Το τρέχον τεύχος του JSNT / The current issue of JSNT

 Journal for the Study of the New Testament 44/2 (2021)

• Gregory E. Sterling, "Philo of Alexandria on the Obligations of Wealth," 199–217 (abstract)
• Carlos Gil Arbiol, "Ioudaismos and ioudaizō in Paul and the Galatian Controversy: An Examination of Supposed Positions," 218-239 (abstract)
• Kelsie G. Rodenbiker, "The Claromontanus Stichometry and its Canonical Implications," 240–253
• Marcin Kowalski, "The Spirit of Resurrection in Romans 8 and Its Jewish Correspondences," 254–283 (abstract)
• Nathan Porter, "Between the Cherubim: The ‘Mercy Seat’ as Site of Divine Revelation in Romans 3.25," 284–309 (abstract)
• David K. Burge, "A Sub-Christian Epistle? Appreciating 2 Peter as an Anti-Sophistic Polemic," 310–332 (abstract)

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον τεύχος του Scriptura / A new article in the current issue of Scriptura

Scriptura 119:1 (2020)

J. Gertrud Tönsing, "'The Spirit': Left Out and Then Reintroduced? A Study of Colossians 3:16 and Ephesians 5:18-19 in the Context of the Authorship Debate"

Στο τρέχον τεύχος του In die Skriflig / In the current issue of In die Skriflig

In die Skriflig 54:1 (2020)

Francois P. Viljoen, "The Holy Spirit’s characterisation of the Matthean Jesus"

Στο τρέχον τεύχος του VigChr / In the current issue of VigChr

Vigiliae Christianae 73:3 (2019)

• David Lincicum, "Two Overlooked Greek Manuscripts of 1 Clement," 241–253 (abstract)
• Bruce W. Longenecker, "Pompeian Artifacts and Jesus-Devotion: The Contours of the Issue in the Early Twenty-First Century," 271–296 (abstract)
• Paul Saieg, "Lived Theology: Spirit, Economy, and Asceticism in Irenaeus and His Readers," 297–332 (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του Religion & Theology / In the current issue of Religion & Theology

Religion & Theology 25:1-2 (2018)

Pieter F. Craffert, "Spirit Possession in Jesus Research: Insights from the Anthropological Study of Possession," 111-129 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του Neotestamentica / The current issue of Neotestamentica

Neotestamentica 52:1 (2018)

• Christoph Stenschke, "Jewish Believers in Paul's Letter to the Romans," 1-40 (abstract)
• Philip la G. du Toit, "Galatians 3 and the Redefinition of the Criteria of Covenant Membership in the New Faith-Era in Christ," 41-67 (abstract)
• Young Namgung, "What Isaiah Has to Say about the Curse of the Law in Galatians 3:10," 69-90 (abstract)
• Nijay K. Gupta, "The Thessalonian Believers, Formerly "Pagans" or "God-Fearers"?: Challenging a Stubborn Consensus," 91-113 (abstract)
• Theuns Jacobs, "Social Conflict in Early Roman Palestine: A Heuristic Model," 115-139 (abstract)
• Llewellyn Howes, "'You Will Not Get Out of There!': Reconsidering the Placement of Q 12:58–59," 141-178 (abstract)
• Susanna Asikainen, "Women out of Place: The Women Who Challenged Jesus," 179-193 (abstract)
• Cornelis Bennema, "The Referent of πνεῦμα in Mark 2:8 and 8:12 in Light of Early Jewish Traditions: A Study in Markan Anthropology," 195-213 (abstract)
• Seth Kissi, Ernest van Eck, "A Look at Hebrews in the Light of an Akan Perspective on Personality," 215-236 (abstract)

Ένα νέο άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του VE / A new article of biblical interest in the current VE

Verbum et ecclesia 39:1 (2018)

Alexander D. Soal / Desmond Henry, "The reversal of Babel: Questioning the early church’s understanding of the gift of the Holy Spirit in Acts as a reversal of the curse of Babel" 

Το τρέχον τεύχος του The Bible Translator / The current issue of The Bible Translator

The Bible Translator 69:2 (2018)
Special Issue: “Extraordinary spirit, knowledge, and understanding” (Dan 5.12): Papers in honour of David J. Clark

