όρο "Εκκλησία", όλοι όσοι ενδιαφέρονται για τη Βίβλο ανήκουν στην Εκκλησία. Η Βίβλος είναι η βάση της Εκκλησίας και την καθιστά ένα κάλεσμα και μια κοινότητα ανοικτή και συμπεριληπτική. Για τον Luz αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της εκκλησιαστικής ιστορίας ανάγνωσης της Βίβλου είναι οι Πατέρες, την ερμηνεία των οποίων θεωρεί περισσότερο ολιστικά και την  προτιμά από την αποσπασματική των σύγχρονων εξηγητικών προσεγγίσεων. Υιοθετεί σε πολλά πράγματα τις θέσεις του Έλληνα θεολόγου Ι. Παναγόπουλου κι είναι εντυπωσιακό το πόσο καλά γνώριζε την Ορθόδοξη θεολογία. Ο Ulrich όχι μόνο γνώρισε την Ορθόδοξη πραγματικότητα αλλά και την αγάπησε με ειλικρίνεια και ανιδιοτέλεια. Για αυτόν το λόγο υπήρξε η ψυχή πίσω από την πρωτοβουλία διαλόγου βιβλικών θεολόγων Ανατολής και Δύσης της SNTS, η οποία μέχρι και σήμερα συνεχίζει το έργο του. Στήριξε με κάθε τρόπο την προσπάθεια αποφοίτων των Ορθόδοξων Θεολογικών Σχολών από την Ελλάδα και τα Βαλκάνια να σπουδάσουν βιβλική θεολογία και εξήγηση στα Πανεπιστήμια της Ευρώπης και διετέλεσε σύμβουλος σε αρκετούς από αυτούς. Η πλούσια βιβλιοθήκη του σήμερα βρίσκεται στο Κέντρο Βιβλικών Σπουδών στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου με την οποία διατηρούσε ιδιαίτερες σχέσεις. Αισθάνομαι εξαιρετικά ευτυχισμένη για τις ευκαιρίες που είχα να βρεθώ μαζί του σε συνέδρια και για τις συζητήσεις που είχα μαζί του. Έγινα σοφότερη κι από όσα άκουσα από τον Ulrich αλλά κι από όσα διάβασα στα βιβλία του. Για όσους επιθυμούν να διαβάσουν κάποια από τα έργα του σαφώς σημαντικό είναι το υπόμνημά του στο κατά Ματθαίον αλλά και το άρθρο του για την πατερική ερμηνευτική παράδοση των βιβλικών κειμένων που κυκλοφορεί και στα ελληνικά σε μετάφραση του καλού φίλου, αναπλ. καθ. Κωνσταντίνου Μπελέζου: «῾Η σημασία τῶν Πατέρων τῆς ᾽Εκκλησίας γιά τήν ἑρμηνεία τῆς ῾Αγίας Γραφῆς. (Μία δυτική- προτεσταντική θεώρηση)», Δελτίο Βιβλικῶν Μελετῶν 17 (1998) 7-35.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του αγαπητού Ulrich. 

Κλασικές σπουδές και μεταποικιακή θεωρία / Classical studies and postcolonialism

Διαβάστε στο ηλεκτρονικό περιοδικό eidolon το κείμενο του Krishnan Ram-Prasad σχετικά με τους τρόπους που οι κλασικές σπουδές αντιστέκονται στις όποιες αποικιοκρατικές κατανοήσεις του παρελθόντος:

Reclaiming the Ancient World: Towards a Decolonized Classics

Το τρέχον τεύχος του JSNT / The current issue of JSNT

Journal for the Study of the New Testament 41:4 (2019)

• Kai-Hsuan Chang, "Questioning the Feasibility of the Major Synoptic Hypotheses: Scribal Memory as the Key to the Oral–Written Interface," 407-432 (abstract)
• A.D. Macdonald, "Resurrection in Mark 12: Refining the Covenant Hypothesis," 433–457 (abstract)
• Olivia Rahmsdorf, "‘You shall not wash my feet εἰς τὸν αἰῶνα’ (John 13.8): Time and Ethics in Peter’s Interactions with Jesus in the Johannine Narrative," 458-477 (abstract)
• Jason N. Yuh, "Analysing Paul’s Reference to Baptism in Galatians 3.27 through Studies of Memory, Embodiment and Ritual," 478-500 (abstract)
• J. David Woodington, "Crafting the Eschaton: The Second Death and the Lake of Fire in Revelation," 501-518 (abstract)
• Simon Butticaz, "Theologies of the New Testament in Twentieth-Century Francophone Scholarship: An Assessment of an (Absent) Tradition," 519–536 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του CBR / The current issue of CBR

Currents in Biblical Research 17:3 (2019)

• Chloe Sun, "Recent Research on Asian and Asian American Hermeneutics Related to the Hebrew Bible," 238-265 (abstract)
• Shawn J. Wilhite, "Thirty-Five Years Later: A Summary of Didache Scholarship Since 1983," 266-305 (abstract)
• Wesley Thomas Davey, "Playing Christ: Participation and Suffering in the Letters of Paul," 306-331 (abstract)
• Sarit Kattan Gribetz / Lynn Kaye, "The Temporal Turn in Ancient Judaism and Jewish Studies," 332-395 (abstract)

Οι Ιουδαίοι του κατά Ιωάννην στην εξήγηση / Jews of John's Gospel in exegesis

Ο τρόπος που παρουσιάζονται οι Ιουδαίοι στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο έχει απασχολήσει τους σχολιαστές του ευαγγελίου από τα αρχαία χρόνια. Συχνά μάλιστα θεωρείται ότι αυτή η εξήγηση τήρησε μία εχθρική προς τους Ιουδαίους στάση, κάτι που είχε τραγικές προεκτάσεις στη συνέχεια στην ιστορία και στη στάση του Χριστιανισμού ειδικότερα απέναντι στον Ιουδαϊσμό. Ο Michael G. Azar επανεξετάζει την ιστορία της ερμηνείας των Ιουδαίων στο τέταρτο ευαγγέλιο κι υποστηρίζει ότι αυτή η εικόνα που περιγράψαμε παραπάνω θα πρέπει να διορθωθεί:

