- Silke Petersen, "Das andere Evangelium: Ein erster Wegweiser durch die Johannesforschung", 2-11
- Paul N. Anderson, "Das 'John, Jesus, and History"- Projekt. Neue Beobachtungen zu Jesus und eine Bi-optische Hypothese", 12-26
- Jean Zumstein, "Die Sünde im Johannesevangelium", 27-35
- Eckhart Reinmuth, "Biographisches Erzählen und theologische Reflexion im Johannesevangelium", 36-45
- Michael Theobald, "'Johannes' im Gespräch - mit wem und worüber?", 47-53
- Hartwig Thyen, "Das Johannesevangelium als literarisches Werk und Buch der Heiligen Schriften", 54-61
- Kristina Dronsch, "Am Anfang war die Übersetzung. Die Übersetzung des Johannesevangeliums als Interpretation in drei exemplarisch ausgewählten, aktuellen Kinder- und Jugendbibeln", 62-71
Τακτική επισκόπηση ειδήσεων σχετικών με τις βιβλικές σπουδές και τον αρχέγονο Χριστιανισμό
Κυριακή 3 Μαΐου 2009
Το νέο τεύχος του ΖΝΤ
Το νέο τεύχος του Zeitschrift für Neues Testament 23 (2009) είναι αφιερωμένο στο κατά Ιωάννην ευαγγέλιο:
Αφιέρωμα της εφημερίδας ΒΗΜΑ στο εβραϊκό και χριστιανικό Πάσχα
Με κάποια καθυστέρηση παραπέμπουμε σήμερα στο άρθρο της δημοσιογράφου Μαρίας Αντωνιάδου στην ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας ΒΗΜΑ στις 19/4/2009. Στο άρθρο παρουσιάζονται τα έθιμα του εβραϊκού Πέσσαχ και του ελληνικού Πάσχα. Επίσης ο επίκουρος καθηγ. της Θεολογικής Σχολής Αθηνών κ. Κων/νος Μπελέζος εκθέτει με συντομία την ιστορία του καθορισμού της ημέρας του εορτασμού του Πάσχα και το θεολογικό περιεχόμενο της εορτής. Για να διαβάσετε το σχετικό άρθρο, πατήστε εδώ.
Σάββατο 2 Μαΐου 2009
Vermes vs. Elior: τα κείμενα του Κουμράν
Ο καθηγητής Geza Vermes δημοσίευσε στην ηλεκτρονική εφημερίδα Standpoint Online ένα κείμενο σχετικά με τα κείμενα του Κουμράν και τη σημασία τους. Σε αυτό το άρθρο ο Vermes αναφέρθηκε επίσης στη θεωρία της καθηγήτριας Rachel Elior. Όπως έχουμε αναφέρει σε παλαιότερη ανάρτηση η καθ. Elior υποστηρίζει ότι τα κείμενα του Κουμράν δεν έχουν καμιά σχέση με τους Εσσαίους, θέση, την οποία δεν θεωρεί πειστική ο καθ. Vermes. Στο άρθρο του Vermes η Elior απάντησε με σχόλιο, το οποίο μπορείτε να διαβάσετε κάτω από την ηλεκτρονική έκδοση του άρθρου, το οποίο μπορείτε να βρείτε επίσης επαναδημοσιευμένο στο ιστολόγιο του Jim Davila, PaleoJudaica.
Για να διαβάσετε το άρθρο στην Standpoint Online (και το σχόλιο της Elior), πατήστε εδώ.
Για την απάντηση της Elior στο ιστολόγιο του Jim, πατήστε εδώ.
Για να διαβάσετε το άρθρο στην Standpoint Online (και το σχόλιο της Elior), πατήστε εδώ.
Για την απάντηση της Elior στο ιστολόγιο του Jim, πατήστε εδώ.
