Ένα άρθρο για μερικά εισαγωγικά ερμηνευτικά ζητήματα

Στο ιστολόγιο BiblicalStudies.org έχει αναρτηθεί το ακόλουθο άρθρο:

Donald Guthrie, "Questions of Introduction," I. Howard Marshall, ed., New Testament Interpretation: Essays on Principles and Methods, 1977. Carlisle: The Paternoster Press, revised 1979. Pbk. ISBN: 0853644241. pp.105-116.

Για να το διαβάσετε, πατήστε επάνω στον τίτλο του.

Ένα νέο βιβλίο για το θέμα της ευτυχίας στο βιβλίο του Εκκλησιαστή

Από τον εκδοτικό οίκο Brill εκδόθηκε μία μελέτη με θέμα την ευτυχία στο βιβλίο του Εκκλησιαστή:

Bertrand Pinçon, L'énigme du bonheur Étude sur le sujet du bien dans le livre de Qohélet (Vetus Testamentum Suppl. 119), Brill 2008

ISBN: 978 90 04 16717 9

€ 99.00

Περιγραφή του εκδοτικού οίκου

Η παρούσα μελέτη ασχολείται με το ζήτημα της ευτυχίας στο βιβλίο του Εκκλησιαστή. Αφετηρία του έχει τη σύγχρονη συζήτηση σχετικά με διάφορες ενθαρρυντικές διατυπώσεις, οι οποίες έχουν την αφορμή τους στη φράση "τα πάντα ματαιότης". Στο πρώτο μέρος της μελέτης παρουσιάζονται τα συμπεράσματα της σύγχρονης έρευνας και κυρίως οι απαντήσεις σε διάφορα προβλήματα. Στο δεύτερο μέρος προτείνεται μία ερμηνευτική και συναφειακή μελέτη της έννοιας της ευτυχίας. Στο τρίτο μέρος προτείνεται ένας τρόπος επίλυσης του αινίγματος της ευτυχίας, ο οποίος στηρίζεται στη "συνταγή" της ευτυχίας που δίνεται στο δεύτερο μέρος του Εκκλησιαστή. Τέλος οι συγγραφείς οδηγούνται στην εξής διαπίστωση: η ευτυχία δεν έχει την ίδια αξία και θέση στα δύο μέρη του βιβλίου του Εκκλησιαστή. Αν στο πρώτο μέρος η ευτυχία παρουσιάζεται ως η μόνη εναλλακτική δυνατότητα που δίνεται στον άνθρωπο από το Θεό για να αντιμετωπίσει τη ματαιότητα της ζωής, αργότερα γίνεται τρόπος ζωής, που μπορεί να διδαχθεί στις επόμενες γενιές.

Βιβλιοπαρουσιάσεις στο Review of Biblical Literature 20/11/2008

Στη σελίδα του Review of Biblical Literature αναρτήθηκαν οι παρακάτων βιβλιοκρισίες:

Hector Avalos
Fighting Words: The Origins of Religious Violence
Reviewed by J. Harold Ellens

Bob Becking
From David to Gedaliah: The Book of Kings as Story and History
Reviewed by Marvin A. Sweeney

Jason Beduhn and Paul Mirecki, eds.
Frontiers of Faith: The Christian Encounter with Manichaeism in the Acts of Archelaus
Reviewed by Tobias Nicklas

Paul Joyce
Ezekiel: A Commentary
Reviewed by Corrine Carvalho
Reviewed by Steven S. Tuell

Roland Boer, ed.
Bakhtin and Genre Theory in Biblical Studies
Reviewed by Timothy J. Sandoval

Susan Brayford
Genesis
Reviewed by Jan Joosten

Rhonda Burnette-Bletsch
Studying the Old Testament: A Companion
Reviewed by Steed Vernyl Davidson

Stephen K. Catto
Reconstructing the First-Century Synagogue: A Critical Analysis of Current Research
Reviewed by Birger Olsson
Reviewed by Jonathan Bernier

Nicola Denzey
The Bone Gatherers: The Lost Worlds of Early Christian Women
Reviewed by Paul Dilley

Deborah L. Ellens
Women in the Sex Texts of Leviticus and Deuteronomy: A Comparative Conceptual Analysis
Reviewed by Naomi Steinberg

