Το τρέχον τεύχος του Novum Testamentum / In the current issue of Novum Testamentum

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Novum Testamentum 55:3 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Mordechai Aviam, "The Decorated Stone from the Synagogue of Migdal. A Holistic Interpretation and a Glimpse into the Life of Galilean Jews at the Time of Jesus ", 205-220

Στο κέντρο της συναγωγής του 1ου αι. στα αρχαία Μάγδαλα (Migdal) βρέθηκε ένα διακοσμητικό κομμάτι λίθου. Φέρει διακόσμηση με συμβολικά θέματα και στις τέσσερις πλευρές του καθώς και στην επάνω επιφάνεια και στηρίζεται σε τέσσερα πόδια. Καθώς στην πρόσοψη φέρει παράσταση της επτάφωτης λυχνίας, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι και τα άλλα θέματα του μνημείου δεν είναι απλά διακοσμητικά, αλλά έχουν συμβολικό περιεχόμενο και συμβολίζουν το Ναό της Ιερουσαλήμ. Επίσης διατυπώνει την υπόθεση ότι αυτό το λίθινο μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την τράπεζα ανάγνωσης της Τορά. Αυτά τα σύμβολα επιβεβαιώνουν τους στενούς δεσμούς μεταξύ Γαλιλαίας και Ιερουσαλήμ και με το Ναό κι ότι υπάρχουν σχέσεις μεταξύ των ιουδαϊκών συμβόλων και του ιουδαϊκού μυστικισμού, όπως αυτός εμφανίζεται στις αρχαίες βιβλικές και εξωβιβλικές ιουδαϊκές πηγές. 

Tucker S. Ferda, "The Soldiers’ Inscription and the Angel’s Word. The Significance of “Jesus” in Matthew’s Titulus", 221-231
Στο άρθρο υποστηρίζεται η σχετικά σπάνια προτεινόμενη θέση ότι η προσθήκη από το Ματθαίο της λέξης "Ιησούς" στον τίτλο επάνω στον σταυρό (27, 37) παραπέμπει στα λόγια του αγγέλου προς τον Ιωσήφ: "θα τον ονομάσεις Ιησού, γιατί θα σώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους" (1, 21). Αυτή η ανάγνωση έχει προταθεί από τον John Gill, αλλά απουσιάζει εντελώς από τα υπομνήματα στο κατά Ματθαίον και μνημονεύεται εν παρόδω σε ορισμένες εξηγητικές μελέτες. Η δομή του κατά Ματθαίον, στοιχεία της μορφής και του ύφους του, η αφηγηματική μορφή της σκηνής της σταύρωσης κι η προσπάθεια του ευαγγελιστή να συνδέσει το θάνατο του Ιησού με τη συγχώρηση των αμαρτιών, όλα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το όνομα "Ιησούς" στην σταύρωση είναι περισσότερο σημαντικός από ό,τι είχε ως τώρα εκτιμηθεί. Όπως η εκπλήρωση των γραφών στο διαμοιρασμό των ιματίων του Ιησού και στο σαρκασμό των περαστικών, έτσι κι η επιγραφή επάνω στο σταυρό βεβαιώνει με έναν έξυπνο τρόπο ότι ο Ιησούς είναι ο σωτήρας των ανθρώπων. 

Kyle R. Hughes,"The Lukan Special Material and the Tradition History of the Pericope Adulterae", 232-251 
Για περισσότερο από έναν αιώνα οι ερμηνευτές προβληματίζονται με την παρουσία στοιχείων του ύφους του Λουκά στην περικοπή της μοιχαλίδος (Ιω 7, 53 - 8, 11) αν και η μαρτυρία των χειρογράφων βεβαιώνει σαφώς ότι αυτή η ιστορία δεν ήταν αρχικά μέρος του τρίτου ευαγγελίου. Μία σύγκριση της εκδοχής της περικοπής που διασώζεται στον Παπία και στη Διδασκαλία, όπου η περικοπή συνδέεται με το ιδιαίτερο υλικό του Λουκά, αποκαλύπτει εκπληκτικές ομοιότητες ως προς το ύφος, τη μορφή και το περιεχόμενο. Υπό το φως αυτών των διαπιστώσεων ο συγγραφέας καταλήγει ότι τόσο ο Παπίας όσο κι η Διδασκαλία διασώζουν μία πρώτη μορφή της περικοπής, η οποία ήταν αρχικά μέρος της πηγής L του κατά Λουκάν. Καταλήγει σε ορισμένα συμπεράσματα όσον αφορά στην ιστορία παράδοσης της περικοπής και στη φύση της L γενικότερα.  

