Ένα νέο βιβλίο για τις σχέσεις Ιουδαϊσμού και πρώτης Εκκλησίας στις Πράξεις / A new book on the relation between Judaism and Church in the Acts

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο de Gruyter ένα νέο βιβλίο για το ρόλο του Ιουδαϊσμού στη διαμόρφωση της ταυτότητας της πρώτης Εκκλησίας σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων.

Simon David Butticaz, L'identité de l'Église dans les Actes des apôtres: De la restauration d'Israël à la conquête universelle (BΖΝW 174), de Gruyter, Berlin 2010
ΙSBN: 978-3-11-022954-7
130 ευρώ

Περιγραφή εκδοτικού οίκου
Η παρούσα μονογραφία είναι μία επεξεργασμένη μορφή της διδακτορικής διατριβής που υποβλήθηκε τον Νοέμβριο του 2009 στο Πανεπιστήμιο της Λωζάννης (Ελβετία). Έχει ως αφετηρία της ένα σημαντικό ζήτημα που απασχολεί την καινοδιαθηκική επιστήμη: μία αξιολόγηση της σχέσης των έργων του Λουκά και ειδικότερα των Πράξεων με την χριστιανική πίστη. Αυτό το ερώτημα έχει προκαλέσει έντονες συζητήσεις κατά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες. Ο συγγραφέας επανεξετάζει το ερώτημα λαμβάνοντας υπόψη το σκοπό του ιστοριογραφικού έργο του Λουκά και δίνοντας έμφαση στο θέμα της ταυτότητας. Έτσι προσεγγίζει τη συγκεκριμένη προβληματική από μία διαφορετική οπτική.

Δύο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του KuD / Two articles of biblical interest in the current issue of KuD

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Kerygma und Dogma 57:1 (2011) δημοσιεύεται και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Christoph Levin, "Das Alte Testament und die Predigt des Evangeliums", 41-55
Ο συγγραφέας διερευνά το ερώτημα πώς η Παλαιά Διαθήκη ως μη χριστιανικό κείμενο μπορεί να αξιοποιηθεί στο κήρυγμα του ευαγγελίου.

Christina Hoegen-Rohls, "Biblia deutsch. Ein Rückblick auf Luthers Bibelübersetzung und Bibelsprache aus aktuellem Anlass", 56-87
Στο Μεσαίωνα δεν υπήρχε μία γερμανική μετάφραση όλης της Βίβλου αλλά μονάχα ποιητικές παραφράσεις συγκεκριμένων τμημάτων της Π.Δ. ή της Κ.Δ. που θεωρούνταν πολύ σημαντικές. Ένα σημαντικό παράδειγμα είναι μία παράφραση της Βίβλου από την καρολίνια περίοδο με τον τίτλο "Heiland" η οποία στηρίχθηκε στο Διατεσσάρων του Τατιανού. Οι πρώτες μεταφράσεις της Βίβλου στην ομιλούμενη γερμανική έλαβαν χώρα για πρώτη φορά το 14ο αι. Η σημαντικότερη από αυτές είναι η Βίβλος Mentelin του 1466. Eνώ όλες οι γερμανικές μεταφράσεις του ύστερου Μεσαίωνα στηρίχθηκαν στη λατινική Βουλγάτα, ο Λούθηρος χρησιμοποίησε για τη μετάφραση της Κ.Δ. την ελληνική έκδοση του Εράσμου και για την Π.Δ. δύο αντίτυπα της εβραϊκής Βίβλου. Η μετάφραση ολόκληρης της Βίβλου, η οποία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στα 1534 και αναθεωρήθηκε αρκετές φορές από τον Λούθηρο και τους φίλους του, μαρτυρεί σημαντικό ερμηνευτικό έργο. Οδήγησε σε μία ιεροποίηση και ανανέωση της γερμανικής γλώσσας και επηρέασε την ανάπτυξή της μέχρι τον 18ο αι.

