Στο youtube έχει αναρτηθεί το διαδικτυακό μάθημα του Aren Maeir, το οποίο έδωσε στο Grand Valley State University, σχετικά με τους Φιλισταίους κυρίως με βάση τα ευρήματα του Tell es-Safi/Gath:
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015
Στο τρέχον τεύχος του RSR / In the current issue of RSR
Revue des Sciences Religieuses 88:1 (2014)
Jean-Jacques Lavoie, "Le sage et l’insensé. Étude de Qohélet 7, 5-7," 1-26 (abstract)
Jean-Jacques Lavoie, "Le sage et l’insensé. Étude de Qohélet 7, 5-7," 1-26 (abstract)
Ο άλλος στην αρχαία ιουδαϊκή προσευχή Alenu / The Image of the Other in the Ancient Jewish Prayer Alenu
Studies in Christian-Jewish Relations 10:1 (2015)
Jeffrey Hoffman, "The Image of The Other in Jewish Interpretations of Alenu"
Jeffrey Hoffman, "The Image of The Other in Jewish Interpretations of Alenu"
International Colloquium: “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”
Στο διάστημα 18-20 Φεβρουαρίου θα λάβει χώρα στη Θεολογική Σχολή του Leuven διεθνής επιστημονική συνάντηση με τον τίτλο “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”. Θέμα της είναι μεθοδολογικά ζητήματα όσον αφορά στην προσέγγιση κειμένων του αρχέγονου Χριστιανισμού, τα οποία είτε διασώζονται σε αποσπασματική μορφή είτε απλά είναι υποθετικά καθώς προκύπτει η ύπαρξή τους μέσα από άλλα κείμενα.
International Colloquium: “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”
Early Christianity has produced a considerable and variegated corpus of texts and documents. A number of these have been preserved only in an often very fragmented state. Others seem to be lost forever and are known only by name. Still others do not even have the status of a text, but only that of a hypothetical source, created and designed to explain a particular phenomenon. The conference will address questions of methodology in dealing with such texts and sources.
The programme includes papers by Jean-Daniel Dubois, Andrew Gregory, Judith Hartenstein, Judith Lieu, Tobias Nicklas, Christopher Tuckett, and Ismo Dunderberg.
Venue: Catholic University of Leuven, Faculty of Theology and Religious Studies, St-Michielsstraat 4, B-3000 Leuven, Belgium Registration: 50 Euro
There is a limited possibility for offering a paper (25 min.) on a topic related to the overall theme of the conference. For further information and details on the conference, please contact Prof. Dr. Joseph Verheyden .
The conference is sponsored by the Flemish Research Foundation (FWO-Vl), the Frans Neirynck Foundation, and the Leuven Centre for the Study of the Gospels.
Sefaria: μία βιβλιοθήκη ιουδαϊκών κειμένων / Sefaria: a library of Jewish texts
Η ιστοσελίδα Sefaria αποτελεί μία συνεχώς εμπλουτιζόμενη βιβλιοθήκη ιουδαϊκών κειμένων (Παλαιά Διαθήκη και Ταλμούδ) με δυνατότητα δημιουργίας φύλλων εργασίας για το μάθημα, έναν διαδραστικό πίνακα της σχέσης ΠΔ και Ταλμούδ και μεταφράσεις. Για όσους μελετούν το εβραϊκό κείμενο της ΠΔ και το Ταλμούδ ένα εξαιρετικό εργαλείο:
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015
Μτ 25,31-46 / Mt 25,31-46
Μερικές σύντομες παρατηρήσεις όσον αφορά στην αφήγηση της παραβολής:
α) Η περιγραφή της έλευσης του Υιού του Ανθρώπου και της Κρίσης θυμίζει ανάλογες εικόνες από την Παλαιά Διαθήκη και από διάφορα αποκαλυπτικά κείμενα του Ιουδαϊσμού. Κι εκεί ο Θεός συνοδευόμενος από τους αγγέλους του έρχεται να κρίνει τους λαούς που έχουν συναχθεί στο ουράνιο αυτό δικαστήριο. Εδώ τη θέση του Θεού την παίρνει ο Υιός του Ανθρώπου, που ήδη νωρίτερα στο κατά Ματθαίον είχε συνδεθεί με την κρίση (10,23· 13,40· 19,28). Φυσικά, όπως και στην υπόλοιπη συνοπτική παράδοση, ο Υιός του Ανθρώπου ταυτίζεται με τον Ιησού. Έτσι, λοιπόν, πλησιάζοντας στο τέλος του κατά Ματθαίον αποκαλύπτεται μία ακόμη ιδιότητα του Ιησού, του οποίου τη ζωή παρακολούθησαν οι αναγνώστες του ευαγγελίου μέσα στην αφήγηση του ευαγγελίου· αυτή του κριτή των λαών της γης. H εικόνα του ποιμένα, η οποία εδώ χρησιμοποιείται, απαντά συχνά στην ΠΔ για να περιγράψει τη σχέση του Θεού με το λαό του και με τα υπόλοιπα έθνη. Είναι επίσης γνωστή στους ακροατές του Ιησού κι ίσως αναφέρεται στη συνήθεια των ποιμένων να ξεχωρίζουν τα μικρά ζώα από τα υπόλοιπα αμνοερίφια, για να τα παραδώσουν σε σφαγή. Στα προφητικά βιβλία της ΠΔ η σφαγή συνδέεται με την τελική κρίση των αδίκων από τον Θεό. Προφανώς εδώ τα ερίφια δεν αντιστοιχούν στα κατσίκια (σε αντιπαραβολή προς τα πρόβατα), όπως συνήθως κατανοούνται στην ερμηνευτική παράδοση, αλλά πρόκειται για τα ζώα που προορίζονται για την σφαγή και συμβολίζουν τους αδίκους, οι οποίοι θα τεθούν στα αριστερά του Μεγάλου Κριτή. Στην αρχαία αντίληψη η αριστερή πλευρά ήταν πάντα η "κακή" πλευρά, ενώ η δεξιά δήλωνε την εύνοια και το καλό. Τα πρόβατα, επομένως, που θα τεθούν στα δεξιά αντιπροσωπεύουν τους δικαίους.
β) Οι δυο διάλογοι του Μεγάλου Κριτή με τις δύο ομάδες ανθρώπων χαρακτηρίζονται από συμμετρία. Και στις δύο περιπτώσεις ο Κριτής εκφέρει την κρίση του χωρίς προηγουμένως να καλέσει τους εναγόμενους σε απολογία. Τα κριτήρια που εφαρμόζονται είναι ακριβώς τα ίδια. Κι οι δύο πλευρές εκφράζουν την ίδια απορία σχετικά με το σκεπτικό της απόφασης. Τέλος, και στις δύο πλευρές δίνεται η ίδια απάντηση στο ερώτημά τους. Και στις δύο περιπτώσεις ο Υιός του Ανθρώπου παρουσιάζεται ως ο απόλυτος κύριος, ο αδέκαστος αλλά κι αντικειμενικός Κριτής. Η μόνη διαφορά στους δύο διαλόγους είναι η τελική απόφαση του Κριτή σε κάθε περίπτωση. Στην περίπτωση των ευλογημένων η ανταμοιβή είναι η Βασιλεία του Θεού, για την οποία ο Κριτής σημειώνει ότι ήταν ετοιμασμένη για αυτούς από καταβολής κόσμου. Αντίθετα, τους άδικους τους περιμένει το πυρ το αιώνιον, το οποίο όμως δεν ήταν προετοιμασμένο για αυτούς αλλά για τον διάβολο και τους αγγέλους του. Επομένως, η αρχική πρόθεση του Θεού είναι η είσοδος όλων των ανθρώπων στη Βασιλεία του - η οποία αποτελεί τον τελικό προορισμό όλων - κι ότι η αιώνια καταδίκη είναι η προσωπική επιλογή των αδίκων και με αυτήν ουσιαστικά συντάσσονται με τις δυνάμεις που αντιμάχονται το θέλημα του Θεού.
γ) Ως μοναδικό κριτήριο ο Κριτής εφαρμόζει εκείνο της αγάπης προς τον ίδιο. Και στην έκπληξη τόσο των δικαίων και των αδίκων εξηγεί πως η κάθε πράξη αγάπης προς τους ελαχίστους, τους οποίους ονομάζει αδελφούς του ισοδυναμεί με πράξη αγάπης προς τον ίδιο. Ταυτίζει επομένως τον εαυτό του με τους ελαχίστους και τους αδύναμους αυτού του κόσμου. Αναφέρει μάλιστα παραδείγματα έμπρακτης εκδήλωσης αγάπης προς αυτούς. Πρόκειται για τρόπους γνωστούς στους Ιουδαίους ακροατές του Ιησού, αφού σε αυτούς αναφέρονται τόσο τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης όσο κι εκείνα των ραββίνων. Το νέο στοιχείο εδώ είναι ότι ο τελικός αποδέκτης κάθε πράξης αγάπης είναι ο ίδιος ο Υιός του Ανθρώπου, ο οποίος έτσι ταυτίζεται με όλους τους ελαχίστους.
