Στο τρέχον τεύχος του EvTh / In the current issue of EvTh

 Evangelische Theologie 80/6 (2020)

Parting of the Ways. Die Trennung der Wege von Juden und Christen in der neueren Forschung

•  Angela Standhartinger, "»Parting of the Ways«. Stationen einer Debatte," 406-417 (abstract)
• Manuel Vogel, "Jüdisch versus christlich? »Parting of the ways« als Problem der Terminologie in Quellen- und Beschreibungssprache," 418-431 (abstract)
• Udo Schnelle, "Römische Religionspolitik und die getrennten Wege von Juden und Christen," 432-443 (abstract)
• Tobias Nicklas, "Diversität, Dynamik und Differenzierung. Eine Diskussion mit Udo Schnelles Modell der »getrennten Wege von Römern, Juden und Christen«," 444-454 (abstract)
• Kathy Ehrensperger, "Die ›Paul within Judaism‹-Perspektive. Eine Übersicht," 455-464 (abstract)
• Adele Reinhartz, "The Gospel of John and the »Parting of the Ways«," 465-471 (abstract)
•  Markus Ö Öhler, "Michael Wolter, Der Brief an die Römer," 472-478

Δύο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του EvTh / Two articles of biblical interest in the current issue of EvTh

Evangelische Theologie 74:4 (2014)

• Martin Leuenberger, "Jhwh, »der Gott Jerusalems« (Inschrift aus Ḫirbet Bet Layy 1,2). Konturen der Jerusalemer Tempeltheologie aus religions- und theologiegeschichtlicher Perspektive," 245-260
• Gerd Theißen, "Jesus unter den Philosophen? Über die kynische Interpretation Jesu," 261-272

To τρέχον τεύχος του EvTh / The current issue of EvTh

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 72:4 (2012) είναι αφιερωμένο στη θεολογική ερμηνεία των βιβλικών κειμένων:

Ulrich Luz, "Theologische Hermeneutik des Neuen Testaments als Hilfe zum Reden von Gott: Für Hans Weder zum Übergang in die dritte Lebensphase", 244-259

Στο πρώτο μέρος του άρθρου ο συγγραφέας θέτει το ζήτημα της ιδιαιτερότητας μίας θεολογικής ερμηνευτικής. Σε αυτές τις ιδιαιτερότητες ανήκει και το ότι θέτει το ερώτημα για τον Θεό. Ο συγγραφέας αποπειράται να δώσει απάντηση στο ερώτημα, ποια βοήθεια προσφέρουν τα καινοδιαθηκικά στο να κατανοήσουμε τον Θεό; Στο δεύτερο μέρος ο συγγραφέας αναζητά ένα μοντέλο ερμηνείας που να ανταποκρίνεται στα κείμενα της Κ.Δ. Υποστηρίζει ότι τα καινοδιαθηκικά κείμενα μπορούν να κατανοηθούν περισσότερο ως "γνωστοποιήσεις". Η είδηση καθίσταται γνωστή από τον συγγραφέα, ο οποίος δεν είναι "νεκρός" κι ο οποίος επιδρά στους παραλήπτες, η είδηση επομένως είναι πάντοτε συναφειακή. Στο τρίτο μέρος ο συγγραφέας επιστρέφει στο ερώτημα για τον Θεό: Αν κατανοήσει κανείς την είδηση μέσα στα κείμενα της Κ.Δ. ως την "ιστορία του Χριστού", τότε οι συγγραφείς είναι "μάρτυρες" για το "σχετικό-απόλυτο". Οι αναγνώστες καθίστανται παραλήπτες του μηνύματος κι οι εμπειρίες ζωής που έχουν επιδρούν με τέτοιο τρόπο στις ειδήσεις ώστε οι ιστορίες για τον Χριστό να πρέπει να γίνονται θέμα νέων αφηγήσεων. Για την Καινή Διαθήκη ο Θεός είναι "μια αλήθεια της ιστορίας" κι όχι μία "αιώνια αλήθεια της λογικής".

