Κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Herder ένα νέο βιβλίο για την ιουδαϊκή και χριστιανική ερμηνεία των Ψαλμών.
Marianne Grohmann, Yair Zakovitch (Hrsg.), Jewish and Christian Approaches to Psalms, (Herders Biblische Studien), Freiburg ; Basel ; Wien ; Barcelona ; Rom ; New York : Herder 2009
ISBN: 978-3-451-29661-1 45 ευρώ
Περιεχόμενα τόμου
Marianne Grohmann, "Jewish and Christian approaches to Psalm 35", 13-29
Erich Zenger, "Innerbiblische und nachbiblische Leseweisen des Psalmenpaares 42/43", 31-55
Alexandra Grund, "'Eine Festung ist uns der Gott Jakobs' : Psalm 46 in jüdischen und christlichen Deutungen", 57-76
Susanne Gillmayr-Bucher, "Gefürchtet, bewundert und überwunden : die 'Anderen' in Psalm 73", 77-94
Ulrike Sals, " Of worms and worlds : Psalm 22:7, 90:4, and 85:11 in light of Jewish-Christian contacts in the Middle Age", 95-111
Bernd Janowski, "Das Doppelgesicht der Zeit : alttestamentliche Variationen zum Thema 'Mythos und Geschichte'", 113-139
Marc Z. Brettler, "A Jewish approach to Psalm 111?", 141-159
Yair Zakovitch, "What makes an interpretation Jewish? : Psalm 126 as an example", 161-171
Έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της École normale Superieure - Département des sciences de l' antiquité το 9ο συμπλήρωμα στον κλασικό οδηγό επιγραφικής "Guide de l' epigraphiste". Για να το διαβάσετε (σε μορφή pdf), πατήστε εδώ.
Στο νέο τεύχος του Irish Theological Quarterly 74:3 (2009) δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής ενδιαφέρον από βιβλικής άποψης άρθρο:
Máire Byrne, "The Importance of Divine Designations in Old Testament Theology", 334-349
Οι ονομασίες του Θεού στην Π.Δ. εξακολουθούν να προκαλούν το ενδιαφέρον των βιβλικών ερμηνευτών που τους μελετούν με σκοπό να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίοι Ισραηλίτες αντιλαμβάνονταν τον Θεό τους. Αυτό που είναι αναγκαίο είναι μια περισσότερο συστηματική προσέγγιση των χαρακτηρισμών του Θεού, η οποία θα λαμβάνει υπόψη το σύνθετο χαρακτήρα της διαδικασίας ονοματοδοσίας των επίγειων και ουράνιων όντων. Λαμβάνοντας υπόψη τα πορίσματα της γλωσσολογίας, της φιλοσοφίας της γλώσσας και τη θεωρία του Tryggve Mettinger για την "θεολογία του ονόματος" αυτή η μελέτη των χαρακτηρισμών (ονομάτων, τίτλων και επιθέτων), όπως αυτοί χρησιμοποιούνται μέσα στη βιβλική συνάφεια, επιτρέπει στον αναγνώστη μια βαθύτερη γνώση της θεολογίας που κρύβεται πίσω από το κείμενο.
Στο ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism υπάρχει η σύντομη είδηση για την ανακοίνωση, η οποία έγινε στο πλαίσιο του συνεδρίου για τον Codex Sinaiticus ότι βρέθηκε ένα νέο φύλλο κατά πάσα πιθανότητα του κώδικα μέσα στο δέσιμο του βιβλίου. Για να διαβάσετε την είδηση, πατήστε εδώ.
