Τρίτη 12 Μαΐου 2009

Δύο ενδιαφέροντα άρθρα στο νέο RThL

Στο νέο τεύχος του Revue théologique de Louvain 40:1 (2009) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής δύο άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Pierre M. Bogaert, "Les formes anciennes du livre d'Esther : réflexions sur les livres bibliques à traditions multiples à l'occasion de la publication du texte de l'ancienne version latine", 66-77
Η αρχαία λατινική μετάφραση της Εσθήρ είναι μία ακριβής απόδοση της αρχαιότερης ελληνικής μορφής αυτού του βιβλίου, όπως έδειξε ο Jean-Claude Haelewyck με την κριτική έκδοση του κειμένου. Υπάρχουν επομένως 3 ελληνικές εκδοχές της Εσθήρ πέρα της εβραϊκής. Δίνεται επομένως η ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στη σπουδαιότητα αυτών των διαφορετικών κειμένων (αρχικού ή υβριδικού κειμένου, αρχαίου ή νεότερου κτλ.) στην ιστορία της εξήγησης και στις εκκλησίες. Η περίπτωση του βιβλίου της Εσθήρ δεν είναι η μοναδική.

Martin B. Bourgine, "Saint Paul et la philosophie : crise du multiculturalisme et universel chrétien", 78-94
Η μακρά ιστορία της φιλοσοφικής πρόσληψης των παύλειων κειμένων έχει πρόσφατα καταστεί ακόμη περισσότερο πλούσια χάρη στη συμβολή των Giogio Agamben, Alain Badiou, Bernard Sichère και Slavoj Žižek. Στην αρχή ο συγγραφέας αναφέρει το έναυσμα που έδωσε στη μελέτη του ένα άρθρο του Stanislas Berton και στη συνέχεια παρουσιάζει τον τρόπο ανάγνωσης του Παύλου από τους τέσσερις παραπάνω φιλοσόφους. Το ανανεωμένο ενδιαφέρον για την παύλεια γραμματεία ερμηνεύεται υπό το φως της κρίσης του οικουμενικού στη συνάφεια του πολιτισμικού και θρησκευτικού πλουραλισμού. Ο συγγραφέας καταλήγει με κάποιες σκέψεις για τη θεολογική φύση αυτών των διαφορετικών φιλοσοφικών εγχειρημάτων.

Το νέο τεύχος του CBQ

Στο νέο τεύχος του The Catholic Biblical Quarterly 71:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

  • Emil A. Wcela, "What is Catholic about a Catholic translation of the Bible?", 247-263
  • Jeremy Schipper, "From petition to parable : the prophet's use of genre in 1 Kings 20:38-42", 264-274
  • Rodney R. Hutton, "Are the parents still eating sour grapes? : Jeremiah's use of the mašal in contrast to Ezekiel", 275-285
  • Daniel C. Timmer, "God's speeches, Job's responses, and the problem of coherence in the book of Job : sapiential pedagogy revisited", 286-305
  • Elie Assis, "The unity of the book of Lamentations", 306-329
  • Alan Lenzi, "Secrecy, textual legitimation, and intercultural polemics in the book of Daniel", 330-348
  • John C. Poirier, "Jesus as an Elijianic figure in Luke 4:16-30", 349-363

Το νέο τεύχος του JJS

Στο νέο τεύχος του Journal of Jewish Studies 60:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Daniel R. Schwartz, "Joseph M. Baumgarten (1928-2008)", 1-4

