Στο νέο τεύχος του Münchner Theologische Zeitschrift 60:2 (2009) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:
Gerd Häfner, "'Hat denn Gott sein Volk verstoßen?' (Röm 11,1) : zum Verhältnis von Kirche und Israel aus neutestamentlicher Sicht", 210-221
Τακτική επισκόπηση ειδήσεων σχετικών με τις βιβλικές σπουδές και τον αρχέγονο Χριστιανισμό
Δευτέρα 5 Οκτωβρίου 2009
Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2009
Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο τεύχος του JThS / Articles of biblical interest in the new issue of JThS
Στο νέο τεύχος του Journal of Theological Studies 60:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:
Reinhard G. Kratz, "Eyes and Spectacles: Wellhausen’s Method of Higher Criticism", 381-402
Το έργο του Julius Wellhausen για την εβραϊκή Βίβλο, την Καινή Διαθήκη και τις πρώιμες αραβικές πηγές ασκεί ακόμη και σήμερα ουσιαστική επίδραση στον τρόπο που η σύγχρονη έρευνα παρουσιάζει τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Στο παρόν άρθρο ο συγγραφέας εξετάζει τη μεθοδολογία της υψηλής κριτικής. Η αρχή του Wellhausen ήταν: "δεν είναι μόνο τα γυαλιά σημαντικά, είναι και τα μάτια". Ακολουθώντας αυτήν την αρχή ο συγγραφέας πρώτα περιγράφει τι είδε ο Wellhausen με τα μάτιά του και πώς τα χρησιμοποίησε. Δεύτερον, συζητά τα γυαλιά του Wellhausen και αναρωτιέται πώς ο 19ος αιώνας επηρέασε τον τρόπο που έβλεπε τα πράγματα. Τέλος, εξετάζει τη σημασία που έχει η θέση του Wellhausen για την υψηλή κριτική για τη σύγχρονη έρευνα.
Annette Yoshiko Reed, "The Modern Invention of ‘Old Testament Pseudepigrapha’", 403-436
Αυτό το άρθρο εξετάζει την προϊστορία της σημερινής αντίληψης για τα "ψευδεπίγραφα της Π.Δ." επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στον έργο του Johann Albert Fabricius Codex pseudepigraphus Veteris Testamenti (1713). Εξετάζει το έργο του Fabricius από τέσσερις οπτικές γωνίες: ως επιτομή της γνώσης που αποκτήθηκε από την Αναγέννηση και μετά, ως ένα καθρέφτισμα των συζητήσεων για τις Γραφές στην αρχή της Μεταρρύθμισης, ως ένα λογοτεχνικό μνημείο της αγωνίας που κυριαρχεί κατά τον 17ο και στις αρχές του 18ου αιώνα για την ταυτότητα του συγγραφέα και ως τη βάση για την έρευνα κατά τον 19ο και 20ο αι. του υλικού που συγκεντρώθηκε. Εξετάζοντας τις απαρχές αυτής της ιδέας και της κατηγορίας των "ψευδεπιγράφων" η συγγραφέας αποπειράται να προσφέρει μία ευρύτερη ιστορική προοπτική στη συζήτηση για την επινόηση του όρου των ψευδεπιγράφων.
Gunther Mark, "Jesus ‘Was Close to the Authorities’: The Historical Background of a Talmudic Pericope", 437-466
Η περίφημη περικοπή στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, Sanhedrin folio 43a, η οποία περιέχει την περικοπή "την παραμονή του Πάσχα κρέμασαν τον Ιησού" και τη μυστηριώδη φράση "ο Ιησούς είχε σχέσεις με τις αρχές", έχει προβληματίσει τους βιβλικούς επιστήμονες, οι οποίοι αναρωτιούνται εάν έχουν μία εκπληκτική μαρτυρία για τη δίκη του Ιησού, η οποία ποτέ μέχρι σήμερα δεν συζητήθηκε. Η κύρια αιτία είναι ότι οι ερευνητές προσέγγισαν το συγκεκριμένο κείμενο ξεκινώντας από την Κ.Δ. Στο άρθρο το κείμενο εξετάζεται μέσα στην ταλμουδική του συνάφεια. Με ιδιαίτερη προσοχή εξετάζονται ερωτήματα για τα μοτίβα σύνταξης και τους τρόπους σύνθεσης του κειμένου καθώς επίσης και η ταλμουδική ορολογία.
