Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο Indian Theological Studies

Στο νέο τεύχος του Indian Theological Studies 47:1 (2010), το οποίο είναι αφιερωμένο στην ιερωσύνη, δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

• P.J. Titus, "In search of the identity of Israelite priesthood in the pentateuchal traditions", 21-44
• Olivier Artus, "Priesthood : a biblical perspective", 45-54
• Stanislas Savarimuthu, "The 'agon' of the servant of Christ in the Pastoral Epistles", 73-95

Ένα νέο βιβλίο για τον A. Deissmann / A new book on A. Deissmann

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο de Gruyter μία μελέτη για την προσωπικότητα του γνωστού θεολόγου και φιλολόγου Adolf Deissmann (1866-1937):

A. Gerber, Deissmann the Philologist, (Beihefte zur Zeitschrift für die neutestamentliche Wissenschaft und die Kunde der älteren Kirche 171), de Gruyter, Berlin 2010
676 σελίδες
ISBN:978-3-11-022431-3
140 ευρώ

Περιγραφή εκδοτικού οίκου
O Gustav Adolf Deissmann (1866–1937) ήταν ένας εκπληκτικός Γερμανός θεολόγος που έτυχε διεθνούς αναγνώρισης κατά τη διάρκεια της ζωής του εξαιτίας των πολλών και πρωτοποριακών του συμβολών σε διάφορους τομείς της μετακλασσικής ελληνικής φιλολογίας, λεξικογραφίας, στις αρχαιολογικές ανασκαφές στην αρχαία Έφεσο, στη διεθνή συμφιλίωση και στην οικουμενική κίνηση. Τιμήθηκε τόσο στην πατρίδα του όσο και στο εξωτερικό, του απονεμήθηκαν οκτώ τιμητικοί διδακτορικοί τίτλου σε έξι διαφορετικές χώρες και προτάθηκε δύο φορές για το Νόμπελ Ειρήνης. Ωστόσο ο σημαντικός αυτός διανοούμενος αγνοήθηκε από τη σύγχρονη έρευνα για πολλά χρόνια ή παρερμηνεύθηκε. Κατά την τελευταία δεκαετία -εξαιτίας κυρίως ερευνών σε γερμανικές θεολογικές σχολές - αναζωπυρώθηκε το ενδιαφέρον για το πρόσωπό του. Το παρόν βιβλίο αποτελεί την πρώτη συστηματική και έγκυρη βιογραφική ανάλυση της ακαδημαϊκής πορείας του. Η ενδελεχής έρευνα του Gerber στηρίζεται σε ένα εντυπωσιακό αριθμό ανέκδοτων μέχρι σήμερα πηγών από 25 αρχεία σκορπισμένα σε τρεις ηπείρους - καθώς επίσης και σε υλικό από το προσωπικό ημερολόγιο του Deissmann. Ένα σημαντικό στοιχείο αυτής της έρευνας είναι η συλλογή παραρτημάτων και addenda, τα οποία αποτελούν υλικό που ήταν ως τώρα άγνωστο στου αναγνώστες.

Πολιτική και Κ.Δ. / New Testament and politics

Κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο Wissenschaftliche Buchgesellschaft ένας συλλογικός τόμος με θέμα το πολιτικό μήνυμα της Κ.Δ.:

Eckart Reinmuth, Politische Horizonte des Neuen Testaments, Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmastadt 2010
216 σελ.
ISBN: 978-3-534-22872-0
49,90 ευρώ

Ο τόμος περιέχει μελέτες καινοδιαθηκολόγων και ερευνητών της πολιτικής επιστήμης. Σε αυτές οι συγγραφείς τους αναδεικνύουν τις πολιτικές διαστάσεις της Κ.Δ. και αναζητούν την επικαιρότητα του πολιτικού της μηνύματος.

