Στο τρέχον τεύχος του Studia Theologica / In the current issue of Studia Theologica

 Studia Theologica 79/2 (2025)

Lars Johan Danbolt & Øystein Wang, "Seeking, Place, and Recognition in the Gospel of John: A Narrative and Theological Exploration of the Three Zētein-Dialogues," 189-206 (abstract)

Ξαναδιαβάζοντας τις ιστορίες της Περπέτουας και του Κήρινθου: μεταξύ πηγών και ερμηνείας / Re-reading Perpetua and Cerinthus: Sources, Interpretation, and the Stories We Tell

Τι κοινό έχουν μια νεαρή μητέρα στη φυλακή του 3ου αι. και ένας "αιρετικός" θεολόγος που κατηγορήθηκε ότι πλαστογράφησε το Τέταρτο Ευαγγέλιο; Και στις δύο περιπτώσεις, οι ιστορίες που νομίζαμε ότι ξέραμε ίσως πρέπει να ξαναγραφτούν. Δύο άρθρα από το τεύχος 39 του Patristica Nordica Annuaria (2024) δείχνουν πώς η επανεξέταση γνωστών πηγών ανοίγει νέους δρόμους στην πατερική και βιβλική έρευνα. Και τα δύο άρθρα θέτουν ένα βασικό μεθοδολογικό ερώτημα:  ποιες φωνές "ακούμε" μέσα στα κείμενα, ποιες γραμμές της παράδοσης (και της ερμηνείας) υιοθετούμε. Τελικά, πώς οι ερμηνευτικές μας επιλογές διαμορφώνουν τις ιστορίες που θυμόμαστε και αφηγούμαστε; 

--------------

[ENG]

What do a young imprisoned mother in the 3rd century and a "heretical" theologian accused of forging the Fourth Gospel have in common? In both cases, the stories we thought we knew may need rewriting. Two articles from Patristica Nordica Annuaria 39 (2024) show how re-examining familiar sources opens new paths in patristic and biblical research. Both articles raise a fundamental methodological question: which voices do we "hear" within the texts, and which lines of tradition (and interpretation) do we adopt? Ultimately, how do our interpretive choices shape the stories we remember and tell?-

🔓Michael Kok, "Was Cerinthus a Johannine Theologian?" 79-103 

Ο Michael Kok αμφισβητεί την εδραιωμένη άποψη που υποστηρίζεται από μελετητές, όπως οι Simone Pétrement, April DeConick και M. David Litwa, ότι, δηλαδή,  ο Κήρινθος ήταν ένας πρώιμος ερμηνευτής και πλαστογράφος του Τετάρτου Ευαγγελίου, και ότι οι Ιωάννειες Επιστολές και η Epistula Apostolorum γράφτηκαν για να αντικρούσουν την ερμηνεία του. 

Ο Kok εξετάζει γραμματικά τα χωρία που παρουσιάζονται ως τεκμήρια της συντακτικής παρέμβασης του Κήρινθου στο κατά Ιωάννην και υποστηρίζει ότι ο Ιωάννης που αναφέρεται από τον Ειρηναίο είναι ο Ιωάννης ο Πρεσβύτερος. Άλλωστε η θέση ότι ο Κήρινθος παρενέβη συντακτικά στο κατά Ιωάννην εμφανίζεται για πρώτη φορά τον 4ο αι. κι είναι μάλλον αποτέλεσμα παρερμηνείας. 

Το άρθρο δείχνει πώς οι "ιστορικές βεβαιότητες" συχνά βασίζονται σε εύθραυστες ερμηνευτικές παραδόσεις. Η απλή ταύτιση "Ιωάννης = Απόστολος" από τον Ειρηναίο διαμόρφωσε αιώνες θεολογίας. Η ανασυγκρότηση των πρώιμων χριστολογικών διαμαχών απαιτεί προσοχή στις λεπτομέρειες - ποιος μίλησε σε ποιον, πότε, με ποια εξουσία. Αν ο Cerinthus δεν επηρεάζεται από την ιωάννεια θεολογία, τότε η ερμηνευτική ιστορία του Τετάρτου Ευαγγελίου πρέπει να ξαναγραφτεί.

