Το τρέχον τεύχος του JAJ / The current issue of JAJ

 Journal of Ancient Judaism 13/1 (2022)

• Laura Quick - Ellena Lyell, "Dressing Daniel: Identity Formation and Embodiment in Daniel 1–6," 1-26
• Sanghwan Lee, "An Examination of the Punishment Motif in the Book of the Watchers 10:4–8 in Light of Greek Myths," 27–51 (abstract)
• Tyler Smith, "Josephus’s Jewish Antiquities in Competition with Nicolaus of Damascus’s Universal History," 52–76 (abstract)
• Stefan Krauter, "Πνεῦμα in the Writings of Flavius Josephus: A Jewish Adaptation of Middle Platonic Trichotomic Anthropology?" 77–84 (abstract)
• Alexander M. Weisberg, "Assemblages and Realism in Tannaitic Law: Legal Intensities, Affects, and Circuits," 85–111 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του JSPs / The current issue of JSPs

 Journal for the Study of Pseudepigrapha 30/4 (2021)

• Noah Hacham, "The seventy-two elders of the Letter of Aristeas: An ancient midrash on Numbers 11?"  175-185 (abstract)
• Ariel Feldman, "Noachic traditions in the Book of Parables: Two parallels from the Dead Sea Scrolls," 186-197 (abstract)
• Alexey Somov, "The martyrdom of Daniel and the Three Youths," 198-227 (abstract)
• Jonathan Kaplan, "Putting “the Torah” back into “the Book of Moses” in Miqṣat Ma‘aśe ha-Torah: A new proposed reconstruction of 4Q397 14–21 6," 228-231 (abstract)

To τρέχον τεύχος του Henoch / The current issue of Henoch

 Henoch 41/2 (2019)

Angels, Watchers, Giants Reimagined in Early Judaism, Christianity and Islam

• Kelley Coblentz Bautch - Jonathan Kaplan, "Introduction," 181-187
• Kyle Roark, "First Enoch 8 and the Origins of Civilization," 188-203
• Carson M. Bay, "Demons in Flavius Josephus," 204-225
• Bradley N. Rice, "From the Watchers to the Sethites to the Magi. Reinterpretations of Genesis in the Syriac Revelation of the Magi," 226-242
• Joshua Falconer, Familiar Spirits in the Qurʾān. Retracing the Origins of  the Jinn," 243-264

Articles 

• Christopher T. Holmes, "A Tradition for the Throne’s Establishment on Earth.: A Note on the Tradition-Historical Relationship of Four Throne Theophanies," 265-276
• Romina Vergari, "The Shadow Metaphors in Ancient Hebrew Literature and Their Semitic and Greek Backgrounds," 277-302

Η βιβλιοθήκη του Κουμράν και τα χαμένα (;) κείμενα του Ενώχ / Qumran library and lost (?) Enochic literature

Ο Andrew Perrin σε ένα νέο video συζητά την πιθανότητα στη βιβλιοθήκη του Κουμράν να υπήρχαν χαμένα σήμερα κείμενα που αποδίδονταν στον Ενώχ:

Does the Genesis Apocryphon Hint at a Lost Enochic Library? 

To τρέχον τεύχος του JSPs / The current issue of JSPs

Journal for the Study of Pseudepigrapha 28:4 (2019)

• Alexander Kulik, "The enigma of the five heavens and early Jewish cosmology," 239-266 (abstract)
• Simon Bellmann - Anathea Portier-Young, "The Old Latin book of Esther: An English translation," 267-289 (abstract)
• Adam Winn, "Identifying the Enochic Son of Man as God’s word and wisdom," 290-318 (abstract)
• A. Rahel Wells, " 'One language and one tongue': Animal speech in Jubilees 3:27–31," 319-337 (abstract)

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον τεύχος του JHS / A new article in the current issue of JHS

Journal of Hebrew Scriptures 18 (2018)

Robin B. Ten Hoopen, "Where Are You, Enoch? Why Can’t I Find you? Genesis 5:21–24 Reconsidered"

To 1 Ενώχ και η σημασία του / 1 Enoch and its significance

Ο Philip Esler δημοσιεύει στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation ένα σύντομο αλλά εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο για το 1 Ενώχ, τους συγγραφείς του και τη σημασία του:

Taking 1 Enoch Seriously

Στο τρέχον τεύχος του JECS / In the current issue of JECS

Journal of Early Christian Studies 26:1 (2018)

Hans Moscicke, "Eusebius’s 'Fall Narrative' in Demonstratio Evangelica 4.6–10: Demonic Removal of the National Angelic Boundaries and the Watchers Tradition," 1-24 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του ETR / The current issue of ETR

Études théologiques et religieuses 91:4 (2016)

« Au nom d’un autre ». Pseudépigraphie, fiction et narratologie. Actes du Symposium du RRENAB, Sète 12-14 juin 2015

• Dany Nocquet & Céline Rohmer, "Avant-propos," 537-540 (abstract) 
• Frédéric Amsler, "Pseudépigraphie et littérature apocryphe. Retour sur une pratique ancienne à la lumière de la mémoire culturelle," 541-561 (abstract)
• Stéphanie Anthonioz, "'Aux sources de la pseudépigraphie. Le cas de Jérémie," 563-582 (abstract)
• Valérie Nicolet-Anderson, "Je me suis fait tout à tous pour en sauver sûrement quelques-uns' : la pseudépigraphie paulinienne comme incarnation de 1 Co 9,22," 583-598 (abstract)
• Elena Di Pede, "Quelques effets narratifs de la pseudépigraphie jérémienne," 599-605 (abstract)
• Didier Luciani / André Wénin, "Votre psaume : avec ou sans David ? ," 607-616 (abstract)
• Catherine Vialle, "La pseudépigraphie dans le livre de Qohéleth. Étude de l’attribution explicite à un certain Qohéleth et implicite à Salomon," 617-628 (abstract) 
• David Hamidovic, "Dispute mémorielle autour du mont Sinaï dans le livre des Jubilés," 629-638 (abstract) 
• Pierre de Martin de Vivies, "La figure d’Hénoch," 639-646 (abstract)
• Céline Rohmer, "La singularité anonyme comme indice pragmatique. Remarques sur la figure du scribe devenu disciple (Mt 13,52)," 647-658 (abstract)
• Alain Gignac, "Les lettres catholiques comme discours articulés sur les mises en scène de Actes 15 et Galates 2. Hypothèse de travail pour comprendre la pseudépigraphie dans une perspective narratologique et canonique," 659-672 (abstract)
• Régis Burnet, "La Deuxième épître aux Thessaloniciens de Paul est-elle la même que la Deuxième aux Thessaloniciens de Pseudo-Paul ? Réflexions sur le verdict de pseudépigraphie," 673-683 (abstract)
• Simon Butticaz, "Mémoire, fiction auctoriale et construction de l’autorité : l’exemple de la Deuxième lettre de Pierre," 685-701 (abstract)
• Maïeul Rouquette, "Mémoire apostolique et pseudépigraphie. Une comparaison des Actes de Barnabé et des Actes de Tite," 703-712 (abstract)

H Αποκάλυψη των Ζώων και η Καινή Διαθήκη / The Animal Apocalypse and the NT

Η λεγόμενη "Αποκάλυψη των Ζώων" (A΄ Ενώχ 85-90), η οποία είναι ένα αποκαλυπτικό κείμενο σχετικά με το μέλλον του Ισραήλ, φαίνεται να έχει επηρεάσει την αποκαλυπτική γλώσσα της ΚΔ (μαζί με το βιβλίο του Δανιήλ). Ο  Phillip J. Long συζητά αυτές τις επιδράσεις σε ένα σύντομο κείμενο στο ιστολόγιο About Reading Acts. 

The Dream Visions (1 Enoch 85-90) and the New Testament

Aναλυτική για την Αποκάλυψη των Ζώων εδώ κι εδώ.