Υποστηρίζεται ότι ο "Ιησούς" σε αυτά τα κείμενα είναι απλά μια μορφή, η οποία αντιπροσωπεύει την ανησυχία των ραββίνων για τη δραστηριότητα των χριστιανών ιεραποστόλων με ιουδαϊκή προέλευση και η όλη συζήτηση είναι απλά μια υποσημείωση στις βιβλικές επιταγές του Δτν 13 όσον αφορά τους Ιουδαίους υπερασπιστές μίας ξένης θρησκείας (Messit). Προκλήθηκαν από τις δραματικές αλλαγές που προϋποθέτουν οι ταλμουδικές συζητήσεις για την messit. H περικοπή είχε ως σκοπό να προσθέσει μία χριστιανική διάσταση στην υφιστάμενη μέσα στο Ταλμούδ συζήτηση για τη θανατική ποινή. Αυτά τα κείμενα δεν είναι αντιχριστιανική πολεμική. Η πρόκληση που οδήγησε τους συγγραφείς τους δεν ήταν να απαξιώσουν τον Χριστιανισμό, αλλά να δώσουν οδηγίες. Σκοπός ήταν η εξίσωση του Χριστιανισμού με την ειδωλολατρία και η διατήρηση της σπουδαιότητας των παραδόσεων της Halakha σε μία εποχή, όπου δρούσαν ξένες προς τον Ιουδαϊσμό μονοθεϊστικές θρησκείες που στηρίζονταν στη Βίβλο.
Andrew Angel, "Inquiring into an Inclusio—On Judgement and Love in Matthew", 527-530
Υπάρχει γενικά συμφωνία μεταξύ των ερμηνευτών ότι τα Μτ 1,23 και 28,20 σχηματίζουν μία inclusio γύρω από το ευαγγέλιο, η οποία τονίζει το θέμα "ο Θεός είναι μαζί μας῾῾ . Ο Ulrich Luz χρησιμοποιεί αυτήν την inclusio για να υποστηρίξει ότι ο Ματθαίος σκοπό έχει να βοηθήσει τον αναγνώστη να καταλάβει ότι η αγάπη είναι ανώτερη της κρίσης, ένα άλλο βασικό θέμα του ευαγγελίου. Ωστόσο αυτή η ανάγνωση δε λαμβάνει υπόψη την σαφή αναφορά στην εσχατολογική κρίση στο Μτ 28,20. Διαβάζοντας το Μτ 28,20 παράλληλε με το Μτ 13,40.49 καθίσταται σαφές ότι ο Ιησούς είναι παρών με τους μαθητές του ως Εμμανουήλ μέχρι που να τους κρίνει ως ο Υιός του Ανθρώπου. Η inclusio παραπέμπει στην παρουσία του Χριστού μαζί με τους μαθητές του μέχρι την ώρα της κρίσης κι έτσι συνδυάζει τα θέματα της παρουσίας και της κρίσης. Αν κυριαρχεί ένα θέμα, αυτό είναι της εσχατολογικής κρίσης.
Urban C. von Wahlde, "The References to the Time and Place of the Crucifixion in the Peri Pascha of Melito of Sardis", 556-569
Μετά τα ευαγγέλια ο Μελίτων Σάρδεων είναι ο πρώτος χριστιανός συγγραφέας για τον οποίο έχουμε τη μαρτυρία ότι αναφέρθηκε στον τόπο, όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς. Οι αναφορές του στον τόπο σταύρωσης θεωρήθηκαν ότι αντικατοπτρίζουν τη γνώση σχετικά με την τοποθεσία του Γολγοθά μέσα στο σχέδιο της Αelia Capitolina του 2ου αι. μ.Χ. Ωστόσο η έρευνα όλων των αναφορών του στον τόπο και στο χρόνο της σταύρωσης υποδηλώνουν ότι αυτές συνδέονται με τους ρητορικούς σκοπούς του Μελίτωνα και δεν είναι ιστορικά αξιόπιστες.
Reinhard G. Kratz, "Eyes and Spectacles: Wellhausen’s Method of Higher Criticism", 381-402
Το έργο του Julius Wellhausen για την εβραϊκή Βίβλο, την Καινή Διαθήκη και τις πρώιμες αραβικές πηγές ασκεί ακόμη και σήμερα ουσιαστική επίδραση στον τρόπο που η σύγχρονη έρευνα παρουσιάζει τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Στο παρόν άρθρο ο συγγραφέας εξετάζει τη μεθοδολογία της υψηλής κριτικής. Η αρχή του Wellhausen ήταν: "δεν είναι μόνο τα γυαλιά σημαντικά, είναι και τα μάτια". Ακολουθώντας αυτήν την αρχή ο συγγραφέας πρώτα περιγράφει τι είδε ο Wellhausen με τα μάτιά του και πώς τα χρησιμοποίησε. Δεύτερον, συζητά τα γυαλιά του Wellhausen και αναρωτιέται πώς ο 19ος αιώνας επηρέασε τον τρόπο που έβλεπε τα πράγματα. Τέλος, εξετάζει τη σημασία που έχει η θέση του Wellhausen για την υψηλή κριτική για τη σύγχρονη έρευνα.
