Στο νέο τεύχος του JJS /In the new issue of JJS

Στο νέο τεύχος του Journal of Jewish Studies 60:2 (2009) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα, τα οποία παρουσιάζουν ενδιαφέρον για όσους μελετούν τον Ιουδαϊκό κόσμο στους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες:

Martin Goodman, "Religious Variety and the Temple in the Late Second Temple Period and its Aftermath", 202-213

Αυτό το άρθρο αμφισβητεί την κυριαρχούσα άποψη ότι η θρησκευτική πολυφωνία μέσα στον Ιουδαϊσμό πριν το 70 μ.Χ. επικεντρωνόταν στο Ναό και ότι αυτή η ποικιλία αντικαταστάθηκε από ενότητα στα 70, όταν καταστράφηκε ο Ναός. Παρουσιάζονται μαρτυρίες ότι διαφορετικές ομάδες μοιράζονταν τον ίδιο Ναό παρά τις μεταξύ τους διαφωνίες σχετικά με τον τρόπο οργάνωσης της λατρείας και υποστηρίζεται ότι η απώλεια αυτού του κοινού θεσμού δεν οδήγησε στην εξαφάνιση αυτών των ομάδων, μολονότι ίσως τις διευκόλυνε στο να αγνοήσει η μία την άλλη.

Aron Pinker, "Qohelet 6:9—It Looks Better than it Tastes ", 214-225

Το Εκκλ 6,9α δεν είναι ένας λόγος επιδοκιμασίας. Υπογραμμίζει τη διάκριση μεταξύ του φαινόμενου και της πραγματικότητας, η οποία έχει ως αποτέλεσμα η γνώση να είναι αβέβαιη, κάτι το οποίο με τη σειρά του αποτελεί τη βάση της ανθρώπινης άγνοιας και της κριτικής στάσης του Εκκλησιαστή. Η διάσταση μεταξύ του "φαίνεσθαι" και του "είναι" καθιστά τα πάντα ασαφή ως לבה, και η απογοήτευση για τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες την καθιστά חור תוער. Το Εκκλ 6,9 θα πρέπει να αποδοθεί: Καλύτερη είναι όραση των ματιών, γιατί ό,τι κατεβαίνει από το λάρυγγα κι αυτό είναι ατμός και κυνήγημα του ανέμου.

Joan E. Taylor, "‘Roots, Remedies and Properties of Stones’: The Essenes, Qumran and Dead Sea Pharmacology ", 226-244

Μελέτες οι οποίες αμφισβήτησαν την υπόθεση σύνδεσης του Κουμράν με τους Εσσαίους χρησιμοποίησαν στοιχεία τοπογραφίας για να υποστηρίξουν ότι το Κουμράν δεν κατοικήθηκε από τους Εσσαίους. Μία παρόμοια όμως προσέγγιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να υποστηριχθεί η αντίθετη άποψη. Η σύνδεση των Εσσαίων με τη Νεκρά Θάλασσα σημειώνεται από τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και το Δίωνα Χρυσόστομος, ενώ ο Ιώσηπος αναφέρει ότι οι Εσσαίοι ενδιαφέρονται για "ρίζες, θεραπείες και ιδιότητες των λίθων" (Ιουδ. Πόλεμος 2,136). Η Νεκρά Θάλασσα ήταν γνωστή για τις θεραπευτικές πρώτες ύλες της. Ήταν γνωστά πολλά θεραπευτικά φυτά από αυτήν την περιοχή -ανάμεσά τους το βάλσαμο, η χουρμαδιά, ο μανδραγόρας, το αλιζάρι. Οι θεραπευτικές ιδιότητες της ασφάλτου, του αλουνίτη, του αλατιού και του θειαφιού ήταν επίσης πολύ γνωστές, όπως γνωστές ήταν και οι ιαματικές πηγές στην Καλλιρρόη. Το ενδιαφέρον για την αξιοποίηση αυτών των πηγών -ιδιαίτερα των χουρμαδιών- στην φαρμακολογία θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί οι Εσσαίοι επέλεξαν να ζήσουν κοντά στη Νεκρά Θάλασσα. Τα χειρόγραφα του Κουμράν περιέχουν υλικό σχετικό με τις θεραπείες, το οποίο θα μπορούσε να μελετηθεί. Επίσης κάποια αρχαιολογικά στοιχεία από την τοποθεσία του Κουμράν θα μπορούσαν να ερμηνευθούν λαμβάνοντας υπόψη τα φαρμακολογικά ενδιαφέροντα της κοινότητας.

