Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Η Beverly Gaventa για το Ρωμ 13 / Beverly Gaventa on Romans 13

Αποτέλεσμα εικόνας για beverly gaventa presidential address
Σε συνέχεια της χτεσινής ανάρτησης για τη χρήση του Ρωμ 13 στην τρέχουσα μεταναστευτική πολιτική των ΗΠΑ, διαβάστε το άρθρο της Beverly Gaventa για την ερμηνεία της συγκεκριμένης περικοπής. Πρόκειται για τον λόγο που εκφώνησε η Gaventa ως πρόεδρος της SBL το 2016: 

Στο τρέχον τεύχος του SCH / In the current issue of SCH

Studies in Church History 54 (2018)

Tiziana Faitini, "Towards a Spiritual Empire: Christian Exegesis of the Universal Census at the Time of Jesus's Birth," 16-30 (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του JAH / In the current issue of JAH

Journal of Ancient History 6:1 (2018)

  • Sam Heijnen, "Athens and the Anchoring of Roman Rule in the First Century BCE (67–17)," 80-110 (abstract)
  • John Curran, "Ius vitae necisque: the politics of killing children," 111-135 (abstract)
  • Dallas DeForest, "Between Ideology and Social Practice: Baths and Bathing in Christian Communities in Late Antiquity," 136-165 (abstract)

Κριτική του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης / Textual criticism of OT

Η βιβλιοθήκη του Πανεπιστήμιου της Ζυρίχης προσφέρει ελεύθερη πρόσβαση στη σειρά μελετών του Dominique Bathélemy για την κριτική του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης: 


Στο τρέχον τεύχος του VigChr / In the current issue of VigChr

Vigiliae Christianae 72:3 (2018)

  • Aline Canellis, "La Lettre 64 de Saint Jérôme et le symbolisme des couleurs," 235-254 (abstract)
  • Bogdan G. Bucur, "Scholarly Frameworks for Reading Irenaeus: The Question of Theophanies," 255-282 (abstract)
  • Pieter Willem van der Horst, " The Pagan Opponents of Christianity on the Book of Genesis,"  318-336 (abstract)

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

Παύλος και Πατέρες / Paul and Patristics

Στον ιστότοπο του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης φιλοξενείται η χρήσιμη βάση δεδομένων για τις  αναφορές στον Παύλο στα έργα των Πατέρων κι εκκλησιαστικών συγγραφέων πριν την Σύνοδο της Νικαίας.  Εξαιρετικά διαφωτιστικά είναι επίσης τα γραφήματα τα οποία απεικονίζουν ποια επιστολή του Παύλου και με ποια συχνότητα χρησιμοποιείται σε κάθε εκκλησιαστικό έργο ή ανά αιώνα. Να θυμίσω ότι υπάρχει ήδη μία ανάλογη βάση δεδομένων, η BiblIndex, με μεγαλύτερο χρονικό εύρος, η οποία παραπέμπει στις εκδόσεις των πατερικών έργων στην Biblia Patristica και στην SC:  

Στο τρέχον τεύχος του Scriptura / In the current issue of Scriptura

Scriptura 117:1 (2018)

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2018

Ρωμαίους 13 και αμερικανική πολιτική / Romans 13 and American politics

H σύνδεση ιδεολογίας και ερμηνείας βρίσκεται στην καρδιά του ζητήματος που προέκυψε στις ΗΠΑ μετά την χρήση από τον Γενικό Εισαγγελέα της χώρας του Ρωμ 13 προκειμένου να δικαιολογήσει την μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησης Trump. Το συγκεκριμένο κεφάλαιο κι όσα γράφει εκεί ο Παύλος για την σχέση των χριστιανών με την πολιτική εξουσία έχουν συχνά αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης μεταξύ των ερμηνευτών. Η ιστορία πρόσληψης του Ρωμ 13 είναι μεγάλη κι ενδιαφέρουσα. Ειδικά στην περίπτωση της Αμερικής το κείμενο συχνά χρησιμοποιήθηκε από όσους προέτρεπαν σε πίστη στην Αγγλία και τον Βασιλιά αλλά κι από κείνους στο αντίθετο στρατόπεδο που ξεκινούσαν τον αγώνα της ανεξαρτησίας. Ταυτόχρονα το ίδιο κείμενο επιστρατεύθηκε συχνά για τη νομιμοποίηση της δουλείας στην ίδια ήπειρο. Η νέα αξιοποίησή του στον πολιτικό λόγο των ΗΠΑ κι η αντίδραση που προκάλεσε τόσο από εκκλησιαστικούς κύκλους όσο κυρίως από βιβλικούς συναδέλφους εκεί, αναδεικνύει μία σειρά από σημαντικά ζητήματα: ποια μπορούν αν είναι τα όρια της ερμηνείας, όταν το ίδιο το κείμενο φαίνεται να επιτρέπει περισσότερες από μία ερμηνείες, πόσο μπορεί το βιβλικό κείμενο να αξιοποιείται για να αιτιολογήσει κοσμικές (ή άλλες) δομές αιώνες μάλιστα μετά από την εποχή που αυτό γράφηκε, ποιος είναι ο ρόλος που μπορεί να διαδραματίσει η κριτική βιβλική εξήγηση ως παράγοντας αντίστασης στον λαϊκισμό και την εργαλειοποίηση της Βίβλου; 

