Τα τεύχη 51 & 52 του Biblical Research

Στα τεύχη 51 (2006) & 52 (2007) του Biblical Research δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

51 (2006)

• Lowell K. Handy, "Josiah through Mesopotamian eyes : introduction", 5-8
• JoAnn Scurlock, "Josiah : the view from Mesopotamia", 9-24
• Steven W. Holloway, "Smart mobs, bad crowds, godly people and dead priests : crowd symbols in the Josianic narrative and some Mesopotamian parallels", 25-52
• Anthony P. Stone, "Does 'shadow of death" mean "deep darkness?'", 53-57

52 (2007)

• Robert Branson, "The polyvalent sN' : an emotional, performative, and covenantal term", 5-15
• David Creech, "Now where's the fun in that? : the humorless narrator in the Greek translation of Esther", 17-40
• Kevin B. MacCruden, "Compassionate soteriology in Hebrews, 1 Peter, and the Gospel of Mark", 41-56
• Hans J. Klauck, "With Paul through heaven and hell : two apocryphal apocalypses", 57-72

Δύο νέα άρθρα στο JHS

Στην ηλεκτρονική έκδοση του Journal of Hebrew Scriptures 9 (2009) έχουν αναρτηθεί τα εξής άρθρα:

Robert D. Holmstedt, "אני ולבי-The Syntactic Encoding of the Collaborative Nature of Qohelet’s Experiment"

Η γλώσσα του βιβλίου του Εκκλησιαστή έχει σαγηνεύσει κι έχει παράλληλα προβληματίσει γενιές ερευνητών εξαιτίας της πληθώρας των ορθογραφικών, μορφολογικών, συντακτικών και λεξικολογικών ιδιαιτεροτήτων της. Ένα ιδιαίτερο γλωσσολογικό χαρακτηριστικό, το οποίο όμως δεν έτυχε της απαραίτητης προσοχής, είναι η παρουσία και συντακτική θέση της αντωνυμίας אני ως υποκειμένου στο α΄ πρόσωπο π.χ. 1:16 דברתי אני עם־לבי. Το ανεξάρτητο αυτό υποκείμενο χαρακτηρίζεται ως πλεοναστικό, ως μία στρατηγική τονισμού του υποκειμένου και ως μία στρατηγική ανάδειξης μίας σημαντικής αφηγηματικής στιγμής. Ωστόστο καμιά από αυτές τις περιγραφές σύμφωνα με το συγγραφέα του άρθρου δεν μπορεί να περιγράψει με ακρίβεια τη χρήση του μέσα στο βιβίο και στο άρθρο ο συγγραφέας αναλύει αυτό το πρόβλημα.

Oded Lipschits, "Persian Period Finds from Jerusalem: Facts and Interpretations"
Η βαβυλωνιακή, περσική και πρώιμη ελληνιστική περίοδος είναι μοναδικές στην ιστορία του Ιούδα. Αποτελούν κατά κάποιον τρόπο ένα είδος " διαλείμματος" μεταξύ δύο περιόδων μεγαλείου και πολιτικής ανεξαρτησίας. Στο άρθρο παρουσιάζονται τα αρχαιολογικά ευρήματα από την Ιερουσαλήμ κατά την περσική και την πρώιμη ελληνιστική περίοδο. Επίσης γίνεται μία εκτίμηση της κατοικημένης περιοχής της πόλης και του πληθυσμού της με βάση τα αρχαιολογικά δεδομένα. Στο άρθρο δίνεται έμφαση στη σημασία του λόγου Ophel ως την κύρια κατοικημένη περιοχή σε αυτές τις περιόδους, η οποία παρουσιάζει μοναδικό ενδιαφέρον για την αρχαιολογική και ιστορική έρευνα της αρχαίς Ιερουσαλήμ.