🔓Alexandra Lembke-Ross, "Maternity and Mortality: A Matricentric Reading of the Prison Diary of Perpetua," 105-116 

Η συγγραφέας προτείνει μια νέα ανάγνωση του Passio Perpetuae et Felicitatis: η Perpetua καθίσταται μάρτυρας μέσω του μητρικού της σώματος. Εφαρμόζοντας τη μητροκεντρική λογοτεχνική θεωρία - μια νέα μέθοδο που αναδύεται από τα σπουδές της μητρότητας - η συγγραφέας αναδεικνύει πώς το μητρικό σώμα λειτουργεί ως μεταιχμιακός (liminal) χώρος μεταξύ ζωής και θανάτου. Επιπλέον, η Lembke-Ross συνδέει το μη γραμμικό χρόνο της αφήγησης του Πάθους με την écriture féminine της Hélène Cixous - η γυναικεία γραφή ως αντίσταση στα patriarchal αφηγηματικά σχήματα.

Στην αφήγηση του Πάθους η μητρική οδύνη τίθεται στο κέντρο του μαρτυρίου. Τέλος, η Περπέτουα συνδέεται με τη Μακκαβαία μητέρα η οποία στην πατερική ερμηνεία αναδεικνύεται σε παράδειγμα για τις απλές γυναίκες και μάλιστα τις παντρεμένες μητέρες. 

Η μεθοδολογία του άρθρου είναι συναρπαστική, αλλά εγείρει και κάποια ερωτήματα. Πόσο μπορούμε για παράδειγμα να διακρίνουμε μέσα στο κείμενο τη φωνή της Perpetua από τις παρεμβάσεις του συντάκτη/αναθεωρητή του κειμένου; Μήπως υπάρχει ο κίνδυνος προβολής σύγχρονων θεωριών σε ένα αρχαίο κείμενο;

Σε κάθε περίπτωση το άρθρο προσφέρει κάτι σπάνιο: μια ανάγνωση ενός κειμένου της πρώιμης χριστιανικής λογοτεχνίας που εστιάζει στην ενσώματη γυναικεία εμπειρία. Η Perpetua, ίσως είναι η μοναδική σωζόμενη γυναικεία φωνή από την αρχαιότητα που μιλάει για μητρότητα και θρησκευτική δέσμευση και γίνεται παράθυρο στο κόσμο αυτών των παραγνωρισμένων ανθρώπων της αρχαιότητας. Η μητροκεντρική θεώρηση, λοιπόν, δεν είναι απλά νέο "εργαλείο" - είναι η πρόσκληση να δούμε τα κείμενα με διαφορετική οπτική, να ακούσουμε φωνές που είχαν σιωπήσει.

-------------------

[ENG] 

🔓Michael Kok, "Was Cerinthus a Johannine Theologian?" 79-103 

Michael Kok challenges the established view supported by scholars such as Simone Pétrement, April DeConick, and M. David Litwa, namely that Cerinthus was an early interpreter and forger of the Fourth Gospel, and that the Johannine Epistles and the Epistula Apostolorum were written to counter his interpretation.

Kok examines grammatically the passages presented as evidence of Cerinthus's editorial intervention in the Gospel according to John and argues that the John mentioned by Irenaeus is John the Elder. Moreover, the claim that Cerinthus editorially intervened in the Gospel according to John first appears in the 4th century and is likely the result of a misinterpretation.

The article demonstrates how "historical certainties" often rest on fragile interpretive traditions. Irenaeus's simple identification "John = Apostle" shaped centuries of theology. The reconstruction of early Christological disputes requires attention to detail—who spoke to whom, when, with what authority. If Cerinthus was not influenced by Johannine theology, then the interpretive history of the Fourth Gospel needs to be rewritten.

🔓Alexandra Lembke-Ross, "Maternity and Mortality: A Matricentric Reading of the Prison Diary of Perpetua," 105-116 

The author proposes a new reading of the Passio Perpetuae et Felicitatis: Perpetua becomes a martyr through her maternal body. Applying matricentric literary theory—an emerging methodology from Motherhood Studies—the author demonstrates how the maternal body functions as a liminal space between life and death. Furthermore, Lembke-Ross connects the non-linear temporality of the Passion narrative to Hélène Cixous's écriture féminine—women's writing as resistance to patriarchal narrative schemas.

In the Passion narrative, maternal anguish is placed at the center of martyrdom. Finally, Perpetua is connected to the Maccabean Mother who in patristic interpretation emerges as an exemplar for ordinary women, specifically married mothers.

The article's methodology is exciting, but it also raises certain questions. To what extent, for example, can we distinguish Perpetua's voice in the text from the interventions of the editor/redactor? Is there a risk of projecting contemporary theories onto an ancient text?