Michael G. Azar, "Stereotyping Exegesis: The Gospel of John and “the Jews” in Ancient and Modern

Commentary"

Οι Σαμαρίτες: η σύγχρονη έρευνα / The Samaritans: the current state of research

Reinhard Pummer, "The Samaritans in Recent Research"

Το τρέχον τεύχος του EC / The current issue of EC

Early Christianity 6:1 (2015)

• David B. Capes, "Introduction: A Centenary Celebration of Bousset's Kyrios Christos," 3-4
• Cilliers Breytenbach, "Bousset's Kyrios Christos: Imperfections of a Benchmark," 5-16 (abstract)
• Larry W. Hurtado, "Wilhelm Bousset's Kyrios Christos: An Appreciative and Critical Assessment," 17-29 (abstract)
• Kelley Coblentz Bautch, "Kyrios Christos in Light of Twenty-First Century Perspectives on Second Temple Judaism," 30-50 (abstract)
• Lutz Doering, "Wilhelm Bousset's Die Religion des Judentums im neutestamentlichen Zeitalter," 51-66 (abstract)
• Robert Matthew Calhoun, "The Power of the Call: Wilhelm Bousset on Miracle, and Mark 1:16–20," 67-88 (abstract)
• Richard Bauckham - Stefano De Luca, "Magdala As We Know It," 91-118 

Στο τρέχον τεύχος του JThS / In the current issue of JThS

Journal of Theological Studies 66:1 (2015)

• David H. Sick, "The Symposium of the 5,000," 1-27 (abstract)
• Tucker S. Ferda, "Reason to Weep: Isaiah 52 and the Subtext of Luke’s Triumphal Entry," 28-60 (abstract)
• Benjamin Schliesser, "‘Exegetical Amnesia’ and ΠΙΣΤΙΣ ΧΡΙΣΤΟΥ: The ‘Faith of Christ’ in Nineteenth-Century Pauline Scholarship," 61-89 (abstract)
• Michael Wade Martin / Bryan A. Nash, "Philippians 2:6–11 as Subversive Hymnos: A Study in the Light of Ancient Rhetorical Theory," 90-138 (abstract)
• David Lincicum, "The Paratextual Invention of the Term ‘Apostolic Fathers’," 139-148 (abstract)

Ιστορία Χρόνων ΚΔ (ΙΙ): απαρχές και η πρώτη φάση / Neutestamentliche Zeitgeschichte (II): beginnings and the first phase

Η ανάγκη γνώσης του περιβάλλοντος της ΚΔ από τον μελετητή της υπάρχει ήδη στην αρχαία Εκκλησία. Στα πατερικά κείμενα απαντούμε συχνά τέτοιες ιστορικές λεπτομέρειες που διευκολύνουν την ερμηνεία των βιβλικών χωρίων. Η ίδια ανάγκη εκφράζεται και σε έργα βιβλικών ερευνητών του 18ου και 19ου αι., όταν γεννιέται τελικά το μάθημα της Ιστορίας των Χρόνων της ΚΔ στο χώρο της ακαδημαϊκής θεολογίας. 

Χαρακτηριστικά ο Ελβετός θεολόγος του 18ου αι. Jakob Wettstein γράφει στο δεύτερο τόμο του έργο του "Η Καινή Διαθήκη":

"Ένας άλλος νόμος, πολύ χρήσιμος, μπορεί εύκολα να γίνει κατανοητός: αν θέλεις να καταλάβεις τα βιβλία της ΚΔ βάλε τον εαυτό σου στη θέση των προσώπων, στα οποία δόθηκαν αυτά τα βιβλία από τους αποστόλους για πρώτη φορά να διαβαστούν. Με το πνεύμα σου πήγαινε σε εκείνην την εποχή κι εκείνο τον τόπο, όπου για πρώτη φορά αυτά τα κείμενα διαβάστηκαν. Φρόντισε, όσο είναι δυνατό, να αναγνωρίσεις τα ήθη, τα έθιμα, τις συνήθειες, τις γνώμες, τις γενικότερες αντιλήψεις, τις παροιμίες, τη γλώσσα των εικόνων, τις καθημερινές εκφράσεις εκείνων των ανθρώπων καθώς και τον τρόπο, με τον οποίο προσπαθούσαν να πείσουν τον άλλο ή με τον οποίο προσπαθούσαν να αιτιολογήσουν την πίστη τους. Επιπλέον, να προσέχεις σε ποιο σημείο θα στραφείς σε ένα χωρίο όταν δεν μπορείς να προχωρήσεις με τη βοήθεια κανενός σύγχρονου συστήματος, είτε θεολογικής είτε λογικής μορφής, ούτε με τη βοήθεια των διαδεδομένων σήμερα απόψεων" (J.J. Wettstein, Novum Testamentum Graecum, τόμ. 2, Amsterdam 1742, 878)

Kατά τον 19ο αι. οι φιλοσοφικές και επιστημονικές εξελίξεις και κυρίως η ανάπτυξη του λεγόμενου Ιστορικισμού επηρέασαν και τις βιβλικές σπουδές και κυρίως οδήγησαν στην ανάπτυξη της λεγόμενης "ιστορικής κριτικής" (βλ. για παράδειγμα τη λεγόμενη Σχολή της Τυβίγγης). Πατέρας της Ιστορίας των Χρόνων της ΚΔ και μαθητής του Christian Baur, ιδρυτή της Σχολής της Τυβίγγης, υπήρξε ο καθηγητής της ΚΔ στο Πανεπιστήμιο της Βέρνης, Matthias Schneckenburger (1804-1848), ο οποίος έκανε τις πρώτες διαλέξεις με θέματα ιστορίας Χρόνων της ΚΔ. Αυτές οι διαλέξεις άσκησαν τέτοια επίδραση ώστε 14 χρόνια μετά το θάνατό του εκδόθηκαν από τον καθηγητή του Πολυτεχνείου της Karlsruhe Theodor Löhlein. Πρόκειται για ένα γλαφυρό έργο το οποίο δίνει μια γενική εικόνα της εθιμικής και θρησκευτικής κατάστασης του ελληνορωμαϊκού κόσμου και της Παλαιστίνης κατά την εποχή του Ιησού. 