Benjamin A. Edsall, "Paul’s Rhetoric of Knowledge. The ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ Question in 1 Corinthians 1", 252-271

Η δύναμη του ερωτήματος "ουκ οίδατε" θεωρείται συχνά δεδομένη στη σύγχρονη έρευνα της Α΄ Κορ. Ωστόσο, η ρητορική δύναμη του ερωτήματος συνδέεται στενά με την αξία αυτού στο οποίο αναφέρεται, το οποίο δεν είναι πάντοτε σαφές. Ο συγγραφέας αρχικά εξετάζει τη χρήση του "ουκ οίδατε" στην Α΄ Κορ, σημειώνοντας εκείνες τις ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ίσως οι Κορίνθιοι δε γνωρίζουν τι ρωτά ο Παύλος. Στη συνέχεια εξετάζει τη χρήση της φράσης στις ελληνικές πηγές από τον 5ο αι. π.Χ. έως και τον 4ο αι. μ.Χ. Καθίσταται σαφές ότι η σχέση μεταξύ του ερωτήματος και της πραγματικής γνώσης του ακροατηρίου δεν είναι πάντοτε η ίδια. Ο ομιλητής μπορεί να χρησιμοποιεί το ερώτημα για να αναφερθεί σε μία πραγματική γνώση ή για να εισάγει στοιχεία στη συζήτηση τα οποία ο συνομιλητής του πραγματικά δεν γνωρίζει. Στο τελευταίο μέρος του άρθρου ο συγγραφέας καταλήγει σε συμπεράσματα όσον αφορά στη χρήση του "ουκ οίδατε" από τον Παύλο στην Α΄ Κορ. 

Jane Heath, "The Righteous Gentile Interjects (James 2:18-19 and Romans 2:14-15)", 272-295 

Το Ιακ 2, 18-19 βρίσκεται στην καρδιά του περίφημου (ή για κάποιους περιβόητου) επιχειρήματος του Ιακώβου για την πίστη και τα έργα, αλλά επιδέχεται πολλών ερμηνειών εξαιτίας δυσκολιών στη στίξη και στην συνοχή της επιχειρηματολογίας της Ιακ. Η συγγραφέας προσεγγίζει την προβληματική περικοπή μέσα στη συνάφεια της διακειμενικής εξάρτησης της Ιακ από τον Παύλο. Υποστηρίζει ότι ο διαφωνών συνομιλητής του Ιακώβου είναι ένας από τους δίκαιους εθνικούς του Παύλου (Ρωμ 2, 14-14) που συλλήβδην κατηγορεί τον Ιάκωβο και τους εξ Ιουδαίων αδελφούς του ως υποκριτές (πρβλ. Ρωμ 2, 17-23). Με έξυπνο τρόπο ο Ιάκωβος δίνει σε αυτόν τον εξ εθνών χριστιανό τη δυνατότητα να ενισχύσει το επιχείρημά του μπροστά σε ένα ακροατήριο, το οποίο είναι ήδη υποψιασμένο για τις διακειμενικές αναφορές στο έργο του Παύλου. 

