Το τεύχος OTSSA 21:2 (2008)

Στο τεύχος 21:2 (2008) του περιοδικού Old Testament essays : journal of the Old Testament Society of South Africa δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Alec Basson, "Image schemata of containment and path as underlying structures for core metaphors in Psalm 142", 261-272
• Phil J. Botha -Beat Weber, " 'Killing them softly with this song ...' : the literary structure of Psalm 3 and its psalmic and Davidic contexts ; part 2: a contextual and intertextual interpretation of Psalm 3", 273-297
• Johan Coetzee, "Psalm 104 : a bodily interpretation of 'Yahweh's history'", 298-309
• David G. Firth, "David and Uriah : (with an occasional appearance by Uriah's wife) - reading and re-reading 2 Samuel 11", 310-328
• Jacobus W. Gericke, "Why is there something rather than nothing? : biblical ontology and the mystery of existence", 329-344
• Alphonso Groenewald, "Psalm 16 (LXX Ps 15) and Acts of the Apostles : part 2", 345-357
• Alphonso Groenewald, "Psalm 69:36 in the light of the Zion-tradition", 358-372
• Knut Holter, "'A negro, naturally a slave' : an aspect of the portrayal of Africans in colonial Old Testament interpretation", 373-382
• Zacharias Kotzé, "The witch in Psalm 59 : an Afro-centric interpretation", 383-390
• James A. Loader, "Intertextuality in multi-layered texts of the Old Testament", 391-403
• Danie F. O'Kennedy, "The meaning of "great mountain" in Zechariah 4:7", 404-421
• Nicolene Rautenbach, "YHWH loves Zion - Zion loves YHWH : an exploration of the workings of Ancient Near Eastern social values in Psalm 87", 422-434
• Gerrie Snyman, "David and Shimei: innocent victim and perpetrator?", 435-454
• Cobus Swart ;Dirk Human, "Hoe bruikbaar is Levitikus 18 en 20 in die homoseksualiteitsdebat?", 455-481
• Marius D. Terblanche, "The theme of the Babylonian exile as imprisonment in Isaiah 42:22 and other texts in Isaiah 40-55", 482-497
• Ronald H. van der Bergh, "A narratological analysis of time in 2 Samuel 11:2-27a", 498-512
• Roelie van der Spuy, "Hebrew alphabetic acrostics : significance and translation", 513-532
• Philip P. Venter, "Salvation for earth? : a body critical analysis of Psalm 74", 533-545
• Hendrik Viviers, "Who really 'created'? : Psalm 19 and evolutionary psychology in dialogue", 546-563

Διήμερο colloquium με θέμα το βιβλίο του Ιωνά

Από την ιστοσελίδα Compitum πληροφορούμαστε της διοργάνωση colloquium στο διάστημα 2/4 - 3/4 /2009 στο Πανεπιστήμιο του Artois (Pôle d’Arras - amphithéâtre ‘Jacques Sys’) με το θέμα:

Le livre de Jonas

Πρόγραμμα

2 Απριλίου 2009

9h : Accueil des participants

9h 30 : Ouverture par Christian MORZEWSKI, président de l’université d’Artois, et Introduction par Jean-Marc VERCRUYSSE, directeur de la revue Graphè

10h : André WÉNIN et Claude LICHTERT (université catholique de Louvain-la-Neuve)

Jonas : le livre biblique et le personnage. Approche exégétique

11h 30 : Brigitte DONNET-GUEZ (université de Lille III)

La confrontation entre Dieu et Jonas dans la littérature rabbinique

14h : Régis COURTRAY (université de Toulouse II)

Le Commentaire sur Jonas de Jérôme. Autour des travaux d'Yves-Marie Duval

14h 45 : Anne-Sophie DUROZOY (université de Poitiers)

Représentations et significations médiévales du monstre marin accompagnant Jonas

15h 45 : Jean-Michel RIETSCH (université de Haute-Alsace)

Paracelse (1493-1541) et Jonas : le problème du signe et de la vérité prophétique entre philosophie de la nature et théologie

16h 30 : Natacha SALLIOT (université du Maine)

Réformes religieuses et réception du Livre de Jonas

17h 15 : Robert-Régor MOUGEOT

Si Jonas m’était conté d’après la traduction de la Bible de Jérusalem et celle d’André Chouraqui, le Grand Œuvre de Jonas du kabbaliste Virya et le Livre de la Splendeur (Zohar).

