Το τρέχον τεύχος του Bibel u. Kirche / The current issue of Bibel u. Kirche

 Bibel und Kirche 76/1 (2021)

• Andreas Benk, "Schöpfung als Vision einer gerechten Welt: Die Relecture biblischer Schöpfungstexte als Befreiungstheologie," 2-9
• Georg Steins, ""..damit du gerettet wirst!" (Jeremia 4,14): Ein anderer Blick auf biblische Schöpfungstheologie," 10-17
• Rainer Kessler, "'Eine Grenze hast du gesetzt' (Ps 104,9): Psalm 104 im Horizont globaler Krisen," 22-27
• Elisabeth Birnbaum, "Schöpfung im Ijobbuch: JHWHs Rede von der Schöpfung als Hilfe in der Krise," 31-35
• Brigitte Enzner-Probst, "Die weibliche Seite der Schöpfung," 36-41
• Katrin Bederna, "'Lasst uns furchtlos sein': Papst Franziskus erzählt von der ökologischen Krise und einer anderen Zukunft," 42-47

Tο τρέχον τεύχος του BiKi / The current issue of BiKi

Bibel u. Kirche 3 (2018)
Το τρέχον τεύχος του περιοδικού είναι αφιερωμένο στο Άσμα Ασμάτων:

• Elisabeth Birnbaum, "Das Hohelied - unerschöpflich, unabschließbar, uninterpretierbar?", 126-134
• Melanie Peetz, "'Stark wie Tod' Emotionale Sprache als Zugang zu Hohelied", 134-143
• Yvonne Sophie Tönne, "Frauenraum und Handlungsmacht"- Das Hohelied in Genderperspektive", 144-151
• Meik Gerhards, "Die allegorische Lesart als Auslegung des Hohelieds", 152-160
• Matthias Hopf, "Szenen der Liebe: Das Hohelied als ein Text mit dem Zeuf zur Bühne", 161-167
• Michaela C. Hastetter, "So klingt die Liebe: Mystische Interpretation von Hld 5,2 bei Olivier Messiaen," 168-175

Το τρέχον τεύχος του Bibel u. Kirche / The current issue of Bibel u. Kirche

Bibel u. Kirche 70:1 (2015)

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού είναι αφιερωμένο σε δύο βιβλικές μορφές που φέρουν το όνομα του Ιωσήφ, τον πάγκαλο Ιωσήφ και τον Ιωσήφ τον μνηστήρα της Μαρίας, της μητέρας του Κυρίου:

• Jürgen Ebach, "Josef und Josef: Biblische Konfigurationen," 2-7
• Rüdiger Lux, "Die Erfahrung des Guten mit Bösen: Zur impliziten Theologie der Joseferzählung," 8-13
• Ansgar Wucherpfennig, "Leitbild einer Männlichkeit: Die Darstellung Josefs in Mt 1-2," 14-18
• Angela Stadthartinger, "Sohn Gottes und Jungfrau zugleich: Die Josefsgestalt in 'Joseph und Aseneth'," 19-23
• Marlis Gielen, "Auf dem schwierigen Weg der Rollenfindung: Josef in den apokryphen Kindheitsevangelien," 24-28
• Georg Fischer SJ, "'Gott has es zum Guten gedacht: Der weindende Josef als weiser Theologe und Mittler der Versöhnung," 29-34
• Hans-Jürgen Marcus, "Fern der Heimat und doch gesegnet: Der alttestamentliche Josef und die Herausforderung der Migration,"35-39
• Andreas Ruffing, "Angestaubt oder doch aktuell? Die beiden Josefsgestalten in der kirchlichen Männerarbeit," 40- 45

Το τρέχον τεύχος του Bibel u. Kirche / The current issue of Bibel und Kirche

Bibel und Kirche 4/2014

• Matthias Müller, "Licht der Völker und Religionen: Wie eine universale Christologie die Lehre von der Kirche öffnet, ohne sie zu relativieren," 192-198
• Regina Wildgruber, "Gottes Licht für alle Völker: Universalistische Linien im Alten Testament," 199-203
• Christoph Schaefer, "„Ein Licht zur Erleuchtung der Heiden und Herrlichkeit für dein Volk Israel“ (Lk 2,34): Jesus als Messias für Israel und die Völker in den lukanischen Kindheitserzählungen," 204-210
• Uta Poplutz, "Kinder Abrahams: Der universale Ursprung der matthäischen Kirche," 211-216
• Johannes Beutler, "„Ich bin das Licht der Welt“ Jesus und das Heil der Welt nach dem Johannesevangelium," 217-221
• Maria Neubrand, "Der Messias Israels und die Völker (Apg 15,14-21): Zur universalen Hoffnungsperspektive des lukanischen Doppelwerks," 222-227
• Rudolf Hoppe, "Versöhnung des Alls – Versöhnung der Menschheit: Der Christushymnus des Kolosserbriefes (Kol 1,15-20)," 228-233
• Tobias Nicklas, "„Und die Tore Jerusalems werden Jubellieder sprechen …“ (Tob 13,18)
• Hoffnung auf Heil in der frühjüdischen Diaspora," 234-241

