Journal for the Study of Judaism 46:1 (2015)
Todd R. Hanneken, "The Sin of the Gentiles: The Prohibition of Eating Blood in the Book of Jubilees," 1-27 (abstract)
William Loader, "Herod or Alexander Janneus? A New Approach to the Testament of Moses," 28-43 (abstract)
Courtney J. P. Friesen, "Hannah’s “Hard Day” and Hesiod’s “Two Roads”: Poetic Wisdom in Philo’s De ebrietate," 44-64 (abstract)
Caryn A. Reeder, "Gender, War, and Josephus," 65-85 (abstract)
Daniel Lanzinger, "Alcimus’ Last Command: History and Propaganda in 1 Maccabees 9:54," 86-102 (abstract)
Eliezer Segal, "A Funny Thing Happened on My Way to Sodom," 103-129 (abstract)
Δευτέρα 16 Φεβρουαρίου 2015
Διαδικτυακό μάθημα: οι Φιλισταίοι / Online lecture: Philistines
Στο youtube έχει αναρτηθεί το διαδικτυακό μάθημα του Aren Maeir, το οποίο έδωσε στο Grand Valley State University, σχετικά με τους Φιλισταίους κυρίως με βάση τα ευρήματα του Tell es-Safi/Gath:
Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2015
Στο τρέχον τεύχος του RSR / In the current issue of RSR
Revue des Sciences Religieuses 88:1 (2014)
Jean-Jacques Lavoie, "Le sage et l’insensé. Étude de Qohélet 7, 5-7," 1-26 (abstract)
Jean-Jacques Lavoie, "Le sage et l’insensé. Étude de Qohélet 7, 5-7," 1-26 (abstract)
Ο άλλος στην αρχαία ιουδαϊκή προσευχή Alenu / The Image of the Other in the Ancient Jewish Prayer Alenu
Studies in Christian-Jewish Relations 10:1 (2015)
Jeffrey Hoffman, "The Image of The Other in Jewish Interpretations of Alenu"
Jeffrey Hoffman, "The Image of The Other in Jewish Interpretations of Alenu"
International Colloquium: “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”
Στο διάστημα 18-20 Φεβρουαρίου θα λάβει χώρα στη Θεολογική Σχολή του Leuven διεθνής επιστημονική συνάντηση με τον τίτλο “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”. Θέμα της είναι μεθοδολογικά ζητήματα όσον αφορά στην προσέγγιση κειμένων του αρχέγονου Χριστιανισμού, τα οποία είτε διασώζονται σε αποσπασματική μορφή είτε απλά είναι υποθετικά καθώς προκύπτει η ύπαρξή τους μέσα από άλλα κείμενα.
International Colloquium: “Shadowy Characters and Fragmentary Evidence. The Search for Early Christian Groups and Movements”
Early Christianity has produced a considerable and variegated corpus of texts and documents. A number of these have been preserved only in an often very fragmented state. Others seem to be lost forever and are known only by name. Still others do not even have the status of a text, but only that of a hypothetical source, created and designed to explain a particular phenomenon. The conference will address questions of methodology in dealing with such texts and sources.
The programme includes papers by Jean-Daniel Dubois, Andrew Gregory, Judith Hartenstein, Judith Lieu, Tobias Nicklas, Christopher Tuckett, and Ismo Dunderberg.
Venue: Catholic University of Leuven, Faculty of Theology and Religious Studies, St-Michielsstraat 4, B-3000 Leuven, Belgium Registration: 50 Euro
There is a limited possibility for offering a paper (25 min.) on a topic related to the overall theme of the conference. For further information and details on the conference, please contact Prof. Dr. Joseph Verheyden .
The conference is sponsored by the Flemish Research Foundation (FWO-Vl), the Frans Neirynck Foundation, and the Leuven Centre for the Study of the Gospels.
