Η έκδοση του Fabricius των ψευδεπιγράφων της Π.Δ.

Από το ιστολόγιο του Jim Davila πληροφορούμαστε την ελεύθερη διάθεση στο διαδίκτυο των δύο τόμων του Johann Albert Fabricius: Codex pseudepigraphicus Veteris Testamenti, τόμ. Ι & ΙΙ (1713).
Ο A. Panayotov τα ανάρτησε σε μορφή .pdf (πατήστε εδώ), αλλά υπάρχουν και σε άλλες μορφές στη σελίδα www.archive.com:
τόμος 1
τόμος 2

Πρόκειται για την πρώτη επιστημονική έκδοση αυτών των κειμένων. Ο Jim Davila είχε αναρτήσει παλαιότερα επίσης ένα σχετικό κείμενο όσον αφορά στον εκδότη και τη σημασία αυτού του έργου. Για να το διαβάσετε, πατήστε εδώ.

Μαγνητοφωνημένες διαλέξεις του P. Harland για τον ιστορικό Ιησού

Ο Phil Harland έχει αναρτήσει στο ιστολόγιό του μία σειρά διαλέξεών του (podcast) με θέμα τον ιστορικό Ιησού και τη μέχρι σήμερα έρευνα σε αυτόν τον τομέα. Έχει αναρτήσει μέχρι σήμερα 6, διάρκειας η καθεμιά 30΄ και υπολογίζει ότι σύντομα θα αναρτήσει μερικές ακόμη πολύ σύντομα. Για να τις ακούσετε, πατήστε εδώ.

Η αυτοβιογραφία του E.P. Sanders

Από το ιστολόγιο του Mark Goodacre πληροφορούμαστε την ανάρτηση μίας εισήγησης που διάβασε ο E.P. Sanders στο πλαίσιο συνεδρίου που έγινε προς τιμήν του και η οποία είναι η επιστημονική του αυτοβιογραφία. Για να τη διαβάσετε, πατήστε στον τίτλο της.

Comparing Judaism and Christianity: An Academic Autobiography
A paper read at “New Views of First-Century Jewish and Christian Self-Definition: An International Conference in honor of E. P. Sanders”, April, 2003
E. P. Sanders, 2004

Ένα βιβλίο για τη ρωμαϊκή οικογένεια

Στην ηλεκτρονική σελίδα του Bryn Mawr Classical Reviews έχει αναρτηθεί η βιβλιοπαρουσίαση / βιβλιοκρισία ενός συλλογικού τόμου με θέμα τη ρωμαϊκή οικογένεια.

Michele George (εκδ.), The Roman Family in the Empire Rome, Italy, and Beyond, Oxford University Press 2005

ISBN: 978-0-19-926841-2

£95.00

Περιγραφή του εκδοτικού οίκου

Ο τόμος περιλαμβάνει μία σειρά από μελέτες, στις οποίες εξετάζεται η ρωμαϊκή οικογένεια στην Ιταλία και στην υπόλοιπη αυτοκρατορία με τη βοήθεια ποικίλων μαρτυριών. Το ενδιαφέρον των συγγραφέων επικεντρώνεται στις τοπικές διαφορές όσον αφορά στη δομή της οικογένειας, στις μορφές του γάμου και στις μορφές συγγένειας. Αυτό συνιστά και την πρωτοτυπία του τόμου, καθώς είναι το πρώτο βιβλίο που συμπεριλαμβάνει μελέτες για την οικογένεια στις ρωμαϊκές επαρχίες. Στο βιβλίο περιέχονται μελέτες για τη ρωμαϊκή Αίγυπτο, την Ιουδαία, την Ισπανία, τη Γαλατία, τη Β. Αφρική και την Παννονία, οι οποίες κάνουν χρήση τόσο των συμβατικών γραπτών πηγών και των επιγραφών καθώς και υλικού, το οποίο χρησιμοποιείται σπανιότερα, όπως κείμενα ιατρών και ιουστινιάνιες αποδείξεις πληρωμής.