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού BuK / In the current issue of BuK

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 67:3 (2012) είναι αφιερωμένο στον τρόπο που παρουσιάζεται η Αφρική κι οι κάτοικοί της στην Αγία Γραφή καθώς και σε αφρικανικές αναγνώσεις των βιβλικών κειμένων:

• Martin Leutzsch, "Dunkle Geschichten? Was in der Bibel über Afrika steht und was nicht", 126-133
• Anna Kiesow, "Schwarz, stark und schön. Schwarze Menschen in alttestamentlichen Texten", 134-137
• Rainer Kessler, "Ägypten in der Hebräischen Bibel. Ein facettenreiches Bild", 138-142
• Martin Leutzch, "Starkes afrikanisches Erbe. Jüdische und christliche Übersetzung. Überlieferung und Interpretation der Bibel in der Antike und später", 143-147
• Joachim Kügler, "Von Afrika lernen?", 147-148
• Werner Kahl, "Westafrikanische Bibelinterpretationen. Irritationen, Herausforderungen, Bereicherungen". 149-153
• Stephanie Feder, "Neue Perspektiven von Frauen. Exegesen afrikanischer Bibelwissenschaftlerinnen aus westlicher Sicht", 154-159
• Musa W. Dube (interview), "'To push the boundaries'. Die Grenzen des Wissens weiten", 160-163
• Gerald O. West, "Wir werden nicht mehr schweigen! Tamars Geschichte und die Arbeit für Gender-Gerechtigkeit in Afrika", 164-170
• Eric Souga Onomo / Joachim Kügler, "Afrikanische Kleriker zwischen Pastoral und Geld. Eine deutsch-afrikanische Lektüre von 1 Kor 9,1-23 im Kontext von Kamerun", 171-174

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche / In the current issue of Bibel und Kirche

Το πρώτο τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 67:1 (2012) είναι αφιερωμένο στον άνθρωπο, όπως αυτός παρουσιάζεται μέσα στα βιβλικά κείμενα:

• B. Janowski, "Was ist der Mensch? Grundzüge einer biblischen Sicht des Menschen", 4-9
• M. Häusl, "Verköpertes Leben. Körperbilder und -konzepte im Alten Testament", 10-15
• J. Dietrich, "Um der Ehre willen. Formen der Ehre im Altern Israel", 16-20
• S. Gillmayr-Bucher, "Rauchende Nase, bebendes Herz. Gefühle zur Sprache bringen", 21-25
• D. Erbele-Küster, "Kult(un)fähigkeit des geschlechtlichen Körpers. Die so genannten Reinheitsbestimmungenin Lev 15", 26-29
• M. Rösel, "Von der Kehle zur Seele. Neue Akzente im Menschenbild der Septuaginta", 30-35
• Th. Söding, "Berührung als Heilung. Die handfeste Gnade in den Wunder Jesu", 46-40
• Cl. Janssen, "Zerbrechlicher Körper und Körprer Christi. Die Kraft der Auferstehung in 1 Kor 15", 41-45
• Il. Müllner, "Zwischenruf. Dürfen wir tun, was wir können? Optimierung der Körper und die Grenzen der Machbarkeit", 46-47

Στο τρέχον τεύχος του Bibel und Kirche / In the current issue of Bibel und Kirche

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 66:4 (2011) είναι αφιερωμένο στο πρόσωπο του Ηλία:

Bettina Eltrop, "Was wissen wir über den historischen Elija?", 190-191

Jürgen Werlitz, "Vom feurigen Propheten zum Versöhner: Ein Überblick über die biblischen Elijatexte mit Schwerpuntk auf dem Alten Testament", 192-201

Eleonore Reuter, "Besser arm und fromm als reich und böse: Elija und die Witwe von Sarepta (1 Kön 17)", 202- 207

Frank Crüsemann, "Gottes leise Stimme gegen Gewalt im Namen Gottes: Elija, Mose und die Anfänge des biblischen Monotheismus", 208-214

Roland Kachler, "Wege aus der Wüste: Elijas Krise als Archetypus einer Lebenskrise (1 Kön 19)", 215-218

Andreas Bedenbender, "Warum am Horeb? Zur Lokalisierung von Gottesoffenbarungen in der Hebräischen Bibel", 219-223

Bernhard Lehnart, "Regenmacher, Schamane oder was?: Elija, der Tischbitter - eine komplexe Gestalt", 224-228

Anna Maria Schwemer, "Die Elijagestalt im Wandel der Zeiten: Elijatraditionen aus hellenistisch-römischen Zeit", 229-233

Franz-Josef Ortkemper, "Mendelsohns Elias und die Bibel: Das Oratorium und die Erzählungen aus den Königsbüchern im Vergleich", 236-242

Tο τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel u. Kirche / The current issue of Bibel u. Kirche