Eran Viezel, "Haggai, Zechariah and Malachi and their role in the composition of Chronicles : the origin of an exegetical tradition", 5-17
Διάφορα μεσαιωνικά υπομνήματα θεωρούν ότι οι προφήτες Αγγαίος, Ζαχαρίας και Μαλαχίας συνέβαλαν κατά κάποιον τρόπο στη σύνταξη του βιβλίου των Χρονικών. Η μετέπειτα έρευνα ωστόσο απέρριψε αυτήν την παράδοση. Στο άρθρο ο συγγραφέας παρουσιάζει τις αρχές αυτής της παράδοσης, τον τρόπο που αυτή μεταβιβάστηκε από τον έναν υπομνηματιστή στον άλλο και τη θέση που κατέχει στα υπομνήματα. Η παράδοση για πρώτη φορά εμφανίζεται στο υπόμνημα στα Χρονικά που αποδίδεται σε ένα μαθητή του R. Sa̓adiah Gaon, ο οποίος ασχολείται με τη θέση σύμφωνα με την οποία ο Έσδρας δεν ήταν ο συντάκτης της γενεαλογίας του Ζοροβάβελ (1 Χρον 3,19-24). Η θέση του ότι οι προφήτες παρέδωσαν γενεαλογικό υλικό στον Έσδρα λύνει το αναχρονιστικό πρόβλημα που δημιουργείται από τον κατάλογο των απογόνων του Ζοροβάβελ. Από το υπόμνημα που αποδίδεται σε ένα μαθητή του Sa̓adiah Gaon η παράδοση συνεχίστηκε στο υπόμνημα στα Χρονικά που αποδίδεται στον Rashi και στη συνέχεια σε μία σειρά από επιπλέον υπομνήματα. Αυτοί οι υπομνηματιστές δε γνώριζαν ωστόσο τα αρχικά κίνητρα που δημιούργησαν αυτήν την παράδοση και την αντιμετώπισαν ως ιστορικό γεγονός.

Phoebe Makiello, "Daniel as mediator of divine knowledge in the book of Daniel", 18-31
Στο άρθρο ο συγγραφέας εξετάζει την επιστομολογική αξία των οραμάτων του βιβλίου του Δανιήλ και αναλύει την αυξανόμενη κατανόηση από μέρους του προφήτη του θείου και των μυστικών που αποκαλύπτει το θείο και αφορούν στον επίγειο κόσμο. Υποστηρίζει ότι η εξέλιξη του ορώντος τόσο στη γνώση όσο και ως ένα βαθμό και στη θέση εξαρτάται από τον τύπο του οράματος. Είναι περισσότερο αποτελεσματικό, όταν δέχεται οράματα μηνυμάτων, δηλαδή όταν το όραμα περιλαμβάνει ένα λόγο που λέει ένας άγγελος ή κάποιο άλλο υπερφυσικό ον. Μεγαλύτερη γνώση του θείου κόσμου και των μελλοντικών επίγειων γεγονότων μπορεί επίσης να αποκτηθεί, αν και με λιγότερο αποτελεσματικό τρόπο, μέσα από τα συμβολικά οράματα, όταν αυτά ερμηνευθούν στον ορώντα είτε από έναν άνδρα που χαίρει της προστασίας του Θεού (τον Δανιήλ, ο οποίος ερμηνεύει τα οράματα του βασιλιά) ή από έναν άγγελο (για παράδειγμα τον άγγελο, ο οποίος ερμηνεύει το όραμα του Δανιήλ). Η τελετουργική και πνευματική προετοιμασία του ορώντος, καθώς επίσης και ο τύπος του οράματος, έχει μια σημαντική επίδραση στην ικανότητα του ορώντος να αποκτήσει μεγαλύτερη γνώση τόσο στα αραμαϊκά όσο και στα εβραϊκά τμήματα του Βιβλίου του Δανιήλ.

Abraham P. Bos, "Philo on God as 'archê geneseôs'", 32-47
Ο Φίλων συζητά για τη "δημιουργία" από μία αριστοτελική προοπτική, αλλά η γλώσσα του παραμένει πλατωνική. Η εικόνα που έχουμε για τον Φίλωνα έχει επηρεαστεί από την τάση να διαβάζουμε τη φιλοσοφία του Αριστοτέλη μέσα από το πρίσμα του αρχαίου υπομνηματιστή του, Αλεξάνδρου της Αφροδισιάδος κι αργότερα μέσα από εκείνο του Γερμανού ακαδημαϊκού W. Jaeger. Στο άρθρο ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο Φίλων αντικατέστηκε τη μεταφορά του Πλάτωνα για τον "Ποιητή" με την αριστοτελική αντίληψη για το Θεό ως την "ἀρχὴ γενέσεως" ή "γεννήτορα" όλης της ζωντανής φύσης.

