Μία εισήγηση για τους Μανδαίους από τη συνάντηση SBL 2008

O James F. McGrath ανάρτησε στο ιστολόγιό του την εισήγησή του για τους Μανδαίους, την οποία διάβασε κατά την τελευταία συνάντηση της SBL στη Boston πριν μερικές ημέρες. Για να διαβάσετε το σχετικό κείμενο, πατήστε επάνω στον παρακάτω τίτλο:

Mandaean Polemic against Jews and Christians as Evidence about the Origins and Setting of Early Mandaism

Πλαστές αρχαιότητες από την Παλαιστίνη

Η Nina Burleigh, δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλίου Unholy Business: A True Tale of Faith, Greed and Forgery in The Holy Land, στο οποίο αναφερθήκαμε σε παλαιότερη ανάρτηση, δημοσιεύει στη σημερινή ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδας Los Angeles Times ένα άρθρο για την πλαστογράφηση αρχαιοτήτων, που συνδέονται με το βιβλικό παρελθόν της Παλαιστίνης και για τη δίκη του Oded Golan, συλλέκτη αρχαιοτήτων στο Ισραήλ, ο οποίος συνέδεσε το όνομά του με δύο πολυσυζητημένα ευρήματα, την επιγραφή του Ιωάς και το οστεοφυλάκιο του Ιακώβου.

Για να διαβάσετε το άρθρο, πατήστε εδώ.

O Δεκάλογος στη Βίβλο και στα πατερικά κείμενα

Κυκλοφόρησε στη σειρά Cahiers de Biblia Patristica (αρ. 9) του Παν/μίου Marc Bloch του Στρασβούργου ένας τόμος αφιερωμένος στη θέση του Δεκαλόγου μέσα στη Βίβλο και στα πατερικά κείμενα:

Rémi Gounelle & Jean-Marc Prieur (εκδ.), Le décalogue au miroir des Pères, (Cahiers de Biblia Patristica 9), Université Marc Bloch, Strasbourg 2008

ISBN: 978-2-906805-08-8

35,00 ευρώ

Μέσα στα χριστιανικά κείμενα των πρώτων αιώνων υπάρχουν πολλές αναφορές στο Δεκάλογο. Οι 11 μελέτες του παρόντος τόμου έχουν ως στόχο τους να δώσουν μία συνολική εικόνα των ερωτημάτων, τα οποία έθεσαν οι θεολόγοι της αρχαιότητας, όσον αφορά στο Δεκάλογο και των απαντήσεων που πρότειναν μέσα στο πλαίσιο της αντιπαράθεσης με τον ελληνιστικό ιουδαϊσμό. Από αυτήν την εξέταση (σε πολλά κείμενα, ανάμεσά τους η επιστολή του Πτολεμαίου προς τη Φλώρα, ο Δεκάλογος αντιμετωπίζει από μία νέα οπτική γωνία) προκύπτει ότι ο Δεκάλογος καταλαμβάνει μία ιδιαίτερη θέση μέσα στην αρχαία θεολογία και ποιμαντική: μία θέση σημαντική, την οποία όμως ουσιαστικά είχε ήδη και παλαιότερα.

Στο πρώτο μέρος του τόμου περιλαμβάνονται μελέτες, που πραγματεύονται τη δομή των δέκα εντολών, την καταγραφή τους σε δύο πλάκες και τη χρήση του Δεκαλόγου στους θεολόγους της Αρχαιότητας μέσα στο πλαίσιο της κατήχησης ή της μετάνοιας. Δύο μελέτες παρουσιάζουν την ερμηνεία του Δεκαλόγου στους σημαντικούς συγγραφείς του 2ου αι.: στον Πτολεμαίο και στον Ειρηναίο. Στο τρίτο μέρος περιλαμβάνονται μελέτες που παρουσιάζουν την ερμηνεία συγκεκριμένων στίχων.