Sefaria: μία βιβλιοθήκη ιουδαϊκών κειμένων / Sefaria: a library of Jewish texts
Η ιστοσελίδα Sefaria αποτελεί μία συνεχώς εμπλουτιζόμενη βιβλιοθήκη ιουδαϊκών κειμένων (Παλαιά Διαθήκη και Ταλμούδ) με δυνατότητα δημιουργίας φύλλων εργασίας για το μάθημα, έναν διαδραστικό πίνακα της σχέσης ΠΔ και Ταλμούδ και μεταφράσεις. Για όσους μελετούν το εβραϊκό κείμενο της ΠΔ και το Ταλμούδ ένα εξαιρετικό εργαλείο:
Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015
Μτ 25,31-46 / Mt 25,31-46
Μερικές σύντομες παρατηρήσεις όσον αφορά στην αφήγηση της παραβολής:
α) Η περιγραφή της έλευσης του Υιού του Ανθρώπου και της Κρίσης θυμίζει ανάλογες εικόνες από την Παλαιά Διαθήκη και από διάφορα αποκαλυπτικά κείμενα του Ιουδαϊσμού. Κι εκεί ο Θεός συνοδευόμενος από τους αγγέλους του έρχεται να κρίνει τους λαούς που έχουν συναχθεί στο ουράνιο αυτό δικαστήριο. Εδώ τη θέση του Θεού την παίρνει ο Υιός του Ανθρώπου, που ήδη νωρίτερα στο κατά Ματθαίον είχε συνδεθεί με την κρίση (10,23· 13,40· 19,28). Φυσικά, όπως και στην υπόλοιπη συνοπτική παράδοση, ο Υιός του Ανθρώπου ταυτίζεται με τον Ιησού. Έτσι, λοιπόν, πλησιάζοντας στο τέλος του κατά Ματθαίον αποκαλύπτεται μία ακόμη ιδιότητα του Ιησού, του οποίου τη ζωή παρακολούθησαν οι αναγνώστες του ευαγγελίου μέσα στην αφήγηση του ευαγγελίου· αυτή του κριτή των λαών της γης. H εικόνα του ποιμένα, η οποία εδώ χρησιμοποιείται, απαντά συχνά στην ΠΔ για να περιγράψει τη σχέση του Θεού με το λαό του και με τα υπόλοιπα έθνη. Είναι επίσης γνωστή στους ακροατές του Ιησού κι ίσως αναφέρεται στη συνήθεια των ποιμένων να ξεχωρίζουν τα μικρά ζώα από τα υπόλοιπα αμνοερίφια, για να τα παραδώσουν σε σφαγή. Στα προφητικά βιβλία της ΠΔ η σφαγή συνδέεται με την τελική κρίση των αδίκων από τον Θεό. Προφανώς εδώ τα ερίφια δεν αντιστοιχούν στα κατσίκια (σε αντιπαραβολή προς τα πρόβατα), όπως συνήθως κατανοούνται στην ερμηνευτική παράδοση, αλλά πρόκειται για τα ζώα που προορίζονται για την σφαγή και συμβολίζουν τους αδίκους, οι οποίοι θα τεθούν στα αριστερά του Μεγάλου Κριτή. Στην αρχαία αντίληψη η αριστερή πλευρά ήταν πάντα η "κακή" πλευρά, ενώ η δεξιά δήλωνε την εύνοια και το καλό. Τα πρόβατα, επομένως, που θα τεθούν στα δεξιά αντιπροσωπεύουν τους δικαίους.
β) Οι δυο διάλογοι του Μεγάλου Κριτή με τις δύο ομάδες ανθρώπων χαρακτηρίζονται από συμμετρία. Και στις δύο περιπτώσεις ο Κριτής εκφέρει την κρίση του χωρίς προηγουμένως να καλέσει τους εναγόμενους σε απολογία. Τα κριτήρια που εφαρμόζονται είναι ακριβώς τα ίδια. Κι οι δύο πλευρές εκφράζουν την ίδια απορία σχετικά με το σκεπτικό της απόφασης. Τέλος, και στις δύο πλευρές δίνεται η ίδια απάντηση στο ερώτημά τους. Και στις δύο περιπτώσεις ο Υιός του Ανθρώπου παρουσιάζεται ως ο απόλυτος κύριος, ο αδέκαστος αλλά κι αντικειμενικός Κριτής. Η μόνη διαφορά στους δύο διαλόγους είναι η τελική απόφαση του Κριτή σε κάθε περίπτωση. Στην περίπτωση των ευλογημένων η ανταμοιβή είναι η Βασιλεία του Θεού, για την οποία ο Κριτής σημειώνει ότι ήταν ετοιμασμένη για αυτούς από καταβολής κόσμου. Αντίθετα, τους άδικους τους περιμένει το πυρ το αιώνιον, το οποίο όμως δεν ήταν προετοιμασμένο για αυτούς αλλά για τον διάβολο και τους αγγέλους του. Επομένως, η αρχική πρόθεση του Θεού είναι η είσοδος όλων των ανθρώπων στη Βασιλεία του - η οποία αποτελεί τον τελικό προορισμό όλων - κι ότι η αιώνια καταδίκη είναι η προσωπική επιλογή των αδίκων και με αυτήν ουσιαστικά συντάσσονται με τις δυνάμεις που αντιμάχονται το θέλημα του Θεού.