Philip F. Esler, "Die historische Interpretation des Neuen Testaments als Kommunikation in der Gemeinschaft der Heiligen: Entwurf einer ekklesialen Hermeneutik", 260-275

Ο συγγραφέας ξεκινά με τη θέση ότι η ιστορία πρέπει να καταλαμβάνει κεντρική θέση στη θεολογική ερμηνεία της Καινής Διαθήκης, που σκοπό έχει να προάγει και να εμπλουτίσει την εμπειρία και την ταυτότητα των χριστιανών του παρόντος. Έρχεται σε αντίθεση προς την κυρίαρχη τάση στην θεολογία της Καινής Διαθήκης να αποκόπτονται επιμέρους θέματα από την ιστορική τους συνάφεια και να αξιοποιούνται στη δογματική θεολογία και σε εκείνη του κανονικού δικαίου. Αυτή η κεντρική θέση της ιστορίας καθίσταται εμφανής εφόσον η εκκλησιολογία, κυρίως ως κοινωνία των αγίων, αποτελεί σημαντικό θεολογικό θέμα. Αν θέλουμε να αποκτήσουμε μια ιδιαίτερη σχέση με τους συγγραφείς της Κ.Δ. μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να τους εκτιμήσουμε και να λάβουμε σοβαρά το μήνυμά τους προς τους αναγνώστες τους. Επιπλέον πρέπει επιμείνουμε στην αναγνωρισιμότητα του παρελθόντος παρά τον κάθε μεταμοντέρνο σκεπτικισμό όσον αφορά στην αξιοπιστία της ιστορικής μας γνώσης. Ο συγγραφέας προτείνει ένα μοντέλο για τον διάλογο και την κοινωνία για να καταδείξει ότι μπορεί να εφαρμοσθεί στην επικοινωνία μεταξύ ζωντανών και νεκρών χριστιανών μέσα σε ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων που ξεκινά από μια νατουραλιστική και καταλήγει σε μια έντονα θεολογική προσέγγιση. Μέσα από το παράδειγμα διάφορων καινοδιαθηκικών κειμένων εξετάζεται στο τελευταίο μέρος του άρθρου η εγκυρότητα ενός τέτοιο μοντέλου. 

Oliver Reis & Thomas Ruster, "Die Bibel als »eigenwilliges und lebendiges« Kommunikationssystem", 275-290 

Οι συγγραφείς προτείνουν ένα μοντέλο, όπου το μυστικό και το φανερό δεν είναι αντίθετα μεταξύ τους. Υποστηρίζουν ότι ένα σύστημα είναι ζωντανό, όταν μπορεί να διακρίνει μεταξύ της ετεροαναφοράς και της αυτοαναφοράς. Η Βίβλος λειτουργεί ως ένα ιδιαίτερο σύστημα επικοινωνίας με το οποίο συνδέονται συστήματα πρόσληψης. Τονίζουν ότι θα πρέπει να γίνεται μια εσωτερική διαφοροποίηση της Βίβλου, της πρόσληψής της από τις διάφορες εκκλησίες και η ικανότητά της σύνδεσης με το περιβάλλον της. 

Gerd Theißen, "Bibelhermeneutik als Religionshermeneutik: Der vierdimensionale Sinn der Bibel", 291-306

Ο συγγραφέας προτείνει μία βιβλική ερμηνευτική, η οποία στηρίζεται σε μία γενική ερμηνευτική των θρησκειών. Οι θρησκείες είναι γλώσσες συμβόλων, που κατασκευάζονται από ανθρώπους. Περιλαμβάνουν τέσσερις διαστάσεις: παραπέμπουν στην υπερβατικότητα, σε μια ιστορία, καθορίζουν μέσα από εντολές τη ζωή και συγκροτούν κοινωνία. Η Βίβλος είναι η βάση του χριστιανικού κόσμου συμβόλων που καθορίζεται από δύο αξιώματα (μονοθεϊσμός και χριστολογία) και πολλά βασικά μοτίβα. Ερμηνεύει και καθιστά δυνατές διάφορες βασικές θρησκευτικές εμπειρίες, όπως την έκπληξη μπροστά στο γεγονός της ύπαρξης όλων των πραγμάτων, την εμπειρία του απόλυτου μυστηρίου και την εμπειρία της ενοχής και της ευθύνης (L. Wittgenstein). Αυτές οι εμπερίες διατρέχουν και τις τέσσερις διαστάσεις της Βίβλου: το κήρυγμα, που στηρίζεται στην υπερβατικότητα, την ιστορική αναφορά στο πρόσωπο του Ιησού, την ηθική της λειτουργία και της κανονική της σημασία, δηλ. τη σημασία της για τις εκκλησίες. Στο σύγχρονο κόσμο η αναφορά της Βίβλου στην κοινότητα σημαίνει και τη σχέση προς τις άλλες θρησκείες. Ο συγγραφέας προτείνει επίσης μία έκδοση της Βίβλου στην οποία θα περιέχονται και απόκρυφα ως παράρτημα. 