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel u. Kirche 66:3 (2011) φιλοξενεί ένα αφιέρωμα στο πρόβλημα της βίας μέσα στα κείμενα της Βίβλου.Όπως παρατηρεί ο εκδότης του παρόντος τεύχους, Andreas Hölscher, στο προλογικό σημείωμα του τεύχους η βία είτε ως συμβολική γλώσσα είτε ως πράξη απαντά από τα πρώτα κείμενα της Βίβλου (βλ. Κάιν και Άβελ) έως και τα τελευταία (βλ. Αποκάλυψη). Υποστηρίζει ότι δεν θα πρέπει επομένως το θέμα να υποβαθμίζεται, αλλά θα πρέπει να αναζητηθούν οι τρόποι με τους οποίους οι βιβλικοί συγγραφείς το προσεγγίζουν. Αυτό το σκοπό εξυπηρετεί και το παρόν τεύχος του περιοδικού:

• Moisés Mayordomo, "Wie wird Gewalt in Sprache gefasst? Einführung mit Lesehilfe", 126-128
• Ottmar Fuchs, "„Alles ist zu unserer Belehrung geschrieben“ (Röm 15,4) – auch die biblischen Gewalttexte?", 129-137
• Irmtraud Fischer, "Wieso lässt Gott beim Exodus Pharaos Elitetruppe ersaufen? Zur Gewaltproblematik in der Schilfmeererzählung", 138-143
• Gerlinde Baumann, "Ein „Hiob“ unter den Propheten: Habakuks Streit mit Gott über Gewalt und Unrecht", 144-149
• Franz Josef Backhaus, "„JHWH, mein Gott, rette mich!“ Menschliche Gewalt und göttliche Gerechtigkeit in Psalm 7", 150-158
• Martin Ebner, "„… du nimmst weg, was du nicht hingelegt hast“ (Lk 19,21). Strukturen der Gewalt in Palästina zur Zeit Jesu", 159-163
• Konrad Huber, "Schrei nach Vergeltung, göttliche Gewalt und Sieg des Lammes Gewalt in der Johannesoffenbarung", 164-168
• Thomas Hoppe, "Das Bischofswort „Gerechter Friede“: Ein notwendiger Perspektivenwechsel", 169-172
• Michael Theobald, "Um der Begegnung mit Jesus willen. Der zweite Teil des Jesus-Buches von Joseph Ratzinger/Benedikt XVI.", 173-178

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche / In the current issue of Bibel und Kirche

Tο τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 66:2 (2011) είναι αφιερωμένο στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο. Στο περιοδικό δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Μartin Ebner, " Das Markusevangelium und der Aufstieg der Flavier", 64- 69

H λέξη "ευαγγέλιο" απαντά 76 φορές στην Καινή Διαθήκη κυρίως στις παύλειες και δευτεροπαύλειες επιστολές. Στα ευαγγέλια απαντά μόνο 12 φορές: 8 φορές στον Μάρκο, 4 φορές στον Ματθαίο, ποτέ στο Λουκά και ποτέ στον Ιωάννη. Ο όρος "ευαγγέλιο" φαίνεται λοιπόν να χρησιμοποιείται κυρίως από τον Μάρκο και τον Παύλο. Ιδιαίτερα ο Μάρκος τον τοποθετεί ως τίτλο στην ιστορία του Ιησού, που διηγείται και την οποία παρουσιάζει σε αντιδιαστολή προς την ελληνιστική-ρωμαϊκή αυτοκρατορική προπαγάνδα.

Stefan Schreiber, "Die erste Lebensgeschichte Jesu", 70-77

Όταν κανείς έγραφε μία βιογραφία κατά την αρχαιότητα, παρουσίαζε συνήθως μία σημαντική προσωπικότητα από το χώρο της πολιτικής ή του πνεύματος, π.χ. τον Ιούλιο Καίσαρα ή τον Σωκράτη. Επεξεργαζόταν λοιπόν με κάποιο τρόπο το υλικό του ώστε να καταδείξει τη σημασία που έχει αυτή για τη δική του εποχή. Κι ο συγγραφέας του κατά Μάρκον δεν αποτελεί εξαίρεση σε αυτόν τον κανόνα.

Klara Butting / Gerard Minnaard, "Endlich ein Mensch: Das Jesusbild des Markusevangeliums", 78-82

Το κατά Μάρκον γράφηκε γύρω στο 70 μ.Χ. Αυτή η χρονολογία σηματοδοτεί το τέλος του πρώτου ιουδαϊκού πολέμου εναντίον των Ρωμαίω (66-70 μ.Χ.). Τα αποτελέσματα αυτού του πολέμου είναι εμφανή μέσα στο ευαγγέλιο κι επηρεάζουν και τον τρόπο που παρουσιάζεται ο Ιησούς μέσα σε αυτό: ως ο πάσχων Μεσσίας και σε αντιπαράθεση προς την βία, την οποία οι άνθρωποι βίωσαν μέσα στον πόλεμο και στην καταστροφή, ως τον πραγματικό άνθρωπο.