Ένας άλλος μαθητής του Baur, ο καθηγητής της ΚΔ στο Πανεπιστήμιο της Heidelberg, ο Adolf Hausrath (1837-1909), εκδίδει με τη σειρά του τη δική του τρίτομη και στη συνέχεια τετράτομη Ιστορία χρόνων. Το έργο δεν έχει εγχειριδιακό χαρακτήρα αλλά ακαδημαϊκό, δε φαίνεται όμως να άσκησε μεγάλη επίδραση στη μετέπειτα έρευνα. 

Το σημαντικότερο έργο της περιόδου, το οποίο αποτελεί και σήμερα κλασικό έργο αναφοράς, είναι εκείνο του καθ. του Göttingen Emil Schürer (1844-1910). Ο Schürer εξέδωσε αρχικά το Εγχειρίδιο τη Ιστορίας των Χρόνων της ΚΔ και στη συνέχεια τη γνωστή Ιστορία του Ιουδαϊκού λαού στην εποχή του Ιησού Χριστού. Οπαδός της ιστορικής κριτικής την εφάρμοσε με συνέπεια τόσο στην Καινή Διαθήκη όσο και την ιστορία του αρχέγονου Χριτσιανισμού. Το έργο του χαρακτηρίζεται από τη μεθοδικότητα, την ευρεία χρήση των πηγών και το βιβλιογραφικό πλούτο. Το νέο στοιχείο που προσφέρει το έργο του είναι η ανάδειξη των ιουδαϊκών καταβολών του Χριστιανισμού και η προβολή των ποικίλων σχέσεών του προς τον αρχέγονο Χριστιανισμό. Σίγουρα αρκετές από τις ιδέες του για τον αρχαίο Ιουδαϊσμό έχουν σήμερα εγκαταλειφθεί, όμως το έργο εξακολουθεί να αποτελεί ένα πολύτιμο ερευνητικό βοήθημα.

Χαρακτηριστικά αυτής της περιόδου της έρευνας είναι:

α) η συγγραφή μεγάλων έργων, όπου παρουσιάζεται η γενικότερη πολιτική, θρησκευτική και κοινωνική κατάσταση

β) η εστίαση στην περιγραφή βασικών ιστορικών / πολιτιστικών μεγεθών, όπως της θρησκείας, των φιλοσοφικών ρευμάτων, της ρωμαϊκής διοίκησης, των κοινωνικών θεσμών και η επικέντρωση σε σημαντικές προσωπικότητες του παρελθόντος

γ) η δυαλιστική προσέγγιση της εποχής της ΚΔ. Τα δύο μεγέθη, Ελληνισμός και Ιουδαϊσμός, παρουσιάζονται συχνά ως αντίθετα μεταξύ τους ενίοτε δε και ως αντίπαλες δυνάμεις, ενώ ο Χριστιανισμός συνδέεται με τη μία ή άλλη πραγματικότητα. 

Αυτή η τάση, η οποία κυριαρχεί σε αυτήν την πρώτη φάση της έρευνας (μέχρι δηλ. τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) συνδέεται άμεσα με μία από τις βασικές θέσεις της ιστορικής κριτικής, ότι δηλαδή η κινητήριος δύναμη της ιστορικής πορείας του αρχέγονου Χριστιανισμού είναι η αντιπαράθεση της διδασκαλίας των πρώτων αποστόλων που έχει ιουδαϊκές καταβολές με εκείνην του αποστόλου Παύλου που προσδιορίζεται από τον εξ εθνών χριστιανισμό. Η αντιδιαστολή των δύο αυτών πραγματικοτήτων οδήγησε στη δημιουργία δύο σχολών, της Θρησκειοϊστορικής Σχολής στo Göttingen και του ερευνητικού προγράμματος Corpus Hellenisticum. Η πρώτη είχε ως βασική της αρχή ότι η ΚΔ πρέπει να ερμηνευτεί κυρίως με βάση ειδωλολατρικές και ελληνιστικές προϋποθέσεις. Το ενδιαφέρον των εκπροσώπων της επικεντρώνεται στον συγκρητισμό και στο κατά πόσο αυτός προσδιορίζει τον αρχέγονο Χριστιανισμό. Εκπρόσωποι της Σχολής είναι οι Hermann Gunkel, Wilhelm Bousset, Johannes Weiss, Rudolf Bultmann, Ernst Troeltsch κ.ά. Με αυτήν συνδέεται η έκδοση του εγκυκλοπαιδικού έργου Religion für die Geschichte und Gegenwart. Oι θέσεις της Θρησκειοϊστορικής Σχολής δέχθηκαν κριτική, επειδή κρίθηκαν ως υπεραπλουστευτικές της πολύμορφης ιστορικής πραγματικότητας και μονομερείς. Συχνά μάλιστα τα πορίσματά της εξυπηρέτησαν ιδεολογικούς σκοπούς στην ταραγμένη περίοδο πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σε αυτήν του Μεσοπολέμου. Στον αντίποδά της εμφανίζεται η λεγόμενη Wissenschaft des Judentums, που σκοπό είχε να τονίσει την θέση του Ιουδαϊσμού μέσα στην ευρωπαϊκή ιστορία και τη σύνδεσή του με τον αρχέγονο Χριστιανισμό. Με αυτήν συνδέεται κι η έκδοση του μνημειώδους έργου των Strack-Billerbeck, Kommentar zum Neuen Testament aus Talmud und Midrash. 

Παράλληλα επιστήμονες της ΚΔ στην Ολλανδία και Γερμανία συγκροτούν το λεγόμενο ερευνητικό πρόγραμμα του Corpus Hellenisticum το οποίο επιθυμεί να ερμηνεύσει τον πρώιμο Χριστιανισμό και την ΚΔ μέσα στα πλαίσια του ελληνιστικού Ιουδαϊσμού. Μέλη του ερευνητικού προγράμματος, το οποίο συνεχίζει ακόμη και σήμερα τη δράση του υπήρξαν οι Georg Heinrici, Ernst Dobschütz, Hans Windisch, Adolf Deissmann, Herbert Preisker, W. van Unik. Στους νεότερους εκπροσώπους συγκαταλέγονται οι P. van der Horst, Eduard Lohse, Gerhard Delling κ.ά.