Naftali S. Cohn, "Rabbis as Jurists: On the Representation of Past and Present Legal Institutions in the Mishnah ", 245-263

Υπό το φως της αυξανόμενης συμφωνίας των ερευνητών ότι οι ραββίνοι της Ύστερης Αρχαιότητας δεν απλά μία ισχυρή κυρίαρχη ομάδα με ρίζες στην εποχή του Ναού, ο συγγραφέας επανεξετάζει τον τρόπο παρουσίασης του ραββινικού παρόντος και του ραββινικού παρελθόντος στη Μισνά. Υποστηρίζει ότι η Μισνά παρουσιάζει τους ραββίνους να ενεργούν ως νομικοί - κατά το πρότυπο των Ρωμαίων νομικών- και να εκφέρουν νομικές απόψεις για θέματα του ιουδαϊκού τελετουργικού νόμου. Αυτή η θέση για το νομικό-δικαστικό ρόλο των ραββίνων στην ιουδαϊκή κοινωνία μετά την καταστροφή του Ναού επιπλέον διαμορφώνει τη ραββινική μνήμη για το παρελθόν, όπου το Sanhedrin της εποχής του Ναού είναι ο προάγγελος των ραββίνων και όπου το Sanhedrin έχει την απόλυτη εξουσία στις τελετές του Ναού. Στη διαμόρφωση του παρελθόντος και του παρόντος, οι ραββίνοι διεκδικούν με έμφαση την εξουσία να γνωματεύουν για τον τελετουργικό νόμο και την τελετουργική πρακτική, μία εξουσία, την οποία δε φαίνεται ότι είχαν μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Έκθεση νομισμάτων από την εποχή της καταστροφής του Ναού / Exhibition of coins from the First Jewish Rebellion

Από την ιστοσελίδα The Bible and Interpretation πληροφορούμαστε για την ανάρτηση στην ηλεκτρονική σελίδα του πρακτορείου ειδήσεων The Associated Press της είδησης λειτουργίας έκθεσης νομισμάτων από την εποχή της καταστροφής του Ναού το 70 μ.Χ. Τα νομίσματα αυτά, (περίπου 70), τα οποία βρέθηκαν πρόσφατα σε ανασκαφή ρωμαϊκής οδού κοντά στο Ναό, φέρουν σε πολλές περιπτώσεις τα σημάδια της μεγάλης καταστροφής του 7ο μ.Χ. Πολλά από αυτά έχουν παραμορφωθεί από τις φωτιές που κατέστρεψαν το Ναό και την πόλη. Επίσης κάποια έχουν κοπεί μερικά μόλις χρόνια πριν την καταστροφή. Τα νομίσματα εκτίθενται στο πλαίσιο μίας μεγάλης έκθεσης νομισμάτων στον Αρχαιολογικό Κήπο της Ιερουσαλήμ. Ανάμεσα στα νομίσματα, τα οποία βρέθηκαν στην πόλη της Ιερουσαλήμ είναι εκτός από εκείνα που κόπηκαν εκεί κατά την επανάσταση και νομίσματα από διάφορες περιοχές της αυτοκρατορίας, κάτι που αποτελεί ένδειξη των σχέσεων της πόλης με τον υπόλοιπο κόσμο.
Για να διαβάσετε το σχετικό δημοσίευμα, πατήστε εδώ.