Rupert Feneberg, "Der Jude Jesus und die Heiden. Die Heidenfrage im Evangelium des Markus" , 85-89

Βασική θέση του συγγραφέα είναι ότι ποτέ δεν καταργήθηκε η διαθήκη του Θεού με το λαό του κι ότι ο Ιησούς ήταν και παρέμεινε Ιουδαίος. Ταυτόχρονα όμως προέκυψαν σημαντικά ζητήματα σχετικά με την ύπαρξη της εθνικοχριστιανικής κοινότητας δίπλα στη συναγωγή. Μέσα στο κατά Μάρκον , το οποίο γενικά θεωρείται ότι απευθύνεται σε χριστιανούς εξ εθνών, αντικατοπτρίζονται πολλά από αυτά τα ζητήματα.

Birgit Opielka, "Zwei Außenseiter als Vorbild der Jünger. Die Blindenheilungen im Markusevangelium", 90-93

Στο κατά Μάρκον διασώζονται μόνο δύο θεραπείες τυφλών οι οποίες καταλαμβάνουν μέσα σε αυτό σημαντική θέση: τη θεραπεία του τυφλού στη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας (Μκ 8, 22-26) και τη θεραπεία του τυφλού Βαρτιμαίου στην Ιεριχώ (Μκ 10, 46-52), οι οποίες λειτουργούν ως πλαίσιο του κεντρικού τμήματος του ευαγγελίου. Αυτό το τμήμα διηγείται πώς ο Ιησούς με τους μαθητές του πορεύεται προς την Ιερουσαλήμ.

Wolfgang Wieland, "In der Spur des Evangeliums. Frauen in der Passionsgeschichte nach Markus (14, 1-16, 8)", 94-98

Οι γυναίκες διαδραματίζουν μέσα στην αφήγηση του κατά Μάρκον δευτερεύοντα ρόλο. Στο τελευταίο μέρος του ευαγγελίου, στην αφήγηση του Πάθους και της Ανάστασης οι γυναίκεες καλούν τους αναγνώστες να συμπληρώσουν για τον εαυτό τους την αναστάσιμη ιστορία [Α.Τ.: με αυτό ο συγγραφέας του άρθρου αναφέρεται στο αρχικό απότομο τέλος του ευαγγελίου].

Wolfgang Fritzen, "Die frohe Botschaft vom verborgenen Gott. Das Markusevangelium als Kommunikationsangebot", 99-102

Το κατά Μάρκον δίνει κάποιες έμμεσες πληροφορίες για τους πρώτους του αναγνώστες. Ο συγγραφέας σημειώνει πώς ο ευαγγελιστής συνδέει την ιστορία του Ιησού με τα προβλήματα της κοινότητάς του.

Peter Zürn, "Ein Weg mitten in der Katastrophe", 103-105

Ralf Huning, "Mit anderen Augen und Ohren. Die Markuspassion des Argentiniers Osvaldo Golijov", 106-108

Detlev Dormeyer, "Vom zweiten wieder auf den ersten Platz. Forschungsgeschichtlicher Überblick zum Markusevangeliums", 109- 112

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel u. Kirche / The current issue of Bibel und Kirche

To τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 66:1 (2011) είναι αφιερωμένο στις παλαιοδιαθηκικές μορφές που απαντούν στην Καινή Διαθήκη. To άρθρο του Wengst για τη μορφή του Μωυσή στο ραββινικό Ιουδαϊσμό υπάρχει επίσης online (πατήστε τον τίτλο του άρθρου παρακάτω κι εδώ για τη συνοδευτική σε αυτό βιβλιογραφία):

• Thomas Hieke, "Frauen und Männer in Jesu Ahnengalerie : zur Genealogie Jesu bei Matthäus und Lukas", 4-8
• Ulrike Bechmann, "Rhetorische Figuren der Entgrenzung : Abraham, Sara und Hagar bei Paulus", 9-14
• Ulrike Sals, "Mütterüberraschung : Rebekka und Rahel als unscheinbare Verkörperungen biblischer Themen", 15-18
• Klaus Wengst, "Der jüdische Mose : die Gestalt des Mose im rabbinischen Judentum", 19-24
• Walter Dietrich, "Prophet und Gesalbter : König David im Neuen Testament", 25-29
• Frank Crüsemann, "Elija und das Neue Testament : zu einem angemessenen christlichen Umgang mit einem alttestamentlichen Propheten", 30-35
• Christoph Dohmen, "Wofür steht Jona als Zeichen? : Jona als Verstehenshilfe für die Botschaft Jesu", 36-39
• Gabriella Gelardini, "Melchisedeks (Opfer-)Gabe : der Priesterkönig im Alten Testament, Frühjudentum und im Neuen Testament", 40-44

Το τρέχον τεύχος του Bibel u. Kirche / In the current issue of Bibel u. Kirche

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 65:3 (2010) είναι αφιερωμένο στην Προς Ρωμαίους επιστολή του αποστόλου Παύλου:

• Marlis Gielen, " Der Römerbrief: Ein systematisch- theologisches Lehrschreiben ohne Situationsbezug? ", 126- 131
• Peter Lampe, "Juden und Christen in Rom. Sozialhistorische Aspekte", 132-136
• Michael Theobald, "Welcher Schlüssel passt zum Römerbrief? Große Theologen des 20. Jh.. zur Brieferöffnung", 138- 147
• Moisés Mayordomo, "Ambivalente Gerechtigkeit. Der Römerbrief als offener Text", 148- 153
• Luise Schottroff, "'Wir bestätigen die Geltung des Tora' (Röm 3, 31). Die toratreue Völkerkirche nach dem Brief des Paulus an die Gemeinde in Rom", 154-159
• Friedrich Wilhelm Horn, "Paulus und Jerusalem. Die Geschichte eines spannungvollen Verhältnisses", 160- 164
• Micha Brumlik, "Mit anderen Augen. Paulus - ein Grieche? Ein Grieche! Eine jüdische Lektüre", 165-168
• Jens Schröter, "Der Glaube an Jesus Christus und die Rettung Israels. Aspekte der Wirkungsgeschichte", 169- 173
• Thomas Schumacher, "Vollendung der Auslegung. Anmerkungen zur Übersetzung", 174-176
• Hans Hermann Henrix, "Kommt die Frage der Judenmission endlich zur Ruhe? Zu einer Kontroverse zwischen Bischfskonferenz und Zentralkomitee der deutschen Katholiken", 177- 179

To νέο τεύχος του Bibel u. Kirche / The new issue of Bibel u. Kirche

Το νέο τεύχος του Bibel u. Kirche 65:3 (2010) είναι αφιερωμένο στην προς Ρωμαίους επιστολή:

• Marlis Gielen, "Der Römerbrief : ein systematisch-theologisches Lehrschreiben ohne Situationsbezug?", 126-131
• Peter Lampe, "Juden und Christen in Rom : sozialhistorische Aspekte", 132-136
• Michael Theobald, "Welcher Schlüssel passt zum Römerbrief? : große Theologen des 20. Jh. zur Brieferöffnung Röm 1,1-17", 138-146
• Moisés Mayordomo-Marín, "Ambivalente Gerechtigkeit : der Römerbrief als offener Text", 148-153
• Luise Schottroff, "'Wir bestätigen die Geltung der Tora' (Röm 3,31) : die toratreue Völkerkirche nach dem Brief des Paulus an die Gemeinde in Rom",154-158
• Friedrich W. Horn, "Paulus und Jerusalem : die Geschichte eines spannungsvollen Verhältnisses im Römerbrief", 160-164
• Micha Brumlik, "Paulus - ein Grieche? Ein Grieche! : warum die Quelle der Rechtfertigungstheorie nicht biblisch, sondern platonisch ist", 165-168
• Jens Schröter, "Der Glaube an Jesus Christus und die Rettung Israels : Aspekte der Wirkungsgeschichte des Römerbriefes", 169-173
• Thomas Schumacher, "Vollendung der Auslegung : Anmerkungen zur Übersetzung des Römerbriefs", 174-176

Το νέο τεύχος του Bibel und Kirche / The current issue of Bibel und Kirche

Το τρέχον τεύχος του Bibel und Kirche 65:2 (2010) είναι αφιερωμένο στο όνομα του Θεού:

• Jürgen Ebach, "Gottes Name(n) : oder: Wie die Bibel von Gott spricht",
  62-67
• Thomas Hieke, "Gottesbezeichnungen im Alten Testament ", 68-69
  Martin Rösel, "Wer den Namen des Herrn nennt, soll gewiss getötet werden (Lev 24,16 LXX) : der Gottesname in Qumran und in der Septuaginta (LXX)", 70-76
• Thomas Staubli, "Geheiligt werde Dein Name : der göttliche Name als Bild in Kanaan und Israel mit Ausblicken ins Judentum, Christentum und den Islam", 77-86
• Erich Zenger, "Gott hat niemand je geschaut (Joh 1,18) : die christliche Gottesrede im Angesicht des Judentums", 87-93 *
• Monika Fander, "Ihr aber, für wen haltet ihr mich? (Mk 8,29) : Jesu Namen und Titel als Kurzformeln für Gottes Heilshandeln", 94-98
• Bertram Stubenrauch, "Vom Namen Gottes in Israel zum Namen des Dreifaltigen : eine bibeltheologische Wegbeschreibung ", 100-104
• Werner Trutwin, "Der einzig Gerechte! : die 99 schönsten Namen Gottes im Islam", 105-107
• Ursula Rapp, "Unaussprechlich und mächtig : der Gottesname in der Bibel in gerechter Sprache und in der neuen Zürcher Bibel ", 108-110
• Wolfgang Baur, "Ein Volk für seinen Namen : die Verwendung des Gottesnamens bei den Zeugen Jehovas ", 111

* Με αφορμή το θάνατο του συγγραφέα και ομότιμου καθ. της Π.Δ. στο Παν/μιο του Münster Ε. Ζenger, το περιοδικό έδωσε τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στο άρθρο του εκλιπόντος στο τρέχον τεύχος του BiKi .