Tziona
Grossmark, "'A city of gold' : in quest of talmudic reality", 48-59
Η "Χρυσή Ιερουσαλήμ", το υπέροχο κόσμημα που ο Rabbi Aqiba κατασκεύασε για τη γυναίκα του, ήταν πολύ γνωστό κατά την περίοδο της Μισνά. Αυτό το κόσμημα εξετάζεται στο παρόν άρθρο με τη βοήθεια τόσο ραββινικών πηγών όσο και εικονογραφικών μαρτυριών. Υποστηρίζεται ότι η "Χρυσή Ιερουσαλήμ" ή η "Χρυσή Πόλη" ήταν ένα στέμμα από χρυσό του οποίου η εικονογραφική προέλευση πρέπει να αναζητηθεί στη θεματογραφία της τιάρας που είναι γνωστή από τα αρχαιολογικά ευρήματα ή στις φιλολογικές πηγές στον παλαιστινιακό πολιτισμικό χώρο κατά τη διάρκεια της ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου. Ήταν πιθανόν το στέμμα με το τείχος της πόλης, που χαρακτήριζε τη Θεά Τύχη.

Peter W. Flint - Ulrich, Eugene, "The variant textual readings in the Hebrew University Isaiah Scroll (1QIsa b)", 60-79
Στο άρθρο παρουσιάζονται όλες οι παραλλαγές του κειμένου στο μικρότερο κύλινδρο του Ησαΐα από το Σπήλαιο 1 (1Q8 ή1QIsab), ο οποίος είναι επίσης γνωστός ως "ο Κύλινδρος του Ησαΐα στο Hebrew University" και διασώζει υλικός που καλύπτει από το Ησ 7,20 έως το 66,24. Λαμβάνοντας υπόψη τον κειμενικό του χαρακτήρα, το 1QIsab έχει χαρακτηρισθεί ως πρωτο-μασωριτικό κείμενο εξαιτίας της ομοιότητός του προς το μασωριτικό κείμενο. Για την προσεχή έκδοση του 1QIsab (τόμ. 32 στη σειρά ‘Discoveries in the Judaean Desert’), ορίζεται μία διαφορετική ανάγνωση κάθε φορά που το 1QIsab διαφοροποιείται από τους άλλους εβραϊκούς μάρτυρες (κείμενα Κουμράν όπως το 1QIsaa, το μασωριτικό κείμενο όπως τον κώδικα του Leningrad ή άλλα μασωριτικά χειρόγραφα και μασωριτικές εκδόσεις). Σε μερικές περιπτώσεις η σύγκριση είναι εις βάρος της μετάφρασης των Ο΄, οι διαφορές όμως από το ελληνικό κείμενο δεν είναι ένα δεδομένο κριτήριο για να καθορισθεί μία διαφορετική γραφή.

Peter W.
Flint -Nathaniel N. Dykstra, "Newly identified fragments of 1 QIsa b", 80-89
Το άρθρο ξεκινά με μία ανασκόπηση των προκαταρκτητών εκδόσεων του 1QIsab (από του E. L. Sukenik, D. Barthélemy and E. Jain). Ακολουθεί ένας νέος κατάλογος του περιεχομένου του κυλίνδρου ανά στήλη, όπως ακριβώς θα εκδοθεί στην προσεχή κριτική έκδοση (DJD 32, ed. E. Ulrich and P. W. Flint). Το κύριο τμήμα του άρθρου παρουσιάζει τις μεταφραφές, με σχόλια και παρατηρήσεις κριτικής του κειμένου, 12 νέων σπαραγμάτων που ανήκουν στο 1QIsab. Οι φωτογραφίες και των 12 σπαραγμάτων παρουσιάζονται στον πίνακα Ι.