Annette Yoshiko Reed, "The Modern Invention of ‘Old Testament Pseudepigrapha’", 403-436
Αυτό το άρθρο εξετάζει την προϊστορία της σημερινής αντίληψης για τα "ψευδεπίγραφα της Π.Δ." επικεντρώνοντας το ενδιαφέρον στον έργο του Johann Albert Fabricius Codex pseudepigraphus Veteris Testamenti (1713). Εξετάζει το έργο του Fabricius από τέσσερις οπτικές γωνίες: ως επιτομή της γνώσης που αποκτήθηκε από την Αναγέννηση και μετά, ως ένα καθρέφτισμα των συζητήσεων για τις Γραφές στην αρχή της Μεταρρύθμισης, ως ένα λογοτεχνικό μνημείο της αγωνίας που κυριαρχεί κατά τον 17ο και στις αρχές του 18ου αιώνα για την ταυτότητα του συγγραφέα και ως τη βάση για την έρευνα κατά τον 19ο και 20ο αι. του υλικού που συγκεντρώθηκε. Εξετάζοντας τις απαρχές αυτής της ιδέας και της κατηγορίας των "ψευδεπιγράφων" η συγγραφέας αποπειράται να προσφέρει μία ευρύτερη ιστορική προοπτική στη συζήτηση για την επινόηση του όρου των ψευδεπιγράφων.
Gunther Mark, "Jesus ‘Was Close to the Authorities’: The Historical Background of a Talmudic Pericope", 437-466
Η περίφημη περικοπή στο Βαβυλωνιακό Ταλμούδ, Sanhedrin folio 43a, η οποία περιέχει την περικοπή "την παραμονή του Πάσχα κρέμασαν τον Ιησού" και τη μυστηριώδη φράση "ο Ιησούς είχε σχέσεις με τις αρχές", έχει προβληματίσει τους βιβλικούς επιστήμονες, οι οποίοι αναρωτιούνται εάν έχουν μία εκπληκτική μαρτυρία για τη δίκη του Ιησού, η οποία ποτέ μέχρι σήμερα δεν συζητήθηκε. Η κύρια αιτία είναι ότι οι ερευνητές προσέγγισαν το συγκεκριμένο κείμενο ξεκινώντας από την Κ.Δ. Στο άρθρο το κείμενο εξετάζεται μέσα στην ταλμουδική του συνάφεια. Με ιδιαίτερη προσοχή εξετάζονται ερωτήματα για τα μοτίβα σύνταξης και τους τρόπους σύνθεσης του κειμένου καθώς επίσης και η ταλμουδική ορολογία.
Υποστηρίζεται ότι ο "Ιησούς" σε αυτά τα κείμενα είναι απλά μια μορφή, η οποία αντιπροσωπεύει την ανησυχία των ραββίνων για τη δραστηριότητα των χριστιανών ιεραποστόλων με ιουδαϊκή προέλευση και η όλη συζήτηση είναι απλά μια υποσημείωση στις βιβλικές επιταγές του Δτν 13 όσον αφορά τους Ιουδαίους υπερασπιστές μίας ξένης θρησκείας (Messit). Προκλήθηκαν από τις δραματικές αλλαγές που προϋποθέτουν οι ταλμουδικές συζητήσεις για την messit. H περικοπή είχε ως σκοπό να προσθέσει μία χριστιανική διάσταση στην υφιστάμενη μέσα στο Ταλμούδ συζήτηση για τη θανατική ποινή. Αυτά τα κείμενα δεν είναι αντιχριστιανική πολεμική. Η πρόκληση που οδήγησε τους συγγραφείς τους δεν ήταν να απαξιώσουν τον Χριστιανισμό, αλλά να δώσουν οδηγίες. Σκοπός ήταν η εξίσωση του Χριστιανισμού με την ειδωλολατρία και η διατήρηση της σπουδαιότητας των παραδόσεων της Halakha σε μία εποχή, όπου δρούσαν ξένες προς τον Ιουδαϊσμό μονοθεϊστικές θρησκείες που στηρίζονταν στη Βίβλο.
