Το τρέχον τεύχος του JSJ / The current issue of JSJ

Journal for the Study of Judaism 46:2 (2015)

• Francis Borchardt, "Sabbath Observance, Sabbath Innovation: The Hasmoneans and Their Legacy as Interpreters of the Law," 159-181 (abstract)
• Lincoln H. Blumell, "A Jewish Epitaph from the Fayum," 182-197 (abstract)
• Nathanael Andrade, "The Jewish Tetragrammaton: Secrecy, Community, and Prestige among Greek-Writing Jews of the Early Roman Empire," 198-223 (abstract)
• Catherine Hezser, "Crossing Enemy Lines: Network Connections Between Palestinian and Babylonian Sages in Late Antiquity," 224-250 (abstract)
• Yishai Kiel, "In the Margins of the Rabbinic Curriculum: Mastering ʿUqṣin in the Light of Zoroastrian Intellectual Culture," 251-281 (abstract)

Ένα νέο βιβλίο για την Εσθήρ / A new book on Esther

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Peeters ένα νέο βιβλίο στο οποίο συγκρίνεται ο χαρακτήρας της Εσθήρ, όπως παρουσιάζεται στην εβραϊκή και την ελληνική εκδοχή του ομώνυμου βιβλίου.

T. Miller,  Three Versions of Esther: Their Relationship to Anti-Semitic and Feminist Critique of the Story (Contributions to Biblical Exegesis & Theology, 74), Peeters, Leuven 2014

ISBN: 978-90-429-3042-1
XXVI-217 p.
64 ευρώ

Summary
Hebrew Esther tells the story of a woman who assumes responsibility to save her people from attempted genocide. Old Greek and Alpha Text Esther are examples of Jewish apologetic and polemic literature that addressed Greek and Latin perceptions of Jewish xenophobia and misanthropy. However, in spite of the fact that Hebrew Esther gives an account of a woman’s leading role in the prevention of the genocide of the Jews of Persia, and the fact that the authors of the Greek versions reinterpreted the Hebrew for the purpose of addressing anti-Semitic sentiment in the Greco-Roman world, the story of Esther is the object of significant anti-Semitic and feminist critique. In contrast to most past and current scholarship, this work uses a combination of critical methods to question both forms of critique, and contrasts Hebrew Esther’s character and actions with her character and actions portrayed in the two Greek versions.

Οι πάπυροι της Καινής Διαθήκης / The New Testament Papyri

Στη σελίδα της Ορθόδοξης Ομάδας Δογματικής Έρευνας έχουν αναρτηθεί δύο πολύ ενδιαφέρουσες σελίδες: η πρώτη αφορά στον P46, ο οποίος χρονολογείται γύρω στα μ. του 2ου αι. μ.Χ. (για δείτε τη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ) και η δεύτερη είναι ένα πολύ χρήσιμο ευρετήριο των αρχαιότερων παπύρων της Κ.Δ. Για κάθε πάπυρο δίνονται πληροφορίες όσον αφορά στη χρονολόγησή του, τον τόπο προέλευσης και τα κείμενα της Κ.Δ. τα οποία διασώζει. Σε ένα παράλληλο ευρετήριο δίνονται τα χωρία της Κ.Δ. (κατά τη σειρά των κανονικών βιβλίων) και δίπλα ο πάπυρος, ο οποίος διασώζει το σχετικό κείμενο. Για να δείτε τη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Ο κώδικας Aleppo

Στον κώδικα Aleppo και την ιστορία του είχαμε αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση. Στο θέμα επανήλθε χθες και το Associated Press με ειδικό άρθρο. Σύμφωνα με αυτό ο κώδικας αντιγράφηκε από τον Shlomo Ben Boya'a, έναν γραφέα από την Τιβεριάδα γύρω στα 930 μ.Χ. Διορθώθηκε στη συνέχεια από τον Aaron Ben-Asher. Απαρτιζόταν από 491 φύλλα 12 x 10 ίντσες. Ο κώδικας αρχικά ανήκε σε μία ιουδαϊκή κοινότητα της Ιερουσαλήμ, έπεσε όμως στη συνέχεια (το 1099) στα χέρια Σταυροφόρων. Τον ξαναβρίσκουμε τον 12ο αι. στο Κάιρο στα χέρια και πάλι των Ιουδαίων. Ο φιλόσοφος Μαϊμονίδης τον χαρακτήρισε ως το ακριβέστερο αντίγραφο της εβραϊκής Βίβλου. Στη συνέχεια τα ίχνη του χάνονται και εντοπίζονται και πάλι στη συναγωγή της πόλης Aleppo της Συρίας. Στα 1945, όταν η ιουδαϊκή συναγωγή κάηκε από Σύριους, οι Ιουδαίοι της πόλης κατάφεραν να διασώσουν τον κώδικα, όταν όμως παραδόθηκε πριν περίπου 50 χρόνια στο Ισραήλ έλειπαν αρκετές από τις σελίδες του, οι οποίες παραμένουν στην κατοχή Ιουδαίων της Aleppo ή εμπόρων αρχαιοτήτων. Σήμερα φυλάσσεται στο Israel Museum μαζί με τα κείμενα της Ν. Θαλάσσης. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο ο κώδικας δεν περιέχει αποσπάσματα κειμένου, που δεν απαντούν σε άλλους μάρτυρες, η αξία του ωστόσο έγκειται στο γεγονός ότι θεωρείται εξαιτίας της ακρίβειάς του στο φωνηεντισμό το αυθεντικότερο και τελικό κείμενο της Π.Δ. Για να διαβάσετε το εκτενές άρθρο, πατήστε εδώ.

Στο διαδίκτυο υπάρχει επίσης ειδική σελίδα αφιερωμένη στην ιστορία του, το κείμενο του κώδικα Aleppo και τη σημερινή του κατάσταση. Για να βρεθείτε σε αυτήν, πατήστε εδώ.