Boaz
Zissu - Amir Ganor, "Horvat Ethri - a Jewish village from the Second Temple period and the Bar Kokhba revolt in the Judean foothills", 90-136
Η αρχαία τοποθεσία βρίσκεται στην ιουδαϊκή σε μία ακρώρεια. Ιδρύθηκε κατά το τέλος της περσικής περιόδου. Το χωριό γνώρισε άνθηση κατά τις αρχές του 1ου αι. μ.Χ. και κάλυπτε μία έκταση περίπου 12 dunam. Με βάση τα ευρήματα τουλάχιστον τεσσάρων τελετουργικών λουτρών (miqwa̓ot), λίθινων σκευών, διαφόρων τύπων κεραμικών, λυχναριών και νομισμάτων, οι κάτοικοί του κατά πάσα πιθανότητα ήταν Ιουδαίοι. Το χωριό εγκαταλείφθηκε μετά τον Ιουδαϊκό Πόλεμο κατά των Ρωμαίων (66-70 μ.Χ.) και κατοικήθηκε εκ νέου στο διάλειμμα μεταξύ των δύο ιουδαϊκών επαναστάσεων. Συμμετείχε στην επανάσταση του Bar Kokhba (132-135 π.Χ.) και καταστράφηκε. Η τοποθεσία κατοικήθηκε εν μέρει κατά την ύστερη ρωμαϊκή περίοδο από εθνικούς και συνέχισε να υπάρχει μέχρι τον 5ο αι. μ.Χ. Το πιο σημαντικό εύρημα από την περιοχή είναι ένα δημόσιο κτίριο που περιλάμβανε μία αυλή, ένα μεγάλο miqveh κι έναν προθάλαμo που οδηγούσε σε ένα τετράγωνο χωλ με τρείς κίονες στο κέντρο. Το κτίριο, πιθανόν μία συναγωγή, κτίσθηκε στην εποχή μεταξύ των δύο επαναστάσεων εναντίον των Ρωμαίων και χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος της επανάστασης του Bar Kokhba.

Tamar Zewi, "Nominal Clauses in the Dead Sea Scrolls — Corrigenda", 137
Στο άρθρο εξετάζονται διάφορες μορφές ονοματικών προτάσεων σε κείμενα της Νεκράς Θαλάσσης. Οι ονοματικές προτάσεις συγκεντρώθηκαν από διάφορα κείμενα της Νεκράς Θαλάσσης (DDS), τα οποία αντιπροσωπεύουν μία ανεξάρτητη γλώσσα και δεν είναι μεταγενέστερες εκδοχές των βιβλικών κειμένων. Αυτά είναι τα: Pesher Habakkuk, Κείμενο της Δαμασκού, Κύλινδρος του Πολέμου και Serekh Ha-Yaḥad. Αυτοί οι τύποι ονοματικών προτάσεων μπορούν να διακριθούν σε δύο βασικές κατηγορίες: (1) στις απλές ονοματικές προτάσεις με κατηγόρημα-υποκείμενο ή υποκείμενο-κατηγόρημα και (2) στις αναπτυγμένες ονοματικές προτάσεις που εμφανίζουν το φαινόμενο μετάθεσης όρων της πρότασης προς το τέλος της πρότασης. Μολονότι οι δύο τύποι διάταξης της απλής ονοματικής πρότασης, που εντοπίστηκαν στα κείμενα DDS, απαντούν και στα εβραϊκά της Βίβλου, εκείνοι των DDS εμφανίζουν αρκετούς περιορισμούς στην προτίμησή τους για μία συγκεκριμένη σειρά των λέξεων με συγκεκριμένους τύπους κατηγορημάτων. Οι απλές ονοματικές προτάσεις των DDS με τη σειρά υποκείμενο-κατηγόρημα περιέχουν επίσης έναν τύπο που είναι άγνωστος στα εβραϊκά της Βίβλου και περιορισμένος σε εκείνα της Μισνά. Πρόκειται για την περίπτωση όπου το κατηγόρημα είναι μία πρόταση περιεχομένου. Αυτός ο τύπος απαντά μόνο στο Pesher Habakkuk και η πρόταση περιεχομένου εισάγεται με το αναφορικό μόριο asher. Οι αναπτυγμένοι τύποι φαίνεται ότι είναι πολύ σπάνιοι στα DDS και συνήθως περιλαμβάνουν προτάσεις, οι οποίες ονομάζονται ως εξηγητικές εκφράσεις, οι οποίες παρουσιάζουν ομοιότητες προς ένα συγκεκριμένο τύπο προτάσεων παράθεσης στα εβραϊκά της Βίβλου.

Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Αφιέρωμα στην παραβολή του Ασώτου στο νέο τεύχος του Graphé

Στο νέο τεύχος του Graphé 18 (2009) δημοσιεύονται άρθρα, τα οποία παρουσιάζουν την ερμηνεία της παραβολής του Ασώτου και την ιστορία πρόσληψής της (Rezeptionsgeschichte):

  • Robert Saadi-Rendu, : "'La parabole est comme une mèche ...'", 15-26
  • Patrice Rolin, "La parabole du "fils prodigue", question de points de vue", 27-35
  • Marie O. Bruhat, "La parabole du fils prodigue dans la prédication d'Augustin : le sermo Caillau-Saint-Yves 2,11 (112A)", 37-54
  • Bernard J. Samain, "Les aventures du fils prodigue dans la littérature cistercienne du XII siècle", 55-66
  • Jean P. Delville, "La parabole du Fils prodigue au XVI siècle : Érasme, Menot, Calvin", 81-104
  • Jean Dufournet, "Les jeux intertextuels dans 'Courtois d'Arras'", 67-80
  • Stéphanie Fardel-Dewaël, "Le Fils prodigue, miroir mondain des Pays-Bas méridionaux (XVI-XVII siècles)", 105-123
  • Nicolas Brucker, "Du fils perdu au libertin ramené : une lecture apologétique de la parabole dans le roman de conversion (1770-1780)", 125-135
  • Charles Coutel, "L'apothéose de l'hospitalité : Péguy, lecteur de la parabole de l'enfant prodigue", 137-149
  • Danièle Henky, "'Le désir continu d'échapper' : quelques avatars de la parabole de l'enfant prodigue en littérature de jeunesse", 151-161
  • Myriam Watthée-Delmotte - Matthieu Sergier, "Entre évidement et évitement, les enjeux de la parabole dans la représentation littéraire contemporaine : l'exemple de "Corps mystique: une histoire" de Frans Kellendonk (1986)", 163-181
  • Marc Bochet, "Entre débauche et repentir : allers et retours du Fils prodigue dans l'iconographie", 183-200
  • Jean L. Blaquart, "Un malentendu significatif : qu'est-ce qu'être fidèle?", 201-210

Ένα νέο βιβλίο για την επιστολή Ιούδα

Kυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο T. & T Clark International ένα νέο βιβλίο για την επιστολή του Ιούδα:

Robert L. Webb / Peter Hugh Davis, Reading Jude With New Eyes; Methodological Reassessments of the Letter of Jude, (The Library of New Testament Studies 383), London 2009
ISBN: 9780567033611
£65.00

Περιγραφή εκδοτικού οίκου
Οι επιστολές Ιακώβου, 1 και 2 Πέτρου και Ιούδα είναι από τις πιο παραμελημένες επιστολ΄ς της Καινής Διαθήκης. Οι μεθοδολογικές εξελίξεις στις καινοδιαθηκικές σπουδές αφορούν κυρίως στα ευαγγέλια και στις παύλειες επιστολές. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια αυτές οι επιστολές έχουν αρχίσει να προσελκύουν το ενδιαφέρον των καινοδιαθηκολόγων.
Το βιβλίο Reading Jude With New Eyes είναι το τέταρτο σε μία σειρά 4 τόμων που ενσωματώνει στη μελέτη των συγκεκριμένων επιστολών τα πορίσματα της σύγχρονης έρευνας. Οι μελέτες που δημοσιεύονται εδώ εξετάζουν την επίδραση που έχουν οι πρόσφατες μεθοδολογικές εξελίξεις στη μελέτη της επιστολής του Ιούδα και συμπεριλαμβάνουν για παράδειγμα τη ρητορική, την κοινωνικριτική, την κοινωνικορητορική και την ιδεολογική μέθοδο, επειδή αυτές συμβάλουν στην κατανόηση της επιστολής και στην ένταξή της στην κοινωνική της συνάφεια. Κάθε μελέτη έχει μία τριμετή δομή: περιγραφή της μεθοδολογικής προσέγγισης, εφαρμογή της συγκεκριμένης μεθοδολογικής προσέγγισης στην επιστολή (το κύριο μέρος της μελέτης) και συμπεράσματα, όπου υπογραμμίζεται ο τρόπος με τον οποίο η συγκεκριμένη μεθοδολογική προσέγγιση συμβάλλει σε μία νέα κατανόηση της επιστολής.