Andrew Angel, "Inquiring into an Inclusio—On Judgement and Love in Matthew", 527-530
Υπάρχει γενικά συμφωνία μεταξύ των ερμηνευτών ότι τα Μτ 1,23 και 28,20 σχηματίζουν μία inclusio γύρω από το ευαγγέλιο, η οποία τονίζει το θέμα "ο Θεός είναι μαζί μας῾῾ . Ο Ulrich Luz χρησιμοποιεί αυτήν την inclusio για να υποστηρίξει ότι ο Ματθαίος σκοπό έχει να βοηθήσει τον αναγνώστη να καταλάβει ότι η αγάπη είναι ανώτερη της κρίσης, ένα άλλο βασικό θέμα του ευαγγελίου. Ωστόσο αυτή η ανάγνωση δε λαμβάνει υπόψη την σαφή αναφορά στην εσχατολογική κρίση στο Μτ 28,20. Διαβάζοντας το Μτ 28,20 παράλληλε με το Μτ 13,40.49 καθίσταται σαφές ότι ο Ιησούς είναι παρών με τους μαθητές του ως Εμμανουήλ μέχρι που να τους κρίνει ως ο Υιός του Ανθρώπου. Η inclusio παραπέμπει στην παρουσία του Χριστού μαζί με τους μαθητές του μέχρι την ώρα της κρίσης κι έτσι συνδυάζει τα θέματα της παρουσίας και της κρίσης. Αν κυριαρχεί ένα θέμα, αυτό είναι της εσχατολογικής κρίσης.
Urban C. von Wahlde, "The References to the Time and Place of the Crucifixion in the Peri Pascha of Melito of Sardis", 556-569
Μετά τα ευαγγέλια ο Μελίτων Σάρδεων είναι ο πρώτος χριστιανός συγγραφέας για τον οποίο έχουμε τη μαρτυρία ότι αναφέρθηκε στον τόπο, όπου σταυρώθηκε ο Ιησούς. Οι αναφορές του στον τόπο σταύρωσης θεωρήθηκαν ότι αντικατοπτρίζουν τη γνώση σχετικά με την τοποθεσία του Γολγοθά μέσα στο σχέδιο της Αelia Capitolina του 2ου αι. μ.Χ. Ωστόσο η έρευνα όλων των αναφορών του στον τόπο και στο χρόνο της σταύρωσης υποδηλώνουν ότι αυτές συνδέονται με τους ρητορικούς σκοπούς του Μελίτωνα και δεν είναι ιστορικά αξιόπιστες.
Ετικέτες
Καινή Διαθήκη,
Παλαιά Διαθήκη,
ψευδεπίγραφα,
JThS,
Rezeptionsgeschichte
Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2009
BMCR: ένα βιβλίο για την αρχαία ρητορική και τη θεωρία της / BMCR: review of book about ancient rhetorical theory and practice
Στην ηλεκτρονική έκδοση του Bryn Mawr Classical Review έχει αναρτηθεί η βιβλιοκρισία του Simon Goldhill για ένα νέο βιβλίο σχετικά με την αρχαία ρητορική θεωρία και πράξη.
Ruth Webb, Ekphrasis, Imagination and Persuasion in Ancient Rhetorical Theory and Practice. Farnham, England/Burlington, VT: Ashgate, 2009
Ο σχολιαστής της μελέτης μιλά με θερμά λόγια για αυτήν. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την κριτική παρουσίαση:
Για να διαβάσετε ολόκληρη τη βιβλιοκρισία, πατήστε εδώ.Ruth Webb, Ekphrasis, Imagination and Persuasion in Ancient Rhetorical Theory and Practice. Farnham, England/Burlington, VT: Ashgate, 2009
Ο σχολιαστής της μελέτης μιλά με θερμά λόγια για αυτήν. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από την κριτική παρουσίαση:
"Ruth Webb's is the fullest, most accurate and most informative study of ekphrasis as an ancient rhetorical term. It looks at all the relevant treatises from the first century CE (if the dating of Theon is correct) through to the sixth century. It carefully articulates how these texts make sense in a context and explores the rhetorical schooling and formal training in which the exercise of ekphrasis took place. It explores the intellectual framing through discussions of enargeia and phantasia and it looks at brief examples of late Greek literature to see how this training flows into texts of high culture in the Greek-speaking Roman Empire. It includes in an appendix texts and translations of the rarer and more difficult to find passages from the rhetorical manuals. "
Μπορείτε να διαβάσετε αποσπάσματα του βιβλίου στο google.books (πατήστε εδώ).
Ετικέτες
ελληνορωμαϊκός κόσμος,
ρητορική
Δύο ενδιαφέροντα άρθρα σε πρόσφατα τεύχη του KuD / Two interesting articles in recent issues of KuD
Σε δύο πρόσφατα τεύχη του περιοδικού Kerygma und Dogma (55:1/2009 & 55:2/2009) δημοσιεύονται δύο άρθρα που παρουσιάζουν βιβλικό ενδιαφέρον:
55:1 (2009)
Francis Watson, "Is the Historian competent to speak of the Resurrection of Jesus?