"The Fight to Define Romans 13" (Lincoln Mullen)
"What Jeff Sessions got wrong when quoting the Bible" (Rev. Dr. Margaret Aymer & L. Nasrallah) 
"The Attorney General’s Saint Paul"(Bruce Chilton)

Eξαιρετικό επίσης το άρθρο της Beverly Gaventa που δημοσιεύθηκε τον χειμώνα του 2017 κι είχε επίσης ως θέμα την ερμηνεία του Ρωμ 13:

Beverly Roberts Gaventa, "Reading Romans 13 with Simone Weil: Toward a More Generous Hermeneutic," JBL 117:1 (2017): 7-22

P.Oxy. 83.5345: ένα πολυσυζητημένο σπάραγμα από το κατά Μάρκον / P.Oxy. 83.5345: a highly discussed fragment from Mark's Gospel

element_settings.Image+Text_94464494.default
P.Oxy. 83.5345 (Φωτογρ.: Egyptian Exploration Society)
Τις τελευταίες μέρες στο διαδίκτυο κυριαρχεί -κυρίως στους κύκλους ειδικών- που ασχολούνται με την ιστορία της χειρόγραφης παράδοσης του κειμένου της Καινής Διαθήκης- η συζήτηση για ένα σπάραγμα από τη συλλογή παπύρων της Οξύρρυγχου το οποίο περιέχει απόσπασμα από το κατά Μάρκον. Πρόκειται για τον P.Oxy. 83.5345, o οποίος πρόσφατα εκδόθηκε στον τόμο 83 (2018) της σειράς The Oxyrhynchus Papyri. Η ύπαρξη ενός τέτοιου παπύρου ήταν γνωστή ήδη από το 2012, όταν σε μία δημόσια συζήτηση μεταξύ των Bart Ehrman και Dan Wallace (North Carolina, Chapel Hill, 1.2.2012) ο δεύτερος τον είχε αναφέρει υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για πάπυρο που χρονολογείται στον 1ο αι. μ.Χ. Η είδηση προκάλεσε, όπως ήταν φυσικό, το ενδιαφέρον των ερευνητών, αλλά τα στοιχεία παρέμεναν ελάχιστα, αφού ο Wallace αρνήθηκε να δώσει οποιαδήποτε άλλη πληροφορία δεσμευόμενος από σχετική συμφωνία εχεμύθειας που είχε υπογράψει με τον ανώνυμο κάτοχο του παπύρου. 
Πολλοί χαιρέτισαν τη νέα ανακάλυψη με ενθουσιασμό (βλ. την παρουσίαση του Craig Evans στο Apologetics Canada Conference, 2014), καθώς φαινόταν να στηρίζει έναν βασικό στόχο της κριτικής του κειμένου της ΚΔ, δηλαδή την ανακάλυψη του αρχικού κειμένου της. Πολλοί άλλοι αμφισβήτησαν την ίδια την ύπαρξη αυτού του σπαράγματος, αλλά το 2015 ο Scott Caroll επιβεβαίωσε την ύπαρξη και την αρχαιότητά του (για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. την ανάρτηση του Peter Gurry στο ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism στις 14.7.2017 και την ανάρτηση του James Snapp, Jr., στο δικό του ιστολόγιο την ίδια μέρα ).
Τον περασμένο Μάιο το μυστήριο διαλευκάνθηκε με την ανάρτηση του Elijah Hixson στο ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism ότι πολυσυζητημένος πάπυρος του κατά Μάρκον δημοσιεύεται στη σειρά The Oxyrhynchus Papyri. Οι εκδότες του παπύρου, ωστόσο, D. Obbink και D. Colomo, τον τοποθετούν στο τέλος του 2ου ή στις αρχές του 3ου αι., πολύ αργότερα από τις αρχικές εκτιμήσεις. Ο Dan Wallace με ανάρτησή του στο διαδίκτυο επιβεβαίωσε ότι πρόκειται για τον πάπυρο που είχε αναφέρει στην ομιλία του το 2012 και η Egyptian Exploration Society η οποία είναι υπεύθυνη για την έκδοση των παπύρων της Οξυρρύγχου εξέδωσε ανακοίνωση και έδωσε στη δημοσιότητα και το απόσπασμα από το νέο τόμο, στον οποίο εκδίδεται το συγκεκριμένο σπάραγμα. Το παπύρινο σπάραγμα φαίνεται πως προέρχεται από τη συλλογή ευρημάτων των Βernard Pyne Grenfell και Arthur Surridge Hunt
