Ιστοσελίδα για τον Raymond Brown / Website for Raymond Brown

O Matthew Montonini δημιούργησε μία ενδιαφέρουσα ιστοσελίδα αφιερωμένη στον μεγάλο καινοδιαθηκολόγο του προηγούμενου αιώνα Raymond Brown. Σε αυτήν ο επισκέπτης μπορεί να βρει άρθρα του Brown, video clips, ανακοινώσεις κτλ. που αφορούν στο έργο του R. Brown.

Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Στο τρέχον τεύχος του CBQ / In the current issue of CBQ

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Catholic Biblical Quarterly 75:3 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Sara J. Milstein, "'Who Would Not Write?' The Prophet as Yhwh's Prey in Amos 3:3-8", 429-445
• Michael L. Barré, "Newly Discovered Literary Devices in the Prayer of Habakkuk", 446-462
• Daniela A. Machiela, "Lord or God? Tobit and the Tetragrammaton", 463-472
• Eugene Eung-Chun Park, "Rachel's  Cry for Her Children: Matthew's Treatment of the Infanticide  by Herod", 473-485
• Karl Allen Kuhn, "Deaf or Defiant? The Literary, Cultural, and Affective-Rhetorical Keys to the Naming of John (Luke 1:57-80)", 486-503
• Kevin B. McCruden, "The Eloquent Blood of Jesus: The Neglected Theme of the Fidelity of Jesus in Hebrews 12:24", 504-520
• Koog P. Hong, "Synchrony and Diachrony in Contemporary Biblical Interpretation", 521-539

Το τρέχον τεύχος του JSHJ/ In the current issue of JSHJ

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Journal for the Study of the Historical Jesus 11:1 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Morten Hørning Jensen, "Purity and Politics in Herod Antipas’s Galilee: The Case for Religious Motivation", 3-34

Πρόσφατες έρευνες της γενικότερης κοινωνικής και πολιτικής κατάστασης της Γαλιλαίας κατά την ύστερη εποχή του Δεύτερου Ναού προσπαθούν να κατανοήσουν την εμφάνιση του κινήματος του Ιησού αναζητώντας τις αιτίες για αυτό στις συνθήκες διαβίωσης της περιοχής. Πολιτικοί, πολιτισμικοί και κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες αξιολογούνται προκειμένου να απαντηθεί το ερώτημα γιατί το κίνημα του Ιησού γεννήθηκε στη Γαλιλαία. Στην παρούσα, ωστόσο, μελέτη ο συγγραφέας συζητά ως επιπλέον παράγοντες τα θρησκευτικά κίνητρα και το ενδιαφέρον για την καθαρότητα ως ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της Γαλιλαίας της ηρωδιανής περιόδου. Ο συγγραφέας παρουσιάζει τις σχετικές μαρτυρίες, τόσο αρχαιολογικές (για τα θρησκευτικά κίνητρα) όσο και γραπτές (για την καθαρότητα). Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι οι παραπάνω παράγοντες ήταν σημαντικοί στη Γαλιλαία αυτής της περιόδου και τοποθετούν την περιοχή μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των εξελίξεων στο ιουδαϊκό κράτος από τη μακκαβαϊκή επανάσταση κι εξής. 

Larry Hurtado, "Resurrection Faith and the ‘Historical’ Jesus", 35-52 

Eίναι σαφές ότι μία θαυμαστή λατρεία του Ιησού, όπου οι πιστοί εκδηλώνουν το σεβασμό τους προς το πρόσωπό του με εξαιρετικούς τρόπους, καταλάμβανε κύρια θέση στην αρχαία χριστιανική πίστη ήδη στις αρχαιότερες εκφράσεις της και αποτελεί την κορύφωση των μορφών αφοσίωσης που έδειχναν όσοι ακολουθούσαν τον Ιησού κατά την επίγεια δράση του. Αυτή η λατρεία πρέπει να πήγαζε από τη βεβαιότητα ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από το θάνατο και του έδωσε ουράνια δόξα. Η εντύπωση που είχαν προκαλέσει οι πράξεις του Ιησού ήταν σημαντική στη διαμόρφωση αυτής της στάσης αλλά ο παράγοντας που έπαιξε καθοριστικό ρόλο ήταν η εμπειρία του αναστημένου Ιησού. Επιπλέον, η ανάσταση του Ιησού σήμαινε και την δικαίωση του επίγειου Ιησού. Η πίστη στην ανάσταση του Ιησού, επομένως, συνέβαλε στο να εκδηλωθεί έντονο το ενδιαφέρον για τη διδασκαλία και τα έργα του Ιησού, για τη διαμόρφωση και διάδοση της παράδοσης για τον Ιησού και για τη σύνταξη αφηγήσεων όσον αφορά στη ζωή του. Με λίγα λόγια, η "αναζήτηση για τον ιστορικό Ιησού" έχει τις απαρχές της στην πίστη ότι αυτός αναστήθηκε.  