Ένα νέο βιβλίο για τον ιστορικό Ιησού / A new book on the Historical Jesus

Από το ιστολόγιο του Michael F. Bird ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ πληροφορούμαστε ότι μέσα στις επόμενες μέρες θα κυκλοφορήσει ένα ογκοδέστατο τετράτομο έργο για τον ιστορικό Ιησού (3674 σελίδες) και με τιμή μάλλον αποτρεπτική για κάθε απλό ερευνητή (899 ευρώ). Από τα περιεχόμενα των τόμων είναι σαφές ότι πρόκειται για ένα χρήσιμο εργαλείο σε κάθε ερευνητή που θέλει να μελετήσει την πορεία της έρευνας για τον ιστορικό Ιησού και κυρίως να γνωρίσει τις νέες τάσεις που επικρατούν σε αυτήν.

Tom Holmén και Stanley E. Porter (εκδ.), Handbook for the Study of the Historical Jesus, Brill 2011
ISBN: 978 90 04 16372 0

Τα περιεχόμενα των τεσσάρων τόμων μπορείτε να τα βρείτε εδώ: τόμος 1, τόμος 2, τόμος 3 και τόμος 4.

Ο Bird ωστόσο στη σχετική ανάρτηση στο ιστολόγιό του δίνει τη δυνατότητα καταφόρτωσης της δικής του μελέτης από αυτό το έργο. Για να το διαβάσετε και να το καταφορτώσετε, πατήστε εδώ (ανάρτηση του Bird).

Στο τρέχον τεύχος του HTR / In the current issue of HTR

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Harvard Theological Review 104:1 (2011) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Noam Mizrahi, "The Songs of the Sabbath Sacrifice and Biblical Priestly Literature: A Linguistic Reconsideration", 35-58
Τα άσματα της Θυσίας του Σαββάτου, μίας λειτουργικής σύνθεσης, της οποίας αποσπάσματα βρέθηκαν μεταξύ των κειμένων της Νεκράς Θάλασσας, συναπαρτίζεται από 13 άσματα που περιγράφουν τον ουράνιο ναό και τους αγγέλους που υπηρετούν εκεί ως ιερείς και των οποίων το κύριο λατρευτικό καθήκον είναι να υμνούν και να δοξάζουν τον Θεό. Αυτά τα θέματα θεωρούνται γενικά ότι δηλώνουν ότι τα Άσματα συντάχθηκαν από ιερατικούς κύκλους και αντικατοπτρίζουν ένα ιερατικό πρόγραμμα και μια ιερατική κοσμοαντίληψη. Έτσι προκύπτει, για παράδειγμα, η ιερατική καταγωγή των Ασμάτων που υποστηρίχθηκε από τον Johann Maier. O Israel Knohl επίσης διέκρινε μία συνέχεια των ιερατικών παραδόσεων και αντιλήψεων στα Άσματα. Ο κύριος υπερασπιστής αυτής της αντίληψης είναι η Rachel Elior, η οποία παρουσίασε μία εκτεταμένη σύνθεση σύμφωνα με την οποία μία άμεση και συνεχής παράδοση οδηγεί από τη βιβλική ιερατική γραμματεία μέσω των κειμένων της κοινότητας του Κουμράν -και ειδικότερα των Ασμάτων - στην Hekhalot. Σύμφωνα με την Elior αυτά τα κείμενα παρουσιάζουν πολλές θεματικές, ιδεολογικές και φραστικές ομοιότητες οι οποίες αποδεικνύουν ότι πρόκειται για μέρη μίας και μοναδικής, καλά οριζόμενης γραμμής της παράδοσης, την οποία καλλιέργησαν οι ιερατικοί κύκλοι.

Brent Nongbri, "The Lord's Prayer and ΧΜΓ: Two Christian Papyrus Amulets", 59-68
Κατά τα τελευταία χρόνια εκδηλώνεται και πάλι το ενδιαφέρον για τη μελέτη των παπυρολογικών ευρημάτων ως ένα μέσο κατανόησης του αρχέγονου Χριστιανισμού. Ο συγγραφέας παρουσιάζει δύο παπύρους από την Βιβλιοθήκη Beinecke του Πανεπιστημίου του Yale. Στα 1977 το Yale αγόρασε αρκετούς παπύρους από την Γκαλερί Nefer στη Ζυρίχη. Η συλλογή περιέχει παπύρους που χρονολογούνται από την εποχή των Πτολεμαίων μέχρι τον Μεσαίωνα. Δύο από αυτούς τους παπύρους (για τους οποίους δυστυχώς δεν είναι εξακριβωμένος ο τόπος εύρεσής τους) φαίνεται ότι ήταν χριστιανικά φυλακτά.