Περιεχόμενα του τόμου
Introduction , Michele George
1. Putting the family across: Cicero on natural affection , Susan Treggiari
2. Family imagery and family values in Roman Italy , Michele George
3. The Roman child in sickness and health , Keith Bradley
4. Parent-child conflict in the Roman family: the evidence of Justinian , Judith Evans Grubbs
5. Searching for the Romano-Egyptian family , Richard Alston
6. The Jewish family in Judaea from Pompey to Hadrian - the limits of Romanization , Margaret Williams
7. Family relations in Roman Lusitania: social change in a Roman province?, Jonathan Edmondson
8. Family history in the Roman North-West , Greg Woolf
9. Family and kinship in Roman Africa , Mireille Corbier
10. Children and parents on the tombstones of Pannonia , Mary T. Boatwright

Για να διαβάσετε τη βιβλιοκρισία, πατήστε εδώ.

Επιλογή βιβλιογραφίας για την Π.Δ.

Από τον Jim West πληροφορούμαστε ότι στη σελίδα του Denver Seminary έχει αναρτηθεί ένας κατάλογος με βιβλία σχετικά με διάφορα θέματα της Π.Δ. Κάθε τίτλος συνοδεύεται από μία σύντομη περιγραφή. Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα, πατήστε εδώ.

Το νέο τεύχος του Neotestamentica

Στο νέο τεύχος του Neotestamentica 42:2 (2008) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Paul B. Decock, "Jerome's turn to the Hebraica veritas and his rejection of the traditional view of the Septuagint", 205-222

Μετά από μία σύντομη παρουσίαση της σημερινής κατάστασης της έρευνας όσον αφορά στη μετάφραση των Ο΄ και στη σχέση της προς το μασωριτικό κείμενο, στο έργο έργο του Ωριγένη και τη σημασία των Εξαπλών του και τέλος στις σχέσεις μεταξύ Ωριγένη και Ιερώνυμου, στο άρθρο αντιπαραθέτει τα επιχειρήματα του Ιερώνυμου υπέρ μίας μετάφρασης από το εβραϊκό κείμενο με τα παραδοσιακά επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν μέσα στην Εκκλησία. Στο παραδοσιακό επιχείρημα ότι οι απόστολοι παρέδωσαν το κείμενο των Ο΄ στους εθνικούς ως το αποκεκαλυμμένο κείμενο, ένα δώρο που προετοιμάστηκε από τη μετάφραση για τον εθνικό κύριο της Αιγύπτου, ο Ιερώνυμο αντιπαραθέτει ότι η Κ.Δ. παραθέτει από το εβραϊκό κείμενο. Στην παραδοσιακή άποψη για τη θεοπνευστία της μετάφρασης των Ο΄ και για τις θαυμαστές ιστορίες που συνδέονται με αυτήν ο Ιερώνυμος αντιτείνει ότι η μετάφραση των Ο΄ είναι μετάφραση κι όχι αποκάλυψη. Στην παραδοσιακή άποψη ότι οι Ο΄ ήταν αποδέκτες της προφορικής παράδοσης του Μωυσή κι οδηγήθηκαν από αυτήν για να δώσουν έκφραση στο βαθύτερο και κρυφό νόημα του κειμένου ο Ιερώνυμος επισημαίνει ότι όχι η προφορική παράδοση για τον Μωυσή αλλά ο Ιησούς, ο Χριστός, όπως παρουσιάζεται στα κείμενα των αποστόλων, είναι ο πραγματικός οδηγός στο βαθύτερο νόημα των Γραφών. Από την άλλη ο Ιερώνυμος επιμένει ότι σέβεται τη μετάφραση των Ο΄ ως μία μετάφραση, διότι χρησιμοποιήθηκε από την Εκκλησία για αιώνες κι επειδή υπάρχει μία στενή σχέση μεταξύ της μετάφρασης και της χριστιανικής παράδοσης ερμηνείας. Ωστόσο ο Ιερώνυμος υποστηρίζει ότι ως χριστιανός κατανοεί το βαθύτερο νόημα του εβραϊκού κι επομένως μπορεί να το μεταφράσει με μεγαλύτερη ακρίβεια. Το άρθρο δεν επικεντρώνεται στη θέση του Ιερώνυμου για τον κανόνα και στην πρόσληψη που είχαν οι θέσεις του σε αυτό το ζήτημα από τη λατινική Εκκλησία.