In any case, the article offers something rare: a reading of an early Christian literary text that centers embodied female experience. Perpetua is perhaps the only surviving female voice from antiquity speaking of motherhood and religious commitment, and becomes a window into the world of these marginalized people of antiquity. Matricentric theory, therefore, is not simply a new "tool"—it is an invitation to see texts with a different lens, to hear voices that had been silenced.

Filología neotestamentaria 38[58] (2025)

 Filología neotestamentaria 38[58] (2025)

• Stanley E. Porter, "Verbal Aspect and Process Types in Ancient Greek from a Systemic Functional Linguistic Standpoint (Part TWO)," 3-26 (abstract)
• Jenny Read-Heimerdinger, "Linguistic Tools for Identifying the Structure of the Gospel of John," 27-46 (abstract)
• Chrys C. Caragounis, "Words that Do not Mean what They Say," 47-61 (abstract) 
• John A. L. Lee, "An Ingenious Greek Construction in the Septuagint and the New Testament," 63-75 (abstract)
• Peter R. Rodgers, "Papyrus 75 and Papyrus 4 Reconsidered," 77-88 (abstract)
• Stanley E. Porter, "Developments in Greek Language Studies: A Review Article," 89-118 (abstract)
• David Pastorelli, "History of the Text and Johannine Exegesis: Jn 13.14 as Test Case," 119-143 (abstract)
• Simon Gathercole, "Lexicography of Ένίστημι and the Eschatology of 1 Corinthians 7.25-26 and 2 Thessalonians 2.1-2," 145-186 (abstract)
• Yan Ma, "The Meaning of Σώφρων in the Pastoral Epistles: A Lexical Semantic Analysis," 187-199 (abstract)

Journal of Early Christian History 15/3 (2025)

 Journal of Early Christian History 15/3 (2025)

• James Alan Schetelich, "Disability as Narrative Prosthesis in John Chrysostom’s Homilies on John 9," : 1-16 (abstract)
• Ninnaku Oberholzer, "Surrounded by Wolves: A Reparative Visual Criticism of Susanna (LXX Daniel 13) in Text and Early Christian Art," 17-39 (OA)
• Joshua Joel Spoelstra, "Truth Concealed: The Crux Interpretum for Deception in Tobit and Judith," 40-54 (OA)
• Rantoa Letsosa & Daniel Orogun, "Between the Cross and the Parousia Consummation: An Analysis of Paul’s Love Ethics and Its Contemporary Lessons," 55-78 (OA)

Λόγος, Σοφία και Χριστολογία: πριν από τον Ιωάννη, ήταν ο Λουκάς / Logos, Wisdom and Christology: Before John there was Luke

 Hervormde Teologiese Studies 82:1 (2026)

Deky H.Y. Nggadas, "Before John, there was Luke: A literary exploration of Lukan and Johannine Logosology"

Από την ιέρεια των Σεβαστών στον Λόγο του κατά Ιωάννη: ένα μνημείο της Φασηλίδας και οι μεταμορφώσεις του / From the priestess of the Sebastoi to John's Logos: a monument from Phaselis and its transformations

 Ένα πρόσφατα δημοσιευμένο επιγραφικό εύρημα από τη Φασηλίδα της Λυκίας προσφέρει ένα εξαιρετικά διδακτικό παράδειγμα για το πώς το ίδιο μνημείο επαναχρησιμοποιείται σε διαφορετικές θρησκευτικές και ιδεολογικές συνάφειες και σε διαφορετικές ιστορικές στιγμές.