Περιεχόμενα του βιβλίου

• Innocent Himbaza, "Le texte du Décalogue de la Septant raconte sa propre histoire", 7-28
• Frédéric Chapot, "Réflexions antiques sur la structure du Décalogue", 29-48
• Martine Dulaey, "Le Décalogue, les tables de la Loi et la catéchèse", 49-64
• Laurence Mellerin, "La presénce du Décalogue dans la théologie pénitentielle des premiers siècles", 65-92
• Gilles Pelland, "Le Décalogue dans la théologie d' Irénée de Lyon", 93-106
• Enrico Norelli, "Le Décalogue dans le Lettre de Ptolémée à Flora", 107-176
• Francoise Vinel, "Écoute, Israël", 177-194
• Raymond Winling, "Le premier commandement du Décalogue", 195-222
• Jean-Marc Prieur, "L' interdiction des idoles et des ressemblances dans la littérature chrétienne ancienne", 223-242
• Marie-Odile Boulnois, "Le Décalogue contient-il une formule scandaleuse?", 243-260
• Alain Le Boulluec, "Honore ton père et ta mère", 261-292

Ένα νέο βιβλίο για την Α΄ προς Τιμόθεον

Ένα νέο βιβλίο για την Α΄ Τιμ κυκλοφόρησε εδώ και λίγο καιρό από τον εκδοτικό οίκο Peeters. Πρόκειται για ένα συλλογικό τόμο με εισηγήσεις που διαβάστηκαν στο Colloquium Oecumenicum Paulinum κατά τη συνάντηση του 2006:

K. Donfried, 1 Timothy Reconsidered, (Corpus Oecumenicum Paulinum 18), Peeters 2008

ISBN: 978-90-429-2091-0

46 ευρώ.

Περίληψη του εκδοτικού οίκου

Ο παρόν τόμος περιέχει τις εισηγήσεις της 19ης συνάντησης του Corpus Oecumenicum Paulinum, που έλαβε χώρα στο Αββαείο του Αγ. Παύλου (Ρώμη) το Σεπτέμβριο του 2006. Η Α΄ Τιμ ήταν το θέμα των 8 εισηγήσεων, μολονότι συχνά εξετάζεται και η σχέση της προς τη Β΄ Τιμ, προς Τίτον και τα άλλα παύλεια κείμενα. Ένα θέμα, το οποίο αναπτύσσεται διεξοδικά, είναι εκείνο της ψευδωνυμίας και της σπουδαιότητάς της ως ερμηνευτικού εργαλείου. Σε κάποιες από τις εισηγήσεις προτείνεται μια ευρύτερη αντίληψη του τρόπου συγγραφής των παύλειων επιστολών, όπου υπάρχει χώρος και για την εξουσιοδότηση και από κοινού συγγραφή με συνεργάτες σε διάφορες εκκλησιαστικές κοινότητες. Ο αναγνώστης αυτού του τόμου μπορεί επίσης να βρει μία επανεξέταση των θεολογικών θεμάτων, που απαντούν στην 1 Τιμ, όπως τη σχέση της χάριτος προς διάφορες ετερόνομες στάσεις ζωής όπως είναι ο ασκητισμός, όπως ο λεγόμενος προσαρμοστικός χαρακτήρας της επιστολής, ιδιαίτερα στη σχέση της ευσέβειας προς στον αστικό Χριστιανισμό. Τέλος εξετάζεται, εάν η χρήση του όρου "οίκος" είναι μία πραγματικά μία παρερμηνεία του τρόπου που κατανοεί ο Παύλος την εκκλησία. Πρόεδρος των συναντήσεων ήταν ο K. Donfried και εισηγήσεις διάβασαν οι David Horrell, Luke Timothy Johnson, Vasile Mihoc, Margaret Mitchell, Yann Redalié, László Simon και Thomas Söding.

Περιεχόμενα

• Donfried, Karl P., "1 Timothy reconsidered : a review of the major issues," 3-17
• Johnson, Luke T., "First Timothy 1,1-20 : the shape of the struggle", 19-39
• Mitchell, Margaret M., "Corrective composition, corrective exegesis : the teaching on prayer in 1 Tim 2,1-15", 41-62
• Söding, Thomas, "1 Timotheus 3 : der Episkopos und die Diakonie in der Kirche", 68-86
• Redalié, Yann, "'Sois un modèle pour les croyants' : Timothée, un portrait exhortatif", 1 Tm 4, 87-108
• Horrell, David G., "Disciplining performance and "placing" the church : widows, elders and slaves in the household of God (1 Tim 5,1-6,2)", 109-134
• Mihoc, Vasile, "The final admonition to Timothy (1 Tim 6,3-21)", 135-152
• Donfried, Karl P., "Rethinking scholarly approaches to 1 Timothy", 153-182
• Simon, László T., "Crescere nella "bella professione di fede" : la responsabilità per il vangelo secondo la Prima lettera a Timoteo", 183-199