Στο νέο τεύχος του Neue Zeitschrift für systematische Theologie und Religionsphilosophie 51:2 (2009) δημοσιεύεται ένα ενδιαφέρον άρθρο για τη σημασία της σύγχρονης έρευνας για τον Ιησού για τη συστηματική Χριστολογία:
Christian Danz, "Der Jesus der Exegeten und der Christus der Dogmatiker. Die Bedeutung der neueren Jesusforschung für die systematisch-theologische Christologie", 186-204
Η έρευνα για τον Ιησού βρίσκεται σε μία νέα φάση από τη δεκαετία του 80 του προηγούμενου αιώνα κι εξής. Σε αυτό το άρθρο παρουσιάζονται τα εξής: τα αποτελέσματα και οι συζητήσεις στο πλαίσιο της έρευνας για τον Ιησού και η σημασία που αυτά έχουν για μια συστηματική-θεολογική Χριστολογία. Αυτό γίνεται σε τρία στάδια μέσα στο άρθρο. Στο πρώτο μέρος παρουσιάζεται η συζήτηση για τον ιστορικό Ιησού και η πρόσληψη αυτής της συζήτησης από τη δογματική Χριστολογία. Στο δεύτερο μέρος γίνεται αναφορά σε διάφορες πλευρές της σύγχρονης έρευνας για τον Ιησού. Τέλος, ένα τρίτο μέρος με τον τίτλο "Η Χριστολογία ως θρησκευτική ερμηνεία" εξετάζει τη σημασία της τρίτης φάσης της έρευνας (third quest) για τη δογματική χριστολογία και καταδεικνύεται ότι υπάρχει μία ευρεία αλλά όχι και και μονοσήμαντη ποικιλία κατανοήσεων του Ιησού της Ναζαρέτ ως του Χριστού. Η Χριστολογία έχει ως στόχο της να ερμηνεύσει την αλληλεπίδραση μεταξύ γεγονότος και ερμηνείας, το οποίο είναι θεμελιώδες για κάθε ερμηνεία της ιστορίας.
Στην ηλεκτρονική σελίδα The Bible and Interpretation έχει αναρτηθεί ένα σύντομο άρθρο του Robert R. Cargill σχετικά με την αξία του Χάλκινου Κυλίνδρου, ο οποίος έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον κι οδήγησε στη διατύπωση διαφόρων θεωριών σχετικά με την πιθανή του αξία. Ο Κύλινδρος βρέθηκε ως γνωστόν στο σπήλαιο 3 του Κουμράν. Παραμένει μοναδικό χειρόγραφο ανάμεσα στα άλλα που βρέθηκαν στο Κουμράν, καθώς αντίθετα με εκείνα, που είναι γραμμένα σε πάπυρο, αυτός είναι χαραγμένος σε μέταλλο. Η γλώσσα του θυμίζει εκείνη της Μισνά. Ο Cargill παρουσιάζει τις διάφορες θεωρίες που κατά καιρούς διατυπώθηκαν σχετικά με αυτό το αινιγματικό χειρόγραφο. Καταλήγει την παρουσίασή του με το εξής συμπέρασμα:
The Copper Scroll will no doubt continue to tempt the imaginations of scholars and the public alike. A good treasure hunt has always been profitable subject matter for Hollywood and booksellers. But for the wise, the Copper Scroll is little more than what scholars have claimed since the beginning: an anomaly discovered among the otherwise informative manuscripts comprising the Dead Sea Scrolls.
Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος 90:2 (2009) του περιοδικού Biblica. Τα άρθρα του είναι διαθέσιμα για κάθε ενδιαφερόμενο στο διαδίκτυο (πατώντας επάνω στον τίτλο, μπορείτε να βρεθείτε στο σχετικό κείμενο):
Πρόσφατα ανακοινώθηκε επίσημα η κυκλοφορία προσεχώς της Oxford Hebrew Bible και ήδη έχουν δημοσιευθεί δείγματα του έργου. Διαφορετικά από όλες τις υπάρχουσες επιστημονικές εκδόσεις σκοπό έχει να προσφέρει στο αναγνωστικό κοινό ένα εκλεκτικό κείμενο. Οι λόγοι γι' αυτό είναι πολλοί. Ωστόσο το έργο παρουσιάζει βέβαια και κάποιες εγγενείς δυσκολίες. Παραβλέπει πλήρως τα διαφορετικά γλωσσολογικά επίπεδα τα οποία αποκρυσταλλώθηκαν μέσα στο μασωριτικό κείμενο. Επιπλέον δεν κατορθώνει να προσφέρει ένα κειμενικό αρχέτυπο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου θεωρούνταν ότι κυκλοφορούσαν διαφορετικές εκδόσεις του κειμένου κατά την αρχαιότητα. Πολλές από τις σημαντικές αποφάσεις στο επίπεδο κριτικής του κειμένου δε συμπεριλαμβάνονται στο κριτικό μηχανισμό αλλά στο υπόμνημα. Πραγματικά λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερη φύση του μασωριτικού κειμένου καθώς επίσης και τις διάφορες απόψεις των ειδικών σχετικά με την ιστορία του κειμένου, αυτό που πραγματικά να βοηθούσε τη σύγχρονη έρευνα είναι μέλλον ένα ερμηνευτικό υπόμνημα παρά μία νέα έκδοση.