Στην αρχική του χρήση (2^ος αι. μ.Χ.) το μνημείο ήταν μία βάση από ασβεστόλιθο που έφερε τιμητική επιγραφή για την Αυρήλια Απφία, μέλος της τοπικής αριστοκρατίας, η οποία τιμήθηκε ως ἱέρεια τῶν θεῶν Σεβαστῶν και ως ευεργέτις της πόλης. Η Απφία χαρακτηρίζεται ως «ἀξιολογοτάτη γυναῖκα σώφρων καὶ φιλότεκνος καὶ φίλανδρος … καὶ πρώτη τῆς πόλεως», τίτλοι που δηλώνουν προφανώς την επιφανή θέση της ως μέλους της τοπικής αριστοκρατίας. Η τιμώμενη είναι γνωστή κι από δύο άλλα επιγραφικά μνημεία της πόλης, όπου συνδέεται με τη θέσπιση του Παλλαδείου αγώνος κι ένα χρηματικό έπαθλο για τους νικητές των αγώνων πάλης. Στη νέα επιγραφή προστίθεται ένα ακόμη στοιχείο στο βιογραφικό της, εκείνο της ιέρειας της αυτοκρατορικής λατρείας. Πρόκειται για ένα αξίωμα ιδιαίτερα σημαντικό για τις επιφανείς γυναίκες των πόλεων της Μ. Ασίας, που της προσέδιδε κύρος και αναγνωρισιμότητα στις τοπικές κοινωνίες και τις συνέδεε άμεσα με την αυτοκρατορική λατρεία και το ρωμαϊκό κέντρο εξουσίας. Θα πρέπει εδώ να θυμηθούμε και την αναφορά των Πράξεων τόσο σε ευσχήμονες γυναίκες στο ακροατήριο του Παύλου στην Αντιόχεια της Πισιδίας (Πραξ 13:50) όσο και σε πρώτες γυναίκες της πόλης στη συναγωγή της Θεσσαλονίκης (Πραξ 17:4). Και στις δύο περιπτώσεις, η αναφορά τους ως αποδέκτες του ευαγγελίου αποτελεί θετικό στοιχείο της διάδοσης και αποδοχής του ευαγγελίου. Κι εκείνες όπως κι η Απφία της Φασηλίδας ήταν πρόσωπα με κύρος και επιρροή μέσα στις πόλεις τους κι επομένως η αποδοχή από μέρους τους του ευαγγελίου συνέβαλλε στην εδραίωση και την στήριξη της νέας πίστης στη δύσκολη αυτή αρχική φάση μέσα στις τοπικές κοινωνίες των πόλεων της Ανατολής.

Σε μεταγενέστερη φάση, ωστόσο, το μνημείο υφίσταται μια σκόπιμη μεταμόρφωση. Η αρχική λαξευμένη επιγραφή καλύπτεται με στρώμα ασβεστοκονιάματος (intonaco) και επιχρωματισμένη επιφάνεια, σε tabula ansata γράφονται (dipinto) δύο στίχοι από τον Πρόλογο του κατά Ιωάννην (Ιω 1:1 και 1:3) [Για ένα μαγικό φυλακτό με τους ίδιους στίχους από το Ιω, βλ. P.Oxy. VIII 1151]. Η χρονολόγηση αυτής της φάσης τοποθετείται όχι νωρίτερα από τον 5ο αι. μ.Χ., στο πλαίσιο της χριστιανικής ύστερης αρχαιότητας. Το μνημείο έχει μάλλον αποτροπαϊκό ή λατρευτικό χαρακτήρα. Σε κάθε περίπτωση, η εκ νέου χρήση παλαιότερων μνημείων από τους Χριστιανούς σε νέα όμως πλαίσια ήταν συνηθισμένη στη Μ. Ασία (βλ. παραδείγματα από Έφεσο, Αφροδισιάδα ή Σαγάλασσο). Κατά την εκτίμηση των ειδικών το μνημείο στη δεύτερή του χρήση πρέπει να χρησιμοποιήθηκε ως αρχιτεκτονικό μέλος σε κάποιο χριστιανικό ναό χωρίς όμως αυτό να μπορεί να ταυτοποιηθεί (σε μία τρίτη φάση, κατά την ύστερη αρχαιότητα, μάλλον αξιοποιήθηκε ως οικοδομικό υλικό στην οχύρωση της ακρόπολης).

Η αξία του συγκεκριμένου ευρήματος βρίσκεται στο ότι μας επιτρέπει να παρακολουθήσουμε πώς ο κόσμος της ΚΔ επανεγγράφεται υλικά στον δημόσιο χώρο. Το ίδιο μνημείο που κάποτε πρόβαλλε τη σχέση πόλης–αυτοκράτορα–θεών, μετατρέπεται σε μέσο μιας θεολογικής δήλωσης που βρίσκεται στον πυρήνα της ιωάννειας χριστολογίας.

Ιδιαίτερη σημασία έχει επίσης η επιλογή του ίδιου του κειμένου: οι πρώτοι αυτοί στίχοι του κατά Ιωάννην είναι μία πυκνή κοσμολογική και θεολογική διακήρυξη. Εκεί όπου η προηγούμενη επιγραφή μιλούσε για την ευσέβεια προς τους Σεβαστούς, το dipinto διακηρύσσει τον Λόγο κι ότι πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο. Η αντικατάσταση δεν είναι απλώς αισθητική· είναι συμβολική και ιδεολογική. Επιπλέον, όπως ήδη αναφέρθηκε, η χρήση του σε αντικείμενα με αποτροπαϊκό και μαγικό χαρακτήρα είναι γνωστή (βλ. Craig A. Evans, “Mark’s Incipit in Early Amulets and the Question of Its Original Reading,” στο Themes and Texts, Exodus and Beyond: Essays in Honour of Larry J. Perkins. London .2024, 202 κι εξ.).