3 Απριλίου 2009

9h 30 : Marie-Christine GOMEZ-GÉRAUD (université Paris-Ouest-Nanterre-La Défense)

Une réécriture poétique de Jonas à la Renaissance : le Jonas propheta de Sébastien Castellion

10h 15 : Marie-France MONGE-STRAUSS (université Paris-Ouest-Nanterre-La Défense)

«Jonas englouty de la baleine »

11h 15 : Anne-Gaëlle WEBER (université d’Artois)

«Jonas considéré d’un point de vue historique» (Moby Dick, Melville)

12h : Linda RASOAMANANA (université de Poitiers)

Jeux et enjeux de l’intertextualité biblique dans Jonas ou l’Artiste au travail de Camus

14h 30 : Gaëlle GUYOT (université de Paris XI)

Jonas dans l’œuvre de Jean-Paul de Dadelsen

15h 15 : Serge MARTIN (université de Caen-Basse Normandie)

Henri Meschonnic traducteur du Livre de Jonas : poème, essai et traduction vers l’épopée

16h 15 : Lydie LAROQUE (université de Cergy-Pontoise)

Jonas (1987) de Jacques Chessex ou la crise du sujet

17h : Conclusion du colloque

Το νέο τεύχος του Bulletin for biblical research

Στο νέο τεύχος του Bulletin for biblical research 19:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Richard S. Hess, "Questions of reading and writing in ancient Israel", 1-9
• Gary N. Knoppers, "The synoptic problem? : an Old Testament perspective", 11-34
• Craig L. Blomberg, "Jesus, sinners, and table fellowship", 35-62
• John G. Nordling, "A more positive view of slavery : establishing servile identity in the Christian assemblies", 63-84
• Gregory K. Beale," The overstated 'new' perspective?", 85-94

Rick Brannan: Υφολογική ανάλυση της μετάφρασης των Ο΄

Ο Rick Brennan έχει αναρτήσει στο ιστολόγιό του την εισήγησή του με θέμα την υφολογική ανάλυση της μετάφρασης των Ο΄. Σύμφωνα με την περίληψη της εισήγησης ο συγγραφέας εφαρμόζει τη μέθοδο υφολογικής ανάλυσης που ανέπτυξε ο Anthony Kenny στο βιβλίο του A Stylometric Study of the New Testament (1986). Στη συγκεκριμένη εισήγηση ωστόσο θέμα είναι το γενικό ύφος της μετάφρασης των Ο΄ κι όχι οι πιθανοί συγγραφείς / συντάκτες των επιμέρους τμημάτων. Επίσης η μετάφραση των Ο΄ αντιμετωπίζεται ως ένα ενιαίο σώμα και δεν εξετάζεται η σχέση της με το εβραϊκό κείμενο. Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο, πατήστε εδώ.

Συνέδριο για τους ρωμαϊκούς θεσμούς κατά το 2ο και 3ο αι. μ.Χ.

Από τις 17 έως 19 Απριλίου θα λάβει χώρα συνέδριο με τον τίτλο

"Double Vision. Views on Roman Institutions in Greek and Latin Writing in the 2nd and 3rd century CE"

στην Odense, Δανία.
Διοργανωτές: Department of History at the University of Southern Denmark (Δανία) & School of Classics University of St. Andrews (Μ. Βρετανία)

Οι εισηγήσεις που θα διαβαστούν στο συνέδριο θα έχουν θέμα τους τρόπους που Έλληνες και Λατίνοι συγγραφείς του τ. 1ου αι. έως και 3ου αι. μ.Χ. βίωσαν και παρουσίασαν τη ρωμαϊκή εξουσία και τους κρατικούς θεσμούς. Θα επικεντρωθούν στις διαφορές και ομοιότητες στους τρόπους που παρουσιάζονται η Ρώμη, η ρωμαϊκή εξουσία, οι θεσμοί και οι πρακτικές της μέσα στα ελληνικά και λατινικά φιλολογικά είδη. Στόχος του συνεδρίου είναι να διαφωτίσει πλευρές της σχέσης μεταξύ Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων όσον αφορά στον τρόπο που αυτοί ανταποκρίνονται στη ρωμαϊκή εξουσία κι επομένως να εξετάσει την αναδεικνυόμενη "ορθοδοξία" δυο διαφορετικών καλλιεργημένων πνευματικά ομάδων, οι οποίες διαφοροποιούνται μεταξύ τους στο πολιτισμικό και πολιτικό υπόβαθρό τους και στη γλώσσα.

Τα θέματα των εισηγήσεων μπορείτε να τα διαβάσετε πατώντας εδώ.