Jonathan A. Draper, "Pure sacrifice in Didache 14 as Jewish Christian exegesis", 223-252 (πατήστε στον τίτλο για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο)

Το κεντρικό θέμα του Διδαχή 14 δεν είναι τόσο η ευχαριστία όσο η διαφύλαξη της καθαρότητας της κοινότητας. Μία ανάγνωση αυτού του κειμένου ως ένα είδος haggadah μέσα σε μία ιουδαιοχριστιανική κοινότητα, που στηρίζεται στην ερμηνεία ενός κειμένου της Γραφής, αποκαλύπτει ομοιότητες τόσο με τα κείμενα της Νεκράς Θαλάσσης όσο και με τις ραββινικές οδηγίες. Η τριμερής δομή του κειμένου διακρίνει ανάμεσα στις αμαρτίες που διαπράττονται μπροστά στο Θεό και στις αμαρτίες που διαπράττονται εις βάρος ενός άλλου μέλους της κοινότητας κι αυτό αιτιολογείται μέσω της Γραφής. Ενώ οι παραβάσεις εναντίον του Θεού μπορούν να διευθετηθούν μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου που συνδέεται με αυτές (με θυσίες, προσευχή, νηστεία και καλές πράξεις), οι παραβάσεις εις βάρος του πλησίουν μπορούν να διευθετηθούν μόνο με τη δημόσια ομολογία και την αποκατάσταση (ανάμεσα σε άλλα με την αποκατάσταση της τιμής). Η αποκατάσταση και η συμφιλίωση στην περίπτωση μίας προσβολής του πλησίουν μπορεί να επιτευχθεί πριν γίνει δεκτή οποιαδήποτε προσφορά στο Θεό. Ο αποκλεισμός του παραβάτη από το ευχαριστιακό δείπνο στη Διδαχή στηρίζεται σε μία πνευματική κατανόηση της καθαρότητας του Ναού, όπως αυτή μεταφέρεται επίσης σε όλην την κοινότητα με ένα τρόπο όμοιο όπως στη yahad του Qumran και στη φαρισαϊκή haburah.

Nijay K. Gupta," 'I will not be put to shame': Paul, the Philippians, and the honourable wish for death", 253-268 (πατήστε στον τίτλο για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο)

Το Φιλ 1,18β-26 έχε χαρακτηρισθεί ως ο "υπαρξιακός μονόλογος" του Παύλου, όπου ο φυλακισμένος απόστολος αντιμετωπίζει την επερχόμενη δίκη και ζυγίζει τα υπέρ της ζωής και του θανάτου. Κάποιοι ερευνητές ασχολήθηκαν με το θέμα της αρχαίας στάσης απέναντι στην αυτοκτονία και τοποθέτησαν τον Παύλο μέσα σε ένα ελληνορωμαϊκό περιβάλλον, όπου η πράξη δεν ήταν απεχθής. Ωστόσο υπάρχει μία φιλολογική παράδοση, που εντοπίζεται στην ιουδαϊκή γραμματεία της εποχή, στην οποία ίσως στηρίζεται ο Παύλος και η οποία μπορεί να διαφωτίσει το αινιγματικό κείμενο - η έντιμη επιθυμία για το θάνατο. Μέσα στη συνάφεια της τιμής και της αισχύνης ο Παύλος ατενίζει ξανά αυτήν την παράδοση υπό το φως του Χριστού και εξηγεί στους Φιλιππήσιους, που ανησυχούν, ότι αυτός και το ευαγγέλιό του δε θα ντροπιαστούν μέσα στις παρούσες συνθήκες αλλά θα βρουν την τιμή που συνδέεται με τη εν τω σταυρωμένω Χριστώ.

Darian A. Lockett, "Structure or communicative strategy? The 'Two Ways' motif in James' theological instruction", 269-288

Τα σχετικά μεταξύ τους θέματα της δομής και της συνοχής της επιστολής του Ιακώβου είναι χρόνια ζητήματα για τους ερμηνευτές της επιστολής. Μολονότι μία σειρά από μελέτες άρχισε να αναγνωρίζει τη συνοζή της επιστολής, δεν υπάρχει συμφωνία όσον αφορά στη δομή της. Στο άρθρο αυτό ο συγγρ. επιχειρεί να παρακάμψει τα επιχειρήματα σχετικά με τη δομή της επιστολής και να ερευνήσεις πώς το κείμενο επιδιώκει να μεταδώσει το συνολικό (θεολογικό) του μήνυμα. Λαμβάνοντας υπόψη τη δυσκολία να ορισθεί με σαφήνει η γενική δομή της επιστολής του Ιακώβου από τη μια και τη σαφή θεματική χρήση αντιθέσεων από την άλλη, αυτό το άρθρο υποστηρίζει ότι αυτές οι αντιθέσεις έχουν ως σκοπό να οδηγήσουν τους αναγνώστες σε μία απόφαση όσον αφορά στις δύο ακραίες "οδούς" ζωής κι ότι αυτές οι αντιθέσεις ακολουθούν γενικά το παραδοσιακό ιουδαϊκό θέμα "των δύο οδών".