Elisabeth Parmentier, "Praktische Theologie als Resonanz auf die Wirkungsmacht der biblischen Offenbarung", 306-320

Η συγγραφέας αναζητά τον κοινό παρονομαστή των διαφόρων πεδίων και μεθόδων της πρακτικής θεολογίας. Η πρακτική θεολογία ορίζεται ως η ανταπόκριση στην επίδραση του ευαγγελικού μηνύματος. Αυτή η ανταπόκριση κατανοείται διπλά: ως αντήχηση της βιβλικής αποκάλυψης, την οποία προσλαμβάνει η θεολογία και ζει από αυτήν, αλλά και ως ενεργή συμμετοχή σε αυτήν τη διαδικασία πρόσληψης. Δεν είναι επομένως ένα μόνο ερμηνευτικό εγχείρημα αλλά κι ένα επιτελεστικό. Θα πρέπει να κατανοείται ως ένα έργο το οποίο λαμβάνει πάντοτε υπόψη τη συνάφεια και τους παραλήπτες προκειμένου το μήνυμα του ευαγγελίου να έχει σε κάθε περίπτωση τη μεγαλύτερη απήχηση. H μέγιστη σύγκλιση του μέσου, της θεολογικής μαρτυρίας, της αναφορά στη συνάφεια και στους παραλήπτες θα ήταν τα κριτήρια για να δοκιμαστεί η χρησιμότητα της πρακτικής θεολογίας στο σημερινό κόσμο. 

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του EvTh / Articles of biblical interest in the current issue of EvTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 72:3 (2012) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Winfried Thiel, "Das Lied von der missratenen Lieblingspflanzung : Erwägungen zum Weinberglied Jesaja 5,1-7", 165-173 

To λεγόμενο Άσμα του Αμπελώνος στο Ησ 5, 1-7 είναι μια ποιητική σύνθεση με έναν πολύ συγκεκριμένο σκοπό. Η ρητορική διαμόρφωση του λόγου έχει ως στόχο τους πραγματικούς ακροατές τους και παραπέμπει στο προφορικό κήρυγμα του προφήτη και μάλιστα σε εκείνο των πρώτων χρόνων της δράσης του. Εξαιτίας του ιδιαίτερου χαρακτήρα του αυτό το κείμενο ελκύει την προσοχή του ερμηνευτή, ο οποίος στρέφει το ενδιαφέρον του στο προφορικό προφητικό κήρυγμα. 

 

Alexandra Grund, "'Schmähungen der dich Schmähenden sind auf mich gefallen' : kulturanthropologische und sozialpsychologische Aspekte von Ehre und Scham in Ps 69", 174-19

Ο συγγραφέας του παρόντος άρθρου εξετάζει τον Ψα 69 υπό το πρίσμα του δίπολου τιμή - αισχύνη, το οποίο διαδραμάτιζε ως γνωστόν σημαντικό ρόλο στους πολιτισμούς της αρχαίας Μεσογείου. Η δημόσια προσβολή σε αυτές τις κουλτούρες σήμαινε ουσιαστικά εξόντωση του άλλου, για αυτό το λόγο τέτοιες πρακτικές καταδικάζονται στην ηθική του Ισραήλ και κυρίως στα ραβινικά κείμενα. 

René Bloch, "Gute Zeiten für die Septuaginta : zur erstmaligen Übersetzung ins Deutsche", 214-219 

Η συγγραφέας παρουσιάζει την πρώτη μετάφραση στα γερμανική του ελληνικού κειμένου της Π.Δ., γνωστού και ως μετάφρασης των Ο΄.

Στο τρέχον τεύχος του EvTh / In the current issue of EvTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 71:6 (2011) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων κι ένα κείμενο του Jürgen Moltmann σχετικά με τη σχέση της καινοδιαθηκικής ερμηνείας και της θεολογίας:

Jürgen Moltmann, "»Verstehst Du auch, was Du liest?« Neutestamentliche Wissenschaft und die hermeneutische Frage der Theologie. Ein Zwischenruf", 405-414

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie / In the current issue of Evangelische Theologie

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 71:2 (2011) είναι αφιερωμένο στην Παλαιά Διαθήκη:

• Werner. H. Schmidt, "Das Alte Testament in der Bibel"
• Rainer Kessler, "Was ist und wozu brauchen wir eine Ethik des Alten Testaments?"
• Jakob Wöhrle, "Isaak und Ismael. Zum Verhältnis der beiden Abrahamsöhne nach Genesis 17 und Galater 4,21-31"

