- Wolfgang Zwickel, "Biblische Archäologie, 2," 393-417
- Melanie Köhlmoos, "Komposition, Redaktion, Tradition : dreißig Jahre Methodenwechsel in der alttestamentlichen Exegese (1984 - 2014)," 418-435
- Ulrich H. Körtner, "Literatur zur theologischen Hermeneutik 2000 - 2014, 2," 436-475
- Konrad Schmid, "'Die Entstehung des Alten Testaments' : zur Neuausgabe von Rudolf Smends Lehrbuch," 476-482
Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2015
Το τρέχον τεύχος του ThR / The current issue of ThR
Theologische Rundschau 79:4 (2014)
Πέμπτη 15 Ιανουαρίου 2015
O Larry Hurtado για τις καινοδιαθηκικές σπουδές στον 20ο αιώνα / Larry Hurtado on the NT studies in the 20th c.
O Larry Hurtado έχει αναρτήσει ένα παλαιότερο άρθρο του σχετικά με την πορεία των καινοδιαθηκικών σπουδών κατά τον 20ο αι. Το κείμενό του δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Religion 39 (2009): 43-57
O Hurtado δημοσίευσε μία ακόμη ενδιαφέρουσα μελέτη με παρόμοιο θέμα "Fashions, fallacies and future prospects in New Testament studies," JSNT 36:4 (2014): 299-324 αλλά και μία παλαιότερη, του M. Hengel, "Aufgaben der neutestamentlichen Wissenschaft," NTS (1994): 321-357
Τα θαύματα στη συνοπτική παράδοση (ΙΙ): ιστορία της ερμηνείας / Miracles in the synoptic tradition: history of interpretation
Τα θαύματα μέσα στην Καινή Διαθήκη αλλά και στην αρχαία Εκκλησία έχουν σωτηριολογικό περιεχόμενο και συνδέονται άμεσα με την ιστορία της σωτηρίας και της αποκάλυψης του Θεού μέσα στην ιστορία. Η σημαντική αλλαγή απέναντι στο θαύμα πραγματοποιείται κατά τα νεότερα χρόνια. Αιτία είναι η εκδήλωση κριτικής στάσης απέναντι στις πηγές και η εφαρμογή κριτικών ιστορικών μεθόδων. Η ανάπτυξη των φυσικών επιστημών άλλαξε την αντίληψη για τον κόσμο. Έτσι το θαύμα σιγά-σιγά παραγκωνίστηκε στο μικρό πλέον χώρο του αδύνατου με τα ανθρώπινα δεδομένα. Ταυτόχρονα η αισιοδοξία που προκάλεσε η ανάπτυξη των θετικών επιστημών προκάλεσε την έντονη αμφισβήτηση της πεποίθηση ότι ο Θεός μπορεί να παρέμβει στον κόσμο και να καταργήσει ή να αλλάξει τους νόμους που ο ίδιος έθεσε. Σε φιλοσοφικό επίπεδο αναπτύσσονται δύο διαφορετικές τάσεις: α) ο θεϊσμός (deismus) σύμφωνα με τον οποίο ο Θεός έθεσε τους φυσικούς νόμους και δεν παρεμβαίνει πλέον στον κόσμο και β) η αθεΐα, η οποία αρνείται την ύπαρξη κάθε ανώτερου όντος κι επομένως και των θαυμάτων.
Και στον χώρο της Εκκλησίας αναπτύσσεται ένας αντίλογος προς αυτές τις τάσεις. Μία βασική έκφρασή του είναι η λεγόμενη απολογητική, για την οποία έγινε ήδη λόγος. Ταυτόχρονα αναπτύσσονται μία σειρά από διαφορετικές ερμηνευτικές τάσεις, οι οποίες στέκονται με διαφορετικό η καθεμιά τρόπο απέναντι στο θαύμα, λιγότερο ή περισσότερο κριτικά και σκοπό έχουν να δώσουν απάντηση στο πρόβλημα του θαύματος. Στη συνέχεια δίνουμε πολύ σύντομα τις βασικές τάσεις στην ιστορία πρόσληψης των θαυμάτων (με βάση τον πίνακα του B. Kollmann, Bibel u. Kirche 61/2 (2006): 92-93):
Πατερική ερμηνεία
Η ιστορικότητα των θαυμάτων δεν αμφισβητείται. Είναι σε άμεση σχέση με την ιστορία της θείας οικονομίας και την εκκλησιαστική κοινότητα. Αποτελούν την απόδειξη της θεότητας του Ιησού. Έχουν σωτηριολογικό περιεχόμενο.