Διεπιστημονικότητα και βιβλικές σπουδές / Interdisciplinarity and biblical studies

Στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation δημοσιεύεται το κριτικό κείμενο της Carly L. Crouch για τους τρόπους αξιοποίησης των πορισμάτων άλλων κλάδων επιστημονικής έρευνα στις βιβλικές σπουδές. Σημειώνω εδώ την τελευταία παράγραφο που συνοψίζει τις σκέψεις της:

"If we want to integrate the insights of other disciplines into our interpretation of biblical texts and contexts – and we should – we must develop a culture in which the expectations of such engagement are high and the standards are robust. Though we cannot (and should not) demand second (and third, and so on) degrees in other subjects prior to allowing ourselves to broach an interdisciplinary project or study, we must hold ourselves to a depth of engagement which is sufficient to enable the intelligent, nuanced and critical use of other disciplinary perspectives. If we fail in this charge we do our own discipline a great disservice, as we squander the wealth of these other disciplines’ contribution to the interpretation of the primary object of our intentions: the biblical texts themselves."

On Interdisciplinarity in Biblical Studies

Οι Πράξεις των Αποστόλων κι η ιστορία έρευνάς τους / Acts of the Apostles and their research history

Ο Larry Hurtado δημοσιεύει στο ιστολόγιό του δύο ενδιαφέροντα κείμενα για το κείμενο των Πράξεων των Αποστόλων και την ιστορία έρευνας κι ερμηνείας του:

• Acts of the Apostles: A Continuing/Renewed Focus
• More on Acts of the Apostles

Αφροαμερικανές γυναίκες κι η ερμηνεία της Βίβλου / African American women interpreting the Bible

Στη σελίδα The Bible and Interpretation δημοσιεύεται το ενδιαφέρον άρθρο της Joy A. Schroeder (Capital University and Trinity Lutheran Seminary) για την πρόσληψη κι ερμηνεία της Βίβλου από αφροαμερικανές γυναίκες κατά τον 19ο αι. 

African American Women Interpreting the Bible in the Nineteenth Century

Ένα νέο άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος της ThLZ / A new article of biblical interest in the current issue of ThLZ

Στην τρέχουσα έκδοση της Theologische Literaturzeitung 135:12 (2010) δημοσιεύεται το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Rainer Kessler, "A strange land : alttestamentliche Ethik beiderseits von Ärmelkanal und Atlantik", 1307-1322

L. Hurtado: Οι εξελίξεις στο χώρο της Κ.Δ. κατά τον 20ο αι.

Ο Larry Hurtado ανάρτησε στο ιστολόγιό του έναν κατάλογο των σημαντικότερων κατά τη γνώμη του εξελίξεων στο χώρο της έρευνας της Κ.Δ. κατά τον προηγούμενο αιώνα. Σύμφωνα με τον γνωστό καινοδιαθηκολόγο αυτές είναι:

- Ο "εκθρονισμός" του textus receptus και η στροφή προς τις κριτικές εκδόσεις του κειμένου της Κ.Δ.

- Η ανακάλυψη και η έκδοση πολλών παπύρων της Κ.Δ.

-Η ανάπτυξη μεθόδων στην κριτική έκδοση του κειμένου της Κ.Δ.

- Η κατανόηση του πολύπλοκου χαρακτήρα του ζητήματος των πηγών των ευαγγελίων

- Η μεγαλύτερη συνειδητοποίηση της ιουδαϊκής ταυτότητας του Παύλου

- Η συνειδητοποίηση της πολυμορφίας του αρχέγονου Χριστιανισμού

- Η διαπίστωση της πολυμορφίας και του ιουδαϊκού περιβάλλοντος του αρχέγονου χριστιανισμού

- Η μελέτη της κοινωνικής διαστρωμάτωσης των πρώτων εκκλησιαστικών κοινοτήτων

- Ο τονισμός της ύπαρξης λατρείας του Ιησού ήδη από τα πρώιμα στάδια της αρχαίας Εκκλησίας

Για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο του Larry Hurtado, πατήστε εδώ. Ο συγγραφέας έχει επίσης αναρτήσει στο ιστολόγιό του το κείμενο που δημοσίευσε σχετικά με τις καινοδιαθηκικές σπουδές κατά τον 20ο αι. στο περιοδικό Religion, του οποίου περίληψη είχαμε παρουσιάσει παλαιότερα.

[Α.Τ.: Σε αυτόν τον ιδιαίτερα ενδιαφέροντα και κατατοπιστικό κατάλογο θα μπορούσαν να προστεθούν επίσης κάποια επιπλέον σημεία: η αξιοποίηση μεθοδολογικών εργαλείων και διαπιστώσεων από τις κοινωνικές επιστήμες, τη γλωσσολογία και τη φιλολογία, η επίδραση νέων φιλοσοφικών/πολιτικών τάσεων στην ερμηνεία (π.χ. postcolonial, cultural studies κ.ά.), η αξιοποίηση των μη κανονικών κειμένων στη συζήτηση για τον αρχέγονο Χριστιανισμό (π.χ. από το Jesus Seminar κι όχι μόνο), η μετατόπιση του ενδιαφέροντος στον προφορικό χαρακτήρα της αρχαίας παράδοσης για τον Ιησού και στην αξιοποίηση της έρευνας για τους μηχανισμούς της στη συζήτηση για τον ιστορικό Ιησού και, τέλος, η μεγαλύτερη αξιοποίηση και μελέτη της ιστορίας πρόσληψης του βιβλικού κειμένου (η οποία δεν περιορίζεται μόνο στην αρχαία εκκλησιαστική γραμματεία, αλλά αφορά και στη λειτουργική ζωή, στις τέχνες κτλ.). Σίγουρα σε αυτόν τον κατάλογο θα μπορούσε κανείς να προσθέσει πολύ περισσότερα, κάτι που αποδεικνύει τη ζωντάνια και τη δυναμική των καινοδιαθηκικών σπουδών κατά τον 20ο αι. ]