David P. Moessner, "The triadic synergy of Hellenistic poetics in the narrative epistemology of Dionysius of Halicarnassus and the authorial intent of the evangelist Luke (Luke 1:1-4; Acts 1:1-8)", 289-304

Η κριτική που ασκεί ο Διονύσιος ο Αλικαρνασσεύς στην χρήση από τον Θουκυδίδη του πεζού λόγου παρέχει το πλησιέστερο παράλληλο στη σκέψη και λογική του προλόγου του κατά Λουκάν κι όσων λέγονται εκεί σχετικά με τη "σαφή βεβαιότητα" για τη σημασία όλων των γεγονότων τα οποία θα εναρμονίσει μεταξύ τους στη συνέχεια στην αφήγησή του. Πίσω κι από τα δύο κείμενα κρύβεται η ελληνιστική ποιητική τέχνη, στην οποία παρόντες είναι τρεις λόγοι: α) η ρητορική "διαχείριση" της δημιουργίας πλοκής (emplotment) της αφήγησης από το συντάκτη του κειμένου, β) με σκοπό να επηρεάσει την πραγματική γνωσιολογική και εμπαθή κατανόηση από συγκεκριμένα ακροατήρια γ) των υπονοούμενων μηνυμάτων και εμφάσεων του συγγραφέα. Αυτή η κοινή διηγητική επιστημολογία εξηγεί με πειστικό τρόπο την πορεία σύνταξης των ευαγγελίων ως πειστικές αφηγηματικές επιτελέσεις (performances).

Steve Moyise, "Scripture in the New Testament: literary and theological perspectives", 305-326

Ακολουθώντας το έργο των C.H. Dodd (1952) και R.B. Hays (1989) συχνά υποστηρίζεται ότι ο σκοπός της εξήγησης των παραθέσεων στην Κ.Δ. χωρίων της Π.Δ. είναι να δει κανείς πέρα από τις επιφανειακές ασυμφωνίες και να ανακαλύψει πολύπλοκα σχήματα ή πλαίσια νοήματος. Εκείνοι που υποστηρίζουν ότι προτεραιότητα έχουν οι ρητορικοί στόχοι των συγγραφέων της Κ.Δ. έναντι του νοήματος που είχε το κείμενο στην αρχαία συνάφεια, κατηγορούνται ότι δε βλέπουν αυτό το επίπεδο της έρευνα, το οποίο συχνά ταυτίζεται με την επίκληση κειμένων που έχουν απόσταση από το κείμενο που παρατίθεται. Στο άρθρο του ο συγγραφέας εξετάζει δύο παραθέσεις (Ησ 40,3 και 52,5), για τα οποία οι ερευνητές υποστήριξαν ότι η σημασία και η λειτουργία τους μέσα στο κείμενο της Κ.Δ. (στο Μκ 1,2-3 και Ρωμ 2,24 αντίστοιχα) εξαρτάται από την ικανότητα που έχουν να επαναφέρουν στη μνήμη του αναγνώστη το ευρύτερο πλαίσιο του Ησαΐα. Ο Moyise υποστηρίζει ότι τα επιχειρήματα για το Ησ 40,3 στο Μκ 1,2-3 είναι πολύ ισχυρότερα από ό,τι για το Ησ 52,5 στο Ρωμ 2,24. Στη συνέχεια παρουσιάζει τα αντεπιχειρήματα για την περίπτωση του Ησ 40,3 στο Μκ 1,2-3, τα οποία βέβαια δεν είναι καταλυτικά αλλά οπωσδήποτε θέτουν σοβαρά ζητήματα. Καταλήγει ότι η πιο αδύνατη θέση για το Ησ 52,5 στο Ρωμ 2,24 θα μπορούσε με ασφάλεια να απορριφθεί.