Το μνημείο της Φασηλίδας, λοιπόν, όπως κι άλλα παρόμοια μνημεία από τη Μ. Ασία,  λειτουργεί ως μικρογραφία μιας ευρύτερης ιστορικής διαδικασίας: της μετάβασης από τον θρησκευτικό λόγο της ρωμαϊκής πόλης στον χριστιανικό λόγο της ύστερης αρχαιότητας. Και ακριβώς γι’ αυτό, παρότι το χριστιανικό στρώμα είναι μεταγενέστερο, το εύρημα φωτίζει ουσιαστικά τον κόσμο μέσα στον οποίο γεννήθηκε η Καινή Διαθήκη — και τον τρόπο με τον οποίο αυτός ο κόσμος μετασχηματίστηκε.

Murat Arslan -  Nihal Tüner Önen, “Three New Inscriptions from Phaselis: An Imperial Dedication, an Honorific Inscriptionfor Aurelia Apphia, and Christian Dipinto,” Libri 11 (2025): 267-277

----------------------------------------------------------------------------

A recently published epigraphic find from Phaselis in Lycia offers an exceptionally instructive example of how the same monument is reused in different religious and ideological contexts and at different historical moments.

In its original use (2nd century CE), the monument was a limestone base bearing an honorific inscription for Aurelia Apphia, a member of the local aristocracy, who was honored as priestess of the divine Augusti (ἱέρεια τῶν θεῶν Σεβαστῶν) and as benefactress of the city. Apphia is characterized as "a most distinguished woman, prudent, fond of her children and devoted to her husband... and foremost lady of the city," titles that clearly indicate her prominent position as a member of the local aristocracy. The honorand is also known from two other epigraphic monuments from the city, where she is associated with the establishment of the Palladeios Agon and a monetary prize for the winners of the wrestling competitions. The new inscription adds another element to her biography: that of the priestess of the imperial cult. This was a particularly important office for prominent women in the cities of Asia Minor, conferring prestige and recognition within local communities and connecting them directly with the imperial cult and the Roman center of power. We should recall here the reference in Acts both to prominent women in Paul's audience in Pisidian Antioch (Acts 13:50) and to leading women of the city in the synagogue of Thessalonica (Acts 17:4). In both cases, their mention as recipients of the gospel constitutes a positive element in the spread and acceptance of the gospel. They, like Apphia of Phaselis, were persons of prestige and influence within their cities, and therefore their acceptance of the gospel contributed to the establishment and support of the new faith during this difficult initial phase within the local communities of the cities of the East.

In a later phase, however, the monument underwent a deliberate transformation. The original carved inscription was covered with a layer of lime plaster (intonaco) and painted surface; within a tabula ansata were written (dipinto) two verses from the Prologue of John's Gospel (John 1:1 and 1:3) [For a magical amulet with the same verses from John, see P.Oxy. VIII 1151]. The dating of this phase is placed no earlier than the 5th century CE, within the context of Christian Late Antiquity. The monument probably had an apotropaic or cultic character. In any case, the reuse of earlier monuments by Christians in new contexts was common in Asia Minor (see examples from Ephesus, Aphrodisias, or Sagalassos). According to specialists' assessment, in its second use the monument must have been employed as an architectural element in some Christian church, though this cannot be identified (in a third phase, during Late Antiquity, it was probably utilized as building material in the fortification of the acropolis).

The value of this particular find lies in allowing us to observe how the world of the New Testament is materially re-inscribed in public space. The same monument that once projected the relationship of city–emperor–gods is transformed into a vehicle for a theological statement at the core of Johannine Christology.

The choice of the text itself is also of particular significance: these opening verses of John's Gospel are a dense cosmological and theological declaration. Where the previous inscription spoke of piety toward the Augusti, the dipinto proclaims the Word and that all things came into being through him (πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο). The replacement is not merely aesthetic; it is symbolic and ideological. Moreover, as already mentioned, its use on objects with apotropaic and magical character is well known (see Craig A. Evans, "Mark's Incipit in Early Amulets and the Question of Its Original Reading," in Themes and Texts, Exodus and Beyond: Essays in Honour of Larry J. Perkins. London 2024, 202ff.).

