L.W. Hurtado: οι καινοδιαθηκικές σπουδές κατά τον 20ο αι. (4)

Οι πρώτες δεκαετίες του 20ου αι.

Άλλα σημαντικά προγράμματα κι άλλοι σημαντικοί καινοδιαθηκολόγοι της περιόδου

Μία άλλη σημαντική έκδοση αυτής της περιόδου είναι το πεντάτομο έργο Kirshopp Lake John και Foakes-Jackson. Στο συλλογικό αυτό έργο συμμετείχαν πολλοί σημαντικοί Βρετανοί και Αμερικανοί επιστήμονες της εποχής εκείνης. Ο τρίτος τόμος, του James H. Ropes, παραμένει η πιο αξιόλογη μελέτη κριτικής του κειμένου των Πράξεων μέχρι σήμερα. Ο τέταρτος τόμος των Lake και Η.J. Cadbury είναι ένα από τα πιο αξιόλογα υπομνήματα στις Πράξεις μέχρι σήμερα. Μαζί με τα 37 άρθρα – μελέτες του ίδιου τόμου συνιστούν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο ερμηνευτικό εργαλείο.

Ο Cadbury δημοσίευσε επίσης μία σειρά από μελέτες για το κατά Λουκάν και τις Πράξεις: The Style and Literary Method of Luke(1928), The Making of Luke-Acts (1928). Τόνισε την ενότητα των δύο βιβλίων, κατά Λουκάν και Πράξεις και την ανάγκη κατανόησης του ιστορικού και φιλολογικού περιβάλλοντός τους. Ο συγγραφέας τους χρησιμοποίησε τα φιλολογικά μέσα της εποχής του για να μεταφέρει το μήνυμά του.
Άλλος αξιόλογος Αμερικανός καινοδιαθηκολόγος της εποχής είναι ο Edgar J. Goodspeed. H θέση, για την οποία έγινε γνωστός, είναι ότι η προς Εφεσίους είναι ένας ψευδώνυμος τίτλος για μια πρώιμη συλλογή επιστολών του Παύλου.
Σημαντικοί Βρετανοί καινοδιαθηκολόγοι της εποχής είναι: ο F.C. Burkitt, που εργάστηκε στη συριακή Κ.Δ. (βλ. το μετάλλιο Burkitt της Βρετανικής Ακαδημίας), ο R.H. Charles που εργάστηκε στα εξωκανονικά κείμενα της Κ.Δ., συνέταξε υπομνήματα στον Δανιήλ και την Αποκάλυψη κι είναι κυρίως γνωστός ως ο εκδότης του Apocrypha and Pseudepigrapha of the Old Testament (1913), ενός δίτομου έργο υμε εισαγωγές και μεταφράσεις διάφορων αρχαίων κειμένων, που συνδέονται με την Κ.Δ. Στα 1905 ο James H. Moulton εξέδωσε τον πρώτο τόμο του πολύτομου έργου της γραμματικής της ελληνικής γλώσσας της Κ.Δ. [μετά το θάνατό του τόμους εξέδωσαν οι Wilbert Francis Howard (1919) και ο Nigel Turner (1963, 1976)]. Ο Moulton μαζί με τον George Μilligan ετοίμασαν ένα λεξικό των ελληνικών λέξεων στους παπύρους, πολλές από τις οποίες απαντούν και στην Κ.Δ. [Τhe Vocabulary of the Greek Testament (1930)]. Ο W.M. Ramsay δημοσίευσε πολλές εργασίες σχετικά με το ιστορικό περιβάλλον της Κ.Δ. [The Letters to the Seven Churches of Asia (1904), The Cities of St. Paul (1907), και Luke the Physician and Other Studies in the History of Religion (1908)`]. Είναι κυρίως γνωστός για τη λεγόμενη "θεωρία της Ν. Γαλατίας" (η προς Γαλάτας γράφηκε νωρίς από τον Παύλο κι απευθυνόταν σε εκκλησίες που αναφέρονται στις Πράξεις). Τέλος ο H.A.A. Kennedy ασχολήθηκε με τη σχέση της γλώσσας της μετάφρασης των Ο΄ και της Κ.Δ., αλλά είναι κυρίως γνωστός για την υιοθέτηση των θέσεων της Θρησκειοϊστορικής Σχολής και τη σύνδεση των ελληνιστικών μυστηρίων και του Παύλου (St. Paul and the Mystery Religions, 1913).