Στο τρέχον τεύχος του JSPs / In the current issue of JSPs

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of Pseudepigrapha 23:2 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Ted M. Erho and Loren T. Stuckenbruck, "A Manuscript History of Ethiopic Enoch", 87-133
Ενώ πολλοί ερευνητές έχουν μία έστω γενική γνώση του Α΄ (Αιθιοπικού) Ενώχ, πολλοί λίγοι αναγνωρίζουν τις εξελίξεις που οδήγησαν και βρίσκονται πίσω από τις εκδόσεις του κειμένου που έχουν στη διάθεσή τους.  Σε αυτό το άρθρο οι συγγραφείς αποπειρώνται να σκιαγραφήσουν μία σύντομη ιστορική στην ανάπτυξη της παράδοσης του αιθιοπικού χειρογράφου, όπως αυτό είναι σήμερα στη διάθεσή μας. Στο πρώτο μισό του άρθρου γίνεται λόγος για τα χειρόγραφα, ο τρόπος που αποκτήθηκαν και έφτασαν στις δυτικές βιβλιοθήκες και συλλογές από τον 18ο αι. κι εξής. Στο δεύτερο μέρος περιγράφονται περισσότερα από 20 επιπλέον χειρόγραφα του Αιθιοπικού Ενώχ, τα οποία στην πλειοψηφία τους βρίσκονται σήμερα στην Αιθιοπία και τα οποία αντιπροσωπεύουν τη ζωντανή κληρονομιά της Αιθιοπικής Εκκλησίας. Λαμβάνοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό των χειρογράφων που φυλάσσονται στα μοναστήρια και τις εκκλησίες της Αιθιοπίας και τα οποία δεν έχουν ακόμη εξεταστεί, οι συγγραφείς υπογραμμίζουν την ανάγκη ψηφιοποίησης των σημαντικότερων μαρτύρων του αιθιοπικού Ενώχ, ώστε να μελετηθεί καλύτερα το κείμενο. 

Beth Langstaff, "The Book of Enoch and the Ascension of Moses in Reformation Europe: Early Sixteenth-Century Interpretations of Jude 9 and Jude 14–15", 134-174 

Στο άρθρο εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο οι Ρωμαιοκαθολικοί και ευαγγελικοί ερμηνευτές της πρώιμης περιόδου της Μεταρρύθμισης (1516–1553) εξήγησαν και αξιολόγησαν τη χρήση των απόκρυφων και των εξωκανονικών πηγών στην περίπτωση της ερμηνείας της επιστολής του Ιούδα. Εντόπισαν δύο περιπτώσεις τέτοιας χρήσης: (1) το διάλογο μεταξύ του Μιχαήλ και του Σατανά όσον αφορά στο σώμα του Μωυσή στο Ιούδας 9 και (2) την προφητεία του Ενώχ στους Ιούδα 14-15. Στηριζόμενοι στην πατερική μαρτυρία, διατύπωσαν εντελώς διαφορετικές γνώμες όσον αφορά τις ίδιες τις πηγές και τις συνέπειες που έχει μία τέτοια χρήση για την αποστολική ιδιότητα και θέση της Ιούδα μέσα στον κανόνα της Καινής Διαθήκης. Η ερμηνεία των Ιούδα 9 και 14-15 όχι μόνο διαφωτίζει την ιστορία της πρόσληψης των βιβλίων του Ενώχ και της Ανάληψης Μωυσέως (όπως ονομαζόταν) στην πρώιμη νεότερη Ευρώπη. Αντικατοπτρίζει επιπλέον τις γενικότερες συζητήσεις στην περίοδο της Μεταρρύθμισης όσον αφορά την αυθεντία της Γραφής, την παράδοση (γραπτή κι άγραφη), την εκκλησία και τους Πατέρες της Εκκλησίας.  

Στο τρέχον τεύχος του JSPs / In the current issue of JSPs

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of Pseudepigrapha 22:4 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Naomi Henare Hilton, "Traversing the Heavens: The State of Scholarship on 3 Baruch", 247-268