Richard A. Horsley
Scribes, Visionaries, and the Politics of Second Temple Judea
Reviewed by Lester L. Grabbe

Adriane B. Leveen
Memory and Tradition in the Book of Numbers
Reviewed by James W. Watts

David R. Nienhuis
Not by Paul Alone: The Formation of the Catholic Epistle Collection and the Christian Canon
Reviewed by Patrick J. Hartin

Matthew B. Schwartz and Kalman J. Kaplan
The Fruit of Her Hands: A Psychology of Biblical Woman
Reviewed by Corinne Blackmer

Jan G. van der Watt, ed.
Identity, Ethics, and Ethos in the New Testament
Reviewed by H. H. Drake Williams III

Gιza G. Xeravits and Jσzsef Zsengellιr, eds.
The Book of Maccabees: History, Theology, Ideology (Papers of the Second International Conference on the Deuterocanonical Books, Pαpa, Hungary, 9-11 June, 2005)
Reviewed by Pierre Keith

Νεότερα δημοσιεύματα για το Khirbet Quiyafa και το Ηρώδειον

Τα ευρήματα στις δύο αυτές τοποθεσίες, Khirbet Quiyafa και Ηρώδειον, απασχόλησαν τον τύπο και σήμερα.

Όσον αφορά στο φρούριο, το οποίο βρέθηκε στην τοποθεσία του Khirbet Quiyafa και το οποίο ο αρχαιολόγος Yosef Garfinkel συνέδεσε με τη βασιλεία του Δαυίδ, υπάρχει ένα νέο αναλυτικό δημοσίευμα στην ηλεκτρονική έκδοση του Jewish Chronicle. Για να διαβάσετε το σχετικό άρθρο πατήστε εδώ.

Το άλλο δημοσίευμα στην ηλεκτρονική σελίδα του πρακτορείου ειδήσεων Reuters (πατήστε επάνω στο όνομα για να βρεθείτε στο σχετικό δημοσίευμα) αναφέρεται στην ανακάλυψη δύο σαρκοφάγων στο Ηρώδειο, τις οποίες ο αρχαιολόγος Ehud Netzer συνδέει με μέλη της οικογένειας του Ηρώδη (μίας γυναίκας και μίας νύφης του).

Jim Davila: Αποκάλυψη και Hekhalot

O Jim Davila ανάρτησε στο ιστολόγιό του την εισήγησή του και το handout που θα παρουσιάσει στη συνάντηση της SBL στη Βοστόνη.
Αν ενδιαφέρεστε να τα διαβάσετε, πατήστε παρακάτω στους τίτλους:

The Book of Revelation and the Hekhalot Literature (PDF file)SBL23-65, Early Jewish and Christian Mysticism11/23/2008, 1:00 PM to 3:30 PM, Room: Beacon H - SH

handout

Tο νέο τεύχος του JJS

Στο νέο τεύχος του Journal of Jewish Studies 59:2 (2008) δημοσιεύονται τα εξής άρθρα:

Adiel Schremer, "‘The Lord Has Forsaken the Land’: Radical Explanations of the Military and Political Defeat of the Jews in Tannaitic Literature ", 183-200
Η ακαδημαϊκή έρευνα, η οποία ασχολείται με την "ιουδαϊκή απάντηση στην καταστροφή του Ναού", σπάνια προσπαθεί να διερευνήσει σε όλο τους το εύρος τις εξηγήσεις που έδωσαν οι Ιουδαίοι του ύστερου 1ου και του 2ου αι. όσον αφορά στη στρατιωτική ήττα των Ιουδαίων από τους Ρωμαίους. Η γενική εκτίμηση είναι ότι οι Ιουδαίοι ακολούθησαν την αρχαία προφητική στάση και απέδωσαν την πτώση του Ισραήλ στα παραπτώματα του λαού. Κατά συνέπεια λίγη προσοχή δίνεται στις λιγότερο "ευσεβείς" ερμηνείες που μαρτυρούνται σε διάφορα κλασικά ραβινικά κείμενα. Στο άρθρο εξετάζονται οι ερμηνείες κι η αντίληψη που επικράτησαν σε Ιουδαίους της Παλαιστίνης του τ.1ου και 2ου αι., σύμφωνα με τις οποίες αμφισβητείται και η ίδια η ύπαρξη του Θεού, το ενδιαφέρον του για τον κόσμο ή και η δυνατότητά του να τον κυβερνά. Μολονότι γενικά αυτή η στάση απορρίπτεται από τους ραβίνους, έκπληξη προκαλεί ωστόσο ότι κάποιες από αυτές τις ερμηνείες είχαν υιοθετηθεί από κάποιους από αυτούς.