Πρωτοπόροι Καθολικοί καινοδιαθηκολόγοι

Κατά τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα η Ρωμαϊκή Εκκλησία τήρησε αρνητική στάση απέναντι στην ιστορική κριτική. Δύο πρωτοπόροι Γάλλοι καινοδιαθηκολόγοι συνέβαλαν ωστόσο σημαντικά στις καινοδιαθηκικές σπουδές στον καθολικό θεολογικό χώρο, οι Alfred Loisy και Marie-Joseph Lagrange.
O Loisy ήταν ενεπλάκη ενεργά στο εκσυγχρονιστικό κίνημα κίνημα στον Καθολικισμό. Αντιτάχθηκε στη θέση για το αλάθητο της Αγίας Γραφής και τελικά αφορίστηκε. Συνέγραψε μικρές και μεγαλύτερες μελέτες για όλα σχεδόν τα βιβλία της Κ.Δ. Ο Lagrange άσκησε μεγαλύτερη επίδραση στις καινοδιαθηκικές σπουδές. Υπήρξε ιδρυτής του École Biblique et Archéologique Française (1890) και στα 1983 εξέδωσε το πρώτο καθολικό ακαδημαϊκό περιοδικό για την κριτική μελέτη της Αγίας Γραφής, το Revue biblique. Μολονότι ήταν περισσότερο διαλακτικός από τον Loisy χαρακτηρίστηκε πολλές φορές ως νεωτεριστής. Εξέδωσε 29 βιβλία και 2οο άρθρα. Το μεγαλύτερο έργο του είναι η πολύτομη εισαγωγή του στις καινοδιαθηκικές σπουδές (1933-1937).
Αργότερα η στάση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας υπήρξε περισσότερο θετική απέναντι στην κριτική μελέτη της Βίβλου (βλ. την παπική εγκύκλιο Divino afflante Spiritu, 1943, όπου υιοθετήθηκαν οι θέσεις του Lagrange).

Kαινοδιαθηκολόγοι και Ναζισμός
Δυστυχώς κάποιοι Γερμανοί (όπως ο Kittel και κυρίως ο Walther Grundmann) επέτρεψαν να χρησιμοποιηθούν οι επιστημονικές τους ικανότητες και γνώσεις από το ναζιστικό καθεστώς. Από την άλλη κάποιοι επιστήμονες, οι οποίοι αντιστάθηκαν στο καθεστώς, όπως οι Loymeyer και Schmidt, υπέστησαν διώξεις. Τέλος, κάποιοι άλλοι έπεσαν σε δυσμένεια όμως δε διώχθησαν, όπως π.χ. ο Bultmann.

Το νέο τεύχος του Vetus Testamentum

Στο νέο τεύχος του Vetus Testamentum 59:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

T.h. Booji, "Psalm 144: Hope of Davidic Welfare", 173-180

Ο Ψαλμός 144 είναι ένα μεταγενέστερο, σαφώς "ανθολογικό" κείμενο. Με βάση τη χρήση του Ψα 33,12-15 μέσα σε αυτόν τον ψαλμό μπορεί να υποστηριχθεί ότι αυτό το κείμενο ήταν ένα αναπόσπαστο τμήμα του ψαλμού. Οι στίχοι του 33 είναι το "καινό άσμα" το οποίο προαναγγέλλεται στο στ. 9. Η απελευθέρωη από τον ξένο δυνάστη, για την οποία προσεύχεται ο ψαλμωδός στο μεσαίο τμήμα του ψαλμού, είναι η προϋπόθεση για την ευημερία, η οποία περιγράφεται στους τελευταίος στίχους και συνδέεται με το Δαυίδ σε προφητικά κείμενα (ιδιαίτερα στο Ιεζ 34,23-24). Σε αυτήν τη σωτηρία ο ψαλμωδός, ο οποίος πιθανόν κατάγεται από τη γενιά του Δαυίδ, αποδίδει στον εαυτό του έναν κεντρικό ρόλο.

Katharine J. Dell, "The Cycle of Life in Ecclesiastes", 181-189
Μία διερεύνηση του τρόπου που η φωνή της γης ακούγεται στην κυκλική αντίληψη της φύσης, όπως αυτή παρουσιάζεται στον Εκκλησιαστή, καθίσταται κυρίως σαφής σε κείμενα όπως Εκκλ 1,4-7 και 11,3-5. Επίσης γίνεται η εξέταση του τρόπου, με τον οποίο χρησιμοποιούνται εικόνες από τον κόσμο της φύσης γενικά - και κυρίως εικόνες από τον κόσμο των ζώων- καθώς και από μέλη της κοινότητας της γης εκτός των ανθρώπων, τα οποία όμως συνδέονται στενά με τους ανθρώπους. Προβάλλεται το επιχείρημα ότι αντί να παρουσιάζεται απλά η ανθρώπινη ζωή ως μέρος της δυαλιστικής αντίληψης του βιβλίου, π.χ. στο 3,18-21, καταδεικνύεται ότι με πολλούς τρόπους η γη και τα πλάσματά της ορίζουν την ανθρώπινη ζωή μέσα στη συνάφεια του χαρακτήρα της γης, των κύκλων της και της ευημερίας της.