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του EvTh / Some articles of biblical interest in the current issue of EvTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 71:2 (2011) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

 

• Werner H. Schmidt, "Das Alte Testament in der Bibel", 84-99
• Rainer Kessler, "Was ist und wozu brauchen wir eine Ethik des Alten Testaments?", 100-114
• Jakob Wöhrle, "Isaak und Ismael : zum Verhältnis der beiden Abrahamsöhne nach Genesis 17 und Galater 4,21-31", 115-132

Ένα άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του EvTh / An article of biblical interest in the current issue of EvTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 6 (2010), το οποίο είναι αφιερωμένο στην έννοια της Εκκλησίας, δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Ulrich Luz, "Ortsgemeinde und Gemeinschaft im Neuen Testament", 404-415
Στις σημερινές συζητήσεις για εκκλησιαστική ανανέωση συχνά η τοπική κοινότητα υποβαθμίζεται έναντι των τοπικών και υπερτοπικών δραστηριοτήτων μίας εκκλησίας η οποία κατανοείται ως ένας οργανισμός παροχής υπηρεσιών. Σε αυτές τις συζητήσεις ωστόσο δεν χρειαζόμαστε πρώτιστα ένα πρότυπο διοικητικής οργάνωσης αλλά ένα εκκλησιολογικό πρότυπο. Στην Καινή Διαθήκη η "κοινωνία" (η οποία κατανοείται ως κοινωνία με το Χριστό και κοινωνία κάτω από την καθοδήγηση των επικεφαλής της κοινότητας) και η "αγάπη" είναι τα σημαντικότερα "notae ecclesiae". H κοινωνία είναι πάντοτε κάτι συγκεκριμένο και αναφέρεται στον άνθρωπο στο σύνολό του. Γι' αυτόν στην Κ.Δ. οι τοπικές κοινότητες, μέσα στις οποίες διαφορετικοί άνθρωποι μπορούν να ζήσουν την κοινωνία με τον Χριστό, είναι η σημαντικότερη κοινωνική μορφή της Εκκλησίας.

Ένα άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του EvTh / An article of biblical interest in the current issue of EvTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 70:5 (2010) δημοσιεύεται μεταξύ των άλλων κι ένα άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Johan S. Vos, "Zur Auslegung von 1 Kor 2,15 in der Reformationszeit", 358-368
To 1 Kορ 2, 15 διαδραμάτισε στις θεολογικές συζητήσεις της περιόδου της Μεταρρύθμισης ένα σημαντικό ρόλο. Απέναντι στους ρωμαιοκαθολικούς ερμηνευτές, οι οποίοι συνέδεαν το κείμενο με το ύψιστο εκκλησιαστικό αξίωμα, οι μεταρρυθμιστές υποστήριξαν επικαλούμενοι το συγκεκριμένο βιβλικό κείμενο το δικαίωμα και την ικανότητα κάθε πιστού να διατυπώνει την κρίση του σε ζητήματα πίστης. Το μέτρο κρίσης ήταν η Αγία Γραφή. Καθώς όμως η επίκληση της Γραφής καθώς κι εκείνη του Αγίου Πνεύματος οδηγούσε σε αντιφατικά μεταξύ τους αποτελέσματα, δημιουργήθηκε η ανάγκη κατά την ερμηνεία να εισαχθούν περισσότερες κατηγορίες. Η νομιμοποίηση αυτών των κατηγοριών αμφισβητήθηκε ωστόσο και πάλι από τους αντιπάλους. Στην παρούσα μελέτη ο συγγραφέας πώς οι συμμετέχοντες σε αυτήν τη συζήτηση προσπάθησαν να ερμηνεύσουν ο καθένας το 1 Κορ 2, 15. .