Αιθιοπικά χειρόγραφα της Βίβλου στο Διαδίκτυο

Από το ιστολόγιο Evangelical Textual Criticism πληροφορούμαστε για το πρόγραμμα ψηφιοποίησης των Αιθιοπικών χειρογράφων της Βίβλου, τα οποία βρίσκονται σε διάφορες βιβλιοθήκες της Β. Αμερικής. Τα χειρόγραφα αυτά χρονολογούνται από το 12ο έως και το 19ο αι. και παρουσιάζουν ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσον αφορά την ιστορία του κειμένου, αφού στην πλειονότητά τους έχουν μεταφραστεί απευθείας από τα ελληνικά.

Για να βρεθείτε στη σχετική σελίδα του προγράμματος, πατήστε εδώ.

Η σχέση της λατρείας της συναγωγής με την Κυριακή προσευχή

Ο Jeffrey B. Gibson ανάρτησε στη σελίδα με τα συγγράμματά του την εισήγησή του στην SBL 2008 που έλαβε χώρα πριν μερικές μέρες στη Βοστόνη.
Πατήστε επάνω στον τίτλο για να βρεθείτε στο κείμενο της εισήγησης:

"Is the Synagogue and Its Liturgy the Matrix of the Lord’s Prayer?"

Ένα άρθρο του J. Dunn για τη διδασκαλία του Παύλου περί θανάτου του Ιησού

Στο ιστολόγιο BiblicalStudies.org.uk έχει αναρτηθεί ένα παλαιότερο άρθρο του J. Dunn για τη διδασκαλία του αποστόλου Παύλου περί του θανάτου του Ιησού. Πατώντας επάνω στον τίτλο του άρθρου θα βρεθείτε στο κείμενο (σε pdf):

James D.G. Dunn, "Paul's Understanding of the Death of Jesus," Robert Banks, ed., Reconciliation and Hope. New Testament Essays on Atonement and Eschatology Presented to L.L. Morris on his 60th Birthday. Carlisle: The Paternoster Press, 1974. pp.125-141.

Το νέο τεύχος του Tyndale Bulletin

Στο νέο τεύχος του Tyndale Bulletin δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Lunn, Nicholas P., "The last words of Jacob and Joseph : a rhetorico-structural analysis of Genesis 49:29-33 and 50:24-26", 161-179

Στο άρθρο εφαρμόζεται η κοινωνικορητορική μέθοδος για την ερμηνεία των τελευταίων επεισοδίων στο βιβλίο της Γενέσεως. Με τη βοήθειά της ο συγγρ. καταλήγει ότι το τελευταίο μεγάλο τμήμα του βιβλίου είναι αντίθετα από ό,τι υποστηρίζεται σε διάφορα υπομνήματα το 49,29–50,26, το οποίο έχει τη δομή ενός αντίστροφου παράλληλου μοτίβου. Μέσω αυτής της ανάλυσης οι περικοπές που αφορούν στους τελευταίους λόγους και στο θάνατο του Ιακώβ κι εκείνες με τους τελευταίους λόγους και το θάνατο του Ιωσήφ μπορούν να συσχετισθούν και να παραλληλισθούν. Αυτή η σύγκριση αποκαλύπτει διαφορές αλλά επίσης μία ουσιαστική ενότητα στις τελευταίες επιθυμίες καθενός πατριάρχη. Μολονότι εκδηλώνεται με διαφορετικούς τρόπους σε κάθε περίπτωση οι τελευταίες τους επιθυμίες κατευθύνονται από μία κοινή πίστη για τη μελλοντική εκπλήρωση της θεϊκής υπόσχεσης ότι η γη Χαναάν θα περιέλθει στους απογόνους του Αβραάμ. Ο Lunn σχολιάζει επίσης τη χρήση από μέρους του αρχαίου συγγραφέα μίας συγκεκριμένης τεχνικής για να δηλώσει ότι η ταφή του Ιακώβ στο σπήλαιο Machpelah ήταν η πρέπουσα. Τέλος εξηγεί γιατί η αφήγηση της ταφής του Ιακώβ καταλαμβάνει τόσο πολύ χώρο έναντι εκείνης της ταφής του Ιωσήφ.