H γενική εντύπωση είναι ότι το 3 Βαρούχ έχει παραμεληθεί στην έρευνα. Στο άρθρο εξετάζονται οι λόγοι για αυτό και ποιες μπορεί να είναι οι συνέπειες. Εξετάζοντας την έρευνα για το 3 Βαρούχ ο συγγραφέας εντοπίζει διάφορους παράγοντες. Πρώτον, η ίδια η φύση του κειμένου: προκαλεί συχνά σύγχυση, προϋποθέτει απαραίτητες γνώσεις από το ακροατήριό του και διασώζεται σε εκδοχές στα ελληνικά και στα εκκλησιαστικά σλαβονικά, που είναι διαφορετικές ως προς το περιεχόμενο. Δεύτερον, και σπουδαιότερα, η αρχική αρνητική στάση απέναντι στο κείμενο επηρέασε την μετέπειτα έρευνα. Τρίτον, αυτή η ιδιοτροπία των ακαδημαϊκών απέναντι στο 3 Βαρούχ το έθεσε πολλές φορές στο περιθώριο. Έτσι συχνά δημοσιεύονται εισαγωγικές μελέτες για αυτό αλλά ελάχιστες εξηγητικές μελέτες. Αυτοί οι παράγοντες μέχρι πρόσφατα οδήγησαν τους ερευνητές στην υποτίμηση της εξηγητικής αξίας της σλαβονικής εκδοχής και στην υποτίμηση γενικότερα του 3 Βαρούχ ως πηγής για τον πρώιμο Ιουδαϊσμό και Χριστιανισμό. Η συγγραφέας προτείνει μία ευνοϊκότερη στάση απέναντι στο 3 Βαρούχ και μία περισσότερο κριτική έρευνα απέναντι στην ακαδημαϊκή έρευνα. 

Simon J. Joseph, "Was Daniel 7.13's ‘Son of Man’ Modeled after the ‘New Adam’ of the Animal Apocalypse (1 Enoch 90)? A Comparative Study", 269-294

To 1 Eνώχ έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον στην πρόσφατη βιβλική έρευνα. Η χρήση του Κουμράν, η παράθεσή του στην Ιούδα κι η αναγνώρισή του ως κανονικού βιβλίου στην Αιθιοπική Εκκλησία καθιστούν σαφή τη σημασία του για τον Ιουδαϊσμό του Δεύτερου Ναού παρά το ότι θεωρείται μη κανονικό από τον ραββινικό Ιουδαϊσμό και τον ορθόδοξο Χριστιανισμό. Σε αυτό το άρθρο συγκρίνεται ο "υιός του Ανθρώπου" στο Δαν 7 και ο εσχατολογικός Αδάμ ή "λευκός ταύρος" από την αποκάλυψη των ζώων (1 Ενώχ 90) σε μία προσπάθεια να διευκρινισθεί εάν υπάρχει κάποια εξάρτηση των δύο αυτών σύγχρονων μεταξύ τους κειμένων. 

Johan Weststeijn, "Zenobia of Palmyra and the Book of Judith: Common Motifs in Greek, Jewish, and Arabic Historiography", 295-320

Ο συγγραφέας εξετάζει τα πολλά παράλληλα μεταξύ του βιβλίου της Ιουδείθ και της αραβικής εκδοχής της ζωής και του θανάτου της Ζηνοβίας της Παλμύρας. Συγκρίνει αυτές τις δύο αυτές ιστορίες με το επεισόδιο για τον Ζώπυρο στις Ιστορίες του Ηροδότου και το επεισόδιο με τον Σίνωνα στις ιστορίες για τις πτώσεις της Τροίας κι υποστηρίζει ότι αυτές οι ομοιότητες μπορούν να εξηγηθούν μόνο εάν υποθέσουμε ότι το βιβλίο της Ιουδείθ και του αραβικού μύθου της Ζηνοβίας είναι παραλλαγές του ίδιου μοτίβου, μίας παλαιότερης ιστορίας που περιείχε το μοτίβο του Ολοφέρνη (η ηρωίδα σκοτώνει τον εχθρό) κι ένα μοτίβο του Σίνωνα (ο εχθρός εξαπατά την ηρωίδα). Όταν αυτή η ιστορία δέχθηκε επεξεργασία για να δημιουργήσει το βιβλίο της Ιουδείθ, η ιστορία του Σίνωνα δέχθηκε επεξεργασία για να δημιουργήσει το ρόλο του ειλικρινούς Αχιώρ, κι έτσι έχασε τη σημασία του ως μοτίβου της ιστορίας. 