Jodi Magness, "The Arch of Titus at Rome and the Fate of the God of Israel ", 201-217
Δεν υπάρχει ίσως πιο παραστατική εικόνα στη Ρωμαϊκή τέχνη από την εικόνα της μεταφοράς των λαφύρων από τα Ιεροσόλυμα επάνω στην αψίδα του Τίτου στη Ρώμη, η οποία απαθανατίζει μία σημαντική ιστορική στιγμή από την πορεία θριάμβου του Βεσπασιανού και του Τίτου στη Ρώμη το 71 μ.Χ.: τη μεταφορά των λατρευτικών σκευών του κατεστραμμένου Ναού. Η συγγρ. υποστηρίζει ότι στα μάτια των Ρωμαίων αυτά τα λατρευτικά σκεύη αντιπροσώπευαν το Θεό του Ισραήλ, ο οποίος αιχμάλωτος περνούσε μέσα από τους δρόμους της Ρώμης. Από τη ρωμαϊκή πλευρά η καταστροφή του Ναού της Ιερουσαλήμ συμβόλιζε το τέλος της λατρείας του Θεού του Ισραήλ, ο οποίος είχε πια υποταχθεί στον Jupiter Capitolinus. Η κατασκευή και αφιέρωση του ναού στην Ιερουσαλήμ σε αυτόν το ρωμαϊκό θεό από τον Αδριανό 60 χρόνια αργότερα ήταν το αποκορύφωμα αυτής της πορείας. Αντίθετα τα κείμενα του Ιωσήπου τονίζουν την πεποίθηση για την ύπαρξη του Θεού του Ισραήλ και την προσδοκία για μία αποκατάσταση της θυσιαστικής λατρείας σε αντίθεση προς τη ρωμαϊκή θέση.

Finn Damgaard, "Brothers in Arms: Josephus’ Portrait of Moses in the ‘Jewish Antiquities’ in the Light of His Own Self-Portraits in the ‘Jewish War’ and the ‘Life’", 218-235

Στην Ιουδαϊκή Αρχαιολογία ο Ιώσηπος προσπαθεί να αμβλύνει την εντύπωση που προκαλούν οι συσπειρώσεις και οι στάσεις εναντίον του Μωυσή. Συχνά οι Ισραηλίτες κατηγορούν τον Μωυσή ότι ενεργεί τυραννικά, οι χειρότερες στάσεις γίνονται επί των ημερών του. Όταν στη συνέχεια ο λόγος είναι για τον Ιουδαϊκό πόλεμο η εικόνα του έμπειρου στρατηγού έρχεται και πάλι στο προσκήνιο και μάλιστα στην αυτοπροσωπογραφία του Ιωσήπου στον Ιουδαϊκό Πόλεμο και στο Βίο του. Στο παρόν άρθρο εξετάζονται αυτές οι ομοιότητες μεταξύ του τρόπου που παρουσιάζει ο Ιώσηπος τον Μωυσή και του τρόπου που παρουσιάζει τον εαυτό του. Μολονότι ο ίδιος ο Ιώσηπος δεν υπογραμμίζει σαφώς τους παραλληλισμούς μεταξύ των δύο -του Μωυσή και του εαυτού του- μπορούμε να υποθέσουμε ότι οι αρχαίοι αναγνώστες του ήταν σε θέση να τους διακρίνουν εξαιτίας της συνηθισμένης εφαρμογής της 'συγκρίσεως΄ κατά την αρχαιότητα. Η ρητορική στρατηγική του Ιωσήπου ίσως έμμεσα είχε ως στόχο να επαινέσει μέσω του επαίνου προς τον Μωυσή τον ίδιό του τον εαυτό.