Το τρέχον τεύχος του CurBR/ The current issue of CurBR

Στο τρέχον τεύχος του Currents in Biblical Research 9:1 (2010) δημοσιεύονται οι εξής μελέτες:

Susanne Scholz, "A Third Kind of Feminist Reading: Toward a Feminist Sociology of Biblical Hermeneutics", 9-32

Στο άρθρο διατυπώνεται η άποψη ότι το επόμενο βήμα στις φεμινιστικές βιβλικές σπουδές απαιτεί ή ακόμη και διεκδικεί την ανάπτυξη παραδειγμάτων ενταγμένων μέσα στο κοινωνιολογικό πλαίσιο. Δίνεται μάλιστα ένα παράδειγμα γι' αυτό με την εξέταση της ερμηνείας της ιστορίας του Γεν 2-3 κατά τα τελευταία 40 χρόνια. Προκύπτουν πέντε ερμηνευτικά στάδια. Κινούνται από το πρώτο στάδιο των φεμινιστικών ερμηνειών σε ένα δεύτερο της απάντησης του αποδομισμού, σε ένα τρίτο της επιβεβαίωσης της ανδροκεντρικής σημασίας του κειμένου, σε ένα τέταρτο της επιμονής του Christian Right για τους πατριαρχικούς ανδρικούς ρόλους και τέλος σε ένα πέμπτο στάδιο των καταναλωτικών βιβλικών μηνυμάτων στα μέσα μαζικής ενημέρωσης της Δύσης. Αυτή η ανάλυση καταδεικνύει ότι μία φεμινιστική κοινωνιολογία της βιβλικής ερμηνευτικής εξηγεί, ακόμη και σε έναν αρχάριο μελετητή, τις σχέσεις μεταξύ της βιβλικής ερμηνευτικής και της κοινωνίας, επειδή παρουσιάζει τα βιβλικά κείμενα και τις ιστορίες ερμηνείας ως ερμηνευτικά δυναμικές, πολιτικά και θρησκευτικά φορτισμένες συζητήσεις σχετικά με τις κοινωνικοπολιτικές πρακτικές.

Matthew C. Easter, "The Pistis Christou Debate: Main Arguments and Responses in Summary", 33-47
Η συζήτηση για τη φράση "πίστις Χριστοῦ" συνεχίζει να προκαλεί το ενδιαφέρον των ειδικών. Ενώ εμφανίζονται μία σωρεία μελετών σχετικά με το ζήτημα, οι ερμηνευτές συνήθως επαναλαμβάνουν τα κύρια επιχειρήματα που στηρίζουν τη θέση τους. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται οι δύο βασικές πλευρές της συζήτησης για την πίστη Χριστού και τα αντεπιχειρήματα για κάθε πλευρά. Πρώτα παρουσιάζονται τα επιχειρήματα υπέρ της γενικής αντικειμενικής και ακολουθούν εκείνα για τη γενική υποκειμενική. Η μελέτη κλείνει με μία συζήτηση των τρόπων που οι ερμηνευτές στηρίχθηκαν στην προηγούμενη κατανόηση από μέρους του της παύλειας θεολογίας την οποία επιστρατεύουν ως ένα σημαντικό επιχείρημα υπέρ της θέσης του. Επομένως ο συγγραφέας καταλήγει ότι το μεγαλύτερο ερμηνευτικό ζήτημα σχετικά με τη φύση του ευαγγελίου του Παύλου είναι το ζήτημα της σημασίας του όρου "πίστις Χριστοῦ".

Aldred A. Genade, "The Letter to Titus in Recent Scholarship: A Critical Overview", 48-62
Μία ανασκόπηση της βιβλιογραφίας των δύο τελευταίων δεκαετιών οδηγεί στη διαπίστωση ότι η επιστολή προς Τίτον απομακρύνεται από την εξάρτηση από τις δύο προς Τιμόθεον επιστολές. Παγιδευμένη μαζί με την 1 και 2 Τιμ η ιδιαίτερη φωνή της προς Τίτον πέρασε απαρατήρητη. Για παράδειγμα οι ερμηνευτές εξετάζουν τώρα τη θεολογία και τη δομή της επιστολής προς Τίτον παρά των ποιμαντικών. Επιπλέον ακόμη και από απόψεως μεθοδολογίας, φαίνεται να υπάρχει μία μετατόπιση κι ένα τουλάχιστον άρθρο εφαρμόζει τη ρητορική ανάλυση στο κείμενο. Στην παρούσα μελέτη παρουσιάζονται οι βασικές τάσεις στην έρευνα σχετικά με την επιστολή. Από την άλλη όμως αποκαλύπτεται ότι ακόμη δεν έχουν γίνει αρκετά για τη μελέτη της επιστολή. Ο συγγραφέας της μελέτης εκφράζει την ελπίδα η παρούσα ανασκόπηση της έρευνας να δώσει το έναυσμα για περισσότερες μελέτες της επιστολής.

Ben C. Dunson, "The Individual and Community in Twentieth- and Twenty-first-Century Pauline Scholarship", 63-97
Η υπαρξιακή προσέγγιση της Κ.Δ. από τον Rudolf Bultmann βρήκε πολλούς υποστηρικτές κατά τον 20ο αι. Προκάλεσε επίσης την αντίδραση του μαθητή του, Ernst Käsemann, ο οποίος υποστήριξε ότι η εξατομικευμένη ερμηνεία ειδικά του Παύλου από τον Bultmann ήταν προβληματική για εξηγητικούς, θεολογικούς και φιλοσοφικούς λόγους, επειδή αγνοούσε την την οικουμενική και κοινοτική διάσταση της θεολογίας του Παύλου. Η συζήτηση μεταξύ αυτών των δύο ερευνητών συνεχίσθηκε στις γενιές που ακολούθησαν. Οι περισσότεροι ερευνητές ακολούθησαν (άμεσα ή έμμεσα) τη θέση του Käsemann να διαβαστεί ο Παύλος στο σύνολό του και κυρίως λαμβάνοντας αποκλειστικά υπόψη την εκκλησιολογική διάσταση. Ωστόσο οι πρόσφατες φωνές που ακούγονται αμφισβητούν αυτήν την τάση και θεωρούν ότι είναι μονομερής και αποπροσανατολίζει από άλλες σημαντικές πλευρές της σκέψης του Παύλου. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται η συζήτηση μεταξύ των Bultmann και Käsemann και τις μεταμορφώσεις που αυτή η συζήτηση υπέστη μέχρι σήμερα και επισημαίνονται κυρίως τα σημαντικότερα ερμηνευτικά ζητήματα που συνδέονται με τη θέση του ατόμου και της κοινότητας μέσα στη σκέψη του Παύλου.

