Αγαπητοί αναγνώστες του ιστολογίου, βρίσκομαι από σήμερα στην όμορφη Πράγα, γιατί συμμετέχω στην τρίτη συνάντηση της Prague-Princeton Biennale για τον ιστορικό Ιησού. Στο ξενοδοχείο παρέχεται πρόσβαση στο διαδίκτυο κι επομένως θα σας ενημερώσω για τις εργασίες του συνεδρίου.
Σήμερα οι ομιλητές ήταν τρεις: L.M. McDonald, H.-G. Bethge, W. Pratscher.
To θέμα του καθηγητή McDonald ήταν: Jesus Knowledge and Use of So-called Non-canonical Texts
Η παρουσίαση του καθηγητή επικεντρώθηκε στο αν ο Ιησούς ήξερε και χρησιμοποίησε μη κανονικά κείμενα ως ιερά θρησκευτικά κείμενα, δηλαδή ως έγκυρες γραπτές πηγές. Έκανε μία σύγκριση μεταξύ των Παραβολών του Ενώχ και των κανονικών ευαγγελίων. Υποστήριξε ότι ο Ιησούς γνώριζε τις παραδόσεις για τον Υιό του Ανθρώπου που υπάρχουν στις Παραβολές του Ενώχ και σε άλλα μη κανονικά ιουδαϊκά κείμενα.
Ο δεύτερος ομιλητής ήταν ο καθηγητής H.-G. Bethge (Neuinterpretationen der Jesustradition in Codex Tschacos), o οποίος ασχολήθηκε με το θέμα της παρουσίασης της μορφής του Ιησού στα κείμενα του κώδικα Tschacos (πρόκειται για τον κώδικα που περιείχε μεταξύ άλλων κειμένων και το ευαγγέλιο του Ιούδα). Τα κείμενα EpPt και 1 ApocJac παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες σε σχέση με το κείμενο των ίδιων βιβλίων στη συλλογή του Ng Hammadi.
Tέλος ο καθ. W. Pratscher (Die Jesustraditionen im 2. Clemensbrief) παρουσίασε τα βιβλικά παραθέματα λογίων του Κυρίου που διασώζονται στη Β΄ επιστολή του Κλήμεντος. Παρουσιάζουν μία έντονη εξάρτηση από το κείμενο του Ματθαίου. Ο Pratscher πρότεινε διάφορες θεωρίες: απευθείας εξάρτηση απ΄το κείμενο του ευαγγελίου, εξάρτηση από την προφορική παράδοση, ένα απόκρυφο ευαγγέλιο ή μία συλλογή βιβλικών παραθεμάτων. 4 επιπλέον κείμενα υπαινίσσονται σχέσεις με απόκρυφη παράδοση. Θέματά τους είναι η καθυστέρηση της παρουσίας και η σωστή συμπεριφορά. Ο Pratscher υποστήριξε μάλιστα ότι σε αυτήν περίπτωση κατά πάσα πιθανότητα υπάρχει μεγαλύτερη εξάρτηση από το απόκρυφο ευαγγέλιο από ό,τι στα άλλα παραθέματα.
Σήμερα οι ομιλητές ήταν τρεις: L.M. McDonald, H.-G. Bethge, W. Pratscher.
To θέμα του καθηγητή McDonald ήταν: Jesus Knowledge and Use of So-called Non-canonical Texts
Η παρουσίαση του καθηγητή επικεντρώθηκε στο αν ο Ιησούς ήξερε και χρησιμοποίησε μη κανονικά κείμενα ως ιερά θρησκευτικά κείμενα, δηλαδή ως έγκυρες γραπτές πηγές. Έκανε μία σύγκριση μεταξύ των Παραβολών του Ενώχ και των κανονικών ευαγγελίων. Υποστήριξε ότι ο Ιησούς γνώριζε τις παραδόσεις για τον Υιό του Ανθρώπου που υπάρχουν στις Παραβολές του Ενώχ και σε άλλα μη κανονικά ιουδαϊκά κείμενα.
Ο δεύτερος ομιλητής ήταν ο καθηγητής H.-G. Bethge (Neuinterpretationen der Jesustradition in Codex Tschacos), o οποίος ασχολήθηκε με το θέμα της παρουσίασης της μορφής του Ιησού στα κείμενα του κώδικα Tschacos (πρόκειται για τον κώδικα που περιείχε μεταξύ άλλων κειμένων και το ευαγγέλιο του Ιούδα). Τα κείμενα EpPt και 1 ApocJac παρουσιάζουν ιδιαιτερότητες σε σχέση με το κείμενο των ίδιων βιβλίων στη συλλογή του Ng Hammadi.
Tέλος ο καθ. W. Pratscher (Die Jesustraditionen im 2. Clemensbrief) παρουσίασε τα βιβλικά παραθέματα λογίων του Κυρίου που διασώζονται στη Β΄ επιστολή του Κλήμεντος. Παρουσιάζουν μία έντονη εξάρτηση από το κείμενο του Ματθαίου. Ο Pratscher πρότεινε διάφορες θεωρίες: απευθείας εξάρτηση απ΄το κείμενο του ευαγγελίου, εξάρτηση από την προφορική παράδοση, ένα απόκρυφο ευαγγέλιο ή μία συλλογή βιβλικών παραθεμάτων. 4 επιπλέον κείμενα υπαινίσσονται σχέσεις με απόκρυφη παράδοση. Θέματά τους είναι η καθυστέρηση της παρουσίας και η σωστή συμπεριφορά. Ο Pratscher υποστήριξε μάλιστα ότι σε αυτήν περίπτωση κατά πάσα πιθανότητα υπάρχει μεγαλύτερη εξάρτηση από το απόκρυφο ευαγγέλιο από ό,τι στα άλλα παραθέματα.
