- Alain Rabatel, "L'arrestation de Jésus et la représentation de Judas en Jean 18,1-12 mise en perspective avec l'univers de la gnose dans l' 'Évangile de Judas'", 49-79
- Christian Grappe, "Le créationnisme et les données bibliques", 95-108
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Δύο ενδιαφέροντα άρθρο στο νέο ETR
Στο νέο τεύχος του Études théologiques et religieuses 84:1 (2009) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής δύο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:
Ενδιαφέρουσες βιβλιοκρισίες στο BMCR
Στην ηλεκτρονική σελίδα της Bryn Mawr Classical Review έχουν αναρτηθεί κατά τις τελευταίες εβδομάδες μερικές ενδιαφέρουσες για όσους ασχολούνται με τα βιβλικά βιβλιοκρισίες:
Beate Dignas, Kai Trampedach (ed.), Practitioners of the Divine: Greek Priests and Religious Officials from Homer to Heliodorus, (Hellenic Studies 30), Washington, DC/Cambridge, Mass.: Center for Hellenic Studies, 2008.
ISBN 9780674027879
$19.95 (pb).
Reviewed by Paraskevi Martzavou, Corpus Christi Classics Center, Oxford
Walter Scheidel, Ian Morris, Richard P. Saller (ed.), The Cambridge Economic History of the Greco-Roman World, Cambridge/New York: Cambridge University Press, 2007. ISBN 9780521780537
$225.00
Reviewed by Constantina Katsari, University of Leicester
Helen King, Véronique Dasen, La médecine dans l'Antiquité grecque et romaine, Lausanne: Bibliothèque d'Histoire de la Médecine et de la Santé, 2008
ISBN 9782970053668
EUR 18.66 (pb).
Reviewed by Lydie Bodiou, Université de Poitiers, France
Luc Brisson, Le sexe incertain: androgynie et hermaphrodisme dans l'Antiquité gréco-romaine (1st edition 1997), Vériteé des Mythes, Paris: Les Belles Lettres, 2008. P
ISBN 9782251324456
euro 21.00 (pb).
Reviewed by Arnaud Paturet, Université d'Auvergne
Beate Dignas, Kai Trampedach (ed.), Practitioners of the Divine: Greek Priests and Religious Officials from Homer to Heliodorus, (Hellenic Studies 30), Washington, DC/Cambridge, Mass.: Center for Hellenic Studies, 2008.
ISBN 9780674027879
$19.95 (pb).
Reviewed by Paraskevi Martzavou, Corpus Christi Classics Center, Oxford
Walter Scheidel, Ian Morris, Richard P. Saller (ed.), The Cambridge Economic History of the Greco-Roman World, Cambridge/New York: Cambridge University Press, 2007. ISBN 9780521780537
$225.00
Reviewed by Constantina Katsari, University of Leicester
Helen King, Véronique Dasen, La médecine dans l'Antiquité grecque et romaine, Lausanne: Bibliothèque d'Histoire de la Médecine et de la Santé, 2008
ISBN 9782970053668
EUR 18.66 (pb).
Reviewed by Lydie Bodiou, Université de Poitiers, France
Luc Brisson, Le sexe incertain: androgynie et hermaphrodisme dans l'Antiquité gréco-romaine (1st edition 1997), Vériteé des Mythes, Paris: Les Belles Lettres, 2008. P
ISBN 9782251324456
euro 21.00 (pb).
Reviewed by Arnaud Paturet, Université d'Auvergne
Βιβλιοκρισίες στο Review of Biblical Literature 30/4/2009
Στην ηλεκτρονική έκδοση του Review of Biblical Literature έχουν αναρτηθεί οι εξής βιβλιοκρισίες :
William S. Campbell, Peter S. Hawkins, and Brenda Deen Schildgen, eds., Medieval Readings of Romans
Reviewed by Francis Dalrymple-Hamilton
Adrian Curtis, Oxford Bible Atlas
Reviewed by George Athas
Lois M. Farag, St. Cyril of Alexandria, a New Testament Exegete: His Commentary on the Gospel of John
Reviewed by Hennie Stander
Terence E. Fretheim, Abraham: Trials of Family and Faith
Reviewed by Hallvard Hagelia
Susan Haber; edited by Adele Reinhartz, "They Shall Purify Themselves": Essays on Purity in Early Judaism
Reviewed by Joshua Schwartz
Justin K. Hardin, Galatians and the Imperial Cult: A Critical Analysis of the First-Century Social Context of Paul's Letter
Reviewed by Mark D. Nanos
Susan R. Holman, ed., Wealth and Poverty in Early Church and Society
Reviewed by Preston M. Sprinkle
Cornelia B. Horn and Robert R. Phenix Jr., eds. and trans., John Rufus: The Lives of Peter the Iberian, Theodosius of Jerusalem, and the Monk Romanus
Reviewed by Pauline Allen
Henry Ansgar Kelly, Satan: A Biography
Reviewed by James A. Metzger
Dale B. Martin, Pedagogy of the Bible: An Analysis and Proposal
Reviewed by Renate Viveen Hood
R. J. R. Plant, Good Figs, Bad Figs: Judicial Differentiation in the Book of Jeremiah
Reviewed by C.A. Strine
Regards croisés sur la Bible: Études sur le point de vue (Actes du IIIe colloque international du Réseau de recherche en narrativité biblique Paris, 8-10 juin 2006)
Reviewed by Jean-Francois Racine
Kenneth Schenck, Cosmology and Eschatology in Hebrews: The Settings of the Sacrifice
Reviewed by Jason A. Whitlark
F. Scott Spencer, The Gospel of Luke and Acts of the Apostles
Reviewed by Gregory E. Sterling
Ivar Vegge, 2 Corinthians-A Letter about Reconciliation: A Psychagogical, Epistolographical and Rhetorical Analysis
Reviewed by Laurence Welborn
William S. Campbell, Peter S. Hawkins, and Brenda Deen Schildgen, eds., Medieval Readings of Romans
Reviewed by Francis Dalrymple-Hamilton
Adrian Curtis, Oxford Bible Atlas
Reviewed by George Athas
Lois M. Farag, St. Cyril of Alexandria, a New Testament Exegete: His Commentary on the Gospel of John
Reviewed by Hennie Stander
Terence E. Fretheim, Abraham: Trials of Family and Faith
Reviewed by Hallvard Hagelia
Susan Haber; edited by Adele Reinhartz, "They Shall Purify Themselves": Essays on Purity in Early Judaism
Reviewed by Joshua Schwartz
Justin K. Hardin, Galatians and the Imperial Cult: A Critical Analysis of the First-Century Social Context of Paul's Letter
Reviewed by Mark D. Nanos
Susan R. Holman, ed., Wealth and Poverty in Early Church and Society
Reviewed by Preston M. Sprinkle
Cornelia B. Horn and Robert R. Phenix Jr., eds. and trans., John Rufus: The Lives of Peter the Iberian, Theodosius of Jerusalem, and the Monk Romanus
Reviewed by Pauline Allen
Henry Ansgar Kelly, Satan: A Biography
Reviewed by James A. Metzger
Dale B. Martin, Pedagogy of the Bible: An Analysis and Proposal
Reviewed by Renate Viveen Hood
R. J. R. Plant, Good Figs, Bad Figs: Judicial Differentiation in the Book of Jeremiah
Reviewed by C.A. Strine
Regards croisés sur la Bible: Études sur le point de vue (Actes du IIIe colloque international du Réseau de recherche en narrativité biblique Paris, 8-10 juin 2006)
Reviewed by Jean-Francois Racine
Kenneth Schenck, Cosmology and Eschatology in Hebrews: The Settings of the Sacrifice
Reviewed by Jason A. Whitlark
F. Scott Spencer, The Gospel of Luke and Acts of the Apostles
Reviewed by Gregory E. Sterling
Ivar Vegge, 2 Corinthians-A Letter about Reconciliation: A Psychagogical, Epistolographical and Rhetorical Analysis
Reviewed by Laurence Welborn
30η Συνάντηση Εργασίας του Τομέα Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ
Ο Τομέας Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διοργανώνει στις 2 και 3 Μαΐου του 2009 την 30ή Συνάντηση Εργασίας, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 ετών από τον θάνατό του Μ. Τριανταφυλλίδη. Αντικείμενο της συνάντησης είναι τρεις θεματικές περιοχές που σχετίζονται με το έργο του: ιστορία της ελληνικής γλώσσας, ελληνική γλώσσα και εκπαίδευση, σύγχρονες γλωσσολογικές θεωρίες και νέα ελληνική. Ανάμεσα στις εισηγήσεις και τις αναρτημένες ανακοινώσεις υπάρχουν και κάποιες με άμεσο ενδιαφέρον για όσους ασχολούνται με τη μελέτη των βιβλικών κειμένων:
Αναρτημένες ανακοινώσεις
Σα. 2/5/2009, 15:00 - 16:30
A. Kirk, "SVO-VSO alternations in New Testament (NT) Greek"
(Αμφιθέατρο Β, Νέου Κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ)
Μία επίσης για όσους ασχολούνται με τις επιγραφές:
Ε. Κλείδωνα, "Οι αυτοπαθητικές αντωνυμίες σε αρχαίες ελληνικές επιγραφές"
Εισήγηση
Κυ 3/5/2009, 19:30-20:30
V. Bubenik, "Hellenistic Koine in contact with Latin and Semitic languages during the Roman period"
(Αμφιθέατρο Α, Νέου Κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής, ΑΠΘ)
Για να διαβάσετε ολόκληρο το πρόγραμμα, πατήστε εδώ.