Το νέο τεύχος του RHPR
Στο νέο τεύχος του Revue d' Histoire et de Philosophie Religieuses 89:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα σχετικά με θέματα που αφορούν στην ιστορία της έρευνας, στο Κουμράν και στον Χριστιανισμό του 2ου αι. μ.Χ.:
Marc Lienhard, "Hommage à Oscar Cullmann. Allocution à l' occasion de son 90e anniversaire (1992)", 5-10
Ομιλία για τον Oscar Cullmann.
Matthieu Arnold, "Oscar Cullmann and the « Lohmeyer Affair » (1946-1951)", 11-27
Marc Lienhard, "Hommage à Oscar Cullmann. Allocution à l' occasion de son 90e anniversaire (1992)", 5-10
Ομιλία για τον Oscar Cullmann.
Matthieu Arnold, "Oscar Cullmann and the « Lohmeyer Affair » (1946-1951)", 11-27
Τη 14η προς 15η Φεβρουαρίου 1946 ο Ernst Lohmeyer, o καθηγητής της Κ.Δ. και πρύτανης του Παν/μιου του Greifswald απήχθη από την NKWD και στη συνέχεια εκτελέστηκε από τους Σοβιετικούς τη 19η Σεπτεμβρίου. Μέχρι το 1950 η οικογένειά του δε γνώριζε για το θάνατό του και για μισό περίπου αιώνα η δολοφονία του θεωρούνταν απόλυτα δικαιολογημένη εξαιτίας των εγκλημάτων που τάχα διέπραξε ως αξιωματικός της Wehrmacht. Από το 1945 όμως κι εξής ο Oscar Cullmann (1902-1999) κινητοποίησε την Εκκλησία να διερευνήσει την τύχη του Lohmeyer και υπερασπίστηκε την τιμή του συναδέλφου του.
Jean-Claude Dubs, "Deux manuscrits calendaires de Qoumrân. Le Calendrier des Signes célestes (4Q319) et le Registre annuel des Temps sacrés (4Q394a)", 29-50
To Hμερολόγιο των Σημείων 4Q319 χρησιμοποιεί τα βιβλικά ημερολογιακά εργαλεία όπως επίσης τα αστρονομικά κεφάλαια του 1 Ενώχ και του Βιβλίου των Ιωβηλαίων. Επομένως τα ονόματα των εβδομάδων λατρείας σύμφωνα με το 1 Χρον 24 χρησιμοποιούνται για να ορίσουν τις εβδομάδες των ετών. Οργανωμένα σε ομάδες των επτά καταλήγουν στα έτη απαλλαγής. Αυτά τα έτη απαλλαγής πάλι οργανωμένα σε ομάδες των 7 οδηγούν στα 49 έτη του Ιωβηλαίου του Κουμράν. Επιπλέον μία ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι Gamul και Shekanyah, οι οποίοι ορίζουν κάθε τρίτο έτος, το έτος των σημείων. Η λειτουργία αυτών των ουράνιων σημείων αφορά στhn επαναευθυγράμμιση του σεληνιακού mishmaroth ημερολογίου με τον ηλιακό κύκλο.
Cyrille Crépey, "Marc Aurèle et Justin Martyr : Deux discours sur la raison", 51-77
O Μάρκος Αυρήλιος και Ιουστίνος ο Μάρτυς, δύο εξέχουσε προσωπικότητες του ελληνορωμαϊκού κόσμου του 2ου αι. μ..Χ., έχουν πολλά κοινά αλλά είναι και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Κι οι δύο είναι φιλόσοφοι που ασχολούνται με πάθος με την ηθική και τη θρησκεία κι οι δύο είναι συγγραφείς, ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας κι ο δεύτερος Χριστιανός απολογητής που πέθανε ως μάρτυς κατά τα χρόνια της βασιλείας του πρώτου. Αυτό το παράδοξο οφείλεται στη θέση που έχει η λογική σύμφωνα με τους δύο συγγραφείς. Γι' αυτούς η λογική κατέχει κεντρική θέση τόσο στη σύλληψη του υπερβατικού κόσμου όσο και στην αντίληψή τους για την ανθρωπότητα κι επιπλέον στην αντίληψή τους για τη σχέση που υπάρχει μεταξύ αυτών των δύο πραγματικοτήτων. Μία σημαντική διαφορά ωστόσο της σκέψης των δύο ανδρών είναι αυτή που αφορά στον τρόπο που ο καθένας τους αντιλαμβάνεται τη φύση αυτής της σχέσης.