Περιεχόμενα τόμου

• Eckart Reinmuth, "Politische Horizonte des Neuen Testaments : Perspektiven einer neuen Fragestellung", 9-27
• Lukas Bormann, "Der Politikbegriff der neutestamentlichen Wissenschaft in Deutschland", 28-49
• Troels Engberg-Pedersen, "Paulus und das Politische", 50-67
• Angela Standhartinger,"Paulus als politischer Denker der Gegenwart : die Pauluslektüre von Jakob Taubes, Alain Badiou und Giorgio Agamben aus neutestamentlicher Sicht", 68-91
• Felix Ensslin, "Messianischer Rest, Gedächtnis und Urverdrängung : eine Untersuchung zur Rezeption des Apostels Paulus in der zeitgenössischen Philosophie", 92-118
• Grit Straßenberger, "Das Literarische und das Politische : narrativistische Dimensionen politischer Theorie", 119-143
• Tine Stein, "Neues Testament, Politik und Recht : Versuch einer Beziehungsklärung aus politiktheoretischer Sicht", 144-163
• Thomas Bedorf, "Das Geschlossene und das Offene : Jean-Luc Nancys Dekonstruktion des Christentums und die politische Ko-Existenz", 164-180
• Georg Essen, "Autonomer Geltungssinn und religiöser Begründungszusammenhang : politisch-theologische Lesarten Biblischer Hermeneutik in der Moderne", 181-200
• Reiner Anselm, "Politische Horizonte des Neuen Testaments : ein Ausblick", 201-216

Άγαλμα του Πτολεμαίου Δ΄; / Statue of Ptolemy IV ?

Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Heritage Key (βλ. ιστολόγιο του Antonio Lombatti) βρέθηκε στην Taposiris Magna (Δ. της Αλεξάνδρειας) ένα τεράστιο γρανιτένιο άγαλμα ενός Πτολεμαίου βασιλιά. Ο βασιλιάς εικονίζεται στη μορφή ενός Φαραώ και είναι πιθανόν να πρόκειται για τον Πτολεμαίο Δ΄ τον Φιλοπάτορα, ο οποίος έκτισε το ναό στην Τaposiris Magna, όπου ανακαλύφθηκε το άγαλμα. Ο γνωστός αρχαιολόγος Zahi Hawass διατύπωσε την υπόθεση ότι είναι πιθανόν ο τάφος της Κλεοπάτρας Ζ΄να βρίσκεται στη νεκρόπολη που εντοπίστηκε πίσω από το ναό στην Taposiris (βλ. σχετικό δημοσίευμα εδώ).

Κατακλυσμός και Κιβωτός του Νώε / Flood and Noah's Ark

Στην ιστοσελίδα The Bible and Interpretation έχει αναρτηθεί ένα σύντομο άρθρο Robert R. Cargill με θέμα τον κατακλυσμό που περιγράφεται στα Γεν 6-9. Ο συγγραφέας παίρνει αφορμή από τα πρόσφατα δημοσιεύματα στο διαδίκτυο για ανεύρεση (και πάλι) της Κιβωτού του Νώε και υποστηρίζει ότι το γεγονός του Κατακλυσμού που περιγράφεται στην Π.Δ. δεν είναι ένα παγκοσμίων διαστάσεων γεγονός αλλά ουσιαστικά ο συνδυασμός δύο τουλάχιστον αφηγήσεων για τον Κατακλυσμό, οι οποίες στην αρχική τους μορφή έχουν προέλευση τη Μεσοποταμία. Ο ίδιος ο Cargill αμφισβητεί μάλιστα την πιθανότητα να έλαβε χώρα ένα τέτοιο γεγονός και σε αυτές τις διαστάσεις, αλλά υποστηρίζει ότι είναι μία από εκείνες τις αφηγήσεις της Π.Δ. που σε μία προ-επιστημονική εποχή επιθυμούν να καταδείξουν ότι ο Θεός φροντίζει και κυβερνά τον κόσμο. Στην κατακλείδα του άρθρου του ο Cargill θέτει το ενδιαφέρον ζήτημα της σχέσης ιστορικότητας και θεοπνευστίας όσον αφορά στις αρχαίες ιστορίες που διασώζονται στην Π.Δ. Παρατηρεί λοιπόν σχετικά με αυτές ότι η Βίβλος μπορεί να είναι θεόπνευστη χωρίς απαραίτητα να είναι ιστορικά και επιστημονικά αλάνθαστη. Παραπέμπει μάλιστα στην παρατήρηση του Ωριγένη, Υπόμνημα εις το κατά Ιωάννην 10.5.20, όπου ο αρχαίος ερμηνευτής συζητά τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των συνοπτικών διηγήσεων κι εκείνων του κατά Ιωάννην και σημειώνει για τους ιερούς συγγραφείς: "Προέκειτο γὰρ αὐτοῖς ὅπου μὲν ἐνεχώρει ἀληθεύειν πνευματικῶς ἅμα καὶ σωματικῶς, ὅπου δὲ μὴ ἔνεδέχετο ἀμφοτέρως, προκρίνειν τὸ πνευματικὸν τοῦ σωματικοῦ, σωζομένου πολλάκις τοῦ ἀληθοῦς πνευματικοῦ ἐν τῷ σωματικῷ, ὡς ἂν εἶποι τις, ψευδεῖ".