Στο νέο τεύχος του EvTh

Στο νέο τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 70:1 (2010) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Gerd Theißen, "Die Bekehrung des Paulus und seine Entwicklung vom Fundamentalisten zum Universalisten ", 10-25
Αντίθετα από την παραδοσιακή άποψη, που υποστηρίζει την ξαφνική μεταστροφή του Παύλου στη Δαμασκό, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι τόσο πριν όσο και μετά την εμπειρία της Δαμασκού μπορεί να διακρίνει κανείς μια μακρά περίοδο μεταστροφής του Παύλου: δε γεννήθηκε Φαρισαίος, αλλά προσχώρησε στο Φαρισαϊσμό, μεταστράφηκε αρχικά σε έναν ιουδαϊκό φουνταμενταλισμό και στη συνέχεια στο χριστιανισμό ως μία πιο μετριοπαθή ομάδα του Ιουδαϊσμού. Καθώς σε αυτή τη μεταβατική φάση ως Ιουδαίος φονταμενταλιστής πίεσε διάφορες ομάδες, οι οποίες κινούνταν στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ Ιουδαϊσμού και χριστιανισμού, εξελίχθηκε εξαιτίας της μεταστροφής του στον χριστιανισμό σε έναν απόστολο με οικουμενικό πνεύμα, ο οποίος ήθελε να ανοίξει τον Ιουδαϊσμό για όλα τα έθνη. Μετά τη μεταστροφή του κινδύνευσε να γίνει ένας "χριστιανός" φονταμενταλιστής, όμως η οικουμενική του προοπτική και η ανεκτικότητά του για τις άλλες ομάδες είχε ως αποτέλεσμα να επανέλθει. Οι σύντομες αναφορές στη "μεταστροφή" και οι υπαινιγμοί σε αυτές θα πρέπει να κατανοηθούν ως μέρος της μεταστροφής του, στην οποία δούλεψε σε όλη του τη ζωή. Η εικόνα μίας πολυφασικής μεταστροφής και η κατανόηση των αφηγήσεων της μεταστροφής ως μέρος της μεταστροφής του συμφωνούν με τα πορίσματα της ψυχολογικής έρευνας για τη μεταστροφή.

Στο νέο τεύχος του EvTh / In the new issue of EvTh

Στο νέο τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie [69/6 (2009)] δημοσιεύονται μεταξύ άλλων τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Werner H. Schmidt, "Der tötet und lebendig macht" : Elemente biblischer Theologie aus alttestamentlicher Sicht", 432-443
Η μελέτη αναζητά την πιθανή ιδιαιτερότητα του παλαιοδιαθηκικού λόγου για το Θεό η οποία να έ χει ως αφετηρία μία σχέση μεταξύ Παλαιάς και Καινή Διαθήκης (και η οποία να μπορεί να αποδειχθεί και από τη γλώσσα των κειμένων), τις κοινές βασικές τις βασικές δομές της βιβλικές πίστης. Ο συγγραφέας θέτει το ερώτημα, εάν η Π.Δ. διατηρεί μέσα σε αυτήν τη σχέση την ιδιαιτερότητά της και το ειδικό της βάρος.

Rainer Albertz, "Die vergessene Heilsmittlerschaft des Mose : erste Überlegungen zu einem spätexilischen Exodusbuch (Ex 1-34)", 443-459:
Διαφορετικά από ό,τι στην ιουδαϊκή εξήγηση, στην Καινή Διαθήκη (2 Κορ 3,4-18) και στην ιστορία της τέχνης η μικρή σκηνή στο Έξ 34,29-32 (33-35), όπου ο Μωυσής περιβεβλημένος με τη θεϊκή λάμψη κατεβαίνει από το όρος Σινά, δεν έτυχε της δέουσας προσοχής από την ακαδημαϊκή χριστιανική εξήγηση. Αιτία γι' αυτό δεν ήταν μόνο η θεωρία των πηγών, η οποία απομόνωσε αυτό το τμήμα του κειμένου, αλλά και μία αντίληψη για την ιστορία της παράδοσης, η οποία θεώρησε ότι η ιστορία της Εξόδου προϋποθέτει εκ των προτέρων την ιστορία του Ισραήλ στην έρημο και της κατάληψης της γης. Με μία συνεπή εφαρμογή της ιστορίας της σύνθεσης οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι αυτή η σκηνή είναι η κατάληξη ενός παλαιότερα αυτόνομου προϊερατικού βιβλίου της Εξόδου (Εξ 1-34*). Μετά τη σύναψη της Διαθήκης, την πτώση του Ισραήλ και την ανανέωση της διαθήκης ο Μωυσής αντιπροσωπεύει στο πρόσωπό του μία νέα μορφή της ευεργετικής εγγύτητας του Θεού, η οποία καθιστά δυνατή τη συνέχιση της ιστορίας του με τον Ισραήλ παρά την αποστασία του. Η φιλολογική αποκατάσταση έχει σημαντικές επιπτώσεις από απόψεως ιστορίας της σύνταξης. Η μελέτη του Blum απέδειξε ότι πρόκειται για ένα στρώμα επεξεργασίας της ιστορίας στην εποχή μετά τον Ιερατικό Κώδικα.