Αναρτημένες ανακοινώσεις
Σα. 2/5/2009, 15:00 - 16:30
A. Kirk, "SVO-VSO alternations in New Testament (NT) Greek"
(Αμφιθέατρο Β, Νέου Κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ)
Μία επίσης για όσους ασχολούνται με τις επιγραφές:
Ε. Κλείδωνα, "Οι αυτοπαθητικές αντωνυμίες σε αρχαίες ελληνικές επιγραφές"
Εισήγηση
Κυ 3/5/2009, 19:30-20:30
V. Bubenik, "Hellenistic Koine in contact with Latin and Semitic languages during the Roman period"
(Αμφιθέατρο Α, Νέου Κτιρίου Φιλοσοφικής Σχολής, ΑΠΘ)
Για να διαβάσετε ολόκληρο το πρόγραμμα, πατήστε εδώ.
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
L.W. Hurtado: οι καινοδιαθηκικές σπουδές κατά τον 20ο αι. (4)
Οι πρώτες δεκαετίες του 20ου αι.
Άλλα σημαντικά προγράμματα κι άλλοι σημαντικοί καινοδιαθηκολόγοι της περιόδου
Πρωτοπόροι Καθολικοί καινοδιαθηκολόγοι
Άλλα σημαντικά προγράμματα κι άλλοι σημαντικοί καινοδιαθηκολόγοι της περιόδου
Μία άλλη σημαντική έκδοση αυτής της περιόδου είναι το πεντάτομο έργο Kirshopp Lake John και Foakes-Jackson. Στο συλλογικό αυτό έργο συμμετείχαν πολλοί σημαντικοί Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες της εποχής εκείνης. Ο τρίτος τόμος, του James H. Ropes, παραμένει η πιο αξιόλογη μελέτη κριτικής του κειμένου των Πράξεων μέχρι σήμερα. Ο τέταρτος τόμος των Lake και Η.J. Cadbury είναι ένα από τα πιο αξιόλογα υπομνήματα στις Πράξεις μέχρι σήμερα. Μαζί με τα 37 άρθρα – μελέτες του ίδιου τόμου συνιστούν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο ερμηνευτικό εργαλείο.
Ο Cadbury δημοσίευσε επίσης μία σειρά από μελέτες για το κατά Λουκάν και τις Πράξεις: The Style and Literary Method of Luke(1928), The Making of Luke-Acts (1928). Τόνισε την ενότητα των δύο βιβλίων, κατά Λουκάν και Πράξεις και την ανάγκη κατανόησης του ιστορικού και φιλολογικού περιβάλλοντός τους. Ο συγγραφέας τους χρησιμοποίησε τα φιλολογικά μέσα της εποχής του για να μεταφέρει το μήνυμά του.
Άλλος αξιόλογος Αμερικανός καινοδιαθηκολόγος της εποχής είναι ο Edgar J. Goodspeed. H θέση, για την οποία έγινε γνωστός, είναι ότι η προς Εφεσίους είναι ένας ψευδώνυμος τίτλος για μια πρώιμη συλλογή επιστολών του Παύλου.
Σημαντικοί Βρετανοί καινοδιαθηκολόγοι της εποχής είναι: ο F.C. Burkitt, που εργάστηκε στη συριακή Κ.Δ. (βλ. το μετάλλιο Burkitt της Βρετανικής Ακαδημίας), ο R.H. Charles που εργάστηκε στα εξωκανονικά κείμενα της Κ.Δ., συνέταξε υπομνήματα στον Δανιήλ και την Αποκάλυψη κι είναι κυρίως γνωστός ως ο εκδότης του Apocrypha and Pseudepigrapha of the Old Testament (1913), ενός δίτομου έργο υμε εισαγωγές και μεταφράσεις διάφορων αρχαίων κειμένων, που συνδέονται με την Κ.Δ. Στα 1905 ο James H. Moulton εξέδωσε τον πρώτο τόμο του πολύτομου έργου της γραμματικής της ελληνικής γλώσσας της Κ.Δ. [μετά το θάνατό του τόμους εξέδωσαν οι Wilbert Francis Howard (1919) και ο Nigel Turner (1963, 1976)]. Ο Moulton μαζί με τον George Μilligan ετοίμασαν ένα λεξικό των ελληνικών λέξεων στους παπύρους, πολλές από τις οποίες απαντούν και στην Κ.Δ. [Τhe Vocabulary of the Greek Testament (1930)]. Ο W.M. Ramsay δημοσίευσε πολλές εργασίες σχετικά με το ιστορικό περιβάλλον της Κ.Δ. [The Letters to the Seven Churches of Asia (1904), The Cities of St. Paul (1907), και Luke the Physician and Other Studies in the History of Religion (1908)`]. Είναι κυρίως γνωστός για τη λεγόμενη "θεωρία της Ν. Γαλατίας" (η προς Γαλάτας γράφηκε νωρίς από τον Παύλο κι απευθυνόταν σε εκκλησίες που αναφέρονται στις Πράξεις). Τέλος ο H.A.A. Kennedy ασχολήθηκε με τη σχέση της γλώσσας της μετάφρασης των Ο΄ και της Κ.Δ., αλλά είναι κυρίως γνωστός για την υιοθέτηση των θέσεων της Θρησκειοϊστορικής Σχολής και τη σύνδεση των ελληνιστικών μυστηρίων και του Παύλου (St. Paul and the Mystery Religions, 1913).
Άλλος αξιόλογος Αμερικανός καινοδιαθηκολόγος της εποχής είναι ο Edgar J. Goodspeed. H θέση, για την οποία έγινε γνωστός, είναι ότι η προς Εφεσίους είναι ένας ψευδώνυμος τίτλος για μια πρώιμη συλλογή επιστολών του Παύλου.