Περιεχόμενα βιβλίου
  • Darian R. Lockett, "Purity and polemic : a reassessment of Jude's theological world", 5-31
  • Jeremy F. Hultin, "Bourdieu reads Jude : reconsidering the Letter of Jude through Pierre Bourdieu's sociology", 32-53
  • Betsy Bauman-Martin, "Postcolonial pollution in the Letter of Jude", 54-80
  • J.D. Charles, "Polemic and persuasion : typological and rhetorical perspectives on the Letter of Jude", 81-108
  • Robert L. Webb, "The rhetorical function of visual imagery in Jude : a socio-rhetorical experiment in rhetography", 109-135

Κυριακή 10 Μαΐου 2009

Πρώτη συνάντηση της Society of Ancient Mediterranean Religions

Στις 28 Ιουνίου 2009 θα λάβει χώρα στη Ρώμη (Pontifical Biblical Intitute) η πρώτη συνάντηση της Society of Ancient Mediterranean Religions με θέμα:
"What's 'Religious' about Ancient Mediterranean Religions?"

Πρόγραμμα της συνάντησης

Session One

Chair: Carin Green, Department of Classics, University of Iowa, United States
  • Steven Gregory, Institute of Archaeology and Antiquity, University of Birmingham, United Kingdom: Pharaoh or Prelate: considerations regarding context-specific terminology describing an Egyptian king
  • Paul Evans, Program in Christian Studies, Ambrose University College, Calgary, Canada: What’s ‘Religious’ about the Temple? Comparing the Sanctity of the Jerusalem temple in the books of Kings and Chronicles
  • Respondents: Joan Cook, Georgetown University, United States and Giuseppina Capriotti Vittozzi, Istituto di Studi sulle Civiltà Italiche e del Mediterraneo Antico, Rome, Italy
Session Two
Chair: Greg Snyder, Department of Religion, Davidson College, United States

  • Laura Gawlinski, Department of Classical Studies, Loyola University of Chicago, United States: Finding the Sacred in Greek Sacred Law
  • Giovanni Casadio, Dipartimento di Scienze dell'Antichità, Università di Salerno, Italy: From Eusebia to Threskeia : Modes of Religion in Ancient Greece
  • Gabrielle Cornelli, Departamento de Filosofia, Universidade de Brasilia, and Andre Chevitarese, Universidade Federal do Rio di Janeiro, Brazil: Il Religioso Sincretico nella Cultura Ellenistica Mediterranea
  • Respondents: Sandra Blakely, Department of Classics, Emory University, United States and Ennio Sanzi, Università di Messina, Italy
Session Three
Chair: Kim Stratton, Department of Religion, Carleton University, Canada

  • Joseph Groves, Department of Classical Studies, University of Michigan, United States: Divine Specifics: Interpreting Livy’s Prodigy Lists
  • Jenn Cianca, Centre for the Study of Religion, University of Toronto, Canada: Sacra Privata: the Religiosity of the Roman Domestic Cult and its Impact on Early Christianity
  • Respondent: Charles Guittard, Société Ernest Renan, Université Paris 10, France
Session Four
Chair: Eric Orlin, Department of Classics, University of Puget Sound, United States

  • Lauren Peterson, Department of Art History, University of Delaware, United States: The Places of Isis in Roman Religion: An Archaeological Perspective
  • Carly Daniel-Hughes, Department of Religion, Concordia University, Canada: Donning the Veil: Religion and Politics in the Imperial Portraiture of Roman Women
  • Respondent: Marina Piranomonte, Soprintendenza Archaeologica di Roma, Italy

L.W. Hurtado: οι καινοδιαθηκικές σπουδές κατά τον 20ο αι. (8)

Η δεκαετία του ΄70 κι εξής

Από τη δεκαετία του '70 κι εξής παρατηρούνται σημαντικές εξελίξεις στις καινοδιαθηκικές σπουδές.