David M. Miller, "The Meaning of Ioudaios and its Relationship to Other Group Labels in Ancient ‘Judaism’", 98-126
Αυτή η μελέτη, το πρώτο μέρος μίας εκτενέστερης μελέτης, περιγράφει και αξιολογεί κριτικά τις σημαντικότερες ακαδημαϊκές συμβολές στο ζήτημα της σχέσης μεταξύ του Ιουδαίος ("Ιουδαίος" ή "κάτοικος της Ιουδαίας") και των άλλων ονομάτων ομάδας. Στο πρώτο μέρος εξετάζεται η γενική άποψη ότι ο όρος "Ιουδαίος" ήταν ένας χαρακτηρισμός που ερχόταν έξωθεν, ενώ ο όρος "Ισραήλ" ήταν ένας χαρακτηρισμός έσωθεν. Στο δεύτερο μέρος εξετάζονται οι εξηγήσεις που δόθηκαν για τη σχέση μεταξύ του Ιουδαίος και άλλων όρων, όπως "Γαλιλαίος", "Ιδουμαίος" και "Ιτουραίος" και αξιολογούνται υπό το φως της μαρτυρίας του Ιωσήπου. Στα συμπεράσματα της μελέτης παρουσιάζεται με αδρές γραμμές η παρακμή της θρησκείας και η άνοδος του εθνικισμού ως ερμηνευτικές κατηγορίες μέσα στην έρευνα για τον όρο Ιουδαίους και τίθενται τα ερωτήματα σχετικά με τη σημασία του όρου τα οποία χρήζουν μεγαλύτερης ανάπτυξης. Στο δεύτερο μέρος της μελέτης θα αναλυθούν οι όροι θρησκεία και εθνικότητα στην έρευνα για τον όρο Ιουδαίος και θα αξιολογηθεί η συζήτηση σχετικά με τον όρο στις αγγλικές μεταφράσεις.

Στο τρέχον τεύχος του KuD / In the current issue of KuD

Στο τρέχον τεύχος του Kerygma und Dogma 56:3 (2010) δημοσιεύεται το δεύτερο μέρος της μελέτης του G. Wenz σχετικά με την έρευνα για τον απόστολο Παύλο:

Gunther Wenz, "Old Perspectives on Paul. Forschungsgeschichtliche Epilegomena zum Paulusjahr (2. Teil)", 225-255

Ο συγγραφέας εστιάζει το ενδιαφέρον του στις τρεις βασικές φάσεις της έρευνας για τον Παύλο: "Old Perspective", "New Perspective" (J. Dunn, E.P. Sanders) και "Post New Perspective". Aπώτερος στόχος του είναι να διερευνήσει τη θέση του Παύλου και της διδασκαλίας του μέσα στην Κ.Δ. και στο θεολογικό πλαίσιο του Χριστιανισμού του 1ου αι. Σε αυτό το μέρος της μελέτης του λαμβάνει υπόψη του και συζητά την υπαρξιακή ερμηνεία του Rudolf Bultmann, και τη μελέτη του Albert Schweitzer για τον εσχατολογικό μυστικισμό του Παύλου. Τέλος, αναφέρεται και στη θεωρία του Ferdinand Christian Baur για τον αρχέγονο Χριστιανισμό.

Στο νέο ThR/ In the current issue of ThR

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Theologische Rundschau 75:3 (2010) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το πρώτο μέρος ενός άρθρου του Udo Schnelle σχετικά με την πορεία έρευνας του κατά Ιωάννην ευαγγελίου. Το πρώτο μέρος είναι αφιερωμένο στα υπομνήματα στο τέταρτο ευαγγέλιο που εκδόθηκαν κατά τα τελευταία χρόνια (από το 1993 κι εξής). Μεταξύ των υπομνημάτων που συζητά είναι εκείνα των Chr. Dietzfelbinger, F.J. Moloney, L. Schenke, U. Schnelle, W.G. Stibbe, M. Theobald, H. Thyen, S. van Tilborg, K. Wengst, U. Wilckens:

Udo Schnelle, "Aus der Literatur zum Johannesevangelium 1994 – 2010. Erster Teil : Die Kommentare als Seismographen der Forschung" , 265-303

Όπως παρατηρεί ο συγγραφέας μέχρι τη δεκαετία του '70 στην ιωάννεια έρευνα κυριαρχούσε το έργο του R. Bultmann. Κατά τα τελευταία 30 χρόνια παρατηρείται μία στροφή και οι θέσεις του Bultmann δέχονται κριτική. Η αλλαγή αυτή αφορά όλους τους επιμέρους τομείς της έρευνας του κατά Ιωάννην (σχέση με τον γνωστικισμό, θεολογία της ενσάρκωσης, εσχατολογία, μυστήρια, πνευματολογία, σχέση με τους συνοπτικούς, πηγές του ευαγγελίου κτλ). Σεισμογράφο της αλλαγής αυτής στον τρόπο προσέγγισης του ευαγγελίου χαρακτηρίζει ο Schnelle τα υπομνήματα που κυκλοφόρησαν κατά τα τελευταία χρόνια, από το 1993/4 κι εξής.