Για να διαβάσετε το κείμενο του Cargill, πατήστε εδώ.

Στο νέο ZAC / In the recent issue of ZAC

Στην πρόσφατη έκδοση του Zeitschrift für antikes Christentum 13:3 (2010) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και δύο άρθρα σχετικά με κείμενα (απόκρυφα και λειτουργικά) του αρχέγονου Χριστιανισμού:

Tinatin Chronz / Heinzgerd Brakmann, "Fragmente des Testamentum Domini in georgischer Übersetzung", 395-402
Λειτουργικά βιβλία των ανατολικών εκκλησιών διασώζουν πολλές προσευχές της Διαθήκης του Κυρίου. Απηχούν το χαμένο της ελληνικό κείμενο και τη μετάφρασή της σε όλες σχεδόν τις γλώσσες της Oriens Christianus. Μία γεωργιανή μετάφραση διασώζεται όχι μόνο στον Κώδικα Α-86 (10ος-11ος αι.) του Εθνικού Κέντρου Χειρογράφων, Tibilisi (Γεωργία) αλλά επίσης και στην προσευχή για το ιαματικό λάδι και νερό στον Παλαιστινιακό Codex Sinaiticus ibericus O.12 (10ος αι.), ο οποίος εκδίδεται εδώ για πρώτη φορά. Μία διαφορετική γεωργιανή εκδοχή βρέθηκε σε νεότερα χειρόγραφα και μπορεί να αντιπροσωπεύει τη μετάφραση ενός ελληνικού πρωτότυπου που δεν έχει ακόμη εντοπισθεί.

Thomas Scott Caulley, "A Fragment of an Early Christian Hymn (Papyrus Bodmer 12): some Observations", 403-414
Το άρθρο ασχολείται με την κυριαρχούσα άποψη για την προέλευση και τη φύση του εξάστιχου σπαράγματος του Κώδικα Bodmer (Papyrus Bodmer 12). Aυτό το απόσπασμα είναι ένα από τα πολλά μέσα στο κώδικα, του οποίου το υλικό πιθανόν να συγκεντρώθηκε για προσωπικούς λόγους προσευχής. Τα παλαιογραφικά πορίσματα της έρευνας δημιουργούν πολλές αμφιβολίες για την υποτιθέμενη σχέση του προς το "Περί Πάσχα" του Μελίτωνος. Αν αφήσει κανείς προς στιγμήν αυτήν τη σχέση στην άκρη, τότε προκύπτουν για το απόσπασμα νέες δυνατότητες ερμηνείας. Ο συγγραφέας εξετάζει τη σημασία του αποσπάσματος από την οπτική των πρώτων Χριστιανών και σε σχέση προς τους εσχατολογικούς γάμους και καταλήγει στο συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο απόσπασμα στηρίζεται πιθανόν σε ένα συριακό πρωτότυπο. Η φράση "ᾄσατε τῇ μητρί" αναφέρεται μάλλον στο Άγιο Πνεύμα από ό,τι στην Παρθένο Μαρία ή την Εκκλησία.

Το νέο τεύχος του JJS / The current issue of JJS

Στο νέο τεύχος του Journal of Jewish Studies 61:1 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Beth A. Berkowitz, "Allegory and ambiguity : Jewish identity in Philo's 'De congressu'", 1-17
• Jordan D. Rosenblum, "From their bread to their bed : commensality, intermarriage, and idolatry in tannaitic literature", 18-29
• Michal B. Siegal, "The unintentional killer : midrashic layers in the second chapter of Mishnah Makkot", 30-47
• Tzvi Novick, "The 'for I say' presumption : a study in early rabbinic legal rhetoric", 48-61
• Alexander Toepel, "When did Adam wear the garments of light?", 62-71
• Erica C. Hunter, "Hebrew-script tombstones form Jam, Afghanistan", 72-87
• Adam S. Ferziger, "Between Catholic Israel and the "K'rov Yisrael" : non-Jews in conservative synagogues (1982-2009)", 88-116
• Daniel A. Machiela, "A brief history of the Second Temple period name 'Hyrcanus'", 117-138

Το νέο τεύχος του Irish Biblical Studies / In the recent issue of Irish Biblical Studies

Στο πρόσφατο τεύχος του Irish Biblical Studies 28:1 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Shaul Bar, "Abraham's trees", 2-20
  