J. Kilgallen, "Acts 28,28 — Why?", 176-187 Το χωρίο του Ησαΐα, που παραθέτει ο Παύλος για να περιγράψει τη συνάντησή του με κάποιους Ιουδαίους στη Ρώμη, δεν απαντά μόνο του: οδηγεί σε ένα συμπέρασμα, ένα συμπέρασμα το οποίο είναι μία επιταγή και μία διαβεβαίωση. Αυτό που απαιτείται είναι η γνώση του σχεδίου του Θεού, το οποίο ήδη ενεργείται, ένα σχέδιο που θα προσφέρει σωτηρία σε Ιουδαίους και εθνικούς. Ως πληροφορία για τους Ιουδαίους της Ρώμης, αυτός ο τελευταίος λόγος του Παύλου μπορεί καλύτερα να κατανοηθεί ως ένα κίνητρο για μετάνοια. Η γνώση του θεϊκού σχεδίου, το οποίο θα επιτύχει (28β) λειτουργεί ως προτροπή των Ιουδαίων της Ρώμης να "επιστρέψουν και να θεραπευθούν".
G. Granerød, "Melchizedek in Hebrews 7", 188-202 Η προς Εβραίους μας δίνει περισσότερες πληροφορίες για τον Μελχισεδέκ από όσα λέει για αυτόν ο Ψα 109,4 (Ο') (ίσως επίσης και ο Ψα 110,4 ΜΤ) και το Γένεσις 14. Στο Εβρ 7,3 λέγεται ότι ο Μελχισεδέκ είναι "χωρίς πατέρα, χωρίς μητέρα, χωρίς γενεαλογία, οι μέρες του δεν είχαν ούτε αρχή ούτε τέλος" και ότι "παραμένει ιερέας εις τον αιώνα". Ο συγγραφέας διερευνά τις πιθανές πηγές αυτών των πληροφοριών. Από απόψεως μεθοδολογίας θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε μία εξήγηση, η οποία θα γίνει επί τη βάση των ερμηνευτικών τεχνικών που ο συγγραφέας της Εβ χρησιμοποιεί και αλλού. Ο συγγραφέας του άρθρου υποστηρίζει ότι οι επιπλέον πληροφορίες στο Εβ 7,3.8 στηρίζονται σε argumenta ex silentio. O συγγραφέας σαφώς χρησιμοποιεί την ίδια τακτική και στα Εβ 7,14.20.
L. Marulli, "A Letter of Recommendation? A Closer Look at Third John's 'rhetorical' Argumentation", 203-223 Προηγούμενες μελέτες υποστηρίζουν ότι ο πρεσβύτερος συνέθεσε την επιστολή για να συστήσει τον Δημήτριο στον Γάιο κι επομένως η τρίτη επιστολή ανήκει στο είδος των "συστατικών επιστολών". Μετά την εκτίμηση των διαφορών μεταξύ των συνηθισμένων συστατικών επιστολών και της Γ΄ Ιω, παρουσιάζεται η ρητορική της συγκεκριμένης επιστολής σε μία προσπάθεια να αποδειχθεί ότι δεν είναι μία συστατική επιστολή αλλά μάλλον μία επιδεικτική ρητορική απόπειρα να αποκατασταθεί η τιμή του πρεσβυτέρου (την οποία είχε αμφισβητήσει ο Διοτρέφης) στα μάτια του Γαΐου και να τον πείσει να αποστασιοποιηθεί από την αξιοκατάκριτη συμπεριφορά του Διοτρεφούς προσφέροντας φιλοξενία στους απεσταλμένους του πρεσβυτέρου.
