- Rüdiger Liwak, "Vierzig Jahre Forschung zum Jeremiabuch: I. Grundlagen", 131-179
- Friedrich Wilhelm Horn, "Ethik des Neuen Testaments1993-2009. Teil II", 180-221
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2011
Δύο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του ThR / Two new articles of biblical interest in the current issue of ThR
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Theologische Rundschau 76:2 (2011) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:
Ένα νέο άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του περιοδικού ZThK / A new article of biblical interest in the current issue of ZThK
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Zeitschrift für Theologie und Kirche 108:2 (2011) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:
Jens Schröter, "Nicht nur eine Erinnerung, sondern eine narrative Vergegenwärtigung: Erwägungen zur Hermeneutik der Evangelienschreibung", 119-137
Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία αναλογία μεταξύ του τρόπου που παρουσιάζεται ο Ιησούς στα ιδρυτικά λόγια της Θ. Ευχαριστίας και στην ερμηνευτική αντίληψη του ευαγγελίου. Με βάση την "ερμηνευτική παρουσίαση" ο πρώτος τρόπος μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μυστηριακή παρουσίαση κι ο δεύτερος ως αφηγηματική παρουσίαση του Ιησού. Αυτό καθίσταται σαφές μέσα από επιλεγμένες περικοπές των ευαγγελίων. Μία τέτοια ερμηνευτική προσέγγιση μπορεί τουλάχιστον να ξεπεράσει τη διάκριση μεταξύ του "ιστορικού Ιησού" και του "Χριστού της πίστης".
Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει μία αναλογία μεταξύ του τρόπου που παρουσιάζεται ο Ιησούς στα ιδρυτικά λόγια της Θ. Ευχαριστίας και στην ερμηνευτική αντίληψη του ευαγγελίου. Με βάση την "ερμηνευτική παρουσίαση" ο πρώτος τρόπος μπορεί να χαρακτηρισθεί ως μυστηριακή παρουσίαση κι ο δεύτερος ως αφηγηματική παρουσίαση του Ιησού. Αυτό καθίσταται σαφές μέσα από επιλεγμένες περικοπές των ευαγγελίων. Μία τέτοια ερμηνευτική προσέγγιση μπορεί τουλάχιστον να ξεπεράσει τη διάκριση μεταξύ του "ιστορικού Ιησού" και του "Χριστού της πίστης".
Κυριακή 5 Ιουνίου 2011
Μία νέα μελέτη για το Μκ 7, 24-30 / A new study on Mk 7, 24-30
Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Peeters μία νέα μελέτη σχετική με την περικοπή της συνάντησης του Ιησού με την Συροφοινίκισσα (Μκ 7, 24-30):
P. Alonso, The Woman Who Changed Jesus: Crossing Boundaries in Mk 7,24-30 (Biblical Tools and Studies 11), Peeters 2011
ISBN: 978-90-429-2387-4
XVIII-403 σελίδες
68 ευρώ
Περιγραφή εκδοτικού οίκου
Αρκετά χαρακτηριστικά της αφήγησης της συνάντησης του Ιησού με τη Συροφοινίκισσα (Μκ 7, 24-30) είναι μοναδικά μέσα στο δεύτερο ευαγγέλιο: η έμφαση στην ταυτότητα της γυναίκας, η αρχική άρνηση του Ιησού να την βοηθήσει, η απάντηση της γυναίκας σε ευθύ λόγο, το γεγονός ότι ο Ιησούς δε φαίνεται να εκδιώκει το δαιμόνιο. Ο συγγραφέας αυτής της μονογραφίας επιδιώκει να ρίξει φως στην περικοπή αξιοποιώντας τόσο τις διαχρονικές όσο και τις συγχρονικές μεθόδους. Ξεκινά με την ιστορία της ερμηνείας του Μκ 7, 24-30 και του παράλληλου Μτ 15, 21-28, έχοντας ως αφετηρία την πατερική περίοδο. Ακολουθεί μία ιστορικοκριτική μελέτη του κειμένου του Μάρκου στην οποία εξετάζεται η λογοτεχνική σχέση με την παράλληλη περικοπή στο κατά Ματθαίον. Ακολουθεί μία ανάλυση της επεξεργασίας της περικοπής από τον Ματθαίο και της στάσης του απέναντι στον Ιουδαϊσμό και στον εθνικό κόσμο. Στο τελευταίο μέρος του βιβλίου ο συγγραφέας προχωρά σε μία συγχρονική και συναφειακή ανάγνωση της περικοπής του Μκ κι εξετάζει τη θέση της στο ευαγγέλιο προκειμένου να οδηγηθεί στο τελικό στάδιο της ερμηνείας.
Το τρέχον τεύχος του περιοδικού ZNT / In the current issue of ZNT
Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Zeitschrift für Neues Testament 27 (2011) περιέχει ένα αφιέρωμα με τον τίτλο "Religion und Körper " (Θρησκεία και Σώμα):
Kontroverse: Der »Leib Christi« in den Abendmahlsworten: Interpretament oder Fundament?