Ανάμεσα σε αυτά διακρίνουμε και κάποια που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται με τα κείμενα της Κ.Δ., τον Ιουδαϊσμό του 1ου έως και του 3ου αι. μ.Χ. και τον αρχέγονο Χριστιανισμό:

Dr. Rhiannon Ash (Oxford University), ‘Fractured Vision: Josephus and Tacitus on Vespasian and Civil War’

Dr. Carsten Hjort Lange (University of Nottingham), ‘Rewriting the Past: Greek and Latin views on the Emperor Cult’

Professor Tessa Rajak (University of Reading), ‘Josephus and Rome: Roman power in Jewish writing’

Professor John Moles (University of Newcastle), ‘Accommodation or Opposition? Luke-Acts on Rome’

Διάλεξη με θέμα τα νομίσματα της εποχής του Χριστού

Στο πλαίσιο του Στ΄ κύκλου ομιλιών του «Κέντρου Μουσειακών Ερευνών» ο Ιωάννης Στόγιας, αρχαιολόγος - νομισματολόγος, θα παρουσιάσει το θέμα:

"Νομίσματα της εποχής του Χριστού - Επέτειοι σε ρωμαϊκά νομίσματα. Η αναζήτηση της ιστορίας και η διαχείριση της πληροφορίας"

Δευτέρα 6 Απριλίου, ώρα 19:30
Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Κεντρικό κτίριο, αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος»
Πανεπιστημίου 30, Αθήνα

Για περισσότερες πληροφορίες, πατήστε εδώ.

Το νέο τεύχος του BTB

Στο νέο τεύχος του Biblical Theology Bulletin 39:2(2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

James A. Sanders, "The Book of Job and the Origins of Judaism", 60-70
Τα εργαλεία διακειμενικής ανάλυσης, τα οποία πρόσφατα αναπτύχθηκαν, καταδεικνύουν ότι οι διάλογοι στο βιβλίο του Ιώβ ήταν ουσιαστικά απόηχοι σημαντικών συζητήσεων σχετικά με την αξία και την υπευθυνότητα του ατόμου που κυριάρχησαν στο νέο Ιουδαϊσμό που διασκορπίσθηκε στην αυτοκρατορία κατά την πρώιμη και τη μέση περσική περίοδο. καταδεικνύουν το σφάλμα της "συντηρητικής" τάσης να εφαρμόσει την αλήθεια του παρελθόντως κατά λέξη ή στατικά σε νέες καταστάσεις χωρίς να κάνει προηγουμένως τις απαραίτητες προσαρμογές που χρειάζονται για να αντιμετωπισθούν τα νέα προβλήματα. Τα αρχαιότερα προφητικά και δευτερονομιστικά επιχειρήματα σχετικά με το γιατί οι Ισραήλ και Ιούδας καταστράφηκαν χρησίμευαν ακόμη για να εξηγήσουν την εθνική καταστροφή, αλλά η αλήθεια σχετικά με αυτήν έπρεπε να επανεστιασθεί προκειμένου να εφαρμοσθεί σε μία νέα κατάσταση εξατομικευμένων εμπειριών στο διασκορπισμένο Ιουδαϊσμό. Οι διάλογοι στο βιβλίο του Ιώβ πρέπει επομένως να εξυπηρετούσαν ως οδηγοί στην αρχαίες ιουδαϊκές συζητήσεις για το ρόλο του παρελθόντος όταν έπρεπε να εφαρμοσθεί στο παρόν.

Mark Kiley, "Marcan Love, Sotto Voce", 71-76

Η κοινότητα του Μάρκου είχε κληρονομήσει τα κηρύγματα για τις ιουδαϊκές γραφές όσον αφορά στο θέμα της αγάπης. Οι κήρυκες και ομιλητές και ο ευαγγελιστής τις χρησιμοποίησαν μαζί με τον ύμνο του Παύλου για την αγάπη ως ερμηνευτικούς φακούς μέσα από τους οποίους παρουσίασαν την παράδοση του Ιησού. Με ένα έμμεσο τρόπο υπαινίσσονται ότι το γεγονός Ιησούς αφορά στη βάση του στην αγάπη. Το άρθρο είναι μία έκκληση να ακούσει κανείς το σιωπηλό ψίθυρο του ευαγγελίου του Μάρκου.

Rick Strelan, "Tabitha: The Gazelle of Joppa (Acts 9:36—41)", 77-86

Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι το όνομα Ταβιθά (Πρξ 9,36), το οποίο δημαίνει "γαζέλλα", αν αναγνωσθεί ως μια μεταφορά της αφήγησης των Πρξ για μία προσήλυτο, τότε διαφωτίζει το θέμα των ορίων σε κάποιες αρχαίες χριστιανικές κοινότητες. Επιπλέον υπονοεί ότι η Ιόππη, η πόλη στην οποία έζησε η Ταβιθά, μπορεί να κατανοηθεί ως ένα σύμβολο της "ανάμειξης", ενός από τα σημαντικότερα ζητήματα στον ιουδαϊκό και χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό.

