- E. D. Mbennah, "The Goal of Maturity in Ephesians 4:13-16," 110-132
- F. Olojede, "The 'First Deboah': Genesis 35:8 in the Literary and Theological Context," 133-151
- M Wilson, "The Lukan Periplus of Paul's Third Journey with a Textual Conundrum in Acts 20:15," 229-254
Δευτέρα 4 Ιουλίου 2016
Στο τρέχον τεύχος του Acta Theologica / In the current issue of Acta Theologica
Acta Theologica 36:1 (2016)
Νέα ευρήματα για τη μάχη στον Τευτοβούργιο Δρυμό / New evidence regarding the Teutoburg Forest
 |
| Τα 8 χρυσά νομίσματα που βρέθηκαν στην Kalkriese. Copyright Varusschlacht im Osnabrücker Land. Φωτο: Hermann Pentermann. (www.forbes.com) |
Νέα ευρήματα που ήρθαν πρόσφατα στο φως στην περιοχή Kalkriese, στο Osnabrück στην Κάτω Σαξωνία φαίνεται να επιβεβαιώνουν την παλαιότερη θεωρία ότι εκεί πρέπει να έλαβε χώρα η περίφημη μάχη του Τευτοβούργιου Δρυμού, όπου τα γερμανικά φύλα με επικεφαλής τον Αρμίνιο κατατρόπωσαν τρεις ρωμαϊκές λεγεώνες (XVII, XVIII, XIX) και βοηθητικές μονάδες υπό τον Ρωμαίο στρατηγό Βάρο. Η συντριπτική ήττα των Ρωμαίων στρατωτών (18.000 στρατιώτες σύμφωνα με τις αρχαίες πηγές), ελάχιστοι από τους οποίους φαίνεται να επέζησαν, επέφερε σημαντικό πλήγμα στο στρατιωτικό γόητρο της Ρώμης, η οποία αναγκάστηκε να ματαιώσει κάθε επέκτασή της ανατολικά του Ρήνου. Χαρακτηριστικό είναι ότι οι αριθμοί των τριών χαμένων λεγεώνων δεν χρησιμοποιήθηκαν ξανά στο ρωμαϊκό στρατό και σύμφωνα με τον Σουητώνιο ο Οκταβιανός γυρνούσε στο παλάτι και κτυπώντας το κεφάλι του στους τοίχους φώναζε "Βάρε, φέρε μου πίσω τις λεγεώνες μου".
Η ακριβής τοποθεσία της μάχης δεν ήταν γνωστή, ενώ από τον 18ο αι. κι εξής αποτέλεσε αντικείμενο επιστημονικής έρευνας. Η μάχη μάλιστα κατέστη κεντρικό θέμα στην προπαγάνδα του Γερμανικού εθνικισμού. Στα 1980 ένας ερασιτέχνης ερευνητής ανακάλυψε στην περιοχή Kalkriese μεταλλικά αντικείμενα κι υποστήριξε ότι αυτή πρέπει να είναι η τοποθεσία της φοβερής μάχης. Τα νέα ευρήματα 8 χρυσοί aurei, του 2 π.Χ. έως 5 μ.Χ. φαίνεται να επιβεβαιώνουν την αρχική υπόθεση. Φέρουν παραστάσεις της προτομής του Αυγούστου στη μία πλευρά και των δύο εγγονών του Gaius και Lucius στην άλλη. Παραμένει, ωστόσο, ανοικτό εάν εκεί έγινε η καταληκτική μάχη ή εάν πρόκειται για τη μία από τις τρεις τοποθεσίες, όπου γνωρίζουμε ότι έλαβαν χώρα οι προηγούμενες συρράξεις.
Φωτογραφία της ημέρας: ο κώδικας Γίγας / Photo of the day: codex Gigas
O Codex Gigas, ένα από τα μεγαλύτερα λατινικά χειρόγραφα της Αγίας Γραφής, γνωστός κι ως κώδικας του Διαβόλου, εξαιτίας της μεγάλης απεικόνισης του διαβόλου σε μία από τις σελίδες του. Περιέχει εκτός από την ΠΔ και την ΚΔ, τα έργα του Ιωσήπου, την Εγκυκλοπαίδεια του Ισιδώρου και μια σειρά από μεσαιωνικά έργα. Χρονολογείται στον 13ο αι. και σύμφωνα με τον θρύλο γράφηκε από έναν μοναχό μέσα σε μια νύχτα με τη βοήθεια του Διαβόλου. Πιθανόν να γράφηκε σε κάποιο μοναστήρι της Βοημίας. Κατά τον 30ετή πόλεμο μεταφέρθηκε στην Στοκχόλμη. Έχει ύψος 1 μέτρο κι υπολογίζεται ότι χρειάστηκε το δέρμα 160 ζώων για να κατασκευαστεί. Σήμερα φυλάσσεται στην Σουηδική Εθνική Βιβλιοθήκη. Δεν είναι γνωστό γιατί οι κατασκευαστές του επέλεξαν να απεικονίσουν τον Διάβολο μέσα στις σελίδες αυτού του ιερού βιβλίου, πάντως αμέσως μετά την απεικόνιση ακολουθούν εξορκισμοί κατά των κακών πνευμάτων. Ιστορίες που συνδέονται με τον κώδικα θέλουν το αρχαίο αυτό χειρόγραφο να φέρνει κακοτυχία και θάνατο στους κατόχους του.