• Stephen Pattemore, "Honouring David Clark," 133-137
• Stanley E. Porter, "At What Level Does Translation Occur?," 138-149 (abstract)
• Philip H. Towner, "Translation from the Other Side: Process before Product or 'In Defense of Lost Causes'," 150-165 (abstract)
• Philip A. Noss, "Translation to the Third and Fourth Generations: The Gbaya Bible and Gbaya Language Enrichment," 166-175 (abstract)
• Graham Ogden, "A Case Study for Study Bibles: The Book of Haggai," 176-183 (abstract)
• Heidemarie Salevsky, "The Origins of Interpreting in the Old Testament and the Meturgeman in the Synagogue," 184-198 (abstract)
• Kenneth J. Thomas, "Whom Do We Trust to Translate? An Early Eighteenth-Century Muslim Translation of the Gospels into Persian," 199-213 (abstract)
• Lourens de Vries, "Newton Goes East: Natural Philosophy in the First Malay Grammar (1736) and the First Malay Bible (1733)," 214-232 (abstract)
• Andrei S. Desnitsky, "Metaphors at Cultural Crossroads: Examples from CIS Countries," 233-239 (abstract)
• Alexey Somov, "The Dove in the Story of Jesus’ Baptism: Early Christian Interpretation of a Jewish Image," 240-251 (abstract)
• Erwin R. Komen, "Disambiguating Babylon," 252-268 (abstract)
• Lénart J. de Regt, "Don’t Shoot the Messenger! Embedded Direct Speech Conveyed by a Messenger in 2 Samuel 11 and Numbers 22," 269-276 (abstract)
• Ernst R. Wendland, "A Discourse Structural Overview of the Prophecy of Micah," 277-293 (abstract)
• Fausto Liriano, Bob Bascom, "Should Translation Consultants Keep and Share a List of Key Texts and Passages to Check? If So, What Might Such a List Look Like?," 294-301 (abstract)
• Norm Mundhenk, "Implicit and Explicit Information in Translation," 302-314 (abstract)
• Carl Gross, "Do We Need Another Greek New Testament? A Translator’s and Student’s Look at the Tyndale House Greek New Testament," 315-325 (abstract)
• "Selected Publications of David J. Clark," 326-329

To τρέχον τεύχος του Neotestamentica / The current issue of Neotestamentica

Neotestamentica 52:1 (2018)

• Christoph Stenschke, "Jewish believers in Paul’s letter to the Romans," 1-40 (abstract)
• Philip la G. du Toit, "Galatians 3 and the redefinition of the criteria of covenant membership in the new faith-era in Christ," 41-67 (abstract)
• Young Namgung, "What Isaiah has to say about the curse of the law in Galatians 3:10," 69-90 (abstract)
• Nijay K. Gupta, "The Thessalonian believers, formerly “pagans” or “God-fearers”? : challenging a stubborn consensus," 91-113 (abstract)
• Theuns Jacobs, "Social conflict in early Roman Palestine : a heuristic model," 115-139 (abstract)
• Llewellyn Howes, " “You will not get out of there!” : reconsidering the placement of Q 12:58–59," 141-178 (abstract)
• Susanna Asikainen, "Women out of place : the women who challenged Jesus," 179-193 (abstract)
• Cornelis Bennema, "The referent of πνεῦμα in Mark 2:8 and 8:12 in light of early Jewish traditions : a study in Markan anthropology,"  195-213 (abstract)
• Seth Kissi and Ernest van Eck, "A look at Hebrews in the light of an Akan perspective on personality," 215-236 (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του JTI / In the current issue of JTI

Journal of Theological Interpretation 12:1 (2018)

• Michael J. Gorman, "The Spirit, the Prophets, and the End of the 'Johannine Jesus'," 3-23 (abstract)
• D. Brent Laytham, "'But If . . . by the Spirit of God': Reading Matthew’s Lord’s Prayer as Spirit Christology," 24-38 (abstract)
• Myk Habets, "Jesus, the Spirit, and the Unforgivable Sin: A Contribution from Spirit Christology," 39-57 (abstract)
• Andy Johnson, "'You Wonder Where the Spirit Went': The Spirit and the Resurrection of the Son in Matthew and John," 58-75 (abstract)
• Leopoldo A. Sánchez M., "The Holy Spirit and the Son’s Glorification: Spirit Christology as a Theological Lens for Interpreting John 7:37–39," 76-89 (abstract)
• Francis J. Caponi, "Thomas Aquinas on the Parable of the Late-Come Workers (Matthew 20:1–16)," 90-109 (abstract)
• Colin H. Yuckman, "'That the Works of God Should Be Made Manifest': Vision and Vocation in John 9," 110-126 (abstract)

Νέα άρθρα στο τρέχον HTS / New articles of biblical interest in the current HTS

Hervomde teologiese studies 72:1 (2016)

• Johannes van Oort, "The Holy Spirit as feminine: Early Christian testimonies and their interpretation" 

Hervomde teologiese studies 72:4 (2016)

• Philippus J. Botha, "Psalm 101: A supplication for the restoration of society in the late post-exilic age"
• Joel Willitts, "Jewish fish (ΙΧΘΥΣ) in post-supersessionist water: Messianic Judaism within a post-supersessionistic paradigm"
• Marcel Sarot, "Believing in God the Father: Interpreting a phrase from the Apostle’s Creed" 
• John Pilch (postuum), "The wisdom of Ben Sira in MENA cultural context: A cultural topical index" 
• Pieter Venter, "Review of James Alfred Loader ‘Proverbs 1–9’ (Historical Commentary on the Old Testament), Peeters Leuven, 2014" 