Χαρτογραφώντας τα ίχνη του αποστόλου Παύλου / Mapping the footsteps of the Apostle Paul

Στην περιοδική έκθεση που φιλοξενείται στα Λουτρά Παράδεισος (Θεσσαλονίκη) μέχρι τις 29 Νοεμβρίου 2009 αναφερθήκαμε και παλαιότερα. Σήμερα είχα την ευκαιρία να την επισκεφτώ και να δω από κοντά 50 περίπου θεματικούς χάρτες με θέμα τις περιοδείες του αποστόλου Παύλου και τις πόλεις, για τις οποίες γίνεται λόγος στις Πράξεις των Αποστόλων. Πρόκειται για χάρτες αγγλικούς, ολλανδικούς και γαλλικούς στην πλειοψηφία τους (συν κάποιους αταύτιστους), οι οποίοι χρονολογούνται από το 16ο αι. μέχρι τον 19ο αι.

Την έκθεση συμπληρώνουν επεξηγηματικές αφίσες και διαγράμματα (αν και θα πρέπει να παρατηρήσω ότι για παράδειγμα το τοπογραφικό της αρχαίας Θεσσαλονίκης έχει προβλήματα, όπως για παράδειγμα η ταύτιση της Via regia με την Εγνατία οδό, η ταύτιση της συναγωγής με τοποθεσία στην Παναγία Χαλκέων κτλ.). Ιδιαίτερα ενδιαφέρων είναι ο καλαίσθητος τόμος-οδηγός της έκθεσης (τιμάται 30 ευρώ), όπου ο ενδιαφερόμενος μπορεί να μελετήσει με άνεση τους χάρτες της έκθεσης και να διαβάσει κείμενα σχετικά με την επίσκεψη του αποστόλου Παύλου στην Μακεδονία και τις περιοδείες του γενικότερα. Ανάμεσα στα κείμενα του τόμου ξεχωρίζω το κείμενο των Ν. Πλούτογλου - Μ. Παζαρλή, "Σχόλια σε χάρτες με γεωγραφικές απεικονίσεις των αποστολικών περιοδειών". Με την κ. Παζαρλή είχα την ευκαιρία να συζητήσω στην έκθεση σήμερα και μάλιστα για τη γεωγραφική θέση της Μελίτης. Όπως είναι γνωστό η επικρατούσα σήμερα άποψη είναι ότι η Μελίτη των Πράξεων θα πρέπει να ταυτισθεί με τη γνωστή Μάλτα. Αυτήν την ερμηνεία του κειμένου των Πρξ αντικατοπτρίζει η πλειοψηφία των χαρτών, οι οποίοι προέρχονται από δυτικούς χαρτογράφους. Εκτός όμως από αυτήν την ερμηνεία ως πιθανές τοποθεσίες για τη Μελίτη των Πρξ προτείνονται επίσης η Κεφαλλονιά και η Μέλεδα στην Αδριατική (Mljet). Σύμφωνα με τους συγγραφείς του κειμένου η εκδοχή της Μέλεδας ενισχύεται συστηματικά από την Κων/πολη (βλ. Κων/νου Πορφυρογέννητου, Περὶ βασιλείου τάξεως), κυρίως μετά την κατάκτηση της Μάλτας από τους Άραβες το 869, καθώς η Μάλτα δεν είναι πια ένας τόπος συνδεδεμένος με τη χριστιανοσύνη και η Μελέδα είναι τόπος που υπάγεται στη δικαιοδοσία της Ανατολής. Όταν αργότερα η Μάλτα περνά στα χέρια των Ιωαννιτών ιπποτών, αυτοί ενισχύουν συστηματικά την παράδοση που συνδέει το Παύλο με το νησί. Κάποιοι όμως λόγιοι κύκλοι - και κυρίως οι Βενεδικτίνοι μοναχοί της Ν. Δαλματίας - άργησαν να υιοθετήσουν αυτήν την εκδοχή και ακολουθούν την αρχαία παράδοση που συνέδεε το ναυάγιο του Παύλου με την Μέλεδα.