Zeba Α. Crook, "Collective Memory Distortion and the Quest for the Historical Jesus", 53-76

H θεωρία για τη μνήμη χρησιμοποιείται, αν όχι για να στηρίξει την αξιοπιστία των ευαγγελικών μαρτυριών για τον Ιησού, για να μεταφέρει το ενδιαφέρον της έρευνας από τα αυθεντικά λόγια του Ιησού στην ανάμνηση του Ιησού. Όσοι την χρησιμοποιούν δεν ασχολούνται με το τι είπε ή δεν είπε πραγματικά ο Ιησού αλλά τονίζουν ότι η μνήμη είναι από τη φύση της αξιόπιστη κατά μία γενικότερη έννοια. Έτσι τα ευαγγέλια είναι αξιόπιστα όχι στο επίπεδο των λεπτομερειών, αλλά στο επίπεδο της γενικότερης μνήμης, της επίδρασης ή του γενικού νοήματος. Ο συγγραφέας ωστόσο υποστηρίζει ότι η αισιοδοξία που διακρίνει αυτήν την προσέγγιση οφείλεται σε μία επιλεκτική αξιοποίηση της θεωρίας για τη μνήμη και αγνοεί το πλήρες φάσμα των συμπερασμάτων της θεωρίας.  

Anthony Le Donne, "The Problem of Selectivity in Memory Research: A Response to Zeba Crook", 77-97

Το άρθρο αποτελεί την απάντηση στο προηγούμενο άρθρο του Zeba Crook. O συγγραφέας υποστηρίζει ότι ο Crook δεν έχει κατανοήσει και παρερμηνεύει ή παρουσιάζει λανθασμένα την θεωρία της κοινωνικής μνήμης είτε εκτός είτε εντός της έρευνας για τον ιστορικό Ιησού. Μία καλύτερη κατανόηση της θεωρίας θα είχε δώσει έμφαση στο φάσμα που ξεκινά από το θεωρητικό "παροντισμό" και φτάνει στη διαδοχικότητα όσον αφορά στον τρόπο που λειτουργεί η μνήμη. 

Zeba A. Crook, "Gratitude and Comments to Le Donne", 98-105

Ο συγγραφέας απαντά σύντομα στο προηγούμενο άρθρο και θέτει τα εξής ερωτήματα: αν οι κατασκευασμένες αναμνήσεις κι οι ιστορικές μνήμες δεν είναι στην ουσία διαφορετικές μεταξύ τους, τότε πώς μπορούμε να τις διακρίνουμε; Και κατ' επέκταση τι συνέπειες έχει αυτό για την αξιοπιστία της μνήμης που διασώζεται στα ευαγγέλια και για τα ευαγγέλια ως μνήμη;

CNN: αρχαιολογικές ανασκαφές στην Hazor, Acre και Σεβάστεια / CNN: archaeological excavations in Hazor, Acre, and Sebastia

Μπορείτε να παρακολουθήσετε Online τρία σύντομα ρεπορτάζ του CNN για τις αρχαιολογικές ανασκαφές στις:

Tel Hazor

Acre

Σεβάστεια

Ashdod: μέρος της οχύρωσης της εποχής του Σιδήρου / Ashdod: part of the Iron Age fortifications

Στην πόλη Ashdod-Yam, νότια του Tel Aviv, αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Tel Aviv εντόπισαν τμήμα της οχύρωσης της πόλης που χρονολογείται στον 8ο αι. π.Χ., ένα τοίχο από πλίνθους (φωτο) με πλάτος 12 πόδια και ύψος 15. Ο τοίχος καλύπτεται από στρώματα λάσπης και άμμου.