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Henoch / In the current issue of Henoch

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Henoch 33:1 (2011), το οποίο είναι αφιερωμένο στην ενωχική γραμματεία, δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Ida Fröhlich, "The Figures of the Watchers in the Enochic Tradition (1-3 Enoch)"
• Marianne Dacy, "The Fallen Angels in the Book of 1 Enoch Reconsidered"
• Calum Carmichael, "Azazel"
• Silviu N. Bunta, "Metamorphosis and Role Reversal: Anthropomorphic Demons and Angelomorphic Humans in the Life of Adam and Eve"
• Lara Gugliemo, "11Q13, Malchî edek, Co-reference and Restoration of II 18"
• Darrell Bock, "Is That All There Is? A Response to Lara Gugliemo's 11Q13, Malchî edek, Co-reference and Restoration of II 18" 
• J. Harold Ellens, "The Dead Sea Scrolls and the Son of Man: An Assessment of 11Q13"
• Luca Arcari, "2 Enoch and the Messianic Son of Mana Triangular Reading Between the Book of the Parables of Enoch, the Testament of Abraham, and 2 Enoch"
• Basil Lourié, "One Hapax Legomenon and the Date of 2 Enoch"
• Pieter van der Horst, "The Provenance of 2 Enoch 69-73: Jewish of Christian?"
• Basil Lourié, "Afterlife of the 2 Enoch Calendar: Major Christian Feasts on the Sixt Day"
• Rivka Nir, "The Appearance of Elijah and Enoch 'Before the Judgement was Held'"
•  Stephen Pfann, "Abducted by God? The Process of Heavenly Ascent in Jewish Tradition, from Henoch to Paul, from Paul to Akiva"
• Carlos A. Sogovia, "Noah as Eschatological Mediator Transported: from 2 Enoch 71-72 to the Christological Echoes of 1 Enoch 106:3 in the Qur'n"

Το νέο τεύχος του JSPs / The recent issue of JSPs

Στο νέο τεύχος του Journal for the Study of the Pseudepigrapha 19:3 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Carla Sulzbach, "When Going on a Heavenly Journey, Travel Light and Dress Appropriately", 163-193
Πώς συμβαίνει όταν οι άνθρωποι στη γη συναντούν ουράνια όντα, αυτά πάντοτε να εμφανίζονται με ανθρώπινη μορφή; Και στη συνέχεια, όταν οι ίδιοι θνητοί επισκέπτες εισέρχονται στον ουράνιο κόσμο να αποκτούν αγγελικές ιδιότητες; Μήπως τα πολύ διαφορετικά αυτά περιβάλλοντα επηρεάζουν ουσιαστικά τη φύση τόσο των κατοίκων όσο και των επισκεπτών; Προκειμένου να απαντήσει αυτά τα ερωτήματα η συγγραφέας του παρόντος άρθρου εξετάζει διάφορα κείμενα που πραγματεύονται επιφάνειες και ουράνια ταξίδια καθώς και καταβάσεις μέσα από την προοπτική των χώρων, οι οποίοι απαρτίζουν το σκηνικό αυτών των αφηγήσεων. Τα κείμενα που χρησιμοποιούνται ως παράδειγμα, θα ρίξουν φως στη σχέση μεταξύ της φύσης των ουράνιων αγγελικών / θείων και γήινων ανθρώπινων όντων από τη μία και την ουσία η οποία χαρακτηρίζει τους δύο αυτούς κόσμους από την άλλη. Η ανάλυση των κειμένων θα δώσει τη δυνατότητα να κατανοηθεί η δομή και να κατασκευασθεί το παράδειγμα μέσω του οποίου άλλες αφηγήσεις συναντήσεων ανθρώπων και θείων όντων μπορούν να κατανοηθούν. Επιπλέον αυτό το παράδειγμα θα βοηθήσει στην εξήγηση των μηχανισμών της υπέρβασης των ορίων.