Eckart Reinmuth
versus
Matthias Klinghardt
Hermeneutik und Vermittlung
Andrea Bieler, »Und dann durchbricht jemand die absolute Quarantäne und segnet dich« - Über die erzählte und ritualisierte Leib-Gestalt von Krankheit
Buchreport
Claudia Janssen, Anders ist die Schönheit der Körper. Paulus und die Auferstehung der Toten in 1Kor 15, Gütersloher Verlagshaus, Gütersloh 2005
(rez. von Jürgen Zangenberg)
- Christian Strecker, "»It matters!« - Der Körper in der jüngeren neutestamentlichen Forschung"
- Annette Weissenrieder, "»Am Leitfaden des Leibes« - Der Diskurs über soma in Medizin und Philosophie der Antike"
- Markus Sehlmeyer, "Proskynese und andere Loyalitätsgesten in der frühen Kaiserzeit - Christen, Polytheisten und der Körper"
- François Vouga, "Körper und Realpräsenz bei Paulus"
Eckart Reinmuth
versus
Matthias Klinghardt
Andrea Bieler, »Und dann durchbricht jemand die absolute Quarantäne und segnet dich« - Über die erzählte und ritualisierte Leib-Gestalt von Krankheit
Claudia Janssen, Anders ist die Schönheit der Körper. Paulus und die Auferstehung der Toten in 1Kor 15, Gütersloher Verlagshaus, Gütersloh 2005
(rez. von Jürgen Zangenberg)
Στο τρέχον τεύχος του SJOT / In the current issue of SJOT
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Scandinavian Journal of the Old Testament 25:1 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
- S. Lasine, "Go in peace or Go to Hell? Elisha, Naaman and the Meaning of Monotheism in 2 Kings 5", 3-28
- M. Marttila, "David in the Wisdom of Ben Sira", 29-48
- A. Pinker, "A Reevaluation of the Kesil's Image in the Book of Qohelet", 49-78
- N.P. Lemche, "Does the Idea of the Old Testament as a Hellenistic Book Prevent Source Criticism of the Pentateuch?", 75-92
- J. Van Seters, "Two Stories of David Sparing Saul's Life in 1 Samuel 24 and 26: A Question of Priority", 93-104
- W. Creighton Marlowe, "David's I-Thou Discourse: Verbal Chiastic Patterns in Psalm 23", 105-115
- W. Reiss, "Hosea: a Schizophrenic Prophet", 116-123
- J. Bruun Kofoed, "Saul and Cultural Memory", 124-150
Σάββατο 4 Ιουνίου 2011
Στο τρέχον τεύχος του JSPs / In the current issue of JSPs
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of Pseudepigrapha 20:4 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
Doron Mendels, "Was the Rejection of Gifts One of the Reasons for the Outbreak of the Maccabean Revolt? A Preliminary Note on the Role of Gifting in the Book of 1 Maccabees", 243-256
O συγγραφέας του παρόντος άρθρου πραγματεύεται το ρόλο της αποστολής δώρων κατά την περίοδο των πρώτων Ασμοναίων. Ενώ ο Ματαθίας απέρριψε τα δώρα και τις άλλες παροχές που του πρόσφεραν οι Σελευκίδες (και κάνοντάς το αυτό όξυνε την αντιπαράθεση μεταξύ των Ιουδαίων και των Σελευκιδών), από την εποχή του Ιωνάθαν κι εξής οι Ασμοναίοι κατέστησαν παίκτες μέσα σε αυτό το πλαίσιο της ανταλλαγής δώρων στη διεθνή σκηνή και μπήκαν στο σύνθετο δίκτυο των δωρεών και της ανταπόδοσης. Γίνεται μία διάκριση μεταξύ των δώρων, των παροχών και τηε εκχώρησης δικαιωμάτων και λαμβάνονται υπόψη διάφορες πτυχές όπως η αξία του δώρου, η κοινωνική θέση (αυτού που δίνει το δώρο κι αυτού που το λαμβάνει), και της συμπλήρωσης (η ρητορεία που θεωρείται ότι συνοδεύει την παροχή δώρων στην ελληνιστική εθιμοτυπία) καθώς επίσης και η συμβατότητα (εάν δηλαδή το δώρο είναι ανάλογο προς τον πλούτο του δωρητή και την περίσταση κατά την οποία δίνεται). Ο συγγραφέας καταλήγει με μία αναφορά στην πιθανή κριτική στάση του αφηγητή του 1 Μακκ όσον αφορά στα δώρα και στην τακτική των δωρεών που υιοθέτησαν οι μεταγενέστεροι Ασμοναίοι στις σχέσεις τους με τις ελληνιστικές πολιτικές δυνάμεις.