Σημαντικοί Βρετανοί καινοδιαθηκολόγοι της εποχής είναι: ο F.C. Burkitt, που εργάστηκε στη συριακή Κ.Δ. (βλ. το μετάλλιο Burkitt της Βρετανικής Ακαδημίας), ο R.H. Charles που εργάστηκε στα εξωκανονικά κείμενα της Κ.Δ., συνέταξε υπομνήματα στον Δανιήλ και την Αποκάλυψη κι είναι κυρίως γνωστός ως ο εκδότης του Apocrypha and Pseudepigrapha of the Old Testament (1913), ενός δίτομου έργο υμε εισαγωγές και μεταφράσεις διάφορων αρχαίων κειμένων, που συνδέονται με την Κ.Δ. Στα 1905 ο James H. Moulton εξέδωσε τον πρώτο τόμο του πολύτομου έργου της γραμματικής της ελληνικής γλώσσας της Κ.Δ. [μετά το θάνατό του τόμους εξέδωσαν οι Wilbert Francis Howard (1919) και ο Nigel Turner (1963, 1976)]. Ο Moulton μαζί με τον George Μilligan ετοίμασαν ένα λεξικό των ελληνικών λέξεων στους παπύρους, πολλές από τις οποίες απαντούν και στην Κ.Δ. [Τhe Vocabulary of the Greek Testament (1930)]. Ο W.M. Ramsay δημοσίευσε πολλές εργασίες σχετικά με το ιστορικό περιβάλλον της Κ.Δ. [The Letters to the Seven Churches of Asia (1904), The Cities of St. Paul (1907), και Luke the Physician and Other Studies in the History of Religion (1908)`]. Είναι κυρίως γνωστός για τη λεγόμενη "θεωρία της Ν. Γαλατίας" (η προς Γαλάτας γράφηκε νωρίς από τον Παύλο κι απευθυνόταν σε εκκλησίες που αναφέρονται στις Πράξεις). Τέλος ο H.A.A. Kennedy ασχολήθηκε με τη σχέση της γλώσσας της μετάφρασης των Ο΄ και της Κ.Δ., αλλά είναι κυρίως γνωστός για την υιοθέτηση των θέσεων της Θρησκειοϊστορικής Σχολής και τη σύνδεση των ελληνιστικών μυστηρίων και του Παύλου (St. Paul and the Mystery Religions, 1913).
Πρωτοπόροι Καθολικοί καινοδιαθηκολόγοι
Κατά τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα η Ρωμαϊκή Εκκλησία τήρησε αρνητική στάση απέναντι στην ιστορική κριτική. Δύο πρωτοπόροι Γάλλοι καινοδιαθηκολόγοι συνέβαλαν ωστόσο σημαντικά στις καινοδιαθηκικές σπουδές στον καθολικό θεολογικό χώρο, οι Alfred Loisy και Marie-Joseph Lagrange.
O Loisy ήταν ενεπλάκη ενεργά στο εκσυγχρονιστικό κίνημα κίνημα στον Καθολικισμό. Αντιτάχθηκε στη θέση για το αλάθητο της Αγίας Γραφής και τελικά αφορίστηκε. Συνέγραψε μικρές και μεγαλύτερες μελέτες για όλα σχεδόν τα βιβλία της Κ.Δ. Ο Lagrange άσκησε μεγαλύτερη επίδραση στις καινοδιαθηκικές σπουδές. Υπήρξε ιδρυτής του École Biblique et Archéologique Française (1890) και στα 1983 εξέδωσε το πρώτο καθολικό ακαδημαϊκό περιοδικό για την κριτική μελέτη της Αγίας Γραφής, το Revue biblique. Μολονότι ήταν περισσότερο διαλακτικός από τον Loisy χαρακτηρίστηκε πολλές φορές ως νεωτεριστής. Εξέδωσε 29 βιβλία και 2οο άρθρα. Το μεγαλύτερο έργο του είναι η πολύτομη εισαγωγή του στις καινοδιαθηκικές σπουδές (1933-1937).
Αργότερα η στάση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας υπήρξε περισσότερο θετική απέναντι στην κριτική μελέτη της Βίβλου (βλ. την παπική εγκύκλιο Divino afflante Spiritu, 1943, όπου υιοθετήθηκαν οι θέσεις του Lagrange).
Kαινοδιαθηκολόγοι και Ναζισμός
Δυστυχώς κάποιοι Γερμανοί (όπως ο Kittel και κυρίως ο Walther Grundmann) επέτρεψαν να χρησιμοποιηθούν οι επιστημονικές τους ικανότητες και γνώσεις από το ναζιστικό καθεστώς. Από την άλλη κάποιοι επιστήμονες, οι οποίοι αντιστάθηκαν στο καθεστώς, όπως οι Loymeyer και Schmidt, υπέστησαν διώξεις. Τέλος, κάποιοι άλλοι έπεσαν σε δυσμένεια όμως δε διώχθησαν, όπως π.χ. ο Bultmann.
O Loisy ήταν ενεπλάκη ενεργά στο εκσυγχρονιστικό κίνημα κίνημα στον Καθολικισμό. Αντιτάχθηκε στη θέση για το αλάθητο της Αγίας Γραφής και τελικά αφορίστηκε. Συνέγραψε μικρές και μεγαλύτερες μελέτες για όλα σχεδόν τα βιβλία της Κ.Δ. Ο Lagrange άσκησε μεγαλύτερη επίδραση στις καινοδιαθηκικές σπουδές. Υπήρξε ιδρυτής του École Biblique et Archéologique Française (1890) και στα 1983 εξέδωσε το πρώτο καθολικό ακαδημαϊκό περιοδικό για την κριτική μελέτη της Αγίας Γραφής, το Revue biblique. Μολονότι ήταν περισσότερο διαλακτικός από τον Loisy χαρακτηρίστηκε πολλές φορές ως νεωτεριστής. Εξέδωσε 29 βιβλία και 2οο άρθρα. Το μεγαλύτερο έργο του είναι η πολύτομη εισαγωγή του στις καινοδιαθηκικές σπουδές (1933-1937).
Αργότερα η στάση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας υπήρξε περισσότερο θετική απέναντι στην κριτική μελέτη της Βίβλου (βλ. την παπική εγκύκλιο Divino afflante Spiritu, 1943, όπου υιοθετήθηκαν οι θέσεις του Lagrange).
Kαινοδιαθηκολόγοι και Ναζισμός
Δυστυχώς κάποιοι Γερμανοί (όπως ο Kittel και κυρίως ο Walther Grundmann) επέτρεψαν να χρησιμοποιηθούν οι επιστημονικές τους ικανότητες και γνώσεις από το ναζιστικό καθεστώς. Από την άλλη κάποιοι επιστήμονες, οι οποίοι αντιστάθηκαν στο καθεστώς, όπως οι Loymeyer και Schmidt, υπέστησαν διώξεις. Τέλος, κάποιοι άλλοι έπεσαν σε δυσμένεια όμως δε διώχθησαν, όπως π.χ. ο Bultmann.
Το νέο τεύχος του Vetus Testamentum
Στο νέο τεύχος του Vetus Testamentum 59:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
T.h. Booji, "Psalm 144: Hope of Davidic Welfare", 173-180
T.h. Booji, "Psalm 144: Hope of Davidic Welfare", 173-180
Ο Ψαλμός 144 είναι ένα μεταγενέστερο, σαφώς "ανθολογικό" κείμενο. Με βάση τη χρήση του Ψα 33,12-15 μέσα σε αυτόν τον ψαλμό μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό το κείμενο ήταν ένα αναπόσπαστο τμήμα του ψαλμού. Οι στίχοι του 33 είναι το "καινό άσμα" το οποίο προαναγγέλλεται στο στ. 9. Η απελευθέρωη από τον ξένο δυνάστη, για την οποία προσεύχεται ο ψαλμωδός στο μεσαίο τμήμα του ψαλμού, είναι η προϋπόθεση για την ευημερία, η οποία περιγράφεται στους τελευταίος στίχους και συνδέεται με το Δαυίδ σε προφητικά κείμενα (ιδιαίτερα στο Ιεζ 34,23-24). Σε αυτήν τη σωτηρία ο ψαλμωδός, ο οποίος πιθανόν κατάγεται από τη γενιά του Δαυίδ, αποδίδει στον εαυτό του έναν κεντρικό ρόλο.