Pierpaolo Bertalotto, "The Enochic Son of Man, Psalm 45, and the Book of the Watchers", 195-216
Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να συμβάλει στη συζήτηση σχετικά με τη φύση του Υιού του Ανθρώπου στις Παραβολές του Ενώχ. Αυτός ο χαρακτήρας κατασκευάστηκε στη βάση διαφόρων κειμένων της βιβλικής παράδοσης, ανάμεσα στα οποία σαφώς κεντρικό ρόλο διαδραμάτισε ο Ψα 45, τα οποία ερμηνεύθηκαν ως προφητείες της έλευσης ενός υπεράνθρωπου εσχατολογικού πρωταγωνιστή. Αυτά τα κείμενα συνδυάστηκαν στη βάση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ενωχικής ιδεολογίας και της μυθικής τους αναπαράστασης, όπως αυτό προκύπτει ιδιαίτερα από το Βιβλίο των Φυλάκων. Το αποτέλεσμα είναι μία υβριδική μορφή, η οποία έχει τη φύση των αρχαγγέλων και των ανθρώπων. Παρουσιάζεται επομένως ως ένα θετικό αντίστοιχο των Γιγάντων, των τεράτων που προέκυψαν από την αμαρτωλή σχέση μεταξύ των φυλάκων και των θυγατέρων των ανθρώπων κι ως εκείνος που νόμιμα αποκαλύπτει την ουράνια σοφία, εμφανίζεται επίσης ως η κατοπτρική αντανάκλαση των ίδιων των φυλάκων.

S.R. Burge, "‘ZR’L, The Angel of Death and the Ethiopic Apocalypse of Peter", 217-224
Ενώ ο άγγελος ‘!Ezr’l, ένας άγγελος της Κόλασης, εμφανίζεται στην αιθιοπική Αποκάλυψη του Πέτρου, το όνομα ‘!Ezr’l παραμένει ακατανόητο. Από πού προέρχεται αυτό το όνομα; Η ισλαμική παράδοση ίσως προσφέρει την απάντηση, αφού το ίδιο αγγελικό όνομα ‘!Azr’l ή ‘!Izr’l, είναι ένα συνηθισμένο όνομα για τον Άγγελο του Θανάτου. Ο συγγραφέας αξιολογεί την ιστορία της χρήσης αυτού του ονόματος και ερωτά, εάν η ισλαμική παράδοση επηρέασε τη χρήση του στην αιθιοπική εκδοχή της Αποκάλυψης του Πέτρου. Επιπλέον σε αυτή τη μελέτη τίθεται το ερώτημα, εάν είναι δυνατό επίσης να αξιοποιηθεί η συμπερίληψη του ονόματος ‘!Ezr’l ως ένας τρόπος χρονολόγησης του κειμένου.

Nancy Klancher, "The Male Soul in Drag: Women-as-Job in the Testament of Job", 225-245
Στην έρευνα η εμφατική παρουσία των γυναικείων χαρακτήρων στην Διαθήκη του Ιώβ έχει αξιολογηθεί ως ένα λογοτεχνικό μέσο που συμβολίζει τα όρια της θηλυκής ανθρώπινης φύσης. Οι γυναικείοι χαρακτήρες κατανοούνται ως μέσο για να τονισθεί η υπεροχή του Ιώβ μέσα από μία αντίθεση προς την αρετή και την πνευματική γνώση του Ιώβ. Ωστόσο το κείμενο επιτρέπει μία ανάγνωση, όπου οι γυναίκες αντιπροσωπεύουν διάφορες πλευρές του Ιώβ, ως μορφές που αντικατοπτρίζουν τους αγώνες και τις νίκες του. Αυτό το άρθρο προσφέρει μία προσεκτική ανάγνωση των λειτουργιών που αναλαμβάνουν οι γυναικείοι χαρακτήρες ως Ιώβ. Στο τελευταίο μέρος του παρουσιάζονται κάποια παραδείγματα από ανάλογες λογοτεχνικές παραδόσεις όπου οι γυναικείοι χαρακτήρες λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο μέσα στο πλαίσιο της φεμινιστικής ερμηνευτικής προσέγγισης.