Ory Armitay, "Procopius of Caesarea and the Girgashite Diaspora ", 257-276
Ο Προκόπιος Καισαρείας αναφέρει την ύπαρξη μίας επιγραφής από τη Νουμιδία, η οποία θεωρείται ότι γράφτηκε από πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί μετά την κατάληψη της Χανανάν από τον Ιησού του Ναυί. Ενώ αυτή η πληροφορία δε θα πρέπει να υιοθετηθεί ως έχει, προκαλεί ενδιαφέρονται ερωτήματα όσον αφορά στην προέλευσή της και το σκοπό που εξυπηρετούσε. Όσον αφορά στην προέλευση τα προβλήματα που συνδέονται με τις πηγές (και κυρίως η συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με την πραγματική χρονολόγηση του Μωυσή της Χωρηνής) δεν επιτρέπουν βέβαια συμπεράσματα. Όσον αφορά στο σκοπό η επιγραφή φαίνεται να αντανακλά τις πολιτικές και θρησκευτικές εντάσεις, οι οποίες συνδέονται με την εκστρατεία του Βελισσάριου για την επανάκτηση της Β. Αφρικής για λογαρισαμό της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και με τις προσπάθειες του Ιουστινιανού να εκχριστιανίσεις εκείνα τα τμήματα της αφρικανικής κοινωνίας που συνέχιζαν να μένουν πιστά στα πολυθεϊστικά έθιμα των προγόνων τους.
Nijay Gupta, "The Question of Coherence in Philo’s Cultic Imagery: A Socio-literary Approach", 277-297
Στο άρθρο εξετάζονται οι λατρευτικές μεταφορές του Φίλωνα με σκοπό την εξεύρεση συνοχής. Πολλοί μελετητές στρέφονται στα έργα του Φίλωνα για να κατανοήσουν τον κόσμο της Καινής Διαθήκης ή του αρχαίου Ιουδαϊσμού, αλλά η γενική εκτίμηση είναι ότι η αναζήτηση συνοχής στα έργα του είναι μάταιη. Ωστόσο εστιάζοντας την προσοχή του στις μεταφορές του Φίλωνα για το Ναό, το ιερατείο και τη θυσία ο συγγραφέας υιοθετεί μία κοινωνικοφιλολογική προσέγγιση με σκοπό να εξετάσει την προηγούμενη άποψη. Αξιοποιεί επίσης κάποια πορίσματα της γνωσιακής γλωσσολογίας, όπου οι μεταφορές αντιμετωπίζονται ως πηγές που έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν το γνωσιακό πλαίσιο. Μέσα από αυτήν την προοπτική οι λατρευτικές μεταφορές του Φίλωνα χρησιμοποιούνται με συνέπεια με σκοπό να παρουσιάσουν μέσα από ρητορικά σχήματα μία σειρά συνηθισμένων προβλημάτων, όπως για παράδειγμα ζητήματα απολογητικά και τροπολογικά.
Dane Ortlund, "Phinehan Zeal: A Consideration of James Dunn’s Proposal", 299-315
Στο άρθρο εξετάζεται ο τρόπος που κατανοεί ο James Dunn το ζήλο του Φινεές. Ο Dunn έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στο ζήλο του Φινεές στα Αρ 25, Σειράχ 45 και 1 Μακκ 2. Υποστηρίζει ότι το κέντρο βάρους αυτού του ζήλου είναι η εθνική και εθνικιστική του διάσταση. Είναι ένας ζηλος για το διαχωρισμό του Ισραήλ από τα υπόλοιπα έθνη (οριζόντια διάσταση). Εξετάζοντας προσεκτικότερα αυτά τα τρία κείμενα, ο συγγραφέας του άρθρου καταλήγει ότι ο Dunn κατέστησε πρωτεύον αυτό που είναι δευτερεύον. Το κέντρο βάρους σε αυτά τα κείμενα βρίσκεται στην υπακοή του Θεού μέσα από την πίστη στο Νόμο (κάθετη διάσταση).
O συγγραφέας του παρόντος άρθρου πραγματεύεται το ρόλο της αποστολής δώρων κατά την περίοδο των πρώτων Ασμοναίων. Ενώ ο Ματαθίας απέρριψε τα δώρα και τις άλλες παροχές που του πρόσφεραν οι Σελευκίδες (και κάνοντάς το αυτό όξυνε την αντιπαράθεση μεταξύ των Ιουδαίων και των Σελευκιδών), από την εποχή του Ιωνάθαν κι εξής οι Ασμοναίοι κατέστησαν παίκτες μέσα σε αυτό το πλαίσιο της ανταλλαγής δώρων στη διεθνή σκηνή και μπήκαν στο σύνθετο δίκτυο των δωρεών και της ανταπόδοσης. Γίνεται μία διάκριση μεταξύ των δώρων, των παροχών και τηε εκχώρησης δικαιωμάτων και λαμβάνονται υπόψη διάφορες πτυχές όπως η αξία του δώρου, η κοινωνική θέση (αυτού που δίνει το δώρο κι αυτού που το λαμβάνει), και της συμπλήρωσης (η ρητορεία που θεωρείται ότι συνοδεύει την παροχή δώρων στην ελληνιστική εθιμοτυπία) καθώς επίσης και η συμβατότητα (εάν δηλαδή το δώρο είναι ανάλογο προς τον πλούτο του δωρητή και την περίσταση κατά την οποία δίνεται). Ο συγγραφέας καταλήγει με μία αναφορά στην πιθανή κριτική στάση του αφηγητή του 1 Μακκ όσον αφορά στα δώρα και στην τακτική των δωρεών που υιοθέτησαν οι μεταγενέστεροι Ασμοναίοι στις σχέσεις τους με τις ελληνιστικές πολιτικές δυνάμεις.