Στο τρέχον τεύχος του SJTh / In the current issue of SJTh

Scottish Journal of Theology 69:3 (2016)

• Joshua McNall, "Shrinking pigeon, brooding dove: the Holy Spirit in recent works by Sarah Coakley and N. T. Wright," 295-308 (abstract)
• Thomas Andrew Bennett, "Julian of Norwich, the Bible, and creative, orthodox theology: always novel, never new," 309-325 (abstract)

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον τεύχος του HTS / A new article in the current issue of HTS

Hervomde teologiese studies 72:1 (2016)

Zorodzai Dube, "Discursive investigation into John’s internalised spirit identity and its implication"

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού TynBull / In the current issue of TynBull

Στο τρέχον του περιοδικού Tyndale Bulletin 64:2 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Christopher R. Lortie, "These Are the Days of the Prophets: A Literary Analysis of Ezra 1–6", 161-170
• William R. Osborne,"The Early Messianic 'Afterlife' of the Tree Metaphor in Ezekiel 17:22-24", 171-188
• James Robson, "Undercurrents in Jonah", 189-216
• Trevor J. Burke, "The Parable of the Prodigal Father: An Interpretative Key to the Third Gospel (Luke 15:11-32)", 217-238
• Preston T. Massey, "Gender Versus Marital Concerns: Does 1 Corinthians 11:2-16 Address the Issues of Male/Female or Husband/Wife?", 239-256
• Svetlana Khobnya, "'The Root' in Paul's Olive Tree Metaphor (Romans 11:16-24)", 257-274
• John VanMaaren, "The Adam-Christ Typology in Paul and Its Development in the Early Church Fathers", 275-298
• Boris Paschke, "Praying to the Holy Spirit in Early Christianity", 299-316

Διεθνές συνέδριο για το Άγιο Πνεύμα / International Conference on Holy Spirit

H Eastern Europe Liaison Committee (EELC) της SNTS σε συνεργασία με τη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου διοργανώνει το 6ο διεθνές συνέδριο με την ευλογία του επισκόπου Ειρηναίου του Novi Sad και της Backa, καθηγητή της Κ.Δ. στο Βελιγράδι στο διάστημα 25-31.8.2013.

Το θέμα της φετινής συνάντησης είναι το Άγιο Πνεύμα:

"The Holy Spirit and the Church According to the New Testament"

Για να διαβάσετε το πρόγραμμα, πατήστε εδώ.

Στον τρέχοντα τόμο του JbBTh / In the current volume of JbBTh

Κυκλοφόρησε ο τόμος του περιοδικού Jahrbuch für biblische Theologie 24 (2009) αφιερωμένος στο Άγιο Πνεύμα στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη:

• Bernd Janowski - Annette Krüger, "Gottes Sturm und Gottes Atem : zum Verständnis von rûah 'elôhîm in Gen 1,2 und Ps 104,29f", 3-29
• Johannes Schnocks, "'Und ich werde meinen Geist in euch geben' (Ez 37,14) : Konzeptionen der Rede vom Geist in Ez 36-37", 31-52
• Irmtraud Fischer - Christoph Heil, "Geistbegabung als Beauftragung für Ämter und Funktionen : eine gesamtbiblische Perspektive", 53-92
• Michael Wolter, "Der heilige Geist bei Paulus", 93-119
• Jörg Frey, "Vom Windbrausen zum Geist Christi und zur trinitarischen Person : Stationen einer Geschichte des Heiligen Geistes im Neuen Testament", 121-154
• Sven Grosse, "Geist und Buchstabe : Varianten eines biblischen Themas in der Theologiegeschichte", 157-178
• Hildegund Keul, "Geistesgegenwärtige Gottesrede : Gravuren der Mystik in der Pneumatologie", 179-202
• Andrea Strübind, "Freikirchen und Spiritualität", 203-231
• Michael Welker, "Menschlicher Geist und Gottes Geist", 235-244
• Klaus Müller, "Heiliger Geist und philosophisches Denken : über unerwartete Ab- und Anwesenheiten", 245-268
• Reinhard Hempelmann, "Rückkehr ins Urchristentum? : zu den Anliegen und zur Schrifthermeneutik des pfingstlich-charismatischen Christentums", 271-293
• John C. Thomas, "Die Pfingstbewegung und die Bibel", 295-309
• Paul Schmidgall, "Geisttaufe aus pfingstlicher Sicht", 311-337
• Paul Deselaers, "'Prüft die Geister, ob sie aus Gott sind' (1Joh 4,1) : Spiritualität als Bemühung zur Unterscheidung der Geister", 341-368
• Ralf Koerrenz, "Die Differenz : Perspektiven einer kommunikativ-advokatorischen Pneumatologie", 369-397
• Dorothea Sattler, "Erinnerung an den göttlichen Erinnerer : römisch-katholische Überlegungen zur Pneumatologie in ökumenischer Perspektive", 401-428

