Η Μαρία Μαγδαληνή στο ΒΗΜΑ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ / Mary Magdalene in the Sunday issue of BHMA

Η δημοσίευση του σπαράγματος του συμβατικά ονομαζόμενου Ευαγγελίου της Συζύγου του Ιησού φαίνεται ότι έδωσε την αφορμή στο σύντομο άρθρο της Μαρίας Αντωνιάδου στην οnline έκδοση της εφημερίδας ΒΗΜΑ. 

Μάλιστα το δημοσίευμα επιγράφεται με τον αρκετά πιασάρικο δημοσιογραφικό τίτλο "Η γυναίκα που ταράζει την Εκκλησία των ανδρών".
Επιτρέψτε μου μερικές σκέψεις σχετικά με αυτό το δημοσίευμα. Κατά τη γνώμη μου απουσιάζουν σημαντικά κομμάτια του μωσαϊκού της εικόνας της Μαρίας, όπως αυτή προκύπτει από τις πηγές μας, ενώ παρερμηνεύονται κάποιες από αυτές.
Ειδικότερα ξεκινώντας από τα κείμενα της Κ.Δ. είναι γεγονός ότι η Μαρία εμφανίζεται αρκετές φορές, όπως δε νομίζω ότι προκύπτει από κάπου ότι ήταν εύπορη, όπως υποστηρίζει το δημοσίευμα ή ότι έχει ηγετικό ρόλο μέσα στην ομάδα των γυναικών. Είναι βέβαια γεγονός ότι η Μαρία απαντά μεταξύ των γυναικών που παρακολουθούν την ταφή και πηγαίνουν στον τάφο και στους τρεις συνοπτικούς και στον Ιωάννη. Η επίμονη εμφάνιση του ονόματός της μεταξύ εκείνων των γυναικών καθώς και η ιδιαίτερη αφήγηση για την εμφάνιση του Αναστημένου σε αυτήν στον Ιωάννη μαρτυρεί την ύπαρξη μίας ιδιαίτερης παράδοσης η οποία συνδέεται με το πρόσωπό της. Πολύ πιθανόν συγγενείς ή κάποιος κύκλος που συνδέεται με αυτήν αλλά και με τις άλλες γυναίκες (δεν είναι η μόνη που θυμάται η παράδοση) να διατηρεί τη μνήμη της εμφάνισης του Ιησού σε αυτήν και στις άλλες γυναίκες. Εκεί που η Μαρία αποκτά ηγετικό ρόλο και τη θέση μαθήτριας ανώτερης από τον Πέτρο είναι στα γνωστικά κείμενα, βλ. Ευαγγέλιο Μαρίας ή Ευαγγέλιο Φιλίππου. Υπάρχει όμως μια ανοικτή συζήτηση στην έρευνα από πού προέρχεται αυτή η παράδοση στη διαμόρφωση της οποίας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο κι η αφήγηση του Ιω.
Όσον αφορά στις εμφανίσεις του Ιησού σε αυτήν, το δημοσίευμα δείχνει άγνοια του κειμένου των κανονικών ευαγγελίων και στοιχειωδών γνώσεων Εισαγωγής στην Κ.Δ. Ουσιαστικά μόνο ο Ιωάννης αναφέρει μια ιδιαίτερη συνάντηση της Μαρίας με τον Αναστημένο. Στον Ματθαίο η Μαρία είναι μία από τις γυναίκες που πηγαίνουν στον τάφο από τις οποίες ο Μτ ξεχωρίζει δύο, την Μαγδαληνή και μια άλλη Μαρία, στις οποίες εμφανίζεται ως ομάδα ο Αναστημένος, ενώ στο Μκ, αν ισχύουν όσα γνωρίζουμε από την κριτική του κειμένου, το ευαγγέλιο τελειώνει απότομα στο 16, 8 αφήνοντας ανοικτό το τέλος του ευαγγελίου και αποσιωπώντας μια συνάντηση του Αναστημένου με τις γυναίκες (τα όσα ακολουθούν είναι αρχαία αλλά μεταγενέστερη προσθήκη). Άδικα κατηγορείται ο Λκ για "θάψιμο" της Μαρίας. Η παρανόηση ή παρερμηνεία του Λκ έγινε από τον πάπα Γρηγόριο τον Διάλογο.   Πουθενά ο ευαγγελιστής δεν την ταυτίζει με την πόρνη της γνωστής ιστορίας. Αν θέλουμε να μιλήσουμε για αποσιώπηση των γυναικών ως μαρτύρων της Ανάστασης, αυτή έγινε σαφώς πριν τον Λκ και στην παράδοση που ο Παύλος παραλαμβάνει και επαναλαμβάνει στο Α΄ Κορ 15.
Οπωσδήποτε το γεγονός ότι προκρίθηκαν ανδρικές μορφές στην παράδοση, ενώ κάποιες άλλες, γυναικείες, πέρασαν στο παρασκήνιο έχει να κάνει και με τις ανδροκρατούμενες κοινωνικές δομές του περιβάλλοντος της αρχαίας Εκκλησίας, οι οποίες σχετικά νωρίς πέρασαν μέσα στη ζωή και την οργάνωσή της ως αποτέλεσμα πιθανόν της καθυστέρησης της Παρουσίας. Δε νομίζω όμως ότι αυτό αποτελεί την αποκλειστική εξήγηση του φαινομένου. Ας μην ξεχνούμε ότι στην Ανατολή η Μαρία Μαγδαληνή συνέχισε να τιμάται ως ισαπόστολος από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα καταλαμβάνοντας μία θέση δίπλα στους άνδρες "συμμαθητές" της. Επιμένω πως η ιστορία είναι πολύ πιο σύνθετη από ό,τι μπορούμε σήμερα να αντιληφθούμε και πως οι απλουστευμένες ερμηνείες του αποσπασματικού υλικού, που έχουμε στη διάθεσή μας, αδικούν την ιστορία και περιορίζονται σε επιφανειακές αναγνώσεις των δεδομένων. Προκαλούν βέβαια εντύπωση και αναδεικνύουν μυθιστορήματα του τύπου Κώδικας ντα Βίντσι στα πλέον ευπώλητα παγκοσμίως, όμως σε καμιά περίπτωση δεν αποτελούν τις μοναδικές αναγνώσεις των λιγοστών δεδομένων και μάλιστα, όπως ισχυρίζονται, απελευθερωμένες από την ανδρική οπτική και νοοτροπία. Κατά τη γνώμη μου τέτοιες ερμηνείες, που αγνοούν δεδομένα ή τα παραποιούν, πέφτουν στο ίδιο ολίσθημα της ιδεολογικοποίησης των δεδομένων και ανακατασκευάζουν κι αυτές την ιστορία μέσα από μία συγκεκριμένη οπτική. Θεμιτό μόνο στο μέτρο που αναγνωρίζουν την υποκειμενική τους προσέγγιση και το μυθιστορηματικό τους, πολλές φορές,  χαρακτήρα. 