BMCR: νέες βιβλιοκρισίες

Στην ιστοσελίδα του Bryn Mawr Classisal Review έχουν δημοσιευθεί οι εξής βιβλιοκρισίες:

Seyoon Kim, Christ and Caesar: The Gospel and the Roman Empire in the Writings of Paul and Luke. Grand Rapids, Mich.: William B. Eerdmans Publishing Company, 2008
ΙSBN 978-0-8028-6008-8
Reviewed by Joseph D. Fantin

William B. Irvine, A Guide to the Good Life: The Ancient Art of Stoic Joy. Oxford/New York: 2009.
ISBN 9780195374612
Reviewed by Walter M. Roberts III

Gregory S. Aldrete, Daily Life in the Roman City: Rome, Pompeii, and Ostia (paperback edition; first published 2004). Norman: 2009
ISBN 9780806140278
Reviewed by Gretchen Kreahling McKay

Nicholas D. Cahill, Love for Lydia: A Sardis Anniversary Volume Presented to Crawford H. Greenewalt, Jr. Archaeological Exploration of Sardis; Report 4. Cambridge, Mass./London: 2009
ISBN 9780674031951
Reviewed by Naoise Mac Sweeney
Reviewed by Gretchen Kreahling McKay

Ένα νέο βιβλίο για τον αρχαίο νόμο / A new book on ancient law

Από τον εκδοτικό οίκο Eisenbrauns θα κυκλοφορήσει το Νοέμβριο ένας τόμος με άρθρα του καθηγητή Raymond Westbrook (1946-2009) και με θέματα σχετικά με τα νομικά συστήματα της αρχαίας Εγγύς Ανατολής και Μεσογείου:

Law from the Tigris to the Tiber; The Writings of Raymond Westbrook, by Raymond Westbrook
τόμοι 1 και 2
Edited by Bruce Wells and F. Rachel Magdalene
Eisenbrauns 2009
ISBN: 1-57506-177-5
84 δολάρια (με την έκπτωση που προσφέρει ο εκδοτικός οίκος μέχρι 31/12/2009

Ο πρώτος τόμος, The Shared Tradition, περιέχει 16 μελέτες του Westbrook, οι οποίες εκθέτουν τη θεωρία του ερευνητή ότι υπάρχει μία κοινή νομική παράδοση στους λαούς της Μεσοποταμίας, στον Ισραήλ κι ακόμη στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη. Ο δεύτερος τόμος, The Shared Tradition, περιέχει 28 άρθρα, όπου ο Westbrook εφαρμόζει τη δική του μέθοδο νομικής ανάλυσης, την οποία εφάρμοσε σε πολλά κείμενα της Μεσοποταμίας και της Βίβλου (κώδικες νόμων, αφηγήσεις κτλ.).

Τόμος 1

Preface
Introduction

Part One: The Tradition in the Law Codes
1. Biblical and Cuneiform Law Codes
2. The Nature and Origins of the Twelve Tables
3. Cuneiform Law Codes and the Origins of Legislation
4. What Is the Covenant Code?
5. Codification and Canonization
6. Codex Hammurabi and the Ends of the Earth

Part Two: The Tradition in Legal Practice
7. Social Justice in the Ancient Near East
8. Slave and Master in Ancient Near Eastern Law
9. Patronage in the Ancient Near East
10. Adultery in Ancient Near Eastern Law
11. Witchcraft and the Law in the Ancient Near East

Part Three: The Tradition in Greco-Roman Law
12. The Trial Scene in the Iliad
13. Penelope’s Dowry and Odysseus’ Kingship
14. The Coherence of the Lex Aquilia
15. Restrictions on Alienation of Property in Early Roman Law
16. Vitae Necisque Potestas


