Τρίτη 19 Ιουλίου 2016

Οι ιουδαϊκές κατακόμβες στην Ρώμη / Jewish catacombs in Rome

Στην ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας Τhe Times of Israel δημοσιεύεται ένα σύντομο άρθρο με αρκετό φωτογραφικό υλικό που περιγράφει τις ρωμαϊκές κατακόμβες και κυρίως εκείνες στη Vigna Randanini: 

Δευτέρα 18 Ιουλίου 2016

Φωτογραφία της ημέρας: Δερμάτινο ρωμαϊκό παπούτσι / Photo of the day: Roman leather show


Δερμάτινο παπούτσι που βρέθηκε σε πηγάδι στό το ρωμαϊκό φρούριο Saalbruck (κοντά στην Φρανκφούρτη). 1ος αι. μ.Χ. Το φρούριο βρισκόταν στα όρια μεταξύ των γερμανικών εδαφών που είχαν κατακτηθεί από τους Ρωμαίους κι εκείνα που παρέμεναν κάτω από τον έλεγχο των γερμανικών φύλων. Κτίσθηκε γύρω στο 90 μ.Χ. και παρέμεινε σε λειτουργία μέχρι το 260 μ.Χ. Σήμερα έχει αναστηλωθεί και είναι ένα από τα προστατευόμενα από την UNESCO πολιτιστικά μνημεία.
Ανασκαφές σε διάφορα σημεία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας έφεραν στο φως πλήθος υποδημάτων της ρωμαϊκής περιόδου και παρείχαν πληροφορίες για τη μόδα και τις συνήθειες των ανθρώπων της αρχαιότητας. Οι Ρωμαίοι θεωρούνται οι εφευρέτες του παπουτσιού που καλύπτει όλο το πόδι. Τα παλαιότερα μοντέλα είχαν σχετικά μυτερή και σηκωμένη άκρη μπροστά, ενώ αργότερα αποκτούν περισσότερο στρογγυλό σχήμα. Τέτοια παπούτσια αποτελούνταν από ένα ή δύο δερμάτινα επάνω μέρη κι έναν πάτο στον οποίο καρφώνονταν με καρφιά τα επάνω τμήματα. Οι συγκλητικοί φορούσαν συνήθως τα λεγόμενα calcei σε κόκκινο χρώμα (ενώ οι ιππείς τα ίδια σε μαύρο) κι οι φτωχότερες ομάδες τα perones. Yπήρχαν, ωστόσο, κι άλλοι τύποι παπουτσιών, όπως caligae, carbatinae, issandalia, solea, carbatinae κ.ά. 

Περισσότερες πληροφορίες: Roman Footwear of the People

Βάση δεδομένων αρχαίων συμβολαίων / Databank of ancient contracts

H βάση δεδομένων με το όνομα Synallagma παρέχει πρόσβαση σε 6000 περίπου αρχαία νομικά κείμενα στα ελληνικά των ελληνιστικών, ρωμαϊκών και βυζαντινών χρόνων. Μας παρέχουν πληροφορίες για την κοινωνική ζωή στις πόλεις του αρχαίου κόσμου, την  διακίνηση των χρημάτων και το ρόλο των γυναικών στην οικονομική ζωή της αρχαιότητας.

Κυριακή 17 Ιουλίου 2016

Φωτογραφία της ημέρας: ρίχνοντας τα ζάρια / Photo of the day: throwing the dice

Φωτο 1: Ρωμαϊκά ζάρια και κύπελλο. Βρέθηκαν στο Λονδίνο
(Πηγή: BBC Primary History)

Ένα από τα αγαπημένα παιχνίδια των Ρωμαίων ήταν τα ζάρια. Έχουν βρεθεί πολλών ειδών ζάρια ανάμεσα στα οποία και ζάρια όπως αυτά που εικονίζονται στις φωτογραφίες 1 και 2. Παρά τη δημοτικότητά τους (ή μάλλον εξαιτίας της) τα τυχερά παιχνίδια απαγορεύτηκαν με διάφορους νόμους (όπως, για παράδειγμα, τους Lex Cornelia και Lex Publicia), χωρίς όμως αυτό να αποτρέψει τελικά τους Ρωμαίους από την αγαπημένη τους συνήθεια. Απεναντίας, είναι γνωστό ότι ακόμη και Ρωμαίοι αυτοκράτορες, όπως ο Νέρων ή ο Κόμμοδος, τα είχαν τρελή αδυναμία. 
Dice
Roman, 1st century AD
Musée Condé
Φωτο 2: Ρωμαϊκά ζάρια (1ος αι. μ.Χ.), Musée Condé
Τα ζάρια στις φωτογραφίες ονομάζονταν tesserae. Συνήθως κατασκευάζονταν από οστά ζώων (ή μόλυβο) κι ήταν αρκετά μικρά για να χωρούν στο στόμα ώστε να μπορούν να μεταφερθούν εύκολα και να κρυφτούν. Το υψηλό σκορ ονομαζόταν "Venus" και το χειρότερο "Canis". Τέτοια τυχερά παιχνίδια παίζονταν στις ταβέρνες και τα πορνεία της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. 
Με την άδεια του κράτους τέτοια παιχνίδια με ζάρια παίζονταν κατά τα Saturnalia κι ήταν φυσικά μία αγαπημένη απασχόληση των στρατιωτών. Ήδη στην ΚΔ γίνεται λόγος για τους στρατιώτες οι οποίοι έπαιξαν στα ζάρια τα ρούχα του σταυρωμένου Ιησού, (Λκ 23,34· Ιω 19,24), κάτι συνηθισμένο σε τέτοιες δημόσιες εκτελέσεις. 