Katharine J. Dell, "The Cycle of Life in Ecclesiastes", 181-189
Μία διερεύνηση του τρόπου που η φωνή της γης ακούγεται στην κυκλική αντίληψη της φύσης, όπως αυτή παρουσιάζεται στον Εκκλησιαστή, καθίσταται κυρίως σαφής σε κείμενα όπως Εκκλ 1,4-7 και 11,3-5. Επίσης γίνεται η εξέταση του τρόπου, με τον οποίο χρησιμοποιούνται εικόνες από τον κόσμο της φύσης γενικά - και κυρίως εικόνες από τον κόσμο των ζώων- καθώς και από μέλη της κοινότητας της γης εκτός των ανθρώπων, τα οποία όμως συνδέονται στενά με τους ανθρώπους. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι αντί να παρουσιάζεται απλά η ανθρώπινη ζωή ως μέρος της δυαλιστικής αντίληψης του βιβλίου, π.χ. στο 3,18-21, καταδεικνύεται ότι με πολλούς τρόπους η γη και τα πλάσματά της ορίζουν την ανθρώπινη ζωή μέσα στη συνάφεια του χαρακτήρα της γης, των κύκλων της και της ευημερίας της.
Amos Frisch, "Ephraim and Treachery, Loyalty and (the House of) David: The Meaning of a Structural Parallel in Psalm 78", 190-198
Τα παράλληλα μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας ενότητας (στ. 1-8 και 68-72) της ομόκεντρης δομής που ο Zakovitch ανακάλυψε στον Ψα 78 ερμηνεύεται διαφορετικά: δε θα πρέπει να συμπεράνουμε από την πρώτη ενότητα ότι η εκλογή του Δαυίδ, για την οποία γίνεται λόγος στην τελευταία ενότητα, είναι με υποθετική. Μάλλον υπό το φως της κοινής στις δύο ενότητες γλώσσας ο παραλληλισμός τους περιλαμβάνει ουσιαστικά τα δύο δώρα του Κυρίου στον Ισραήλ: την Τορά και το δαυιδικό βασίλειο. Εδώ επομένως ο Δαυίδ είναι ένα αντικείμενο. Η έμφαση στο ότι ο Εφραίμ παραβαίνει την Τορά είναι σημαντική, επειδή η φυλή αντιπροσώπευε την αντίσταση και την εναλλακτική λύση προς τον οίκο του Δαυίδ. Είναι δυνατό ότι μέσα από τον παραλληλισμό με την πρώτη ενότητα, η τελευταία ενότητα υποστηρίζει το καθήκον της αφοσίωσης στο δεύτερο δώρο του Κυρίου, τη δαυιδική μοναρχία. Παρόμοιες ιδέες μπορούν να βρεθούν και στο 2 Χρον 13,5-11 και 30,7-8.
Pnina Galpaz-Feller, "David and the Messenger—Different Ends, Similar Means in 2 Samuel 1", 199-210
Υπάρχουν τρεις ιστορίες στη Βίβλο, όπου αγγελιοφόρος εμφανίζεται και αναφέρει τα καταστροφικά αποτελέσματα μίας μάχης: 1 Σαμ 4,12-17, 2 Σαμ 1,1-16 και 18,19-32. Σε αυτό το άρθρο αναλύεται η ιστορία του Δαυίδ και του Αμαληκίτη στο 2 Σαμ 1,1-16 και συγκρίνεται με την ιστορία στο 4,12-17. Ο συγγραφέας προσπαθεί να καταδείξει ότι η αναφορά που δίνει ο Αμαληκίτης στο Δαυίδ δημιουργεί μία σύνθετη κατάσταση, η οποία υπογραμμίζει τα διαφορετικά τους κίνητρα μέσα από την ενδυμασία τους και τους λόγους τους. Το αποτέλεσμα είναι μία αντιστροφή στην ισορροπία δύναμης μεταξύ του Αμαληκίτη αγγελιοφόρου και του Δαυίδ.
Shalom E. Haltz, "The Case for Adversarial yahad", 211-221
Οι λέξεις yahad και yahdāw συνήθως δηλώνουν τη σχέση μεταξύ αντιπάλων σε έναν φυσικό πόλεμο. Μαρτυρίες από τα εβραϊκά και τα ακκαδικά καταδεικνύουν ότι έχουν επίσης παρόμοια λειτουργία σε περιγραφές νομικών διαφορών.
Job Y. Jindo, "Toward a Poetics of the Biblical Mind: Language, Culture, and Cognition", 222-243
Σε αυτό το άρθρο καταδεικνύεται ότι η γνωσιολογική εξέταση των βιβλικών μεταφορών δίνει τη δυνατότητα να εξιχνιάσουμε τις βασικές κατηγορίες μέσω των οποίων οι βιβλικοί συγγραφείς αντιλαμβάνονταν τον Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο. Αυτή η έρευνα είναι μέρος μίας ευρύτερης εργασίας, η οποία αξιοποιεί σύγχρονες μελέτες στον τομέα της γνωστικής γλωσσολογίας για να διερευνήσει την Weltanschauung του αρχαίου Ισραήλ, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στη χρήση της γλώσσας στη βιβλική γραμματεία. Ο συγγρ. στην αρχή εξηγεί τον τρόπο που ορίζει η γνωστική γλωσσολογία τη μεταφορά. Στη συνέχεια εξηγεί πώς αυτή επιστήμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη των σύνθετων σχέσεων μεταξύ της γλώσσας, του πολιτισμού και της γνώσης. Τέλος δίνει παραδείγματα πώς αυτή η γνωστική προσέγγιση μπορεί να συμβάλλει στην κατανόηση τέτοιων σχέσεων στη βιβλική γραμματεία.
Martin Leuenberger, "Kyros-Orakel und Kyros-Zylinder: Ein religionsgeschichtlicher Vergleich ihrer Gottes-Konzeptionen", 244-256
Η εντυπωσιακή ομοιότητα του κυλίνδρου του Κύρου με τον σύγχρονό του χρησμό του Κύρου στο Ησ 45,1-7 έχει επισημανθεί πολλές φορές, αλλά μας λείπει μία λεπτομερής σύγκριση, η οποία να επικεντρώνεται στις αντιλήψεις περί Θεού. Εξαιτίας της σημασίας της για την κατανόηση των δύο κειμένων, μία τέτοια διερεύνηση φαίνεται ότι μπορεί να αποδώσει καρπούς: επιτρέπει να αναπτυχθούν διεξοδικώς απόψεις των δύο κειμένων, οι οποίες φωτίζουν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ τους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Για την έρευνα της Π.Δ. ένα ιδιαίτερα σχετικό συμπέρασμα είναι ότι ο μονοθεϊσμός του Δευτεροησαΐα μπορεί να εντοπισθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια στις θρησκευτικές και θεολογικοϊστορικές εξελίξεις της ύστερης Βαβυλωνιακής και της πρώιμης Περσικής εποχής.
Elvira Martín-Contreras, "Masoretic and Rabbinic Lights on the Word Ruth 3:15", 257-265
Στο άρθρο δίνεται ένας νέος ορισμός που αφορά στη μορφολογική ανάλυση του Ρουθ 3,15 λαμβάνοντας υπόψη τη ραββινική και μασωριτική μαρτυρία. Αυτή η υπόθεση στηρίζεται σε σχετικές πληροφορίες σχετικά με την ορθογραφία και το γένος της λέξης, κάτι που δεν είχε ληφθεί υπόψη στις ερμηνείες που δόθηκαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες η λέξη θα έπρεπε να συνδεθεί με τη ρίζα και να κατανοηθεί ως θηλυκού γένους παρά τη μορφή της ως αρσενικό.