Amos Frisch, "Ephraim and Treachery, Loyalty and (the House of) David: The Meaning of a Structural Parallel in Psalm 78", 190-198
Τα παράλληλα μεταξύ της πρώτης και της τελευταίας ενότητας (στ. 1-8 και 68-72) της ομόκεντρης δομής που ο Zakovitch ανακάλυψε στον Ψα 78 ερμηνεύεται διαφορετικά: δε θα πρέπει να συμπεράνουμε από την πρώτη ενότητα ότι η εκλογή του Δαυίδ, για την οποία γίνεται λόγος στην τελευταία ενότητα, είναι με υποθετική. Μάλλον υπό το φως της κοινής στις δύο ενότητες γλώσσας ο παραλληλισμός τους περιλαμβάνει ουσιαστικά τα δύο δώρα του Κυρίου στον Ισραήλ: την Τορά και το δαυιδικό βασίλειο. Εδώ επομένως ο Δαυίδ είναι ένα αντικείμενο. Η έμφαση στο ότι ο Εφραίμ παραβαίνει την Τορά είναι σημαντική, επειδή η φυλή αντιπροσώπευε την αντίσταση και την εναλλακτική λύση προς τον οίκο του Δαυίδ. Είναι δυνατό ότι μέσα από τον παραλληλισμό με την πρώτη ενότητα, η τελευταία ενότητα υποστηρίζει το καθήκον της αφοσίωσης στο δεύτερο δώρο του Κυρίου, τη δαυιδική μοναρχία. Παρόμοιες ιδέες μπορούν να βρεθούν και στο 2 Χρον 13,5-11 και 30,7-8.

Pnina Galpaz-Feller, "David and the Messenger—Different Ends, Similar Means in 2 Samuel 1", 199-210
Υπάρχουν τρεις ιστορίες στη Βίβλο, όπου αγγελιοφόρος εμφανίζεται και αναφέρει τα καταστροφικά αποτελέσματα μίας μάχης: 1 Σαμ 4,12-17, 2 Σαμ 1,1-16 και 18,19-32. Σε αυτό το άρθρο αναλύεται η ιστορία του Δαυίδ και του Αμαληκίτη στο 2 Σαμ 1,1-16 και συγκρίνεται με την ιστορία στο 4,12-17. Ο συγγραφέας προσπαθεί να καταδείξει ότι η αναφορά που δίνει ο Αμαληκίτης στο Δαυίδ δημιουργεί μία σύνθετη κατάσταση, η οποία υπογραμμίζει τα διαφορετικά τους κίνητρα μέσα από την ενδυμασία τους και τους λόγους τους. Το αποτέλεσμα είναι μία αντιστροφή στην ισορροπία δύναμης μεταξύ του Αμαληκίτη αγγελιοφόρου και του Δαυίδ.

Shalom E. Haltz, "The Case for Adversarial yahad", 211-221
Οι λέξεις yahad και yahdāw συνήθως δηλώνουν τη σχέση μεταξύ αντιπάλων σε έναν φυσικό πόλεμο. Μαρτυρίες από τα εβραϊκά και τα ακκαδικά καταδεικνύουν ότι έχουν επίσης παρόμοια λειτουργία σε περιγραφές νομικών διαφορών.

Job Y. Jindo, "Toward a Poetics of the Biblical Mind: Language, Culture, and Cognition", 222-243
Σε αυτό το άρθρο καταδεικνύεται ότι η γνωσιολογική εξέταση των βιβλικών μεταφορών δίνει τη δυνατότητα να εξιχνιάσουμε τις βασικές κατηγορίες μέσω των οποίων οι βιβλικοί συγγραφείς αντιλαμβάνονταν τον Θεό, τους ανθρώπους και τον κόσμο. Αυτή η έρευνα είναι μέρος μίας ευρύτερης εργασίας, η οποία αξιοποιεί σύγχρονες μελέτες στον τομέα της γνωστικής γλωσσολογίας για να διερευνήσει την Weltanschauung του αρχαίου Ισραήλ, όπως αυτή αντικατοπτρίζεται στη χρήση της γλώσσας στη βιβλική γραμματεία. Ο συγγρ. στην αρχή εξηγεί τον τρόπο που ορίζει η γνωστική γλωσσολογία τη μεταφορά. Στη συνέχεια εξηγεί πώς αυτή επιστήμη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μελέτη των σύνθετων σχέσεων μεταξύ της γλώσσας, του πολιτισμού και της γνώσης. Τέλος δίνει παραδείγματα πώς αυτή η γνωστική προσέγγιση μπορεί να συμβάλλει στην κατανόηση τέτοιων σχέσεων στη βιβλική γραμματεία.