Ένα νέο βιβλίο για την έννοια του χώρου στα βιβλικά κείμενα / A new book on space in biblical texts

Media of Constructions of Space IIIΑπό τον εκδοτικό οίκο Bloombury T & T Clark κυκλοφόρησε ένας νέος συλλογικός τόμος σχετικά με τον χρόνο ως κατασκευή και ιδιαίτερα στη συνάφεια του ιερού. Οι μελέτες του τόμου υπογραμμίζουν τη διαλεκτική δυναμική σχέση μεταξύ ιερού και του χώρουν και πώς οι αλλαγές στην κατανόηση του χώρου έφεραν και την αλλαγή στον τρόπο αντίληψης του ιερού. 

Jorunn Økland, J. Cornelis de Vos, Karen J. Wenell (eds.), Constructions of Space III: Biblical Spatiality and the Sacred, The Library of Hebrew Bible/Old Testament Studies 540, Bloombury T & T Clark 2016
264 pp.
ISBN: 9780567115164
£68.40

Περιεχόμενα
  • Introduction - the Editors
Part I: Hebrew Bible
  • Chapter 1: Holy Men in Space, Stuart Lasine, Wichita State University, USA
  • Chapter 2: Egypt as a Space of Fear and a Space of Hope, Roland Boer, University of Newcastle, Australia
  • Chapter 3: Mythical Space and Mythical Time: Jerusalem as the Site of the Last Judgement, Klaus Bieberstein, Otto-Friedrich-University, Germany
  • Chapter 4: The Threshing Floor as Sacred Space in the Hebrew Bible: A Spatial and Anthroplogical Perspective, Tamara Prosaic, Monash University, Australia
  • Chapter 5: Taking Issue with Thirdspace: Reading Soja, Lefebvre and the Bible, Chris Meredith, University of Winchester, UK


Part II: New Testament and Intertestamental Literature
  • Chapter 7: What Happened to Heaven when the Righteous Finally Arrived? Transformation, Space and Redemption in 2 Baruch 51, Liv Ingeborg Lied, MF Norwegian School of Theology, Norway
  • Chapter 8: Death, Burial, and Sacred Space in the Temple Scroll, Nora David, Institute for Jewish Studies at the University of Vienna, Austria
  • Chapter 9: The Kingdom of God as 'Space in Motion' Towards a More Architectural Approach, Karen Wenell, University of Birmingham, UK
  • Chapter 10: Lukan Narrative Spatiality in Transition: A Reading of Acts 11.19-12.25 for Its Spaces, Matthew Sleeman, Oak Hill Theological College, UK
  • Chapter 11: Hebrews 3.7-4.11 and the Function of Mental Time-Space Landscapes, J. Cornelis de Vos, University of Münster, Germany
  • Chapter 12: Carnelian and Caryatids: Sacred Space in the Apocalypse of John, Jorunn Okland, Centre for Gender Research at the University of Oslo, Norway 


Στο τρέχον τεύχος του JECH / In the current issue of JECH

Journal of Early Christian History 5:2 (2015)

  • Wynand De Beer, "The Patristic Understanding of the Six Days (Hexaemeron)," 3-23 (abstract)
  • Janelle Peters, "Rahab, Esther and Judith as models for church leadership in 1 Clement," 94-110 (abstract)
  • Adele Reinhartz, "Torah reading in the Johannine community," 111-116 (abstract)
  • Theodore Sabo, "All Eye : a metaphor from Ezekiel in the Desert Fathers, the School of Gaza, and Gregory Palamas," 117-131 (abstract)
  • Jan G. Van der Watt, "The situation in 2 John : a worried presbyter," 132-156 (abstract)
  • Eugene Bezuidenhout, "In the beginning : a new interpretation of Genesis : review," 157-183 (abstract)

Το τρέχον τεύχος του TynBull / The current issue of TynBull

Tyndale Bulletin 67:1 (2016)