γ) Ως μοναδικό κριτήριο ο Κριτής εφαρμόζει εκείνο της αγάπης προς τον ίδιο. Και στην έκπληξη τόσο των δικαίων και των αδίκων εξηγεί πως η κάθε πράξη αγάπης προς τους ελαχίστους, τους οποίους ονομάζει αδελφούς του ισοδυναμεί με πράξη αγάπης προς τον ίδιο. Ταυτίζει επομένως τον εαυτό του με τους ελαχίστους και τους αδύναμους αυτού του κόσμου. Αναφέρει μάλιστα παραδείγματα έμπρακτης εκδήλωσης αγάπης προς αυτούς. Πρόκειται για τρόπους γνωστούς στους Ιουδαίους ακροατές του Ιησού, αφού σε αυτούς αναφέρονται τόσο τα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης όσο κι εκείνα των ραββίνων. Το νέο στοιχείο εδώ είναι ότι ο τελικός αποδέκτης κάθε πράξης αγάπης είναι ο ίδιος ο Υιός του Ανθρώπου, ο οποίος έτσι ταυτίζεται με όλους τους ελαχίστους.
δ) Ποιοι ομως είναι αυτοί οι ελάχιστοι; Σε πολλά σημεία του κατά Ματθαίον ο Ιησούς αναφέρεται σε αυτούς (π.χ. 10,10-42). Από αυτά τα κείμενα προκύπτει ότι ως "ἐλάχιστοι" χαρακτηρίζονται πρώτιστα όλοι οι μαθητές του Ιησού που θα ευαγγελισθούν τη Βασιλεία του και για αυτό θα υποστούν στερήσεις, κακουχίες, διωγμούς ακόμη και θάνατο. Επομένως, τα έθνη θα κριθούν με τον τρόπο που θα υποδεχθούν αυτούς τους αγγελιοφόρους κι είτε θα δικαιωθούν είτε θα καταδικαστούν. Αυτή η ερμηνεία ταιριάζει στην ευρύτερη συνάφεια, η οποία, όπως ήδη αναφέρθηκε, είναι εκείνη της κρίσης κι όπου ο Ιησούς μιλώντας προφητικά για το τέλος του κόσμου έκανε επίσης λόγο για τους διωγμούς και τις κακουχίες που θα υποστούν οι δικοί του.
ε) Στην πατερική, ωστόσο, πρόσληψη κι ερμηνεία της περικοπής, όταν πια το ευαγγέλιο είχε ήδη διαδοθεί στον κόσμο, οι ελάχιστοι κι οι μικροί του ευαγγελίου ταυτίστηκαν με όσους υποφέρουν από υλικές στερήσεις κι ασθένειες κι οι οποίοι περνούν δοκιμασίες. Αυτοί έχουν ανάγκη στήριξης υλικής και ηθικής. Ο Ιησούς ταυτίζεται μαζί τους, αφού κι εκείνος πείνασε και ταλαιπωρήθηκε, όπως οι ξένοι κι οι φτωχοί δεν είχε κατοικία (8,20) και στο τέλος γνώρισε την φυλακή, τα βασανιστήρια και τον θάνατο. Ταυτίζοντας, λοιπόν, ο Υιός του Ανθρώπου τον εαυτό του με όλους τους εμπερίστατους αδελφούς του υπενθυμίζει σε όλα τα μέλη της Εκκλησίας τη δική του επίγεια ζωή και θέτει το πραγματικό κριτήριο της εν Χριστώ ζωής και συμμετοχής στη Βασιλεία του Θεού. Το εισιτήριο για τη Βασιλεία του Θεού δεν είναι τα πολλά πνευματικά χαρίσματα ή η εκπλήρωση των θρησκευτικών καθηκόντων αλλά η αγάπη προς τον πλησίον. Ο εμπερίστατος συνάνθρωπος, που ταυτίζεται με τον ίδιο τον Κύριο, γίνεται η απάντηση στην επιθυμία του κάθε χριστιανού να εισέλθει τη Βασιλεία του Θεού.
Ένα νέο βιβλίο για την αφηγηματική ρητορική του κατά Ματθαίον / A new book on the narrative rhetoric of Matthew
David B. Howell, Matthew's Inclusive Story: A Study in the Narrative Rhetoric of the First Gospel, Bloomsbury Academic, 2015
ISBN: 9781474231428
304 p.
£74.99
Περιγραφή / Description
Matthew has been described as an 'inclusive story', in which the experiences of the evangelist's post-Easter church are inscribed in the story of Jesus's earthly ministry. This book explores the inclusive nature of the Gospel by means of reader-response literary criticism. Some recent redaction studies of Matthew are reviewed from the perspective of reader-response criticism. Then, in an attempt to understand the interpretative moves readers make, Matthew's story, story-teller and audience are examined.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)