A Study in Hermeneutics", 52-72
Συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι η ιστορικοκριτική ερμηνεία προκαλεί μεγάλες δυσκολίες στη χριστιανική ομολογία της ανάστασης του Ιησού. Ο ιστορικός προσπαθεί να αποκαταστήσει τα αρχικά γεγονότα του Πάσχα, τα οποία κρύβονται πίσω από τις μεταγενέστερες αφηγήσεις των ευαγγελίων και τονίζει τη διαφορά μεταξύ τους. Αυτή η προσπάθεια ωστόσο είναι προβληματική στη βάση της. Πρώτον: δεν υπάρχει κανένας "καθαρά ιστορικός" τρόπος για να κατανοήσει κανείς κάτι, γιατί η ιστορία εμπεριέχει πάντοτε μία ερμηνεία. Επομένως κάθε ερμηνεία μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Δεύτερον: δεν είναι ορθή η υπόθεση ότι η ιστορία θα πρέπει να διακριθεί από άλλες επιστήμες, όπως για παράδειγμα από τη θεολογία. Τρίτον: στην ιστορική έρευνα δεν είναι πάντοτε αναγκαίο ούτε πρέπον να γίνεται διάκριση μεταξύ του πράγματος (π.χ. το γεγονός της ανάστασης) και των τρόπων που αυτό παρουσιάζεται (π.χ. αφηγήσεις των ευαγγελίων).
55:2 (2009)
Gunther Wenz / Ferdinand Hahn, "Theologiegeschichte des Urchristentums; Zwölf Fragen des Schriftleiters von »Kerygma und Dogma« an den Neutestamentler Ferdinand Hahn", 141-147
Ο γνωστός, ομότιμος σήμερα, καθηγητής της Κ.Δ. του Παν/μίου του Μονάχου Ferdinand Hahn απαντά σε 12 ερωτήσεις του Gunther Wenz, καθηγητή της Συστηματικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μεταξύ των ερωτήσεων είναι: η διάκριση συστηματικής θεολογίας/δογματικής και βιβλικής θεολογίας, η διάκρισης θεολογίας της Κ.Δ. και Π.Δ., τη σύνδεση ιστορίας της θεολογίας του αρχέγονου χριστιανισμού και κανόνα, σχέση ιστορικού Ιησού και κηρύγματος της Εκκλησίας, διάκριση μεταξύ της θεολογίας των κοινοτήτων που μιλούσαν αραμαϊκά και των ελληνιστικών-ιουδαιοχριστιανικών, παύλεια θεολογία και θεολογία της αντιοχειανής κοινότητας, κύρια χαρακτηριστικά της παύλειας θεολογίας, ο χαρακτήρας των συνοπτικών ευαγγελίων, το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο και η σχέση του με τους συνοπτικούς.
55:1 (2009)
Francis Watson, "Is the Historian competent to speak of the Resurrection of Jesus?
A Study in Hermeneutics", 52-72
Συχνά διατυπώνεται η άποψη ότι η ιστορικοκριτική ερμηνεία προκαλεί μεγάλες δυσκολίες στη χριστιανική ομολογία της ανάστασης του Ιησού. Ο ιστορικός προσπαθεί να αποκαταστήσει τα αρχικά γεγονότα του Πάσχα, τα οποία κρύβονται πίσω από τις μεταγενέστερες αφηγήσεις των ευαγγελίων και τονίζει τη διαφορά μεταξύ τους. Αυτή η προσπάθεια ωστόσο είναι προβληματική στη βάση της. Πρώτον: δεν υπάρχει κανένας "καθαρά ιστορικός" τρόπος για να κατανοήσει κανείς κάτι, γιατί η ιστορία εμπεριέχει πάντοτε μία ερμηνεία. Επομένως κάθε ερμηνεία μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση. Δεύτερον: δεν είναι ορθή η υπόθεση ότι η ιστορία θα πρέπει να διακριθεί από άλλες επιστήμες, όπως για παράδειγμα από τη θεολογία. Τρίτον: στην ιστορική έρευνα δεν είναι πάντοτε αναγκαίο ούτε πρέπον να γίνεται διάκριση μεταξύ του πράγματος (π.χ. το γεγονός της ανάστασης) και των τρόπων που αυτό παρουσιάζεται (π.χ. αφηγήσεις των ευαγγελίων).