Ένα νέο άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος της ThLZ / A new article of biblical interest in the current issue of ThLZ

Στην τρέχουσα έκδοση της Theologische Literaturzeitung 135:12 (2010) δημοσιεύεται το εξής άρθρο βιβλικού ενδιαφέροντος:

Rainer Kessler, "A strange land : alttestamentliche Ethik beiderseits von Ärmelkanal und Atlantik", 1307-1322

Ένα άρθρο για την καινοδιαθηκική εκκλησιολογία στο τρέχον τεύχος του ThQ / An article on NT ecclesiology in the current issue of ThQ

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Theologische Quartalschrift 190:4 (2010) δημοσιεύεται τo εξής άρθρο με θέμα την καινοδιαθηκική εκκλησιολογία:

Michael Theobald, "Kirche unter dem Gericht : neutestamentliche Anfragen an ein "seinshaftes"/"onto-theologisches" Verständnis von Kirche", 267-290

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο τεύχος του Scriptura / Some articles of biblical interest in the current issue of Scriptura

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Scriptura 3 (102)/2010 δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Hendrik J. Bosman, "The impact of death ("the king of terrors") on human dignity in Job 18:14", 387-396
• Sam Janse, "A little help or a great help? : Jesus and his time against the background of 1, 2 Maccabees and Daniel", 397-403
• Jeremy Punt, "The Aqedah in the New Testament : sacrifice, violence and human dignity", 430-445
• Jeremy Punt, "Cross-purposes in Paul? : violence of the cross, Galatians, and human dignity", 446-462
• Klaas Spronk, "The violent God of the Bible : a study on the historical background and its impact on the discussion on human dignity", 463-470
• Pieter J. Botha, "Authorship in historical perspective and its bearing on New Testament and early Christian texts and contexts", 495-510
• Danie F. O'Kennedy, "Haggai and Zechariah 1-8 : diarchic model of leadership in a rebuilding phase", 579-593

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο τρέχον τεύχος του WJTh / Some articles of biblical interest in the current issue of WJTh

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Wiener Jahrbuch für Theologie 8 (2010) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• James A. Loader, "Synergien von intra- und intertextuellen Aspekten des Kontextes am Beispiel von Psalm 86", 13-27
• Markus: Lang, "Im Namen Pauli : methodische Überlegungen zur Exegese der paulinischen Pseudepigrapha aus rezeptionsästhetischer und hermeneutischer Perspektive", 29-41
• Markus Öhler, "'Licht für die Völker' : Jes 49,6 im lukanischen Doppelwerk", 43-53
• Wilhelm Pratscher, "Psychoanalytische Textinterpretation", 55-67
• Martin Steinmüller, "So setzte er ihn über das ganze Land Ägypten : der besondere Akzent der Josephsgeschichte in zwei spätantiken illustrierten Genesis-Handschriften", 69-83
• Christian Danz, "Hermeneutik zwischen Text und Kontext : Überlegungen zur theologiegeschichtlichen Einordnung der Bibelauslegung des jungen Schelling", 85-107
• Herman Westerink, "Unter Verdacht : Bemerkungen zu Paul Ricoeurs Symbolbegriff und Freudinterpretation", 123-134
• Gottfried Adam, "Biblische Geschichten auf Fliesen : ein Beitrag zur Hermeneutik visueller Kommunikation", 135-146
• Friedrich T. Schippper, "Zwischen wirtschaftlicher Not und israelischer Sperranlage : der Schutz des archäologischen Kulturguts in den Palästinenschen Autonomiegebieten", 199-234
• Marianne Grohmann, "'Ein guter Mensch wird satt von der Frucht seiner Taten' (Spr 14,14) : das weisheitliche Motiv der Sättigung", 281-291
• Wilhelm Pratscher, "Die Rezeption des Sprüchebuches im Neuen Testament", 293-305
• Susanne Heine, "Sophia und Christus in feministischer Perspektive : eine methodische Diskussion", 313-324
• Wolfram Reiss, "Die Rezeption der Gestalt des Propheten Hiob im Islam", 325-332
• Stefan Fischer, "(T)räume der Liebe : Träume und Räume als konstitutive Elemente des 'Canticum Canticorum'", 335-348
• Hanne Løland, "Gendered God-language in Second Isaiah", 387-401
• Kurt Niederwimmer, "Antike Dialektik und dialektische Argumentation in der paulinischen Theologie", 403-423