C.H.J. van der Merwe, "The Biblical Hebrew Particle", 266-283
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι τα σύγχρονα λεξικά παρέχουν "μεταφραστικές αξίες" για τις περισσότερες έννοιες που μπορούν να εκφρασθούν με αυτές τις λέξεις. Ωστόσο αυτά τα βοηθήματα παρέχουν ελάχιστα ή καθόλου κριτήρια για να διαπιστωθεί αν θα έπρεπει να προτιμηθεί μία μεταφραστική αξία x, ψ ή ω. Περιγραφές της πιο χαρακτηριστικής χρήσης ή των διαφορών μεταξύ γλωσσολογικών μελετών δεν τεκμηριώνονται με τη βοήθεια εμπειρικών μαρτυριών. Σε αυτήν τη μελέτη η σύνταξη και η σημειολογία σε κάθε περίπτωση ερευνάται και τα περισσότερο πρωτοτυπικά μοτίβα χρήσης περιγράφονται και συγκρίνονται. . Κατοχυρώνεται ότι μολονότι δύο λέξεις κάποιες φορές είναι πολύ κοντινά συνώνυμα, το πρώτο είναι πρωτοτυπικά ενα συνδετικό επίρρημα και το δεύτερο ένα μόριο. Όσον αφορά στη σημειολογική δυναμική, διακρίνονται πέντε σημασιολογικές-πραγματιστικά πολυσημικές κατηγορίες (η χαρακτηριστικότερη μεταξύ τους ονομάζεται "αξιοσημείωτη προσθήκη" και "επιβεβαίωση") καθώς επίσης οι συντακτικές δομές και οι μεταφραστικές αξίες οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν με κάθε κατηγορία χρήσης.
Heinz-Dieter Neef, "Eglon als ,,Kälbermann"? Exegetische Beobachtungen zu Jdc 3:12-3", 284-294
Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας επιχειρηματολογεί εναντίον της ιδέας ότι ο βασιλιάς Eglon στο Κρ 3,12-30 θα έπρεπε να κατανοηθεί μέσα από ένα αρνητικό φως με την έννοια του "Kälbermann". Μία τέτοια ερμηνεία δε μπορεί να συνδεθεί ούτε με το όνομα του βασιλιά ούτε με την ίδια την ιστορία. Η ιστορίατου Ehud και του Eglon είναι κατά βάση ένας ηρωικός μύθος, ο οποίος παρουσιάζει την επιτυχή δολοφονία του ισχυρού βασιλιά των Μωαβιτών Eglon, από τον φαινομενικά αδύναμο και χωρίς ελπίδες Κριτή Ehud. Η ιστορία δεν κατονομάζει τον Γιαχβέ, όμως πίσω από τον υπαινιγμό στο θαύμα ότι δεν έμεινε κανένα ίχνος της δολοφονίας, υπάρχει ένας κρυμμένος υπαινιγμός στ αέργα του Γιαχβέ για χάρη του Ehud και του Ισραήλ.
Leigh M. Trevaskis, "The Purpose of Leviticus 24 within its Literary Context", 295-312
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι ο σκοπός του Λευιτ 24, όπως αυτό βρίσκεται μεταξύ των Λευιτ 23 και 25, τα οποία ασχολούνται με θέματα του ημερολογίου, μπορεί να γίνει κατανοητός, όταν ληφθούν υπόψη ο συμβολισμός των εντολών του (στ. 1-9) για το άναμμα της λυχνίας της Κιβωτού (měnôrāh) και η προσφορά των 12 άρτων. Πρώτον το "φως" (mā'ôr) του měnôrāh αντιπροσωπεύει τα "φώτα" (mě'ōrōt) στο Γεν 1,14-16, τα οποία καθορίζουν τις "περιστάσεις" (miqrā'ê) που ορίζονται στα κεφ. 23 και 25. Δεύτερον, οι 12 άρτοι που τίθενται κάτω από αυτό το "φως" αντιπροσωπεύουν την ιδέα ενός αγίου Ισραήλ, που σταματά για να λατρεύσει τον Γιαχβέ σε αυτές τις περιστάσεις. Στην αφήγηση που ακολουθεί (στ. 10-23) η ιδέα που συμβολίζεται στους στ. 1-9 επεκτείνεται στη ζωή του Ισραήλ. Η βλασφημία του "πάροικου" (gēr) παρέχει τη βάση για το νομοθέτη να παρουσιάσει τους "Νόμους της ανταπόδοσης", οι οποίοι αποκαλύπτουν την έκταση στην οποία αυτό το ιδανικό της αγιότητας θα έπρεπε να γίνει κατανοητό από τον Ισραήλ: απαιτείται ακόμη και από τον "πάροικο".
Leigh M. Trevaskis, "On a Recent "Existential" Translation of hātā'", 313-319
Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται η πρόταση του N. Kiuchi ότι το hātā' αναφέρεται σε μία υπαρξιακή κατάσταση κατά την οποία το άτομο έχει συνείδηση των πράξεών του (π.χ. hû'yāda') αλλά ταυτόχρονα δεν γνωρίζει ότι αυτές έρχονται σε αντίθεση με το θέλημα του Γιαχβέ (π.χ. ně'lam min). Σε αυτή τη βάση υποστηρίζετια ότι το hātā' δεν είναι μια ιδέα προσανατολισμένη σε μία συμπεριφορά (π.χ. "αμαρτία"), αλλά περιγράφει τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή του προσώπου. Ωστόσο η παρούσα μελέτη ταυτίζει συγκεκριμένες αντιθέσεις στα ερμηνευτικά επιχειρήματα του Κiuchi, τα οποία τα καθιστούν απίθανα.
Christopher R. Bruno, "A Note Pertaining to the Translation of Deut 6:4", 320-322
Ερμηνευτές που μεταφράζουν το Δευτ 6,4γ ως "ο Κύριος μόνος" υποστηρίζουν ότι το lbd δεν ταιριάζει σε μία ονομαστική πρόταση. Αλλού στην εβραϊκή Βίβλο ωστόσο το lbd απαντά σε ονομαστικές προτάσεις.
D. Luciani, "Samson: l'amour rend aveugle", 323-326
Γιατί ο Σαμσών δεν "βλέπει" τη Δαλιδά και γιατί αυτή είναι η μόνη γυναίκα που κατονομάζεται στο Κρ 13-16; Ο συγγρ. αποπειράται να λύσει αυτό το διπλό αίνιγμα.
Katharine J. Dell, "The Cycle of Life in Ecclesiastes", 181-189
Μία διερεύνηση του τρόπου που η φωνή της γης ακούγεται στην κυκλική αντίληψη της φύσης, όπως αυτή παρουσιάζεται στον Εκκλησιαστή, καθίσταται κυρίως σαφής σε κείμενα όπως Εκκλ 1,4-7 και 11,3-5. Επίσης γίνεται η εξέταση του τρόπου, με τον οποίο χρησιμοποιούνται εικόνες από τον κόσμο της φύσης γενικά - και κυρίως εικόνες από τον κόσμο των ζώων- καθώς και από μέλη της κοινότητας της γης εκτός των ανθρώπων, τα οποία όμως συνδέονται στενά με τους ανθρώπους. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι αντί να παρουσιάζεται απλά η ανθρώπινη ζωή ως μέρος της δυαλιστικής αντίληψης του βιβλίου, π.χ. στο 3,18-21, καταδεικνύεται ότι με πολλούς τρόπους η γη και τα πλάσματά της ορίζουν την ανθρώπινη ζωή μέσα στη συνάφεια του χαρακτήρα της γης, των κύκλων της και της ευημερίας της.