E. Kellenberger, "Gottes Doppelrolle in Ijob 16", 224-236 O υπερβολικός θρήνος του Ιώβ για τον επιθετικό και εχθρικό Θεό του συνυφαίνεται με μία απροσδόκητη ομολογία της εμπιστοσύνης του ("Bekenntnis der Zuversicht") . Φαίνεται ότι υπάρχει μία ιδιαίτερη σχέση μεταξύ αυτών των δύο πόλων που ουσιαστικά αποτελούν τις δύο πλευρές μίας έλλειψης. Στο άρθρο εξετάζονται οι δύο πόλοι στο κεφ. 16 (και στο 19) και ειδικά η σχέση μεταξύ τους σε αντιπαράθεση προς τις τάσεις άμβλυνσης που απαντούν στις αρχαίες εκδοχές του κειμένου και στη ραββινική ερμηνεία. Η μυθική γλώσσα του θρήνου του Ιώβ συγκρίνεται προς την παρόμοια ακκαδική λογοτεχνία για να καταδειχθούν οι αναλογίες και οι σημαντικές διαφορές. Ο συγγραφέας του Βιβλίου του Ιώβ χρησιμοποιεί ιδιαίτερα τη γλώσσα του μυθικού αγώνα εναντίον του χάους (Chaoskampf) στην ιδιάζουσα αντίληψή του για το διάλογο με το Θεό.
C. Ziegert, "Die großen Zahlen in Num 1 und 26: Forschungsüberblick und neuer Lösungsvorschlag", 237-256 Το θέμα του άρθρου είναι η παρουσίαση των καταλόγων απογραφής στα Αρ 1 και 26 καθώς επίσης η διατύπωση μίας νέας πρότασης όσον αφορά στην ερμηνεία των μεγάλων αριθμών. Ακολουθώντας τους Petrie και Mendenhall, η λέξη אלףδεν πρέπει να κατανοηθεί ως "μία χιλιάς" αλλά ως το όνομα μίας στρατιωτικής μονάδας. Επιπλέον η λ. םאה ερμηνεύεται επίσης ως στρατιωτική μονάδα. Η πιθανότητα της ύπαρξης μίας τέτοιας σημασίας αποδεικνύεται από βιβλικές και εξωβιβλικές πηγές. Τελος δεν είναι ανάγκη να υποθέσουμε ότι ένας συγγραφέας ή αναθεωρητής μπέρδεψε τις διαφορετικές σημασίες του אלף. Ο πληθυσμός κατά την εποχή της κατάκτησης υπολογίζεται στις 120.000 ανθρώπους.
R.J. Merecz, "Jezebel’s Oath (1 Kgs 19,2)", 257-259 Ο όρκος της Ιεζάβελ, όπως αυτός καταγράφεται στο 1 Βασ 19,2, μας δίνει κάποιες έμμεσες πληροφορίες για το ότι εξ αρχής δεν επρόκειτο να τηρηθεί. Μία τέτοια ένδειξη είναι η απουσία της εμπρόθετης φράσης לי. Η απουσία αυτής της φράσης μαζί με άλλα στοιχεία οδηγεί στην παρουσίαση της Ιεζέβελ ως μίας ήρεμης και έξυπνης βασίλισσας και ταυτόχρονα εκθέτει τον παράλογο φόβο του Ηλία και την αδυναμία του να διακρίνει την πραγματική ουσία των πραγμάτων.
A.A. Di Lella, "Tobit 4,19 and Romans 9,18: An Intertextual Study", 260-263 Στο σύντομο αυτό άρθρο ο συγγραφέας εξετάζει πώς ο Παύλος και ο συγγραφέας του βιβλίου του Τωβίτ έχουν την ίδια θεολογική αντίληψη για τη θεία εκλογή του Ισραήλ. Στη συνέχεια αναλύει τα κείμενα και τις συνάφειες της σπάνιας έκφρασης ὃν ἂν θέλῃ στο GII MS. 319του Τωβ 4,19 και την επίσης σπάνια φράση ὃν θέλῃ στο Ρωμ 9,18. Από αυτήν την ανάλυση φαίνεται ότι είναι λογικό να συμπεράνουμε ότι, όταν ο Παύλος έγραφε το Ρωμ 9,18 είχε υπόψη του την ουσιαστικά ταυτόσημη φράση στο Τωβ 4,19.
J.C. Edwards, "Reading the Ransom Logion in 1 Tim 2,6 and Titus 2,14 with Isa 42,6-7; 49,6-8", 264-266 Σε αυτήν τη μελέτη ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο ίδιος συγγραφέας διαβάζει το λόγιο στο 1 Τιμ 2,6 και Τίτ 2,14 υπό το φως του Ησ 42,6-7. 49,6-8. Οι κύριες αποδείξεις είναι η παραλληλία που υπάρχει μεταξύ τις δύο προτάσεις που εισάγονται με το ἵνα στο Τίτ 2,14 και Βαρν 14,6 καθώς επίσης και του μεσίτη της διαθήκης, τα οποία συνδυάζονται με μια οικουμενική προοπτική στο 1 τιμ 2,1-7. Αν ληφθούν και τα δύο από κοινού υπόψη, τότε αυτές οι μαρτυρίες σαφώς υπαινίσσονται την επίδραση από τη Ησ 42,6-7. 49,6-8.