Νέα στροφή στην ιστορικιστική προσέγγιση
Από το 19ο αι. κι εξής υπήρξε έντονο ενδιαφέρον ανάμεσα στους καινοδιαθηκολόγους για ιστορικά ζητήματα. Η Θρησκειοϊστορική Σχολή ανέπτυξε μία ιστορικιστική προσέγγιση της Κ.Δ. Από τη δεκαετία του '30 κι εξής το ενδιαφέρον ωστόσο στρέφεται σε θεολογικά ζητήματα. Σε αυτό συνέβαλε κατά πολύ η "διαλεκτική θεολογία" (Karl Βarth κ.ά.), ο συνδυασμός από τον Bultmann ιστορικών και θεολογικών προσεγγίσεων κ.ά. [Α.Τ.: με το θέμα του ιστορικισμού και της σχέσης του με την ερμηνεία της Κ.Δ. θα ασχοληθούμε σε επόμενες αναρτήσεις που θα παρουσιάσουμε την ιστορική εξέλιξη του μαθήματος της Ιστορίας των Χρόνων της Κ.Δ.]. Από τη δεκαετία του '70 στην Αμερική εκδηλώνεται εν νέου το ενδιαφέρον για ιστορικά ζητήματα.
Παλαιότερα έργα κυρίως της Θρησκειοϊστορικής Σχολής επανέρχονται στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος, όπως το έργο του Βousset, Κyrios Christos (1913), ή του Walter Bauer, Rechtgläubigkeit und Ketzerei im Ältesten Christentum (1934). Ο Bauer είχε υποστηρίξει ότι η ο αρχέγονος Χριστιανισμός παρουσίαζε μεγάλη πολυμορφία κι ότι κάποιες από τις μορφές του, που θεωρήθηκαν αιρετικές, στην πραγματικότητα είχαν αρχικά επικρατήσει σε ορισμένες περιοχές. Γερμανοί επιστήμονες που εγκαταστάθηκαν στην Αμερική συνέβαλαν στη νέα τάση: ο Hans Dieter Betz (Chicago) και ο Helmut Koester (Harvard) αποτελούν δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Κάποιες άλλες σπουδές της περιόδου καταλήγουν ωστόσο σε άλλα συμπεράσματα. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι το δίτομο έργο του Martin Hengel, Judentum und Hellenismus (1969, 1973). Σε αυτό του το έργο ο Hengel προσφέρει μία ευρεία και συστηματική ανάλυση, η οποία αμφισβήτησε την παλαιότερη απλουστευτική διάκριση ανάμεσα στην "ελληνιστική" και την "ιουδαϊκή" παράδοση. Ο Ηengel αποτελεί και την κυρίαρχη μορφή στις καινοδιαθηκικές σπουδές αυτής της περιόδου. Το έργο του επηρέασε τις μελέτες νεότερων καινοδιαθηκολόγων και οδήγησε στην ανάπτυξη μίας τάσης που ονομάζεται από τον Hurtado "νέα religionsgeschichtliche Schule".
Από την άλλη μία ομάδα καινοδιαθηκολόγων τόνισε την ανάγκη ανανέωσης της θεολογικής ερμηνείας: Walter Wink, Richard B. Hays, Francis Watson, Peter Stuhlmacher.