Χαρίσματα και ενθουσιαστικά φαινόμενα στην αρχαία Κόρινθο (1 Κορ 12-14) (2) / Spiritual gifts and ecstatic activity in Corinth (1 Cor 12-14) (2)

β) Η πρακτική εφαρμογή των θεολογικών προϋποθέσεων του απ. Παύλου - η περίπτωση της γλωσσολαλίας

Στο δεύτερο μέρος θα παρουσιάσουμε τον τρόπο που ο απόστολος Παύλος εφαρμόζει τις θεολογικές αρχές που έθεσε στα 12-13 για την επίλυση ενός συγκεκριμένου προβλήματος, εκείνου δηλ. της πρόκρισης του χαρίσματος της γλωσσολαλίας έναντι των υπολοίπων χαρισμάτων στην εκκλησιαστική κοινότητα της Κορίνθου.

Από όσα λέει ο Παύλος σχετικά με το χάρισμα, το οποίο ονομάζει "γλῶσσαι" ή "γλώσσαις λαλεῖν", προκύπτουν τα εξής ενδιαφέροντα στοιχεία: α) το φαινόμενο των γλωσσών φαίνεται ότι ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένο στην κοινότητα της Κορίνθου, όπως βεβαιώνει η συνεχής αναφορά σε αυτό μέσα στα κεφ. 13 και 14 και λάμβανε χώρα κατά τις λατρευτικές συνάξεις της κοινότητας, β) σε αυτές τις συνάξεις παρόντες ήταν επίσης μη χριστιανοί, γ) συχνά όσοι κατείχαν αυτό το χάρισμα "ἐλάλουν γλώσσαις" χωρίς όμως να υπάρχει ταυτόχρονα και κάποιος που θα μπορούσε να τους διερμηνεύσει, με αποτέλεσμα οι λόγοι τους να είναι ακατανόητοι για τους παρευρισκόμενους και δ) φαίνεται ότι στην κοινότητα της Κορίνθου υπήρχε μια μορφή ιεράρχησης και ανταγωνισμού μεταξύ των χαρισμάτων της προφητείας και των γλωσσών.

Το φαινόμενο των γλωσσών (ή της γλωσσολαλίας) αποτελεί ένα μεγάλο ερμηνευτικό πρόβλημα, το οποίο δεν έχει ακόμη βρει ικανοποιητική λύση. Ο τρόπος που ο απόστολος χρησιμοποιεί τους όρους "γλῶσσαι" και "γλώσσαις λαλεῖν" αφήνει να εννοηθεί ότι πρόκειται για φαινόμενο γνωστό στους αναγνώστες του έτσι ώστε να μην είναι αναγκαίο να δοθούν ιδιαίτερες εξηγήσεις κι ότι μάλλον οι δύο αυτοί όροι λειτουργούν ως termini technici. Από τις ελάχιστες ωστόσο πληροφορίες, που έμμεσα παρέχει ο Παύλος, προκύπτει ότι οι γλώσσες είναι: α) ακατανόητος λόγος (14, 2. 7-11), β) λόγος προσευχής που απευθύνεται στο Θεό με περιεχόμενο την ευχαριστία και γι' αυτό έχει μάλλον ιδιωτικό χαρακτήρα (14, 2. 15), ότι γ) είναι απαραίτητη η παρουσία ενός διερμηνέα (14, 27), ο οποίος μάλιστα σύμφωνα με το στ. 13 μπορεί να είναι κι ο ίδιος ο "γλώσσαις λαλῶν" αν και η διερμηνεία (ἑρμηνεία γλωσσῶν) είναι ξεχωριστό χάρισμα (12, 10).

Ορισμένοι ερμηνευτές το συνδέουν με ανάλογα εκστατικά και ενθουσιαστικά φαινόμενα του ελληνορωμαϊκού κόσμου και κυρίως με λατρείες, όπως εκείνες του Διονύσου ή της Κυβέλης (και κάποιοι και με την Πυθία), οι οποίες ήταν διαδεδομένες στον ελληνορωμαϊκό κόσμο. Εκτός από τις πληροφορίες που αντλούν από κείμενα της εποχής της Κ.Δ. οι υποστηρικτές αυτής της θέσης παραπέμπουν στη λέξη "μαίνεσθαι" (στ. 23), λέξη που απαντά στις εκστατικές λατρείες, με την οποία ο απόστολος περιγράφει την εντύπωση που προφανώς προκαλούσε σε ξένους προς την εκκλησιαστική κοινότητα το φαινόμενο της γλωσσολαλίας αλλά και στο περιεχόμενο του ακατάληπτου "ἐν γλώσσαις" λόγου που ήταν η αποκάλυψη μυστηρίων. Το ερώτημα ωστόσο, που μπορεί να τεθεί, είναι κατά πόσο ο "λαλῶν γλώσσαις" έχανε τον έλεγχο των λόγων και των πράξεών του. Από όσα διαβάζουμε στο 14ο κεφ. φαίνεται ότι ο "ἐν γλώσσαις" λόγος δε στερούνταν τελικά νοήματος, αλλά μπορούσε να μεταφραστεί στη γλώσσα των παρευρισκομένων κι επομένως με αυτόν τον τρόπο να ελεγχθεί. Επιπλέον στο κείμενο υπάρχουν κάποιοι υπαινιγμοί ότι ο λαλῶν γλώσσαις είχε τον έλεγχο της κατάστασης, αφού μπορούσε σε κάποιες περιπτώσεις ο ίδιος να διερμηνεύει τα λεγόμενά του.