P. Ricoeur Για τη μετάφραση / P. Ricoeur On translation

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Πατάκη η ελληνική μετάφραση τριών κειμένων του γνωστού διανοητή Paul Ricoeur (1913-2005) τα οποία έχουν ως θέμα τους τη μετάφραση και τα προβλήματα που συνδέονται με τη μεταφραστική διαδικασία:

Paul Ricoeur, Για τη Μετάφραση. Μτφρ. Γ. Αυγουστής, επίμετρο Αλεξάνδρα Λιανέρη. Εκδόσεις Πατάκη 2010

132 σελίδες
ISBN: 9789601637235
10,60 ευρώ

Περίληψη οπισθόφυλλου
Τα τρία κείμενα που παρουσιάζονται συγκεντρωμένα εδώ συνιστούν ένα συνεκτικό σύνολο, στο πλαίσιο του οποίου ο Πολ Ρικέρ -ο οποίος, παρεμπιπτόντως, ξεκίνησε τη φιλοσοφική του σταδιοδρομία µέσω της μετάφρασης ενός βιβλίου του Έντµουντ Χούσερλ- προσπαθεί να ξεπεράσει ένα γνωστό παράδοξο: η μετάφραση είναι, από όποια θεωρητική σκοπιά και αν δει κανείς το ζήτημα, αδύνατη και παρ' όλα αυτά επιχειρείται πάντα µε επιτυχία. Ο Ρικέρ υποστηρίζει ότι πρέπει να πάψουμε να δίνουμε σημασία στις εκδηλώσεις μεροληπτικής εναντίωσης στη μετάφραση και να δούμε την τελευταία ως την πραγμάτωση μιας "ισοδυναμίας δίχως ταυτότητα". Ο θεωρητικός προβληματισμός του συνιστά μια ξεχωριστή συμβολή στο πεδίο έρευνας που μελετά τις επαφές, τις συγκρούσεις και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ της αρχαιότητας και της νεότερης παράδοσης. Η σημασία των παρατηρήσεών του είναι προφανής για τα τεκταινόμενα στο χώρο της μετάφρασης στη νεοελληνική πολιτισμική συγκυρία. Οι καίριες και πάντα ενδιαφέρουσες προτάσεις του µας καλούν να δούμε τη μετάφραση ως ένα από τα συστατικά στοιχεία μιας πολιτισμικής δυναμικής που δομεί το δικό µας παρόν µέσω μιας εκ νέου ανάγνωσης του παρελθόντος, το οποίο κατά αυτόν τον τρόπο ζωντανεύει και πάλι.

Από την πρώτη μελέτη του μικρού αυτού τόμου ("Η μετάφραση ως πρόκληση και πηγή ευτυχίας") σταχυολογούμε ένα μικρό απόσπασμα (σσ. 15 εξ.). Μιλώντας για τη μετάφραση και παίρνοντας αφορμή από τον Μπένγιαμιν και τον Φρόυντ ο Ricoeur παρατηρεί ότι:

"...και στη μετάφραση, το έργο το οποίο διεκπεραιώνει ο μεταφραστής έχει ως αποτέλεσμα κάτι να περισώζεται και κάτι να αφήνεται να χαθεί.