Ory Armitay, "Procopius of Caesarea and the Girgashite Diaspora ", 257-276
Ο Προκόπιος Καισαρείας αναφέρει την ύπαρξη μίας επιγραφής από τη Νουμιδία, η οποία θεωρείται ότι γράφτηκε από πρόσφυγες που κατέφυγαν εκεί μετά την κατάληψη της Χανανάν από τον Ιησού του Ναυί. Ενώ αυτή η πληροφορία δε θα πρέπει να υιοθετηθεί ως έχει, προκαλεί ενδιαφέρονται ερωτήματα όσον αφορά στην προέλευσή της και το σκοπό που εξυπηρετούσε. Όσον αφορά στην προέλευση τα προβλήματα που συνδέονται με τις πηγές (και κυρίως η συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με την πραγματική χρονολόγηση του Μωυσή της Χωρηνής) δεν επιτρέπουν βέβαια συμπεράσματα. Όσον αφορά στο σκοπό η επιγραφή φαίνεται να αντανακλά τις πολιτικές και θρησκευτικές εντάσεις, οι οποίες συνδέονται με την εκστρατεία του Βελισσάριου για την επανάκτηση της Β. Αφρικής για λογαρισαμό της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και με τις προσπάθειες του Ιουστινιανού να εκχριστιανίσεις εκείνα τα τμήματα της αφρικανικής κοινωνίας που συνέχιζαν να μένουν πιστά στα πολυθεϊστικά έθιμα των προγόνων τους.
Nijay Gupta, "The Question of Coherence in Philo’s Cultic Imagery: A Socio-literary Approach", 277-297
Στο άρθρο εξετάζονται οι λατρευτικές μεταφορές του Φίλωνα με σκοπό την εξεύρεση συνοχής. Πολλοί μελετητές στρέφονται στα έργα του Φίλωνα για να κατανοήσουν τον κόσμο της Καινής Διαθήκης ή του αρχαίου Ιουδαϊσμού, αλλά η γενική εκτίμηση είναι ότι η αναζήτηση συνοχής στα έργα του είναι μάταιη. Ωστόσο εστιάζοντας την προσοχή του στις μεταφορές του Φίλωνα για το Ναό, το ιερατείο και τη θυσία ο συγγραφέας υιοθετεί μία κοινωνικοφιλολογική προσέγγιση με σκοπό να εξετάσει την προηγούμενη άποψη. Αξιοποιεί επίσης κάποια πορίσματα της γνωσιακής γλωσσολογίας, όπου οι μεταφορές αντιμετωπίζονται ως πηγές που έχουν την ικανότητα να επηρεάζουν το γνωσιακό πλαίσιο. Μέσα από αυτήν την προοπτική οι λατρευτικές μεταφορές του Φίλωνα χρησιμοποιούνται με συνέπεια με σκοπό να παρουσιάσουν μέσα από ρητορικά σχήματα μία σειρά συνηθισμένων προβλημάτων, όπως για παράδειγμα ζητήματα απολογητικά και τροπολογικά.
Dane Ortlund, "Phinehan Zeal: A Consideration of James Dunn’s Proposal", 299-315
Στο άρθρο εξετάζεται ο τρόπος που κατανοεί ο James Dunn το ζήλο του Φινεές. Ο Dunn έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στο ζήλο του Φινεές στα Αρ 25, Σειράχ 45 και 1 Μακκ 2. Υποστηρίζει ότι το κέντρο βάρους αυτού του ζήλου είναι η εθνική και εθνικιστική του διάσταση. Είναι ένας ζηλος για το διαχωρισμό του Ισραήλ από τα υπόλοιπα έθνη (οριζόντια διάσταση). Εξετάζοντας προσεκτικότερα αυτά τα τρία κείμενα, ο συγγραφέας του άρθρου καταλήγει ότι ο Dunn κατέστησε πρωτεύον αυτό που είναι δευτερεύον. Το κέντρο βάρους σε αυτά τα κείμενα βρίσκεται στην υπακοή του Θεού μέσα από την πίστη στο Νόμο (κάθετη διάσταση).