Jean-Claude Dubs, "Deux manuscrits calendaires de Qoumrân. Le Calendrier des Signes célestes (4Q319) et le Registre annuel des Temps sacrés (4Q394a)", 29-50
To Hμερολόγιο των Σημείων 4Q319 χρησιμοποιεί τα βιβλικά ημερολογιακά εργαλεία όπως επίσης τα αστρονομικά κεφάλαια του 1 Ενώχ και του Βιβλίου των Ιωβηλαίων. Επομένως τα ονόματα των εβδομάδων λατρείας σύμφωνα με το 1 Χρον 24 χρησιμοποιούνται για να ορίσουν τις εβδομάδες των ετών. Οργανωμένα σε ομάδες των επτά καταλήγουν στα έτη απαλλαγής. Αυτά τα έτη απαλλαγής πάλι οργανωμένα σε ομάδες των 7 οδηγούν στα 49 έτη του Ιωβηλαίου του Κουμράν. Επιπλέον μία ιδιαίτερη θέση κατέχουν οι Gamul και Shekanyah, οι οποίοι ορίζουν κάθε τρίτο έτος, το έτος των σημείων. Η λειτουργία αυτών των ουράνιων σημείων αφορά στhn επαναευθυγράμμιση του σεληνιακού mishmaroth ημερολογίου με τον ηλιακό κύκλο.
Cyrille Crépey, "Marc Aurèle et Justin Martyr : Deux discours sur la raison", 51-77
O Μάρκος Αυρήλιος και Ιουστίνος ο Μάρτυς, δύο εξέχουσε προσωπικότητες του ελληνορωμαϊκού κόσμου του 2ου αι. μ..Χ., έχουν πολλά κοινά αλλά είναι και εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους. Κι οι δύο είναι φιλόσοφοι που ασχολούνται με πάθος με την ηθική και τη θρησκεία κι οι δύο είναι συγγραφείς, ο πρώτος Ρωμαίος αυτοκράτορας κι ο δεύτερος Χριστιανός απολογητής που πέθανε ως μάρτυς κατά τα χρόνια της βασιλείας του πρώτου. Αυτό το παράδοξο οφείλεται στη θέση που έχει η λογική σύμφωνα με τους δύο συγγραφείς. Γι' αυτούς η λογική κατέχει κεντρική θέση τόσο στη σύλληψη του υπερβατικού κόσμου όσο και στην αντίληψή τους για την ανθρωπότητα κι επιπλέον στην αντίληψή τους για τη σχέση που υπάρχει μεταξύ αυτών των δύο πραγματικοτήτων. Μία σημαντική διαφορά ωστόσο της σκέψης των δύο ανδρών είναι αυτή που αφορά στον τρόπο που ο καθένας τους αντιλαμβάνεται τη φύση αυτής της σχέσης.
Ετικέτες
αρχέγονος Χριστιανισμός,
ιστορία έρευνας,
Καινή Διαθήκη,
Κουμράν,
RHPR
Παρασκευή 1 Μαΐου 2009
Biblical Studies Carnival 41
Έχει αναρτηθεί στο ιστολόγιο του James F. McGrath το λεγόμενο Biblical Studies Carnival 41. Για όσους από τους αναγνώστες δεν γνωρίζουν τον όρο, σημειώνουμε ότι το Biblical Studies Carnival είναι η μηνιαία ανασκόπηση των σημαντικοτέρων αναρτήσεων σχετικά με τις βιβλικές σπουδές μέσα στο μήνα που έγιναν σε διάφορα ιστολόγια. Στην ανασκόπηση του Απριλίου ο James είχε την καλοσύνη να αναφέρει και τις δικές μας αναρτήσεις-ανταποκρίσεις από την 3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research. Για να διαβάσετε το Biblical Studies Carnival 41, πατήστε εδώ. Για τους αναγνώστες, που πιθανόν δεν διάβασαν τις περιλήψεις αυτές των εισηγήσεων στο συνέδριο της Πράγας, δίνουμε στη συνέχεια τα links των σχετικών αναρτήσεων.