Stephen J. Patterson, "A Rhetorical Gem in a Rhetorical Treasure: The Origin and Significance of 1 Corinthians 13:4—7", 87-94

Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι το 1 Κορ 13,4-7 είναι ένα δείγμα ρητορικής, όπως αυτή αναπτύχθηκε στη σχολή, την οποία οργάνωσε ο Παύλος στην Έφεσο κατά τα χρόνια αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Κόρινθο. Ίσως ο Παύλος να συνέταξε αυτό το κείμενο μόνος του, αλλά το λεξιλόγιο και η δομή υπαινίσσονται ότι το κείμενο συντάχθηκε από κάποιον σύντροφό του κι ότι ο Παύλος το δανείστηκε και το χρησιμοποίησε ως ένας κεντρικό μέρος του ύμνου του για την αγάπη στο 1 Κορ 13. Το γεγονός ότι ο Παύλος κι άλλα μέλη της σχολή αφοσιώθηκαν σε μία οργανωμένη ανάπτυξη του θέματος της αγάπης, αυτό σηματοδοτεί τη σπουδαιότητα και την κεντρική θέση που είχε αυτή η ιδέα, κάτι το οποίο συχνά παραβλέπεται στις παύλειες σπουδές.

Το νέο τεύχος του ZAW

Στο νέο τεύχος του Zeitschrift für die Alttestamentliche Wissenschaft 121 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Benjamin Ziemer, "Erklärung der Zahlen von Gen 5 aus ihrem kompositionellen Zusammenhang", 1-18

Οι επιμέρους αριθμοί στο Γεν 5 δεν προκύπτουν από κάποιες πηγές της Πεντατεύχου, αλλά χρησιμοποιήθηκαν σκόπιμα από τον (ιερατικό) συντάκτη της Πεντατεύχου με σκοπό να συνδυάσουν στοιχεία από διαφορετικές πηγές και παραδόσεις μέσα στο συγκεκριμένο κείμενο. Η σκόπιμη επανερμηνεία των μη ιερατικών στοιχείων με τη βοήθεια ενός τέτοιου αριθμητικού συστήματος παρέχει την εξήγηση για την απουσία του ενός έτους που μεσολαβεί μεταξύ της σύλληψης και τη γέννησης, για το χρονολογικό πλαίσιο της θεϊκής "ημέρας", η οποία διαρκεί 1000 χρόνια και για τη 17η μέρα του 2ου μήνα ως την αποφασιστικής σημασίας ημερομηνία στην ιστορία του Κατακλυσμού. Το ίδιο σύστημα εφαρμόζεται και σε επιμέρους αριθμούς ετών, τα οποία αναφέρονται στο μασωριτικό κείμενο του Γεν 5 και θα πρέπει να εκτιμηθούν σύμφωνα με τα παραπάνω.

Robert Couffignal, "Le Roi, le Prophète et la nécromancienne. Interprétation du chapitre 28 du Premier Livre de Samuel", 19-30

Ο όρος "ερμηνεία" εδώ σημαίνει την αναζήτηση του κρυμμένου νοήματος, το οποίο ανήκει στο χώρο του ασυνείδητου. Η ιστορία παρουσιάζει τις σχέσεις μεταξύ των μελών της οικογένειας: ο γιος, Σαούλ, ο οποίος είναι ένοχος, γιατί επιτέθηκε στον πνευματικό του πατέρα, τον Σαμουήλ, και πίσω από αυτόν στον ίδιο τον Γιαχβέ, τον υπέρτατο πατέρα. Η μητέρα, το μέντιουμ, που αισθάνεται οίκτο για το γιο της. Η εξέλιξη της αφήγησης περνά από φάσεις που θυμίζουν ψυχολογικές διαδικασίες: την κατάσταση της δίωξης, όταν ο πατέρας ανατρέχει στα λάθη του βασιλιά και ανακοινώνει την τιμωρία του, την κατάσταση της κατάθλιψης, όταν ο πληγωμένος άνδρας απελπίζεται, και τέλος την αποκατάσταση χάρη στην εύσπλαχνη στήριξη της γυναίκας. Έτσι αναδεικνύονται οι φαντασιώσεις που συνιστούν το οιδιπόδειο σύμπλεγμα: η δολοφονία του Πατέρα, η οποία υπονοείται στην ανυπακοή του Σαούλ, ο ευνουχισμός, καθώς ο βασιλιάς χάνει και το θρόνο και τη ζωή του, και η αιμομειξία, η οποία υπονοείται από τη στενή σχέση του με τη μητρική προστασία της γυναίκας. Είναι ένα μοναδικό παράδειγμα στη Βίβλο, όπου το πρόβλημα του Οιδίποδα δε λύνεται κι όπου ο υπέρτατος Πατέρας παρουσιάζει το πρόσωπο της εχθρικής θεότητας της ελληνικής τραγωδίας.