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον JHS / A new article in the current JHS

Στην ιστοσελίδα του τρέχοντος τεύχους του περιοδικού Journal of Hebrew Scriptures 13 (2013) δημοσιεύεται το εξής νέο άρθρο (πατώντας στον τίτλο μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο σε μορφή pdf): 

Craig W. Tyson, "Josephus, Antiquities 10.180-82, Jeremiah, and Nebuchadnezzar"

Το τρέχον τεύχος του BBR / In the current issue of BBR

Στο τρέχον τεύχος του Bulletin of Biblical Research 23:2 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Joseph R. Kelly, "The ethics of inclusion: the ger and the ezrah in the passover to Yhwh", 155-166
• A.R. Schafer, "Rest for the Animals? : nonhuman Sabbath in pentateuchal law", 167-186
• Amy L. Peeler, "Desiring God : the blood of the covenant in Exodus 24", 187-205
• E.R. Clendenen, "A passionate prophet : reading emotions in the book of Malachi", 207-221
• Maria A. Pascuzzi, "Reconsidering the authorship of Colossians", 223-246

Ο τιμητικός τόμος για τον Michael Theobald / FS for Michael Theobald

Από τον εκδοτικό οίκο Herder κυκλοφόρησε ο τιμητικός τόμος για τον καθηγητή της Καινής Διαθήκης Michael Theobald με μελέτες οι οποίες επικεντρώνονται κυρίως στον τρόπο που οι συγγραφείς της Καινής Διαθήκης αξιοποίησαν την παράδοση του Ιησού για να απαντήσουν στις προκλήσεις και τις ανάγκες των κοινοτήτων τους: 

Aneignung durch Transformation : Beiträge zur Analyse von Überlieferungsprozessen im frühen Christentum ; Festschrift für Michael Theobald,  Freiburg /Basel / Wien : Herder 2013
ISBN: 978-3-451-30774-4
68 ευρώ

Περιεχόμενα τόμου

• Christoph Heil, "Die Missionsinstruktion in Q 10,2-16 : Transformationen der Jesusüberlieferung im Spruchevangelium Q", 25-55
• Hans U. Weidemann, "'Dies ist mein Bundesblut' (Mk 14,24): die markinische Abendmahlserzählung als Beispiel für liturgisch beeinflusste Transformationsprozesse", 56-98
• Martin Ebner, "Ein Skandal! Oder Weichenstellungen für eine notwendige Umkehr: Rezeptionsästhetische Lektüre von Mt 18, 1-20", 99-125
• Michael Reichardt, "'Ich bin es' ... 'das Brot des Lebens' (Mk 6,50; Joh 5,20.35): von den absoluten synoptischen zu den prädikativen johanneischen Ich-bin-Worten", 126-153
• Jean Zumstein, "'Gott ist Liebe'", 154-168
• Wilfried Eisele, "David als Zeuge der Auferstehung Jesu: Rhetorik und Schriftgebrauch in der lukanischen Pfingsterzählung (Apg 2,1-41)", 169-208
• Knut Backhaus, "Transformation durch Humor: die Komödisierung von Tradition in der Apostelgeschichte", 209-240
• Thomas Schmeller, "Kreuz und Kraft: Apostolisches Durchsetzungsvermögen nach 1 und 2 Kor", 241-263
• Thomas Söding, "Befreiung vom Bösen : Tradition und Transformation im Galaterbrief", 264-297
• Rudolf Hoppe, "Der 2 Thess als 'Paulus'-Brief: Überlegungen zur Rezeption des 1 Thess durch den "Paulus" des 2 Thess", 298-317
• Gerd Häfner, "Von echter zu Inszenierter Kommunikation : die Transformation paulinischer Briefschlüsse in den Pastoralbriefen", 318-338
• Otfried Hofius, "Das kirchliche Amt der Verkündigung bei Paulus in den Deuteropaulinen", 339-357
• Rainer Kampling, "Und so kam Paulus unter die Antisemiten : Transformation des Verstehens in der Auslegung von 1 Thess 2,14-16 im 19. Jahrhundert", 358-376
• Walter Groß, "Wer dominiert? : methodische Probleme mit neutestamentlichen Rezeptionen alttestamentlicher Texte", 377-394
• Tobias Nicklas, "Die Gottverlassenheit des Gottessohnes : Funktionen von Psalm 22/21 LXX in frühchristlichen Auseinandersetzungen mit der Passion Jesu", 395-415
• Marlis Gielen, "Der Polykarpbrief und der 1. Petrusbrief : Versuch einer Neubestimmung ihres literarischen Verhältnisses", 416-446
• Hubert Frankenmölle, "Offenbarung "als einmalig-abgegrenzte und objektivierte Wirklichkeit" : Bibeltheologische-hermeneutische Reflexionen zur "Transformation" von Wahrheit bei der Lektüre neutestamentlicher Schriften",447-482
• Christoph Theobald, "Tradition als kreativer Prozesss : eine fundamentaltheologische Herausforderung", 483-508
• Karl Lehman, "Von der Schriftwerdung des Wortes Gottes : Besinnung rund um das Wort Tradition", 509-524
• Michael Theobald, "Thematische Bibliographie", 527-538