The monument from Phaselis, then, like other similar monuments from Asia Minor, functions as a microcosm of a broader historical process: the transition from the religious discourse of the Roman city to the Christian discourse of Late Antiquity. And precisely for this reason, although the Christian layer is later, the find substantially illuminates the world in which the New Testament was born—and the way in which that world was transformed.

Murat Arslan - Nihal Tüner Önen, "Three New Inscriptions from Phaselis: An Imperial Dedication, anHonorific Inscription for Aurelia Apphia, and Christian Dipinto," Libri 11 (2025): 267-277

Journal of Theological Interpretation 19/2 (2025)

• Caleb Punt, "The Value of Iconographic Exegesis for Theological Interpretation of Scripture," 161-190 (abstract)
• Kasper de Graaf, "Zion as the Refuge for the Afflicted (Isaiah 14:32): Divergent Theological Interpretations of the Relationship between Sinai and Zion," 191-206 (abstract)
• Kara J. Lyons-Pardue, "Kara J. Lyons-Pardue, "More Than Selective Hearing: The Theological Potential of Elijah Allusions in Mark’s Gospel," 207-225 (abstract)
• Craig Hovey, "Apocalyptic Passion: Mark 13 Read Theologically," 226-245 (abstract)
• James D. Meyer, "The 'Kind of Death He Was Going to Die': The Suffering Servant in John’s Gospel," 246-264 (abstract)
• Caleb T. Friedeman, "The Jesus-Shaped Life: The Telos of the Gospels and the Testimony of Acts," 165-285 (abstract)
• Charles Cleworth, "The Dangers and Limits of Historical Context as a Hermeneutical Key: A Pragmatic Hermeneutical Case Study in Modern Interpretations of 1 Corinthians 8:6," 286-306 (abstract)
• Richard S. Briggs, " The Name “Jesus” in the Old Testament (Especially the Psalter): Christianization and the Shadow of “Salvation” in the Vulgate Text," 307-319 (abstract)

Ένα άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του ExpT/ A new article of biblical interest in the current issue of ExpT

 Expository Times 137/3 (2025)

Jacob Wigley, "Friendship in the Vine in John 15:1-17," 103-115 (abstract)

To τρέχον τεύχος του Biblical Interpretation / The current issue of Biblical Interpretation

Biblical Interpretation 33 4/5 (2025)

Special Issue: Twenty More Years of Bible and Film 

• Brandon R. Grafius, Eric X. Jarrard, Adele Reinhartz, and Rebekah Welton, "Twenty More Years of Bible and Film: An Introduction," 299-313 (OA)
• Robert A. Kranz, "The Perils of Jephthah’s Daughter: Biblical Films as Social Problem-Solving Operations," 315–337 (abstract)
• Nicholas J. Schaser, "The Wind Blows Where It Wishes: Metalepsis and the Gospel of John in Robert Bresson’s A Man Escaped," 338–355 (abstract)
• Melody D. Knowles, "Trust and Type in Jesus Films:  Playing with Expectations in Son of Man and Das neue Evangelium," 356–376 (abstract)
• Grace Emmett, "Re-forming Romans with First Reformed," 377–397 (abstract)
• Ryan Higgins, "Impious Frauds: Found Footage Horror and the Book of Deuteronomy," 398–417 (abstract)
• Rebekah Welton, "The Monster, Delilah and Liberation in The Shape of Water," 418–439 (OA)
• Brandon R. Grafius, "Us and the Tethered of Genesis," 440–457 (abstract)
• Eric X. Jarrard, "Get Out of Eden! Jordan Peele and the Horrific Afterlife of Creation," 458–482 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του JOCABS / The current issue of JOCABS

 Journal of the Orthodox Center for the Advancement of Biblical Studies  14/1 (2025)

• Andrea Bakas, "Matthew 28:19 - Father, Son and Holy Spirit: A Reading" 
• Matthew Franklin Cooper, "Concerning debt, measures and lawsuits Repaying part of what I owe to Michael Hudson A clarification on John 16:5-11"
• Timothy Lowe, "Discipleship in the Gospel of Matthew So-Called"
• Alistair C. Stewart, "Ἐγὼ δὲ Χριστοῦ: I Cor 1:12b as a baptismal confession"
• Blaise Webster, "The Use of λόγος in Paul & the Evangelists"