Gert J. Steyn, "An overview of the extent and diversity of methods utilised by the author of Hebrews when using the Old Testament", 327-352

Μετά από μία σύντομη συζήτηση των τρόπων χρήσης της Π.Δ. γενικά στην Κ.Δ. το ενδιαφέρον της μελέτης επικεντρώνεται στις μεθόδους που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας της προς Εβραίους για να παραθέσει χωρία της Π.Δ. Ο άγνωστος συγγραφέας έκανε χρήση μιας μεγάλης ποικιλίας τεχνικών, όταν ήρθε σε επαφή με και παρουσίασε το υλικό της Π.Δ. Αυτές είναι η catena συγκεκριμένων χωρίων, διευρύνσεις παραθέσεων ήδη γνωστών από την παράδοση, υμνολογικές επεξεργασίες των παραθεμάτων, προσθήκη δικού του σχολιασμού (midrash), παραφράσεις, παραπομπές και έμμεσες αναφορές. Μολονότι ένας μεγάλος αριθμός χωρίων επιλέχθηκαν από τον άγνωστο συγγραφέα μέσα από την αρχαία ιουδαϊκή (κείμενα Νεκράς Θαλάσσης, έργα του Φίλωνα) και την πρώιμη χριστιανική (Παύλος) παράδοση, είναι επίσης σαφές ότι κάποια από αυτά τα παραθέματα είναι προσωπική επιλογή του συγγραφέα. Είναι δικαιολογημένο λοιπόν να θεωρείται ότι οι παραθέσεις είναι η ραχοκοκκαλιά ή η αρχική δομή της επιχειρηματολογίας του συγγραφέα. Τα χωρία αυτά παρουσιάζονται σε δύο ομάδες με 7 ζεύγη η καθεμιά. Η πρώτη ομάδα απαρτίζεται σχεδόν αποκλειστικά από υμνολογικά κείμενα, ενώ η δεύτερη εναλλάσσει ζεύγη από την Τορά κι ένα προφήτη, με ένα ζεύγος από την Τορά κι έναν Ψαλμό.

Ronald H. van der Bergh, "A textual comparison of Hebrews 10:5b-7 and LXX Psalm 39:7-9", 253-382

Συχνά διατυπώνονται θεολογικές σκέψεις σχετικά με τις υποτιθέμενες αλλαγές του κειμένου των Ο΄ από το συγγραφέα της προς Εβραίους. Αυτά τα συμπεράματα δε λαμβάνουν ωστόσο συχνά υπόψη τις διαφορετικές παραδόσεις του κειμένου των Ο΄. Στο άρθρο τονίζεται η ανάγκη να ορισθεί το προκείμενο (Vorlage) της προς Εβραίους πριν γίνουν οποιεσδήποτε συγκρίσεις. Αυτό γίνεται με το παράδειγμα του Ψα 39,-7-9 (Ο΄) στο Εβ 10,5β-7. Με τη βοήθεια της κριτικής του κειμένου ορίζεται το πιθανότερο προκείμενο του Ψα 39,-7-9 στο Εβ 10,5β-7. Στη συνέχεια γίνεται μια σύγκριση μεταξύ των δύο κειμένων. Οι διαφορές των δύο κειμένων επισημαίνονται και καταδεικνύονται οι εσκεμμένες διαφοροποιήσεις που έκανε στο αρχικό κείμενο ο συγγραφέας. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύεται η θεολογική σημασία που κρύβεται πίσω από αυτές τις αλλαγές.

Τα τεύχη του Biblical Studies Bulletin

Από το ιστολόγιο του Mark Goodacre πληροφορούμαστε ότι υπάρχουν διαθέσιμα στο διαδίκτυο τα τεύχη του ηλεκτρονικού περιοδικού Biblical Studies Bulletin. Σε κάθε τεύχος ανακοινώνονται νέα και παρουσιάζονται νέες εκδόσεις στο χώρο των βιβλικών σπουδών. Για να δείτε τα τεύχη μέχρι το 2008, πατήστε εδώ.

Μία μελέτη για την Κιβωτό της Διαθήκης και τα Χερουβείμ

Από το ιστολόγιο του Jim West πληροφορούμαστε την ανάρτηση σε μορφή .pdf μιας ενδιαφέρουσας μελέτης του καθ. της Οξφόρδης John Day για τις αναφορές στα Χερουβείμ και στην Κιβωτό της Διαθήκης στους Ψαλμούς.