Amos Frisch, "Ephraim and Treachery, Loyalty and (the House of) David: The Meaning of a Structural Parallel in Psalm 78", 190-198
Τα παράλληλα μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας ενότητας (στ. 1-8 και 68-72) της ομόκεντρης δομής που ο Zakovitch ανακάλυψε στον Ψα 78 ερμηνεύεται διαφορετικά: δε θα πρέπει να συμπεράνουμε από την πρώτη ενότητα ότι η εκλογή του Δαυίδ, για την οποία γίνεται λόγος στην τελευταία ενότητα, είναι με υποθετική. Μάλλον υπό το φως της κοινής στις δύο ενότητες γλώσσας ο παραλληλισμός τους περιλαμβάνει ουσιαστικά τα δύο δώρα του Κυρίου στον Ισραήλ: την Τορά και το δαυιδικό βασίλειο. Εδώ επομένως ο Δαυίδ είναι ένα αντικείμενο. Η έμφαση στο ότι ο Εφραίμ παραβαίνει την Τορά είναι σημαντική, επειδή η φυλή αντιπροσώπευε την αντίσταση και την εναλλακτική λύση προς τον οίκο του Δαυίδ. Είναι δυνατό ότι μέσα από τον παραλληλισμό με την πρώτη ενότητα, η τελευταία ενότητα υποστηρίζει το καθήκον της αφοσίωσης στο δεύτερο δώρο του Κυρίου, τη δαυιδική μοναρχία. Παρόμοιες ιδέες μπορούν να βρεθούν και στο 2 Χρον 13,5-11 και 30,7-8.
Pnina Galpaz-Feller, "David and the Messenger—Different Ends, Similar Means in 2 Samuel 1", 199-210
Υπάρχουν τρεις ιστορίες στη Βίβλο, όπου αγγελιοφόρος εμφανίζεται και αναφέρει τα καταστροφικά αποτελέσματα μίας μάχης: 1 Σαμ 4,12-17, 2 Σαμ 1,1-16 και 18,19-32. Σε αυτό το άρθρο αναλύεται η ιστορία του Δαυίδ και του Αμαληκίτη στο 2 Σαμ 1,1-16 και συγκρίνεται με την ιστορία στο 4,12-17. Ο συγγραφέας προσπαθεί να καταδείξει ότι η αναφορά που δίνει ο Αμαληκίτης στο Δαυίδ δημιουργεί μία σύνθετη κατάσταση, η οποία υπογραμμίζει τα διαφορετικά τους κίνητρα μέσα από την ενδυμασία τους και τους λόγους τους. Το αποτέλεσμα είναι μία αντιστροφή στην ισορροπία δύναμης μεταξύ του Αμαληκίτη αγγελιοφόρου και του Δαυίδ.
Shalom E. Haltz, "The Case for Adversarial yahad", 211-221
Οι λέξεις yahad και yahdāw συνήθως δηλώνουν τη σχέση μεταξύ αντιπάλων σε έναν φυσικό πόλεμο. Μαρτυρίες από τα εβραϊκά και τα ακκαδικά καταδεικνύουν ότι έχουν επίσης παρόμοια λειτουργία σε περιγραφές νομικών διαφορών.
Job Y. Jindo, "Toward a Poetics of the Biblical Mind: Language, Culture, and Cognition", 222-243
Σε αυτό το άρθρο καταδεικνύεται ότι η γνωσιολογική εξέταση των βιβλικών μεταφορών δίνει τη δυνατότητα να εξιχνιάσουμε τις βασικές κατηγορίες μέσω των οποίων οι βιβλικοί συγγραφείς αντιλαμβάνονταν τον Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο. Αυτή η έρευνα είναι μέρος μίας ευρύτερης εργασίας, η οποία αξιοποιεί σύγχρονες μελέτες στον τομέα της γνωστικής γλωσσολογίας για να διερευνήσει την Weltanschauung του αρχαίου Ισραήλ, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στη χρήση της γλώσσας στη βιβλική γραμματεία. Ο συγγρ. στην αρχή εξηγεί τον τρόπο που ορίζει η γνωστική γλωσσολογία τη μεταφορά. Στη συνέχεια εξηγεί πώς αυτή επιστήμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη των σύνθετων σχέσεων μεταξύ της γλώσσας, του πολιτισμού και της γνώσης. Τέλος δίνει παραδείγματα πώς αυτή η γνωστική προσέγγιση μπορεί να συμβάλλει στην κατανόηση τέτοιων σχέσεων στη βιβλική γραμματεία.
Martin Leuenberger, "Kyros-Orakel und Kyros-Zylinder: Ein religionsgeschichtlicher Vergleich ihrer Gottes-Konzeptionen", 244-256
Η εντυπωσιακή ομοιότητα του κυλίνδρου του Κύρου με τον σύγχρονό του χρησμό του Κύρου στο Ησ 45,1-7 έχει επισημανθεί πολλές φορές, αλλά μας λείπει μία λεπτομερής σύγκριση, η οποία να επικεντρώνεται στις αντιλήψεις περί Θεού. Εξαιτίας της σημασίας της για την κατανόηση των δύο κειμένων, μία τέτοια διερεύνηση φαίνεται ότι μπορεί να αποδώσει καρπούς: επιτρέπει να αναπτυχθούν διεξοδικώς απόψεις των δύο κειμένων, οι οποίες φωτίζουν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ τους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Για την έρευνα της Π.Δ. ένα ιδιαίτερα σχετικό συμπέρασμα είναι ότι ο μονοθεϊσμός του Δευτεροησαΐα μπορεί να εντοπισθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια στις θρησκευτικές και θεολογικοϊστορικές εξελίξεις της ύστερης Βαβυλωνιακής και της πρώιμης Περσικής εποχής.
Elvira Martín-Contreras, "Masoretic and Rabbinic Lights on the Word Ruth 3:15", 257-265
Στο άρθρο δίνεται ένας νέος ορισμός που αφορά στη μορφολογική ανάλυση του Ρουθ 3,15 λαμβάνοντας υπόψη τη ραββινική και μασωριτική μαρτυρία. Αυτή η υπόθεση στηρίζεται σε σχετικές πληροφορίες σχετικά με την ορθογραφία και το γένος της λέξης, κάτι που δεν είχε ληφθεί υπόψη στις ερμηνείες που δόθηκαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες η λέξη θα έπρεπε να συνδεθεί με τη ρίζα και να κατανοηθεί ως θηλυκού γένους παρά τη μορφή της ως αρσενικό.
C.H.J. van der Merwe, "The Biblical Hebrew Particle", 266-283
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι τα σύγχρονα λεξικά παρέχουν "μεταφραστικές αξίες" για τις περισσότερες έννοιες που μπορούν να εκφρασθούν με αυτές τις λέξεις. Ωστόσο αυτά τα βοηθήματα παρέχουν ελάχιστα ή καθόλου κριτήρια για να διαπιστωθεί αν θα έπρεπει να προτιμηθεί μία μεταφραστική αξία x, ψ ή ω. Περιγραφές της πιο χαρακτηριστικής χρήσης ή των διαφορών μεταξύ γλωσσολογικών μελετών δεν τεκμηριώνονται με τη βοήθεια εμπειρικών μαρτυριών. Σε αυτήν τη μελέτη η σύνταξη και η σημειολογία σε κάθε περίπτωση ερευνάται και τα περισσότερο πρωτοτυπικά μοτίβα χρήσης περιγράφονται και συγκρίνονται. . Κατοχυρώνεται ότι μολονότι δύο λέξεις κάποιες φορές είναι πολύ κοντινά συνώνυμα, το πρώτο είναι πρωτοτυπικά ενα συνδετικό επίρρημα και το δεύτερο ένα μόριο. Όσον αφορά στη σημειολογική δυναμική, διακρίνονται πέντε σημασιολογικές-πραγματιστικά πολυσημικές κατηγορίες (η χαρακτηριστικότερη μεταξύ τους ονομάζεται "αξιοσημείωτη προσθήκη" και "επιβεβαίωση") καθώς επίσης οι συντακτικές δομές και οι μεταφραστικές αξίες οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν με κάθε κατηγορία χρήσης.