Martin Leuenberger, "Kyros-Orakel und Kyros-Zylinder: Ein religionsgeschichtlicher Vergleich ihrer Gottes-Konzeptionen", 244-256
Η εντυπωσιακή ομοιότητα του κυλίνδρου του Κύρου με τον σύγχρονό του χρησμό του Κύρου στο Ησ 45,1-7 έχει επισημανθεί πολλές φορές, αλλά μας λείπει μία λεπτομερής σύγκριση, η οποία να επικεντρώνεται στις αντιλήψεις περί Θεού. Εξαιτίας της σημασίας της για την κατανόηση των δύο κειμένων, μία τέτοια διερεύνηση φαίνεται ότι μπορεί να αποδώσει καρπούς: επιτρέπει να αναπτυχθούν διεξοδικώς απόψεις των δύο κειμένων, οι οποίες φωτίζουν τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ τους με μεγαλύτερη ακρίβεια. Για την έρευνα της Π.Δ. ένα ιδιαίτερα σχετικό συμπέρασμα είναι ότι ο μονοθεϊσμός του Δευτεροησαΐα μπορεί να εντοπισθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια στις θρησκευτικές και θεολογικοϊστορικές εξελίξεις της ύστερης Βαβυλωνιακής και της πρώιμης Περσικής εποχής.

Elvira Martín-Contreras, "Masoretic and Rabbinic Lights on the Word Ruth 3:15", 257-265
Στο άρθρο δίνεται ένας νέος ορισμός που αφορά στη μορφολογική ανάλυση του Ρουθ 3,15 λαμβάνοντας υπόψη τη ραββινική και μασωριτική μαρτυρία. Αυτή η υπόθεση στηρίζεται σε σχετικές πληροφορίες σχετικά με την ορθογραφία και το γένος της λέξης, κάτι που δεν είχε ληφθεί υπόψη στις ερμηνείες που δόθηκαν μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες η λέξη θα έπρεπε να συνδεθεί με τη ρίζα και να κατανοηθεί ως θηλυκού γένους παρά τη μορφή της ως αρσενικό.

C.H.J. van der Merwe, "The Biblical Hebrew Particle", 266-283
Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι τα σύγχρονα λεξικά παρέχουν "μεταφραστικές αξίες" για τις περισσότερες έννοιες που μπορούν να εκφρασθούν με αυτές τις λέξεις. Ωστόσο αυτά τα βοηθήματα παρέχουν ελάχιστα ή καθόλου κριτήρια για να διαπιστωθεί αν θα έπρεπει να προτιμηθεί μία μεταφραστική αξία x, ψ ή ω. Περιγραφές της πιο χαρακτηριστικής χρήσης ή των διαφορών μεταξύ γλωσσολογικών μελετών δεν τεκμηριώνονται με τη βοήθεια εμπειρικών μαρτυριών. Σε αυτήν τη μελέτη η σύνταξη και η σημειολογία σε κάθε περίπτωση ερευνάται και τα περισσότερο πρωτοτυπικά μοτίβα χρήσης περιγράφονται και συγκρίνονται. . Κατοχυρώνεται ότι μολονότι δύο λέξεις κάποιες φορές είναι πολύ κοντινά συνώνυμα, το πρώτο είναι πρωτοτυπικά ενα συνδετικό επίρρημα και το δεύτερο ένα μόριο. Όσον αφορά στη σημειολογική δυναμική, διακρίνονται πέντε σημασιολογικές-πραγματιστικά πολυσημικές κατηγορίες (η χαρακτηριστικότερη μεταξύ τους ονομάζεται "αξιοσημείωτη προσθήκη" και "επιβεβαίωση") καθώς επίσης οι συντακτικές δομές και οι μεταφραστικές αξίες οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν με κάθε κατηγορία χρήσης.

Heinz-Dieter Neef, "Eglon als ,,Kälbermann"? Exegetische Beobachtungen zu Jdc 3:12-3", 284-294
Σε αυτό το άρθρο ο συγγραφέας επιχειρηματολογεί εναντίον της ιδέας ότι ο βασιλιάς Eglon στο Κρ 3,12-30 θα έπρεπε να κατανοηθεί μέσα από ένα αρνητικό φως με την έννοια του "Kälbermann". Μία τέτοια ερμηνεία δε μπορεί να συνδεθεί ούτε με το όνομα του βασιλιά ούτε με την ίδια την ιστορία. Η ιστορίατου Ehud και του Eglon είναι κατά βάση ένας ηρωικός μύθος, ο οποίος παρουσιάζει την επιτυχή δολοφονία του ισχυρού βασιλιά των Μωαβιτών Eglon, από τον φαινομενικά αδύναμο και χωρίς ελπίδες Κριτή Ehud. Η ιστορία δεν κατονομάζει τον Γιαχβέ, όμως πίσω από τον υπαινιγμό στο θαύμα ότι δεν έμεινε κανένα ίχνος της δολοφονίας, υπάρχει ένας κρυμμένος υπαινιγμός στ αέργα του Γιαχβέ για χάρη του Ehud και του Ισραήλ.