Τόμος 2

Preface  About the Editors  Introduction: Law as Method 

Part One: Cuneiform Sources
1. The Edict of Tudhaliya IV
2. Hard Times: CT 45 37
3. The Liability of an Innocent Purchaser of Stolen Goods in Early Mesopotamian Law
4. The Old Babylonian Term nap arum
5. The Phrase "His Heart Is Satisfied" in Ancient Near Eastern Legal Sources
6. The Case of the Elusive Debtors: CT 4 6a and CT 6 34b
7. Social Justice and Creative Jurisprudence in Late Bronze Age Syria
8. A Death in the Family: Codex Eshnunna 17-18 Revisited
9. The Adoption Laws of Codex Hammurabi
10. The Female Slave
11. A Sumerian Freedman
12. The Quality of Freedom in Neo-Babylonian Manumissions
13. Judges in the Cuneiform Sources
14. Evidentiary Procedure in the Middle Assyrian Laws
15. ZIZ2.DA / kiššatum
16. The Enforcement of Morals in Mesopotamian Law
17. A Matter of Life and Death
18. International Law in the Amarna Age
19. Babylonian Diplomacy in the Amarna Letters

Part Two: Biblical Sources
20. Biblical Law
21. The Laws of Biblical Israel
22. Lex Talionis and Exodus 21:22-25
23. The Deposit Law of Exodus 21:6-12
24. Who Led the Scapegoat in Leviticus 16:21?
25. The Prohibition on Restoration of Marriage in Deuteronomy 24:1-4
26. Riddles in Deuteronomic Law
27. The Trial of Jeremiah
28. Legalistic "Glosses" in Biblical Narratives

Τα πρόσφατα ευρήματα στην Ιππώνα (Sussita) / The recent findings in Hippos (Sussita)

Στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation έχει αναρτηθεί ένα σύντομο άρθρο σχετικά με τα ευρήματα της 10ης περιόδου ανασκαφών αρχαιολογικής αποστολής του Παν/μίου της Haifa στον αρχαιολογικό χώρο της αρχαίας Ιππώνος.

Οι εργασίες έφεραν στο φως ένα κτίριο που πιθανόν να ήταν ωδείον ή βουλευτήριο, το οποίο χρονολογείται σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις στον 1ο αι. π.Χ. έως και τον 1ο αι. μ.Χ. καθώς κι ένα δημόσιο κτίριο στον τύπο της βασιλικής (η δεύτερη του είδους που βρέθηκε στο Ισραήλ). Επίσης βρέθηκαν τρία αγαλματίδια της θεάς Αφροδίτης, που όλα χρονολογούνται στον 1ο ή 2ο αι. μ.Χ.
Το άρθρο συνδέει τα δημόσια κτίρια που βρέθηκαν στην αρχαία πόλη με τον Ηρώδη και παραθέτει τα συμπεράσματα των αρχαιολόγων που εργάστηκαν στις ανασκαφές:

"At the close of the tenth season of excavations, we have revealed an abundance of public structures in the city, most likely associated with the reign of Herod in the first century BCE. Until now we have assumed that the wave of construction that took place during Herod's reign was primarily in Jewish cities, but the findings at Sussita are evidence of the king's influence on pagan cities under his rule too."

Για να διαβάσετε το σχετικό άρθρο, πατήστε εδώ.

National Geographic: άρθρο για το λίθινο δοχείο της Ιερουσαλήμ / National Geographic: article on the stone vessel of Jerusalem

Στην ιστοσελίδα του National Geographic έχει αναρτηθεί ένα άρθρο σχετικά με το λίθινο δοχείο που βρέθηκε πρόσφατα στην Ιερουσαλήμ και το οποίο φέρει μία δεκάστιχη επιγραφή, την οποία οι επιστήμονες δεν κατόρθωσαν ακόμη να αποκρυπτογραφήσουν (στην ανεύρεσή της είχαμε αναφερθεί σε παλαίοτερο δημοσίευμα). Μολονότι το δημοσίευμα έχει μία δόση υπερβολής, είναι ιδιαίτερα κατατοπιστικό σε γενικές γραμμές. Για να το διαβάσετε, πατήστε εδώ.