"... Αυτό που έχουμε εδώ είναι η δημιουργία μιας σχέσης μεταξύ δύο συμβαλλόμενων μερών με τη διαμεσολάβηση της μεταφραστικής πράξης: από τη μια, του ξένου -ενός όρου που περιλαμβάνει το έργο, το συγγραφέα και τη γλώσσα του - και, από την άλλη, του αναγνώστη, του δέκτη δηλαδή του μεταφρασμένου κειμένου. Ανάμεσά τους βρίσκεται ο μεταφραστής, ο οποίος είναι επιφορτισμένος με τη μεταφορά αυτούσιου του μηνύματος από τη μια γλώσσα στην άλλη. Η δοκιμασία στην οποία αναφερθήκαμε προηγουμένως προκύπτει από αυτήν ακριβώς την ελάχιστα βολική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο μεταφραστής στο ρόλο του ως διαμεσολαβητή. Ο Φραντς Ροζεντσβάιχ έχει αναφερθεί σε αυτή τη δοκιμασία μνημονεύοντάς την ως ένα παράδοξο. Η πράξη της μετάφρασης, λέει, δε συνιστά παρά την υποταγή σε δύο αφέντες: αφενός, τον ξένο και το έργο, το οποίο αποτελεί έκφρασή του, και, αφετέρου, τον αναγνώστη, που επιθυμεί να κάνει δικό του το νόημα αυτού ακριβώς του έργου. Ένας συγγραφέας ξένος, ανοίκειος, και ένας αναγώστης που μοιράζεται την ίδια γλώσσα με το μεταφραστή. Αυτό το παράδοξο αποτελεί στην πραγματικότητα μέρος μιας προβληματικής μοναδικής στην ιδιοτυπία της, μιας προβληματικής η οποία έχει επικυρωθεί στη συνείδησή μας με διττό τρόπο: με μια υπόσχεση πίστης και μια υποψία προδοσίας.."

Το εσχατολογικό κήρυγμα του Παύλου / Paul's eschatological message

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Vandenhoeck & Ruprecht ένα νέο βιβλίο στη σειρά Bonner Biblische Beiträge με θέμα το εσχατολογικό κήρυγμα του Παύλου και ειδικότερα στις τρεις επιστολές του προς Θεσσαλονικείς, προς Κορινθίους και προς Φιλιππησίους:

Stephan Schapdik, Eschatisches Heil mit eschatischer Anerkennung: Exegetische Untersuchungen zu Funktion und Sachgehalt der paulinischen Verkündigung vom eigenen Endgeschick im Rahmen seiner Korrespondenz an die Thessalonicher, Korinther und Philipper (Bonner Biblische Beiträge 164), Göttingen 2010

556 σελίδες
ISBN 978-3-89971-610-8

Περιγραφή εκδοτικού οίκου

Η συζήτηση για την παύλεια εσχατολογία έχει μάλλον υποχωρήσει στο χώρο της καινοδιαθηκικής έρευνας κατά τα τελευταία χρόνια και σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να την αναθερμάνει. Ο συγγραφέας της μελέτης εξετάζει τα εσχατολογικά μοτίβα (δευτέρα παρουσία, ανάσταση, μεταμόρφωση και κρίση) που απαντούν στις τρεις γνήσιες επιστολές του Παύλου και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Παύλος για τη διαμόρφωση και την επιλογή τους καθοδηγείται από την ίδια την κοινότητα στην οποία απευθύνεται. Η εσχατολογία του επομένως διαμορφώνεται σε μία καθημερινή βάση και ποτέ δε διατυπώνεται με συστηματικό τρόπο. Ωστόσο και παρόλες τις διαφοροποιήσεις καθώς και τον περιστασιακό της χαρακτήρα, υπάρχουν στοιχεία που βεβαιώνουν την ύπαρξη ευέλικτων αλλά θεμελιωδών συνισταμένων στην εσχατολογική του σκέψη. Αυτές επικεντρώνονται κυρίως στη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, η οποία αντιπροσωπεύει ότι μόνο τη στιγμή της μεσσιανικής εκπλήρωσης αλλά και τη στιγμή που ο Παύλος προσμένει ότι θα αναγνωρισθεί το αποστολικό του έργο. Έτσι η δική του τύχη καθορίζεται κατά πολύ από την κατάσταση των κοινότητών του και την αύξηση των μελών τους στην πίστη.