Για να βρεθείτε στη σχετική ανάρτηση του J. West και να κατεβάσετε το άρθρο, πατήστε εδώ.

Βιβλιοπαρουσιάσεις στο Review of Biblical Literature 28/1/2009

Στη νέα ηλεκτρονική έκδοση του Review of Biblical Literature δημοσιεύονται οι βιβλιοπαρουσιάσεις των παρακάτω βιβλίων:


Philip S. Alexander, The Targum of Lamentations: Translated, with a Critical Introduction, Apparatus, and Notes
Reviewed by Jan-Wim Wesselius

Margaret Barker, Temple Themes in Christian Worship
Reviewed by Mary L. Coloe

Paul C. Burns, ed., Jesus in Twentieth Century Literature, Art, and Movies
Reviewed by Tsalampouni Ekaterini
Reviewed by Richard Walsh

Bruce Chilton, Abraham's Curse: The Roots of Violence in Judaism, Christianity, and Islam
Reviewed by Marvin A. Sweeney

John Day, ed., Temple and Worship in Biblical Israel: Proceedings of the Oxford Old Testament Seminar
Reviewed by Aren M. Maeir

Timothy Edwards, Exegesis in the Targum of Psalms: The Old, the New, and the Rewritten
Reviewed by Joachim Vette

William A. Ford, God, Pharaoh and Moses: Explaining the Lord's Actions in the Exodus Plagues Narrative
Reviewed by Hee Suk Kim
Reviewed by Brian D. Russell

J. Harold Greenlee, The Text of the New Testament: From Manuscript to Modern Edition
Reviewed by J. K. Elliott

Robert H. Gundry, The Old Is Better: New Testament Essays in Support of Traditional Interpretations
Reviewed by Michael F. Bird

Thomas Krüger, Manfred Oeming, Konrad Schmid, and Christoph Uehlinger, eds., Das Buch Hiob und seine Interpretationen: Beitrδge zum Hiob-Symposium auf dem Monte Verité vom 14.-19. August 2005
Reviewed by Philippe Guillaume

Stuart S. Miller, Sages and Commoners in Late Antique 'Erez Israel: A Philological Inquiry into Local Traditions in Talmud Yerushalmi
Reviewed by Joshua Schwartz

Francis J. Moloney, The Living Voice of the Gospels
Reviewed by Stephan Witetschek

Risto Nurmela, The Mouth of the Lord Has Spoken: Inner-biblical Allusions in Second and Third Isaiah
Reviewed by Christophe Nihan

U. B. Schmid, with W. J. Elliott and D. C. Parker, The New Testament in Greek IV: The Gospel according to St. John: Volume 2: The Majuscules
Reviewed by Marcus Sigismund

Kenton L. Sparks, God's Word in Human Words: An Evangelical Appropriation of Critical Biblical Scholarship
Reviewed by Arthur Boulet
Reviewed by Jeffrey A. Gibbs

Clinton Wahlen, Jesus and the Impurity of Spirits in the Synoptic Gospels
Reviewed by Mark D. Batluck

Thomas R. Yoder Neufeld, Recovering Jesus: The Witness of the New Testament
Reviewed by V. George Shillington

Το νέο τεύχος του BTB

Στο νέο τεύχος του Biblical Theology Bulletin 39:1 (2009) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Douglas E. Oakman, "The Perennial Relevance of Saint Paul: Paul's Understanding of Christ and a Time of Radical Pluralism", 4-14

Στο άρθρο εξετάζεται η παύλεια χριστολογία μέσα από 5 θέσεις και υποστηρίζεται ότι ο Παύλος είδε μάλλον στον Χριστό την πληρότητα της ανθρωπότητας παρά την πληρότητα της θεότητας. Η χριστολογία του Παύλου τον ενέπνευσε να είναι ανοικτός ως απόστολος προς τους εθνικούς. Δεν προκάλεσε μία "χριστιανική ιδιαιτερότητα", όπως έκαναν αργότερα χριστολογίες με αποκλειστικές τάσεις. Το έργο του Παύλου που χαρακτηρίζεται από έναν οικουμενικό πλουραλισμό χρησιμοποίησε ως σύμβολό του τη σωτηρία που μπορούσε να υπογραμμίσει το σεβασμό στην ιδιαιτερότητα και ταυτόχρονα να δημιουργήσει μία κοινότητα μέσα σε μία κοινή ανθρωπότητα. Η επιστροφή στην χριστολογία του Παύλου σημερα θα μπορούσε να προσφέρει στονς χριστιανούς μία δημιουργική και κριτική βάση για τη συνάντηση με το σύγχρονο θρησκευτικό πλουραλισμό.