Κάποιιοι άλλοι πάλι ταυτίζουν το φαινόμενο με τις "γλῶσσες τῶν ἀγγέλων, για τις οποίες γίνετα λόγος στο 13,1 και οι οποίες είναι γνωστές επίσης από την ιουδαϊκή γραμματεία (βλ. Διαθ. Ιώβ 48-52, 1ος αι. π.Χ.: οι κόρες του Ιώβ ομιλούν "τῇ ἀγγελικῇ διαλέκτῳ", 48,3). Το γεγονός όμως ότι ο απόστολος φαίνεται να συνδέει τη γλωσσολαλία με την "παιδική" πνευματική ηλικία (13, 8 εξ.) αφήνει να εννοηθεί ότι θα καταργηθεί κατά την Παρουσία, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι μολονότι τα δύο φαινόμενα μπορεί να παρουσιάζουν ομοιότητες, δεν πρέπει όμως να ταυτίζονται απόλυτα.

Σύμφωνα τέλος με μέρος της πατερικής παράδοσης οι "γλῶσσαι" συνδέονται με το φαινόμενο των "ἑτέρων γλωσσῶν" κατά την ημέρα της Πεντηκοστής (Πρξ 2, 4). Η θέση αυτή ήταν ευρέως αποδεκτή στη Δύση μέχρι τη Μεταρρύθμιση και υποστηρίζεται σήμερα από αρκετούς ερμηνευτές. Τα επιχειρήματα που προβάλλει αυτή η πλευρά είναι: α) η χρήση του όρου "γλῶσσα" που κατανοείται με τη σημασία της ξένης γλώσσας, β) η χρήση του όρου "διερμηνεύειν" που μπορεί να αποδοθεί ως "μεταφράζω", γ) η σύνδεση που κάνει ο απ. Παύλος στο 14, 11 μεταξύ "φωνῆς" και της κατάστασης του "βαρβάρου" και δ) η παράθεση του Ησ 28, 11, στο στ. 21, στην οποία γίνεται λόγος για "ἑτερογλώσσους". Αρκετοί όμως σύγχρονοι ερμηνευτές παρατηρούν: α) στην περίπτωση των Πρξ η έμφαση βρίσκεται στο ότι οι παρευρισκόμενοι άκουγαν στη γλώσσα τους το κήρυγμα των αποστόλων κι όχι στην ομιλία, β) ο όρος "διερμηνεύειν" δεν είναι πάντοτε απαραίτητο να σημαίνει "μεταφράζω", γ) από όσα λέει ο απόστολος σχετικά με αυτό το χάρισμα μάλλον η έμφαση έγκειται στο ακατανόητο και ασχημάτιστο της ομιλίας, το οποίο θυμίζει τη χασμωδία και το θόρυβο των ασυγχρόνιστων μουσικών οργάνων (στ. 7-8) και δ) η αναφορά στο χωρίο του Ησαΐα δεν είναι υποχρεωτικό από τη συνάφεια των λεγομένων του Παύλου να δηλώνει την ομιλία ξένων γλωσσών.

Είναι φανερό ότι το ακριβές περιεχόμενο των "ἐν γλώσσαις λόγων" παραμένει αδιευκρίνιστο, όπως ασαφής παραμένει κι ο ακριβής τρόπος εκδήλωσής του μέσα στις λατρευτικές συνάξεις. Αυτό που μπορεί να σημειωθεί με βεβαιότητα είναι ότι, όπως προκύπτει από το στ. 14, ο Παύλος διαβλέπει τον κίνδυνο να συνδεθεί το χάρισμα της γλωσσολαλίας με παρόμοια τουλάχιστον ως προς την εκφορά τους φαινόμενα του περιβάλλοντος της κοινότητας (σε αυτά φαίνεται να παραπέμπει ο όρος "μαίνεσθαι" αλλά και η αναφορά του Παύλου στο ειδωλολατρικό παρελθόν των Κορινθίων), κάτι το οποίο ο απόστολος θέλει οπωσδήποτε να αποτρέψει γι' αυτό το λόγο σπεύδει να ελέγξει την κατάσταση α) περιορίζοντας στο στ. 27 τον αριθμό όσων θα μιλούν "γλώσσῃ" κατά τις συνάξεις σε δύο ή το πολύ τρεις και β) προβάλλοντας ως μείζον της γλωσσολαλίας το χάρισμα της προφητείας. Οι λόγοι που ο απόστολος προκρίνει την προφητεία έναντι των γλωσσών παρατίθενται στο κεφ. 14 σε αντιπαραβολή προς το χάρισμα των γλωσσών: α) είναι μια αποκάλυψη που την παρέχει ο Θεός, β) είναι κατανοητός λόγος κι όχι εκστατικός και ακατανόητος, γ) μπορεί και πρέπει να ελέγχεται το περιεχόμενό της από την κοινότητα (με αυτό ίσως συνδέονται και οι διακρίσεις πνευμάτων), δ) είναι δωρεά του Θεού που πρέπει να την επιζητούν οι πιστοί, ε) σκοπό έχει την οικοδομή, την παράκληση και την παραμυθία της κοινότητας και ε) συμβάλλει στο ιεραποστολικό έργο της εκκλησίας.