Mία ενδιαφέρουσα ανακάλυψη από την πόλη του Δαυίδ / An interesting discovery in the City of David

Φωτο 1: Η επιγραφή -ryhu bn bnh

Από την Αρχή Αρχαιοτήτων του Ισραήλ ανακοινώθηκε το εύρημα μίας αποσπασματικής επιγραφής επάνω σε κομμάτι αγγείου που διασώζει το θεοφόρο όνομα: "...ריהו בן בניה" - ryhu bn bnh (βλ. φωτο 1). Η επιγραφή σύμφωνα με τους αρχαιολόγους Joe Uziel και Nahson Zanton, που την έφεραν στο φως, χρονολογείται μεταξύ του 8ου και του 7ου αι. μ.Χ., δηλαδή κάπου μεταξύ της βασιλείας του Εζεκία και της καταστροφής του Ναού στα χρόνια του Σεδεκία. 

Το εύρημα θεωρείται σημαντικό, γιατί προσφέρει μία επιπλέον πληροφορία για την προσωπογραφία της Ιερουσαλήμ κατά τη συγκεκριμένη περίοδο και γιατί διασώζει έναν τύπο ονόματος (με το θεοφόρο συνθετικό -yhu), ο οποίος μας είναι γνωστός από βιβλικά κείμενα που αναφέρονται στην ίδια εποχή. 

Το δελτίο τύπου κάνει μία σύνδεση της επιγραφής με τον Ιααζιήλ, γιο του Ζαχαρία, γιο του Βενάια (Β΄ Παραλ 20, 14), καθώς το όνομα Benaiah εμφανίζεται στην επιγραφή και το δεύτερο μέρος του αποσπασματικά σωζόμενου ονόματος -ryhu παραπέμπει σε θεοφόρα ονόματα όπως στο Ζαχαρίας. Μολονότι η υπόθεση είναι ελκυστική κατά τη γνώμη μου η κατάσταση της επιγραφής όπως και το γεγονός ότι δεν πρόκειται για εξαιρετικά σπάνια ονόματα της εποχής φαίνεται να μην καθιστά αναγκαστική μια τέτοια ερμηνεία. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, είναι ένα ενδιαφέρο

Φωτο 2: Τα άλλα ευρήματα από το ίδιο στρώμα ανασκαφής
(εποχή πρώτου Ναού)

ν εύρημα που συμπληρώνει κι αυτό, όπως και τα υπόλοιπα ευρήματα που βρέθηκαν μαζί του (βλ. φωτο 2), μία ψηφίδα στο μωσαϊκό της ιστορίας της πόλης του Δαυίδ κατά την περίοδο του Πρώτου Ναού. 

Για να διαβάσετε περισσότερα πατήστε στον παρακάτω τίτλο: 

2700 Year-Old Inscription Found in Archaeological Excavations in the City of David

(Οι φωτογραφίες είναι της Clara Amit και προέρχονται από το ίδιο δημοσίευμα)

Στο τρέχον τεύχος του BThZ / In the current issue of BThZ

Το τρέχον τεύχος του περιοδικού Berliner Theologische Zeitschrift 30:1 (2013) είναι αφιερωμένο στη γιαχβική λατρεία: 

Henrik Pfeiffer, "Die Herkunft Jahwes und ihre Zeugen"

Η θεωρία ότι ο Γιαχβέ ως θεότητα γεννήθηκε στις περιοχές της Ν. Παλαιστίνης ή της ΒΔ Αραβίας είναι μία υπόθεση, η οποία δε μπορεί να υποστηριχθεί μέσα από την κριτική εξέταση των βιβλικών και εξωβιβλικών μαρτυριών. Η εξέταση αυτών των πηγών από την οπτική της ιστορίας των θρησκειών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Γιαχβέ ήταν μία εθνική καιρική θεότητα της κατοικημένης περιοχής. 