Leigh M. Trevaskis, "The Purpose of Leviticus 24 within its Literary Context", 295-312
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι ο σκοπός του Λευιτ 24, όπως αυτό βρίσκεται μεταξύ των Λευιτ 23 και 25, τα οποία ασχολούνται με θέματα του ημερολογίου, μπορεί να γίνει κατανοητός, όταν ληφθούν υπόψη ο συμβολισμός των εντολών του (στ. 1-9) για το άναμμα της λυχνίας της Κιβωτού (měnôrāh) και η προσφορά των 12 άρτων. Πρώτον το "φως" (mā'ôr) του měnôrāh αντιπροσωπεύει τα "φώτα" (mě'ōrōt) στο Γεν 1,14-16, τα οποία καθορίζουν τις "περιστάσεις" (miqrā'ê) που ορίζονται στα κεφ. 23 και 25. Δεύτερον, οι 12 άρτοι που τίθενται κάτω από αυτό το "φως" αντιπροσωπεύουν την ιδέα ενός αγίου Ισραήλ, που σταματά για να λατρεύσει τον Γιαχβέ σε αυτές τις περιστάσεις. Στην αφήγηση που ακολουθεί (στ. 10-23) η ιδέα που συμβολίζεται στους στ. 1-9 επεκτείνεται στη ζωή του Ισραήλ. Η βλασφημία του "πάροικου" (gēr) παρέχει τη βάση για το νομοθέτη να παρουσιάσει τους "Νόμους της ανταπόδοσης", οι οποίοι αποκαλύπτουν την έκταση στην οποία αυτό το ιδανικό της αγιότητας θα έπρεπε να γίνει κατανοητό από τον Ισραήλ: απαιτείται ακόμη και από τον "πάροικο".

Leigh M. Trevaskis, "On a Recent "Existential" Translation of hātā'", 313-319
Σε αυτήν τη μελέτη εξετάζεται η πρόταση του N. Kiuchi ότι το hātā' αναφέρεται σε μία υπαρξιακή κατάσταση κατά την οποία το άτομο έχει συνείδηση των πράξεών του (π.χ. hû'yāda') αλλά ταυτόχρονα δεν γνωρίζει ότι αυτές έρχονται σε αντίθεση με το θέλημα του Γιαχβέ (π.χ. ně'lam min). Σε αυτή τη βάση υποστηρίζετια ότι το hātā' δεν είναι μια ιδέα προσανατολισμένη σε μία συμπεριφορά (π.χ. "αμαρτία"), αλλά περιγράφει τι συμβαίνει μέσα στην ψυχή του προσώπου. Ωστόσο η παρούσα μελέτη ταυτίζει συγκεκριμένες αντιθέσεις στα ερμηνευτικά επιχειρήματα του Κiuchi, τα οποία τα καθιστούν απίθανα.

Christopher R. Bruno, "A Note Pertaining to the Translation of Deut 6:4", 320-322
Ερμηνευτές που μεταφράζουν το Δευτ 6,4γ ως "ο Κύριος μόνος" υποστηρίζουν ότι το lbd δεν ταιριάζει σε μία ονομαστική πρόταση. Αλλού στην εβραϊκή Βίβλο ωστόσο το lbd απαντά σε ονομαστικές προτάσεις.

D. Luciani, "Samson: l'amour rend aveugle", 323-326
Γιατί ο Σαμσών δεν "βλέπει" τη Δαλιδά και γιατί αυτή είναι η μόνη γυναίκα που κατονομάζεται στο Κρ 13-16; Ο συγγρ. αποπειράται να λύσει αυτό το διπλό αίνιγμα.

Το νέο τεύχος του BTB

Στο νέο τεύχος του Biblical Theology Bulletin 39:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