Αναλυτικές πληροφορίες στη σχετική σελίδα της Σουηδικής Εθνικής Βιβλιοθήκης: Codex Gigas
Κυριακή 3 Ιουλίου 2016
Στο τρέχον τεύχος του Augustinianum / In the current issue of Augustinianum
Ένα νέο βιβλίο στη σειρά Ancient Near East Monographs / A new book in the series Ancient Near East Monographs
Στη σειρά Ancient Near East Monographs κυκλοφόρησε ένα νέο βιβλίο σχετικά με τη λατρεία και το ιερατείο στο Δωδεκαπρόφητο. Η σειρά Ancient Near East Monographs εκδίδεται με την φροντίδα του Centro de Estudios de Historia del Antiguo Oriente και σε συνεργασία με την SBL και φιλοξενεί μελέτες που ασχολούνται με την αρχαία Εγγύς Ανατολή συμπεριλαμβανομένου και του Ισραήλ. Είναι σειρά με κριτές κι οι μελέτες δημοσιεύονται στα αγγλικά ή στα ισπανικά. Διατίθενται στο διαδίκτυο ελεύθερες σε μορφή pdf:
Lena-Sofia Tiemeyer (ed.), Priests and Cults in the Book of the Twelve, ANEM 14, 2016
Φωτογραφία της ημέρας: το θέατρο της αρχαίας Λάρισας / Photo of the day: the theatre of ancient Larissa
Ένα από τα μεγαλύτερα αρχαία θέατρα της αρχαίας Ελλάδας βρίσκεται στην θεσσαλική πόλη της Λάρισας. Η πρώτη φάση του θεάτρου χρονολογείται στις αρχές του 3ου π.Χ., φιλοξένησε όμως εκτός από θεατρικές παραστάσεις και τις συναθροίσεις του Κοινού των Θεσσαλών, ενώ στα ρωμαϊκά χρόνια μετατράπηκε σε αρένα. Είχε χωρητικότητα 12.000 θεατών κι ήταν κατασκευασμένο από μάρμαρο. Λειτούργησε για 6 περίπου αιώνες μέχρι περίπου το τέλος του 3ου ή τις αρχές του 4ου αι. μ.Χ. Τον 7ο αι. μ.Χ. υπέστη σοβαρές ζημιές. Άνοιξε ξανά για το κοινό την προηγούμενη εβδομάδα.
Περισσότερες πληροφορίες: Αρχαίο θέατρο Λάρισας και Ancient Theatre Of Larissa Opens To Public After 20 Centuries
Σάββατο 2 Ιουλίου 2016
Η φωτογραφία της ημέρας / The photo of the day
Από σήμερα στο ιστολόγιο καθιερώνεται η μόνιμη ανάρτηση με τον τίτλο "Η φωτογραφία της ημέρας" με φωτογραφίες που θα καλύπτουν κάποια περιοχή κάθε φορά της γενικότερης θεματικής του ιστολογίου. Γιατί μια εικόνα - χίλιες λέξεις.
Στήλη σκαλισμένη σε ασβεστόλιθο. Απεικονίζει μία γυναίκα της εποχής των Πτολεμαίων να γεννά το παιδί της. Δυο αιγυπτιακές θεότητες την βοηθούν. Η στήλη, η οποία φυλάσσεται στο Αιγυπτιακό Μουσείο στο Κάιρο, κέρδισε την πρώτη θέση σε ψηφοφορία που διεξήγαγε το μουσείο στο facebook και θα εκτίθεται τον Ιούλιο στο foyer του μουσείου.
Στο τρέχον τεύχος του AnSt / In the current issue of AnSt
Anatolian Studies 66 (2016)
- Michael J. Taylor, "The Attalid victory at Magnesia on a lost plaque from Pergamon," 81-90 (abstract)
- N.P. Milner, "Building Roman Lycia: new inscriptions and monuments from the baths and peristyle buildings Ml 1 and Ml 2 at Oinoanda," 91-124 (abstract)
- Hale Güney, "New inscriptions from the Choria Considiana: Çalçak Roman necropolis," 125-139 (abstract)
- G.H.R. Horsley and Jean M. Luxford, "Pagan angels in Roman Asia Minor: revisiting the epigraphic evidence," 141-183 (abstract)
Στο τρέχον τεύχος του BThZ / In the current issue of BThZ
Berliner Theologische Zeitschrift 33:1 (2016)
Το τρέχον τεύχος του περιοδικού είναι αφιερωμένο στην έννοια της θυσίας στην χριστιανική θεολογία αλλά και στον σύγχρονο κόσμο. Μεταξύ των μελετών δημοσιεύεται κι εκείνη του Christian Eberhard για την έννοια της θυσίας στον αρχέγονο χριστιανισμό:
Christian A. Eberhard, "Der Opferbegriff im antiken Christentum. Zur Entwicklung und christologischen Applikation einer zentralen Kultkategorie"
Early Christianity’s sacrificial concepts draw on the cult of Second Temple Judaism. They reference the temple as „place of atonement “ and sacrificial blood as its means, which happens through the purging of sin. The term „sacrifice“ evokes through the burning rite on the main altar, aspects of being pleasing and the desire for proximity to God. These ideas were applied to elucidate a referent that was hard to comprehend, namely how the mission of Jesus and his death on the cross might convey salvation.
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)