Mark Leuchter, "»The Prophets« and »The Levites« in Josiah's Covenant Ceremony", 31-47

Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει εδώ και χρόνια την παράξενη παραλλαγή "οι λευίτες" στο 2 Χρον 34,30 αντί για το "οι προφήτες" του 2 Βασ 23,2 στις παράλληλες περιγραφές της Τελετής της Διαθήκης στα χρόνια του Ιωσία. Στο παρόν άρθρο υποστηρίζεται ότι η παραλλαγή που απαντά στο βιβλίο των Χρονικών είναι μέρος μίας εσκεμμένης στρατηγικής που σκοπό έχει να προσανατολίσει τους αναγνώστες του βιβλίου στην παράδοση του Ιερεμία, την οποία θα πρέπει να χρησιμοποιήσουν ως τον ερμηνευτικό φακό μέσω του οποίου πρέπει να διαβάσουν το υλικό των βιβλίων των Βασιλειών. Η στρατηγική του χρονικογράφου ωστόσο αποκαλύπτει επίσης τα βαθύτερα στρώματα του νοήματος, όσον αφορά στην τυπολογία λευίτης - προφήτης, η οποία αναδεικνύεται από την παράδοση του Ιερεμία και η οποία καθόριζε τον τρόπο που εκείνος κατανοούσε το παρελθόν. Η παραλλαγή "λευίτης" στο 2 Χρον 34,30 υποδηλώνει ένα πολύ πιο σύνθετο κοινωνικά κόσμο στις φιλολογικές παραδόσεις που αφορούν στη βασιλεία του Ιωσία, τις οποίες θυμάται ο συγγραφέας των Χρονικών και τις οποίες χρησιμοποιεί για τους δικούς του ιστοριογραφικούς σκοπούς.

Csaba Balogh, "Blind People, Blind God. The Composition of Isaiah 29,15–24", 48-69

Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι το Ησ 29,15-24 αποτελείται από πέντε συνδεδεμένα μεταξύ τους μέρη. Ο αρχαίος λόγος του Ησαΐα, 29,15+21, επανερμηνεύθηκε με ένα νέο τρόπο από έναν αιχμαλωσιακό συγγραφέα στο 29,16-17 +20. Η προϋποτιθέμενη τυφλότητα του Γιαχβέ που λειτουργεί ως ένα κίνητρο για μια ζωή χωρίς Θεό σε εκείνους, στους οποίους απευθύνεται το 29,15, κατανοείται από τους απελπισμένους Ιουδαίους ως η εξήγηση για την παρούσα ερήμωση της Ιερουσαλήμ. Η προηγούμενη κοινωνική αδικία στην εποχή του Ησαΐα (29,21) επενερμηνεύεται ως η αδικία του ξένου δυνάστη εναντίον του λαού του Γιαχβέ. Τα Ησ 29,18+24 (η τυφλότητα του λαού) και 29,19+23δ-3 (η καταπίεση των ανθρώπων που λατρεύουν τον Γιαχβέ) αναπτύσσου το ίδιο θέμα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο και προϋποθέτουν μία παρόμοια κατάσταση κι έναν παρόμοιο συγγραφέα, όπως αυτοί που υπονοούνται στα 29,16–17+21. Ο συγγραφέας θα πρέπει να ταυτισθεί με τον Δευτεροησαΐα. Μία τελευταία διεύρυνση του κειμένου που επανεκτιμά το όραμα του Ιακώβ και το σεβασμό του Γιαχβέ από τους απογόνους του Ιακώβ εντοπίζεται στους στ. 29,22-23γ, οι οποίοι πιθανόν ανάγονται στη μεταιχμαλωσιακή εποχή.