Παρακολουθώντας την επιχειρηματολογία του αποστόλου καθίσταται σαφές ότι τρεις είναι οι βασικές προϋποθέσεις, τις οποίες θεωρεί ότι πρέπει να πληρούν τα χαρίσματα που εκδηλώνονται στις συνάξεις της κοινότητας: η πρώτη και μείζων προϋπόθεση είναι η αγάπη, η οποία σύμφωνα με τα όσα λέγοντα στους πρώτους στ. του 13ου κεφ. είναι αυτή που δίνει περιεχόμενο και αξία σε κάθε χάρισμα των μελών της εκκλησίας, η δεύτερη προϋπόθεση είναι το κατά πόσο όλα τα χαρίσματα των μελών συμβάλλουν στην οικοδομή του σώματος κι εξασφαλίζουν επομένως την ενότητά του και το τρίτο είναι το κατά πόσο αυτά στηρίζουν το έργο του ευαγγελισμού και της μαρτυρίας προς τους έξωθεν της εκκλησίας. Η γλωσσολαλία παρά τον εντυπωσιακό της χαρακτήρα κι ίσως μια κάποια γοητεία, που μπορεί να ασκούσε στους μη χριστιανούς επισκέπτες των χριστιανικών συνάξεων, δεν πληροί τη βασική προϋπόθεση της οικοδομής, καθώς παραμένει τελικά προσωπική υπόθεση μεταξύ του "λαλοῦντος γλώσσαις" και του Θεού.

Για τον απόστολο Παύλος ο λόγος της εκκλησίας δε μπορεί σε καμιά περίπτωση να περιορισθεί σε ένα μονόλογο, έστω εντυπωσιακό, πλην όμως καταδικασμένο σε εσωστρέφεια, αλλά οφείλει να είναι ένας λόγος οικοδομής, παραμυθίας και παρακλήσεως των μελών της και λόγος μαρτυρίας προς τους έξωθεν. Κι αυτό αποτελεί πρόκληση και κριτήριο αξιοποίησης των χαρισμάτων, που πάντοτε ενεργούνται εν αγίῳ Πνεύματι όχι μόνο για τους χριστιανούς της Κορίνθου αλλά και για τα μέλη του σώματος της Εκκλησίας του σήμερα.

Χαρίσματα και ενθουσιαστικά φαινόμενα στην αρχαία Κόρινθο (1 Κορ 12-14) (1) / Spiritual gifts and ecstatic activity in Corinth (1 Cor 12-14) (1)

Με αφορμή την εορτή των αποστόλων Παύλου και Πέτρου παραθέτω τα βασικά σημεία της εισήγησης που είχα την τιμή να διαβάσω στο φετινό επιστημονικό συνέδριο προς τιμήν του αποστόλου Παύλου στο πλαίσιο των Ιστ΄ Παυλείων (Βέροια).

α) Θεολογικές προϋποθέσεις των χαρισμάτων (1 Κορ 12)

Στους στ. 1-3 ο Παύλος κάνει μία γενική εισαγωγή στο θέμα του ακολουθώντας την τακτική που είχε υιοθετήσει και σε άλλα σημεία της επιστολής του. Στο δεύτερο μέρος αυτής της εισαγωγής (στ. 3) τονίζει μέσα από μία αντιθετική αξιωματική διατύπωση το ρόλο που διαδραματίζει το άγιο Πνεύμα στη ζωή των πιστών: μόνο το άγιο Πνεύμα οδηγεί στην ομολογία και αναγνώριση του Ιησού ως Κυρίου. Η ομολογία όμως δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση (ήδη ο τρόπος που εδώ διατυπώνεται αυτή παραπέμπει σε ομολογίες στο πλαίσιο της λατρείας και του βαπτίσματος), αλλά αφορά στο σύνολο της εκκλησιαστικής κοινότητας, αποτελεί επομένως στοιχείο της ενότητάς της. Ήδη στην εισαγωγή λοιπόν ο Παύλος θέτει μία βασική θεολογική αρχή που αποτελεί και ένα από τα κύρια θέματα της επιστολής του, αυτήν της ενότητας, την οποία παρουσιάζει ως δωρεά του αγ. Πνεύματος.