James A. Sanders, "The Book of Job and the Origins of Judaism", 60-70

Τα εργαλεία της διακειμενικής ανάλυσης, τα οποία πρόσφατα χρησιμοποιήθηκαν στη βιβλική ερμηνεία, καταδεικνύουν ότι οι διάλογοι στο Βιβλίο του Ιώβ ήταν στην πραγματικότητα απόηχοι σημαντικών συζητήσεων κατά την αρχαία και μέση Περσική Περίοδο σχετικά με την αξία και την ευθύνη του ατόμου σε ένα νέο Ιουδαϊσμό, ο οποίος απλωνόταν σε όλη την αυτοκρατορία. Αποδεικνύουν επίσης την πλάνη της "συντηρητικής" τάσης να εφαρμόζει την αλήθεια του παρελθόντος κατά γράμμα ή στατικά σε νέες πραγματικότητες χωρίς πιο πριν να κάνει τις απαραίτητες προσαρμογές, που είναι απαραίτητες για να αντιμετωπισθούν νέα προβλήματα. Τα αρχαιότερα προφητικά και δευτερονομιστικά επιχειρήματα γιατί ο Ισραήλ και ο Ιούδας καταστράφηκαν, μπορούσαν ακόμη να χρησιμοποιηθούν για να ερμηνευθεί η εθνική καταστροφή, όμως η αλήθειά τους έπρεπε να προσαρμοσθεί για να εφαρμοσθεί στη νέα κατάσταση των επιμέρους εμπειριών του Ισραήλ που είχε διασπαρεί. Οι διάλογοι στο βιβλίο του Ιώβ μπορεί επομένως να λειτούργησαν ως ένας οδηγός για τις συζητήσεις του αρχαίου Ισραήλ σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζει το παρελθόν όταν γίνεται επίκαιρο μέσα στο παρόν.

Mark Kiley, "Marcan Love, Sotto Voce", 71-76
Η κοινότητα του Μάρκου κληρονόμησε το κήρυγμα από τις ιουδαϊκές Γραφές όσον αφορά στην αγάπη. Κήρυκες, κατηχητές και ο τελικός συγγραφέας του ευαγγελίου χρησιμοποίησαν αυτές τις Γραφές, όπως επίσης και τον ύμνο του Παύλου για την αγάπη, ως ερμηνευτικό πρίσμα, μέσα από το οποίο παρουσίασαν την παράδοση του Ιησού. Υποστήριξαν με έναν έμμεσο τρόπο ότι το γεγονός του Ιησού αφορά -στη βάση του- στην αγάπη. Αυτό το άρθρο είναι μία έκκληση να ακούσουμε το σιωπηλό ψίθυρο που μας πληροφορεί τα καλά νέα στο κατά Μάρκον.

Rick Strelan, "Tabitha: The Gazelle of Joppa (Acts 9:36—41)", 77-86
Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι το όνομα "Ταβιθά" (Πρξ 9,36), το οποίο σημαίνει "ζαρκάδι", αν αναγνωσθεί ως μία μεταφορά για μία προσήλυτη μέσα στην αφήγηση των Πράξεων, υπογραμμίζει το ζήτημα των ορίων σε κάποιες αρχαίες χριστιανικές κοινότητες. Υπαινίσσεεται επίσης ότι η Ιόππη, η πόλη, στην οποία ζούσε η Ταβιθά, μπορεί να κατανοηθεί ως ένα σύμβολο της "ανάμειξης", ένα από τα κύρια ζητήματα στον ιουδαϊκό και χριστιανικό αυτοπροσδιορισμό.

Stephen J. Patterson, "A Rhetorical Gem in a Rhetorical Treasure: The Origin and Significance of 1 Corinthians 13:4—7", 87-94
Σε αυτό το άρθρο υποστηρίζεται ότι το 1 Κορ 13,4-7 είναι ένα ρητορικό κείμενο που αναπτύχθηκε στη σχολή που ο Παύλος συγκρότησε στην Έφεσο κατά τα χρόνια αμέσως μετά την αναχώρησή του από την Κόρινθο. Θα μπορούσε να το είχε συντάξει ο ίδιος ο Παύλος, αλλά το λεξιλόγιο και η δομή του υπαινίσσονται ότι το συνέταξε ένας σύντροφός του κι ότι ο Παύλος το δανείστηκε και το κατέστησε κεντρικό τμήμα του εγκωμίου του στην αγάπη στο 1 Κορ 13. Το γεγονός ότι ο Παύλος κι άλλα μέλη της σχολής αφοσιώθηκαν σε μία ανάπτυξη του θέματος της αγάπης σηματοδοτεί τη σπουδαιότητα και την κεντρική θέση που είχε αυτή η ιδέα, κάτι που συχνά παραβλέπεται στις παύλειες σπουδές.