Marjo C. A. Korpel, "Kryptogramme in Ezechiel 19 und im Ιzbet-Sara-Ostrakon", 70-86

To Ιεζ 19 είναι ένας θρήνος για την πτώση της δαυιδικής δυναστείας. Πολλοί ερμηνευτές υπέθεσαν ότι το Ιεζ 19,12-9 είναι μία επεξεργασμένη εκδοχή ενός παλαιότερου κοσμικού άσματος. Είναι αξιοπρόσεκτο ότι δε γίνεται καθόλου λόγους για το Θεό στο άσμα. Με βαση ένα γρίφο atbash, που βρίσκεται κρυμμένος στους στ. 1-5, μπορεί να υποθέσει κανείς ότι το αρχικό άσμα αναφερόταν στην Ιεζάβελ και στους γιους της Ahaziah και Jehoram. Ο Ιεζεκιήλ επεξεργάστηκε και επικαιροποίησε αυτό το αρχαίο άσμα (πρβλ. στ. 14), επειδή του έκανε εντύπωση η καταπληκτική ομοιότητα μεταξύ της τύχης της Ιεζάβελ και των δυο γιων της κι εκείνη της Hamutal και των δυο γιών της Jehoahaz και Zedekiah. Ο Ιεζεκιήλ πρόσθεσε ένα θρήνο για τη δαυιδική δυναστεία στο τέλος (στ. 10-14), ένα είδος ΄μαθήματος από την ιστορία. Η δυσαρμονία που προκύπτει στο τελικό κείμενο μπορεί να κατανοηθεί καλύτερα ως αποτέλεσμα του συνδυασμού παλαιών και νέων θεμάτων. Η αποκωδικοποίηση atbash ήταν ήδη γνωστή σπό το 12ο αι. π.Χ. κι επομένως μπορούσε σαφώς να χρησιμοποιηθεί και κατά τον 9ο αι. Αυτό καθίσταται σαφές μέσα από μία εντελώς νέα ερμηνεία του μέχρι τώρα αινιγματικού κειμένου στο όστρακο Izbet Sara.

Jonathan Stökl, "Ištar's Women, YHWH's Men? A Curious Gender-Bias in Neo-Assyrian and Biblical Prophecy", 87-100

Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας πραγματεύεται το εξής ερώτημα: γιατί υπάρχουν τόσο λίγες προφήτιδες στην εβραϊκή Βίβλο; Η νεοασσυριακή και βιβλική προφητεία έχουν κοινή την ιδιαιτερότητα ότι οι προφήτες / οι προφήτιδες και στα δύο σώματα κειμένων έχουν την τάση να ανήκουν στο ίδιο φύλο με τη θεότητα στην οποία απευθύνονται. Η ανθρωπολογική σύγκριση μας διδάσκει ότι αυτή είναι μια ασυνήθιστη αντιστοιχία κι επομένως σημαντική. Η νεοασσυριακή και βιβλική κοινωνία είναι και οι δύο πατριαρχικές αλλά η πλειοψηφία του προφητικού προσωπικού στην νεοασσυριακή αυτοκρατορία είναι γυναίκες. Αυτό οδηγεί στην υπόθεση ότι εξαιτίας αυτής της ιδιαιτερότητας, κι όχι εξαιτίας της πατριαρχικής κοινωνίας αυτής καθαυτής, η μονοθεϊστική / ενοθεϊστική θρησκεία της εβραϊκής Βίβλου αφήνει ελάχιστα περιθώρια για γυναίκες προφήτιδες.

Joel N. Lohr, "»So YHWH established a sign for Cain«: Rethinking Genesis 4,15", 101-103

Το λεγόμενο σημάδι του Κάιν θεωρούνταν για πολλά χρόναι ως κάτι, το οποίο έβαλε ο Θεός στο σώμα του Κάιν ή ως ένα χαρακτηριστικό του Κάιν που θα απέτρεπε τους επίδοξους τιμωρούς. Αυτό που ωστόσο παραβλέπει η συγκεκριμένη ερμηνεία είναι οι λεπτομέρειες που ακολουθούν μετά την ιστορία στο Γεν 4,17, οι οποίες αφορούν στην ανοικοδόμηση μίας πόλης κι οι οποίες πολύ πιθανόν δηλώνουν αυτό το σημάδι. Στο σύντομο αυτό άρθρο ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι αυτό το σημάδι μπορεί να κατανοηθεί καλύτερα όχι ως ένα σημάδι επάνω στο σώμα αλλά ως κάτι που ο Θεός θέσπισε για να προστατεύσει τον Κάιν, ίσως μια πόλη-καταφύγιο.