Το άγιο Πνεύμα κυριαρχεί επίσης στο δεύτερο μέρος του κεφαλαίου (στ. 4-11). Χαρίζει την ποικιλία των χαρισμάτων, διασφαλίζει όμως και την ενότητά τους, αφού αποτελεί την πηγή προέλευσή τους (για την ενοποιητική αυτή παρουσία του Πνεύματος βλ. τις φράσεις σε αυτό το μέρος "ἓν πνεῦμα", "τὸ αὐτὸ πνεῦμα"). Οι εμπρόθετοι προσδιορισμοί "διὰ τοῦ πνεύματος", "κατὰ τὸ αὐτὸ πνεῦμα" και "ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι" δηλώνουν ότι το μέσο, το μέτρο και το περιβάλλον μέσα στον οποίο εκδηλώνονται τα χαρίσματα είναι το άγιο Πνεύμα, το οποίο επίσης εγγυάται την ποικιλία τους αλλά και την ενότητά τους.

Εδώ θα πρέπει να επισημανθεί ωστόσο και ο τριαδικός ορίζοντας της σκέψης του αποστόλου Παύλου, όπως αυτός προβάλλει στις τρεις παράλληλες διατυπώσεις των στ. 4-6. Στο στ. 4 ο χορηγός των ποικίλων χαρισμάτων είναι το πνεύμα, στο στ. 5 των διακονιών ο κύριος και στο στ. 6 των ενεργημάτων ο θεός "ὁ ἐνεργῶν τὰ πάντα ἐν πᾶσι". Χαρίσματα, λοιπόν, διακονίες και ενεργήματα, τα οποία εδώ δε μπορούν να διακριθούν απόλυτα μεταξύ τους, αλλά κατά το λόγο του ι. Χρυσοστόμου "ὀνομάτων διαφοραὶ μόνον, ἐπεὶ πράγματα τὰ αὐτὰ [εἰσίν]" (PG 61, 244), συνδέονται με τα τρία πρόσωπα της αγίας Τριάδος, κάτι το οποίο διασφαλίζει την κάθετη αναφορά αλλά και την ενιαία προέλευση των χαρισμάτων.

Η δεύτερη βασική γραμμή σκέψης του αποστόλου στο κεφάλαιο, η οποία διατρέχει όλο το 12ο κεφ. και το 14ο, είναι εκείνη της ποικιλίας των χαρισμάτων. Ο πλούτος των πνευματικών δωρεών καθίσταται σαφής από έξι καταλόγους χαρισμάτων, τους οποίους παραθέτει ο απόστολος στα τρία κεφάλαια (δύο σε κάθε κεφ.): 12, 8-10. 28-30. 13, 1-2. 8. 14, 6. 26-27. Κατάλογο χαρισμάτων απαντούμε και πάλι στο Ρωμ 12, 3-8, όπου παρατίθενται πολλά από τα χαρίσματα που αναφέρονται στους καταλόγους της 1 Κορ, ενώ ταυτόχρονα εμφανίζονται και κάποια νέα. Η σύγκριση αυτών των καταλόγων οδηγεί στα εξής συμπεράσματα:

α) η εκδήλωση των χαρισμάτων δεν αποτελεί αποκλειστικό προνόμιο της εκκλησίας της Κορίνθου αλλά πραγματικότητα και σε άλλες χριστιανικές κοινότητες. Αυτό άλλωστε συνάδει με τα όσα προέγραψε ο απόστολο για την άμεση και ζωτική σχέση αγίου Πνεύματος και εκκλησιαστικής κοινότητας. Για τον απ. Παύλο η κάθε κοινότητα αντλεί τη ζωή της από το άγιο Πνεύμα, το οποίο ενεργεί σε κάθε μέλος της (ἑκάστω, στ. 11) χαρίζοντας ιδιότητες και ικανότητες "πρὸς τὸ συμφέρον" (στ. 7) όχι μόνο το ατομικό αλλά πρώτιστα της εκκλησιαστικής κοινότητας, όπως θα αναπτύξει στη συνέχεια.

β) Χαρακτηριστικό των καταλόγων είναι η ποικιλία και η ετερότητα των καταλόγων από τη μία και η έλλειψη οποιασδήποτε ιεράρχησής τους από την άλλη. Μία γρήγορη ανάγνωση των καταλόγων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αυτά τα χαρίσματα αφορούν σε διάφορες πτυχές της ζωής (λατρευτικής αλλά και διοικητικής) της κοινότητας. Επιπλέον ο απ. Παύλος δεν υπεισέρχεται σε κάποια αναλυτική και συστηματική παρουσίαση των χαρισμάτων ούτε πολύ περισσότερο στην κατάταξή τους σε μία αξιολογική κλίμακα, επειδή προφανώς επιθυμεί να αναδείξει την ποικιλία της εκδήλωσης των δωρεών του αγ. Πνεύματος. Η επαναλαμβανόμενη σχεδόν ρυθμική χρήση δοτικών, όπως "ἑκάστῳ", "ἄλλῳ", "ἑτέρῳ", και "ᾧ" υπογραμμίζει το στοιχείο της διάχυσης και του επιμερισμού των χαρισμάτων στα μέλη της κοινότητας κι όχι τη συγκέντρωσή τους στο πρόσωπο μίας ηγετικής μέσα σε αυτήν μορφής.