Λογοκρατία (C.F. Bahrdt, H.E.G. Paulus, C.H. Venturini)
Tα θαύματα του Ιησού βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα, δεν έχουν τίποτε το υπερφυσικό ή το αντίθετο προς τη λογική. Ερμηνεύονται, επομένως, λογοκρατικά για να αποδειχθεί η ιστορικότητά τους.
Μυθολογική ερμηνεία (D.F. Strauss)
Tα θαύματα είναι μη ιστορικοί μύθοι. Διαμορφώθηκαν με βάση ανάλογες αφηγήσεις της Π.Δ. για να αποδείξουν τη μεσσιανικότητα του Ιησού. Οι καινοδιαθηκικές αφηγήσεις των θαυμάτων, επομένως, θα πρέπει να κατανοηθούν ως προϊόντα της αρχαίας χριστιανικής πίστης για το Μεσσία και θα πρέπει να διερευνηθεί το θρησκευτικό τους περιεχόμενο.
Θρησκειοϊστορική και κηρυγματική ερμηνεία (R. Bultmann, G. Klein, W. Schmithals)
Διάφορες λαϊκές αφηγήσεις θαυμάτων και μοτίβα σχετικά με τα θαύματα, κυρίως από τον ελληνιστικό κόσμο, μεταφέρθηκαν μετά την Ανάσταση στο πρόσωπο του Ιησού. Οι αφηγήσεις θαυμάτων στην Κ.Δ. δεν είναι πραγματικά γεγονότα αλλά μαρτυρίες πίστης και εικόνες μιας άλλης πραγματικότητας. Το θαύμα κατανοείται μέσα από μία διαδικασία απομυθοποίησης ως μήνυμα πίστης, το οποίο δίνει νέες προοπτικές στην κατανόηση του νοήματος της ανθρώπινης ύπαρξης.
Ιστορία της σύνταξης των αφηγήσεων των θαυμάτων (H.J. Held, L. Schenke, K. Kertelge, D.A. Koch, U. Busse, K. Becker)
To ερώτημα της ιστορικότητας των θαυμάτων θεωρείται δευτερεύον και αντιμετωπίζεται μέσα στο πλαίσιο της θρησκειοϊστορικής κηρυγματικής ερμηνείας τους. Το ενδιαφέρον εστιάζεται στον τρόπο που κατανοεί το θαύμα ο κάθε ευαγγελιστής. Τονίζονται κυρίως οι κριτικές τάσεις των ευαγγελιστών απέναντι στο θαύμα.
Βιβλική θεολογία (P. Stuhlmacher, O. Betz, W. Grimm, R. Glöckner)
Ρίζα των αφηγήσεων των θαυμάτων της Κ.Δ. είναι η παλαιοδιαθηκική παράδοση. Τα θαύματα είναι ιστορικά αξιόπιστα. Τα θαύματα, τα οποία κατανοούνται σε σχέση με την παράδοση της Π.Δ., αποτελούν μέρος της ιστορίας της σχέσης του Θεού με τους ανθρώπους, η οποία διατρέχει όλη την Αγία Γραφή και δεν θα πρέπει να απομονώνονται από αυτήν.