Σκοπός των τειχών ήταν να προστατεύσει το τεχνητό λιμάνι της ασσυριακής πόλης. Η οχύρωση κατασκευάστηκε στην περίοδο που οι Ασσύριοι κυριαρχούσαν στην ΝΑ λεκάνη της Μεσογείου, σε μέρος της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Ειδικότερα κατά το τέλος του 8ου αιώνα, ο Yamani, βασιλιάς της Ashdod, επαναστάτησε εναντίον των Ασσυρίων με αποτέλεσμα η πόλη των Φιλισταίων να καταστραφεί. Τότε η πόλη μεταφέρθηκε στην Ashdod-Yam, όπου βρέθηκε η οχύρωση. Είναι πιθανόν το εύρημα να συνδέεται με αυτά τα γεγονότα. 

Αργότερα αφού το οχυρό εγκαταλείφθηκε κτίσθηκαν καινούργια κτίρια, τα οποία όμως καταστράφηκαν κάπου στα μέσα του 2ου αι. π.Χ.. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τα ερείπια κτιρίων της 4ου-2ου αι. π.Χ. 

Για να διαβάσετε περισσότερα πατήστε ενδεικτικά εδώ.

Ψηφιοποιημένα βιβλία της βιβλιοθήκης του Princeton Theological Seminary / Digitized books from the library of Princeton Theological Seminary

H βιβλιοθήκη του Princeton Theological Seminary ψηφιοποίησε και διαθέτει διαδικτυακά περίπου 80.000 τόμους παλαιών τόμων θεολογικού περιεχομένου. 

Για να βρεθείτε στη σχετική μάσκα αναζήτησης, πατήστε εδώ:

http://commons.ptsem.edu/

Στο τρέχον τεύχος του RB / In the current issue of RB

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Revue biblique 120:2 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Shay Bar / Oren Cohen / Adam Zertal, "New aspects of the Intermediate Bronze Age (IB/MBI/EBIV)", 161-181
• Etiénne Nodet, "Évangiles: de Jean à Marc", 182-219
• Agnès Canh Tuyet Nguyen Thi, "La destinée de l'homme chez Qohelet", 220-239
• Paolo Garuti, "Storie di re, di Libri e di Fuoco", 240-266
• Étienne Nodet, "Galiléens (Lc 13,1 ...). Notes philologiques", 267-276

Ένα ενδιαφέρον άρθρο στο τρέχον τεύχος του Numen / An interesting article in the current issue of Numen

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Numen 60:2/3 (2013), το οποίο είναι αφιερωμένο στο ρόλο των θεών ως παραδειγμάτων στους δυτικούς πολιτισμούς δημοσιεύεται μεταξύ άλλων και το εξής ενδιαφέρον άρθρο:

Alexander Kulik, "How the Devil Got His Hooves and Horns: The Origin of the Motif and the Implied Demonology of 3 Baruch 1", 195-229

Στο άρθρο εξετάζεται εκ νέου το πρόβλημα των απαρχών των λαϊκών μεσαιωνικών και σύγχρονων παραστάσεων του διαβόλου ως ενός ανθρωπομορφικού πλάσματος με οπλές και κέρατα. Ο συγγραφέας αποπειράται να τις συνδέσει με ανάλογες αρχαίες παραστάσεις ενός δαίμονα στη μορφή σάτυρου, όπως αυτός περιγράφεται σε διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων στην ελληνιστική μυθολογία, στους ραββινικούς μύθους, στα πρώιμα χριστιανικά κείμενα. Φαίνεται ότι αυτό το πλάσμα, το οποίο δεν ανήκει εξολοκλήρου σε καμιά από αυτές τις παραδόσεις, γεννήθηκε από το συγκερασμό του Πάνα της ελληνορωμαϊκής παράδοσης, των ιουδαϊκών seirim κι άλλων μυθολογικών μορφών που συνδέονται με το δαιμονικό στοιχείο. Το ενδιαφέρον του συγγραφέα επικεντρώνεται στη θέση που καταλαμβάνει το 3 Βαρούχ μέσα σε αυτήν τη σύνθετη ιστορία. Αυτό το κείμενο ίσως είναι το μόνο κείμενο της πρώιμης ιουδαϊκής γραμματείας, όπου διασώζεται η περιγραφή κι η συζήτηση για τους δαιμονικούς seirim-σατύρους κι είναι ίσως η αρχαιότερη περιγραφή των σατυρόμορφων δαιμόνων την οποία έχουμε σήμερα στη διάθεσή μας. 