Zoltán Kustár, "Leerstellen innerhalb biblischer Verse. Ein Beitrag zur hebräischen Textgeschichte", 104-111

Από τις 55-60 περιπτώσεις κενού διαστήματος μέσα στο βιβλικό στίχο (pisqa') στις 37 το κενό απαντά αμέσως μετά από μια εισαγωγική διατύπωση κι επομένως ως σκοπό έχει να δώσει έμφαση στην ευθύ λόγο που ακολουθεί. Σε 11 άλλες περιπτώσεις λειτουργεί ως setumah ή petuchah. Επομένως στο 83% των περιπτώσεων της pisqa' αυτές μπορούν και πρέπει να ερμηνευθούν ως παλαιότερα σημάδια χωρισμού της παραγράφου, οι οποίες στη συνέχεια εντάχθηκαν στο μασωριτικό χωρισμό σε παραγράφους και στίχους.

Το νέο τεύχος του Novum Testamentum

Στο νέο τεύχος του Novum Testamentum 51:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Vadim Wittkowsky, "'Pagane' Zitate im Neuen Testament", 107-126

Στην Καινή Διαθήκη υπάρχουν παραθέσεις χωρίων από εθνικά κείμενα, τα οποία συνήθως θεωρούνται ενδείξεις της εξοικείωσης του Παύλου και του Λουκά με την ελληνική γραμματεία. Μία προσεκτικότερη εξέταση των σχετικών κειμένων καταδεικνύει ωστόσο ότι καθεμιά από αυτές τις παραθέσεις μπορεί καλύτερα να κατανοηθεί μέσα σε ένα πλαίσιο αρχαίας ιουδαϊκής πρακτικής. Η σύνδεση με την εθνική γραμματεία χρησιμεύει την ίδια στιγμή ως μία διακειμενική αναφορά στην ιουδαϊκή πολεμική εναντίον του εθνικού κόσμου. Αυτό το συμπέρασμα επιβεβαιώνει για μια ακόμη φορά τη γνωστή θέση του M. Hengel ότι δηλαδή δεν υπάρχει άμεση σχέση του αρχέγονου χριστιανισμού με τη μη ιουδαϊκή σκέψη.

Nils Neumann, "Die kynisch geprägte Struktur der Argumentation in 1 Tim 6:3-12", 127-147

Στο τελευταίο κεφάλαιο της Α΄ Τιμ υπάρχει μια περικοπή, η οποία στρέφεται με πάθος και πολεμική διάθεση εναντίον των διδασκάλων που έχουν διαφορετική διδασκαλία. Ο συγγραφέας καλεί τους αναγνώστες του να φυλαχθούν από τη διαφορετική αυτή διδασκαλία (1 Τιμ 6,3-12). Αυτό το κείμενο της Κ.Δ. προβάλλει μία γραμμή σκέψης, η οποία παρουσιάζει μεγάλη ομοιότητα με εκείνη της κυνικής φιλοσοφίας κατά τον 1ο και 2ο αι. Η κριτική, την οποία ασκεί η 1 Τιμ στους αντιπάλους αντιστοιχεί στην κριτική που ασκούν οι σύγχρονοι με την επιστολή κυνικοί στους δικούς τους αντιπάλους. Αφορά κυρίως στα υποκριτικά κίνητρα, τα οποία οδηγούν αυτούς τους διδασκάλους: σύμφωνα με την άποψη των επικριτών τους ο μόνος τους σκοπός ήταν να κερδίσουν χρήματα από τη διδασκαλία τους. Σε αυτήν την επιχειρηματολογία ενώνονται στοιχεία πολεμικής και παραίνεσης. Η προσεκτική μελέτη της ομοιότητας αυτού του κειμένου της Κ.Δ. προς τον κυνικό κόσμο σκέψης συμβάλλει επίσης στην περιγραφή μέσα σε ένα κυνικό πλαίσιο της ιδιαίτερης φύσης του σκοπού που εξυπηρετεί η 1 Τιμ , δηλ. το χριστολογικό χρωματισμό της προβαλλόμενης καλής διδασκαλίας και του προβαλλόμενου τρόπου ζωής.

Jonathan Moo, "Rev 21:1 and the Function of Sea Imagery in the Apocalypse of John", 148-167

Η αινιγματική φράση στο Αποκ 21,1 "καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι" πρέπει να ερμηνευθεί ικανοποιητικά και να συνδεθεί με το υπόλοιπο βιβλίο. Σε αυτό το άρθρο ο συγγρααφέας παρουσιάζει τους διάφορους ρόλους, τους οποίους διαδραματίζει η θάλασσα στα Αποκ 4-20 και συζητά τις πιθανές συνέπειες που έχει κάθε τέτοια χρήση της εικόνας της θάλασσας στην κατανόηση της απουσίας της από το όραμα του Ιωάννη για τη νέα γη και το νέο ουρανό. Επιπλέον γίνεται μία εκτίμηση των διαφόρων ερμηνειών που έχουν ως τώρα προταθεί. Στη συνέχεια ο συγγραφέας συζητά εν συντομία τη πιθανή σχέση που έχουν διάφορα παράλληλα μεταξύ τους. Με βάση αυτές τις αναλύσεις και μία ανάλυση της συνάφειας του Αποκ 21-22 ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι αυτή η δύσκολη φράση στο 21,1γ μπορεί καλύτερα να κατανοηθεί χρησιμοποιώντας την τυπολογία της νέας δημιουργίας, η οποία εξυπηρετεί επίσης στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο αυτή η νέα δημιουργία διαφέρει από εκείνην που περιγράφεται στο Γεν 1.