To τρέχον τεύχος του περιοδικού ABR / In the current issue of ABR

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Australian Biblical Review 60 (2012) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Anne Elvey, "Love and Justice in the Gospel of Luke— Ecology, the Neighbour and Hope", 1-17 
• Mark O’Brien, "The Dynamics of the Golden Calf Story (Exodus 32–34)", 18-31 
• Edward J. Bridge, "The Use of in Prophetic Literature", 32-48 
• Steffen Joris, "The Markan Use of “Unclean Spirit”: Another Messianic Strand", 49-66
•  Elaine M. Wainwright, "Reading Matt 21:12–22 Ecologically", 67-69

Το τρέχον τεύχος του ΒΝ / In the current issue of BN

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Biblische Notizen 153 (2012) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Emmanuel O. Nwaoru, "Genesis 1,28 and the Divine Imperatives for Sustainable Ecology", 3-17

Το κείμενο του Γεν 1, 28 περιέχει μία αλυσίδα από πέντε προστακτικές  – perû (να είστε γόνιμοι), rebû (πολλαπλασιαστείτε), mil’û (γεμίστε), kibšû (υποτάξτε) and redû (+ είμαι, να κυριαρχήσετε) – στις οποίες οι σύγχρονοι ερμηνευτές και περιβαλλοντιστές εντοπίζουν την αιτία για τα σύγχρονα οικολογικά προβλήματα και για την κακή χρήση του περιβάλλοντος. Ο συγγραφέας επιθυμεί να ρίξει μία νέα ματιά στο κείμενο λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις προστακτικές και μερικές άλλες σε βιβλικές και μη συνάφειες. Υποστηρίζει ότι μία κατάλληλη ερμηνεία κι εφαρμογή της θείας εντολής στο Γεν 1, 28 θα οδηγούσε στην ανακάλυψη της θέλησης του Θεού για μία υγιέστερη σχέση μεταξύ των ανθρώπων και των άλλων δημιουργημάτων κι ότι το οικοσύστημα θα ήταν καλύτερο. 