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 1
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 2
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 3
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 1
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 2
3η Prague-Princeton Biennale for Jesus Research, Ημέρα 3
7η Συνάντηση του Σεμιναρίου Ορθοδόξου Ερμηνευτικής
Την Πέμπτη 7 Μαΐου 2009 και ώρα 18:00 θα λάβει χώρα στην Αίθουσα Συνεδριάσεων (4ος όροφος Θεολογικής Σχολής) η έβδομη συνάντηση στο πλαίσιο του Σεμιναρίου Ορθοδόξου Ερμηνευτικής του Τομέα Αγ. Γραφής και Πατερικής Γραμματείας του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογιας της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ομιλητής θα είναι ο Andre Birmellé και το θέμα της εισήγησής του θα είναι:La Bible comme réferencede l'Eglise. La comprehension de l'Ecriture chez les églises marquées par la réforme»
(Η Βίβλος ως σημείο αναφοράς της Εκκλησίας. Η κατανόηση της Γραφής από τις εκκλησίες που έχουν επηρεασθεί από τη Μεταρρύθμιση).
Ετικέτες
Σεμινάριο Ορθοδόξου Ερμηνευτικής
L.W. Hurtado: οι καινοδιαθηκικές σπουδές κατά τον 20ο αι. (5)
Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο
Πολλοί από τους καινοδιαθηκολόγους, οι οποίοι αναφέρθηκαν στο προηγούμενο μέρος συνεχίζουν να δραστηριοποιούνται στο χώρο των καινοδιαθηκικών σπουδών και μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Σε αυτήν την περίοδο λαμβάνουν χώρα όμως μερικές σημαντικές αλλαγές: α) οι Γερμανόφωνοι καινοδιαθηκολόγοι συνεχίζουνν βέβαια να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και β) το ενδιαφέρον μετατίθεται προς την "βιβλική θεολογία" (όρος που περιγράφει μία τάση αυτής της περιόδου αναζήτησης της σημασίας του βιβλικού κειμένου για τη ζωή των εκκλησιών του παρόντος).
Σημαντικοί εκπρόσωποι των καινοδιαθηκικών σπουδών
Joachim Jeremias. Kαθηγητής στο Παν/μιο Göttingen, έζησε πολλά χρόνια στην Παλαιστίνη. Σημαντικά του έργα: α) Jerusalem zur Zeit Jesu (1922 κι εξής, αγγλική μετάφραση 1969), β) Die Gleichnisse Jesu (1946 εξ., αγγλ. μεταφρ. 1954, 1963) και γ) Die Abendmahlsworte Jesu (1935, αγγλ. μετάφρ. 1955, 1966). Και στις δύο αυτές τελευταίες μελέτες του προσπάθησε να διακρίνει τα στρώματα της παράδοσης και να καταλήξει στα λόγια που προέρχονται από τον ιστορικό Ιησού. Η προσπάθειά του αυτή μπορεί να συνδεθεί με το ενδιαφέρον μεταγενέστερων καινοδιαθηκολόγων για την ανακάλυψη του ιστορικού Ιησού. Από πολλούς ο Jeremias θεωρήθηκε ως η κύρια γερμανική εναλλακτική απάντηση στον σκεπτικισμό του Bultmann σχετικά με τη δυνατότητα ιστορικής γνώσης του Ιησού.