Φεμινιστική ερμηνεία (Ε. Μoltmann-Wendel, L. Schottroff, C. Mulak. U. Metternich)
Τα θαύματα, στο επίκεντρο των οποίων βρίσκονται οι γυναίκες, θεωρούνται ιστορικά αξιόπιστα. Η αποκατάσταση της γυναίκας και ο σημαντικός ρόλος στο «κίνημα του Ιησού» έχουν σημασία και για το σημερινό κίνημα της ισότητας.
Κοινωνικοϊστορική προσέγγιση (G. Theissen)
Οι εξορκισμοί, οι θεραπείες και θεραπείες κατά το Σάββατο αναφέρονται σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, ενώ τα θαύματα σωτηρίας και οι επιφάνειες είναι προϊόντα της μεταπασχάλιας πίστης. Πρέπει να διερευνηθεί η κοινωνικοϊστορική κατάσταση που αντικατοπτρίζεται μέσα σε κάθε θαύμα. Οι ιστορίες των θαυμάτων όμως είναι ταυτόχρονα διαχρονικής αξίας ιστορίες ελπίδας, οι οποίες δίνουν ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο.
Ψυχολογική ερμηνεία (M. Kassel, E. Drewermann)
Εκείνα τα θαύματα που αφορούν στο χώρο των συναισθημάτων είναι αδιαμφισβήτητα. Στην περίπτωση των αναστάσεων πρόκειται για περιπτώσεις νεκροφάνειας. Κάποια θαύματα που σχετίζονται με τη φύση συνδέονται με τη σαμανική δύναμη επικοινωνίας με τα στοιχεία της φύσης. Οι ιστορίες θαυμάτων είναι διαχρονικοί τρόποι απελευθέρωσης από το φόβο και την εσωτερική ταραχή. Οδηγούν σε μία αρμονία και στην αυτοσυνειδησία.
Ερμηνευτική της αποστασιοποίησης (S. Berg, H.K. Berg)
Δεν τίθεται το ζήτημα της ιστορικότητας των θαυμάτων. Μέσα από μία αποστασιοποιημένη προσέγγιση των σχετικών αφηγήσεων, προκαλείται το ενδιαφέρον, δίνεται το έναυσμα για μία διαδικασία στοχαστικής προσέγγισης του κειμένου και αίρεται κάθε γόνιμος αντίλογος.
Ιστορία της πρόσληψης και της επίδρασης (H. Frankenmölle, B. Van Iersel, U. Luz, H. Bee-Schroedter)
Ως συγχρονική προσέγγιση του κειμένου αντιμετωπίζει την κάθε αφήγηση θαύματος ως ενότητα, εστιάζει στην τελική του μορφή και τονίζει τη λειτουργικότητά του. Δεν ενδιαφέρεται για τα στάδια σύνταξής του ούτε για ζητήματα ιστορικότητας. Το νόημα του κειμένου κι επομένως και μιας παράδοσης σχετικής με ένα θαύμα του Ιησού το ανασυνθέτει ο κάθε αναγνώστης.
«Ο τρίτος δρόμος» μεταξύ της ιστορίας και της μεταφοράς (K. Berger, S. Alkier, B. Dressier)
Τα βιβλικά θαύματα στηρίζονται σε μία κατανόηση της πραγματικότητας, η οποία ακολουθεί διαφορετικούς νόμους χωρίς όμως να είναι παράλογη. Το ζήτημα των θαυμάτων πρέπει να μείνει ανοικτό και δε θα πρέπει οι βιβλικές ιστορίες θαυμάτων να κατανοηθούν με βάση τη σύγχρονη κατανόηση της πραγματικότητας και της ιστορίας,
Εθνολογία / πολιτισμική ανθρωπολογία (W. Stegemann, C. Strecker, Context Group)
Το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στα θαύματα θεραπείας και στους εξορκισμούς. Ο Ιησούς είναι ένας λαϊκός θεραπευτής, ο οποίος μοιράζεται με το κοινό του πολλά στοιχεία σχετικά με την αντίληψη του κόσμου και της ασθένειας. Τα θαύματα της Αγίας Γραφής δεν θα πρέπει να κατανοηθούν μέσα στο πλαίσιο της δικής μας δυτικής πλέον κουλτούρας.