Ανεύρεση αρχαίας συναγωγής στα Μάγδαλα / Discovery of an ancient synagogue in Magdala

Από το ιστολόγιο του Jim West πληροφορηθήκαμε την είδηση της ανεύρεσης αρχαίας συναγωγής στα Μάγδαλα (σημερινή Migdal), της αρχαιότερης -σύμφωνα με το δημοσίευμα της Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων του Ισραήλ- που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.
Η συναγωγή χρονολογείται στην περίοδο του Δεύτερου Ναού (50 π.Χ. - 100 μ.Χ.). Ο κύριος χώρος της είναι 120 τ.μ., στους τοίχους γύρω είναι κτισμένοι πάγκοι για τους πιστούς . Οι τοίχοι είχαν χρωματιστό σοβά και στο δάπεδο υπήρχε μωσαϊκό. Στον κεντρικό αυτό χώρο ανευρέθηκε επίσης μία πέτρα που φέρει σκαλισμένη παράσταση επτάφωτης λυχνίας (menorah) με αμφορείς δεξιά και αριστερά. Υπεύθυνοι της ανασκαφής ήταν οι Dina Avshalom-Gorni και Arfan Najar της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Ισραήλ.
Η αρχαιολόγος Dina Avshalom-Gorni έκανε τις εξής δηλώσεις που παραθέτουμε αυτούσιες:

"We are dealing with an exciting and unique find. This is the first time that a menorah decoration has been discovered from the days when the SecondTemple was still standing. This is the first menorah to be discovered in a Jewish context and that dates to the Second Temple period/beginning of the Early Roman period. We can assume that the engraving that appears on the stone, which the Israel Antiquities Authority uncovered, was done by an artist who saw the seven-branched menorah with his own eyes in the Temple in Jerusalem. The synagogue that was uncovered joins just six other synagogues in the world that are known to date to the Second Temple period".

Για να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο, πατήστε εδώ.

Bormann: Σύγχρονη ιστορική επιστήμη και εξήγηση (1) / Recent historical discourse and exegesis (1)

Σε αυτήν και σε μερικές επόμενες αναρτήσεις θα παρουσιάσουμε την περίληψη ενός άρθρου του Lukas Bormann, το οποίο δημοσιεύθηκε στο τελευταίο τεύχος του Evangelische Theologie 69,3 (2009):

“Kulturwissenschaft und Exegese. Gegenwärtige Geschichtsdiskurse und die biblische Geschichtskonzeption“, 166-185

Όπως σημειώνει και ο ίδιος ο συγγραφέας το κείμενο στηρίζεται σε μία εισήγησή του στη συνάντηση της SNTS τον Ιούλιο 2007

1. Εισαγωγή

Ο συγγραφέας στην αρχή του άρθρου του παρατηρεί ότι η επιστήμη της ερμηνείας της Κ.Δ. συχνά ανατρέχει στις μεθόδους και στις θεωρητικές βάσεις του τρόπου εργασίας της. Αυτό εν πολλοίς συνδέεται με ανάλογες κινήσεις που παρατηρούνται στις ιστορικές επιστήμες και στις ανθρωπιστικές επιστήμες γενικότερα, οι οποίες μπορούν να χαρακτηρισθούν ως «πολιτισμική στροφή» (cultural turn). Αυτός ο νέος προσανατολισμός (στροφή) προκύπτει από την πράξη της ιστορικής και γενικότερα επιστημονικής έρευνας των ανθρωπιστικών επιστημών. Ο συγγραφέας σκοπεύει στο άρθρο του να συμπληρώσει τα όσα παλαιότερα διατυπώθηκαν από καθολικής πλευράς από τους Knut Backhaus / Gerd Häfner και από ευαγγελικής από τους Eckart Reinmuth / Jens Schröter σχετικά με τη σχέση της ιστορικής θεωρίας και της θεολογικά προσανατολισμένης εξήγησης της Κ.Δ.