To φιλολογικό είδος των Ευαγγελίων
Τα νεότερα πορίσματα της φιλολογικής και λογοτεχνικής ανάλυσης οδήγησαν σε νέες προσεγγίσεις της Κ.Δ. και στην υιοθέτηση νέας ορολογίας. Σημαντικό παράδειγμα είναι το έργο του R. Alan Culpepper, Anatomy of the Fourth Gospel (1983), το οποίο συνέβαλε στην έρευνα του τέταρτου ευαγγελίου αλλά και των ευαγγελίων γενικότερα. Σε κάποιες περιπτώσεις το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε σε ενδιαφέροντα της σύγχρονης κριτικής της λογοτεχνίας (π.χ. στο θέμα του "εννοούμενου αναγνώστη") και σε άλλες αναζητήθηκε η σχέση προς ανάλογα χαρακτηριστικά από τη λογοτεχνία του ελληνορωμαϊκού κόσμου. Kάποιες από αυτές, όπως για παράδειγμα η στρουκτουραλιστική προσέγγιση, γνώρισαν άνθηση για λίγο διάστημα και στη συνέχεια υποχώρησαν, γενικά όμως η τάση προσέγγισης της Κ.Δ. ως λογοτεχνικού έργου από αυτήν την εποχή κι εξής γίνεται όλο και περισσότερο έντονη.
Κάποιοι άλλοι ερμηνευτές αξιοποίησαν τα πορίσματα από τη μελέτη της αρχαίας ρητορικής για την ανάλυση των κειμένων της Κ.Δ. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι το υπόμνημα του Hanz Dieter Betz στην προς Γαλάτας (1979).

Παύλειες σπουδές
Ένα από τα σημαντικότερα έργα αυτής της εποχής είναι το έργο του E.P. Sanders, Paul and Palestinian Judaism (1977). Σύμφωνα με τον D.G. Dunn έδωσε το έναυσμα για την ανάπτυξη της λεγόμενης "new perspective" στη μελέτη του Παύλου. Με το έργο του ο Sanders αμφισβήτησε την παλαιότερη άποψη ότι το ευαγγέλιο του Παύλου αντιπαράθετε τη θεία χάρη προς τον ιουδαϊκό νομικισμό. Ήδη νωρίτερα είχε αρχίσει η επανεκτίμηση της σχέσης του Παύλου με το ιουδαϊκό του υπόβαθρο. Το έργο του Sanders έδωσε την αφορμή για μία νέα συζήτηση της σχέσης του Παύλου με την Τορά και τον Ιουδαϊσμό.

Κοινωνιολογικές και ανθρωπολογικές προσεγγίσεις
Από τη δεκαετία του '80 κι εξής παρουσιάζεται η τάση εφαρμογής των πορισμάτων της κοινωνιολογίας και της ανθρωπολογίας στη μελέτη της Κ.Δ. Το έργο που δίνει το έναυσμα για την κοινωνιολογική προσέγγιση κυρίως των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων είναι ενός ιστορικού, του αυστραλού Edwin Judge, The Social Pattern of Christian Groups in the First Century (1983) [A.T.:H μελέτη ανατυπώθηκε στη συλλογή διαφόρων μελετών του Judge από τον πρόσφατα εκλιπόντα David M. Scholer, Social Distinctives of the Christians in the First Century; Pivotal Essays E.A. Judge, Hendrickson 2008. Για να διαβάσετε μία βιβλιοκρισία του βιβλίου, πατήστε εδώ].
Το έργο του Judge έδωσε νέα ώθηση στην κοινωνιολογική προσέγγιση της Κ.Δ. Σημαντική είναι η συμβολή του Wayne A. Meeks, The First Urban Christians (1983), που ασχολήθηκε με τα κοινωνικά χαρακτηριστικά των παύλειων κοινοτήτων. Ο Meeks κι άλλοι ειδικοί ασχολήθηκαν περισσότερο με την "κοινωνική περιγραφή" κοινωνικών φαινομένων και ομάδων. Κάποιοι άλλοι αξιοποίησαν διάφορα κοινωνιολογικά μοντέλα και κοινωνιολογικές κατηγορίες ή διάφορες ανθρωπολογικές θεωρίες και μοντέλα. Ο B. Malina και P. Esler μαζί με άλλους βιβλικούς επιστήμονες δημιούργησαν το Context Group που αξιοποιεί κυρίως ανθρωπολογικά και κοινωνιολογικά μοντέλα για τη μελέτη της Κ.Δ. Ο σημαντικότερος εκπρόσωπος της κοινωνιολογικής προσέγγισης στην Ευρώπη είναι ο Gerd Theißen, του οποίοι οι μελέτες για τα ευαγγέλια και τις παύλειες κοινότητες άσκησαν σημαντική επίδραση.