Nikos Kokkinos, "The Foundation of Bethsaida-Julias by Philip the Tetrarch ", 236-251

Ο Ιώσηπος (Αρχ. 18.27) σαφώς ονομάζει την Ιουλία, την κόρη του Αυγούστου, την οποία διακρίνει από την Ιουλία/Λίβια, τη σύζυγο του Αυγούστου, ως το πρόσωπο στο οποίο αφιερώθηκε η πόλη της Βηθσδαϊδά. Αυτό πρέπει να έλαβε χώρα το 2 π.Χ., όταν η Ιουλία εξορίστηκε. Ο νομισματολόγος A. Kindler διατύπωσε την υπόθεση ότι ίσως ο Ιώσηπος έσφαλε κι ότι ίσως η πόλη της Βηθσδαϊδά αφιερώθηκε στην Λίβια/Ιουλία του 30/31 μ.Χ. Ακολουθώντας τον Kindler πολλοί αρχαιολόγοι και θεολόγοι, που εργάστηκαν στις ανασκαφές της et-Tell, η οποία έχει ταυτισθεί με την Βηθσδαϊδά-Ιουλιάδα, σε μελέτες τους κατηγορούν τον Ιώσηπο ότι δίνει λάθος πληροφορίες. Επανεξετάζοντας τις μαρτυρίες ο συγγρ. καταλήγει ότι η αρχική υπόθεση του Kindler δεν μπορεί να αποδειχθεί. Με αφορμή αυτό το θέμα εξετάζει επίσης τη διαφορά μεταξύ των τίτλων "Αυγούστα" και "Σεβαστή" στη Δύση και στην Ανατολή. Πολλά κείμενα, τα οποία a priori αποδόθηκαν στην Λίβια με βάση μόνο το δεύτερο όνομά της (Ιουλία), θα μπορούσαν να συνδέονται με την Ιουλία.

Matthew E. Gordley, "Creation Imagery in Qumran Hymns and Prayers", 252-272

Οι ύμνοι και οι προσευχές, που βρέθηκαν στα κείμενα της Ν. Θαλάσσης, παρέχουν παραδείγματα για τον τρόπο, με τον οποίο οι ποιητές της περιόδου του Δεύτερου Ναού διατήρησαν και διασκεύασαν τις παλαιότερες παραδόσεις. Αυτή η μελέτη εξετάζει ένα συγκεκριμένο θέμα, τις παραστάσεις για τη βιβλική δημιουργία και ερευνά πώς αυτό το θέμα χρησιμοποιήθηκε σε όλο το corpus των προσευχών και ύμνων του Κουμράν. Μέσα από την εξέταση του τρόπου που αυτό το θέμα χρησιμοποιήθηκε στα λειτουργικά και μη λειτουργικά κείμενα τόσο του Κουμράν όσο και εκείνα, τα οποία γράφτηκαν πριν την ίδρυση αυτής της κοινότητας, ο συγγρ. παρουσιάζει τον τρόπο, με τον οποίο οι εικόνες του Κουμράν για τη δημιουργία απηχούν τα βιβλικά παραδείγματα. Επιπλέον στο άρθρο καταδεικνύεται ότι οι παραστάσεις για τη δημιουργία, που απαντούν στα κείμενα του Κουμράν, προχωρούν πέρα από τα βιβλικά παραδείγματα κι ότι αυτό γίνεται με διδακτικό σκοπό. Αυτοί οι διδακτικοί ύμνοι και αυτές οι διδακτικές προσευχές παρέχουν παραδείγματα για τον τρόπο με τον οποίο κάποιοι Ιουδαίοι συγγραφείς της εποχής του Δεύτερου Ναού χρησιμοποίησαν παλαιότερες παραδόσεις για τη δημιουργία και δημιουργικά τις διασκεύασαν ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής τους.

Tamar Zewi, "Nominal Clauses in the Dead Sea Scrolls ", 273-291

Στο άρθρο εξετάζονται τα είδη ονοματικών προτάσεων, που απαντούν στα κείμενα της Ν. Θαλάσσης. Ο συγγρ. πραγματεύεται προτάσεις που προέρχονται από κείμενα, τα οποία αντιπροσωπεύουν μια ανεξάρτητη γλώσσα κι όχι μεταγενέστερες εκδοχές του βιβλικού κειμένου.