Daniel Stökl Ben Ezra, "Weighing the Parts. A Papyrological Perspective on the Parting of the Ways", 168-186

Μία σύγκριση της ιδεολογικής σύνθεσης της βιβλιοθήκης του Κουμράν και των χριστιανικών βιβλιοθηκών της αρχαίας Αιγύπτου, με βάση τους προκωνσταντίνειους παπύρους, αποκαλύπτει μία μεγάλη διαφορά στην ποσότητα του υλικού που ανήκει σε συγκεκριμένη ομάδα: περίπου 28% υλικού χαρακτηριστικού της ομάδας του Κουμράν έναντι 60% "χριστιανικών" βιβλίων στις αρχαίες χριστιανικές βιβλιοθήκες της Αιγύπτου. Ακόμη και κατά το 2ο αι., εποχή από την οποία έχουμε πολύ λιγότερο υλικό, η διαφορά και πάλι είναι αρκετά μεγάλη. Αν χρησιμοποιήσουμε το Κουμράν ως παράδειγμα βιβλιοθήκης μίας ιουδαϊκής ομάδας, η οποία ακόμη είναι προσανατολισμένη κυρίως στην εβραϊκή Βίβλο και στα κείμενα εκείνα που είναι κοινά σε όλους τους Ιουδαίους, οι χριστιανικές βιβλιοθήκες παρουσιάζουν την εικόνα μίας ανεξάρτητης ταυτότητας ομάδας ήδη σε μία πρώιμη εποχή.

Βιβλιοπαρουσιάσεις του Review of Biblical Literature, 28/03/2009

Στη νέα ηλεκτρονική έκδοση του Review of Biblical Literature έχουν αναρτηθεί οι εξής βιβλιοκρισίες / βιβλιοπαρουσιάσεις:


Stephen P. Ahearne-Kroll
The Psalms of Lament in Mark's Passion: Jesus' Davidic Suffering
Reviewed by Steve Moyise
Reviewed by Adam Winn

Adele Berlin
The Dynamics of Biblical Parallelism
Reviewed by Allan Rosengren

Gabriele Boccaccini and John J. Collins, eds.
The Early Enoch Literature
Reviewed by William Loader

Pieter Craffert
The Life of a Galilean Shaman: Jesus of Nazareth in Anthropological Perspective
Reviewed by Robert J. Miller

Pascale Dominique; Carmen Bernabι and Carlos Gil, eds.
Reimaginando los orνgenes del cristianismo: Relevancia social y eclesial de los estudios sobre Orνgenes del cristianismo (Libro homenaje a Rafael Aguirre en su 65 cumpleaρos)
Reviewed by Leif Vaage

Michael Dübbers
Christologie und Existenz im Kolosserbrief: Exegetische und semantische Untersuchungen zur Intention des Kolosserbriefs
Reviewed by Christoph Stenschke

Tamara Cohn Eskenazi and Andrea Weiss, eds.
The Torah: A Women's Commentary
Reviewed by Yael Shemesh

Yosef Garfinkel and Susan Cohen, eds.
The Middle Bronze Age IIA Cemetary at Gesher: Final Report
Reviewed by Ralph K. Hawkins

Pauline Nigh Hogan
"No Longer Male and Female": Interpreting Galatians 3.28 in Early Christianity
Reviewed by Susan G. Eastman

Jurie Le Roux and Eckart Otto, eds.
South African Perspectives on the Pentateuch between Synchrony and Diachrony
Reviewed by William Johnstone

Jill Middlemas
The Templeless Age: An Introduction to the History, Literature, and Theology of the Exile
Reviewed by Flemming A. J. Nielsen

Uwe-Karsten Plisch
The Gospel of Thomas: Original Text with Commentary
Reviewed by Tobias Nicklas

Jean-Louis Ska
Introduction to Reading the Pentateuch
Reviewed by Reinhard Achenbach

Bruce Wells
The Law of Testimony in the Pentateuchal Codes
Reviewed by Jeffrey Stackert