Tan, Kim H., "The Shema and early Christianity", 181-206

Ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα είναι, εάν ο χριστιανισμός προήλθε από τον Ιουδαϊσμό πώς τελικά αντιμετώπισε -αν το έκανε τελικά- την ομολογία για τη μοναδική αληθινή πίστη και πράξη του Ιουδαϊσμού. Στο άρθρο υποστηρίζεται ότι όχι μόνο ο Χριστιανισμός το έκανε αυτό συχνά, όπως βεβαιώνεται από τη συχνή χρήση της Shema στα κείμενα της Κ.Δ., αλλά ότι αυτό το σημείο υπήρξε ένα κεντρικό θέμα της αντιπαράθεσης Εκκλησίας και Συναγωγής κατά τον πρώτο αιώνα. Αποτέλεσε κινητήρια δύναμη στην πρώιμη Χριστιανική θεολογική σκέψη κυρίως όσον αφορά στην κατανόηση του τρόπου που η χριστιανική κοινότητα ήταν μία εσχατολογική κοινότητα και όσον αφορά στην ταυτότητα του Ιησού Χριστού.

Rosner, Brian S., "'Known by God' : the meaning and value of a neglected biblical concept", 207-230

Mολονότι το θέμα του να είναι κάποιος γνωστός στο Θεό είναι μία σημαντική ιδέα στη βιβλική θεολογία, δεν έχει τύχει της προσοχής της βιβλικής ερμηνείας και θεολογίας. Σε αυτό το εισαγωγικό άρθρο γίνεται μία προσπάθεια να τονισθεί η σημασία της, δίνεται ο ορισμός αυτής της ιδέας και παρουσιάζεται η ποιμαντική της λειτουργία στη Βίβλο και στα αρχαία ιουδαϊκά κείμενα. Ο συγγρ. υποστηρίζει ότι το να είναι γνωστός κάποιος στο Θεό σημαίνει περίπου τα εξής τρία πράγματα: να ανήκει στο Θεό, να τον αγαπά ή να τον έχει εκλέξει ο Θεός και να είναι παιδί ή υιός του Θεού. Λαμβάνοντας υπόψη τις συνάφειες, όπου αυτή η ιδέα απαντά καθώς και το γεγονός ότι το να μην είναι κάποιος γνωστός του Θεού συνδέεται με την προειδοποίηση του Θεού για τιμωρία, η ιδέα συνδέεται με την ταπείνωση, την ανάπαυση και την ασφάλεια. Επίσης ο συγγρ. συζητά το ρόλο που διαδραματίζει η συγκεκριμένη ιδέα στην χριστολογία, ανθρωπολογία και ηθική.

Danylak, Barry, "Tiberius Claudius Dinippus and the food shortages in Corinth", 231-270

Το θέμα της έλλειψης τροφής στην Κόρινθο του μ. 1ου αι. μ.Χ. έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όσους μελετούν την αλληλογραφία του Παύλου με την εκκλησιαστική κοινότητα της πόλης. Τα κείμενα αυτά είναι γεμάτα από λέξεις και εικόνες που συνδέονται με την τροφή και ασχολούνται επίσης με συγκεκριμένα ζητήματα που προέκυψαν μέσα στην κοινότητα και σχετίζονται και πάλι με την τροφή. Αρκετοί σύγχρονοι ερμηνευτές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η φράση "την ενεστώσαν ανάγκην" (1 Κορ 7,26) αναφέρεται στην έλλειψη τροφής που παρουσιάστηκε στην Κόρινθο περίπου στην εποχή που την επισκέφτηκε ο απόστολος Παύλος (51 μ.Χ.). Σκοπός του άρθρου είναι η εξέταση των επιγραφικών μαρτυριών σχετικά με τους αξιωματούχους που ήταν υπεύθυνοι στην πόλη για την διαχείριση των αποθεμάτων σιτηρών (curator annonae) στην Κόρινθο. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στην παρουσίαση της καριέρας του Tiberius Claudius Dinippus, ο οποίος υπήρξε curator annonae κατά τα μέσα του 1ου αι. μ.Χ. στην πόλη και γίνεται μία προσπάθεια να εκτιμηθεί η διάρκεια της θητείας του. Ο συγγρ. καταλήγει ότι υπήρχε μία μακρά και κατά καιρούς εμφανιζόμενη έλλειψη τροφής στην Κόρινθο. Ίσως το 51 μ.Χ., όταν ο Παύλος έστειλε τις επιστολές του, μία τέτοια κρίση να ήταν ιδιαίτερα έντονη.