55:2 (2009)
Gunther Wenz / Ferdinand Hahn, "Theologiegeschichte des Urchristentums; Zwölf Fragen des Schriftleiters von »Kerygma und Dogma« an den Neutestamentler Ferdinand Hahn", 141-147
Ο γνωστός, ομότιμος σήμερα, καθηγητής της Κ.Δ. του Παν/μίου του Μονάχου Ferdinand Hahn απαντά σε 12 ερωτήσεις του Gunther Wenz, καθηγητή της Συστηματικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Μεταξύ των ερωτήσεων είναι: η διάκριση συστηματικής θεολογίας/δογματικής και βιβλικής θεολογίας, η διάκρισης θεολογίας της Κ.Δ. και Π.Δ., τη σύνδεση ιστορίας της θεολογίας του αρχέγονου χριστιανισμού και κανόνα, σχέση ιστορικού Ιησού και κηρύγματος της Εκκλησίας, διάκριση μεταξύ της θεολογίας των κοινοτήτων που μιλούσαν αραμαϊκά και των ελληνιστικών-ιουδαιοχριστιανικών, παύλεια θεολογία και θεολογία της αντιοχειανής κοινότητας, κύρια χαρακτηριστικά της παύλειας θεολογίας, ο χαρακτήρας των συνοπτικών ευαγγελίων, το κατά Ιωάννην ευαγγέλιο και η σχέση του με τους συνοπτικούς.
Ετικέτες
αρχέγονος Χριστιανισμός,
θεολογία,
θεολογία Κ.Δ.,
KuD
Το νέο τεύχος του PzB
Στο νέο τεύχος του περιοδικού Protokolle zur Bibel 18:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
J. Malmes, "Die Erzählung von Jiftach und seiner Tochter (Ri 11,29–40). Eine empirische Lesestudie", 1-30
H βιβλική αφήγηση του Ιεφθάε και της κόρης του (κρ 11,29-40) έχει πολλά κενά, τα οποία θα πρέπει να συμπληρώσουν οι αναγνώστες κατά τη διαδικασία της πρόσληψης και αρκετές ασάφειες, τις οποίες πρέπει να ερμηνεύσουν. Ο κάθε αναγνώστης διαβάζει το κείμενο με άλλες προσδοκίες και έχοντας διαφορετικές προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα αυτές οι αναγνώσεις να είναι διαφορετικές μεταξύ τους. Ενώ υπάρχουν πολλές ερμηνείες του κειμένου από απόψεως της αισθητικής της πρόσληψης, οι ερμηνείες και οι εντυπώσεις που προκαλεί η αφήγηση στο σύγχρονο πραγματικό αναγνώστη σπάνια εξετάζονται. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να ελέγξει κατά ο ιδιαίτερος αφηγηματικός τρόπος του κειμένου επηρεάζει τους αναγνώστες στη διαδικασία πρόσληψης και στην αξιολόγηση των πράξεων και προσώπων της ιστορίας. Με σκοπό να εντοπισθούν τα πολλά κενά και να αναλυθεί ο τρόπος αφήγησης, αρχικά ο συγγραφές κάνει μία αφηγηματική ανάλυση του κειμένου. Ακολουθεί η παρουσίαση των συμπερασμάτων της εμπειρικής μελέτης καθώς επίσης ο σχολιασμός τους.
Werner Urbanz, "Die Gebetsschule des Jesus Sirach; Bemerkungen zu Inhalten, Subjekten und Methoden des Gebets im Sirachbuch", 31-48
Στο βιβλίο του Σειράχ απαντούν προσευχές και μία πληθώρα μαρτυρίες για την προσευχή στην πράξη και στη θεωρία. Οι θρήνοι (σε περιστάσεις ανάγκης, αμαρτίες) και ο αίνος (δημιουργία, ιστορία και ανθρωπολογία) είναι ουσιαστικής σημασίας για το περιεχόμενο της προσευχής. Τα κύρια υποκείμενα της προσευχής είναι οι μαθητές του Σειράχ. Δίπλα σε αυτού αναφορές στους ανθρώπους γενικά καθώς και παραδείγματα από την ιστορία (π.χ. ο Δαυίδ) διαδραματίζουν έναν ουσιαστικό ρόλο. Η προτροπή για προσευχή βρίσκεται σε παραδείγματα από τη ζωή αλλά και σε μία σειρά από προτροπές για εφαρμογή.
Boris Repschinski, "Warum mussten Hananias und Saphira sterben?", 49-61
Η αφήγηση του θανάτου του Ανανία και της Σαπφείρας αποτελεί πάντοτε ένα πρόβλημα στην έρευνα των Πράξεων. Στη μελέτη του ο συγγραφέας προτείνει την κατανόηση της αφήγησης μέσα στη συνάφεια των Πρξ 2-5 κι ως μία δίκη, η οποία αντιπαραβάλλεται προς τις προσαγωγές των αποστόλων μπροστά στο Συνέδριο και η οποία παρουσιάζει τη μετάθεση της δικαστικής εξουσίας από τις αρχές του Ναού στην κοινότητα και η οποία αντικαθιστά την εξουσία των Ιουδαίων αρχόντων με εκείνη των αποστόλων.