Το τρέχον τεύχος του Novum Testamentum / In the current issue of Novum Testamentum

Στο τρέχον τεύχος του περιοδικού Novum Testamentum 55:3 (2013) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Mordechai Aviam, "The Decorated Stone from the Synagogue of Migdal. A Holistic Interpretation and a Glimpse into the Life of Galilean Jews at the Time of Jesus ", 205-220

Στο κέντρο της συναγωγής του 1ου αι. στα αρχαία Μάγδαλα (Migdal) βρέθηκε ένα διακοσμητικό κομμάτι λίθου. Φέρει διακόσμηση με συμβολικά θέματα και στις τέσσερις πλευρές του καθώς και στην επάνω επιφάνεια και στηρίζεται σε τέσσερα πόδια. Καθώς στην πρόσοψη φέρει παράσταση της επτάφωτης λυχνίας, ο συγγραφέας υποστηρίζει ότι και τα άλλα θέματα του μνημείου δεν είναι απλά διακοσμητικά, αλλά έχουν συμβολικό περιεχόμενο και συμβολίζουν το Ναό της Ιερουσαλήμ. Επίσης διατυπώνει την υπόθεση ότι αυτό το λίθινο μνημείο χρησιμοποιήθηκε ως βάση για την τράπεζα ανάγνωσης της Τορά. Αυτά τα σύμβολα επιβεβαιώνουν τους στενούς δεσμούς μεταξύ Γαλιλαίας και Ιερουσαλήμ και με το Ναό κι ότι υπάρχουν σχέσεις μεταξύ των ιουδαϊκών συμβόλων και του ιουδαϊκού μυστικισμού, όπως αυτός εμφανίζεται στις αρχαίες βιβλικές και εξωβιβλικές ιουδαϊκές πηγές. 

Tucker S. Ferda, "The Soldiers’ Inscription and the Angel’s Word. The Significance of “Jesus” in Matthew’s Titulus", 221-231
Στο άρθρο υποστηρίζεται η σχετικά σπάνια προτεινόμενη θέση ότι η προσθήκη από το Ματθαίο της λέξης "Ιησούς" στον τίτλο επάνω στον σταυρό (27, 37) παραπέμπει στα λόγια του αγγέλου προς τον Ιωσήφ: "θα τον ονομάσεις Ιησού, γιατί θα σώσει τους ανθρώπους από τις αμαρτίες τους" (1, 21). Αυτή η ανάγνωση έχει προταθεί από τον John Gill, αλλά απουσιάζει εντελώς από τα υπομνήματα στο κατά Ματθαίον και μνημονεύεται εν παρόδω σε ορισμένες εξηγητικές μελέτες. Η δομή του κατά Ματθαίον, στοιχεία της μορφής και του ύφους του, η αφηγηματική μορφή της σκηνής της σταύρωσης κι η προσπάθεια του ευαγγελιστή να συνδέσει το θάνατο του Ιησού με τη συγχώρηση των αμαρτιών, όλα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το όνομα "Ιησούς" στην σταύρωση είναι περισσότερο σημαντικός από ό,τι είχε ως τώρα εκτιμηθεί. Όπως η εκπλήρωση των γραφών στο διαμοιρασμό των ιματίων του Ιησού και στο σαρκασμό των περαστικών, έτσι κι η επιγραφή επάνω στο σταυρό βεβαιώνει με έναν έξυπνο τρόπο ότι ο Ιησούς είναι ο σωτήρας των ανθρώπων. 