Oscar Cullmann. Δέχθηκε με ενθουσιασμό την Κριτική της Μορφής (Forngeschichte) και την εφάρμοσε σε διάφορες μελέτες του. Σημαντικά του έργα: α) The Earliest Christian Confessions (1943, 1949). Σε αυτή τη μελέτη παρουσίασε διάφορες ομολογίες πίστης που διασώζονται στην Κ.Δ., κυρίως εκείνες που χαρακτηρίζουν τον Ιησού ως "Κύριο" και ανέδειξε τη σημασία τους για τον αρχέγονο χριστιανισμό. Είναι ο καινοδιαθηκολόγος που επηρέασε περισσότερο στις δεκαετίες του '50 και του '60 τις καινοδιαθηκικές σπουδές διεθνώς, β) Christus und die Zeit (1946, αγγλ. μετάφρ. 1952). Σε αυτό το έργο παρουσίασε την "ιστορία της σωτηρίας" μέσα σε όλο τον κανόνα της Αγ. Γραφής, γ) Heils als Geschichte (1965, αγγλ. μετάφρ. 1967). Σε αυτό το βιβλίο ανέπτυξε περαιτέρω τις θέσεις που είχε παρουσιάσει στο προηγούμενο βιβλίο του. Αντιπαρατίθεται προς τον υπαρξιακό προσανατολισμό του Bultmann και των μαθητών του, δ) Der Staat im Neuen Testament (1956, αγγλ. μετάφρ. 1956), ε) Die Christologie des Neuen Testaments (1957, αγγλ. μετάφρ. 1963). Ασχολήθηκε επίσης με διάφορα θέματα της Κ.Δ. (π.χ. λατρεία, βάπτισμα, ανάσταση) , με τα κείμενα του Κουμράν, εξωκανονικά βιβλία και συμμετείχε στον οικουμενικό διάλογο.
Werner G. Kümmel. To σημαντικότερο έργο του είναι η μελέτη του για το Ρωμ 7 (Römer 7 und die Bekehrung des Paulus). Άλλο σημαντικό έργο του είναι η μελέτη του για το εσχατολογικό στοιχείο στη διδασκαλία του Ιησού, Verheißung und Erfüllung (1945, αγγλ. μετάφρ. 1961). Η αναθεωρημένη από τον Kümmel έκδοση της εισαγωγής στην Κ.Δ. των Feine-Behm παρέμεινε το βιβλίο αναφοράς για το θέμα στο γερμανόφωνο κυρίως χώρο.
Αξιόλογοι καινοδιαθηκολόγοι έδρασαν σε αυτήν την περίοδο και στον αγγλόφωνο χώρο:
Vincent Taylor. Aσχολήθηκε με το θέμα της εκ παρθένου σύλληψης του Ιησού, το θέμα του θυσιαστικού θανάτου του Ιησου και εφάρμοσε την Κριτική των Μορφών. Το σπουδαιότερο έργο του είναι το υπόμνημά του στο κατά Μάρκον.
Thomas Walter Manson. Διετέλεσε καθηγητής στην έδρα Rylands του Παν/μιου του Μanchester. Ασχολήθηκε κυρίως με τα ευαγγέλια και τη διδασκαλία του Ιησού . Σημαντικά έργα του είναι: α) Τhe Mission and Message of Jesus (1937), β) The Teachings of Jesus (1931,1955), γ) The Sayings of Jesus (1937, 1949), δ) The Servant Messiah (1953).
William Manson. H σημαντικότερη μελέτη του είναι The Epistle to the Hebrews (1951), όπου υποστήριξε ότι η επιστολή αντικατοπτρίζει τη διδασκαλία του Στεφάνου και των "ελληνιστών" των Πράξεων. Άλλα έργα του: α) Christ's View of the Kingdom (1914), β) Jesus the Messiah (1943).
Στις ΗΠΑ κυριαρχεί αυτήν την εποχή ο Frederick C. Grant, ο οποίος διετέλεσε εκδότης του Anglican Theological Review (1924-1955), μέλος της ομάδας μετάφρασης της Revised Standard Version της Αγίας Γραφής. Υιοθέτησε την Κριτική των Μορφών και μετάφρασε σημαντικά γερμανικά έργα, όπως του Dibelius ή του Weiss.