Στο νέο τεύχος του Biblical Theology Bulletin 39:3 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
Victor H. Matthews, "Jeremiah's Scroll and Linked Zones of Communication", 116-124
H ιστορία της βίβλου του Ιερεμία και της περιπλάνησής της (Ιερ 36) χρησιμοποιεί τη στρατηγική του χώρου για να συνδέσει μεταξύ τους τέσσερις ξεχωριστές τοποθεσίες.Αυτές λειτουργούν ως μέρος μίας αλυσίδας γεγονότων και μίας σειράς από επίπεδα ανάγνωσης. Χρησιμοποιώντας ένα υπαγορευμένο κείμενο και έναν επαγγελματία γραφέα ως εκπροσώπους του, ο προφήτης είναι σε θέση να φτάσει μέχρι τις πιο υψηλές βαθμίδες της εξουσίας. Το μήνυμά του προς τους ανθρώπους της Ιερουσαλήμ θα ακολουθήσει την πορεία από τα δικά του κρυμμένα δώματα μέχρι το Ναό και τα γραφεία του βασιλικού ανακτόρου. Τελικά η βίβλος του θα αναγνωσθεί μπροστά στο βασιλιά στα ιδιαίτερα δώματά του στο τέλος μίας πορείας ανάγνωσης από διαφόρους και αφού έχει προκαλέσει μια σειρά από αντιδράσεις. Αυτό που καθίσταται σαφές σε αυτές τις αλληλένδετες σκηνές είναι ο τρόπος, με τον οποίο ο χώρος μπορεί να διαμορφωθεί με τέτοιο τρόπο που να εξυπηρετεί τους σκοπούς του αφηγητή.
Peter Zaas, "", 125-128 Η πρώτη αφήγηση της Κ.Δ., η ιστορία του Ματθαίου για τη γέννηση, αν και είναι ευρύτατα γνωστή, μπορεί ακόμη να προκαλεί εκπλήξεις. Ένα από τα ιδιαίτερα στοιχεία της είναι η πληροφορία ότι ο Ιωσήφ θέλει να πάρει διαζύγιο και να διαλύσει τον αρραβώνα του με τη Μαρία, η οποία κυοφορεί το παιδί κάποιου άλλου. Το ότι αυτός ο αρραβών είναι ουσιαστικά γάμος και απαιτεί ένα get για να τερματισθεί, αυτό είναι κοινός τόπος στη Μισνά, αλλά δεν απαντά πουθενά στην Τορά: ο Ματθαίος, αν και παρουσιάζει αντιφαρισαϊκές διαθέσεις, προβάλλει εδώ μία φαρισαϊκή ερμηνεία του νόμου για το γάμο και είναι πιθανόν η αρχαιότερη πηγή, που έχουμε στη διάθεσή μας, γι' αυτήν την ερμηνεία. Στη σύντομα μελέτη ο συγγραφέας προτείνει κάποιους νέους τρόπους, που παρέχει η μελέτη της συμβολής της συγκεκριμένης περικοπής στην ιστορία του ιουδαϊκού νόμου.
Andrew Benjamin Salzmann, "'Do You Still Not Understand?' Mark 8:21 and the Mission to the Gentiles", 129-134
Μετρώντας τα καλάθια που έμειναν μετά τον πολλαπλασιασμό των άρτων στο ευαγγέλιο του Μάρκου, ο Ιησούς ρωτά τους μαθητές: "ακόμη δεν καταλάβατε;" (Μκ 8,21). Το μήνυμα, το οποίο ο Ιησούς προβάλλει μέσα από τους δύο χορτασμούς είναι σαφές και σημαντικό για συγγραφέα του ευαγγελίου. Μία σύγκριση των ελληνικών λέξεων για το "καλάθι" στον πρώτο και το δεύτερο χορτασμό και του αριθμού κάθε τύπου καλαθιού που γέμισε με τα περισσεύματα του άρτου, επιτρέπει την υπόθεση ότι ο συγγραφέας του ευαγγελίου χρησιμοποιεί τη διαδοχή των χορτασμών ως συμβολισμό της επέκτασης της δράσης του Ιησού και στα έθνη. Αυτό το συμπέρασμα ενισχύεται, εάν λάβουμε υπόψη τη θέση που καταλαμβάνουν οι πολλαπλασιασμοί μέσα στη γενικότερη δομή της αφήγησης του Μάρκου.