2. Η συζήτηση περί ιστορίας και η επιστήμη του πολιτισμού

Κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι λεγόμενες ανθρωπιστικές επιστήμες παρουσίασαν μεγάλη εξέλιξη στη Γερμανία. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δύο ήταν οι θέσεις που κυριαρχούσαν σε αυτές. Από τη μία η θέση του Dilthey ότι οι ανθρωπιστικές επιστήμες πρέπει να ερμηνεύουν και να προσπαθούν να κατανοήσουν τις πνευματικές σχέσεις και τις «εκφράσεις της ανθρώπινης ζωής». Από την άλλη κυριαρχούσαν οι ερμηνευτικές προϋποθέσεις, οι οποίες προέκυψαν από την φιλοσοφία της ύπαρξης και αποτυπώθηκαν εν πολλοίς στο έργο του H.- G. Gadamer, Wahrheit und Methode. Οι ερμηνευτικές θέσεις μάλιστα του Gadamer επηρέασαν κι εξακολουθούν να επηρεάζουν την ερμηνεία της Κ.Δ.

Από τα τέλη του 1960 και αρχές του ’70 άρχισαν να εντάσσονται στην ερμηνεία (και γενικότερα στις ανθρωπιστικές επιστήμες) ερωτήματα προερχόμενα από την κοινωνιολογική επιστήμη, βλ. π.χ. τη Σχολή του Bielefeld, η οποία ασχολήθηκε με μεγέθη της κοινωνικής δομής όπως οικονομία, τάξεις, ελίτ κτλ. Ταυτόχρονα αναπτύσσεται η λεγόμενη μικροϊστορία που σκοπό έχει να καλύψει τα κενά της μακροϊστορίας.

Παράλληλα προς τη θεμελίωση της ιστορίας της κοινωνίας εμφανίζεται η τάση τονισμού του εξατομικευμένου ιστορικού γεγονότος ως ουσιαστικής κατηγορίας της ιστορικής έρευνας και κατανόησης. Ο Nipperdey εισάγει τον όρο της ιστορικής ανθρωπολογίας, η οποία ενδιαφέρεται για το άτομο και τον τρόπο που αυτό αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον κόσμο. Τις ίδιες θέσεις για τη σημασία του ατόμου μέσα στην ιστορία επαναλαμβάνει και ο Burke.

Γενικά εμφανίζονται πια δύο τάσεις στην ιστορική έρευνα και ερμηνεία. Από τη μία κοινωνιολογικά και εμπειρικά προσανατολισμένη περιγραφή και ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων. Από την άλλη η επιφυλακτικότητα ότι όλα μέσα στην ιστορία μπορούν να ερμηνευθούν με τη βοήθεια της μελέτης κοινωνικών μεγεθών και θεσμών και ο τονισμός του ρόλου του ατόμου μέσα στην κοινωνία και την ιστορία.

Αυτή η «αντιπαράθεση» των δύο τάσεων απασχόλησε και το γνωστό ιστορικό της αρχαιότητας Paul Veyne. Σκοπός του ήταν να γράψει ιστορία σε ένα υψηλό μεθοδικό επίπεδο. Αυτό προϋποθέτει την ένταξη στην έρευνά του κοινωνιολογικών θεωριών και μοντέλων. Τόνισε όμως την ανάγκη συγκεκριμενοποίησης αυτών των μοντέλων μέσα στην υπό έρευνα ιστορική πραγματικότητα.

Η πολιτισμική στροφή στη δεκαετία του ’80 έβαλε στη συζήτηση μία σειρά θεμάτων. Ανάμεσα στις διαπιστώσεις είναι ότι πολλοί από τους πρωταγωνιστές και τις πρωταγωνίστριες της ιστορίας δε είχαν λόγο μέχρι εκείνη την στιγμή στις μελέτες για το παρελθόν. Στον αγγλοσαξονικό κόσμο η αντίδραση σε αυτό το καθεστώς εκφράστηκε μέσα από επιμέρους επιστημονικούς κλάδους των cultural studies όπως women studies, black studies, post-colonial studies. Εδώ η ιστορία ως ιστορική καταγραφή κατανοείται ως τρόπος διαμόρφωσης της ταυτότητας και τονίζεται η λειτουργία της για ομάδες, φυλές, τάξεις και φύλα. Σύμφωνα με το σχήμα του Harris η ιστορία ως καταγραφή του ιστορικού γεγονότος είναι υπερδομή (superstructure) κι επομένως υπεύθυνη για τη διαμόρφωση ιδεολογίας και νομιμοποίησης. Υπό αυτήν την έννοια η ιστορική καταγραφή είναι προϊόν ενός πολιτισμικού οικοδομήματος.