Ένας χάρτης της έκθεσης, ο αταύτιστος Ε4742 (αρ. 4 της έκθεσης), τ. 16ου - αρχ. 17ου αι., φαίνεται να αντικατοπτρίζει αυτή την αρχαία παράδοση και την ύπαρξη των δύο "ανταγωνιστικών" μεταξύ τους παραδόσεων. Ο χάρτης, στον οποίο σύμφωνα με τη δική του περιγραφή στην πίσω πλευρά του "γίνεται μνεία στο Βιβλίο των Πράξεων από τη δυτική ακτή της Ιταλίας μέχρι την Μηδία και την Περσία στην ανατολή", τοποθετεί στις δαλματικές ακτές της Μελέδα (Meleda). Ένας μεταγενέστερος χρήστης "διόρθωσε" αυτήν την πληροφορία. Με διαφορετικό μελάνη σημείωσε με το χέρι τη λέξη "malta" στον ομώνυμο νησί (το οποίο δεν ταυτοποιείται στον αρχικό χάρτη).

Εκτιμώ ότι οι χάρτες αποτελούν μία ενδιαφέρουσα πλευρά της Rezeptionsgeschichte βιβλικών κειμένων και με το δικό τους τρόπο διασώζουν τοπικές παραδόσεις αλλά και ερμηνείες του περιβάλλοντος που τους παράγει. Ως εκ τούτου θα μπορούσαν να αποτελέσουν μία πολύτιμη πηγή αλλά κι ένα χρηστικό διδακτικό εργαλείο. Οπωσδήποτε αξίζει κανείς να επισκεφτεί αυτή τη μικρή αλλά ενδιαφέρουσα έκθεση.

Το νέο τεύχος του Novum Testamentum / The new issue of Novum Testamentum

Στο νέο τεύχος του Novum Testamentum 51:4 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Johan C. Thom, "Justice in the Sermon on the Mount : an Aristotelian reading", 314-338

Η συχνή χρήση του όρου "δικαιοσύνη" στην επί του Όρους Ομιλία (Μτ 5-7) δηλώνει ένα από τα κεντρικά θέματα της περικοπής. Αυτή η εντύπωση ενισχύεται από το γεγονός ότι ο όρος απαντά σε στρατηγικά σημαντικά σημεία της σύνθεσης της επί του Όρους Ομιλίας. Στο παρόν άρθρο ο συγγραφέας δε συζητά τη σημασία και τη χρήση αυτού καθαυτού του όρου "δικαιοσύνη". Αντίθετα πραγματεύεται το ρόλο που η δίκαιη κρίση, ένα σημαντικό συστατικό της δικαιοσύνης, διαδραματίζει στην επί του Όρους Ομιλία. Ο συγγραφέας δίνει μία σύντομη περίληψη της σημαντικότερης αρχαίας ανάλυσης της έννοιας της δικαιοσύνης στο 5ο βιβλίο των Ηθικών Νικομαχείων του Αριστοτέλη. Έχοντας υπόψη αυτό το υπόβαθρο εξετάζεται ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί η ιδέα της δικαιοσύνης σε επιλεγμένες περικοπές της επί του Όρους Ομιλίας. Ο συγγραφέας αποπειράται να καταδείξει πώς το κείμενο συχνά χειραγωγεί και ανατρέπει συμβατικές αντιλήψεις για τη δικαιοσύνη κι ότι αυτό ενισχύει την απαίτηση της Ομιλίας για μία δικαιοσύνη που υπερβαίνει τις λαϊκές προσδοκίες.

Breytenbach, Cilliers, "The Septuagint version of Isaiah 53 and the early Christian formula 'He was delivered for our trespasses'", 339-351

Επηρέασε το Ησ 53 (Ο΄) και η ορολογία του σχετικά με το "παραδιδόναι" την αρχαία χριστιανική αντίληψη ότι ο Ιησούς παραδόθηκε για "τις αμαρτίες μας" (Ρωμ 4,25); Κι αν ναι, θα πρέπει να κατανοηθεί ως το ιδιαίτερο ιουδαϊκό υπόβαθρο; Ο τρόπος με τον οποίο η μετάφραση των Ο΄ απομακρύνεται από το εβραϊκό κείμενο μας οδηγεί σε άλλα συμπεράσματα. Για να αποδώσει διάφορους όρους του πρωτοτύπου του ο μεταφραστής χρησιμοποίησε τη διαδεδομένα ελληνική αντίληψη του της παράδοσης κάποιου σε μία εχθρική δύναμη. Αν η αρχαία χριστιανική εξήγηση του θανάτου του Ιησού στηριζόταν στο Ησ 53, τότε είχε επηρεασθεί από την ελληνική μετάφραση.