Mark Kiley, "Roman Legends and Luke—Acts", 135-142 Ως συμπλήρωμα της αντι-αυτοκρατορικής του στάσης, ο Λουκάς ενισχύει την αφήγησή του με έμμεσες αναφορές σε αξιόλογα (κι όχι τόσο αξιόλογα) γεγονότα της δημοκρατικής Ρώμης. Ο ευαγγελιστής φροντίζει να μεταφέρει ό,τι είναι καλύτερο στην ιστορία της προ-ρωμαϊκής Ρώμης στον Ιησού και την εκκλησία του. Σε όποιο συμπέρασμα κι αν καταλήξει κανείς, όσον αφορά το φιλολογικό είδος του έργου, αυτά τα δεδομένα βεβαιώνουν την πλήρη romanitas. Υπό αυτήν την έννοια συνεχίζει το έργο του Μάρκου.
Carolyn Osiek, "The Politics of Patronage and the Politics of Kinship: The Meeting of the Ways",143-152
Oι μελέτες για την πατρωνία στον αρχαίο μεσογειακό κόσμο είναι πολυάριθμες. Δεν υπάρχει ωστόσο ομοφωνία, όσον αφορά στον τρόπο κατανόησης, με τον οποίο λειτουργούσε το σύστημα της πατρωνίας, πώς εμφανίζεται στον προ-ρωμαϊκό ελληνικό κόσμο και ποιες ήταν οι διαφορές, αν υπήρχαν, στον τρόπο που λειτουργούσε στη ρωμαϊκή Δύση και Ανατολή. Επιπλέον δε γνωρίζουμε πολλά σχετικά με τον τρόπο, με τον οποίο το σύστημα λειτουργούσε στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα. Σε δύο σχέσεις του Παύλου, αυτή του αποστόλου με τον Φιλήμονα κι εκείνη με την Φοίβη (Ρωμ 16,1-2), μπορούμε να δούμε τον τρόπο που λειτουργούσε το ανεπίσημο σύστημα της πατρωνίας μεταξύ των φίλων με κοινούς δεσμούς.
Jason T. Lamoreaux, "BTB Readers' Guide: Ritual Studies", 153-165 Σκοπός αυτής της μελέτης είναι να εισάγει τους βιβλικούς ερμηνευτές στις ιδέες που απαντούν στις σπουδές της τελετουργίας. Ο αναγνώστης γνωρίσει κάποιες θεωρίες και μεθόδους που εφαρμόζονται στο πλαίσιο αυτών των σπουδών. Επιπλέον γνωρίζει από κοντά το λεξιλόγιο της τελετουργίας, το οποίο απαντά στα αρχαία κείμενα καθώς επίσης παραδείγματα που απαντούν στην ελληνορωμαϊκή γραμματεία. Τέλος η μελέτη πραγματεύεται τις τελετουργίες της πρώτης και δεύτερης Διαθήκης. Σε αυτό το τελευταίο τμήμα, ο συγγραφέας συζητά το σχετικό λεξιλόγιο καθώς επίσης και παραδείγματα τελετουργίας, που απαντούν στην πρώτη και δεύτερη Διαθήκη.
Σύμφωνα με δημοσίευμα του Associated Press αρχαιολόγοι έφεραν στο φως λατομείο στην Ιερουσαλήμ, το οποίο συνδέεται κατά πάσα πιθανότητα με το έργο ανοικοδόμησης του Ηρώδη. Διάφορα ευρήματα που βρέθηκαν στο χώρο (π.χ. νομίσματα, εργαλεία και κεραμικά) οδηγούν τους αρχαιολόγους στη χρονολόγηση του λατομείου στον 1ο αι. π.Χ. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι οι πέτρες που εξήχθησαν από το λατομείο χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερση του Ναού.
Κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Herder ένα νέο βιβλίο για την ιουδαϊκή και χριστιανική ερμηνεία των Ψαλμών.