[Α.Τ. Ας σημειώσουμε επίσης, αν και θα κάνουμε και τη σχετική ανακοίνωση σύντομα, ότι η φετινή συνάντηση της Εταιρείας Ορθόδοξων Βιβλικών Θεολόγων το Σεπτέμβρη στις Σέρρες, θα έχει ως θέμα της το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο.]

Το νέο τεύχος του Scriptura / In the current issue of Scriptura

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Scriptura 1 /100 (2010) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Douglas G. Lawrie, "Old Testament studies: 'Quo vadis'?", 1-14
• L.J. Claassens, "'Quo vadis' Old Testament studies? : a response", 15-17
• Danie F. O'Kennedy, "'Quo vadis' Ou Testament studies? : 'n respons", 18-29
• Bernard C. Lategan, "'Quo vadis' New Testament studies?", 30-38
• G.F. Wessels, "'Quo vadis' Nuwe Testament studies? : 'n respons", 39-41
• Piet Naudé, "'But you, who do you say I am?' : a homily on ideological faith from the Gospel of Mark", 164-174
• Danie C. van Zyl, "Appeased with death : Old Testament insights on life and death, for the church in Africa confronted by HIV/AIDS", 175-184
• Alec Basson, "A few metaphorical source domains for emotions in the Old Testament", 121-128
  

Ερμηνευτικές προσεγγίσεις των θαυμάτων / Exegetical approaches to the miracle narratives

Όσα ακολουθούν προέρχονται από τις σημειώσεις μου στο επιλεγόμενό μου για τα θαύματα στη συνοπτική παράδοση και στηρίζονται σε ανάλογο πίνακα του B. Kollmann [ " Wunder: laube - Kritik - Deutung" Bibel und Kirche 61:2 (2006), 92-93)]

Πατερική ερμηνεία

Η πατερική ερμηνεία δεν αμφισβητεί την ιστορική ερμηνεία των θαυμάτων, αλλά τα κατανοεί σωτηριολογικά και σε άμεση σχέση με την ιστορία της Θείας Οικονομίας και την εκκλησιαστική κοινότητα. Αποτελούν αποδείξεις της θεότητας του Ιησού και προτυπώσεις της Βασιλείας του Θεού.

Λογοκρατική ερμηνεία (C.F. Bahrdt, H.E.G. Paulus, C.H. Venturini κ.ά.)

Τα θαύματα ερμηνεύονται λογοκρατικά. Πρόκειται για πραγματικά γεγονότα, τα οποία δεν έχουν τίποτε το υπερφυσικό και έχουν σίγουρα μία λογική εξήγηση.

Μυθολογική ερμηνεία (D.F. Strauß)

Tα θαύματα είναι μη ιστορικοί μύθοι, οι οποίοι κατασκευάστηκαν στη βάση ανάλογων παλαιοδιαθηκικών αφηγήσεων από την πρωτοχριστιανική κοινότητα και με σκοπό να αποδείξουν τη θεότητα του Ιησού. Οι εκπρόσωποι αυτής της τάσης αναζήτησαν το βαθύτερο θρησκευτικό περιεχόμενο αυτών των αφηγήσεων.

Θρησκειοϊστορική Σχολή (R. Bultmann, W. Schmidthals, G. Klein)

Τα θαύματα αντλούν το περιεχόμενό τους από διάφορες λαϊκές αφηγήσεις και χρησιμοποιούν μοτίβα του ελληνιστικού κυρίως κόσμου. Κατασκευάστηκαν από τη μεταπασχάλια χριστιανική κοινότητα στον απόηχο της εμπειρίας της Ανάστασης. Δεν είναι επομένως πραγματικά γεγονότα αλλά ομολογίες πίστης. Οι εκπρόσωποι αυτής της τάσης επεδίωξαν να κατανοήσουν τις ευαγγελικές αφηγήσεις των θαυμάτων μέσα από μία διαδικασία απομυθοποίησης ως μηνύματα πίστης, τα οποία μπορούν να δώσουν νέο περιεχόμενο στην ανθρώπινη ύπαρξη.

Ιστορία της Σύνταξης (Redaktionsgeschichte) (D.A. Koch, L. Schenke, U. Busse, J. Becker)

Οι εκπρόσωποι αυτής της τάσης θεωρούν το ερώτημα της ιστορικότητας των θαυμάτων δευτερεύον και στηρίζονται κυρίως στα επιχειρήματα της Θρησκειοϊστορικής Σχολής σχετικά με αυτό. Εστιάζουν το ενδιαφέρον τους στον τρόπο που κατανοεί ο κάθε ευαγγελιστής τα θαύματα που αφηγείται. Επισημαίνεται κυρίως η κριτική στάση του εκάστοτε ευαγγελιστή απέναντι σε αυτά.

Βιβλική Θεολογία (O. Betz, P. Stuhlmacher)

Ρίζα των θαυμάτων της Κ.Δ. είναι η παλαιοδιαθηκική παράδοση. Πρέπει λοιπόν να κατανοηθούν ως μέρος της ιστορίας της σχέσης του Θεού με τους ανθρώπους, η οποία αποτελεί κεντρικό θέμα της Αγίας Γραφής.

Φεμινιστική ερμηνεία (E. Moltmann-Wendel, L. Schottroff)

Έμφαση βέβαια δίνεται στις ευαγγελικές αφηγήσεις θαυμάτων που αφορούν σε γυναίκες. Οι αφηγήσεις αυτές, οι οποίες αποκαθιστούν τη γυναίκα και καταδεικνύουν την κεντρική της θέση μέσα στη λεγόμενη "κίνηση του Ιησού" έχουν σημασία και για το σημερινό αγώνα της γυναίκας για ισότητα.

Κοινωνικοϊστορική ερμηνεία (G. Theißen)

Οι εξορκισμοί, οι θεραπείες κατά το Σάββατο και γενικότερα οι θεραπείες αναφέρονται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, ενώ τα θαύματα σωτηρίας και οι επιφάνειες είναι προϊόντα της μεταπασχάλιας πίστης. Σκοπός είναι να διερευνηθεί το κοινωνικοϊστορικό υπόβαθρο αυτών των αφηγήσεων . Επιπλέον τα θαύματα έχουν διαχρονική αξία, διότι περιέχουν το μήνυμα ελπίδας για έναν καλύτερο κόσμο.