• Doreen Hartland, "Breaching the ' silence' on early Christianity and military service : Paul and the Praetorian Guard ", 21-49

Στο νέο τεύχος του VigChr / In the recent issue of VigChr

Στο τρέχον τεύχος του Vigiliae Christianae 64:3 (2010) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα που παρουσιάζουν βιβλικό ενδιαφέρον:

AnneMarie Luijendijk, "Sacred Scriptures as Trash: Biblical Papyri from Oxyrhynchus", 217-254

Oι περισσότεροι πάπυροι της Κ.Δ. με γνωστή προέλευση βρέθηκαν στην Οξύρυγχο της αρχαίας Αιγύπτου ή για την ακρίβεια, στους σκουπιδότοπους της αρχαίας τοποθεσίας. Το γεγονός ότι ιερά κείμενα πετάχθηκαν στα σκουπίδια προκαλεί έκπληξη, αν μάλιστα λάβει κανείς υπόψη την χριστιανική αντίληψη για την ιερότητα των χριστιανικών βιβλικών χειρογράφων και ως προς το περιεχόμενο και ως φυσικά αντικείμενα. Αυτή ωστόσο η διαπίστωση της προέλευσης των παπύρων ποτέ δεν προκάλεσε προβληματισμό και δεν εξετάστηκε. Αξιοποιώντας μία κοινωνικοϊστορική προσέγγιση στο άρθρο καταδεικνύεται ότι στην Οξύρυγχο κατά την αρχαιότητα οι ίδιοι οι Χριστιανοί συνειδητά πέταξαν βιβλικά χειρόγραφα χωρίς αυτή η απόφαση να έχει να κάνει με τους διωγμούς ή με ζητήματα κανονικότητας.

Eric W. Scherbenske, "Marcion's Antitheses and the Isagogic Genre", 255-279

Σύμφωνα με τους αρχαίους χριστιανούς αιρεσιολόγους οι Αντιθέσεις παρουσίαζαν τις βασικές πεποιθήσεις του Μαρκίωνα οι οποίες στηρίζονταν στη διάκριση του Θεού της εβραϊκής Βίβλου από τον Θεό του Ιησού. Ενώ οι ερευνητές εδώ και πολλά χρόνια τόνισαν αυτήν τη βασική διάκριση ως σημαντική για την κατανόηση της θεολογίας του Μαρκίωνα, το φιλολογικό είδος των Αντιθέσεων, το κύριο μέσο έκφρασης αυτής της θέσης, παραμένει προβληματικό. Ο συγγραφέας προτείνει οι Αντιθέσεις του Μαρκίωνα να χαρακτηρισθούν ως εισαγωγικές, ένα φιλολογικό είδος που χρησιμοποιήθηκε κυρίως για την προκαταρκτική διδασκαλία. Μία εξέταση των κυρίαρχων χαρακτηριστικών των εισαγωγικών κειμένων αποκαλύπτει ότι στην μορφή, στο περιεχόμενο, στο ακροατήριο και στη λειτουργία οι Αντιθέσεις (όπως περιγράφονται από τους αντιπάλους του Μαρκίωνα) συμφωνούν πολύ καλά με αυτό το φιλολογικό είδος. Με το χαρακτηρισμό των Αντιθέσεων ως εισαγωγικό κείμενο δίνεται η δυνατότητα καλύτερης κατανόησης του συντακτικού έργου του Μαρκίωνα και της αξιοποίησης αυτού του έργου στη διάδοση της διδασκαλίας του. Οδηγώντας τον αναγνώστη στη μαρκιωνιτική ερμηνεία των Γραφών οι Αντιθέσεις καλλιέργησαν την κατηχητική διδασκαλία και τη συνεχή εις βάθος μύηση στα βασικά στοιχεία της διδασκαλίας του.