Manfred Krebernik, "Die Anfänge des Jahwe-Glaubens aus altorientalistischer Perspektive"

O συγγραφέας θέτει το ερώτημα της καταγωγής του Γιαχβέ μέσα στο γενικό πλαίσιο των πηγών σε σφηνοειδή γραφή. Παρά τη σιωπή τους αυτές οι πηγές επιβεβαιώνουν ότι ο Γιαχβέ είναι μία θεότητα που ήρθε από το Νότο.  

Christoph Berner, "„Mein Gott von Ägypten her“ (Hos 13,4) - Der Exodus als Ursprungsdatum der Jahwe-Verehrung Israels?" 

H βιβλική πληροφορία ότι η λατρεία του Ισραήλ για τον Γιαχβέ έχει τις απαρχές της στην Έξοδο από την Αίγυπτο δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί σύμφωνα με τον συγγραφέα σε ιστορικό επίπεδο. Πρόκειται μάλλον για μία θεολογική σύλληψη της περιόδου μετά τη μοναρχία που ως σκοπό έχει να θέσει τη σχέση του Ισραήλ με τον Γιαχβέ σε μία ιστορική-σωτηριολογική βάση. Η θεολογική αυτή ιδέα απαντά για πρώτη φορά στην αφήγηση της Εξόδου της εποχής πριν τον Ιερατικό Κώδικα (7ος αι. π.Χ.) κι άσκησε σημαντική επίδραση στη μεταγενέστερη ιστορία των κειμένων της Π.Δ. 

Reunhard Müller, "Die frühe Jahweverehrung im Spiegel der ältesten Psalmen" 

H εικόνα του Θεού, όπως αυτή απαντά στους αρχαιότερους Ψαλμούς, έχει δύο πλευρές: το κείμενο παρουσιάζει ένα θεό που εμφανίζεται μέσα στην καταιγίδα (Ψα 18, 29. 77. 97) κι ο οποίος κυβερνά τον κόσμο ως θεϊκός βασιλέας (Ψα 24. 29. 36. 48. 85. 93. 97. 98). Και στις δύο περιπτώσεις ο Γιαχβέ συνδέεται με τους βασιλικούς καιρικούς θεούς των γειτονικών πολιστισμών της αρχαίας Εγγύας Ανατολής. Ωστόσο, διαφέρει από τους άλλους θεούς εξαιτίας του ονόματός του (Ψα 24. 29). 

Faried Adrom / Matthias Müller, "Das Tetragramm in ägyptischen Quellen - eine Bestandsaufnahme" 

Στο παρόν άρθρο εξετάζονται τοπωνύμια του Ισραήλ και της Παλαιστίνης στις αιγυπτιακές πηγές που συνδέονται με το τετραγράμματο ή με την πιθανή προέλευση του Θεού των Ισραηλιτών από το Νότο. Ενώ το αιγυπτιακό Y-h-w μπορεί πραγματικά να συνδέεται με το τετραγράμματο, οι αιγυπτιακές πηγές δεν παρέχουν καμιά σημαντική πληροφορία όσον αφορά τον τόπο καταγωγής της θεότητας. 

