Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of the Historical Jesus 8:3 (2011) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
Erin K. Vearncombe, "Redistribution and Reciprocity: A Socio-Economic Interpretation of the Parable of the Labourers in the Vineyard (Matthew 20.1-15)", 199-236
Ενώ η παραβολή των εργατών του αμπελώνος (20, 1-15) στο κατά Ματθαίον γενικά θεωρείται ως μία αναλογία, όπου η καλωσύνη του Θεού αντιδιαστέλλεται προς την ανθρώπινη αντίληψη για τη δικαιοσύνη και την ανταπόδοση, όταν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη το κοινωνικοοικονομικό υπόβαθρο της παραβολής κι ειδικότερα η συνάφεια της ανακατανομής των αγαθών και της ανταπόδοσης, καθίσταται σαφές ότι η παραβολή λειτουργεί επίσης σε ένα άλλο επίπεδο. Η πληρωμή με τον ίδιο μισθό όλων των εργατών προκαλεί μία σύγκρουση μεταξύ του ιδιοκτήτη του αμπελώνος και των εργατών που εργάστηκαν ολόκληρη τη μέρα εξαιτίας της διατάραξης των οικονομικών προσδοκιών που προκαλεί η ίση πληρωμή. Η παραβολή αντιστρέφει τις εγκόσμιες οικονομικές αξίες του κέρδους και του συμφέροντος και σκοπό έχει να καταδείξει τη δυνατότητα μίας διαφορετικού είδους κοινωνικής δέσμευσης που δε στηρίζεται στο χρέος αλλά σε πιο ισορροπημένες μορφές ανταπόδοσης.
Michael Vicko Zolondek, "The Authenticity of the First Passion Prediction and the Origin of Mark 8.31-33", 237-253
Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται επιχειρήματα για τη θέση ότι η πρώτη πρόρρηση του πάθους στο Μκ 8, 31 είναι μέρος ενός αυθεντικού πυρήνα που βρίσκεται πίσω από το Μκ 8, 31-33. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι οι αντιρρήσεις που προβάλλονται εναντίον της αυθεντικότητας της πρώτης πρόρρησης του πάθους αδυνατούν σημαντικά, όταν υποβληθούν σε αυστηρή εξέταση. Τίποτε δεν οδηγεί αναγκαστικά στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για ένα vaticinium ex eventu. Απουσιάζει εκείνο που θα περίμενε να βρεις κανείς, αν επρόκειτο για τη δημιουργία της αρχαίας εκκλησίας και δεν υπάρχει μία ευλογοφανής παράδοση-ιστορία που να εξηγεί το Μκ 8, 31-33. Από την άλλη, τα επιχειρήματα υπέρ της αυθεντικότητάς του είναι μάλλον πειστικά. Αλλού ο Ιησούς φαίνεται να γνωρίζει και να μιλά για τον επικείμενο θάνατό του. Η πρόρρηση είναι η βάση επάνω στην οποία στηρίζονται κάποια προβληματικά στοιχεία του Μκ 8, 31-33. Το Μκ 8, 31-33 μαρτυρείται ανεξάρτητα στο Μτ 16, 21-23. Η πιο εύλογη εξήγηση όσον αφορά στην προέλευση του Μκ 8, 31-33 είναι ότι ο ιστορικός Ιησούς προείπε το θάνατό του. Ο συγγραφέας δε συζητά εδώ την αυθεντικότητα της πρόρρησης από τον Ιησού της ανάστασής του κι επομένως δεν την θεωρεί ότι συμπεριλαμβάνεται στον αυθεντικό πυρήνα του Μκ 8, 31-33.
Gertraud Harb, "Matthew 17.24-27 and its Value for Historical Jesus Research", 254-274
Πολλοί ερευνητές σημείωσαν ότι η ιστορία για το φόρο του Ναού στο Μτ 17, 24-27 θα μπορούσε να αποδοθεί στον ιστορικό Ιησού. Στο άρθρο δίνονται επιπλέον στοιχεία υπέρ αυτής της άποψης. Μετά από μία σύντομη συζήτηση του φόρου του Ναού και της δυνατής αξιοποίησής του στο ευαγγέλιο του Ματθαίου μία ανάλυση καταδεικνύει ότι η αρχαιότερη παράδοση που προηγείται του κατά Ματθαίον είναι το Μτ 17, 25β-26. Στη συνέχεια εφαρμόζονται σε αυτούς τους στίχους τρία κριτήρια της έρευνας για τον ιστορικό Ιησού: η πιθανότητα, η αντίθετη τάση και η συνάφεια. Το συμπέρασμα, στο οποίο καταλήγει, είναι ότι το λόγιο μπορεί και θα πρέπει να αποδοθεί στον ίδιο τον Ιησού. Επομένως, μολονότι ο φόρος ήταν γενικά αποδεκτός στον Ιουδαϊσμό, είναι πιθανόν ο ιστορικός Ιησούς να αρνήθηκε να πληρώσει ο ίδιος το φόρο του Ναού και να υποστήριξε ότι δεν πρέπει να τον καταβάλλουν οι μαθητές του και πιθανόν όλοι οι Ιουδαίοι. Επομένως η ιστορία του φόρου του Ναού θα έπρεπε να θεωρηθεί και να ενσωματωθεί στη συζήτηση για τον ιστορικό Ιησού και για τη στάση του απέναντι στο Ναό της Ιερουσαλήμ.