Σημαντικοί εκπρόσωποι των καινοδιαθηκικών σπουδών
Joachim Jeremias. Kαθηγητής στο Παν/μιο Göttingen, έζησε πολλά χρόνια στην Παλαιστίνη. Σημαντικά του έργα: α) Jerusalem zur Zeit Jesu (1922 κι εξής, αγγλική μετάφραση 1969), β) Die Gleichnisse Jesu (1946 εξ., αγγλ. μεταφρ. 1954, 1963) και γ) Die Abendmahlsworte Jesu (1935, αγγλ. μετάφρ. 1955, 1966). Και στις δύο αυτές τελευταίες μελέτες του προσπάθησε να διακρίνει τα στρώματα της παράδοσης και να καταλήξει στα λόγια που προέρχονται από τον ιστορικό Ιησού. Η προσπάθειά του αυτή μπορεί να συνδεθεί με το ενδιαφέρον μεταγενέστερων καινοδιαθηκολόγων για την ανακάλυψη του ιστορικού Ιησού. Από πολλούς ο Jeremias θεωρήθηκε ως η κύρια γερμανική εναλλακτική απάντηση στον σκεπτικισμό του Bultmann σχετικά με τη δυνατότητα ιστορικής γνώσης του Ιησού.
Oscar Cullmann. Δέχθηκε με ενθουσιασμό την Κριτική της Μορφής (Forngeschichte) και την εφάρμοσε σε διάφορες μελέτες του. Σημαντικά του έργα: α) The Earliest Christian Confessions (1943, 1949). Σε αυτή τη μελέτη παρουσίασε διάφορες ομολογίες πίστης που διασώζονται στην Κ.Δ., κυρίως εκείνες που χαρακτηρίζουν τον Ιησού ως "Κύριο" και ανέδειξε τη σημασία τους για τον αρχέγονο χριστιανισμό. Είναι ο καινοδιαθηκολόγος που επηρέασε περισσότερο στις δεκαετίες του '50 και του '60 τις καινοδιαθηκικές σπουδές διεθνώς, β) Christus und die Zeit (1946, αγγλ. μετάφρ. 1952). Σε αυτό το έργο παρουσίασε την "ιστορία της σωτηρίας" μέσα σε όλο τον κανόνα της Αγ. Γραφής, γ) Heils als Geschichte (1965, αγγλ. μετάφρ. 1967). Σε αυτό το βιβλίο ανέπτυξε περαιτέρω τις θέσεις που είχε παρουσιάσει στο προηγούμενο βιβλίο του. Αντιπαρατίθεται προς τον υπαρξιακό προσανατολισμό του Bultmann και των μαθητών του, δ) Der Staat im Neuen Testament (1956, αγγλ. μετάφρ. 1956), ε) Die Christologie des Neuen Testaments (1957, αγγλ. μετάφρ. 1963). Ασχολήθηκε επίσης με διάφορα θέματα της Κ.Δ. (π.χ. λατρεία, βάπτισμα, ανάσταση) , με τα κείμενα του Κουμράν, εξωκανονικά βιβλία και συμμετείχε στον οικουμενικό διάλογο.
Werner G. Kümmel. To σημαντικότερο έργο του είναι η μελέτη του για το Ρωμ 7 (Römer 7 und die Bekehrung des Paulus). Άλλο σημαντικό έργο του είναι η μελέτη του για το εσχατολογικό στοιχείο στη διδασκαλία του Ιησού, Verheißung und Erfüllung (1945, αγγλ. μετάφρ. 1961). Η αναθεωρημένη από τον Kümmel έκδοση της εισαγωγής στην Κ.Δ. των Feine-Behm παρέμεινε το βιβλίο αναφοράς για το θέμα στο γερμανόφωνο κυρίως χώρο.
Αξιόλογοι καινοδιαθηκολόγοι έδρασαν σε αυτήν την περίοδο και στον αγγλόφωνο χώρο:
Vincent Taylor. Aσχολήθηκε με το θέμα της εκ παρθένου σύλληψης του Ιησού, το θέμα του θυσιαστικού θανάτου του Ιησου και εφάρμοσε την Κριτική των Μορφών. Το σπουδαιότερο έργο του είναι το υπόμνημά του στο κατά Μάρκον.