Στη Γερμανία και τη Γαλλία η πορεία υπήρξε λίγο διαφορετική. Υπάρχει ο τονισμός του ρόλου του ατόμου μέσα στην ιστορία, τίθενται παρόμοια ερωτήματα, χωρίς όμως να συνδέονται με μία διαμαρτυρία κατά των πολιτικών και κοινωνικών θεσμών. Υπάρχει η αναζήτηση νέων μεθόδων και εκδηλώνεται μία τάση απομάκρυνσης από τα κοινωνιολογικά μοντέλα. Αυτά οδηγούν στην συγκρότηση αυτού που στη Γερμανία ονομάζεται Ιστορική Ανθρωπολογία, η οποία όμως εδώ συνδέεται περισσότερο με την εθνογραφία. Βασικό προγραμματικό κείμενό της είναι το άρθρο του H. Medick, “Missionare im Ruderboot? Ethnologische Erkenntnisweisen als Herausforderung an die Sozialgeschichte” (1989). Σε αυτό τονίζεται την ανάγκη στροφής από τη μελέτη των κεντρικών γεγονότων (που συχνά συνδέονται με μεγάλες αλλαγές) προς εκείνα που λαμβάνουν χώρα στα περιθώρια του ιστορικού γίγνεσθαι. Σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν τώρα οι μελέτες των Mary Douglas, Victor Turner, Clifford Geertz, Pierre Bourdieu. Αυτές τόνισαν την ανάγκη κατανόησης των κοινωνιών ως σύνθετων κοινωνικών συστημάτων, όπου παράλληλα με τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά ζητήματα σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν επίσης η συμβολική επικοινωνία και αλληλεπίδραση.

Το νέο τεύχος του CurBR

Στο νέο τεύχος του Currents in Biblical Research 8:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Rodney K. Duke, "Recent Research in Chronicles", 10-50

Στο άρθρο εξετάζονται οι τάσεις στην έρευνα των βιβλίων των Χρονικών από το 1994 μέχρι το 2007. Οι περισσότερες τάσεις που εδραιώθηκαν ήδη μέχρι το 1993 συνεχίσθηκαν σε βάθος στα επόμενα χρόνια, αν και υπάρχουν και μερικές αποκλίσεις από αυτές. Οι κυρίαρχες τάσεις είναι: ο εντοπισμός των διαφορών μεταξύ των βιβλίων των Χρονικών και εκείνου των Έσδρα-Νεεμία και η εξήγηση ότι προέρχονται από διαφορετικούς συγγραφείς/αναθεωρητές. Η συνειδητοποίηση του σημαντικού ρόλου των γενεαλογιών. Η εξέταση της λογοτεχνικής τέχνης του συγγραφέα των Χρονικών. Στις νεότερες τάσεις συμπεριλαμβάνονται: η αναζήτηση της σχέσης της προφορικότητας από μία και του γραπτού κειμένου από την άλλη, η αξιοποίηση στοιχείων από την κοινωνιολογική κατανόηση της Περσικής και της ελληνιστικής περιόδου γενικότερα. Τα τελευταία χρόνια εκδόθηκαν επίσης πολλά υπομνήματα.