Μenken, Maarten J.J., "'Born of God' or 'Begotten by God'?: A Translation Problem in the Johannine Writings", 352-368
To άρθρο πραγματεύεται τον τρόπο που θα πρέπει να μεταφρασθεί η ιωάννεια φράση "ἐκ τοῦ θεοῦ γεννᾶσθαι": "to be born of God" ή "to be begotten by God"; Ο συγγραφέας αρχικά εξετάζει την απόδοση σχετικών ιωάννειων περικοπών σε μεταφράσεις της Βίβλου και σε βιβλικές μελέτες με σκοπό να καταστεί σαφής ο τρόπο που διαδόθηκαν και επηρέασαν οι δύο δυνατές μεταφράσεις. Στη συνέχεια παρουσιάζει σχετικά λεξικολογικά, γραμματικά και εξηγητικά δεδομένα σχετικά με τις δύο αποδόσεις. Αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η μετάφραση "να γεννηθεί κανείς από το Θεό" (to be begotten by God) θα πρέπει να προτιμηθεί. Τέλος αναπτύσσονται κάποιες περαιτέρω σκέψεις σχετικά με την ιωάννεια ιδέα της γέννησης από το Θεό.

Margaret M. Mitchell, "Le style, c'est l'homme: Aesthetics and Apologetics in the Stylistic Analysis of the New Testament", 369-388
Στο άρθρο η συγγραφέας εξετάζει κριτικά το βιβλίο του Marius Reiser, Sprache und literarische Formen des Neuen Testaments: Eine Einführung και θέτει γενικότερα ερωτήματα σχετικά με την υφολογική ανάλυση των βιβλίων της Κ.Δ. και τις αξίες και προϋποθέσεις που βρίσκονται στη βάση ή κατευθύνουν αυτές τις μελέτες.

Lars Hartman, "A Commentary: A Communication about a Communication", 389-400
Για να αναλύσει κανείς κάποιους πιθανούς foci στο έργο ενός υπομνηματιστή εφαρμόζεται το εξής μοντέλο: μέσω του Κειμένου (το υπόμνημα) ένας Αποστολέας / Ερμηνευτής (ο υπομνηματιστής) ερμηνεύει ένα Κείμενο (το βιβλικό κείμενο) στους Αποδέκτες (τους αναγνώστες του υπομνήματος) ως το Μήνυμα του Αποστολέα (βιβλικός συγγραφέας) με ένα συγκεκριμένο Σκοπό προς τον Παραλήπτη (τον παραλήπτη στην αρχαία εκκλησία), ο οποίος βρίσκεται σε μία συγκεκριμένη Κατάσταση (στην αρχαία εκκλησία).

Εισηγήσεις της συνάντησης της SBL στη Νέα Ορλεάνη / SBL 2009 papers online

Ο Michael T. Halcomb συγκέντρωσε στο ιστολόγιό του Πιστεύομεν τις εισηγήσεις της φετινής συνάντησης της SBL στη Νέα Ορλεάνη σε ένα φάκελο zip. Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα και να καταφορτώσετε το αρχείο, πατήστε εδώ.
Ευχαριστούμε Michael για τον κόπο / Thank you, Michael, for your great job!