Baum, Armin D., "Semantic variation within the "Corpus Paulinum" : linguistic considerations concerning the richer vocabulary of the Pastoral Epistles", 271-292

Είναι γενική η εκτίμηση ότι το λεξιλόγιο των Ποιμαντικών Επιστολών είναι ουσιαστικά πλουσιότερο από εκείνο των άλλων 10 παύλειων επιστολών. Ωστόσο τα περισσότερα άπαξ λεγόμενα των Ποιμαντικών είναι σημασιολογικά πολύ κοντά στο λεξιλόγιο του υπόλοιπου Corpus Paulinum. Από μία αυστηρά γλωσσολογική άποψη αυτός ο πλούτος μαρτυρεί ότι ο συγγραφέας τους είχε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή του για τη σύνταξή τους από ό,τι ο συγγρ. του υπόλοιπου Corpus Paulinum. Τόσο όσον αφορά στη σύνταξη όσο και στη σημασιολογία οι Ποιμαντικές Επιστολές μαρτυρούν μεγαλύτερη συγγένεια προς το γραπτό λόγο από ό,τι το υπόλοιπο Corpus Paulinum, το οποίο συνδέεται περισσότερο με τον προφορικό λόγο. Επομένως το ιστορικό πρόβλημα σχετικά με το συγγραφέα των Ποιμαντικών Επιστολών μπορεί να επιλυθεί με τη βοήθεια των υφολογικών ιδιαιτεροτήτων τους. Ο P.N. Harrison στη γνωστή του μελέτη κατέληξε στο συμπέρασμα ότι για υφολογικούς λόγους οι Ποιμαντικές επιστολές δεν πρέπει να είναι έργα του ίδιου συγγραφέα με εκείνον του Corpus Paulinum. Ωστόσο με βάση των συμπερασμάτων της σύγχρονης φιλολογικής έρευνας αυτό το συμπέρασμα δε μπορεί να είναι και τόσο βέβαιο. Πραγματικά άλλα κριτήρια πέρα από τα υφολογικά θα πρέπει θεωρηθούν σημαντικότερα για την επίλυση του προβλήματος.

Baker, William R., "Searching for the Holy Spirit in the Epistle of James : is "wisdom" equivalent?", 293-315

Η έρευνα για το Άγιο Πνεύμα συνήθως σταματά με το άρθρο του Kirk "The Meaning of Wisdom in James: An Examination of a Hypothesis", το οποίο δημοσιεύθηκε το 1969, το οποίο καταλήγει ότι η Ιακώβου χρησιμοποιεί την σοφία "more or less interchangeable with that in which other writers of the New Testament use the concept of the Holy Spirit." Ο συγγρ. του παρόντος άρθρου εξετάζει κατά πόσο η έννοια της σοφίας στην Ιακώβου μπορεί να κατανοηθεί ως ταυτόσημη με την έννοια του Αγ. Πνεύματος στα άλλα κείμενα της Κ.Δ. Το βασικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι ο Kirk (τον οποίο ακολουθεί ο Davids) σωστά υπογράμμισε τη σπουδαιότητα της έννοιας της σοφίας για το συγγρ. της Ιακώβου, συχνά όμως παρέβλεψε τη σημαντική σχέση που υπάρχει με την παράδοση για τον Ιησού και υπερτόνισε τη σχέση με τα παύλεια κείμενα. Ο προσανατολισμός της Ιακώβου προς τη σοφία δε λαμβάνει υπόψη τη διδασκαλία περί Αγίου Πνεύματος του Παύλου και των άλλων κειμένων της Π.Δ. Η περί σοφίας διδασκαλία της Ιακώβου βρίσκεται κάπου ανάμεσα στη σοφιολογική γραμματεία της μετάφρασης των Ο΄ και στην παράδοση για τον Ιησού.

Η γυναίκα στις λατρείες και γιορτές της κλασικής Αθήνας

Στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης θα λειτουργήσει από 10 Δεκεμβρίου έως και 9 Μαΐου έκθεση με θέμα «Η γυναίκα στις λατρείες και τις γιορτές της κλασικής Αθήνας». Μπορεί η έκθεση να καλύπτει μία χρονική περίοδο αρχαιότερη της εποχής της Κ.Δ. και του αρχέγονου Χριστιανισμού, όμως το θέμα της θέσης της γυναίκας μέσα στη θρησκευτική ζωή της αρχαιότητα, αποτελεί ένα ζήτημα που απασχολεί όσους ερευνούν το ρόλο της γυναίκας στη ζωή των αρχαίων χριστιανικών κοινοτήτων.