Sean A. Adams, "Evaluating 1 Thessalonians: An Outline of Holistic Approaches to 1 Thessalonians in the Last 25 Years", 51-70
Στο άρθρο παρουσιάζονται μελέτες, οι οποίες δημοσιεύθηκαν κατά τα τελευταία 25 χρόνια, οι οποίες αποπειρώνται να προσφέρουν μία ολιστική προσέγγιση της κατανόησης και ερμηνείας της 1 Θεσσ όπως: επιστολική, ρητορική, θεολογική, γλωσσολογική και διάφορους συνδυασμούς των προηγουμένων. Παρουσιάζονται οι εκπρόσωποι κάθε άποψης και οι οπτικές τους καθώς επίσης και η δομή του κειμένου, την οποία αυτοί προτείνουν. Επίσης ο συγγραφέας του άρθρου προσπαθεί να προσφέρει τόσο μία επισκόπηση των ιδιαίτερων προσεγγίσεων της 1 Θεσσ όσο και μία σκιαγράφηση της κριτικής και των αδυναμιών των επιμέρους μεθόδων. Το άρθρο κλείνει με μια σύντομη παρατήρηση όσον αφορά στο μεταβατικό στάδιο, στο οποίο βρίσκεται σήμερα η μελέτη της επιστολής.

Kelly R. Iverson, "Orality and the Gospels: A Survey of Recent Research", 71-106
Κατά τα τελευταία 30 χρόνια έλαβαν χώρα σημαντικές εξελίξεις όσον αφορά στην εφαρμογή των θεωριών περί προφορικότητας στη μελέτη των ευαγγελίων. Στόχος αυτού του άρθρου είναι να προσφέρει μία επισκόπηση του πεδίου έρευνας μέσα από την έρευνα του έργου των κύριων εκπροσώπων αυτής της τάσης δηλ. των Werner Kelber, Joanna Dewey, Paul Achtemeier, Peter Botha, Richard Horsley and Jonathan Draper, Kenneth Bailey, James Dunn, Richard Bauckham, David Rhoads and Whitney Shiner. Η μελέτη ξεκινά με μία συζήτηση των σημαντικότερων μελετών, προτού στραφεί ειδικά στον εκ νέου ορισμό της προφορικότητας και των συνεπειών που αυτός έχει στην έρευνα των ευαγγελίων. Το άρθρο καταλήγει με τη διαπίστωση ότι, ενώ η αξιοποίηση της προφορικότητας άνοιξε δρόμους σε ορισμένους τομείς της έρευνας των ευαγγελίων, παραμένει γενικά μία παραμελημένη και λίγο αξιοποιημένη διάσταση της ερμηνείας της Κ.Δ.

Gideon Bohak, "Prolegomena to the Study of the Jewish Magical Tradition", 107-150
Κατά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μία σταθερή αύξηση του ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος για την ιουδαϊκή μαγεία. Στο παρόν άρθρο ο συγγραφέας αναζητά το έργο, που έχει μέχρι σήμερα γίνει σε αυτόν τον τομέα, προσπαθεί να εξηγήσει πώς η περαιτέρω μελέτη των ιουδαϊκών μαγικών κειμένων και αντικειμένων μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μελέτη του Ιουδαϊσμού στο σύνολό του και να προσφέρει ένα προσχέδιο για την περαιτέρω αξιοποίηση αυτού του τομέα έρευνας. H κύρια διαπίστωση είναι ότι ο αριθμός των αδημοσίευτων πρωτογενών πηγών για τη μελέτη της ιουδαϊκής μαγείας αυξάνει συνεχώς και ότι αυτές οι πηγές μπορούν να λειτουργήσουν ως αφετηρία για κάθε σοβαρή μελέτη της ιουδαϊκής μαγικής παράδοσης από την αρχαιότητα μέχρι τον 21ο αι. Μια τέτοια μελέτη θα πρέπει να συγκρίνει τα ιουδαϊκά μαγικά κείμενα και τις ιουδαϊκές μαγικές πρακτικές κάθε ιστορικής περιόδου με εκείνες του σύγχρονου προς αυτές μη ιουδαϊκού κόσμου και να εντοπίσεις πιθανές διαδικασίες διαπολιτισμικής επαφής και να συγκρίνει τα ιουδαϊκά μαγικά κείμενα και τις ιουδαϊκές μαγικές πρακτικές της μίας περιόδου με εκείνες μίας άλλη έτσι ώστε να εντοπίσει ενδοϊουδαϊκές διαδικασίες συνέχισης και παράδοσής τους. Τέλος μία τέτοια μελέτη πρέπει να εντοπίσει τη θέση που καταλαμβάνουν τέτοιες μαγικές πρακτικές κι εκείνοι που τις επιτελούν μέσα στην ιουδαϊκή κοινωνία διαφορετικών εποχών και μέσα σε διαφορετικές ιουδαϊκές κοινότητες.