Το τρέχον τεύχος του Novum Testamentum / The current issue of Novum Testamentum

 Novum Testamentum 65/2 (2023)

• Andreas Märs - Tommy Wasserman, "Scribal Harmonization and Matthew’s Fulfillment Citations in Codices Alexandrinus, Vaticanus, and Sinaiticus," 143–174 (abstract)
• Cornelis Hoogerwerf, "A Farewell to the Pondering Mary: Lexical, Aspectual and Exegetical Considerations Regarding συμβαλλουσα in Luke 2:19," 175–191 (abstract)
• Matthew J. Klem, "Prophecy in Philo and the Fourth Gospel: Beyond Wayne Meeks’s Prophet-King," 192-204 (abstract)
• Jackson Abhau, "Whence the Womb? John 7:37–39 and the Motherhood of Jesus in John," 205–220 (abstract)
• Luca Cadili, "'The Scythians Do Still Scare Us': A Case for the Traditional Interpretation of Col 3:11," 221–226 (abstract)
• Kai Akagi, "A Note on the Structure of Hebrews 10:11–13," 227–239 (abstract)
• Benjamin Sargent, "Neither Jew nor Greek: Ignatius of Antioch’s Use of Scripture and the 'Parting(s) of the Ways'," 240–255 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του JSNT / The current issue of JSNT

 Journal for the Study of the New Testament 45/ 3 (2023)

• Jonathan Rowlands, "In Defence of ‘Theological’ Readings of the New Testament," 243-263 (abstract)
• Rebecca L. Copeland, "The Perils of Premature Judgment: Reading Matthew 21.18–22.14 with the Fig Tree," 264-283 (abstract)
• Alan Garrow, "Gnats, Camels, and Matthew’s Use of Luke," 284-303 (open access)
• Kenneth Trax, "Happy Reading: Textual Self-Consciousness and Human Flourishing in the Macarisms of Lk 11.28, Gos. Thom. 79.2, and Rev. 1.3," 304-329 (abstract)
• Connor Purcell Wood, "Epicurean Critical Praxis and Philonian Metaphor in Johannine Parrhêsia," 330-347 (abstract)  

    

Το τρέχον τεύχος του Australian Biblical Review / The current issue of Australian Biblical Review

 Australian Biblical Review 70 (2022)

• Elizabeth Boase, "Multiple Layers: Insights into the Development of a Trauma Drama in Lamentations and Jeremiah," 1-17
• Emma M. Austin, "Dust From Heaven: Reading rṿḥa tsaḥ in Jeremiah 4:11–12 through the Lens of Geography," 18-32
• Brendan Byrne, "Fifty Years with Paul," 33-47
• Christopher Seglenieks, "Faith and Faithfulness in Luke," 48-64
• Timothy D. Foster, "Jesus and the Samaritan Woman Recast," 65-82
• Lyn Kidson, "Real Widows, Young Widows and the Limits of Benefaction in 1 Timothy 5:3–16," 83-100
• U-Wen Low, "Wait, Witness, Worship: (Limited) Human Agency as Resistance in the Book of Revelation," 101-115

Το τρέχον τεύχος του CBQ / The current issue of CBQ

The Catholic Biblical Quarterly 84/3 (2022)

• Bradford A. Anderson, "Edom's (Dis)Possession," 365-384 (abstract)
• Madadh Richey, "The Child's Sickbed in the Elijah and Elisha Narratives: Safeguarding Ritual Space in 1 Kings 17 and 2 Kings 4,"  385-403 (abstract)
• Israel Mcgrew, "'What Is Enosh?' The Anthropological Contributions of Job 7: 17–18 through Allusion and Intertextuality," 404-423 (abstract)
• Duncan Reid, "The Significance of the "Ransom Saying" in Mark 10:45," 424-441 (abstract)
• John Sietze Bergsma, "A 'Great Day': The Context of a Johannine Expression (John 7:37; 19:31) in Second Temple Literature and Qumran (1QS 10.4; 4Q265 7 i.4)," 442-461 (abstract)
• Matthew Thiessen, "A Worthy Cornelius and Divine Grace: Complicating John Barclay's Paul and the Gift," 462-479 (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του Studies in Christian Ethics / In the current issue of Studies in Christian Ethics

 Studies in Christian Ethics 35/3 (2022)