Martin Mulzer,  "Der kranke und der gesunde Gehasi. Zum Verhältnis von 2 Kön 5 zu 2 Kön 8,1-6", 19-27

Η διαφορά μεταξύ του ασθενούς και υγιούς Gehazi (Β΄ Βασ 5,27 - 8,1-6) δε μπορεί να εξηγηθεί συγχρονικά. Στη διαχρονική προοπτική το Β΄ Βασ 8, 1-6 θα πρέπει να θεωρηθεί ως η „Fortschreibung“ (συνέχεια και επικαιροποίηση) του Β΄ Βασ 4, 8-37. Και τα δύο κείμενα δεν ανήκουν στο ίδιο φιλολογικό στρώμα του Β΄ Βασ 5 και καθώς συνδυάστηκαν από κάποιον αναθεωρητή του κειμένου, είναι φυσικό να υπάρχει αυτή η διαφορά.

Volker Wagner, "Lassen wir doch den Gottesknecht endlich am Leben! (Jes 53,7-9)", 29-47

Το βιογραφικό μέρος του Άσματος του Δούλου στο Ησ 52, 13 - 53, 12 περιγράφει τη σωματική κάκωση, την εξουθένωση, την φυλάκιση και την εξορία καθώς επίσης και την εκμετάλλευση του κύριου χαρακτήρα του Άσματος. Ο θάνατος κι η ταφή του δεν αναφέρονται. 

Herbert Migsch, "Selbstaufforderung statt Selbstbericht – Die Übersetzung in Jeremia 35Tg,11b von Robert Hayward", 49-51 
Στο Ιερ 35Tg,11b οι Ρεχαβίτες αναφέρουν στον προφήτη Ιερεμία ότι θα μείνουν εξαιτίας ενός στρατού που πλησιάζει στην Ιερουσαλήμ. Στη μετάφραση του Ταργκούμ του Ιερεμία ο Robert Hayward, ωστόσο, μεταφράζει το αραμαϊκό ρήμα, το οποίο εκφέρεται με παρακείμενο, ως να ήταν αόριστος. 

Herbert Migsch, "Siebenerfiguren im Jeremiabuch", 53-62

Σε δύο μελέτες του ο Georg Braulik καταδεικνύει ότι στο βιβλίο του Δευτερονομίου υπάρχουν πολλές σειρές από επτά λέξεις ή φράσεις ("δομές των επτά"). Επίσης στο βιβλίο του Ιερεμία μπορεί κανείς να διακρίνει τέτοιες σειρές. Στη άρθρο του στο περιοδικό ο Migsch παρουσιάζει έξι τέτοιες περικοπές από το βιβλίο του Ιερεμία. 

Aron Pinker, "The Structure and Meaning of Qohelet 8,5-7", 63-88

Υποστηρίζεται ότι οι δυσκολίες στο Εκκλ 8, 5-7 προκύπτουν από τον φόβο του Εκκλησιαστή απέναντι στην πτολεμαϊκή διοίκηση και την αγωνία του μήπως ο κοσμικός νόμος υποκαταστήσει την υπακοή του στο νόμο του Θεού. Αυτοί οι δύο φόβοι οδηγούν τον Εκκλησιαστή να διατυπώσει τις σκέψεις του με έναν τέτοιο τρόπο που να δίνει την εντύπωση ότι προβάλλει την υπακοή στο βασιλιά, ενώ στην πραγματικότητα υποστηρίζει ότι υποταγή στις εντολές του Θεού προσπαθώντας ταυτόχρονα να αποφύγει τα δεινά της πτολεμαϊκής εξουσίας. 