Andreas Heindl, "Findet Judas im paulinischen Schrifttum Erwähnung? Versuch einer Antwort auf eine selten gestellte Frage", 45-71
Ο Ιούδας Ισκαριώτης απαντά εκ πρώτης όψεως μόνο σε πέντε κείμενα της Κ.Δ.: στα τέσσερα ευαγγέλια και στις Πράξεις. Στην παρούσα έρευνα ο συγγραφέας θέτει το ερώτημα και αποπειράται να το απαντήσει, εάν στα γνήσια παύλεια κείμενα υπάρχουν ίχνη αυτής της αινιγματικής μορφής. Τα δύο στερεότυπα, που χρησιμοποιούνται για τον Ιούδα, δηλ. οι εκφράσεις "εἷς ἐκ τῶν δώδεκα" και "ὁ παραδιδοὺς τὸν Ἰησοῦν" παραπέμπουν στους στίχους 1Κορ 11,23 και 15,5, τα οποία χρήζουν μίας εις βάθος ανάλυσης.
H βιβλική αφήγηση του Ιεφθάε και της κόρης του (κρ 11,29-40) έχει πολλά κενά, τα οποία θα πρέπει να συμπληρώσουν οι αναγνώστες κατά τη διαδικασία της πρόσληψης και αρκετές ασάφειες, τις οποίες πρέπει να ερμηνεύσουν. Ο κάθε αναγνώστης διαβάζει το κείμενο με άλλες προσδοκίες και έχοντας διαφορετικές προϋποθέσεις, με αποτέλεσμα αυτές οι αναγνώσεις να είναι διαφορετικές μεταξύ τους. Ενώ υπάρχουν πολλές ερμηνείες του κειμένου από απόψεως της αισθητικής της πρόσληψης, οι ερμηνείες και οι εντυπώσεις που προκαλεί η αφήγηση στο σύγχρονο πραγματικό αναγνώστη σπάνια εξετάζονται. Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να ελέγξει κατά ο ιδιαίτερος αφηγηματικός τρόπος του κειμένου επηρεάζει τους αναγνώστες στη διαδικασία πρόσληψης και στην αξιολόγηση των πράξεων και προσώπων της ιστορίας. Με σκοπό να εντοπισθούν τα πολλά κενά και να αναλυθεί ο τρόπος αφήγησης, αρχικά ο συγγραφές κάνει μία αφηγηματική ανάλυση του κειμένου. Ακολουθεί η παρουσίαση των συμπερασμάτων της εμπειρικής μελέτης καθώς επίσης ο σχολιασμός τους.
Werner Urbanz, "Die Gebetsschule des Jesus Sirach; Bemerkungen zu Inhalten, Subjekten und Methoden des Gebets im Sirachbuch", 31-48
Στο βιβλίο του Σειράχ απαντούν προσευχές και μία πληθώρα μαρτυρίες για την προσευχή στην πράξη και στη θεωρία. Οι θρήνοι (σε περιστάσεις ανάγκης, αμαρτίες) και ο αίνος (δημιουργία, ιστορία και ανθρωπολογία) είναι ουσιαστικής σημασίας για το περιεχόμενο της προσευχής. Τα κύρια υποκείμενα της προσευχής είναι οι μαθητές του Σειράχ. Δίπλα σε αυτού αναφορές στους ανθρώπους γενικά καθώς και παραδείγματα από την ιστορία (π.χ. ο Δαυίδ) διαδραματίζουν έναν ουσιαστικό ρόλο. Η προτροπή για προσευχή βρίσκεται σε παραδείγματα από τη ζωή αλλά και σε μία σειρά από προτροπές για εφαρμογή.
Boris Repschinski, "Warum mussten Hananias und Saphira sterben?", 49-61
Η αφήγηση του θανάτου του Ανανία και της Σαπφείρας αποτελεί πάντοτε ένα πρόβλημα στην έρευνα των Πράξεων. Στη μελέτη του ο συγγραφέας προτείνει την κατανόηση της αφήγησης μέσα στη συνάφεια των Πρξ 2-5 κι ως μία δίκη, η οποία αντιπαραβάλλεται προς τις προσαγωγές των αποστόλων μπροστά στο Συνέδριο και η οποία παρουσιάζει τη μετάθεση της δικαστικής εξουσίας από τις αρχές του Ναού στην κοινότητα και η οποία αντικαθιστά την εξουσία των Ιουδαίων αρχόντων με εκείνη των αποστόλων.