• Cornelis Bennema, "A Model of Johannine Ethics," 433–456 (abstract)
• Ryan Buesnel, "The Sermon on the Mount and Christian Ethics in the Nazi Bible," 457–470 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του JIBS / The current issue of JIBS

 Journal for Interdisciplinary Biblical Studies 4/1 (2022)

• Christy Cobb, “Entangled Tongues: A Poststructuralist and Postcolonial Reading of Acts 2:1-13,” 1–16
• Tom de Bruin, “A Bad Taste in My Mouth: Spirits as Embodied Senses in the Testaments of the Twelve Patriarchs,” 17–38
• Jeannine Marie Hanger, “The Role of Touch in Comprehending Love: Jesus’s Footwashing in John 13,” 39–60
• Shirley S. Ho, “To Work or Not to Work: The Hand and Embodied Wisdom of the Valiant Woman in Proverbs 31:10–31,” 61–82
• K.L. Jones, “Sensing the Unknowable: Sensing Revelation, Relationship, and Response in Psalm 139,” 83–98
• Susannah Rees, “By Making Me Stink to the Inhabitants of the Land: Intrusive Smells as a Metaphor for Unwanted Migrants,” 99–11
• Laura J. Hunt, “Alien and Degenerate Milk: Embodiment, Mapping, and Social Identity in Four Nursing Metaphors,” 119–156
• Megan R. Remington, “Making Meaning of Touch: Revelation and Sensorial Participation in Daniel 8–10,” 157–177

Στο τρέχον τεύχος του Religions / In the current issue of Religions

 Religions 13/7 (2022)

• Timothy W. Reardon, "Religion, Politics, and New Testament Theology: Contesting Relevance and a Constructed Category"
• Dorothy A. Lee, "Jesus’ Spirituality of [Af]filiation in the Fourth Gospel"
• Liv Ingeborg Lied, "Epistles from Jerusalem: The Paratexts of Syriac 2 Baruch and the Peshitta Jeremiah Corpus"
• Kelsie G. Rodenbiker, "Marking Scriptural Figures as Sacred Names"
• Isaac T. Soon, "Absent in Body, Present in Spirit: Apostolic Iconography in Greek Byzantine New Testament Manuscripts"
• Lena-Sofia Tiemeyer, "Jonah in 20th Century Literature"
• Stephen P. Ahearne-Kroll, "Jesus’s Death as Communal Resurrection in Mark Dornford-May’s 2006 Film Son of Man"

Στο τρέχον τεύχος του Religions / In the current issue of Religions

 Religions 13/6 (2022)

• Mina Monier, "Mark’s Endings in Context: Paratexts and Codicological Remarks"
• Seth Heringer, "Description or Truth? A Typology of New Testament Theology
• Paul Anthony Hartog, "Johannine Ethics: An Exegetical-Theological Summary and a ‘Desiderative’ Extension of Mimesis"
• Thomas Andrew Bennett, "Is New Testament Theology Sufficiently Theological?"
• Michael F. Bird, "New Testament Theology: Too Theological, Too Difficult, and Too Repetitive?"
• John Michael Chase, "Did Socrates Meditate? On Some Traces of Contemplative Practices in Early Greco-Latin Philosophy"
• Jeremiah Cataldo, "Did the Prophets Teach Us to Protest?"

Δύο νέα άρθρα στο τρέχον τεύχος του HTS / Two new articles in the current issue of HTS

Hervormde Teologiese Studies 78/4 (2022)

• Prince E. Peters, "Adultery as sexual disorder: An exegetical study of Matthew 5:27–30"
• Johnson Thomaskutty, "The irony of ability and disability in John 9:1–41"

Το τρέχον τεύχος του Biblical Interpretation / The current issue of Biblical Interpretation

 Biblical Interpretation 30/2 (2022)

• Brandon M. Hurlbert, "Cut & Splice: Reading Judges 19 Cinematically," 125-149
• Suzanna R. Millar, "Dehumanisation as Derision or Delight? Overcoming Class-Prejudice and Species-Prejudice in Job," 150-170 
• Shira Weiss, "Biblical Seductresses," 171-196 (abstract)
• Susanne Scholz, "Materializing German Old Testament Exegesis: The Social Historical Method in the Work of Willy Schottroff (1931–1997)," 197-215 (abstract)
• Stephen B. Hatton, "Apechei (Mark 14:41) as Hermeneutic Clue in/to Gethsemane," 216-245 (abstract)
• Helena L. Martin, "In Defense of the Disabled Man at the Bethesda Fountain (John 5:1–15)," 245-264 (abstract)