Marko Marttila, "Das Sirachbuch in der finnischen Kultur. Ein Beitrag zur Rezeptionsgeschichte", 89-99
Το βιβλίο Σοφία Σειράχ εκδόθηκε για πρώτη φορά στα φινλανδικά κατά τον 17ο αι. Μαζί με τα άλλα απόκρυφα της Π.Δ. η Σοφία Σειράχ παρέμεινε άγνωστη καθώς οι περισσότερες εκδόσεις τις Βίβλου δεν το συμπεριλάμβαναν. Υπάρχουν ωστόσο παραδείγματα που δείχνουν ότι κάποιοι Φινλανδοί καλλιτέχνες και συγγραφείς, ιδιαίτερα, ενδιαφέρθηκαν για την πρακτική σοφία του Ben Sira. Oι θετικές τοποθετήσεις του, όσον αφορά στο κρασί, είχαν ως αποτέλεσμα ένα τάγμα των Φινλανδών Ιπποτών να φέρει το όνομά του. Επίσης αρκετά φινλανδικά μυθιστορήματα αναφέρουν το βιβλίο σε σχέση με την οινοποσία. 

Stefan Bojowald, "Eine Gemeinsamkeit zwischen der ägyptischen und akkadischen Sprache bezüglich der übertragenen Verwendung des Wortes „kochen“ auf Pflanzen", 101-105 
Σε αυτήν την σύντομη μελέτη ο συγγραφέας συζητά τη σύγκλιση μεταξύ της αιγυπτιακής και της ακκαδικής. Εξετάζει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, όπου φαίνεται ότι το ρήμα "μαγειρεύω" μπορεί επίσης να σημαίνει "γίνομαι / είμαι ώριμος". Αυτή η νέα σημασία απαντά σε σχέση με τα φυτά. 

Christophe Lemardelé, "Another Suggestion Regarding the Etymology of the Hebrew Noun mērēa‘", 107-111 

Το εβραϊκό ουσιαστικό mērēa‘ δεν είναι ανεξάρτητο. Ο Saul M. Olyan το συνδέει με τα ρήματα  r‘h και πιο υποθετικά με τη σπάνια σημασία του r‘‘. Οι υποθέσεις του είναι σωστές επειδή η σημασία του συντρόφου είναι μεταφορική μέσα στη συνάφεια της ανάπτυξης της ρίζας r‘. Ακολουθώντας την θεωρία του Γάλλου γλωσσολόγου Georges Bohas, ο συγγραφέας του σύντομου άρθρου προτείνει την εξήγηση αυτής της εξέλιξης μέσα από τις ιδέες της "ετυμολογίας" και του "matrix".  

Werner Grimm, "Kain und Abel in der Bergpredigt (Mt 5,21-24)", 113-125

H πρώτη περικοπή από την Επί του Όρους Ομιλία εσφαλμένα χαρακτηρίζεται "αντίθεση", ενώ αποκτά σαφήνεια, όταν καταστεί σαφές ότι -και με ποιον τρόπο - ο Ιησούς επεξεργάστηκε το αρχαίο θέμα του Κάιν και του Άβελ (Γεν 4, 1-16) με το ενέταξε μέσα στην ερμηνεία του της έκτης εντολής: "Ου φονεύσεις" . Από αυτήν την αναφορά προκύπτει:  η συνεχής προσφώνηση ενός ανθρώπου που χρήζει προστασίας ως "αδελφού" στο Μτ 5, 21-24, το θέμα της "οργής" (ή του "θυμού") στο Μτ 5, 22 ( = Γεν 4, 5-6) καθώς επίσης και η υπόθεση στο Μτ 5, 23-24 ότι κάποιος θα "φέρει το δώρο του στο θυσιαστήριο" (= Γεν 4, 3-5). Στο Μτ 5, 21-24 ο Ιησούς διαδοχικά στρέφεται στον "Κάιν" (5, 21-22) και - αξιοπρόσεκτα - και στον Άβελ (5, 23-24). Οι δύο πλευρές καλούνται να λύσουν τη διαφορά τους δημιουργικά και ειρηνικά και να οδηγήσουν την αρχαία ιστορία του Κάιν και του Άβελ σε ένα καλύτερο τέλος. Από αυτήν την άποψη το Μτ 5, 21-24 δεν μπορεί να αποκοπεί από το υπόλοιπο σώμα της ενότητας. 

Ευρήματα από το Khirbet Qeiyafa / Khirbet Qeiyafa findings

Ο Alan Boyle δημοσιεύει ένα ενδιαφέρον άρθρο στην ιστοσελίδα Cosmic Log του NBCNEWS.com σχετικά με τα πρόσφατα ευρήματα από το Khirbet Qeiyafa, τα οποία οδηγούν σε σημαντικά συμπεράσματα σχετικά με τη θρησκευτική ζωή σε αυτόν τον οικισμό και τη σύνδεσή του με την ιστορία του Δαυίδ και του Σολομώντα.