Lea Himmelfarb, "The Link Between the Jewish–Christian Polemic and the Masorah Notes in Rashi’s Bible Commentary", 292-307

Στο άρθρο αυτό παρουσιάζεται ο τρόπος, με τον οποίο ο Rashi ενσωμάτωσε την Μασορά στα υπομνήματά του με σκοπό να ενισχύσει τις θέσεις που διατυπώνει στο πλαίσιο μίας ιουδαιοχριστιανικής πολεμικής. Με την αναφορά του στη Μασορά ο Rashi έδινε κύρος στις δικές του ερμηνείες, ακόμη κι όταν αυτές απέκλιναν από την απλή σημασία του στίχου, όπως για παράδειγμα όταν προτιμούσε εξηγητικές-μιδρασικές ερμηνείες, ενθαρρύνοντας το λαό του και απορρίπτοντας τις χριστιανικές θέσεις ή όταν ο Rashi έδινε μια εναλλακτική ανάγνωση των στίχων, οι οποίοι είχαν θεωρηθεί ότι υποστηρίζουν τις χριστιανικές θέσεις. Έτσι ο Rashi υποστήριξε ότι shiroh (Ψα 42,9) δε σήμαινε το άσμα του. Μάλλον τόνιζε τη συνεχή παρουσία της Shekhinah ανάμεσα στον Ισραήλ. Η λ. ḥerev (Άσμα 3,7-8), το ξίφος των ιερέων, είναι η Μασωρά. Η be-suri (Ωσ 9,12) δεν είναι το besarai me-hem. Τέλος το le-ḥelkah ή το ḥelkaim (Ψα 10,8.10) δεν αναφέρονται στον ταπεινωμένο Ισραήλ.

Daphne Freedman, "Pseudepigraphy in the ‘Zohar’ ", 308-316

Δύο έργα της μεσαιωνικής περιόδου, τα οποία βρίσκονται χρονικά πολύ κοντά μεταξύ τους, η Zohar και η Θεία Κωμωδία, έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Κι οι δυο συγγρ. είναι εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής τους, οι οποίες έθεσαν τη σφραγίδα τους στην εποχή και άσκησαν σημαντική επίδραση. Η συγγρ. του άρθρου πραγματεύεται τη σπουδαιότητα αυτών των συγγρ. και κυρίως σε σχέση με την προοδευτική για την εποχή τους προσέγγιση. Και οι δύο συγγρ. βλέπουν την εκπλήρωση της θείας θέλησης μέσα στην ιστορία και συνδέουν με αυτήν και το δικό τους έργο.

O I.H. Marshall για την ιστορικοκριτική μέθοδο

Από το ιστολόγιο BibleStudies.org πληροφορούμαστε ότι διατίθεται στο διαδίκτυο σε μορφή pdf η μελέτη του-εισαγωγή στην ιστορικοκριτική μέθοδο του i. Howard Marshall. Για να τη διαβάσετε, πατήστε επάνω στον τίτλο της:

I.H. Marshall, "Historical Criticism," I. Howard Marshall, ed., New Testament Interpretation: Essays on Principles and Methods, 1977. Carlisle: The Paternoster Press, revised 1979. Pbk. ISBN: 0853644241. pp.126-138.

Jesus Project: ένα νέο ερευνητικό πρόγραμμα για τον Ιησού

Από το ιστολόγιο Paleojudaica πληροφορούμαστε ότι από τις 5-7 Δεκεμβρίου 2008 θα πραγματοποιηθεί μία συνάντηση στο πανεπιστημιακό Center for Inquiry του Amherst, New York με θέμα το λεγόμενο ιστορικό Ιησού. Στη συνάντηση αυτή θα συμμετέχουν ειδικοί από όλον τον κόσμο. Πρόκειται για την πρώτη συνάντηση του λεγόμενου "Jesus Project", το οποίο είχε ανακοινωθεί σε συνάντηση στο Παν/μιο της Καλιφόρνια τον Ιανουάριο 2007. Το ερευνητικό αυτό πρόγραμμα είναι πρωτοβουλία της Committee for the Scientific Examination of Religion (CSER).