Η ιδέα της ενότητας μέσω της ποικιλίας των χαρισμάτων αποτελει το θέμα και της τρίτης ενότητας του κεφαλαίου (στ. 12-31), όπου ο Παύλος χρησιμοποιεί τη γνωστή κι από τον ελληνορωμαϊκό κόσμο παράσταση του σώματος και των μελών του. Όπως το σώμα αποτελείται από πολλά μέλη, τα οποία επιτελούν το καθένα τη δική του λειτουργία, απαραίτητη για την επιβίωση και την αύξηση του συνόλου, έτσι και τα μέλη της εκκλησίας συναπαρτίζουν το σώμα του Χριστού, με τα χαρίσματά τους επομένως λειτουργούν συμπληρωματικά το ένα προς το άλλο και συμβάλλουν στην αύξηση του σώματος. Η μεταφορά του σώματος και τα όσα θα ακολουθήσουν στο 13ο κεφ. για την αγάπη ως την "καθ' ὑπερβολὴν ὁδὸν" και ως το μείζον μεταξύ των υπολοίπων χάρισμα, τονίζουν την οριζόντια διάσταση των χαρισμάτων και εισάγουν ένα νέο κριτήριο για την αυθεντικότητα και την αξία τους, εκείνο του εκκλησιολογικού προσανατολισμού τους. Η εικόνα του σώματος μάλιστα τοποθετείται μεταξύ δύο καταλόγων χαρισμάτων (στ. 4-11 και 28-31) δημιουργώντας έτσι ένα ενδιαφέρον θεολογικό σύνολο: ποικιλία και διάχυση των χαρισμάτων από τη μία, αλληλοσυμπλήρωση και συνεργία προς την αύξηση από την άλλη. Ήδη στο στ. 4 ο απόστολος έδωσε τον τόνο, όταν σημείωσε προς τα ποικίλα χαρίσματα δίδονται "πρὸς τὸ συμφέρον" (βλ. ακόμη 8, 7-11. 10, 23).

Συνοψίζοντας το πρώτο μέρος συμπεραίνουμε τα εξής: α) τη στενή και οργανική σχέση αγίου Πνεύματος και χαρισμάτων, β) τον επιμερισμό των ποικίλων χαρισμάτων σε όλα τα μέλη της εκκλησίας και τη διασφάλιση διά του αγίου Πνεύματος της ενότητάς τους, γ) το εκκλησιολογικό κριτήριο αυθεντικότητάς τους και δ) τις εκδηλώσεις των χαρισμάτων ως απτή πραγματικότητα μέσα στις αρχαίες χριστιανικές κοινότητες.

Το νέο τεύχος του ΖΝΤ / The current issue of ZNT

Στο τρέχον τεύχος του Zeitschrift für Neues Testament 13/25 (2010), το οποίο είναι αφιερωμένο στο Άγιο Πνεύμα, δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Christian Strecker, "Zugänge zum Unzugänglichen : "Geist" als Thema neutestamentlicher Forschung", 3-20
• Werner Kahl, "Geistererfahrung als Empowerment angesichts der Zerbrechlichkeit menschlicher Existenz : zur pneumatischen Hermeneutik der Pfingstbewegung am Beispiel des charismatischen Christentums afrikanischer Herkunft", 21-29
• Richard B. Hays, "Intertextuelle Pneumatologie : die paulinische Rede vom Heiligen Geist", 30-37
• Kristina Dronsch, "Der Raum des Geistes : die topographische Struktur der Rede vom Geist im Johannesevangelium", 38-45
• Volker Rabens, "Geistes-Geschichte : die Rede vom Geist im Horizont der griechisch-römischen und jüdisch-hellenistischen Literatur", 46-55
• Vittorio Hösle, "Inwieweit ist der Geistbegriff des deutschen Idealismus ein legitimer Erbe des Pneumabegriffs des Neuen Testaments?", 56-65
• Odette Mainville, "Biblische Rede vom Geist im Dienst der Christologie", 67-72
• François Vouga, "Lukas nach einem Dialog mit Paulus und Johannes", 73-77
• Hermann Deuser, "Geistesgegenwart : Pneumatologie und kategoriale Semiotik", 78-85
• Stefan Alkier, "Vom Geist der Schrift oder: von der heilsamen Kraft des Unverfügbaren", 86-94