Για να διαβάσετε το άρθρο, πατήστε στον τίτλο:
"3,000-year-old artifacts reveal history behind biblical David and Goliath"

Ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης μπορεί επίσης να επισκεφτεί το ιστολόγιο των ανασκαφών:
Khirbet Queiyafa Archaeological Project

Βιβλιοκρισίες στο Εnoch Seminar Online / Reviews on Enoch Seminar Online

To Enoch Seminar είναι μία διεθνής εταιρία ειδικών στον Ιουδαϊσμού του Δεύτερου Ναού και του αρχέγονου Ιουδαϊσμού. Εκτός από τα διεθνή συνέδρια, που διοργανώνει, έχει κατασκευάσει μία πολύ χρήσιμη ιστοσελίδα όπου μεταξύ άλλων αναρτώνται σε τακτικά διαστήματα ενδιαφέρουσες βιβλιοκρισίες πρόσφατων μελετών. 

Για να τις διαβάσετε, πατήστε εδώ.

To ευαγγέλιο της Συζύγου του Ιησού: σύγχρονη πλαστογραφία; / The Gospel of Jesus' wife: a modern forgery?

Το μικρό απόσπασμα από το υποτιθέμενο Ευαγγέλιο της Συζύγου του Ιησού, το οποίο πρόσφατα παρουσιάσθηκε από την Karen King εξακολουθεί να προκαλεί τις αντιδράσεις των ειδικών. 

Ο γνωστός καθηγητής της Καινής Διαθήκης Francis Watson δημοσίευσε στο διαδίκτυο (το ιστολόγιο του Mark Goodacre) τρία σύντομα άρθρα, στα οποία υποστηρίζει ότι το κείμενο είναι σύγχρονη πλαστογραφία από κάποιον που δεν έχει επαρκή γνώση της κοπτικής. Ο Watson θεωρεί ότι ο σύγχρονος πλαστογράφος στηρίχθηκε σε κάποια σύγχρονη έκδοση του κοπτικού ΕυαγγΘωμά και εντοπίζει ομοιότητες με τα κεφ. 101 και 114. Το παραλληλίζει μάλιστα με την περίπτωση του Μυστικού κατά Μάρκον, το οποίο θεωρεί ότι πλαστογράφησε ο Morton Smith: 

• Francis Watson, "The Gospel of Jesus’ Wife: How a fake Gospel-Fragment was composedINTRODUCTION AND SUMMARY" 
• Francis Watson, "The Gospel of Jesus’ Wife: How a fake Gospel-Fragment was composed" 
• Francis Watson, "Addendum: The End of the Line?"

Για μια διεξοδική συζήτηση των επιχειρημάτων του Watson βλ. την χθεσινή ανάρτηση του James F. McGrath, Is the Gospel of Jesus' Wife a Fake?

RBL 21/9/2012

Francois Bovon; Glenn E. Snyder, ed., New Testament and Christian Apocrypha
Reviewed by Christopher Tuckett

Stanislas Breton, A Radical Philosophy of Saint Paul
Reviewed by Halvor Moxnes and Ole Jakob Lǿland

Mark Forman, The Politics of Inheritance in Romans
Reviewed by David J. Downs

Anselm Hagedorn and Henrik Pfeiffer, eds., Die Erzväter in der biblischen Tradition: Festschrift für Matthias Köckert
Reviewed by Cynthia Edenburg

Martin Hengel, Saint Peter: The Underestimated Apostle
Reviewed by Timothy P. Henderson

Kelly R. Iverson and Christopher W. Skinner, eds., Mark as Story: Retrospect and Prospect
Reviewed by Cornelis Bennema

James A. Kelhoffer, Persecution, Persuasion and Power: Readiness to Withstand Hardship as a Corroboration of Legitimacy in the New Testament
Reviewed by Brian J. Tabb

Cheryl A. Kirk-Duggan and Tina Pippin, eds., Mother Goose, Mother Jones, Mommie Dearest: Biblical Mothers and Their Children
Reviewed by Vicki Phillips

Allan J. McNicol, The Conversion of the Nations in Revelation
Reviewed by Peter S. Perry

Adrian Schenker, Anfänge der Textgeschichte des Alten Testaments: Studien zu Entstehung und Verhältnis der frühesten Textformen
Reviewed by Marjo C. A. Korpel

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον ΕTR / Some articles of biblical interest in the current issue of ETR