Heinz-Dieter Neef, "Eglon als ,,Kälbermann"? Exegetische Beobachtungen zu Jdc 3:12-3", 284-294
Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας επιχειρηματολογεί εναντίον της ιδέας ότι ο βασιλιάς Eglon στο Κρ 3,12-30 θα έπρεπε να κατανοηθεί μέσα από ένα αρνητικό φως με την έννοια του "Kälbermann". Μία τέτοια ερμηνεία δε μπορεί να συνδεθεί ούτε με το όνομα του βασιλιά ούτε με την ίδια την ιστορία. Η ιστορίατου Ehud και του Eglon είναι κατά βάση ένας ηρωικός μύθος, ο οποίος παρουσιάζει την επιτυχή δολοφονία του ισχυρού βασιλιά των Μωαβιτών Eglon, από τον φαινομενικά αδύναμο και χωρίς ελπίδες Κριτή Ehud. Η ιστορία δεν κατονομάζει τον Γιαχβέ, όμως πίσω από τον υπαινιγμό στο θαύμα ότι δεν έμεινε κανένα ίχνος της δολοφονίας, υπάρχει ένας κρυμμένος υπαινιγμός στ αέργα του Γιαχβέ για χάρη του Ehud και του Ισραήλ.
Leigh M. Trevaskis, "The Purpose of Leviticus 24 within its Literary Context", 295-312
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι ο σκοπός του Λευιτ 24, όπως αυτό βρίσκεται μεταξύ των Λευιτ 23 και 25, τα οποία ασχολούνται με θέματα του ημερολογίου, μπορεί να γίνει κατανοητός, όταν ληφθούν υπόψη ο συμβολισμός των εντολών του (στ. 1-9) για το άναμμα της λυχνίας της Κιβωτού (měnôrāh) και η προσφορά των 12 άρτων. Πρώτον το "φως" (mā'ôr) του měnôrāh αντιπροσωπεύει τα "φώτα" (mě'ōrōt) στο Γεν 1,14-16, τα οποία καθορίζουν τις "περιστάσεις" (miqrā'ê) που ορίζονται στα κεφ. 23 και 25. Δεύτερον, οι 12 άρτοι που τίθενται κάτω από αυτό το "φως" αντιπροσωπεύουν την ιδέα ενός αγίου Ισραήλ, που σταματά για να λατρεύσει τον Γιαχβέ σε αυτές τις περιστάσεις. Στην αφήγηση που ακολουθεί (στ. 10-23) η ιδέα που συμβολίζεται στους στ. 1-9 επεκτείνεται στη ζωή του Ισραήλ. Η βλασφημία του "πάροικου" (gēr) παρέχει τη βάση για το νομοθέτη να παρουσιάσει τους "Νόμους της ανταπόδοσης", οι οποίοι αποκαλύπτουν την έκταση στην οποία αυτό το ιδανικό της αγιότητας θα έπρεπε να γίνει κατανοητό από τον Ισραήλ: απαιτείται ακόμη και από τον "πάροικο".
Leigh M. Trevaskis, "On a Recent "Existential" Translation of hātā'", 313-319
Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται η πρόταση του N. Kiuchi ότι το hātā' αναφέρεται σε μία υπαρξιακή κατάσταση κατά την οποία το άτομο έχει συνείδηση των πράξεών του (π.χ. hû'yāda') αλλά ταυτόχρονα δεν γνωρίζει ότι αυτές έρχονται σε αντίθεση με το θέλημα του Γιαχβέ (π.χ. ně'lam min). Σε αυτή τη βάση υποστηρίζετια ότι το hātā' δεν είναι μια ιδέα προσανατολισμένη σε μία συμπεριφορά (π.χ. "αμαρτία"), αλλά περιγράφει τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή του προσώπου. Ωστόσο η παρούσα μελέτη ταυτίζει συγκεκριμένες αντιθέσεις στα ερμηνευτικά επιχειρήματα του Κiuchi, τα οποία τα καθιστούν απίθανα.
Christopher R. Bruno, "A Note Pertaining to the Translation of Deut 6:4", 320-322
Ερμηνευτές που μεταφράζουν το Δευτ 6,4γ ως "ο Κύριος μόνος" υποστηρίζουν ότι το lbd δεν ταιριάζει σε μία ονομαστική πρόταση. Αλλού στην εβραϊκή Βίβλο ωστόσο το lbd απαντά σε ονομαστικές προτάσεις.
D. Luciani, "Samson: l'amour rend aveugle", 323-326
Γιατί ο Σαμσών δεν "βλέπει" τη Δαλιδά και γιατί αυτή είναι η μόνη γυναίκα που κατονομάζεται στο Κρ 13-16; Ο συγγρ. αποπειράται να λύσει αυτό το διπλό αίνιγμα.
Το νέο τεύχος του BTB
Στο νέο τεύχος του Biblical Theology Bulletin 39:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:
James A. Sanders, "", 60-70
James A. Sanders, "", 60-70
Τα εργαλεία της διακειμενικής ανάλυσης, τα οποία πρόσφατα χρησιμοποιήθηκαν στη βιβλική ερμηνεία, καταδεικνύουν ότι οι διάλογοι στο Βιβλίο του Ιώβ ήταν στην πραγματικότητα απόηχοι σημαντικών συζητήσεων κατά την αρχαία και μέση Περσική Περίοδο σχετικά με την αξία και την ευθύνη του ατόμου σε ένα νέο Ιουδαϊσμό, ο οποίος απλωνόταν σε όλη την αυτοκρατορία. Αποδεικνύουν επίσης την πλάνη της "συντηρητικής" τάσης να εφαρμόζει την αλήθεια του παρελθόντος κατά γράμμα ή στατικά σε νέες πραγματικότητες χωρίς πιο πριν να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές, που είναι απαραίτητες για να αντιμετωπισθούν νέα προβλήματα. Τα αρχαιότερα προφητικά και δευτερονομιστικά επιχειρήματα γιατί ο Ισραήλ και ο Ιούδας καταστράφηκαν, μπορούσαν ακόμη να χρησιμοποιηθούν για να ερμηνευθεί η εθνική καταστροφή, όμως η αλήθειά τους έπρεπε να προσαρμοσθεί για να εφαρμοσθεί στη νέα κατάσταση των επιμέρους εμπειριών του Ισραήλ που είχε διασπαρεί. Οι διάλογοι στο βιβλίο του Ιώβ μπορεί επομένως να λειτούργησαν ως ένας οδηγός για τις συζητήσεις του αρχαίου Ισραήλ σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει το παρελθόν όταν γίνεται επίκαιρο μέσα στο παρόν.
Mark Kiley, "", 71-76
Η κοινότητα του Μάρκου κληρονόμησε το κήρυγμα από τις ιουδαϊκές Γραφές όσον αφορά στην αγάπη. Κήρυκες, κατηχητές και ο τελικός συγγραφέας του ευαγγελίου χρησιμοποίησαν αυτές τις Γραφές, όπως επίσης και τον ύμνο του Παύλου για την αγάπη, ως ερμηνευτικό πρίσμα, μέσα από το οποίο παρουσίασαν την παράδοση του Ιησού. Υποστήριξαν με έναν έμμεσο τρόπο ότι το γεγονός του Ιησού αφορά -στη βάση του- στην αγάπη. Αυτό το άρθρο είναι μία έκκληση να ακούσουμε το σιωπηλό ψίθυρο που μας πληροφορεί τα καλά νέα στο κατά Μάρκον.
