Γλωσσάρι των χειρογράφων / Manuscript glossary

Στην ιστοσελίδα της Βρετανικής Βιβλιοθήκης υπάρχει ένα πολύ χρήσιμο γλωσσάρι με όρους που χρησιμοποιούνται για την περιγραφή των χειρογράφων. Οι επεξηγήσεις και περιγραφές συνοδεύονται από φωτογραφικό υλικό:

Glossary of the British Library Catalogue of Illuminated Manuscripts

Στο τρέχον τεύχος του ThQ / In the current issue of ThQ

Theologische Quartalschrift 196:2 (2016)

Michael Theobald, "Weder Magd noch Hofnarr. Vom unverzichtbaren Dienst katholischer Exegese des Neuen Testaments," 107-126

What relevance do New Testament Studies have for the Catholic Church today? – This question is raised by anyone who studies the New Testament in a professional, academic way and who remembers the depressing biographies of exegetes in pre-Vatican II times. Church authorities used to try to downgrade exegesis to the level of a handmaid who had to provide the philological knowledge for a theological interpretation of the texts for which it was no longer responsible. Today many exegetes find themselves in the position of court jesters who enjoy their freedom of speech, but who have to fall silent as soon as the situation becomes tense or decisive. The lecture probes the indispensable service ecumenically inspired exegesis of the New Testament renders to the Church. With reference to the most important subject of exegesis, the Jesus research, it shows how the historical-critical analysis of the texts, in particular, has theological relevance.

Hans Reinhard Seeliger, "Lehre und Lebensform. Über die „Hellenisierung“ und „Enkratisierung“ des antiken Christentums," 127-138

Eckart David Schmidt, "„Lazarus, oder die Feyer der Auferstehung“ · Die Erzählung von der Auferstehung des Lazarus im Johannesevangelium und ihre Interpretationen durch den Dramatiker August Hermann Niemeyer und den Komponisten Franz Schubert," 

Στο τρέχον τεύχος του GRBS / In the current issue of GRBS

Greek Roman and Byzantine Studies 56:2 (2016)

Vladimir F. Stolba, "Two Hellenistic Defixiones from West Crimea," 263-292

Οι δύο αφηγήσεις της δημιουργίας στα Γεν 1 και 2 / The two creation accounts in Gen 1 and 2

Οι δύο αφηγήσεις της δημιουργίας στα Γεν 1 και 2 κι ο τρόπος που συγκεκριμένες ομάδες (π.χ.δημιουργιστές, φονταμενταλιστές κ.ά.) προσπαθούν να τις ερμηνεύσουν ώστε να τις προσαρμόσουν στο δικό τους γενικότερο ιδεολογικό πλαίσιο είναι το θέμα της μελέτης του Steven DiMattei που έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation. 

Genesis 1 and 2 as a Case Study

Στο τρέχον τεύχος του SemBib / In the current issue of SemBib

Sémiotique et Bible 162 (2016)

• Jean-Yves Thériault, "A l’écoute du sermon sur la montagne (MT 5-7) - Croître en filiation (MT 6,1-18)" (abstract)
• Gérard Degrond, "Ezékias recourt à Yhwh : La mort de sennachérib (IS 37)" (abstract)
• Jean-Claude Giroud, "Genèse 2 à 5 – De la génération ou la question de l’engendrement (2)" (abstract)

Στο τρέχον τεύχος του RHPR / In the current issue of RHPR

Revue d'Histoire et de Philosophie Religieuses 96:2 (2016)

Christian Grappe, "Le début du quatrième évangile (Jean 2 à 5), témoin d’un dialogue avec d’autres traditions religieuses?," 113-125

It is striking to note that in John 2-5 we see Jesus performing signs which are unusual in Jewish tradition and encountering non-Jews and syncretising Jews. The postulate defended here is that the author of the Fourth Gospel suggests in this way that Jesus – having encountered them on their home ground – surpasses those in whom Samaritans or pagans placed their trust : Dionysus and his cult (John 2 :1-11), Jacob and the temple of Gerizim (John 4), and the gods or at least cults of healing (John 5 :1-9).

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον τεύχος του In die Skriflig / A new article in the current issue of In die Skriflig

In die Skriflig / In Luce Verbi 50:2 (2016)

Francois P. Viljoen, "The superior authority of Jesus in Matthew to interpret the Torah"

J. Barr: Biblical Faith and Natural Theology

Στην ιστοσελίδα των γνωστών Gifford Lectures μπορεί ο ενδιαφερόμενος αναγνώστης να βρει αναρτημένο το βιβλίο που περιέχει τις εισηγήσεις του James Barr σχετικά με τη βιβλική πίστη και την φυσική θεολογία. Σε αυτό ο Barr επηρεασμένος από τον Karl Barth διαφωνεί με όσους θεωρούν την βιβλική θεολογία ασύμβατη με τη φυσική θεολογία κι υποστηρίζει ότι η Βίβλος εξαρτάται άμεσα από τη δεύτερη.

James Barr, Biblical Faith and Natural Theology

H έκταση του κειμένου του Codex Bezae στις Πράξεις / The length of the text of Codex Bezae in Acts

Διαβάστε το σύντομο αλλά κατατοπιστικό κείμενο του Peter Gurry για την έκταση του κειμένου του Beza στην περίπτωση του κειμένου των Πράξεων:

Just How Much Longer Is Codex Bezae’s Text in Acts?

Στο τρέχον τεύχος του ETR / In the current issue of ETR

Études théologiques et religieuses 91:2 (2016)

Colette Briffard, "À la poursuite de Šēm dans l’écrit sacerdotal," 169-182 

This article follows a first investigation on the importance and the role of the term “šēm” in Genesis 10-12. It further analyzes the function of the same term in all of the Pentateuch’s sacerdotal texts. From one book to another, one can see more precisely the function of the concept “name” in sacerdotal material. It is a term that structures the succession of generations and defines the relationships of the “sons of Israel” to their God, and of their names to His name.

Bernard Gosse, "Les chantres lévites, le Psautier et les Chroniques," 183-189

The Levite Heman is cited as the author of Psalm 88, in which the psalmist, in the face of death, questions the love and the very truth of God. Similarly, the Levite Ethan questions the disappearance of David’s dynasty in Psalm 89. But these two Levites are mentioned with Asaph in 1 Chronicles 15,17-19, in a liturgy presided by David during the transferring of the ark to Jerusalem. This liturgy uses particularly Psalm 105,1-15, that assumes the disappearance of the dynasty, in the continuity of Psalm 89. The mentions of Heman and Ethan in 1 Chronicles 15,17-19 help to justify the Davidic reinterpretation of this liturgy. And the beneficiary is Asaph whom David places as chief of the Levites in 1 Chronicles 16,7-37.

Jean Zumstein, "La grammaire de la haine dans le quatrième Évangile," 191-203

In the fourth Gospel, violence is present in three narratives contained one within the other, and which constitute the principal narrative itself : the narrative of the life of Jesus, on which is superimposed that of the post-Resurrection destiny of the disciples, these two narratives being themselves framed by a narrative of a mythological nature. But when one reads the Gospel attentively, one discovers that the narrative is inhabited by a repetition of violence that strikes one by one, Jesus, his disciples, and the “Jews”.