Το νέο τεύχος του Bibel und Kirche

Το νέο τεύχος του Bibel und Kirche 64:4 (2009) είναι αφιερωμένο την έννοια της θυσίας στην Π.Δ. και στην Κ.Δ.:

Bernd Janowski, "Homo ritualis. Opfer und Kult im alten Israel", 134-140

Η θυσία ανήκει στα πρωταρχικά φαινόμενα του ανθρώπινου πολιτισμού. Με τη βοήθειά της ο άνθρωπος προσπαθεί να δημιουργήσει σχέσεις με τον κόσμο των θεών, ώστε να προκαλέσει ή να ελέγξει την επέμβασή τους στο δικό του κόσμο. Ο homo ritualis κινείται στη συνάφεια θεσμοθετημένων λατρευτικών πράξεων, οι οποίες καθιστούν δυνατή τη διαχείριση κρίσιμων καταστάσεων και παρέχουν προσανατολισμό στη ζωή. Για πολλούς σύγχρονους ανθρώπους η θυσία παραμένει κάτι το ξένο και το απορριπτέο, διότι εκπληρώνει με υλικό τρόπο αυτό που έχει πνευματικό περιεχόμενο, δηλ. τη συνάντηση με τον άγιο Θεό. Ότι η λατρεία είναι ο τόπος της παρουσίας του Θεού και της συνάντησης με αυτόν, αυτό το καθιστά σαφές η αιτιολογία του θυσιαστικού βωμού στο Εξ 20,24-26 ή -via negativa - η κριτική των προφητών για τη θυσία και τη λατρεία. Ο διαδεδομένος λόγος περί "τέλους της θυσίας" φαίνεται να αγνοεί αυτές τις συνάφειες και δε λαμβάνει σοβαρά υπόψη τη σύνθετη διαδικασία της μεταμόρφωση του λατρευτικού στοιχείου μέσω του φαινομένου της μεταφοράς (Metaphorisierung).

Thomas Hieke, "Der Kult ist für den Menschen da. Auf Spurensuche in den Opfervorschriften von Levitikus 1-10", 141-147
Οι περιγραφές της θυσίας στο Λευτ 1-10, οι οποίες με μια πρώτη ματιά φαίνονται πολύ τεχνικές, περιέχουν ίχνη έμμεσων αναφορών στην ιδέα ότι η θυσιαστική λατρεία υπηρετεί τη σωτηρία και την ευημερία των ανθρώπων. Είναι μια έκφραση της επικοινωνίας με τον Θεό, όπου στον άνθρωπο, που την προσφέρει, παρέχεται η διαβέβαιωση της ευαρέστησης του Θεού (Λευιτ 1-3). Συγκεκριμένες θυσίες (Λευιτ 4-5) συμβάλλουν στο να απομακρυνθούν οι "αμαρτίες". "Αμαρτίες" είναι όλα, όσα υπεισέρχονται μεταξύ ανθρώπου και Θεού και τους χωρίζουν και όσα εξαιτίας μιας ακούσιας εσφαλμένης συμπεριφοράς, προκαλούν ανασφάλεια και αποξένωση στον άνθρωπο και καταστρέφουν ή διαταράσσουν τη σχέση του με τον Θεό. Σύμφωνα με την αφηγηματική δομή του βιβλίου του Λευιτικού ο ίδιος ο Θεός προβάλλει την τελετουργία ως την οδό που οδηγεί στη "συμφιλίωση". Η συμφιλίωση όμως είναι επίσης η απομάκρυνση όσων προκαλούν την αποξένωση και η αποκατάσταση της σχέσης με το Θεό καθώς επίσης και η επανένταξη του ανθρώπου στη λατρευτική κοινότητα. Με αυτόν τον τρόπο ο Θεός ανοίγει το δρόμο στον άνθρωπο να σταθεί ενώπιόν του.

Dorothea Erbele-Küster, "Kult und Geschlecht. Kult(un)fähigkeit in Levitikus 11-15", 148-150
Στην καρδιά του Νόμου βρίσκονται οι εντολές για την καθαρότητα (Λευιτ 11-15). Σε αυτές το ανθρώπινο σώμα και οι σωματικές λειτουργίες συνδέονται με τη λατρεία. Σημαντικό ρόλο σε αυτές επίσης διαδραματίζει το φύλο. Έτσι για παράδειγμα η γέννηση ενός παιδιού έχει ως αποτέλεσμα η γυναίκα να είναι ανάλογα με το φύλο του παιδιού για κάποιο διάστημα "ακάθαρτη" λατρευτικά. Σε αυτό το διάστημα μη δυνατότητας συμμετοχής στη λατρεία θα πρέπει να ληφθούν ορισμένα μέτρα, ώστε να μη τεθεί σε κίνδυνο το ιερό. Στο συγκεκριμένο άρθρο η συγγραφέας πραγματεύεται εκτός από το ζήτημα της δυνατότητας ή μη συμμετοχής στη λατρεία γυναικών (και ανδρών), τη σημασία του ζεύγους εννοιών "καθαρό-ακάθαρτο" και παρέχει εναλλακτικές δυνατότητες μετάφρασής τους.