Rick Strelan, "", 77-86
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι το όνομα "Ταβιθά" (Πρξ 9,36), το οποίο σημαίνει "ζαρκάδι", αν αναγνωσθεί ως μία μεταφορά για μία προσήλυτη μέσα στην αφήγηση των Πράξεων, υπογραμμίζει το ζήτημα των ορίων σε κάποιες αρχαίες χριστιανικές κοινότητες. Υπαινίσσεεται επίσης ότι η Ιόππη, η πόλη, στην οποία ζούσε η Ταβιθά, μπορεί να κατανοηθεί ως ένα σύμβολο της "ανάμειξης", ένα από τα κύρια ζητήματα στον ιουδαϊκό και χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό.
Stephen J. Patterson, "", 87-94
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι το 1 Κορ 13,4-7 είναι ένα ρητορικό κείμενο που αναπτύχθηκε στη σχολή που ο Παύλος συγκρότησε στην Έφεσο κατά τα χρόνια αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Κόρινθο. Θα μπορούσε να το είχε συντάξει ο ίδιος ο Παύλος, αλλά το λεξιλόγιο και η δομή του υπαινίσσονται ότι το συνέταξε ένας σύντροφός του κι ότι ο Παύλος το δανείστηκε και το κατέστησε κεντρικό τμήμα του εγκωμίου του στην αγάπη στο 1 Κορ 13. Το γεγονός ότι ο Παύλος κι άλλα μέλη της σχολής αφοσιώθηκαν σε μία ανάπτυξη του θέματος της αγάπης σηματοδοτεί τη σπουδαιότητα και την κεντρική θέση που είχε αυτή η ιδέα, κάτι που συχνά παραβλέπεται στις παύλειες σπουδές.
Mark Kiley, "", 71-76
Η κοινότητα του Μάρκου κληρονόμησε το κήρυγμα από τις ιουδαϊκές Γραφές όσον αφορά στην αγάπη. Κήρυκες, κατηχητές και ο τελικός συγγραφέας του ευαγγελίου χρησιμοποίησαν αυτές τις Γραφές, όπως επίσης και τον ύμνο του Παύλου για την αγάπη, ως ερμηνευτικό πρίσμα, μέσα από το οποίο παρουσίασαν την παράδοση του Ιησού. Υποστήριξαν με έναν έμμεσο τρόπο ότι το γεγονός του Ιησού αφορά -στη βάση του- στην αγάπη. Αυτό το άρθρο είναι μία έκκληση να ακούσουμε το σιωπηλό ψίθυρο που μας πληροφορεί τα καλά νέα στο κατά Μάρκον.
Rick Strelan, "", 77-86
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι το όνομα "Ταβιθά" (Πρξ 9,36), το οποίο σημαίνει "ζαρκάδι", αν αναγνωσθεί ως μία μεταφορά για μία προσήλυτη μέσα στην αφήγηση των Πράξεων, υπογραμμίζει το ζήτημα των ορίων σε κάποιες αρχαίες χριστιανικές κοινότητες. Υπαινίσσεεται επίσης ότι η Ιόππη, η πόλη, στην οποία ζούσε η Ταβιθά, μπορεί να κατανοηθεί ως ένα σύμβολο της "ανάμειξης", ένα από τα κύρια ζητήματα στον ιουδαϊκό και χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό.
Stephen J. Patterson, "", 87-94
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι το 1 Κορ 13,4-7 είναι ένα ρητορικό κείμενο που αναπτύχθηκε στη σχολή που ο Παύλος συγκρότησε στην Έφεσο κατά τα χρόνια αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Κόρινθο. Θα μπορούσε να το είχε συντάξει ο ίδιος ο Παύλος, αλλά το λεξιλόγιο και η δομή του υπαινίσσονται ότι το συνέταξε ένας σύντροφός του κι ότι ο Παύλος το δανείστηκε και το κατέστησε κεντρικό τμήμα του εγκωμίου του στην αγάπη στο 1 Κορ 13. Το γεγονός ότι ο Παύλος κι άλλα μέλη της σχολής αφοσιώθηκαν σε μία ανάπτυξη του θέματος της αγάπης σηματοδοτεί τη σπουδαιότητα και την κεντρική θέση που είχε αυτή η ιδέα, κάτι που συχνά παραβλέπεται στις παύλειες σπουδές.
Τρίτη 28 Απριλίου 2009
Ψηφιοποιημένος ο P.Cair. 10759 (Ευαγγέλιο Πέτρου)
Από το ιστολόγιο του Roger Pearse πληροφορούμαστε για την ύπαρξη διαφόρων βάσεων δεδομένων παπύρων και επιγραφών. Ανάμεσά τους αναφέρεται και το Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου του Καΐρου, όπου είναι αναρτημένες φωτογραφίες σε καλή ανάλυση του παπύρου που περιέχει το Ευαγγέλιο του Πέτρου.
Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.
Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.
Μαγνητοφωνημένες διαλέξεις για την εσχατολογία και τη Βίβλο
Από το ιστολόγιο Café Apocalypsis πληροφορούμαστε για μία ημερίδα που διοργανώθηκε στο Denver Seminary στις 23-25 Απριλίου με τον τίτλο:Historic Premillennialism: A Biblical Alternative to "Left Behind" Eschatology
Στη σελίδα του σεμιναρίου έχουν αναρτηθεί μαγνητοφωνημένες οι εισηγήσεις της ημερίδας:Plenary Speech 1
Dr. Craig Blomberg
"Why We Don't Have to Wait for the Great Commission to Be Fulfilled Before Christ Returns: The Problems with Postmillennialism"
stream | download
Session 1
Dr. Sung Wook Chung
"Who are the Two Witnesses of Revelation 11: An Integration of Western and Asian Proposals"
stream | download
Session 2
Dr. Bruce Demarest
"What Did the Early Church Believe about the Tribulation?"
stream | download
Session 3
Dr. Rick Hess
"The Seventy Sevens of Daniel 9: A Timetable for the Future?"
stream | download
Session 4
Dr. Andrew Dearman
"Transformations of Jerusalem in the Bible"
stream | download
Plenary Speech 2
Dr. Craig Blomberg
"The Need for a Millennium Beyond This Present Age: The Anticlimax of Amillennialism"
stream | download
Plenary Speech 3
Gary Hoag for Dr. Craig Blomberg
"Inappropriately Privileging Israel: Why Historic Premillinnialism Trumps Dispensationalism"
stream | download
Συνέδριο για τη σχέση Βίβλου και Θεολογίας
Το Institut für alttestamentliche Wissenschaft του Karl-Franzens-Universität Graz διοργανώνει από τις 8 έως Μαΐου 2009 συνέδριο με αφορμή τα 25 χρόνια κυκλοφορίας του Jahrbuch für Biblische Theologie. Θέμα του συνεδρίου: "Wie biblisch ist die Theologie?".
Οι εισηγήσεις του συνεδρίου θα επικεντρωθούν στη σημασία της Βίβλου για τους επιμέρους τομείς της Θεολογίας και στη θέση ότι η θεολογία δεν είναι αρκετά βιβλική.
Για να διαβάσετε το πρόγραμμα του συνεδρίου και για άλλες πληροφορίες, πατήστε εδώ.
Οι εισηγήσεις του συνεδρίου θα επικεντρωθούν στη σημασία της Βίβλου για τους επιμέρους τομείς της Θεολογίας και στη θέση ότι η θεολογία δεν είναι αρκετά βιβλική.
Για να διαβάσετε το πρόγραμμα του συνεδρίου και για άλλες πληροφορίες, πατήστε εδώ.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)