Angelika Berlejung, "Die Anfänge und Ursprünge der Jahweverehrung: Der ikonographische Befund"

Οι απαρχές της λατρείας του Γιαχβέ κατά την εποχή του Σιδήρου Ι / ΙΙΑ δεν άφησαν καθόλου ίχνη για όποιον αναζητά εικονογραφικές μαρτυρίες στην Παλαιστίνη. Η συνέχεια των παλιών μοτίβων και η προσαρμογή νεότερων δε μπορεί σαφώς να συνδεθεί με τον Γιαχβέ. Ωστόσο, αυτά τα μοτίβα, παλιά και νέα, υποδηλώνουν ότι η συνέχεια κι οι αλλαγές χαρακτηρίζουν την περίοδο κατά την οποία οι φυλές και μικρότερες ομάδες στην Παλαιστίνη ακολούθησαν τον θεό Γιαχβέ που αναδείχθηκε ο θεός του Ιούδα και του Ισραήλ. Υπάρχουν διάφορες απεικονίσεις του Γιαχβέ (ανθρωπομορφικές, με τη μορφή ενός ταύρου, συμβολικές/ηλιακές, στήλες από πέτρα), όλες όμως έχουν τις ρίζες του στην γηγενή παράδοση της Παλαιστίνης. Ο ίδιος ο Γιαχβέ δεν έφερε κάποια ιδιαίτερα εικονογραφικά μοτίβα και δεν ανέπτυξε κάποια στη συνέχεια. Η συγγραφέας διατυπώνει επίσης την υπόθεση ότι εξαιτίας τον τοπικών διαφορών είναι δυνατό οι διάφορες αναπαραστάσεις του Γιαχβέ να ήταν διαφορετικές μεταξύ τους. Αυτό όμως παραμένει στο χώρο της υπόθεσης όπως κι η εκδοχή ενός ανεικονικού Γιαχβέ "ήδη από την αρχή", Για τον οποίο κάνουν λόγο τα κείμενα της ΠΔ, τα οποία όμως προέρχονται από μεταγενέστερες εποχές. Δυστυχώς η εικονογραφία δεν μπορεί να βοηθήσει περισσότερο καθώς ο συσχετισμός των βιβλικών κειμένων αμφιλεγόμενης χρονολόγησης με τις απεικονίσεις των θεοτήτων της Εποχής του Σιδήρου στην Παλαιστίνη (κι αυτό ισχύει και για τις Ασερά, Μίλκωμ, Χεμός, Ντάγον κ.ά.) δε μπορεί να γίνει με ασφάλεια.  

Friedhelm Hartenstein, "Die Anfänge JHWHs und die „Sehnsucht nach dem Ursprung“ Eine geschichtshermeneutische Problemanzeige"
Στο άρθρο εξετάζεται η σπουδαιότητα που έχουν οι "απαρχές" του Γιαχβέ και του Ισραήλ για την εξήγηση της Παλαιάς Διαθήκης. Η ερμηνευτική της ιστορίας συμβάλλει στη συνειδητοποίηση αυτής της σπουδαιότητας. Το ότι οι "απαρχές" εξακολουθούν να διαδραματίζουν ένα μεγάλο ρόλο, παρά τον ελάχιστο αριθμό πηγών όσον αφορά τη θρησκευτική ιστορία του Ισραήλ κατά τους 19ο και 20ο αι. φαίνεται να οφείλεται στην έμφαση που έχει δοθεί στις αντίστοιχες απαρχές της χριστιανικής πίστης και θεολογίας. 

H πρόσληψη του αρχαίου κόσμου (Exeter 5-6 Δεκεμβρίου 2013) / The reception of the ancient world (Exeter 5-6 December 2013)

THE THIRD ANNUAL MEETING OF POSTGRADUATES IN THE RECEPTION OF THE ANCIENT WORLD 

 University of Exeter, 5-6 December 2013 

Call for Papers 

The AMPRAW2013 committee are pleased to announce the third Annual Meeting of Postgraduates in the Reception of the Ancient World. AMPRAW is a two day residential conference which aims to provide both UK and international postgraduate students, from all disciplines, with the opportunity to present their research on the reception of the ancient world to the thriving classical reception academic community. This year’s conference will be held from Thursday 5th to Friday 6th of December at the University of Exeter’s Streatham Campus.