Thomas Walter Manson. Διετέλεσε καθηγητής στην έδρα Rylands του Παν/μιου του Μanchester. Ασχολήθηκε κυρίως με τα ευαγγέλια και τη διδασκαλία του Ιησού . Σημαντικά έργα του είναι: α) Τhe Mission and Message of Jesus (1937), β) The Teachings of Jesus (1931,1955), γ) The Sayings of Jesus (1937, 1949), δ) The Servant Messiah (1953).
William Manson. H σημαντικότερη μελέτη του είναι The Epistle to the Hebrews (1951), όπου υποστήριξε ότι η επιστολή αντικατοπτρίζει τη διδασκαλία του Στεφάνου και των "ελληνιστών" των Πράξεων. Άλλα έργα του: α) Christ's View of the Kingdom (1914), β) Jesus the Messiah (1943).
Στις ΗΠΑ κυριαρχεί αυτήν την εποχή ο Frederick C. Grant, ο οποίος διετέλεσε εκδότης του Anglican Theological Review (1924-1955), μέλος της ομάδας μετάφρασης της Revised Standard Version της Αγίας Γραφής. Υιοθέτησε την Κριτική των Μορφών και μετάφρασε σημαντικά γερμανικά έργα, όπως του Dibelius ή του Weiss.
Πρακτικά συνεδρίου για το Κουμράν
Κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Brill ένας συλλογικός τόμος με τα πρακτικά εργασιών του Nordic Qumran Network (2003-2006): Anders Klostergaard Petersen, Torleif Elgvin, Cecilia Wassen, Hanne von Weissenberg, Mikael Winninge (εκδ.), και βοηθός εκδ.Martin Ehrensvärd, Northern Lights on the Dead Sea Scrolls
Proceedings of the Nordic Qumran Network 2003-2006, Brill 2009ISBN: 978 90 04 17163 3
€ 104.00
Το βιβλίο διαιρείται σε τέσσερις θεματικές ενότητες και πραγματεύεται διάφορα ζητήματα ερμηνείας των κειμένων της Νεκρής Θάλασσας. Η πρώτη ενότητα αποτελείται από σειρά μελετών, οι οποίες πραγματεύονται διαφορετικές απόψεις της ερμηνείας διαφόρων κειμένων του Κουμράν. Η δεύτερη θεματική ενότητα επικεντρώνεται στο ερώτημα της ιστορικότητας. Πώς μπορούν οι διάφορες αναφορές σε συγκεκριμένα κείμενα του Κουμράν να χρησιμοποιηθούν για να αναπαρασταθεί η ιστορική πραγματικότητα της εποχής τους; Η τρίτη ενότητα περιλαμβάνει μελέτες που θέμα τους έχουν ζητήματα της μεθοδολογίας της ερμηνείας. Η τέταρτη ενότητα επικεντρώνεται σε προβλήματα σχετικά με την αποκατάσταση συγκεκριμένων κειμένων του Κουμράν. Σε ένα τελικό τμήμα η προοπτική διευρύνεται με την ανάλυση και άλλων κειμένων που δεν ανήκουν στη συνάφεια του Κουμράν.