δ) Ποιοι ομως είναι αυτοί οι ελάχιστοι; Σε πολλά σημεία του κατά Ματθαίον ο Ιησούς αναφέρεται σε αυτούς (π.χ. 10,10-42). Από αυτά τα κείμενα προκύπτει ότι ως "ἐλάχιστοι" χαρακτηρίζονται πρώτιστα όλοι οι μαθητές του Ιησού που θα ευαγγελισθούν τη Βασιλεία του και για αυτό θα υποστούν στερήσεις, κακουχίες, διωγμούς ακόμη και θάνατο. Επομένως, τα έθνη θα κριθούν με τον τρόπο που θα υποδεχθούν αυτούς τους αγγελιοφόρους κι είτε θα δικαιωθούν είτε θα καταδικαστούν. Αυτή η ερμηνεία ταιριάζει στην ευρύτερη συνάφεια, η οποία, όπως ήδη αναφέρθηκε, είναι εκείνη της κρίσης κι όπου ο Ιησούς μιλώντας προφητικά για το τέλος του κόσμου έκανε επίσης λόγο για τους διωγμούς και τις κακουχίες που θα υποστούν οι δικοί του.
ε) Στην πατερική, ωστόσο, πρόσληψη κι ερμηνεία της περικοπής, όταν πια το ευαγγέλιο είχε ήδη διαδοθεί στον κόσμο, οι ελάχιστοι κι οι μικροί του ευαγγελίου ταυτίστηκαν με όσους υποφέρουν από υλικές στερήσεις κι ασθένειες κι οι οποίοι περνούν δοκιμασίες. Αυτοί έχουν ανάγκη στήριξης υλικής και ηθικής. Ο Ιησούς ταυτίζεται μαζί τους, αφού κι εκείνος πείνασε και ταλαιπωρήθηκε, όπως οι ξένοι κι οι φτωχοί δεν είχε κατοικία (8,20) και στο τέλος γνώρισε την φυλακή, τα βασανιστήρια και τον θάνατο. Ταυτίζοντας, λοιπόν, ο Υιός του Ανθρώπου τον εαυτό του με όλους τους εμπερίστατους αδελφούς του υπενθυμίζει σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας τη δική του επίγεια ζωή και θέτει το πραγματικό κριτήριο της εν Χριστώ ζωής και συμμετοχής στη Βασιλεία του Θεού. Το εισιτήριο για τη Βασιλεία του Θεού δεν είναι τα πολλά πνευματικά χαρίσματα ή η εκπλήρωση των θρησκευτικών καθηκόντων αλλά η αγάπη προς τον πλησίον. Ο εμπερίστατος συνάνθρωπος, που ταυτίζεται με τον ίδιο τον Κύριο, γίνεται η απάντηση στην επιθυμία του κάθε χριστιανού να εισέλθει τη Βασιλεία του Θεού.
Ένα νέο βιβλίο για την αφηγηματική ρητορική του κατά Ματθαίον / A new book on the narrative rhetoric of Matthew
David B. Howell, Matthew's Inclusive Story: A Study in the Narrative Rhetoric of the First Gospel, Bloomsbury Academic, 2015
ISBN: 9781474231428
304 p.
£74.99
Περιγραφή / Description
Matthew has been described as an 'inclusive story', in which the experiences of the evangelist's post-Easter church are inscribed in the story of Jesus's earthly ministry. This book explores the inclusive nature of the Gospel by means of reader-response literary criticism. Some recent redaction studies of Matthew are reviewed from the perspective of reader-response criticism. Then, in an attempt to understand the interpretative moves readers make, Matthew's story, story-teller and audience are examined.
Χωρισμός κεφαλαίων, περιεχόμενα και επικεφαλίδες σε αρχαία κείμενα / Ancient chapter divisions and headings and tables of contents
Ο Roger Pearse έχει ανεβάσει στο διαδίκτυο μία πολύ ενδιαφέρουσα μελέτη για το χωρισμό κεφαλαίων, τις επικεφαλίδες και τα περιεχόμενα στα αρχαία χειρόγραφα. Το κείμενο είναι σε μορφή draft αλλά προσφέρει ένα εξαιρετικά πλούσιο σε παραπομπές στις αρχαίες πηγές υλικό:
Το τρέχον τεύχος του TynBull / The current issue of TynBull
Tyndale Bulletin 65:2 (2014)
Jerry Hwang, "My name will be great among the nations : the missio Dei in the Book of the Twelve," 161-180
Edmon L. Gallagher, "The end of the Bible? : the position of Chronicles in the canon," 181-199
Thomas W. Simpson, (Oxford), "Testimony in John's Gospel : the puzzle of 5:31 and 8:14," 201-218
Justin K. Hardin, "Galatians 1-2 without a mirror : reflections on Paul's conflict with the agitators," 275-303
Dissertation Summaries
Jerry Hwang, "My name will be great among the nations : the missio Dei in the Book of the Twelve," 161-180
Recent OT scholarship has increasingly recognised that the Minor Prophets were compiled by Hebrew scribes to be read as a cohesive anthology. While acknowledging that each book of the Minor Prophets exhibits a distinctive individuality, scholars continue to debate how to interpret the collection as a coherent whole. In this vein, I propose that the major themes of the Minor Prophets-land, kingship, the move from judgement to salvation, and the relationship of Israel to the nations-find a unifying link in the missio Dei. The plan of God to redeem his entire creation is progressively unfolded in the Minor Prophets, in that the apostasy of God's people in God's land (Hosea; Joel) is but the first step in a history of redemption which culminates with the recognition by all nations that YHWH alone is worthy: 'For from the rising of the sun to its setting my name will be great among the nations' (Mal. 1:11). As such, the missio Dei in the Minor Prophets not only provides a reading strategy for interpreting the collection as a unified Book of the Twelve; it also shows how the Minor Prophets make a unique contribution to an OT theology of mission.