Ψηφιοποιημένος ο P.Cair. 10759 (Ευαγγέλιο Πέτρου)

Από το ιστολόγιο του Roger Pearse πληροφορούμαστε για την ύπαρξη διαφόρων βάσεων δεδομένων παπύρων και επιγραφών. Ανάμεσά τους αναφέρεται και το Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου του Καΐρου, όπου είναι αναρτημένες φωτογραφίες σε καλή ανάλυση του παπύρου που περιέχει το Ευαγγέλιο του Πέτρου.
Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Μαγνητοφωνημένες διαλέξεις για την εσχατολογία και τη Βίβλο

Από το ιστολόγιο Café Apocalypsis πληροφορούμαστε για μία ημερίδα που διοργανώθηκε στο Denver Seminary στις 23-25 Απριλίου με τον τίτλο:

Historic Premillennialism: A Biblical Alternative to "Left Behind" Eschatology

Στη σελίδα του σεμιναρίου έχουν αναρτηθεί μαγνητοφωνημένες οι εισηγήσεις της ημερίδας:

Plenary Speech 1
Dr. Craig Blomberg
"Why We Don't Have to Wait for the Great Commission to Be Fulfilled Before Christ Returns: The Problems with Postmillennialism"
stream | download

Session 1
Dr. Sung Wook Chung
"Who are the Two Witnesses of Revelation 11: An Integration of Western and Asian Proposals"
stream | download

Session 2
Dr. Bruce Demarest
"What Did the Early Church Believe about the Tribulation?"
stream | download

Session 3
Dr. Rick Hess
"The Seventy Sevens of Daniel 9: A Timetable for the Future?"
stream | download

Session 4
Dr. Andrew Dearman
"Transformations of Jerusalem in the Bible"
stream | download

Plenary Speech 2
Dr. Craig Blomberg
"The Need for a Millennium Beyond This Present Age: The Anticlimax of Amillennialism"
stream | download

Plenary Speech 3
Gary Hoag for Dr. Craig Blomberg
"Inappropriately Privileging Israel: Why Historic Premillinnialism Trumps Dispensationalism"
stream | download

Συνέδριο για τη σχέση Βίβλου και Θεολογίας

Το Institut für alttestamentliche Wissenschaft του Karl-Franzens-Universität Graz διοργανώνει από τις 8 έως Μαΐου 2009 συνέδριο με αφορμή τα 25 χρόνια κυκλοφορίας του Jahrbuch für Biblische Theologie. Θέμα του συνεδρίου: "Wie biblisch ist die Theologie?".
Οι εισηγήσεις του συνεδρίου θα επικεντρωθούν στη σημασία της Βίβλου για τους επιμέρους τομείς της Θεολογίας και στη θέση ότι η θεολογία δεν είναι αρκετά βιβλική.
Για να διαβάσετε το πρόγραμμα του συνεδρίου και για άλλες πληροφορίες, πατήστε εδώ.

Το νέο τεύχος του CBQ

Στο νέο τεύχος του Catholic Biblical Quarterly 71:2 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

• Emil A. Wcela, " What is Catholic about a Catholic translation of the Bible?", 247-263
• Jeremy Schipper, "From petition to parable : the prophet's use of genre in 1 Kings 20:38-42", 264-274
• Rodney R. Hutton, "Are the parents still eating sour grapes? : Jeremiah's use of the mašal in contrast to Ezekiel", 275-285
• Daniel C. Timmer, "God's speeches, Job's responses, and the problem of coherence in the book of Job : sapiential pedagogy revisited", 286-305
• Elie Assis, "The unity of the book of Lamentations", 306-329
• Alan Lenzi, "Secrecy, textual legitimation, and intercultural polemics in the book of Daniel", 330-348
• John C. Poirier, "Jesus as an Elijianic figure in Luke 4:16-30", 349-363

Τιμητικός τόμος για τον καθ. Hans-Peter Müller

Κυκλοφορεί από τον εκδοτικό οίκο Vandenhoeck Ruprecht ο συλλογικός τόμος προς τιμήν και στη μνήμη του καθ. Hans-Peter Müller:

Wege zur Hebräischen Bibel : Denken - Sprache - Kultur ; in memoriam Hans-Peter Müller, Götingen : Vandenhoeck und Ruprecht 2009
ISBN 978-3-525-53092-4
69,00 €

Περιγραφή εκδοτικού οίκου

Ο Hans-Peter Müller υπήρξε καθηγητής της Π.Δ., της βόρειας σημιτικής γραμματείας και ιστορίας της θρησκείας στο Münster. Στη μνήμη επανατυπώθηκαν επιλεγμένες εργασίες καθώς και νέες σχετικές με τους επιμέρους τομείς, με τους οποίους εκείνος ασχολήθηκε. Ο τόμος καταλήγει με μία διορθωμένη και περισσότερο αναπτυγμένη εκδοχή της βιβλιογραφίας του Hans-Peter Müller. Οι μελέτες καταδεικνύουν ότι ο καθηγητής εργάστηκε σε ποικίλους τομείς ταυτόχρονα κι ότι γνώριζε να συνδυάζει γόνιμα τα επιμέρους ενδιαφέροντά του. Οι νέες μελέτες από την άλλη πιστοποιούν πώς οι συνοδοιπόροι του στην έρευνα και οι νεότεροι συνάδελφοι μπόρεσαν να αξιοποιήθουν τα ερεθίσματα που τους έδωσε.