  • Matthew Hamilton, "An Unpublished Fragment of Deuteronomy: Chester Beatty Papyrus VI, Folio 105, Fragment 2, Recto," 1-6
  • Deuk-il Shin, "The Translation of the Hebrew Term Nir: 'David's Yoke?'," 7-22
  • Brian P. Irwin, "The Curious Incident of the Boys and the Bears: 2 Kings 2 and the Prophetic Authority of Elisha," 23-36
  • Gregory Cook, "Nahum's Prophetic Name," 37-40
  • John K. Goodrich, "The Word of God Has Not Failed: God's Faithfulness and Israel's Salvation in Tobit 14:3-7 and Romans 9–11," 41-62
  • J. R. Harrison, "The Erasure of Distinction: Paul and the Politics of Dishonour," 63-86
  • Mark D. Owens, "Spiritual Warfare and the Church's Mission According to Ephesians 6:10-17," 87-104
  • Paul S. Cable, "Imitatio Christianorum: The Function of Believers as Examples in Philippians," 105-126
  • Kyu Seop Kim, "Better Than the Blood of Abel?: Some Remarks on Abel in Hebrews 12:24," 127-136
  • Terry Griffith, "The Translation of Ho Proagoon in 2 John 9," 137-144
  • Brian J. Wright, "Ancient Rome's Daily News Publication with Some Likely Implications for Early Christian Studies," 145


Σάββατο 16 Ιουλίου 2016

Φωτογραφία της ημέρας: το καθημερινό μας ψωμί / Photo of the day: our daily bread

Φωτο 1. Ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο βρέθηκε στην Πομπηία
(Πηγή: www.ancientresources.com)
Το αντικείμενο της εικόνας είναι ένα καρβέλι ψωμί, το οποίο βρέθηκε στα ερείπια της αρχαίας Πομπηίας. Αριστερά διακρίνεται η σφραγίδα του αρτοποιείου που το κατασκεύασε. Τέτοιες σφραγίδες έχουν έρθει στο φως (βλ. φωτο 2) και διέσωζαν το όνομα του αρτοποιείου που είχε παρασκευάσει το ψωμί ή ότι το ψωμί είχε κατασκευαστεί για συγκεκριμένους αγοραστές (ή ακόμη κι ότι ήταν για διάθεση στο ευρύτερο κοινό). Η σφραγίδα μπορούσε επίσης να δηλώνει την ποιότητα του ψωμιού.
Φωτο 2. Σφραγίδα ψωμιού (1ος-2ος αι. μ.Χ.). Ανάμεσα
σε κηρύκειο και θύρσο η επιγραφή SEX ANTO ORIP
(Πηγή: www.ancientresources.com)
Ήδη από το 168 π.Χ. οι Ρωμαίοι με νόμο επέτρεψαν την σύσταση του πρώτου σωματείου αρτοποιών, του Collegium Pistorum, το οποίο βρισκόταν υπό την άμεση εποπτεία και τον έλεγχο του κράτους. Τα μέλη του σωματείου ήταν ελεύθεροι πολίτες και συνήθως το επάγγελμα ήταν κληρονομικό. Ωστόσο σύμφωνα με ρωμαϊκό νόμο οι αρτοποιοί απαγορευόταν να έχουν σχέσεις με ηθοποιούς ή μονομάχους ή να παρακολουθούν αγώνες στο αμφιθέατρο. 
Όσον αφορά στην παρασκευή του ψωμιού οι ελεύθεροι πολίτες της Ρώμης είχαν δικαίωμα σε μία συγκεκριμένη ποσότητα σιταριού (που συνήθως ερχόταν από την Αίγυπτο), το οποίο το έδιναν στον φούρναρη της γειτονιάς και τους παρασκεύαζε το καθημερινό ψωμί με μικρό κόστος. Συχνά τοπικοί ευεργέτες ή ο αυτοκράτορας χάριζε ψωμί στους κατοίκους μιας πόλης. Υπήρχαν διάφοροι τύποι ψωμιού στην Ρώμη όπως panis mustaceus και panis farreus (αναλωνόταν στους γάμους),  panis militaris (το ψωμί των στρατιωτών, συνήθως στη μορφή γαλέτας), panis secundarius (ψωμί από άσπρο αλεύρι που στα χρόνια του Αυγούστου ήταν το πιο συνηθισμένο ψωμί και για αυτό έχασε την αρχική του σπουδαιότητα). Τύποι ψωμιού διασώζονται και στο κείμενο του Ιπποκράτη, Περὶ ἀρχαίη ἰητρικῆς («καθαρός ἄρτος», «αὐτόπυρος ἄρτος», «ῥαντὸς ἄρτος», «ἄρτος συλίγνειτος»). Οι κατώτερες κοινωνικές ομάδας στις ρωμαϊκές επαρχίες κατανάλωναν κυρίως κριθαρένιο ψωμί (μᾶζα), ενώ οι πλουσιότερες λευκό (ἄρτον). 

Στο τρέχον τεύχος του In die Skriflig / In the current issue of In die Skriflig

In die Skriflig 50:3 (2016)

Francois P. Viljoen, "The Torah in Matthew: Still valid, yet to be interpreted alternatively"

Στο τρέχον τεύχος του VE / In the current issue of VE

Verbum et Ecclesia 37:1 (2016)

Hendrik Viviers, "Can the Song of Songs be described (also) as a form of dark green religion?"