Βιβλιοπαρουσιάσεις του Review of Biblical Literature 12/11/2008

Χθες αναρτήθηκαν οι νέες βιβλιοκρισίες του Review of Biblical Literature:

Jim W. Adams, The Performative Nature and Function of Isaiah 40-55
Reviewed by Ulrich Berges

Joseph Azize and Noel Weeks, eds., Gilgamesh and the World of Assyria: Proceedings of the Conference Held at the Mandelbaum House, The University of Sydney, 21-23 July 2004
Reviewed by Michael Moore

John M. G. Barclay and Simon Gathercole, eds., Divine and Human Agency in Paul and His Cultural Environment
Reviewed by Thomas R. Blanton IV

Nina Burleigh, Unholy Business: A True Tale of Faith, Greed and Forgery in the Holy Land
Reviewed by Aren Maeir

Philip Cary, Jonah
Reviewed by Jacek Stefanski

Deborah L. Ellens, Women in the Sex Texts of Leviticus and Deuteronomy: A Comparative Conceptual Analysis
Reviewed by Carolyn Pressler

J. Harold Ellens and Wayne G. Rollins, eds., Psychology and the Bible: A New Way to Read the Scriptures (4 vols.)
Reviewed by Ron Clark

Douglas Estes, The Temporal Mechanics of the Fourth Gospel: A Theory of Hermeneutical Relativity in the Gospel of John
Reviewed by John C. Poirier

Eric Eve, The Healer from Nazareth: Jesus' Miracles in Historical Context
Reviewed by Tobias Hagerland

K. C. Hanson and Douglas E. Oakman, Palestine in the Time of Jesus: Social Structures and Social Conflicts
Reviewed by Panayotis Coutsoumpos

Xavier Levieils, Contra Christianos: La critique sociale et religieuse du christianisme des origines au concile de Nicée (45-325)
Reviewed by Stephan Witetschek

Tremper Longman III, Jeremiah, Lamentations
Reviewed by Francis Dalrymple-Hamilton

James L. Resseguie, The Revelation of John: A Narrative Commentary
Reviewed by Tobias Nicklas

Roman Vielhauer, Das Werden des Buches Hosea: Eine redaktionsgeschichtliche Untersuchung Reviewed by James Nogalski

Paul Wilkinson, Archaeology: What It Is, Where It Is, and How to Do It

Reviewed by Aren Maeir

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο τεύχος του WThJ / In the new issue of WThJ

Στο νέο τεύχος του Westminster Theological Journal 71:2 (2009) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος (τα δυο πρώτα είναι ελεύθερα προσβάσιμα ηλεκτρονικά):

• Jason B. Hood, "The cross in the New Testament : two theses in conversation with recent literature (2000-2007)", 281-295
• Benjamin L. Gladd, "The last Adam as the 'life-giving spirit' revisited : a possible Old Testament background of one of Paul's most perplexing phrases", 297-309
• Christopher R. Bruno, "Readers, authors, and the divine author : an evangelical proposal for identifying Paul's Old Testament citations", 311-321

Το νέο τεύχος του TynBull/ The new issue of TynBull

Στο νέο τεύχος του Tyndale Bulletin 60:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• Crispin H. Fletcher-Louis, "A new explanation of christological origins : a review of the work of Larry W. Hurtado", 161-205
• Aaron Chalmers, "The importance of the Noahic covenant to biblical theology", 207-216
• Larry Perkins, "The Markan narrative's use of the Old Greek text of Jeremiah to explain Israel's obduracy", 217-238
• Cornelis Bennema, "The identity and composition of hoi Iudaioi in the Gospel of John", 239-263
• Michael Bird, "New Testament theology re-loaded : integrating biblical theology and Christian origins", 265-291

Το νέο τεύχος του Interpretation / The new issue of Interpretation

Στο νέο τεύχος του περιοδικού Interpretation 63:4 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Richard A. Culpepper, "The quest for the church in the Gospel of John", 341-354
• Francis J. Moloney, "The Gospel of John: the 'end' of Scripture", 356-366
• Mary L. Coloe, "Temple imagery in John", 368-381
• Adele Reinhartz, "Judaism in the Gospel of John", 382-393

Between text and sermon

• Barbara E. Reid, "John 7:37-39", 394-396
• Frances T. Gench, "John 7:53-8:11", 398-400
• J.S. Harris, "John 11:28-37", 402-404