Οι συγγραφείς των ευαγγελίων και άλλων αρχαίων κειμένων / The authors of the Gospels and of other ancient sources
Στα βιβλικά ιστολόγια τον τελευταίο καιρό εξελίσσεται μία συζήτηση σχετικά με τους συγγραφείς των ευαγγελίων και κατά πόσο ήταν συνηθισμένο φαινόμενο στην αρχαιότητα κείμενα να κυκλοφορούν ανώνυμα για κάποιο διάστημα προτού ταυτοποιηθούν με κάποιον συγγραφέα. Διαβάστε τη εκτενή συζήτηση του θέματος από τον Matthew Ferguson στο ιστολόγιό του Κέλσος:
Μία νέα βιβλιοκρισία του βιβλίου των Hill & Kruger, Early Text of the NT / A new review on Hill & Kruger, Early Text of the NT
Διαβάστε πατώντας τον παρακάτω σύνδεσμο μία εκτενή κριτική παρουσίαση του περιεχομένου του βιβλίου των Hill & Kruger, Early Text of the NT:
Ένα νέο υπόμνημα για τις Παροιμίες / A new commentary on Proverbs
Από τον εκδοτικό οίκο Peeters κυκλοφόρησε ένα νέο υπόμνημα για τα πρώτα εννέα κεφάλαια του βιβλίου των Παροιμιών:
J.A. Loader, Proverbs 1-9. Historical Commentary on the Old Testament, Peeters, Leuven 2014
Σελίδες: XXVIII-407
ISBN: 978-90-429-3144-2
74 ευρώ
Περιγραφή εκδοτικού οίκου / Description
Written within the historical-critical paradigm, this commentary on Proverbs 1-9 ventures to overcome the bifurcation of “historical” and “literary” perspectives in biblical interpretation. Avoiding novel propositions about composition as well as claims for alternative reading strategies, it strives to take the text seriously at the philological, structural and compositional levels in order to indicate the book’s amplitude and potential. This is done in dialogue with recent and traditional Jewish and Christian readings. The self-description of Wisdom, which has had a hugely eventful reception in the history of Christian doctrine, is particularly striking in this respect. Usually taken to fit uncomfortably into Israel’s “salvation history”, the universal scope of the edited poems directs the reader’s eye beyond the history of one nation and turns wisdom’s putative dearth into a theological asset. The sages knew the limits of their practical advice and aimed it at ethically living the Fear of God.
Alan Garrow: το συνοπτικό πρόβλημα / Alan Garrow: the synoptic problem
Στο ιστολόγιο Biblical Studies Online έχει αναρτηθεί η μαγνητοφωνημένη εισήγηση του Alan Garrow σχετικά με το συνοπτικό πρόβλημα, την οποία παρουσίασε στο σεμινάριο της ΚΔ στο Πανεπιστήμιο του Durham, στις 12.1.2015. Ο Garrow συζητά κριτικά την θέση του B.H. Streeter για την ύπαρξη τεσσάρων πηγών (η υπόθεση που σήμερα είναι γενικά αποδεκτή, βλ. το σχήμα εδώ). Υποστηρίζει ότι ο Ματθαίος είναι εκείνος που χρησιμοποιεί τον Λουκά και τον Μάρκο.
Για να ακούσετε την ομιλία και να δείτε τις διαφάνειες επισκεφτείτε τον παρακάτω σύνδεσμο:
Η ιερή οικονομία του Ισραήλ / The sacred economy of Israel
Στη σελίδα The Bible and Interpretation αναρτήθηκε ένα κείμενο του Roland Boer για την οικονομική οργάνωση του αρχαίου Ισραήλ:
Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2015
Στο τρέχον τεύχος του RThL / In the current issue of RThL
Revue Théologique de Louvain 45:4 (2014)
Santiago Guijarro, "La coexistence de différents sens du terme euaggelion aux origines du christianisme," 481-501 (abstract)
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)