Η επιγραφή του Γαβριήλ και ο Μεσσίας / The Gabriel inscription and Messiah

Από το ιστολόγιο του Jim Davila πληροφορούμαστε ότι ο Dr. Victor Sasson ανάρτησε στο ιστολόγιό του ένα σύντομο άρθρο σχετικά με τη λεγόμενη "Αποκάλυψη του Γαβριήλ" αλλά και για τον τρόπο που αντιλαμβάνονται ο Ιουδαϊσμός και ο Χριστιανισμός το πρόσωπο του Μεσσία. Ο Sasson ασκεί κριτική στον τρόπο που ο Χριστιανισμός κατανόησε τον Μεσσία και θεωρεί ότι πρόκειται για μία παρανόηση του πνεύματος της βιβλικής Γραφής (επιμένει επίσης ότι ο όρος Παλαιά Διαθήκη είναι εσφαλμένος).
Καταλήγει το κείμενό του ως εξής:

The Vision of Gabriel contains a text that is similar to other earlier biblical prophetic texts that speak of apocalyptic visions and of dire consequences. The language used is more akin to later Hebrew, reminiscent of Mishnaic. While certain words and phrases are repeated in the text, there is not one single mention of the word mashiah.
Based on the Hebrew Scriptures, the mashiah that the Jews have always hoped for and waited for cannot be a dead and risen individual. He is an anointed one, divinely ordained for a mission – a mission to herald peace, justice and universal good to His people and to the world. From the point of view of the Hebrew canonical sacred writings – the Hebrew Scriptures - and authoritative, mainstream Jewish traditions, the messiah is not a personal saviour. The sole personal and universal Saviour is God himself, and He is so proclaimed in the Pentateuch and in the Hebrew Prophets. “I am, I am the Lord, and there is no other Saviour besides me” (Isa. 43:11), and “I am the First and I am the Last and besides me there is no other God” (Isa. 44:6). The concept of a resurrected messiah is a thoroughly foreign/Hellenized/Greek concept, patently spurious and has no place in the culture of the Hebrew Bible and normative Judaism.

Για να διαβάσετε το σχετικό κείμενο, πατήστε εδώ.

[Α.Τ.: Εκτιμώ ότι το πολύ ενδιαφέρον κείμενο του Sasson (ιδιαίτερα όσον αφορά τα όσα λέει για το πρόσωπο του Μεσσία στον Ιουδαϊσμό) διαπνέεται από μία πολεμική διάθεση εναντίον του Χριστιανισμού, που ίσως δεν έχει θέση σε ένα επιστημονικό κείμενο (κατά ανάλογο τρόπο που μία αντι-ιουδαϊκή πολεμική δεν έχει επίσης θέση σε αυτό) . Επιπλέον νομίζω ότι δε μπορεί κανείς να μιλά για εσφαλμένες ερμηνείες, ιδιαίτερα, όταν κανείς μελετά κείμενα και ιδέες μέσα από την προοπτική της Rezeptionsgeschichte. Από μια καθαρά επιστημονική οπτική γωνία είναι ενδιαφέρον να μελετήσει κανείς πώς ο Χριστιανισμός αφομοίωσε και ενέταξε στη δική του θεολογία στοιχεία της Ιουδαϊκής πίστης και παράδοσης.]