Το νέο τεύχος του JSJ / In the new issue of JSJ

Στο νέο τεύχος του Journal for the Study of Judaism 41:1 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Ian W. Scott, "Revelation and Human Artefact: The Inspiration of the Pentateuch in the Book of Aristeas", 1-28

Σε μεγάλη αντίθεση προς άλλα έντονα εξελληνισμένα ιουδαϊκά κείμενα η Επιστολή Αριστέα παρουσιάζει την Πεντάτευχο ως μία καθαρά ανθρώπινη σύνθεση. Ο Μωυσής προικίζεται από το Θεό με μία εξαιρετική αντίληψη έτσι ώστε να είναι σε θέση να συνθέσει ένα νόμο ανώτερο από οποιονδήποτε άλλο, αλλά ο νομοθέτης του Ισραήλ δεν έλαβε απευθείας αποκάλυψη ή καθοδήγηση. Κατά ανάλογο τρόπο η μετάφραση των Ο΄ απεικονίζεται ως ένα καθαρά ανθρώπινο επίτευγμα. Αν ο νόμος είναι "εμπνευσμένος" για τον συγγραφέα του Αριστέα, αυτό συμβαίνει μόνο υπό την έννοια ότι η επιδέξια λογική διορατικότητα οδηγεί σε μία κατανόηση του θείου νοός.

Paul Heger, "1 Enoch—Complementary or Alternative to Mosaic Torah?", 26-32

Η έλλειψη σαφών αναφορών του 1 Ενώχ στη σιναϊτική αποκάλυψη οδήγησε τους ερευνητές στην υπόθεση ότι μία ομάδα του Ενωχικού Ιουδαϊσμού που είχε αποστατήσει από τον κύριο κορμό του Ιουδαϊσμού είχε εγκαταλείψει το Νόμο προτιμώντας την αποκάλυψη του Ενώχ. Ωστόσο η απουσία του Σινά ήταν υποχρεωτική προκειμένου να τονισθεί η αρχαία προέλευση του 1 Ενώχ, ενώ υπάρχει μία πληθώρα έμμεσων αναφορών στο Σινά. Επιπλέον η παράλειψη δεν είναι απόδειξη της μη ύπαρξης, αφού πολλά βασικά κείμενα επίσης δεν αναφέρουν τον μωσαϊκό Νόμο. Η άποψη ότι οι λεγόμενοι οπαδοί του Ενώχ προέκριναν τον φυσικό νόμο έναντι της Τορά είναι αστήρικτη, επειδή δεν μπορεί να εξηγήσει τους τελετουργικούς κανόνες που ήταν αποδεκτοί από ολόκληρο τον Ισραήλ. Επιπλέον δεν υπάρχουν μαρτυρίες είτε για ένα σχίσμα στην ιουδαϊκή κοινωνία από αυτήν την υποτιθέμενη ομάδα του Ενώχ ούτε για την ύπαρξη θεολογικών διαφορών.

Pnina Stern, "Life of Josephus: The Autobiography of Flavius Josephus", 63-93

Το αυτοβιογραφικό έργο του Φλαβίου Ιωσήπου, Ιωσήπου Βίος (στο εξής Βίος), το οποίο επικεντρώνεται στον άνθρωπο Ιώσηπο, ήταν ένα μοναδικό στο είδος του έργο στην ιουδαϊκή γραμματεία της εποχής. Μία έρευνα της δομής του Βίου, των στοιχείων του, του περιεχομένου του και του τρόπου που ο Ιώσηπος περιέγραφε τον εαυτό του τόσο ως άτομο όσο κι ως ένα δημόσιο πρόσωπο υποδηλώνει ότι ο Ιώσηπος έγραψε την αυτοβιογραφία του με έναν τρόπο που θα ταίριαζε στα κοινωνικά και πολιτικά κριτήρια της ρωμαϊκής κοινωνίας μέσα στην οποία ζούσε, όταν έγραψε το έργο του. Οι εξηγήσεις του Ιωσήπου των ιουδαϊκώναντιλήψεων στον Βίο και τα ευρήματα του συγγραφέα του παρόντος άρθρου καταδεικνύουν ότι ο Ιώσηπος προόριζε το έργο του να διαβαστεί κυρίως από ξένους αναγνώστες κι επιπλέον ότι ήθελε να αντιμετωπίζεται ως ένα θετικά αξιολογούμενο πολιτικό πρόσωπο το οποίο ανταποκρινόταν στα κριτήρια που επικρατούσαν στον πολιτισμό του.