Thomas Staubi, "Räuchern, libieren, spenden. Opfer im altisraelitischen Alltag", 152-157
Εκτός από το Ναό υπήρχαν στον αρχαίο Ισραήλ μία σειρά από θυσίες, οι οποίες ήταν στενά συνδεδεμένες με την καθημερινή ζωή. Σε αυτές ανήκαν το θυμίαμα, οι σπονδές και προσφορά τροφών στη "βασίλισσα του ουρανού", η ευχαριστία για τις δωρεές της γης και των δένδρων στα αλώνια και στα ελαιοτριβεία ή ο εφοδιασμός των νεκρών για το ταξίδι τους στην Sheol. Στη μορφή της παροχής φιλοξενίας και της φροντίδας των φτωχών αυτές οι ανεξάρτητες από το Ναό θυσίες αποκτούσαν επίσης τη μορφή της φιλανθρωπίας. Έτσι υπήρχε η ελπίδα για την εξιλέωση και τη συγχώρηση των αμαρτιών καθώς και για ευλογία.

Michael Theobald, "'Verflucht ist jeder, der am Holz hängt". Die Deutung des Todes Jesu nach Gal 3,6-14", 158-165
Ο Παύλος διατυπώνει την κεντρική ιδέα του θανάτου του Ιησού με μη λατρευτική θυσιαστική γλώσσα, όταν παρατηρεί στη Γαλ ότι "ο Χριστός πέθανε για μας". Δυστυχώς δεν εξηγεί στους αποδέκτες της επιστολής του με ποιο τρόπο ο θάνατος του Χριστού ωφελεί όλους εμάς, αλλά η διατύπωσή του φαίνεται να προϋποθέτει απλά τη γνώση από μέρους των αναγνωστών της σημασίας αυτής της φράσης. Μία εξαίρεση αποτελεί το Γαλ 3,6-14. Εκεί απαντά η κατανόηση του σωτηριώδους θανάτου του Ιησού με τη βοήθεια της έννοιας της αντιπροσωπευτικής θυσίας.

Gabriella Gelardini, "Von Bundesbruch zu Bundeserneuerung. Das sühnende Opfer im Hebräerbrief", 166-172
Η προς Εβραίους είναι ένα μεσσιανικό κωδικοποιημένο κήρυγμα της συναγωγής, όπου ερμηνεύονται τα Εξ 32 και Ιερ 31,31-34. Στον παλαιστινιακό τριετή λατρευτικό κύκλο αυτά τα δύο αναγνώσματα προβλέπονται για την Tischa be-Aw, την ημέρα νηστείας, κατά την οποία μαζί με την αθέτηση της διαθήκης στο Σινά και στην Kadesh-Barnea -εξαιτίας των οποίων η γενιά της Εξόδου δεν αξιώθηκε να δει τη Γη της Επαγγελίας- οι Ισραηλίτες πενθούν και την καταστροφή των δύο Ναών. Ο συγγραφέας της επιστολής παρηγορεί τους αναγνώστες του γι' αυτήν την απώλεια τονίζοντας ότι ο αρχιερέας Ιησούς παρέχει τον εξιλασμό για την ανανέωση της Διαθήκης, όπως κάποτε έκανε και ο Μωυσής κατά την ημέρα του Εξιλασμού.

Wolfgang Palaver, "Ende oder Transformation des Opfers? René Girards Ringen um eine Opfertheorie", 173-178
Για πολλά χρόνια ο René Girard "πάλεψε" τη διατύπωση μίας ικανοποιητικής θεωρίας για τη θυσία. Ενώ αρχικά τόνισε τη διάκριση της αρχαϊκής θυσίας και του βιβλικού μηχανισμού του αποδιοπομπαίου τράγου, μια διάκριση που τον εμπόδιζε να κατανοήσει το θάνατο του Ιησού στο σταυρό ως θυσία, τονίζει σήμερα μία σχέση μεταξύ των δύο αυτών μορφών θρησκείας. Στη χριστιανική θυσία αναγνωρίζει τώρα τη μεταμόρφωση του αρχαϊκού θεσμού και απορρίπτει έτσι ως αυταπάτη οποιαδήποτε απομάκρυνση του ανθρώπου από τη θυσία.

Το νέο τεύχος του Bibel und Kirche

Το νέο τεύχος του περιοδικού Bibel und Kirche 64:2 (2009) είναι αφιερωμένο στην Ανάσταση. Ανάμεσα στα άλλα δημοσιεύονται σε αυτό τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Klaus u. Sabine Bieberstein, "Auferweckt gemäß cder Schrift. Das Ringen um Gottes Gerechtigkeit und die Hoffnung aud Auferweckung der Toten", 70-77

Τα νεότερα παλαιοδιαθηκικά κείμενα και άλλες αρχαίες ιουδαϊκές πηγές διασώζουν πολύ διαφορετικές μεταξύ τους παραστάσεις για το θάνατο, την μετά θάνατον ζωή και την ανάσταση. Αυτή η ποικιλία απαντά επίσης και στα κείμενα της Κ.Δ. Αυτό που αποτελεί το κοινό σημείο αναφοράς δεν είναι μία συστηματική διδασκαλία αλλά μία δυνατή λύση, ότι δηλαδή ο Θεός, ο οποίος δεν ξεχνά τους δικούς του επιθυμεί τη δικαιοσύνη. Εδώ έχει και ο λόγος περί αναστάσεως του Ιησού την ιστορική και θεολογική του θέση.