Στην ανακοίνωση διαβάζουμε τη δήλωση του προέδρου της επιτροπής σχετικά με το συνέδριο του Amherst:

"The conference in Amherst will answer the challenge laid down by CSER Fellow and Jesus Seminar cofounder John Dominic Crossan, namely, how one goes about deciding what counts for evidence of the Jesus tradition," said R. Joseph Hoffmann, chair of the Committee for the Scientific Examination of Religion. "I suspect we will witness a lively discussion on the question of sources and methods. How can we know what constituted the earliest phase of the Jesus-tradition? Is it possible to reconstruct the earliest form of the gospel, using the advanced techniques of biblical and historical criticism?"

To νέο ερευνητικό πρόγραμμα συνεχίζει το ερευνητικό έργο του λεγόμενου Jesus Seminar, αν και με διαφορετικές ερευνητικές προϋποθέσεις.

Για να διαβάσετε το πρόγραμμα αυτού του συνεδρίου, πατήστε εδώ.

Ο τάφος του Ηρώδη 2

Στην ενδιαφέρουσα ανακάλυψη κατά πάσα πιθανότητα του τάφου του Ηρώδη του Μεγάλου έχουμε ήδη αναφερθεί σε παλαιότερη ανάρτηση. Σε σημερινό δημοσίευμα της ιστοσελίδας του Hebrew University (Ιερουσαλήμ) πληροφορούμαστε ότι η ανάλυση νέων ευρημάτων από την περιοχή του Ηρωδείου καθιστά περισσότερο βεβαία την ταύτισή του με τον χώρο ταφής του Ηρώδη. Το μαυσωλείο του είχε δύο ορόφους και κωνική σκεπή. Είχε ύψος 25 μέτρα. Βρέθηκαν επίσης τμήματα από δύο ακόμη σαρκοφάγους, οι οποίες οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι ανήκουν σε μέλη της οικογένειάς του. Κατά την πρώτη ιουδαϊκή επανάσταση οι Ιουδαίοι επαναστάτες που κατέλαβαν την τοποθεσία κατέστρεψαν το μαυσωλείο.

Δυτικά του μαυσωλείου και κάτω από αυτό βρέθηκαν τα ερείπια ενός θεάτρου με θέσεις για 650 με 750 περίπου θεατές και ένα θεωρείο. Σε αυτό το θεωρείο βρέθηκαν τοιχογραφίες. Παρόμοιες κατασκευές βρέθηκαν στη Ρώμη και στην Καμπανία και χρονολογούνται στα 15-10 π.Χ. Οι αρχαιολόγοι πιστεύουν ότι το θέατρο θα μπορούσε να συνδεθεί με το Ρωμαίο στρατηγό Μάρκο Αγρίππα, ο οποίος επισκέφτηκε το Ηρώδειο κατά το 15 π.Χ. Το θέατρο και το πολυτελές θεωρείο του καταστράφηκαν για να κτισθεί στη θέση τους το μαυσωλείο του Ηρώδη. Ήταν η επίμονη θέληση του Ηρώδη από την αρχή της βασιλείας του να θαφτεί σε αυτήν την απόμακρη περιοχή κι αυτός είναι ο λόγος που κτίσθηκε το Ηρώδειο. Είναι επίσης βέβαιο ότι η τοποθεσία του μαυσωλείου επιλέχθηκε προσωπικά από τον Ηρώδη. Έχει θέα την Ιερουσαλήμ.

Για να διαβάσετε το πλήρες άρθρο, πατήστε εδώ.

Πρακτικά της IOCS 2007

Από τη Society of Biblical Literature κυκλοφορούν τα πρακτικά της τελευταίας συνάντησης της International Organization for Septuagint and Cognate Studies (IOSCS), η οποία έλαβε χώρα στο πλαίσιο του ΧΙΧου Συνεδρίου στη Ljubljana το καλοκαίρι του 2007:

Melvin K. H. Peters (εκδ.), XIII Congress of the International Organization for Septuagint and Cognate Studies: Ljubljana, 2007 (Septuagint and Cognate Studies 55), SBL 2008

ISBN 9781589833951

$45.95