Το σκοτεινόν της Αγίας Γραφής / The opacity of the Bible

Διαβάζοντας το βιβλίο του Robert R. Carroll, Wolf in the Sheepfold. The Bible as Problematic for Theology (1991, 1997) συνάντησα ήδη στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου ένα ενδιαφέρον υποκεφάλαιο για το σκοτεινόν και ασαφές της Αγίας Γραφής. Παραθέτω στη συνέχεια κάποια τμήματα:

Ο Carroll ξεκινά με τη διαπίστωση ότι ανεξάρτητα από τη γλώσσα στην οποία διαβάζει κανείς την Αγία Γραφή τα προβλήματα της κατανόησης και της ερμηνείας παραμένουν. Ήδη οι Πατέρες της Εκκλησίας και οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς - για παράδειγμα ο Αυγουστίνος, ο Ωριγένης κ.ά.- εντόπισαν αυτή τη δυσκολία. Αντίθετα με την άποψη που επικράτησε από τη Μεταρρύθμιση κι εξής ότι η κατανόηση της Βίβλου ήταν απλή, παραμένει γεγονός ότι τα βιβλικά κείμενα, στο πρωτότυπο ή σε μετάφραση, παραμένουν δύσκολα και συχνά δυσνόητα. Ίσως σε αυτό το σημείο η γλώσσα της Αγίας Γραφής να ομοιάζει εκείνη της ποίησης. Είναι μια γλώσσα που αποπειράται να μας μεταφέρει πέρα από τα σύνορα του συνηθισμένου μέσα στον χώρο του εξαιρετικού και υπερφυσικού και γι' αυτό αναγκαστικά και αναπόφευκτα δεν είναι σαφής. Ακόμη και μεταφράσεις, οι οποίες έγιναν από ειδικούς που διαθέτουν το λεγόμενο Sprachgefühl (αίσθηση της γλώσσας), δεν κατορθώνουν να διαπεράσουν το γνόφο του βιβλικού κειμένου και να καταστήσουν το τελευταίο διαφανές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τον Carroll είναι το κείμενο του Ιεζεκιήλ ή εκείνο της Αποκάλυψης.
Η δυσκολία αυτή της γλώσσας της Βίβλου οφείλεται πρώτα από όλα στο ότι πραγματεύεται το θείο και το υπερβατικό και δεύτερον, στην ίδια την φύση αυτής της γλώσσας, η οποία είναι ποιητική, στο σημειολογικό της κώδικα και στους αρχαίους τρόπους έκφρασης. Καθώς η Αγία Γραφή είναι μια συλλογή από βιβλία, το καθένα από αυτά παρουσιάζει διαφορετικό βαθμό δυσκολίας. Ιστορίες, όπως εκείνη του Ιωνά, της Ρουθ, της Ιουδίθ φαίνονται ευκολότερες στην κατανόησή τους. Υπάρχουν ωστόσο σε κάθε ιστορία διαφορετικά έμμεσα και κρυφά νοήματα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν απορία στον αναγνώστη.
Συχνά βέβαια αυτό το γνοφώδες της Βίβλου παραβλέπεται από τους πιστούς ή επικαλύπτεται από διάφορες αντιλήψεις για τη θεοπνευστία της και τη διαφάνεια του νοήματός της. Σε τέτοια περιβάλλοντα, τα οποία απορρίπτουν την ιδέα ότι η Βίβλος μπορεί να είναι δύσκολη ή σύνθετη, προκρίνεται η θρησκευτική ανάγνωση επιλεγμένων τμημάτων της Βίβλου, κάτι το οποίο όμως εξαπλουστεύει και αγνοεί βάναυσα το σύνολο του κειμένου. Ωστόσο το βάθος, η δυσκολία και η ποικιλία είναι όλα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα βιβλία της Αγίας Γραφής και τα οποία θέτουν το αίτημα της ερμηνείας.