Edmon L. Gallagher, "The end of the Bible? : the position of Chronicles in the canon," 181-199
Scholars have argued for the originality of the position of Chronicles at the end of the canon based on both external and internal considerations. As for the latter, various 'closure phenomena' allegedly indicate that Chronicles either was written for the purpose of concluding the scriptural canon or was redacted for that purpose. The external evidence includes the Talmudic order of books (b. Bava Batra 14b), various Masoretic manuscripts, and a passage from the Gospels (Matt. 23:35 // Luke 11:51). This paper argues that while Chronicles surely forms an appropriate conclusion to the Bible, the evidence to hand does not demonstrate that it actually took up its place at the end of the Bible before the rabbinic period.
Thomas W. Simpson, (Oxford), "Testimony in John's Gospel : the puzzle of 5:31 and 8:14," 201-218
Testimony is a central theme in John's Gospel and he has a developed view on how it works. This paper makes two contributions. First, I show the complexity and sophistication with which John handles different kinds of testimony in his narrative; this constitutes a category of evidence for the centrality of testimony not noted hitherto. Second, I address the central puzzle, namely the prima facie contradiction between 5:31 and 8:14. At issue is whether Jesus' testimony about himself requires corroborating testimony for it rationally to be believed. I argue that 8:14 has interpretative priority: according to John, no such corroboration is required.
Peter M. Head, "The letters of Claudius Terentianus and the New Testament : insights and observations on epistolary themes," 219-245
Eleven papyrus letters from the early second century (P. Mich. 467-480 & inv. 5395) are studied in relation to parallel interests expressed within NT letters, on the topics of physical layout and formatting, discussions of health, the desire for news and the role of greetings, the role of the letter carrier and the use of letters of recommendation.
Armin D. Baum, "Paul's conflicting statements on female public speaking (1 Cor. 11:5) and silence (1 Cor. 14:34-35) : a new suggestion," 247-274
How could in 1 Corinthians women at the same time be permitted to prophesy (1 Cor. 11:5) and prohibited from asking questions (1 Cor. 14:34-35)? Read against their ancient cultural background the two texts reveal a common basic principle which lies behind both of them. According to Paul, female public speaking without male consent was unacceptable (1 Cor. 14:34-35) whereas female public speaking with male consent was tolerable if female chastity was preserved (1 Cor. 11:5).
Justin K. Hardin, "Galatians 1-2 without a mirror : reflections on Paul's conflict with the agitators," 275-303
Despite its dangers and pitfalls as an interpretive technique, mirror reading continues to enjoy pride of place as the preferred method for reconstructing the situation in Galatians. But does reflecting back the opposite of the text aid our understanding of Paul's letter, or does it merely distort the picture? In this essay, we will discuss Paul's conflict with the agitators in Galatians to reveal the inherent methodological problems of mirror reading this letter. Specifically, we will address the question whether the agitators in Galatia were questioning Paul's credentials, prompting Paul to write his lengthy narrative in Galatians 1-2. We will then evaluate recent scholars who have sought to retire the mirror in their interpretation of Paul's narrative, before ourselves providing a fresh reading of Paul's aims in Galatians 1-2. We will suggest that Paul was not defending himself (or his gospel or anything else) in Galatians. Rather, Paul was constructing a self-contrast with the agitators in an effort to persuade the Galatians to turn back to the one true gospel and to reject the judaising tactics of the agitators.
Dissertation Summaries
- Rosalind S. Clarke, "Canonical interpretations of the Song of Songs," 305-308
- Fiona J. Gregson, "Everything in common? : the theology and practice of the sharing of possessions in community in the New Testament with particular reference to Jesus and his disciples, the earliest Christians, and Paul," 309-312
- Ovidiu Hanc, "Paul and empire : a reframing of Romans 13:1-7 in the context of the New Exodus," 313-316
- Dana T.Benesh, "Thomas Aquinas on Hebrews : the excellence of Christ," 317-320
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)