Martin Ebner, "Die Auferweckung Jesu - oder: Woran glauben Christen? Die urchristliche Osterbotschaft im Kontext zeitgenössischer Vorstellungen", 78-86

Ο λόγος περί αναστάσεως του Ιησού από τους νεκρούς είναι θεμελιώδης πρόταση πίστης του αρχέγονου χριστιανισμού. Η σημασία του κατά συνέπεια μπορεί να αποκρυπτογραφηθεί στον ορίζοντα αντίληψης των πρώτων ακροατών του. Οι μαθητές του Ιησού ερμηνεύουν τις εμφανίσεις του Ιησού με βάση τη θεμελιώδη πεποίθησή τους ότι η Βασιλεία του Θεού έχει ήδη αρχίσει. Με άλλα λόγια αποδέχονται την πίστη του Ιησού.

Ulrike Bechmann, "Der Lebenshauch Gottes. Die Verwandlungskraft des Geistes Gottes am Beispiel von Ez 37,1-14 und Joh 20,19-23", 87-92

Χωρίς την ζωηφόρα πνοή και το ζωηφόρο πνεύμα του Θεού δε μπορεί να υπάρξει ζωή! Η ruach του Θεού δίνει ζωή στην αρχή της δημιουργίας του ανθρώπου , με την ruach του Θεού οι άνθρωποι υπερνικούν το θάνατο. Τα Γεν 2,7 και Ιεζ 37 σημειώνουν συγκεκριμένες γραμμές της παλαιοδιαθηκικής πνευματολογίας, η οποία καταρχάς κατανοεί το δώρο της ζωής μέσα στον κόσμο και στη συνέχεια όμως και πέρα από το θάνατο. Η περικοπή Ιω 20,19-23 συνδέει την ανάσταση του Ιησού με τη ζωηφόρο πνοή του, η οποία χαρίζει ζωή στην κοινότητα μέσα από τη μαθητεία.

Claudia Janssen, "Mit welchem Körper werden wir auferstehen? Auferstehung und Neuschöpfung in 1 Kor 15", 93-98

Ο Θεός χαρίζει ζωή τώρα και στο μέλλον. Αυτή είναι η απάντηση του Παύλου στο ερώτημα σχετικά με την ανάσταση των σωμάτων. Η ζωή "εν Χριστώ" είναι για τον Παύλο μια ζωντανή ζωή μέσα στο χώρο ζωής του Θεού που δε μπορεί να ορισθεί πλέον από τις δομές θανάτου, οι οποίες έχουν χάσει κάθε εξουσία εξαιτίας της ανάστασης του Χριστού. .

Ulrike Metternich, "Die Seherinnen des Lichtes (Mk 16,1-8). Wie Auferstehungs- und Heilungserzählungen sich gegenseitig auslegen", 99-103

Οι ευαγγελικές διηγήσεις θεραπειών και της ανάστασης περιέχουν έναν ασυνήθιστο και εντυπωσιακό πλούτο λέξεων, οι οποίες προσπαθούν να αποδώσουν την ένταση της ανθρώπινης εμπειρίας. Έχουν ένα κοινό λεξιλόγιο, το οποίο δημιουργεί λεκτικούς χώρους για να περιγραφούν εμπειρίες της παρουσίας του Θεού, οι οποίες ξεπερνούν τα όρια του συνηθισμένου.

Το νέο τεύχος του Bibel und Kirche

Το νέο τεύχος Bibel und Kirche 64:1 (2009) είναι αφιερωμένο στην κοινότητα των Φιλίππων και στη σχέση του Παύλου προς αυτή:

• S. Bieberstein, "Der Brief des Paulus nach Philippi. Eine vielseitige Kommunikation mit einer doch nicht ganz idealen Lieblingsgemeinde", 2-10
• P. Pilhofer, "Philippi zur Zeit des Paulus. Eine Ortsbegebung", 11-17
• R. Kampling, "Das Lied vom Weg Jesu, des Herrn. Eine Annäherung an Phil 2,6-11", 18-22
• D. Hecking, "Elitesoldaten und SklavInnen, der 'Staatsgott' Augustus und der Messias Jesus", 23-32
• S. Schapdick, "Irritierende Vielfalt. Szenarien der Heilsvollendung im Philipperbrief", 33-38
• J.-P. Sterck-Degueldre, "Eine Frau names Lydia. Erstbekehrte nach dem Apostelkonvent", 39-43
• D. Kosch, "Welchen Paulus feiern? Historisch-kritische Gedanken zum Paulusjahr", 44-48