Joseph Hellerman, "Brothers and Friends in Philippi: Family Honor in the Roman World and in Paul's Letter to the Philippians", 15-25

Η παρούσα μελέτη επιδιώκει να καταδείξει τη σημασία που έχει η αξιοποίηση των συμπερασμάτων των κοινωνικών επιστημών για την ερμηνεία της Κ.Δ. δημιουργώντας ένα νοητό τρίγωνο μεταξύ α) του μοντέλου της πολιτισμικής ανθρωπολογίας για την τιμή της οικογένειας της αρχαίας Μεσογείου, β) των κοινωνικών δεδομένων από τη ρωμαϊκή αποικία των Φιλίππων και γ) της επιστολής του Παύλου προς Φιλιππησίους. Οι αρχαιολογικές μαρτυρίες από τους Φιλίππους σαφώς επιβεβαιώνουν αυτήν την ιδιαίτερη πλευρά του κοινωνικού μοντέλου, δηλαδή, ότι τα μέλη της οικογένειας στον κόσμο της αρχαίας Μεσογείου σαφώς διέφεραν από απόψεως τιμής από πρόσωπα μέσα στην δικές τους ομάδες συγγενών και συναγωνίζονταν στην τιμή με τους εκπροσώπους των άλλων οικογενειών. Και οι δύο δραστηριότητες μαρτυρούνται επιγραφικά στους Φιλίππους. Η παρουσία αυτών των αξιών στην αποικία ρίχνει φως επιπλέον σε μεγάλες ομάδες των Φιλιππησίων, αφού ο Παύλους αντιμετώπιζε την χριστιανική κοινότητα στους Φιλίππους ως μία οικογένεια κι επεδίωκε με το γράμμα του να ενθαρρύνει τους Φιλιππησίους να συμπεριφέρονται ο ένας στον άλλο σαν θετοί αδελφοί. Αυτό σημαίνει ότι ο Παύλος επιθυμούσε να εδραιώσει ένα ήθος συγγένειας ανάμεσα στους χριστιανούς της αποικία, το οποίο θα απεθάρρυνε από ένα συναγωνισμό για την τιμή ανθρώπους που έπαιρναν στα σοβαρά την ταυτότητά τους ως αδελφών εν Χριστώ.

Mark Bredin, "Ecological Crisis and Plagues (Revelation 11:6)", 26-38

Αυτό το άρθρο συζητά τους δύο μάρτυρες που κτυπούν τη γη και συζητά πώς αυτό το κείμενο μπορεί να εμπνεύσει όσους ενδιαφέρονται για το περιβάλλον. Ο συγγρ. προτείνει ότι αυτοί οι δύο μαρτυρες κατηγορούν την ανθρωπότητα για τις πράξεις που διέπραξε εις βάρος της γης. Οι δύο μάρτυρες καλούν τους "κατοίκους της γης" να εγκαταλείψουν την απληστία τους και την απομόνωσή τους και να αναγνωρίσουν ότι ευθύνονται για την οικολογική καταστροφή και τους καλούν να ζήσουν σε αρμονία με τη γη κι όχι να την λαφυραγωγούν. Οι μάρτυρες αποκαλύπτουν στους καταστροφείς της γης ότι όσα κάνουν θα έχουν συνέπειες. Με αυτόν τον τρόπο το Αποκ 11 εμπνέει το σημερινό έργο της οικολογικής προστασίας ως μία πράξη που ξεκινά τώρα αυτό που θα ολοκληρώσει αργότερα ο Θεός.

John H. Elliott, "1 Enoch, 1 Peter, and Social—Scientific Criticism. A Review Article on a Major 1 Enoch Commentary ", 39-43
Το συγκεκριμένο άρθρο παρουσιάζει τον πρώτο τόμο του υπομνήματος στο 1 Ενώχ του George Nickelsburg. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνδεση του 1 Ενώχ με την 1 Πέτρου και η ερμηνεία με τη βοήθεια της κοινωνιολογικής μεθόδου.