Andreas Heindl, "Findet Judas im paulinischen Schrifttum Erwähnung? Versuch einer Antwort auf eine selten gestellte Frage", 45-71
Ο Ιούδας Ισκαριώτης απαντά εκ πρώτης όψεως μόνο σε πέντε κείμενα της Κ.Δ.: στα τέσσερα ευαγγέλια και στις Πράξεις. Στην παρούσα έρευνα ο συγγραφέας θέτει το ερώτημα και αποπειράται να το απαντήσει, εάν στα γνήσια παύλεια κείμενα υπάρχουν ίχνη αυτής της αινιγματικής μορφής. Τα δύο στερεότυπα, που χρησιμοποιούνται για τον Ιούδα, δηλ. οι εκφράσεις "εἷς ἐκ τῶν δώδεκα" και "ὁ παραδιδοὺς τὸν Ἰησοῦν" παραπέμπουν στους στίχους 1Κορ 11,23 και 15,5, τα οποία χρήζουν μίας εις βάθος ανάλυσης.
Ετικέτες
Καινή Διαθήκη,
Παλαιά Διαθήκη,
PzB
Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2009
Μαγνητοφωνημένο κείμενο για το Ευαγγέλιο του Θωμά / NT Pod on the Gospel of Thomas
Ο Marc Goodacre ανάρτησε σε ιστολόγιό του μία σύντομη (12 λεπτά) μαγνητοφωνημένη ομιλία για το Ευαγγέλιο του Θωμά. Σε αυτήν παρουσιάζει την ιστορία ανεύρεσής του, το περιεχόμενο και τη σημασία του. Για να το ακούσετε, πατήστε εδώ.
SAGE: ελεύθερη πρόσβαση στα περιοδικά / SAGE: free access to journals
Ο εκδοτικός οίκος SAGE προσφέρει τη δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης στα ηλεκτρονικά του περιοδικά για το διάστημα 1-31 Οκτωβρίου. Ανάμεσά τους υπάρχουν πολλά βιβλικού περιεχομένου, όπως BTB, JSNT, JSOT, ExpT κτλ.
Για να εγγραφείτε σε αυτήν την υπηρεσία, πατήστε εδώ.
Για να εγγραφείτε σε αυτήν την υπηρεσία, πατήστε εδώ.
Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2009
Ph. Harland: Μαγνητοφωνημένη διάλεξη
Στο ιστολόγιο του Phil Harland μπορείτε να βρείτε την τρίτη μαγνητοφωνημένη διάλεξη στη σειρά διαλέξεων "Honouring the Gods in the Roman Empire". Θέμα της είναι ο Ασκληπιός και η σωτηρία, την οποία προσδοκούσαν από αυτόν οι λάτρεις του.
Για να ακούσετε τη διάλεξη, πατήστε εδώ.
Για να ακούσετε τη διάλεξη, πατήστε εδώ.
Ετικέτες
ελληνορωμαϊκός κόσμος,
θρησκεία
Το υπόμνημα του Ανδρέα Καισαρείας στην Αποκάλυψη / Τhe commentary of Andrew of Caesarea on Apocalypse
Από το ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism μαθαίνουμε ότι στο διαδίκτυο υπάρχει αναρτημένη μία νέα μελέτη και μετάφραση του υπομνήματος στην Αποκάλυψη του Ανδρέα Καισαρείας. Πατώντας στον τίτλο που ακολουθεί θα βρεθείτε στη σχετική σελίδα:
Andrew of Caesarea and the Apocalypse in the Ancient Church of the East: Studies and Translation
Andrew of Caesarea and the Apocalypse in the Ancient Church of the East: Studies and Translation
Ετικέτες
Αποκάλυψη,
Rezeptionsgeschichte
Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009
B.C. / A.D. ή ΒCE / CE;
To θέμα του ορθού (επιστημονικά και όχι μόνο) προσδιορισμού των χρονικών εποχών πριν και μετά την έλευση του Χριστού έχει απασχολήσει κατά τα τελευταία χρόνια τους ιστορικούς. Στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation ο Robert R. Cargill δημοσιεύει ένα σχετικό κείμενο, όπου υποστηρίζει ότι ο σωστός χαρακτηρισμός είναι BCE (πριν την χριστιανική εποχή) και CE (κατά την χριστιανική εποχή).
Για να διαβάσετε το σχετικό κείμενο, πατήστε εδώ.
Για να διαβάσετε το σχετικό κείμενο, πατήστε εδώ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)