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Études théologiques et religieuses 87:1 (2012) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος: 

• Riemer Roukema, "La présentation de l'Évangile de Judas au grand public et son contexte historique", 1-17
• Jonathan Bersot, "Parallélismes et synkrisis dans la finale de Luc : observations narratologiques en Luc 23,50-24,53",  19-34
• Daniel  Marguerat - Emmanuelle Steffek, "Luc-Actes et la naissance du Dieu universel",  35-55
• Hans C. Askani, "Comment le canon nous advient : essai sur le concept de texte, de canon et de texte sacré", 145-169

Η σύζυγος του Ιησού και πάλι / Jesus' wife again

Το απόσπασμα απόκρυφου κειμένου που κάνει λόγο πιθανόν για τη σύζυγο του Ιησού εξακολουθεί να απασχολεί την ακαδημαϊκή κοινότητα και να αποτελεί και σήμερα θέμα σε πολλά ιστολόγια.

Ήδη στο youtube υπάρχει σύντομο video, όπου η Karen King παρουσιάζει το νέο εύρημα και θέτει διάφορα ερωτήματα για αυτό ("Jesus said to them, my wife"). Yπάρχει επίσης το δημοσίευμα του Harvard Divinity School κι ένα σύντομο άρθρο στην ιστοσελίδα του Biblical Archaeology.

O Jim Davila (PaleoJudaica) σε δύο αναρτήσεις του χθες και σήμερα συγκεντρώνει τις σημαντικότερες δημοσιεύσεις για το θέμα και εκφράζει τις αμφιβολίες του για τη γνησιότητα του ευρήματος (πατήστε εδώ κι εδώ). 

Tους δικούς τους ενδοιασμούς για το θέμα διατυπώνουν οι Mark Goodacre (The Gospel of Jesus' Wife) και Larry Hurtado ("'The Gospel of Jesus' Wife'. Maybe ... Maybe Not").

Tις ίδιες αμφιβολίες περίπου εκφράζει και ένα ελληνικό ιστολόγιο, του Αθανάσιου Μουστάκη (Ο Ιησούς είπε "Η γυναίκα μου"). 

Η ειδική στο γνωστικισμό April DeConick σε τρεις αναρτήσεις της για το θέμα υποστηρίζει ότι το κείμενο προέρχεται από βαλεντινιανούς κύκλους και συνδέεται με την παράδοση που γνωρίζει ο συγγραφέας του γνωστικού ευαγγελίου του Φιλίππου καθώς και με το ευαγγέλιο του Θωμά (παρ. 101 και 114). Αντικατοπτρίζει εκείνη τη γραμμή της γνωστικής παράδοσης, όπου ο γάμος συμβολίζει το γάμο των Αιώνων Ιησού και Σοφία. Τέλος προτείνει μία κάπως διαφορετική ανάγνωση του κειμένου, την οποία παραθέτω: "...my mother gave me li[fe...] The disciples said to Jesus [...] deny. Mary is worthy of it [...] Jesus said to them, "My wife [and...] Let men who are wicked [...] I am with her because [...] an image [...]" ("A Reference to Jesus' Wife?", "Gospel of Jesus' Wife" και "Did Jesus Have a Wife?").
Στην ίδια γραμμή κινείται κι Jared Calaway, ο οποίος ωστόσο θεωρεί βέβαιο ότι το απόσπασμα ουσιαστικά επεξεργάζεται το ΕυαγΘωμά 114.
Ο James F. MacGrath, τέλος, έχει επίσης τρεις αναρτήσεις, όπου ουσιαστικά συγκεντρώνει τα σημαντικότερα δημοσιεύματα που αναρτήθηκαν για αυτό το θέμα στο διαδίκτυο ("Coptic Text Mentions Jesus' Wife", "2. Jesus' Wife", "3 Jesus’ Wife (With Fill in the Blank at the End)". 