Άρθρο στο νέο EvTh για το ρόλο των γραφέων / An article in the new EvTh on the role of scribes

Στο νέο τεύχος του Evangelische Theologie 6/2009 δημοσιεύεται μεταξύ άλλων ένα άρθρο για το ρόλο των γραφέων και γραμματέων στον αρχαίο Ισραήλ:

Johannes Taschner, "Zusammenhalt trotz inhaltlicher Differenzen. Jer 36 als Selbstvergewisserung der Beamten und Schreiber in frühnachexilischer Zeit ", 366-381

Στο πρώτο μέρος του άρθρου παρουσιάζονται ξεκινώντας από το Ιερ 36 τα παλαιοδιαθηκικά κείμενα στα οποία γίνεται λόγος για τον κοινωνικό ρόλο των υπαλλήλων και των γραφέων. Στη συνέχεια και στο πλαίσιο της ίδιας προβληματικής παρουσιάζονται τα παράλληλα από την αρχαία Ανατολή και τα αρχαιολογικά ευρήματα από τη Μέση Παλαιστίνη. Τέλος το άρθρο απαντά στο ερώτημα σε ποια συμπεράσματα μπορεί να καταλήξει κανείς από τη μορφή της ανάκρισης στο Ιερ 36,14-20 για την αυτοσυνειδησία των υπαλλήλων και γραφέων στην προαιχμαλωσιακήη και πρώιμη μεταιχμαλωσιακή περίοδο.

Ιστορικότητα και ιστορία στο νέο τεύχος του EvTh / Historicity and history in the recent issue of EvTh

Το νέο τεύχος του περιοδικού Evangelische Theologie 2009.3 είναι αφιερωμένο στο θέμα της ιστορικότητας και της αντίληψης της ιστορίας καθώς και στην επίδραση που μπορεί να ασκήσει ο επαναπροσδιορισμός αυτών των δύο εννοιών στη βιβλική επιστήμη.
Όπως σημειώνει ο Ulrich Lutz, ο οποίος προλογίζει το συγκεκριμένο τεύχος, το μοντέλο της ιστορικότητας, το οποίο εισήγαγε ο Leopold von Ranke, και το οποίο επικράτησε στην έρευνα μέχρι και τα μέσα του 20ου αι. αμφισβητείται σήμερα σοβαρά και έχει στο μεγαλύτερο βαθμό εγκαταλειφθεί από τους ιστορικούς αλλά και τους βιβλικούς επιστήμονες. Στο τεύχος παρουσιάζονται οι νέες τάσεις στη συζήτηση της ιστορικότητας και της ιστορίας και παρουσιάζονται παραδείγματα εφαρμογής τους στα βιβλικά κείμενα:

• Peter Lampe, "Der Modellfall Auferstehung Jesu. Zu einer konstruktivistischen Theorie der Geschichtsschreibung", 186-193
• Ulrich Lutz, "Geschichte und Wahrheit im Matthäusevangelium. Das Problem der narrativen Fiktionen", 194-208
• Philipp Stoellger, "Glaube als Geschichte – Religion als Gedächtnis. Vom Nutzen und Vorteil der Historie für den Glauben", 209-224

Κατά τις επόμενες μέρες θα παρουσιάσουμε τα κύρια σημεία των συγκεκριμένων άρθρων.

Το νέο τεύχος του Evangelische Theologie

Στο νέο τεύχος του Evangelische Theologie 68:6 (2008) δημοσιεύονται μία σειρά από άρθρα, τα οποία ως θέμα τους έχουν την πολιτισμική ανθρωπολογίαως ερμηνευτική μέθοδο:

• Gerd Theißen, "Kulturanthropologie - ein Korrektiv der Kulturtheologie? : zur theologischen Bedeutung kulturanthropologischer Exegese", 405-414
• Rainer Kessler, "Identität und Fremdheit und das Rein-unrein-Paradigma", 414-429
• Bernhard Lang, "Von der kriegerischen zur nativistischen Kultur : das alte Israel im Lichte der Kulturanthropologie", 430-443
• Klaus Neumann, "Sexualität im Urchristentum : kulturanthropologische Aspekte", 444-459
• Christian Strecker, "Leben als liminale Existenz : kulturanthropologische Betrachtungen zum frühchristlichen Existenzverständnis am Beispiel von Phil 3", 460-472
• Winfried Thiel, "Ein exemplarischer Jeremia-Kommentar", 473-478