Ένα νέο βιβλίο για τη σχέση Ενώχ και Μωσαϊκού Νόμου / A new book on Enoch and Mosaic Law

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Eerdmans ένας συλλογικός τόμος με τις εισηγήσεις που διαβάστηκαν κατά το 4ο σεμινάριο για τον Ενώχ που έλαβε χώρα στο Camaldoli της Ιταλίας τον Ιούλιο του 2007. Αυτά τα κείμενα αποτυπώνουν τις τέσσερις τάσεις που εκδηλώθηκαν στις συζητήσεις αυτού του σεμιναρίου: α) το βιβλίο των Ιωβηλαίων ήταν απευθείας προϊόν του ενωχικού Ιουδαϊσμού, β) τα Ιωβηλαία ήταν συνειδητός συνδυασμός της ενωχικής και της μωσαϊκής παράδοσης, οι οποίες παραμένουν όμως αυτόνομες, γ) τα Ιωβηλαία ήταν ένα μωσαϊκό κείμενο με ενωχικές επιδράσεις, δ) είναι αβέβαιο εάν υπάρχει απόσταση μεταξύ της ενωχικής και μωσαϊκής παράδοσης ως ανταγωνιστικών μεταξύ τους παραδόσεων μέσα στους κόλπους του Ιουδαϊσμού κατά την εποχή που συγγράφηκαν τα Ιωβηλαία.

Gabriele Boccaccini / Giovanni Ibba (εκδ.), Enoch and the Mosaic Torah : the evidence of Jubilees

Grand Rapids, Mich. ; Cambridge, U.K. : Eerdmans 2009

ISBN: 978-0-8028-6409-3

Περιεχόμενα τόμου

• James C. VanderKam, "The manuscript tradition of Jubilees", 3-21
• Michael Segal,"The composition of Jubilees", 22-35
• John S. Bergsma, "The relationship between Jubilees and the early Enochic books (Astronomical book and Book of the watchers)", 36-51
• Matthias Henze, "Daniel and Jubilees", 52-66
• James M. Scott, "The chronologies of the Apocalypse of weeks and the book of Jubilees", 67-81
• Esther Eshel, "The Aramaic Levi Document, the Genesis Apocryphon, and Jubilees : a study of shared traditions", 82-98
• Lawrence H. Schiffman, "The book of Jubilees and the Temple Scroll", 99-115
• Benjamin G. Wright, "Jubilees, Sirach, and sapiential tradition", 116-130
• Andrei A. Orlov, "The heavenly counterpart of Moses in the book of Jubilees", 131-144
• Lester L. Grabbe, "Jubilees and the Samaritan tradition", 145-159
• Helge S. Kvanvig, "Enochic Judaism - a Judaism without the Torah and the temple?", 163-177
• William K. Gilders, "The concept of covenant in Jubilees", 178-192
• Gabriele Boccaccini, "From a movement of dissent to a distinct form of Judaism : the heavenly tablets in Jubilees as the foundation of a competing halakah", 193-210
• Jacques van Ruiten, "Abram's prayer : the coherence of the pericopes in Jubilees 12:16-27", 211-228
• Hindy Najman, "Reconsidering Jubilees : prophecy and exemplarity", 229-243
• Aharon Shemesh, "4Q265 and the authoritative status of Jubilees at Qumran", 247-260
• Lutz Doering, "Purity and impurity in the book of Jubilees", 261-275
• Jonathan Ben-Dov, "Tradition and innovation in the calendar of Jubilees", 276-293
• Loren T. Stuckenbruck, "The book of Jubilees and the origin of evil", 294-308
• Betsy H. Amaru, "The festivals of Pesah and Massot in the book of Jubilees", 309-322
• John C. Endres, "Eschatological impulses in Jubilees", 323-337
• Kelley C. Bautch, "Amplified roles, idealized depictions : women in the book of Jubilees", 338-352
• Annette Y. Reed, "Enochic and Mosaic traditions in Jubilees : the evidence of angelology and demonology", 353-368
• Erik Larson, "Worship in Jubilees and Enoch", 369-383
• Martha Himmelfarb, "The book of Jubilees and early Jewish mysticism", 384-394
• David W. Suter, "Jubilees, the temple, and the Aaronite priesthood", 397-410
• David R. Jackson, "Jubilees and Enochic Judaism", 411-425
• Eyal Regev, "Jubilees, Qumran, and the Essenes", 426-440