Ψυχολογική ερμηνεία (Μ. Kassel, E. Drewermann)

Τα θαύματα προσεγγίζονται με τη βοήθεια κυρίως της ψυχολογίας του βάθους. Κατανοούνται ως διαχρονικές ιστορίες απελευθέρωσης από το φόβο και την εσωτερική ταραχή και μεταφέρουν το μήνυμα της αρμονίας και της ανάγκης για αυτοσυνειδησία. Ειδικότερα οι αναστάσεις ερμηνεύονται ως περιπτώσεις νεκροφάνειας, ενώ κάποια άλλα συνδέονται με το φαινόμενο του σαμανισμού.

Η ερμηνευτική προσέγγιση της αποστασιοποίησης (Verfremdung) (S. Berg)

[Α.Τ.: πρόκειται για εκείνη την ερμηνευτική προσέγγιση, όπου διατηρείται μία απόσταση μεταξύ της οπτικής του αναγνώστη και εκείνης του κειμένου. Σύμφωνα με τον B. Brecht σκοπός είναι να προκληθεί η έκπληξη και το ενδιαφέρον για το κείμενο και να αναζητηθούν νέες πτυχές του νοήματός του] Για την ερμηνευτική αυτή προσέγγιση το κέντρο βάρους δεν είναι στην απάντηση του ερωτήματος σχετικά με την ιστορικότητα των θαυμάτων. Σκοπός είναι μέσα από την αποστασιοποιημένη ανάγνωση, που προτείνουν οι εκπρόσωποί της, να δοθεί το έναυσμα για μια διαδικασία στοχαστικής προσέγγισης του νοήματός του.

Ιστορία της πρόσληψης (Rezeptionsgeschichte) και της επίδρασης (Wirkungsgeschichte) (H. Frankenmölle, U. Luz, H. Bee-Schroedter)

Οι διηγήσεις προσεγγίζονται συγχρονικά (στην τελική τους δηλαδή μορφή και ως μέρος μίας ευρύτερης συνάφειας κι όχι στα στάδια σύνταξής τους). Το νόημα του κειμένου δίνεται από τον αναγνώστη και ερμηνευτή της κάθε εποχής και αυτή η ιστορία της πρόσληψης και ερμηνείας του λαμβάνεται υπόψη.

Ο "τρίτος δρόμος" μεταξύ ιστορίας και μεταφοράς (K. Berger, S. Alkier, B. Dressler)

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους αυτής της προσέγγισης τα βιβλικά θαύματα στηρίζονται σε μία κατανόηση της πραγματικότητας, η οποία ακολουθεί νόμους διαφορετικούς από τους δικούς μας. Το ζήτημα επομένως της ιστορικότητας των θαυμάτων παραμένει ανοικτό. Οι ευαγγελικές ιστορίες θαυμάτων δεν θα πρέπει να κατανοηθούν με τη σύγχρονη αντίληψη περί πραγματικότητας και ιστορίας.

Πολιτισμική ανθρωπολογία (W. Stegemann, Context Group)

Το ενδιαφέρον των εκπροσώπων αυτής της τάσης επικεντρώνεται στα θαύματα θεραπείας και στους εξορκισμούς. Τονίζεται επίσης ότι αυτές οι ιστορίες δε θα πρέπει να κατανοηθούν μέσα στο πλαίσιο της δικής μας δυτικής κουλτούρας αλλά σε εκείνο της Μεσογείου του 1ου αι. μ.Χ. Ο Ιησούς είναι ένας λαϊκός θεραπευτής, ο οποίος έχει πολλές ίδιες με τους συγχρόνους του αντιλήψεις για την ασθένεια και τον κόσμο.

Ένα νέο βιβλίο για τον A. Deissmann / A new book on A. Deissmann

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο de Gruyter μία μελέτη για την προσωπικότητα του γνωστού θεολόγου και φιλολόγου Adolf Deissmann (1866-1937):

A. Gerber, Deissmann the Philologist, (Beihefte zur Zeitschrift für die neutestamentliche Wissenschaft und die Kunde der älteren Kirche 171), de Gruyter, Berlin 2010
676 σελίδες
ISBN:978-3-11-022431-3
140 ευρώ

Περιγραφή εκδοτικού οίκου
O Gustav Adolf Deissmann (1866–1937) ήταν ένας εκπληκτικός Γερμανός θεολόγος που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης κατά τη διάρκεια της ζωής του εξαιτίας των πολλών και πρωτοποριακών του συμβολών σε διάφορους τομείς της μετακλασσικής ελληνικής φιλολογίας, λεξικογραφίας, στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην αρχαία Έφεσο, στη διεθνή συμφιλίωση και στην οικουμενική κίνηση. Τιμήθηκε τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό, του απονεμήθηκαν οκτώ τιμητικοί διδακτορικοί τίτλου σε έξι διαφορετικές χώρες και προτάθηκε δύο φορές για το Νόμπελ Ειρήνης. Ωστόσο ο σημαντικός αυτός διανοούμενος αγνοήθηκε από τη σύγχρονη έρευνα για πολλά χρόνια ή παρερμηνεύθηκε. Κατά την τελευταία δεκαετία -εξαιτίας κυρίως ερευνών σε γερμανικές θεολογικές σχολές - αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για το πρόσωπό του. Το παρόν βιβλίο αποτελεί την πρώτη συστηματική και έγκυρη βιογραφική ανάλυση της ακαδημαϊκής πορείας του. Η ενδελεχής έρευνα του Gerber στηρίζεται σε ένα εντυπωσιακό αριθμό ανέκδοτων μέχρι σήμερα πηγών από 25 αρχεία σκορπισμένα σε τρεις ηπείρους - καθώς επίσης και σε υλικό από το προσωπικό ημερολόγιο του Deissmann. Ένα σημαντικό στοιχείο αυτής της έρευνας είναι η συλλογή παραρτημάτων και addenda, τα οποία αποτελούν υλικό που ήταν ως τώρα άγνωστο στου αναγνώστες.