Το τρέχον τεύχος του JSNT / In the current issue of JSNT
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of the New Testament 33:4 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
Daniel Johansson, "‘Who Can Forgive Sins but God Alone?’ Human and Angelic Agents, and Divine Forgiveness in Early Judaism", 351-374
Ήταν η συγχώρηση των αμαρτιών ένα θεϊκό προνόμιο, αποκλειστικό δικαίωμα του θεού του Ισραήλ στον αρχαίο Ιουδαϊσμό; Ενώ κάποιοι ειδικοί απαντούν σε αυτό το ερώτημα θετικά, κάποιοι άλλοι έχουν αμφισβητήσει ή αναλύσει αυτήν την θέση και υποστήριξαν ότι και άλλες μορφές, όπως οι ιερείς, οι προφήτες, διάφορες μεσσιανικές μορφές ή οι άγγελοι θα μπορούσαν να συγχωρήσουν στη θέση του Θεού. Στο άρθρο εξετάζεται και ασκείται κριτική στις κύριες μαρτυρίες που χρησιμοποιήθηκαν για να υποστηριχθεί αυτή η θέση. Το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης είναι μάλλον αρνητικό. Με την πιθανή εξαίρεση ενός ή δύο κειμένως στα οποία ίσως η εξουσία της συγχώρησης αποδίδεται και στον Άγγελο του Γιαχβέ, δεν υπάρχουν στέρεες μαρτυρίες που θα καθιστούν σαφές ότι κι άλλες μορφές εκτός από το Θεό συγχωρούσαν αμαρτίες. Διάφορες ομάδες του Ιουδαϊσμού είχαν παραστάσεις ανθρώπων ή αγγέλων μεσαζόντων που μεσίτευαν για λογαριασμό των άλλων, απάλλασσαν από την αμαρτία και μεσολαβούσαν για λογαριασμό των άλλων στο Θεό, όλες όμως αυτές οι παραστάσεις φαίνεται να έχουν κοινή την πεποίθηση ότι η συγχώρηση των αμαρτιών είναι καθαρά θεϊκό προνόμιο.
P.J. Williams, "Not the Prologue of John", 375-386
Στο παρόν άρθρο εξετάζεται η ιστορία της παράδοσης των εισαγωγικών στίχων του τετάρτου ευαγγελίου και οι τρόποι με τους οποίους το κείμενο χωρίστηκε ή δεν χωρίστηκε σε τμήματα από τους υπομνηματιστές (π.χ. Πτολεμαίο, Ηρακλείωνα, Ειρηναίο, Κυριαπιανό, Αυγουστίνο, Κύριλλο και Φιλοξένειο), από τα λειτουργικά συστήματα και από τους αντιγραφείς των χειρογράφων (π.χ. αραβικών, αρμενικών, κοπτικών, αιθιοπικών, γεωργιανών, ελληνικών, λατινικών, συριακών). Στη συνέχεια εξετάζεται η διαίρεση του κειμένου κατά την περίοδο της τυπογραφίας από το 1495 (η πρώτη έντυπη έκδοση του Ιω 1, 1-14) μέχρι σήμερα. Ο συγγραφέας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εκείνα τα συστήματα που θεωρούσαν το Ιω 1, 1-5. 1-14. ή 1-17 ως μία ενότητα προηγούνται εκείνων που αντιμετωπίζουν το 1, 1-18 ως μία ενότητα κι ότι αυτές οι αρχαιότερες αναλύσεις έχουν η καθεμιά τα δικά τους ιδιαίτερα εξηγητικά πλεονεκτήματα έναντι της συνηθισμένης σύγχρονη άποψης που αντιμετωπίζει το 1, 1-18 ως μία ενότητα. Οι λόγοι που οδήγησαν στη διαίρεση που προτιμάται σήμερα και οι εξηγητικές της συνέπειες εξετάζονται στη συνέχεια. Ο συγγραφέας καταλήγει ότι το Ιω 1, 1-18 δε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ο πρόλογος του τετάρτου ευαγγελίου.
Louise Lawrence, "Exploring the Sense-scape of the Gospel of Mark", 387-397
Στο παρόν άρθρο η συγγραφέας συζητά την έλλειψη ενδιαφέροντος στις καινοδιαθηκικές σπουδές για τη μελέτη των αισθήσεων, όπως αυτές παρουσιάζονται μέσα στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο. Λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα της πολιτισμικής ανθρωπολογίας το κατά Μάρκον ευαγγέλιο εμφανίζεται ως ένα κείμενο που έχει ως κέντρο του την ακοή κι όπου η ακοή είναι η κύρια αίσθηση ενώ η κώφωση τη χειρότερη αναπηρία των αισθήσεων. Η αμφισημία του Μάρκου όσον αφορά στην αίσθηση της όρασης ερμηνεύεται από τη συγγραφέα ως μία αντίσταση στην κυριαρχική θέση που καταλαμβάνει το θέαμα μέσα στην αυτοκρατορική προπαγάνδα.