Άρθρα για τον αρχέγονο Χριστιανισμό στο νέο Journal of Eastern Christian Studies
Στο νέο τεύχος του Journal of Eastern Christian Studies 1-4 (2008) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και κάποια άρθρα που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τη μελέτη του αρχέγονου Χριστιανισμού και της αρχαίας Εκκλησίας:
- Boudewijn Dehandschutter,"Heresy and the Early Christian Notion of Tradition", 7-21
- Anthony Hilhorst, "Christian Martyrs Outside the Catholic Church", 21-36
- Annewies van den Hoeck, "Heracleon and the Hermeneutics of Prepositions Interpreting ἘΝ", 7-49
- Fred Ledegang, "The Ophites and the 'Ophite' Diagram in Celsus and Origen", 51-83
- Jaap can Amersfoot, "The Ebionites as Depicted in the Pseudo-Clementine Novel", 85-104
- Fedor B. Poljakov, "Gnostische Reminiszenzen in der russischen Geisteswelt der Moderne", 355-367
Πέμπτη 30 Απριλίου 2009
Επιστημονικό συμπόσιο για την αρχαία, ρωμαϊκή και πρώιμη χριστιανική Μακεδονία
Το Τμήμα Ορθοδόξου Θεολογίας του Μονάχου και ο Σύνδεσμος Verein zur Förderung der Aufarbeitung der Hellenischen Geschichte e.V., Weilheim i. OB, σε συνεργασία με το Ελληνικό Γενικό Προξενείο Μονάχου και το Υπουργείο Εξωτερικών διοργανώνουν επιστημονικό συμπόσιο με θέμα:
Von der archaischen bis zur frühchristlichen Zeit in Makedonien
Παρασκευή 19.06.2009, 19:00-22:00
Ludwig-Maximilians-Universität, München
Κεντρικό κτίριο Παν/μίου, Αίθουσα E 216
(Geschwister- Scholl-Platz 1)
Παρασκευή 19.06.2009, 19:00-22:00
Ludwig-Maximilians-Universität, München
Κεντρικό κτίριο Παν/μίου, Αίθουσα E 216
(Geschwister- Scholl-Platz 1)
Ομιλητές:
Dr. Georgia Karamitrou-Mentesidou (30ή Εφορία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Αιανή Κοζάνης)
"Aiani and Upper Macedonia. Archeological and Historical Research"
(Αιανή και Άνω Μακεδονία. Αρχαιολογική και ιστορική έρευνα)
PD Dr. Charalampos Tsochos (Φιλοσοφική Σχολή, Παν/μιο Erfurt)
"Rosalia. Ein römisches Fest für die Toten in Makedonien"
(Rosalia. Μία ρωμαϊκή εορτή για τους νεκρούς στη Μακεδονία)
Dr. Ekaterini Tsalampouni (Τμήμα Ορθοδόξου Θεολογίας, Παν/μιο Μονάχου)
"Die urchristlichen Gemeinden in Makedonien und ihre soziohistoriche Umwelt anhand der neutestamentlichen Texte und der epigraphischen Befunde"
(Οι αρχαίες χριστιανικές κοινότητες στη Μακεδονία και το κοινωνικοϊστορικό τους περιβάλλον με βάση τα καινοδιαθηκικά κείμενα και τα επιγραφικά ευρήματα)
Dr. Georgia Karamitrou-Mentesidou (30ή Εφορία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Αιανή Κοζάνης)
"Aiani and Upper Macedonia. Archeological and Historical Research"
(Αιανή και Άνω Μακεδονία. Αρχαιολογική και ιστορική έρευνα)
PD Dr. Charalampos Tsochos (Φιλοσοφική Σχολή, Παν/μιο Erfurt)
"Rosalia. Ein römisches Fest für die Toten in Makedonien"
(Rosalia. Μία ρωμαϊκή εορτή για τους νεκρούς στη Μακεδονία)
Dr. Ekaterini Tsalampouni (Τμήμα Ορθοδόξου Θεολογίας, Παν/μιο Μονάχου)
"Die urchristlichen Gemeinden in Makedonien und ihre soziohistoriche Umwelt anhand der neutestamentlichen Texte und der epigraphischen Befunde"
(Οι αρχαίες χριστιανικές κοινότητες στη Μακεδονία και το κοινωνικοϊστορικό τους περιβάλλον με βάση τα καινοδιαθηκικά κείμενα και τα επιγραφικά ευρήματα)
Ετικέτες
αρχαιολογία,
αρχέγονος Χριστιανισμός,
ελληνορωμαϊκός κόσμος,
Παύλος,
Πράξεις
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)