Περιεχόμενα τόμου

• Hans P. Müller, "Formgeschichtliche und sprachliche Beobachtungen zu Psalm 30", 1-12
• Ernst Jenni , ΄"Psalm 30,6a - eine ungewöhnliche Sentenz", 13-28
• Hans P. Müller, "Magisch-mantische Weisheit und die Gestalt Daniels", 29 -52
• Klaus Koch, "Zur Stellung der Weisheit Israels in der altorientalisch-hellenistischen Kulturgeschichte", 53-71
• Hans P. Müller, "Mythos und Metapher : zur Ambivalenz des Mythischen in poetischer Gestaltung", 73-93
• Erich Zenger, "Mythos und Mythisierung in den Psalmen", 95-115
• Hans P. Müller, "Handeln, Sprache, Religion, Theologie", 117-136
• Eckart Otto, "Erkenntnis und Interesse : zu Hans-Peter Müllers humanethologischer Erkenntnistheorie als integrativem Schlüssel seines sprachwissenschaftlichen und exegetischen Werkes", 137-147
• Hans P.: Müller, "Kolloquialsprache und Volksreligion in den Inschriften von Kuntillet Agrud und Hirbet el-Qom", 149-192
• Udo Rüterswörden, "Linguistik und Religionsgeschichte : Hans-Peter Müllers grammatische und formgeschichtliche Analyse von Inschriften aus Kuntillet Agrud und Hirbet el-Qom", 193-200
• Hans P. Müller, "Genesis 22 und das mlk-Opfer : Erinnerung an einen religionsgeschichtlichen Tatbestand", 201-213
• Michaela Bauks, "Opfer, Kinder und mlk : das Menschenopfer und seine Auslösung", 215-232
• Die Schriften H.-P. Müllers, 233-247

Ανακάλυψη κατακομβών της ρωμαϊκής περιόδου στη Βηθλεέμ

Από το ιστολόγιο του Antonio Lombatti πληροφορούμαστε την είδηση του πρακτορείου ειδήσεων Ma'an ότι βρέθηκαν κατακόμβες κοντά στη Βηθλεέμ κατά τη διάρκεια οικοδομικών εργασιών.

Το μικρό υπόγειο σύστημα σπηλαίων έχει έξοδο προς το Β και περιείχε 4 πέτρινες σαρκοφάγους που έφεραν χαράγματα. Ήταν τοποθετημένες ανά δύο σε δύο ξεχωριστούς ταφικούς χώρους. Ο επικεφαλής του Τμήματος Αρχαιοτήτων της Ιεριχούς Wael Hamamrah εκτίμησε ότι τα ευρήματα, κεραμικά που βρέθηκαν στο χώρο και οι σκελετοί θα πρέπει να είναι 1800 ή 1900 χρόνων.
Για να διαβάσετε το σχετικό δημοσίευμα, πατήστε εδώ.

Ημερίδα για τη μετάφραση των Ο'

Από το ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism πληροφορούμαστε ότι στις 24 Ιουνίου 2009 θα λάβει χώρα στο Heythrop College, University of London ημερίδα με τον τίτλο:

LOST IN TRANSLATION: STUDIES OF THE SEPTUAGINT AND BEYOND IN HONOUR OF JENNY DINES

Πρόγραμμα ημερίδας
9:30-10:10: Registration and Tea/Coffee (Walker Room)
10:10: Introduction
10:10-10:50: Sarah Pearce, University of Southampton, "Philo's 'Family Values'"
10:50-11:30: Charlotte Hempel, University of Birmingham, "The Qumran Yahad in Recent Scholarship"
11:30-12:20: Tessa Rajak, University of Reading, "Ancestral Laws: What Josephus Made of the Greek Bible"
12:20-1:00: Deborah Rooke, King’s College, London, "Susanna in Handel's Oratorio"
Lunch ­ provided (Walker Room)
1:50-2:30: Jim Aitken, CJCR, Cambridge, "The Septuagint and "Alexandrian" scholarship"
2:30-3:10: Gillian Greenberg, University College London, "Literary Initiative in the Peshitta"
3:10-3:50: Sean Ryan, Heythrop College, "Dislocated Locusts: Re-visions of Joel & Amos in Revelation 9"
3:50-4:30: Jonathan Norton, Heythrop College, "Psuche, Pneuma, and Paul's Rhetorical Surprise"
4:30 Tea and departure

Η συνάντηση θα γίνει στο Walker Room, 2nd Floor, στο κεντρικό κτίριο του Παν/μιου.
Συμμετοχή: £15
Για περισσότερες πληροφορίες: Ms Mariann Jakab (m.jakab at heythrop.ac.uk)