Daniel Johansson, "‘Who Can Forgive Sins but God Alone?’ Human and Angelic Agents, and Divine Forgiveness in Early Judaism", 351-374
Ήταν η συγχώρηση των αμαρτιών ένα θεϊκό προνόμιο, αποκλειστικό δικαίωμα του θεού του Ισραήλ στον αρχαίο Ιουδαϊσμό; Ενώ κάποιοι ειδικοί απαντούν σε αυτό το ερώτημα θετικά, κάποιοι άλλοι έχουν αμφισβητήσει ή αναλύσει αυτήν την θέση και υποστήριξαν ότι και άλλες μορφές, όπως οι ιερείς, οι προφήτες, διάφορες μεσσιανικές μορφές ή οι άγγελοι θα μπορούσαν να συγχωρήσουν στη θέση του Θεού. Στο άρθρο εξετάζεται και ασκείται κριτική στις κύριες μαρτυρίες που χρησιμοποιήθηκαν για να υποστηριχθεί αυτή η θέση. Το αποτέλεσμα αυτής της συζήτησης είναι μάλλον αρνητικό. Με την πιθανή εξαίρεση ενός ή δύο κειμένως στα οποία ίσως η εξουσία της συγχώρησης αποδίδεται και στον Άγγελο του Γιαχβέ, δεν υπάρχουν στέρεες μαρτυρίες που θα καθιστούν σαφές ότι κι άλλες μορφές εκτός από το Θεό συγχωρούσαν αμαρτίες. Διάφορες ομάδες του Ιουδαϊσμού είχαν παραστάσεις ανθρώπων ή αγγέλων μεσαζόντων που μεσίτευαν για λογαριασμό των άλλων, απάλλασσαν από την αμαρτία και μεσολαβούσαν για λογαριασμό των άλλων στο Θεό, όλες όμως αυτές οι παραστάσεις φαίνεται να έχουν κοινή την πεποίθηση ότι η συγχώρηση των αμαρτιών είναι καθαρά θεϊκό προνόμιο.
P.J. Williams, "Not the Prologue of John", 375-386
Στο παρόν άρθρο εξετάζεται η ιστορία της παράδοσης των εισαγωγικών στίχων του τετάρτου ευαγγελίου και οι τρόποι με τους οποίους το κείμενο χωρίστηκε ή δεν χωρίστηκε σε τμήματα από τους υπομνηματιστές (π.χ. Πτολεμαίο, Ηρακλείωνα, Ειρηναίο, Κυριαπιανό, Αυγουστίνο, Κύριλλο και Φιλοξένειο), από τα λειτουργικά συστήματα και από τους αντιγραφείς των χειρογράφων (π.χ. αραβικών, αρμενικών, κοπτικών, αιθιοπικών, γεωργιανών, ελληνικών, λατινικών, συριακών). Στη συνέχεια εξετάζεται η διαίρεση του κειμένου κατά την περίοδο της τυπογραφίας από το 1495 (η πρώτη έντυπη έκδοση του Ιω 1, 1-14) μέχρι σήμερα. Ο συγγραφέας καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εκείνα τα συστήματα που θεωρούσαν το Ιω 1, 1-5. 1-14. ή 1-17 ως μία ενότητα προηγούνται εκείνων που αντιμετωπίζουν το 1, 1-18 ως μία ενότητα κι ότι αυτές οι αρχαιότερες αναλύσεις έχουν η καθεμιά τα δικά τους ιδιαίτερα εξηγητικά πλεονεκτήματα έναντι της συνηθισμένης σύγχρονη άποψης που αντιμετωπίζει το 1, 1-18 ως μία ενότητα. Οι λόγοι που οδήγησαν στη διαίρεση που προτιμάται σήμερα και οι εξηγητικές της συνέπειες εξετάζονται στη συνέχεια. Ο συγγραφέας καταλήγει ότι το Ιω 1, 1-18 δε θα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως ο πρόλογος του τετάρτου ευαγγελίου.
Louise Lawrence, "Exploring the Sense-scape of the Gospel of Mark", 387-397
Στο παρόν άρθρο η συγγραφέας συζητά την έλλειψη ενδιαφέροντος στις καινοδιαθηκικές σπουδές για τη μελέτη των αισθήσεων, όπως αυτές παρουσιάζονται μέσα στο κατά Μάρκον ευαγγέλιο. Λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα της πολιτισμικής ανθρωπολογίας το κατά Μάρκον ευαγγέλιο εμφανίζεται ως ένα κείμενο που έχει ως κέντρο του την ακοή κι όπου η ακοή είναι η κύρια αίσθηση ενώ η κώφωση τη χειρότερη αναπηρία των αισθήσεων. Η αμφισημία του Μάρκου όσον αφορά στην αίσθηση της όρασης ερμηνεύεται από τη συγγραφέα ως μία αντίσταση στην κυριαρχική θέση που καταλαμβάνει το θέαμα μέσα στην αυτοκρατορική προπαγάνδα.
Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011
Στο τρέχον τεύχος του TynBull / In the current issue of TynBull
Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Tyndale Bulletin 62:1 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:
- Alan R. Millard, "The Ostracon from the days of David found at Khirbet Qeiyafa", 1-13
- Yong H. Jeon, "The retroactive re-evaluation technique with Pharaoh's daughter and the nature of Solomon's corruption in 1 Kings 1-12", 15-40
- Richard Abbott, "Forked parallelism in Egyptian, Ugaritic and Hebrew poetry", 41-64
- Robin A. Parry, "Lamentations and the poetic politics of prayer", 65-88
- David Mathewson, "The apocalyptic vision of Jesus according to the Gospel of Matthew : reading Matthew 3:16-4:11 intertextually", 89-108
- Seyoon Kim, "Paul's common paraenesis (1 Thess. 4-5; Phil. 2-4; and Rom. 12-13) : the correspondence between Romans 1:18-32 and 12:1-2, and the unity of Romans 12-13", 109-139
- J.C. Edwards, "The Christology of Titus 2:13 and 1 Timothy 2:5", 141-147
- Murray J. Harris, "A brief response to 'The Christology of Titus 2:13 and 1 Tim. 2:5' by J. Christopher Edwards", 149-150
- Pieter de Vries, "The glory of YHWH in the Old Testament with special attention to the book of Ezekiel", 151-154
- Philipp F. Bartholomä, "The Johannine discourses and the teaching of Jesus in the synoptics : a comparative approach to the authenticity of Jesus' words in the Fourth Gospel", 155-159
Πέμπτη 2 Ιουνίου 2011
O τιμητικός τόμος για τον καθηγητή Ιωάννη Γαλάνη / FS for Prof. Ioannis Galanis
Πριν λίγες ημέρες επιδόθηκε στον ομότιμο καθηγητή της Κ.Δ. της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ Ιωάννη Γαλάνη ο συλλογικός τόμος που ετοίμασαν για τον καθηγητή οι συνάδελφοι, μαθητές και φίλοι του. Δημοσιεύουμε σήμερα τα περιεχόμενα του τόμου.
Αγία Γραφή και Αρχαίος Κόσμος. Τιμητικό αφιέρωμα στον Ομότιμο καθηγητή Ιωάννη Λ. Γαλάνη, εκδ. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2010
ISBN: 9789602424735
Περιεχόμενα τόμου
Α΄ Βιβλικές Μελέτες
Αγία Γραφή και Αρχαίος Κόσμος. Τιμητικό αφιέρωμα στον Ομότιμο καθηγητή Ιωάννη Λ. Γαλάνη, εκδ. Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 2010
ISBN: 9789602424735
Περιεχόμενα τόμου
Α΄ Βιβλικές Μελέτες
- Χ. Ατματζίδης, "Η εκλεκτή κυρία στο Β΄ Ιω 1. Η αντί-γλώσσα της επιστολής και οι εκκλησιολογικές της προεκτάσεις", 1-26
- Γ. Α. Γαλίτη, "Γραφή και Ευχαριστία στις πρωτοχριστιανικές συνάξεις", 27-51
- Μ. Γκουτζιούδη, "Η λατρευτική δραστηριότητα των χριστιανικών κοινοτήτων από την εποχή της Καινής Διαθήκης μέχρι το Διάταγμα των Μεδιολάνων", 53-73
- Σ.Σ. Δεσπότη, "Βίος και γάμος στο κατά Ματθαίον και στην Αποκάλυψη: "Ευνούχοι" - 144.000 Παρθένοι", 75-98
- Δ. Δόικου, "Τα Ιερά και τα Άγια της Ερήμου", 99-111
- Κ.Θ. Ζάρρα, "Ο שר השריז και η παρουσία των αγγέλων Γαβριήλ και Μιχαήλ στο Όραμα Γαβριήλ", 113-129
- O. Hofius, "Η ανάσταση του Λαζάρου στους λειτουργικούς ύμνους της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μία συμβολή στην ιστορία της ερμηνείας του Ιω 11, 1-44", 131-149
- Θ.Α. Ιωαννίδη, "Η προσδοκία των 'εσχάτων ημερών' κατά την Καινή Διαθήκη", 151-175
- Ι.Δ. Καραβιδόπουλου, "Διακειμενική ανάγνωση των Επιστολών του Αποστόλου Παύλου και του βιβλίου του Προφήτη Ησαΐα", 177-188
- Chrys C. Caragounis, "The Use of the Nominative ο Θεός as Vocative in the Septuagint and the New Testament", 189-205