Keech, Dominic, "John Cassian and the Christology of Romans 8,3", 280-299
Ο συγγραφέας επικεντρώνεται στο χαρακτηρισμό του Χριστού "εν ομοιόματι σαρκός αμαρτίας" (Ρωμ 8,3) και υποστηρίζει ότι πρόκειται για μία διπλή πρόσληψη της ερμηνευτικής προσέγγισης του συγκεκριμένου χωρίου στα έργα του Ωριγένη και του Αυγουστίνου. Καθώς η εξήγηση του Αυγουστίνου αποτελεί ουσιαστικά πρόσληψη εκείνης του Ωριγένη, η αναπαραγωγή της από τον Κασσιανό αποτελεί μία σιωπηλή κρίση της επίδρασης και της σημασίας που είχε η πρώτη Ωριγενική έριδα στη λατινική Δύση. Επιπλέον, ενώ ο Ωριγένης και ο Αυγουστίνος τοποθετούν τη χριστολογική εξήγηση του χωρίου μέσα σε μία συναφή ενότητα για την προέλευση και τη μετάδοση της αμαρτίας, ο Κασσιανός δεν κάνει το ίδιο. Κατά συνέπεια ο συγγραφέας αμφισβητεί τις πρόσφατες προσπάθειες ερευνητών να επανεκτιμήσουν τις ικανότητες του Κασσιανού ως συνθετικού θεολόγου και υποστηρίζει ότι ο Λατίνος συγγραφέας έδινε προτεραιότητα σε μία συγκεκριμένη θεολογική παράδοση και στους έγκυρους εκφραστές της ανεξάρτητα από μία αυστηρή θεολογική ενότητα του έργου του.

Άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος στο νέο Women in Judaism / Articles of biblical interest in the current e-issue of Women in Judaism

Στο νέο τεύχος του Women in Judaism 6:2 (2009) δημοσιεύονται μεταξύ άλλων και τα εξής άρθρα βιβλικού ενδιαφέροντος:

Stephen J. Stern, Rebecca: The First Dialogic Philosopher
Η μελέτη αυτή είναι μία δημιουργική κατά τον τύπο των midrash εξερεύνηση της γένεσης του κόσμου του Ισαάκ και της Ρεβέκκα. Τα εργαλεία που υιοθετεί ο συγγραφέας στη διερεύνηση της αφήγησης περιορίζονται στα έργα και τις σκέψεις των τριών διαλογικών φιλοσόφων Franz Rosenzweig, Martin Buber και Emmanuel Levinas - και συμπληρώνονται από κάποια παραθέματα από τους Abraham Joshua Heschel και Avivah Zornberg. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία ανάγνωση αυτών των διανοητών από τον συγγραφέα μέσα στην αφήγηση. Χρησιμοποιώντας τη σκέψη τους με έναν μιδρασικό τρόπο, ο συγγραφέας κινείται ελεύθερα στην αξιοποίησή τους και χρησιμοποιεί τις σκέψεις τους έξω από τη συνάφεια μέσα στην οποία αρχικά βρίσκονταν. Με αυτόν τον τρόπο εύκολα θα μπορούσε να μερδέψει κανείς τη φωνή του συγγραφέα με εκείνες των Ιουδαίων διανοητών που αξιοποιήθηκαν στη μελέτη.

David J. Zucker, Moshe Reiss, Abraham, Sarah, and Hagar as a Blended Family: Problems, Partings, and Possibilities
Μεικτές οικογένειες είναι εκείνες στις οποίες μετά το διαζύγιο ή το θάνατο και στη συνέχεια μέσα από ένα νέο γάμο ένας τουλάχιστον γονιός κι ένα παιδί (ή περισσότερα) δεν έχουν βιολογική σχέση μεταξύ τους. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απαντά στη Γένεση. Πρόκειται για τις ζωές και σχέσεις των Αβραάμ, Σάρα και Αγαρ και στη συνέχεια του Ισμαήλ και του Ισαάκ. Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται αυτή η αρχαία μεικτή οικογένεια μέσα από τους φακούς των σχέσεων μεταξύ συζύγων και παιδιών στην οικογένεια του 21ου αι. Αυτό που ήταν αποδεκτό στον αρχαίο κόσμο, τα πολιτισμικά ήθη και τα έθιμα εκείνης της εποχής ,δεν είναι τα μέτρα και τα πρότυπα της δικής μας εποχής. Ωστόσο και παρά αυτήν τη διαφοροποίηση το παρελθόν διαφωτίζει το παρόν. Η μελέτη χωρίζεται σε τρία μέρη: προβλήματα, χωρισμοί και δυνατότητες, όπου εξετάζεται αυτήν η αρχαία οικογένεια μέσα από βιβλικά, μιδρασικά και σύγχρονα κείμενα.

Dina Dahbany-Miraglia, Was Judith an Esheth Chayil?
Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται η σχέση μεταξύ του βιβλίου της Ιουδείθ και του γνωστού κειμένου Παρ 31,10-31, που είναι γνωστό ως Eshet Chayil (Η ανδρεία γυναίκα).