Στο τρίτο τεύχος του τρέχοντος τεύχους [97 (2009)] του
Revue des sciences religieuses υπάρχει ένα αφιέρωμα στον ιστορικό Ιησού "Dossier : Christologie et histoire de Jésus. Le récit de miracle chez J. P. Meier :
Un certain juif Jésus. Faire aujourd'hui une théologie de la vie de Jésus ?
Dossier préparatoire au Colloque 2009":
Michel Berder, "Le miracle chez Meier : méthodologie et bilan. Y a-t-il chez lui une « théologie du miracle » ?", 331-352H έρευνα που έκανε ο John P. Meier για τον ιστορικό Ιησού έχει στο μεγαλύτερο μέρος της ως θέμα τα θαύματα του Ιησού. Το παρόν άρθρο παρουσιάζει το έργο του Meier σχετικά με ζήτημα των θαυμάτων. Χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος ο συγγραφέας εξετάζει τους στόχους και τη μεθοδολογία του Μeier. Στο δεύτερο αξιολογεί τα αποτελέσματα του έργου του Meier. Τέλος στο τρίτο προσπαθεί να απαντήσει το παρακάτω ερώτημα: "Υπάρχει μία θεολογία του θαύματος στο έργο του Meier;". Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε θα πρέπει να διαβάσουμε διαφορετικά το έργο του Μeier, στόχος του οποίου, όπως δηλώνει ο Meier είναι να "μπορεί να ληφθεί σοβαρά υπόψη από θεολόγους που ασχολούνται με τη χριστολογία σε σύγχρονες συνάφειες". Στην πραγματικότητα είναι πολύ σαφές ότι αυτή η ιστορική έρευνα μπορεί να ωφελήσει τους σύγχρονους θεολόγους, αλλά θα πρέπει να ορίσουμε με ποιον τρόπο και ποια είναι τα όρια αυτής της ωφέλειας.
Patrick Royannais, "Le vide du tombeau ou la perplexité de l’histoire, l’impossible dogmatisme et la nécessité de l’écriture", 353-374Πώς μπορούμε να αξιολογήσουμε το έργο του John P. Meier από θεολογική πλευρά; Στο παρόν άρθρο ο Royannais πραγματεύεται το τεράστιο αυτό ερώτημα α) υπογραμμίζοντας τα ζητήματα που έθεσε το έργο του ο Meier, όσον αφορά στην επιστημολογία της εξήγησης σε σχέση με τη θεολογία και β) αναζητώντας την ωφέλεια που μπορεί να προσφέρει ένα τέτοιο έργο, όπως του Meier, στο σύγχρονο θεολόγο. Το παρόν άρθρο είναι μια κριτική ανάγνωση του έργου του Meier, ειδικότερα στο επίπεδο της ιστοριογραφίας. Πέρα όμως από την κριτική προσέγγιση σκοπό έχει να οδηγήσει σε μία επιστημολογία της ανάγνωσης (που δεν πρέπει να περιοριστεί σε μία μεθοδολογία). Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους κινδύνους ενός ιστορικού ή δογματικού θετικισμού, ο συγγραφέας του άρθρου τονίζει ότι τόσο για τον ιστορικό όσο και για τον πιστό ο τάφος παραμένει άδειος.
Jean-Louis Souletie, "Vérité et méthodes. La question christologique du Jésus historique après J. P. Meier", 375-396Η πρόταση του Meier για μία συγκροτημένη μέθοδο ιστορικοκριτικής εξήγησης της Κ.Δ. τον οδηγεί στο να υποστηρίξει την ιστορική αυθεντικότητα ευαγγελικών κειμένων, τα οποία άλλοι ερμηνευτές τα θεωρούν ως θεολογικές επαναγνώσεις της αρχαίας Εκκλησίας. Με βάση αυτήν την αξιολόγηση είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί ποια είναι η προσφορά αυτής της μεθόδου στην αποκατάσταση του ιστορικού προσώπου του Ιησού, το οποίο είναι και ο στόχος πολλών αναζητήσεων του ιστορικού Ιησού. Αν το έργο του Meier τοποθετηθεί μέσα στη συνάφεια των συζητήσεων για τον ιστορικό Ιησού, τότε οδηγούμαστε στο ερώτημα της σχέσης μεταξύ της αλήθειας της πίστης και τις ερμηνευτικές μεθόδους, μεταξύ της θεολογικής αλήθειας και της ιστορίας. Ο συγγραφέας του άρθρου θέτει τέλος το ερώτημα τι είδους "Ιησού" χρειάζεται η χριστιανική θεολογία προκειμένου να είναι πραγματικά χριστιανική.
Jean-Noël Aletti , "Quelles biographies de Jésus pour aujourd’hui ? Difficultés et propositions", 397-416Είναι δυνατό σήμερα να γράψουμε μία βιογραφία του Ιησού; Γνωρίζουμε την αρνητική απάντηση που δόθηκε από κάποιους ακολουθώντας τα βήματα του A. Schweitzer, οι οποίοι δεν έχουν καμιά ελπίδα να βρουν κάτι αξιόλογο όσον αφορά στην ιστορία του Ιησού. Στο τέλος του 20ου αι. η εξήγηση επέστρεψε σε λιγότερο ακραίες θέσεις και η κριτική βιογραφία του J.P. Meier φαίνεται να τοποθετείται στο υψηλότερο σημείο μίας θετικής στροφής. Το ερώτημα που προκύπτει επομένως είναι τι είδους βιογραφία του Ιησού χρειαζόμαστε σήμερα, ιστορική ή θεολογική; Το παρόν άρθρο είναι μία απόπειρα απάντησης αυτών των απλών και ουσιαστικής σημασίας ερωτήσεων.