- Χ. Καρακόλη, "Η διήγηση της τελευταίας επιφάνειας του Ιησού στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (28, 16-20). Μορφή, αφηγηματική λειτουργία και θεολογικές προεκτάσεις σε αναφορά προς τη διήγηση του περιπάτου του Ιησού επί της θαλάσσης (14, 22-33)", 207-242
- Α. Κόλτσιου-Νικήτα, "Από το φως της Δαμασκού στο [εν] τούτω νίκα: γραμματειακή διερεύνηση του οράματος του Μεγάλου Κωνσταντίνου", 243-261
- M. Konstantinou, "Zur Deutung des Alten Testaments und seiner Verwendung in der Liturgie bzw. Ikonografie der Orthodoxen Kirche", 263-278
- Γ.Δ. Μαρτζέλου, "Η δογματική σημασία του Βιβλίου των Ψαλμών στην Ορθόδοξη Παράδοση", 279-304
- Ι. Μούρτζιου, "Η παράδοση για το Δαβίδ στην Αποκάλυψη του Ιωάννη", 305-319
- Κ.Ι. Μπελέζου, "Γυναίκες και εγκράτεια λόγου: Ερμηνευτική προσέγγιση του Α΄ Κορ 14, 34 ("Αἱ γυναῖκες [ὑμῶν] ἐν ταῖς ἐκκλησίαις σιγησάτωσαν", 321-347
- K. Nikolakopoulos, "Orthodoxe Kritik der modernen deutschen Übersetzung der Heiligen Schrift "Bibel in gerechter Sprache"", 349- 362
- Χ.Κ. Οικονόμου, "Το πρόβλημα του σκοπού των Πράξεων των Αποστόλων. Σύγχρονη προσέγγιση", 363-377
- Α.Β. Παλάντζα, "Η έννοια και ο σκοπός της "μαθητείας" στη θεολογία του Ευαγγελιστού Λουκά", 379-396
- Κ. Παπαδημητρίου, "Τα Ελληνικά των Ιουδαίων στην εποχή της Καινής Διαθήκης", 397-424
- Σ.Ν. Σάκκου, "Ο σκοπός και η κεντρική ιδέα της Αποκαλύψεως", 425-436
- π. Ι. Σκιαδαρέση, "Οι ζοφερές εικόνες της Αποκάλυψης του Ιωάννη και η λειτουργία τους", 437-456
- Αικ.Γ. Τσαλαμπούνη, "'Ἑαυτοῖς ποιήσατε φίλους' (Λκ 16, 9). Ο ελληνορωμαϊκός 'τόπος" περί φιλίας στο κατά Λουκάν ευαγγέλιο", 457-492
- Ελ. Παπακώστα-Χριστινάκη, "Η Παλαιά Διαθήκη και η έννοια του Μαρτυρίου. Η αρχή μιας έννοιας με ιδιαίτερη σημασία για τον Ελληνικό κόσμο", 493-514
- Στ. Αυγολούπη, "Ιστορική εξέλιξη των αρχαίων ελληνικών ιδεών στην Αστρονομία από τον Θαλή τον Μιλήσιο μέχρι και τον Πλάτωνα", 517-536
- Π. Βασιλειάδη, "Η Λειτουργική Αναγέννηση και η Εκκλησία της Ελλάδος", 537-565
- Χ.Κ. Βασιλόπουλου, "Αιτωλοί Διδάσκαλοι του Γένους", 567-582
- Β.Τ. Γιούλτση, "Πτυχές της τελολογίας του πόνου. Διεπιστημονικές και θεολογικές θέσεις", 583-601
- Αγγ. Ζιάκα, "Οι αραβοϊσλαμικές σπουδές στα ελληνικά πανεπιστήμια", 603-628
- Γ.Δ. Ζιάκα, "Η Θεσσαλονίκη και ο Ελληνισμός της κατά τον 18ο αιώνα. Η Γέννηση ενός νέου κόσμου", 631-642
- Γ.Δ. Ζιάκα, "Αραβικός και Ισλαμικός πολιτισμός και η σχέση του με τον Ελληνισμό", 643-652
- Fr. J. Khalil, "A Textual-Critical Study and Interpretation of the Liturgical Response 'ἔλεον εἰρήνης θυσίαν αἰνέσεως'", 653-669
- Θ.Στ. Νικολάου, "Ελληνική ταυτότητα και ορθόδοξη χριστιανική πίστη", 671-680
- P. Pachis, "Isis Tyrannos and the Construction of Imperial Society: Ecumenism and Social Formation", 681-732
- Ν.Κ. Σπύρου, "Άνθρωπος και εγγύς διαστημικό περιβάλλον", 733-748
- Π. Αρ. Υφαντή, "Η αγιότητα του αίματος. Το μαρτύριο ως εκκλησιαστική μαρτυρία και εκκλησιολογική πρόκληση", 749-768
Τελευταία συνάντηση του Biblicum / Last meeting of Biblicum
Τη Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011 και ώρα 19.30 θα λάβει χώρα στην αίθουσα συνεδριάσεων της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ η τελευταία συνάντηση του Biblicum, που διοργανώνει ο Τομέας Βιβλικής Γραμματείας και Θρησκειολογίας του Τμήματος Θεολογίας ΑΠΘ.
Ομιλητής θα είναι ο ομότιμος καθηγητής της Κ.Δ. κ. Ιωάννης Καραβιδόπουλος και ο τίτλος της εισήγησής του θα είναι:
"ΜΕΤΡΑ, ΣΤΑΘΜΑ, ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ"
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)