Στη σημερινή ηλεκτρονική έκδοση της εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ διαβάζουμε:

Θεοί και θεές ήταν ισότιμοι στον Όλυμπο, όπως και οι επί γης εκπρόσωποί τους, ιερείς και ιέρειες, που αντιπροσώπευαν την πόλη στις γιορτές της Παλλάδος Αθηνάς, της Αφροδίτης, της Αρτέμιδος, του Διονύσου, της Δήμητρας. Κι ενώ οι γυναίκες δεν είχαν δικαίωμα ψήφου και ο δρόμος προς τα δημόσια αξιώματα ήταν αποκλεισμένος, τίποτα δεν τις εμπόδιζε να προσφέρουν αφιερώματα, από λύχνους μέχρι αγάλματα, στους θεούς της προτίμησής τους και να διαφημίζουν με επιγραφές τη συμβολή τους στην ανακαίνιση των ιερών. Όπως εξήγησε ο διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου Νίκος Καλτσάς- που μοιράζεται την επιστημονική ευθύνη της έκθεσης με τον καθηγητή Άλαν Σαπίρο- η έκθεση θα διαρθρώνεται σε πέντε ενότητες: γυναικείες θεότητες, ιέρειες, γυναίκα και λατρεία, γιορτές των Αθηναίων και κύκλος ζωής της γυναίκας (γέννηση, ενηλικίωση, γάμος, θάνατος). Ο πρόεδρος του Ιδρύματος Ωνάση Αντώνης Παπαδημητρίου ανακοίνωσε ότι μετά τη Νέα Υόρκη η έκθεση θα παρουσιαστεί στο
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας τον προσεχή Ιούνιο.

Ανάλογο δημοσίευμα και στην ηλεκτρονική έκδοση της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ.

Νέα ανάγνωση μίας πολυσυζητημένης επιγραφής

Εδώ και κάποιους μήνες διατίθενται ελεύθερα στο διαδίκτυο τα παλαιότερα τεύχη του έγκριτου επιστημονικού περιοδικού Epigraphica Anatolica (έτη 2003-2005). Στο τεύχος 38 (2005) και στις σσ. 42-44 δημοσιεύεται ένα άρθρο του H. Malay (ΦΙΛΑΝΠΕΛΟΙ in Phrygia and Lydia), στο οποίο προτείνεται μία νέα ανάγνωση της επιγραφής που αρχικά είχε δημοσιευθεί από τον A. R. R. Sheppard στο Talanta 12/13, 1980/1, 87–9, αρ. 8, όπου στο στ. 3 ο εκδότης διάβαζε τη λέξη "Φιλανγέλων συνβίωσις". Στο άρθρο του ο Malay προτείνει τη νέα ανάγνωση ΦΙΛΑΝΠΕΛΩΝ και τη στηρίζει σε μία νέα επιγραφή από τη γειτονική Κατεκαυμένη, όπου γίνεται λόγος για "ΝΕΟΥΣ ΦΙΛΑΝΠΕΛΟΥΣ"(161/2 μ.Χ.). Σύμφωνα με τον Malay δεν είναι βέβαιο, εάν πρόκειται για δύο διαφορετικές και ανταγωνιστικές μεταξύ τους οργανώσεις ή αν η μία οργάνωση αντικατέστησε την άλλη. Σύμφωνα με τον Στράβωνα (ΧΙΙΙ, 4.11) στην Κατεκαυμένη γινόταν παραγωγή οίνου, του οποίου την ποιότητα επαινεί ο αρχαίος συγγραφέας.

Η νέα αυτή ανάγνωση της επιγραφής ουσιαστικά καταρρίπτει τη σύνδεση, που γινόταν μέχρι σήμερα, της πρώτης επιγραφής με τη λατρεία αγγέλων στην περιοχή.

Στη δημοσίευση της νέας επιγραφής αναφέρεται και ο P. Harland στο ιστολόγιό του.

Για να διαβάσετε το άρθρο του Malay και να δείτε και φωτογραφίες των επιγραφών, πατήστε εδώ.