Kyle R. Hughes,"The Lukan Special Material and the Tradition History of the Pericope Adulterae", 232-251 
Για περισσότερο από έναν αιώνα οι ερμηνευτές προβληματίζονται με την παρουσία στοιχείων του ύφους του Λουκά στην περικοπή της μοιχαλίδος (Ιω 7, 53 - 8, 11) αν και η μαρτυρία των χειρογράφων βεβαιώνει σαφώς ότι αυτή η ιστορία δεν ήταν αρχικά μέρος του τρίτου ευαγγελίου. Μία σύγκριση της εκδοχής της περικοπής που διασώζεται στον Παπία και στη Διδασκαλία, όπου η περικοπή συνδέεται με το ιδιαίτερο υλικό του Λουκά, αποκαλύπτει εκπληκτικές ομοιότητες ως προς το ύφος, τη μορφή και το περιεχόμενο. Υπό το φως αυτών των διαπιστώσεων ο συγγραφέας καταλήγει ότι τόσο ο Παπίας όσο κι η Διδασκαλία διασώζουν μία πρώτη μορφή της περικοπής, η οποία ήταν αρχικά μέρος της πηγής L του κατά Λουκάν. Καταλήγει σε ορισμένα συμπεράσματα όσον αφορά στην ιστορία παράδοσης της περικοπής και στη φύση της L γενικότερα.  

Benjamin A. Edsall, "Paul’s Rhetoric of Knowledge. The ΟΥΚ ΟΙΔΑΤΕ Question in 1 Corinthians 1", 252-271

Η δύναμη του ερωτήματος "ουκ οίδατε" θεωρείται συχνά δεδομένη στη σύγχρονη έρευνα της Α΄ Κορ. Ωστόσο, η ρητορική δύναμη του ερωτήματος συνδέεται στενά με την αξία αυτού στο οποίο αναφέρεται, το οποίο δεν είναι πάντοτε σαφές. Ο συγγραφέας αρχικά εξετάζει τη χρήση του "ουκ οίδατε" στην Α΄ Κορ, σημειώνοντας εκείνες τις ενδείξεις που υποδηλώνουν ότι ίσως οι Κορίνθιοι δε γνωρίζουν τι ρωτά ο Παύλος. Στη συνέχεια εξετάζει τη χρήση της φράσης στις ελληνικές πηγές από τον 5ο αι. π.Χ. έως και τον 4ο αι. μ.Χ. Καθίσταται σαφές ότι η σχέση μεταξύ του ερωτήματος και της πραγματικής γνώσης του ακροατηρίου δεν είναι πάντοτε η ίδια. Ο ομιλητής μπορεί να χρησιμοποιεί το ερώτημα για να αναφερθεί σε μία πραγματική γνώση ή για να εισάγει στοιχεία στη συζήτηση τα οποία ο συνομιλητής του πραγματικά δεν γνωρίζει. Στο τελευταίο μέρος του άρθρου ο συγγραφέας καταλήγει σε συμπεράσματα όσον αφορά στη χρήση του "ουκ οίδατε" από τον Παύλο στην Α΄ Κορ. 

Jane Heath, "The Righteous Gentile Interjects (James 2:18-19 and Romans 2:14-15)", 272-295 

Το Ιακ 2, 18-19 βρίσκεται στην καρδιά του περίφημου (ή για κάποιους περιβόητου) επιχειρήματος του Ιακώβου για την πίστη και τα έργα, αλλά επιδέχεται πολλών ερμηνειών εξαιτίας δυσκολιών στη στίξη και στην συνοχή της επιχειρηματολογίας της Ιακ. Η συγγραφέας προσεγγίζει την προβληματική περικοπή μέσα στη συνάφεια της διακειμενικής εξάρτησης της Ιακ από τον Παύλο. Υποστηρίζει ότι ο διαφωνών συνομιλητής του Ιακώβου είναι ένας από τους δίκαιους εθνικούς του Παύλου (Ρωμ 2, 14-14) που συλλήβδην κατηγορεί τον Ιάκωβο και τους εξ Ιουδαίων αδελφούς του ως υποκριτές (πρβλ. Ρωμ 2, 17-23). Με έξυπνο τρόπο ο Ιάκωβος δίνει σε αυτόν τον εξ εθνών χριστιανό τη δυνατότητα να ενισχύσει το επιχείρημά του μπροστά σε ένα ακροατήριο, το οποίο είναι ήδη υποψιασμένο για τις διακειμενικές αναφορές στο έργο του Παύλου. 

Ένα νέο άρθρο στο τρέχον JHS / A new article in the current JHS

Στην ιστοσελίδα του τρέχοντος τεύχους του περιοδικού Journal of Hebrew Scriptures 13 (2013) δημοσιεύεται το εξής νέο άρθρο (πατώντας στον τίτλο μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο σε μορφή pdf): 

Craig W. Tyson, "Josephus, Antiquities 10.180-82, Jeremiah, and Nebuchadnezzar"