Από το σχετικό άρθρο στον τόμο των POxy προκύπτει ότι το εν λόγω σπάραγμα περιέχει τους στίχους Μκ 1:7-9. 16-18 και προέρχεται από κώδικα. Αν και δεν πρόκειται για κείμενο του 1ου αι., ωστόσο, αποτελεί για την ώρα το αρχαιότερο απόσπασμα του κατά Μάρκον που βρέθηκε στην Οξύρρυγχο.
Εκτός από το ενδιαφέρον που προκάλεσε η πιθανή αρχαιότητα του κειμένου -κυρίως σε ευαγγελικαλικούς κύκλους με έντονο απολογητικό ενδιαφέρον- συζήτηση έχει προκαλέσει η πιθανή σύνδεσή του με την οικογένεια Green και το Hobby Lobby, κάτι που όμως δεν προκύπτει με βεβαιότητα από τα διάφορα δημοσιεύματα. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Egyptian Exploration Society το σπάραγμα δεν διατέθηκε ποτέ προς πώληση, αλλά ο Scott Carrol (εδώ, εδώ κι εδώ) σε ανακοινώσεις του κι οι Candida Moss και Joel Baden φαίνεται να έχουν άλλη γνώμη (βλ. ωστόσο την προσεκτική κριτική του Elijah Hixson στην ανάρτηση που αναφέρω παραπάνω και την ανάρτηση στο twitter της Roberta Mazza, αλλά και την ανάρτηση στο ίδιο μέσο κοινωνικής δικτύωσης του Jacob Peterson, η οποία αναδεικνύει το ρόλο των social media στην ανάδειξη, την [παρα]πληροφόρηση σχετικά με το θέμα).
Οπωσδήποτε το νέο αυτό σπάραγμα κι η συζήτηση γύρω από αυτόν δημιουργεί μία σειρά από ενδιαφέροντα ερωτήματα. Εκτός βέβαια από τα καθαρά επιστημονικά που συνδέονται με την ιστορία της χειρόγραφης παράδοσης της ΚΔ (κι ειδικότερα του Μκ), υπάρχει το ερώτημα της σχέσης ιδεολογίας και κριτικής του κειμένου (η εμμονή κυρίως στο πλαίσιο μίας προτεσταντικής απολογητικής να εντοπισθεί το αρχαιότερο κείμενο αν όχι το πρωτόγραφο της ΚΔ, μία αναζήτηση η οποία συνδέεται συχνά με το θέμα της κατά γράμμα θεοπνευστίας), αλλά κι εκείνο της διαφάνειας όσον αφορά στον τρόπο απόκτησης, αγοράς και διάθεσης γενικότερα αρχαιοτήτων (όχι μόνο εκείνων που συνδέονται με την Βίβλο) και, τελικά, της σύνδεσης οικονομικής εξουσίας, θρησκευτικής ιδεολογίας και επιστήμης.
Ενδεικτικά αναφέρω στη συνέχεια κάποιες αναρτήσεις στο διαδίκτυο για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον πάπυρο:

"First Century Mark – Myth Busted!" (Michael Bird)
"Is There a First-Century Fragment of Mark’s Gospel? Apparently Not" (Michael J. Kruger)
"Update on P137 (P.Oxy. 83.5345)" (Elijah Hixson)
“First Century” Mark and “Second Century” Romans and “Second Century” Hebrews and “Second Century” 1 Corinthians (Brent Nongbri)
The Secret Is Out: “First Century Mark” is not from the First Century (Brice Jones)