The central themes of AMPRAW2013 are the reception of the ancient world in film, translation and theatre. Highlights will include:

-Keynote addresses by Professor Edith Hall (King’s College London), Dr Christopher Stray (Swansea), and Professor Maria Wyke (UCL).
-A silent film screening of the 1913 Italian Spartacus, accompanied by Stephen Horne, an internationally renowned silent film accompanist and composer.
-A classical reception themed dramatic performance followed by a question and answer session with the actors and director.
-An interactive exhibition on the history of classical reception in cinema hosted by The Bill Douglas Centre for the History of Cinema and Popular Culture.
-A discursive workshop on classical reception and translation.
-An opportunity to relax and socialise at the conference dinner in the historic and beautiful city centre of Exeter.

We welcome postgraduate students from all disciplines to submit proposals for papers (twenty minutes long followed by discussion). We will consider proposals on any aspect of the reception of the ancient world whilst topics relating to the conference’s central themes are especially invited. Proposals for coordinated panels of up to three papers are also very welcome.

Please send your title and abstract (no more than 300 words) by the 31st of August 2013, to AMPRAW2013@exeter.ac.uk.
When submitting abstracts, please also include your name, academic institution and level of study.

For further information, please see: http://intranet.exeter.ac.uk/humanities/studying/postgraduateresearch/ampraw2013/

We look forward to receiving your abstracts. Jasmine Hunter Evans, Shaun Mudd, Charlotte Young, and Christopher Davies

RBL 22/7/2013

David J. H. Beldman and Craig G. Bartholomew, eds., Hearing the Old Testament: Listening for God's Address
Reviewed by Jeanette Mathews

Mark E. Biddle, Reading Judges: A Literary and Theological Commentary
Reviewed by Trent C. Butler

Joachim Conrad, Karl Heinrich Grafs Arbeit am Alten Testament: Studien zu einerwissenschaftlichen Biographie 
Reviewed by Jeffrey L. Morrow

Scott S. Elliott and Roland Boer, eds., Ideology, Culture, and Translation
Reviewed by LŽnart J. de Regt

Georg Fischer, Dominik Markl, and Simone Paganini, eds., Deuteronomium: Tora fuer eine neue Generation
Reviewed by Mark Christian

Elizabeth Frood, Biographical Texts from Ramessid Egypt
Reviewed by Gerald Moers

Dong-Hyuk Kim, Early Biblical Hebrew, Late Biblical Hebrew, and LinguisticVariability: A Sociolinguistic Evaluation of the Linguistic Dating ofBiblical Texts
Reviewed by Frank H. Polak

Peter Thacher Lanfer, Remembering Eden: The Reception History of Genesis 3:22-24
Reviewed by L. Michael Morales

David Penchansky, Understanding Wisdom Literature: Conflict and Dissonance in the Hebrew Text
Reviewed by Peter Hatton

18th Annual EABS Meeting - Leipzig 2013

Kaθώς πλησιάζουν οι μέρες που θα λάβει χώρα το ετήσιο συνέδριο της European Association of Biblical Studies παραπέμπουμε στο πρόγραμμα της φετινής 18ης ετήσιας συνάντησης: 

 18th Annual EABS Meeting - Conference Programme

 

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο περιοδικό ΣΥΝΘΕΣΙΣ / Articles of biblical interest in SYNTHESIS

Στο τρέχον τεύχος του ηλεκτρονικού περιοδικού ΣΥΝΘΕΣΙΣ 2:1 (2013) του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Άννα Κόλτσιου -Νικήτα, "Περί της γνησιότητος της περικοπής της μοιχαλίδας ( Ιω 7,53-8,11): Προβληματισμοί κριτικής κειμένου με αφορμή μια κριτική θεώρηση της περικοπής στη λατινόφωνη Δύση κατά τον 12ο αιώνα", 140-165 
• Μιλτιάδης Κωνσταντίνου, "Ο ελληνόφωνος Ιουδαϊσμός της εποχής του Αποστόλου Παύλου και η συμβολή του στη διάδοση της χριστιανικής πίστης", 166-175 
• Νικόλαος Παύλου, "Η «κρατική» εδραίωση του μονοθεϊσμού στον Βιβλικό Ισραήλ κατά τον 7ο αι. π.Χ.", 220-232