Την ανάγκη αυτή την θέτει η ίδια η Κ.Δ. στην ιστορία του ευνούχου στο Πρξ 8, 26-39. Ο Αιθίοπας αξιωματούχος είναι ένας μορφωμένος άνθρωπος, ίσως ευσεβής σεβόμενος, που επιστρέφει από το προσκυνηματικό ταξίδι στην Ιερουσαλήμ. Το ερώτημα που του θέτει ο Φίλιππος (ἆρά γε γινώσκεις ἅ ἀναγινώσκεις;) και η απάντηση του αξιωματούχου (πῶς γὰρ ἂν δυναίμην ἐὰν μή τις ὀδηγήσει με;) είναι χαρακτηριστικές για το ζήτημα το οποίο συζητούμε. Η ιστορία θέτει αρκετά από τα ζητήματα, τα οποία σχετίζονται με την ερμηνεία της Γραφής. Εκτός από την ανάγκη ενός έμπειρου ερμηνευτή σημειώνονται και άλλα δύο σημεία: α) ο Αιθίοπας θέτει το πρόβλημα της δυνατότητας κατανόησης του κειμένου που διαβάζει με πολλούς τρόπους (στ. 34) και β) ο Φίλιππος διαλύει την ασάφεια συνδέοντας το κείμενο με τον Ιησού Χριστό (στ. 35). Αυτές οι δύο αρχές είναι πολύ σημαντικές για την κατανόηση του βιβλικού κειμένου: τα κείμενα μπορούν να έχουν περισσότερες από μία σημασίες και προκειμένου να διαλυθεί η ασάφεια θα πρέπει να κατανοηθούν μέσα σε ένα ερμηνευτικό πλαίσιο. Το ερμηνευτικό αυτό πλαίσιο είναι αναγκαίο για τον αναγνώστη του βιβλικού κειμένου. Ο ευνούχος στερείται αυτών των ερμηνευτικών προϋποθέσεων και γι' αυτό δεν μπορεί να κατανοήσει το κείμενο που διαβάζει. Αντίθετα ο Φίλιππος διαθέτει κάτι τέτοιο και είναι σε θέση να διαβάσει το συγκεκριμένο κείμενο με ένα συγκεκριμένο τρόπο και να απαντήσει στο ερώτημα του αξιωματούχου, ο οποίος τελικά αποφασίζει να βαπτισθεί. Εδώ έχουμε ένα συνδυασμό πολλών σημαντικών στοιχείων: του κειμένου και του αναγνώστη, του ερμηνευτή και του ερμηνευτικού πλαισίου, της συγκεκριμένης ιστορικής στιγμής (έρημος, νερό) και της δυνατότητας (αποδοχή, βάπτιση). Τα κείμενα δε σημαίνουν τίποτε από μόνα τους και απαιτούν συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες οι ερμηνευτές χρησιμοποιούν το ερμηνευτικό τους οπλοστάσιο προκειμένου να απαντήσουν σε συγκεκριμένα προβλήματα ερμηνείας. Διαφορετικές περιστάσεις και καταστάσεις, διαφορετικά ζητήματα και διαφορετικοί ερμηνευτές θα γεννήσουν διαφορετικές ερμηνείες από τα ίδια κείμενα.
Στη δυσκολία και την ποικιλία του βιβλικού κειμένου θα πρέπει να προστεθεί η αμφισημία αλλά και το ανοικτό τέλος του νοήματός του καθώς επίσης η κατάσταση, στην οποία βρίσκεται ο αναγνώστης/ερμηνευτής και οι ερμηνευτικές του προϋποθέσεις. Καθένας από αυτούς τους παράγοντες συμβάλλει σημαντικά στις διαφορετικές αναγνώσεις του κειμένου. Αρχαίοι τεχνικοί όροι, όπως "ἐξήγησις" ή "εἰσήγησις" αναφέρονται στους διάφορους τρόπους ανάγνωσης του κειμένου, οι οποίοι όμως είναι περισσότερο περίπλοκοι από όσο μπορεί να δηλώνουν οι δύο αυτοί τεχνικοί όροι.

(σσ. 11-14)