Στο τρέχον τεύχος του JSNT / In the current issue of JSNT

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of the New Testament 35:1 (2012) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα: 

John C. Poirier, "The Roll, the Codex, the Wax Tablet and the Synoptic Problem", 3-30 

Η υπόθεση Farrer, ειδικά στη μορφή που διατυπώθηκε από τον Michael Goulder, δέχθηκε συχνά κριτική, επειδή στηρίζεται σε μία αναχρονιστική και τεχνικά μη πρακτική κατανόηση του συντακτικού έργου του Λουκά. Μία προσεκτικότερη εξέταση των επιχειρημάτων εναντίον των Farrer και Goulder, ωστόσο, αποκαλύπτει μία σειρά από προβλήματα, που συμπεριλαμβάνουν (αλλά δεν περιορίζονται μόνο σε αυτό) την ελλιπή κατανόηση του τρόπου με τον οποίο συντάσσονταν τα έργα στην αρχαιότητα. Η υπόθεση του Goulder ότι ο Λουκάς δούλεψε προς τα πίσω μέσα από το Μτ, ειδικότερα, δέχτηκε αρκετή κριτική, αλλά ο συγγραφέας του παρόντος άρθρου προσπαθεί να δείξει ότι και δυνατό είναι και απόλυτα σύμφωνο με τον τρόπο που δούλευαν οι αρχαίοι. Ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα επιχειρήματα εναντίον της υπόθεσης Farrer είναι ότι  αγνοούν ότι ο Λουκάς πιθανόν χρησιμοποιούσες τα κέρινα πινακίδια ως μέσο για τη συγγραφή - ένα μέσο που θα έδινε το δικαίωμα στο Λουκά να επαναπροσαρμόσει το υλικού του Μτ με έναν τρόπο τόσο ελεύθερο όσο αυτόν που προτείνει η υπόθεση Farrer.  

Dan Nässelqvist, "Stylistic Levels in Hebrews 1.1–4 and John 1.1–18", 31-53 
Σε αυτό το έργο παρουσιάζεται η αρχαία ιδέα των υφολογικών επιπέδων ως ένα μέσο προσέγγισης του ερωτήματος πώς η Κ.Δ. διαδόθηκε στην αρχαιότητα. Υποστηρίζεται ότι τα επίπεδα του ύφους επηρέαζαν όχι μόνο τη σύνθεση ενός έργου αλλά και τη διάδοσή του κι ότι μία ανάλυση των κειμένων που έχουν διασωθεί είναι το πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση κατανόησης του τρόπου διάδοσής τους. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τα επίπεδα ύφους και αναλύει τα υφολογικά στοιχεία των Εβ 1, 1-4 και Ιω 1, 1-18 κι ερμηνεύονται μέσα από αυτό το σύστημα. Υποστηρίζει ότι τα κείμενα της Κ.Δ. μπορούν να εξετασθούν μέσα σε αυτό το σύστημα. Αντίθετα από τη γνώμη διαφόρων ερμηνευτών υποστηρίζεται ότι ο πρόλογος του Ιω δεν περιέχει ποιητικά κείμενα που εμπλουτίζονται με πρόζα. Αντίθετα η υφολογική μορφή είναι σταθερή τουλάχιστον στο τμήμα Ιω 1, 1-13. 

Matthew Jensen, "The Structure and Argument of 1 John", 54-73 

Στο άρθρο υποστηρίζεται μία δομή της Α΄ Ιω, η  οποία στηρίζεται  τόσο στο ρ. γράφω όσο και στις διάφορες κλητικές. Ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι η Α΄ Ιω χωρίζεται σε δύο μέρη: μία εκτενή εισαγωγή που προσανατολίζει τον αναγνώστη στα θέματα της αμαρτίας και της αγάπης ( 1,1 - 2, 11) και σε ένα τμήμα, όπου γίνεται αναφορά στην ιστορική κατάσταση (2, 15 - 5, 21). Χωρίζει την Α΄ Ιω σε ενότητες που στηρίζονται στο λεξιλόγιο που συνδέονται με το κάθε θέμα και στη συνέχεια αναζητά τα λογοτεχνικά μέσα που χρησιμοποιούνται σε κάθε ενότητα. Τέλος, εξετάζεται η σχέση μεταξύ των διαφόρων ενοτήτων προκειμένου να επιβεβαιωθεί η δομή που προτείνεται.  

James Carleton Paget, "Marcion and the Resurrection: Some Thoughts on a Recent Book", 74-102 
Με αφορμή το πρόσφατο έργο του Markus Vinzent, Christ’s Resurrection in Early Christianity and the Making of the New Testament (Farnham and Burlington: Ashgate, 2011)  ο συγγραφέας εξετάζει τη θέση του Vinzent ότι ο Μαρκίων κρύβεται πίσω από ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ανάσταση κατά τα μ. του 2ου αι. καθώς και με τη συγγραφή των κανονικών ευαγγελίων.